გადაწყვეტილება №26088/2/2025

№26088/2/2025

13 იანვარი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს ---- (ს/ნ ----)

მოპასუხე: საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 12.12.2025 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს ----ის 28.10.2025 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26088/2/2025).

 

დავის საგანი:

კვალიფიციური დღგ-ის გადამხდელის სტატუსის მინიჭებაზე უარის თქმის მართლზომიერება.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2025 წლის 4 ივლისის ID:35586381 გადაწყვეტილება;

2. შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 22 ოქტომბრის №23115 ბრძანება.

 

ფაქტების აღწერა

საწარმოს საქმიანობაა საბითუმო ვაჭრობა ფეხსაცმლით. გადასახადის გადამხდელმა, 2025 წლის 6 მაისიდან 2025 წლის 23 ივნისის შუალედში, დღგ-ის კვალიფიციური გადამხდელის სტატუსის მინიჭების მოთხოვნით, რამდენიმეჯერ მიმართა შემოსავლების სამსახურს. საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2025 წლის 4 ივლისის ID:---- გადაწყვეტილებით მომჩივანს უარი ეთქვა მოთხოვნის დაკმაყოფილებაზე. აღნიშნული გადაწყვეტილება მომჩივანმა გაასაჩივრა შემოსავლების სამსახურში, რომლის 2025 წლის 22 ოქტომბრის №23115 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს „გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №996 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 563 მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტზე, „ცალკეულ შემთხვევებში გადასახადის გადამხდელისათვის საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის, საგადასახადო დოკუმენტის გამოწერის/დადასტურების და სასაქონლო ზედნადების გამოწერის უფლების შეზღუდვის და გადასახადის გადამხდელის მიერ გამოწერილი ელექტრონული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის გამოყენების სპეციალური წესის განსაზღვრის შესახებ“ ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე შემოსავლების სამსახურის უფროსის 2022 წლის 16 თებერვლის №3751 ბრძანების პირველი მუხლის პირველ და მე-2 პუნქტებზე, მე-2 მუხლის პირველ და მე-3 პუნქტებზე.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, ფაქტობრივი გარემოებებისა და საქმეზე არსებული მასალების შესწავლის შედეგად, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადამხდელის საჩივარი დაუსაბუთებელია, საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის სადავო გადაწყვეტილება შესაბამისობაშია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნებთან და საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

კომპანია რომელიც ეწევა სამეწარმეო საქმიანობას, შემოაქვს იმპორტირებული საქონელი, საბაჟოზე აქვს 300 000 ლარზე მეტი საბაჟო გადასახადი გადახდილი, უნდა გააგრძელოს ფუნქციონირება, რომელიც კვალიფიციური სტატუსის გარეშე წარმოუდგენელია. კვალიფიციური სტატუსის მიღების გარეშე კომპანია აჩერებს საქმიანობას. ამ სტატუსის მიღებაზე თანახმაა, სპეციალური დათქმების მიხედვით მიიღოს სტატუსი, რითიც მინიმუმამდე დაიყვანენ იმ ეჭვებს, რის გამოც არ ენიჭება კვალიფიციური სტატუსი. დათქმა მდგომარეობს შემდეგში: უნდა კვალიფიციური სტატუსი, მხოლოდ საბაჟო გადასახადების ჩათვლის უფლებით. ხოლო ადგილობრივ დღგ-ის ანგარიშ-ფაქტურებზე იმოქმედოს სპეც- წესმა.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

„გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №996 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 563 მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებულ პირს შეუჩეროს ამ ინსტრუქციის 51-ე და 561 მუხლებით გათვალისწინებული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებისა და საგადასახადო დოკუმენტების გამოყენების (ელექტრონული ფორმით გამოწერის/დადასტურების ან/და ჩათვლის მიღების) უფლება ან/და პირს უარი უთხრას აღნიშნული დოკუმენტების მატერიალური ფორმით გაცემაზე შემოსავლების სამსახურის უფროსის ბრძანების საფუძველზე და მის მიერ დამტკიცებული მეთოდოლოგიის მიხედვით.

„ცალკეულ შემთხვევებში გადასახადის გადამხდელისათვის საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის, საგადასახადო დოკუმენტის გამოწერის/დადასტურების და სასაქონლო ზედნადების გამოწერის უფლების შეზღუდვის და გადასახადის გადამხდელის მიერ გამოწერილი ელექტრონული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის გამოყენების სპეციალური წესის განსაზღვრის შესახებ“ ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე, შემოსავლების სამსახურის უფროსის 16.02.2022 წლის №3751 ბრძანების პირველი მუხლის პირველი პუნქტით, მე-2 მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტის და მე-3 პუნქტების მიხედვით:

1. გადასახადის გადამხდელს დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის მომენტიდან, ასევე აღნიშნული ინსტრუქციით განსაზღვრული სხვა საფუძვლების არსებობისას ენიჭება კვალიფიციური დღგ-ის გადამხდელის ან არაკვალიფიციური დღგ-ის გადამხდელის სტატუსი.

2. არაკვალიფიციური დღგ-ის გადამხდელის სტატუსის მინიჭების საფუძველია გადასახადის გადამხდელის დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაცია.

3. გადასახადის გადამხდელის მიმართვის შემთხვევაში, არაკვალიფიციური დღგ-ის გადამხდელისთვის კვალიფიციური დღგ-ის გადამხდელის სტატუსის მინიჭების ან მინიჭებაზე უარის თქმის თაობაზე გადაწყვეტილებას იღებს საგადასახადო ორგანოს უფლებამოსილი პირი, შემოსავლების სამსახურის უფროსის მიერ დადგენილი წესით, გარდა ამ მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული შემთხვევისა. გადასახადის გადამხდელი წარმოდგენილ საჩივარში აცხადებს რომ, მისი კომპანია ახორციელებს საქონლის იმპორტს და საბაჟო გადასახადის სახით ბიუჯეტში გადახდილი აქვს 300 000 ლარზე მეტი.

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე კომპანიის შეუფერხებლად ფუნქციონირებისთვის მნიშვნელოვანია მისთვის იმპორტზე გადახდილი დღგ-ის ჩათვლა. შესაბამისად გადამხდელი ითხოვს კვალიფიციური დღგ-ის გადამხდელის სტატუსს.

სადავო საკითხზე წარმოდგენილია საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 13.11.2025 წლის №101305-21-12 წერილი, საიდანაც ირკვევა, რომ შპს „---“ (ს/ნ ---) როგორც გადასახადის გადამხდელად, ასევე დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებულია 2024 წლის 8 მაისს.

საწარმოს დირექტორი და 100%-იანი წილის მფლობელია --- (პ/ნ---). გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემების შესწავლის შედეგად, დადგინდა, რომ საწარმოს საქმიანობის სახეს წარმოადგენს საბითუმო ვაჭრობა ფეხსაცმლით. მომჩივნის 6 მაისს წარმოდგენილ განცხადებაზე (ID ----) ,,კვალიფიციური დღგ-ს გადამხდელის სტატუსის მინიჭების შესახებ“, ეთქვა უარი ვინაიდან, გადასახადის გადამხდელის მიერ არ იქნა წარმოდგენილი დამატებით მოთხოვნილი დოკუმენტაცია. გადასახადის გადამხდელის მიერ მიმდინარე წლის 28 მაისს განმეორებით იქნა წარმომადგენელი განცხადება (ID ---) კვალიფიციური დღგ-ს გადამხდელის სტატუსის მინიჭების შესახებ. განცხადების განხილვისას გაირკვა, რომ არ იქნა შესრულებული გაცემული რეკომენდაცია. 23 ივნისს წარმოდგენილი განცხადების (ID---) საფუძველზე, დამატებით განხორციელდა ვიზიტი გადასახადის გადამხდელთან. შპს „---ს“ უარი ეთქვა კვალიფიციური დღგ-ს გადამხდელის სტატუსის მინიჭებაზე.

ზემოაღნიშნული ნორმების, ფაქტობრივი გარემოებების და მხარეთა არგუმენტების გათვალისწინებით, საბჭო მიიჩნევს, რომ მომჩივანს მართებულად ეთქვა უარი დღგ-ის კვალიფიციური გადამხდელის სტატუსის მინიჭებაზე. შესაბამისად, არ არსებობს საჩივრის დაკმაყოფილების და სადავო აქტების გაუქმების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

კვალიფიციური დღგ-ის გადამხდელის სტატუსის მინიჭებაზე უარის თქმის მართლზომიერება.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემების შესწავლის შედეგად, დადგინდა, რომ საწარმოს საქმიანობის სახეს წარმოადგენს საბითუმო ვაჭრობა ფეხსაცმლით. მომჩივნის 6 მაისს წარმოდგენილ განცხადებაზე ,,კვალიფიციური დღგ-ს გადამხდელის სტატუსის მინიჭების შესახებ“, ეთქვა უარი ვინაიდან, გადასახადის გადამხდელის მიერ არ იქნა წარმოდგენილი დამატებით მოთხოვნილი დოკუმენტაცია. გადასახადის გადამხდელის მიერ მიმდინარე წლის 28 მაისს განმეორებით იქნა წარმომადგენელი განცხადება კვალიფიციური დღგ-ს გადამხდელის სტატუსის მინიჭების შესახებ. განცხადების განხილვისას გაირკვა, რომ არ იქნა შესრულებული გაცემული რეკომენდაცია. 23 ივნისს წარმოდგენილი განცხადების საფუძველზე, დამატებით განხორციელდა ვიზიტი გადასახადის გადამხდელთან. მომჩივანს უარი ეთქვა კვალიფიციური დღგ-ს გადამხდელის სტატუსის მინიჭებაზე.

საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის გადაწყვეტილება მომჩივანმა გაასაჩივრა შემოსავლების სამსახურში, რომლის 2025 წლის 22 ოქტომბრის №23115 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

გადაწყვეტილება

საბჭო მიიჩნევს, რომ მომჩივანს მართებულად ეთქვა უარი დღგ-ის კვალიფიციური გადამხდელის სტატუსის მინიჭებაზე. შესაბამისად, არ არსებობს საჩივრის დაკმაყოფილების და სადავო აქტების გაუქმების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 304 (1, გ).

„ცალკეულ შემთხვევებში გადასახადის გადამხდელისათვის საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის, საგადასახადო დოკუმენტის გამოწერის/დადასტურების და სასაქონლო ზედნადების გამოწერის უფლების შეზღუდვის და გადასახადის გადამხდელის მიერ გამოწერილი ელექტრონული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის გამოყენების სპეციალური წესის განსაზღვრის შესახებ“ ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე, შემოსავლების სამსახურის უფროსის 16.02.2022 წლის №3751 ბრძანება;

„გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №996 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 563 მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტი.