ბრძანება №26907/2/2026

№26907/2/2026

14 აპრილი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს „-------“ (ს/ნ -------)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 3.04.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს ------- 15.03.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26907/2/2026).

 

დავის საგანი:

არაპირდაპირი მეთოდით განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 26.12.2025 წლის №259-39 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 24.02.2026 წლის №4234 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა:

364 660.84 ლარი.

მათ შორის: გადასახადი - 210 787.44

დღგ - 125 193.51

საშემოსავლო გადასახადი - 85 593.93

ჯარიმა - 105 393.90

საურავი - 48 479.50

 

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

კომპანია გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 2019 წლის 25 სექტემბრიდან, ამავე თარიღიდან არის დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული, შპს ------- იჯარით აღებულ ფართში, კერძოდ, -------, -------, აქვს განთავსებული კვების ობიექტი, ასევე ახორციელებს სასტუმრო და საპარკინგე მომსახურებას.

შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის მიერ ჩატარდა მომჩივნის საქმიანობის, 1.01.2022 წლიდან 1.08.2025 წლამდე პერიოდის, კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმების შედეგები აისახა 2025 წლის 25 დეკემბრის საგადასახადო შემოწმების აქტში, რომლის მიხედვით, სადავო დარიცხვა განპირობებულია შემდეგი გარემოებებით:

- გადასახადის გადამხდელი არ ახორციელებს ბუღალტრულ აღრიცხვას, ამასთან შესამოწმებელ პერიოდში ჩათვლილი დღგ-ის თანხები მკვეთრად აღემატება დეკლარირებულ ბრუნვაზე დარიცხულ დღგ-ს, ასევე შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემებისა და სხვა ინფორმაციებით დადგინდა, რომ შესამოწმებელ პერიოდში გაწეული ხარჯები გაცილებით მეტია, ვიდრე ეკონომიკური საქმიანობიდან მიღებული შემოსავალი, შედეგად, ყოველწლიურად განიცდის ზარალს. აღსანიშნავია ისიც, რომ საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2025 წლის 28 ნოემბრის №26160 ბრძანებით კომპანიაში, 2025 წლის 8 დეკემბერს ჩატარდა მიმდინარე კონტროლის ღონისძიება, კერძოდ საკონტროლო შეთავაზება, რა დროსაც თანხის უნაღდო ანგარიშსწორებისთვის წარდგენილი იქნა არა კომპანიის საბანკო ანგარიშის რეკვიზიტები, არამედ დაქირავებული პირის, ------- მონაცემები. აღნიშნულის გათვალისწინებით, შემოწმება დაეყრდნო საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილს და გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით. კერძოდ, საზოგადოებრივი კვების ობიექტიდან მიღებული შემოსავალი დადგინდა აუდირებული ფასნამატის მიხედვით, ხოლო სასტუმრო მომსახურებით მიღებული შემოსავალი განისაზღვრა აუდირებული, მსგავსი ტიპის სასტუმროს წლიური დატვირთულობისა და გადასახადის გადამხდელის მიერ, წერილობითი ახსნაგანმარტებით წარდგენილი ნომრის რაოდენობისა და ღირებულების მიხედვით. რაც შეეხება საპარკინგე მომსახურებით მიღებულ შემოსავალს, გაანგარიშდა ასევე, წლიური დატვირთულობის, საპარკინგე ადგილის რაოდენობისა და მომსახურების ღირებულების შესაბამისად. შედეგად, საგადასახადო კოდექსის 49-ე, 73-ე, 159-ე, 160-ე, 1601 , 163 და 164-ე მუხლების გათვალისწინებით, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ და დაეკისრა ჯარიმა ამავე კოდექსის 275-ე მუხლის თანახმად;

- შემოწმების პროცესში ჩატარდა შესამოწმებელი პერიოდის კომპანიის ფულადი სახსრების მოძრაობის ანალიზი. საგადასახადო ვალდებულებები განისაზღვრა გადასახადის გადამხდელის მიერ წარდგენილი საბანკო ამონაწერების, შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემებისა და სხვა ინფორმაციებით. ფულადი სახსრების მოძრაობის შესწავლის პროცესში, შემოწმებით დადგენილი ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული შემოსავლებისა და ხარჯების გარდა, გათვალისწინებულ იქნა საბანკო დაწესებულებაში და სალაროში არსებული ფულისა და დებიტორ-კრედიტორული დავალიანების ნაშთები, გაწეული ხარჯი/გადახდები (მათ შორის ბიუჯეტში გადახდილი და უკან დაბრუნებული თანხები). შედეგად, გამოვლინდა შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოსთვის კომპანიის განკარგვადი თანხა, რომელიც საგადასახადო კოდექსის 49-ე, 73-ე და 154-ე მუხლების გათვალისწინებით, დაკვალიფიცირდა დირექტორზე 2025 წლის 31 ივლისს გაცემულ ხელფასად. შედეგად, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის თანახმად.

შემოწმების აქტის საფუძველზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 26.12.2025 წლის №28428 ბრძანება და №259-39 საგადასახადო მოთხოვნა, რომელიც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.

შემოსავლების სამსახურის 24.02.2026 წლის №4234 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტზე, 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 158-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, 163-ე მუხლის პირველ და მე-2 ნაწილებზე, 164-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე და ამავე მუხლის მე-4 ნაწილზე, 101-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, მე-12 მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტზე, 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე და ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, გადასახადის გადამხდელის მიერ საჩივარში დაფიქსირებულ პოზიციასთან, საპარკინგე და სასტუმრო მომსახურებაზე შემოწმების მიერ არაპირდაპირი მეთოდით განსაზღვრული 75%-იანი დატვირთულობის, ასევე საზოგადოებრივი კვების ობიექტზე 180%-იანი ფასნამატის გავრცელების არამართლზომიერებასთან მიმართებით, ყურადღებას ამახვილებს აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მიწოდებულ ინფორმაციაზე, რომ კომპანიას საპარკინგე მომსახურებაზე, შესამოწმებელ პერიოდში, 4 პირზე გამოწერილი აქვს ჯამში 60 560 ლარის (დღგ-ის ჩათვლით) საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა, სადაც არ იყო დაფიქსირებული დღეების რაოდენობა, აქედან გამომდინარე, დღიური ღირებულების დასადგენად ინფორმაცია გამოთხოვილ იქნა რამდენიმე პირისგან, რომელთაგანაც ერთ-ერთმა, მომსახურების გაწევიდან ხანგრძლივი პერიოდის გასვლიდან გამომდინარე, ვერ განუცხადა შემოწმებას საპარკინგე მომსახურების დღიური ღირებულება, ხოლო სხვა პირებმა განაცხადეს, რომ მძიმე ტექნიკის განთავსებას ჰქონდა სისტემატიური ხასიათი, რამაც განაპირობა იჯარის ღირებულების უცვლელობა და სტაბილურობა. შესაბამისად, შემოწმების მიერ, საპარკინგე მომსახურებით მიღებული შემოსავალი გაანგარიშდა აუდირებული საპარკინგე მომსახურების ღირებულების (10 ლარი) მიხედვით. შემოწმების პროცესში, როგორც გადასახადის გადამხდელის, ისე გამოთხოვილი ინფორმაციით გაირკვა, რომ საპარკინგე ზონა განკუთვნილი იყო არა მსუბუქი ავტომობილებისთვის, არამედ მძიმე ტექნიკისა და ტრაილერის განთავსებისთვის. ასევე, კომპანიას გაფორმებული აქვს შპს ------- საიჯარო ხელშეკრულება, რომელშიც მითითებულია, რომ მოიჯარე იღებს ვალდებულებას გამოიყენოს ობიექტი მხოლოდ სასტუმროს, რესტორნისა და ტირ-პარკის მოსაწყობად.

სასტუმროს მომსახურებასთან დაკავშირებით კი განმარტავს, რომ სასტუმრო შედგება 14 სტანდარტული და ერთი ლუქს ნომრისგან, რომლის ღირებულებაც, კვების გარეშე, გადასახადის გადამხდელის წერილობითი განმარტებით შეადგენს 50 ლარს სტანდარტული ნომერი, ხოლო 70 ლარს ლუქს ნომერი. აღსანიშნავია, რომ კომპანიას მხოლოდ 2022 წელს სასტუმრო მომსახურებაზე გაწერილი ჰქონდა საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა, რითაც ასევე დგინდება სასტუმროს სტანდარტული ნომრის დღიური მომსახურების ღირებულება 50 ლარი. ამასთან, სასტუმრო მომსახურებით მიღებული შემოსავლის გაანგარიშებისას შემოწმების მიერ არ მომხდარა სასტუმროს დღიური მომსახურების ღირებულების კორექტირება წლების ჭრილში, ასევე, აღნიშნული სასტუმრო არ არის განთავსებული საკურორტო ზონაში, რომ სასტუმროს დატვირთულობაზე სეზონურობას მოეხდინა გავლენა. შესაბამისად, სასტუმროს დატვირთულობად აღებულ იქნა აუდირებული, მსგავსი ტიპის (და არა გადასახადის გადამხდელის მიერ საჩივარში დაფიქსირებული ------- ტერიტორიაზე არსებული სასტუმროს) სასტუმროს წლიური დატვირთულობა 75%.

საზოგადოებრივი კვების ობიექტიდან მიღებულ შემოსავალთან დაკავშირებით განმარტავს, რომ შესამოწმებელ პერიოდში გადასახადის გადამხდელს არ გააჩნდა სრულყოფილი ბუღალტრული აღრიცხვა, ხოლო სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელი იყო დაბეგვრის ობიექტის დადგენა, შესაბამისად, შემოწმების მიერ გამოყენებულ იქნა აუდირებული ფასნამატი, რომელმაც შეადგინა 180%.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარდგენილი რაიმე მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს და მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

კომპანიას ეკონომიური საქმიანობიდან მიღებული შემოსავალი განესაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით, რასაც არ ეთანხმება ნაწილობრივ შემდგომ გარემოებათა გამო:

1. საპარკინგე მომსახურებაზე გაანგარიშებულია დატვირთვის მაჩვენებელი 75%, რაც არარეალურია ფაქტიურ დატვირთვასთან მიმართებაში, აღნიშნული პარკინგის ტერიტორია არ წარმოადგენს ტირ საპარკინგე ობიექტს, ის განკუთვნილია სასტუმროს სტუმრების მომსახურებაზე, არის შემთხვევები პარკინგის ფასიან მომსახურებაზე, რაზეც გამოწერილია საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურები, სადაც დაფიქსირებულია ერთი ადგილის სადღეღამისო ღირებულებად 5 ლარი, რაც დადასტურებულია მომხმარებლების მიერ. აუდიტორის მიერ დაფიქსირდა ერთი საპარკინგე ადგილის სადღეღამისო ღირებულება 10 ლარი, საპარკინგე მომსახურების აღნიშნული ღირებულება (10 ლარი) ფუნქციონირებს 2025 წლის 1 მაისიდან. ითხოვს, კომპანიის საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებით დაფიქსირებული შემოსავალის და დაფიქსირებული ფასის, რაც ასახავს ფაქტიურად მიღებულ შემოსავალს საპარკინგე ტერიტორიიდან, სარწმუნოდ მიღებას;

2. სასტუმრო მომსახურებით მიღებული შემოსავალი აუდიტორის მიერ განისაზღვრა აუდირებული, მსგავსი ტიპის სასტუმროს წლიური დატვირთულობის მიხედვით. მსგავსი ობიექტი ტერიტორიულად, მიმდებარედ, არსებობს 2 სასტუმრო ------- ერიტორიაზე. კომპანიის დროებით კუთვნილებაში არსებული სასტუმრო შენობის მდგომარეობა და მთლიანი ინფრასტრუქტურა არ არის მსგავსი, ასევე მომსახურების სერვისი გაცილებით ნაკლებია მიმდებარე სასტუმროებთან მიმართებაში, იანვარი, თებერვალი და მარტის თვეებში სასტუმრო დატვირთულია 30-35%-იანი მაჩვენებლით. ყოველივე აღნიშნულის გათვალისწინებით, სასტუმროს 75%-იანი დატვირთვა არამართლზომიერია. მათი გათვლებით სასტუმროს დატვირთვის მაჩვენებელი არ აღემატება 55%-ს;

3. საზოგადოებრივი კვების ობიექტიდან მიღებული შემოსავალი დადგინდა აუდირებული ფასნამატის მიხედვით. სხვა ობიექტების აუდირებული ფასნამატი არ შეიძლება გავრცელდეს მათ კვების ობიექტზე იმის გამო, რომ მათ კვების ობიექტზე საერთოდ არ ხდება სპირტიანი სასმელების რეალიზაცია (სარწმუნეობრივი აკრძალვიდან გამომდინარე), რაც ზემოქმედებს მაღალი ფასნამატის მაჩვენებელზე, მათი გათვლებით (კერძის გასაყიდი ფასისა და დანახარჯების შეჯერებით), ფასნამატი არ აღემატება 105- 110%-ს, ნაცვლად აუდიტორის მიერ გაანგარიშებული 180%-ისა.

მიაჩნია, რომ:

- საპარკინგე მომსახურებიდან მიღებული შემოსავალი, 2022 წლის 1 იანვრიდან 2025 წლის 1 მაისამდე პერიოდში, უნდა დაფიქსირდეს ფაქტიურად გაწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებში დაფიქსირებული ფასით, რაც დადასტურებულია მომხმარებლის მიერ, ასევე ითხოვს იმ ფაქტის გათვალისწინებას, რომ საპარკინგე ადგილები უფასოა სტუმრებისთვის, რაც საპარკინგე ადგილების დატვირთვის მაჩვენებელის გაანგარიშებისას უნდა იქნეს გათვალისწინებული;

- სასტუმროს მომსახურებიდან მიღებული შემოსავლის გაანგარიშებისას გათვალისწინებულ იქნეს სასტუმროს მდებარეობა და მისი მომსახურების დაბალი ინფრასტრუქტურა მიმდებარე სასტუმროების ინფრასტრუქტურასთან შედარებით;

- კვების ობიექტიდან მიღებული შემოსავალის განსაზღვრა მოხდეს შეძენილი საქონლის და გაყიდული კერძების ფასების შეჯერებით.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის დებულებათა გათვალისწინებით საგადასახადო ორგანოებს თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვთ დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით (მათ შორის, გადასახადის გადამხდელის დანახარჯების შესახებ) ან შედარების მეთოდით – სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელების შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო სააღრიცხვო დოკუმენტაციას ან დადგენილი წესის დარღვევით აწარმოებს ბუღალტერიას, აგრეთვე ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.

საგადასახადო კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ - დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, დღგით დასაბეგრი ოპერაციებია, დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება/მომსახურების გაწევა.

საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის შესაბამისად, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.

საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.

საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.

მომჩივანი არ ეთანხმება შემოწმებით განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს და აღნიშნავს, რომ საპარკინგე მომსახურებაზე გაანგარიშებული დატვირთვის მაჩვენებელი 75% არარეალურია ფაქტიურ დატვირთვასთან მიმართებაში, გამოწერილ საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებში ერთი ადგილის სადღეღამისო ღირებულებად 5 ლარია დაფიქსირებული, რაც დადასტურებულია მომხმარებლების მიერ, ხოლო აუდიტორის მიერ დაფიქსირდა 10 ლარი, რაც ფუნქციონირებს 2025 წლის 1 მაისიდან. სასტუმრო მომსახურებით მიღებული შემოსავალი აუდიტორის მიერ განისაზღვრა აუდირებული, მსგავსი ტიპის სასტუმროს წლიური დატვირთულობის მიხედვით. მსგავსი ობიექტი ტერიტორიულად, მიმდებარედ, არსებობს 2 სასტუმრო ------- ტერიტორიაზე. კომპანიის დროებით კუთვნილებაში არსებული სასტუმროს შენობის მდგომარეობა და მთლიანი ინფრასტრუქტურა არ არის მსგავსი, ასევე მომსახურების სერვისი გაცილებით ნაკლებია მიმდებარე სასტუმროებთან მიმართებაში, ამდენად, სასტუმროს 75%-იანი დატვირთვა არამართლზომიერია და მათი გათვლებით, სასტუმროს დატვირთვის მაჩვენებელი არ აღემატება 55%-ს. რაც შეეხება საზოგადოებრივი კვების ობიექტიდან მიღებული შემოსავალს, გაანგარიშდა სხვა ობიექტების აუდირებული ფასნამატის მიხედვით, რომლის გავრცელება მათ კვების ობიექტზე არ მიაჩნია მიზანშეწონილად იმის გამო, რომ მათ კვების ობიექტზე საერთოდ არ ხდება სპირტიანი სასმელების რეალიზაცია და რომ ფასნამატი არ აღემატება 105-110%-ს, ნაცვლად აუდიტორის მიერ გაანგარიშებული 180%-ისა. ყოველივე აღნიშნულიდან გამომდინარე მიაჩნია, რომ საპარკინგე მომსახურებიდან მიღებული შემოსავალი, 2022 წლის 1 იანვრიდან 2025 წლის 1 მაისამდე პერიოდში, უნდა გაანგარიშდეს ფაქტიურად გაწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებში დაფიქსირებული ფასით, სასტუმროს მომსახურებიდან მიღებული შემოსავლის გაანგარიშებისას გათვალისწინებულ იქნეს სასტუმროს მდებარეობა და მისი მომსახურების დაბალი ინფრასტრუქტურა, კვების ობიექტიდან მიღებული შემოსავლის განსაზღვრა მოხდეს შეძენილი საქონლის და გაყიდული კერძების ფასების შეჯერებით.

აუდიტის დეპარტამენტი, 23.03.2026 წლის №24357-21-14 წერილით წარმოდგენილ ინფორმაციაში, რომელიც შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანებაში დაფიქსირებულის ანალოგიურია, მომჩივნის არგუმენტებთან დაკავშირებით აღნიშნავს შემდეგს:

სასტუმრო შედგება 14 სტანდარტული და ერთი ლუქს ნომრისგან, რომლის ღირებულებაც, კვების გარეშე, გადასახადის გადამხდელის წერილობითი განმარტებით შეადგენს 50 ლარს სტანდარტული ნომერი, ხოლო 70 ლარს ლუქს ნომერი. კომპანიას მხოლოდ 2022 წელს სასტუმრო მომსახურებაზე გაწერილი ჰქონდა საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა, რითაც ასევე დგინდება სასტუმროს სტანდარტული ნომრის დღიური მომსახურების ღირებულება 50 ლარი. ამასთან, სასტუმრო მომსახურებით მიღებული შემოსავლის გაანგარიშებისას შემოწმების მიერ არ მომხდარა სასტუმროს დღიური მომსახურების ღირებულების კორექტირება წლების ჭრილში, ასევე აღნიშნული სასტუმრო არ არის განთავსებული საკურორტო ზონაში, რომ სასტუმროს დატვირთულობაზე სეზონურობას მოეხდინა გავლენა. შესაბამისად, სასტუმროს დატვირთულობად აღებულ იქნა აუდირებული, მსგავსი ტიპის სასტუმროს წლიური დატვირთულობა 75 %.

კომპანიას, შესამოწმებელ პერიოდში, 4 პირზე გაწერილი აქვს ჯამში 60 560 ლარის (დღგ-ს ჩათვლით) საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა, სადაც არ არის დაფიქსირებული დღეების რაოდენობა, აქედან გამომდინარე, დღიური ღირებულების დასადგენად გამოთხოვილი იქნა ინფორმაცია რამდენიმე პირისგან, რომელთაგანაც ერთ-ერთმა, მომსახურების გაწევიდან ხანგრძლივი პერიოდის გასვლიდან გამომდინარე, ვერ განაცხადა საპარკინგე მომსახურების დღიური ღირებულება, ხოლო სხვა დანარჩენმა განაცხადა, რომ მძიმე ტექნიკის განთავსებას ჰქონდა სისტემატიური ხასიათი, რამაც განაპირობა იჯარის ღირებულების უცვლელობა და სტაბილურობა, შესაბამისად, საპარკინგე მომსახურებით მიღებული შემოსავალი დადგინდა აუდირებული საპარკინგე მომსახურების ღირებულების (10 ლარი) მიხედვით. შემოწმების პროცესში, როგორც გადასახადის გადამხდელის, ისე გამოთხოვილი ინფორმაციით გაირკვა, რომ საპარკინგე ზონა განკუთვნილი იყო არა მსუბუქი ავტომობილებისთვის, არამედ მძიმე ტექნიკისა და ტრაილერის განთავსებისთვის. ასევე, კომპანიას გაფორმებული აქვს შპს ------- საიჯარო ხელშეკრულება, სადაც მითითებულია, რომ მოიჯარე იღებს ვალდებულებას გამოიყენოს ობიექტი მხოლოდ სასტუმროს, რესტორნისა და ტირ-პარკის მოსაწყობად. რაც შეეხება, საზოგადოებრივი კვების ობიექტიდან მიღებული შემოსავალს, დადგინდა აუდირებული ფასნამატის (180%) მიხედვით. გადასახადების ადმინისტრირების ერთიანი საინფორმაციო ბაზის და სხვა ინფორმაციებით დადგინდა, რომ შესამოწმებელ პერიოდში, კომპანიის მიერ გაწეული ხარჯები გაცილებით მეტია, ვიდრე ეკონომიკური საქმიანობით მიღებული შემოსავალი, რის გამოც კომპანია ყოველწლიურად არის ზარალზე. შესამოწმებელ პერიოდში, დეკლარირებული ბრუნვა შეადგენს 434 948 ლარს, ხოლო გაწეული ხარჯი 1 098 180 ლარს, საიდანაც ყველაზე დიდი ხარჯს წარმოადგენს იჯარის ღირებულება (ჯამში 707 582 ლარი, 2023 წლის მაისამდე თვიური იჯარის ღირებულება, კომუნალურების გარეშე, შეადგენდა 2 500 დოლარს, ხოლო 2023 წლის მაისიდან 4 000 დოლარს). შესამოწმებელ პერიოდში, კომპანიის მიერ ბიუჯეტში გადახდილი თანხები შეადგენს 5 103 ლარს, ხოლო უკან დაბრუნებული 18 681 ლარს. აღსანიშნავია ისიც, რომ საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2025 წლის 28 ნოემბრის №26160 ბრძანებით, კომპანიაში 2025 წლის 8 დეკემბერს ჩატარდა მიმდინარე კონტროლის ღონისძიება, კერძოდ საკონტროლო შეთავაზება, რა დროსაც თანხის უნაღდო ანგარიშსწორებისთვის წარდგენილი იქნა არა კომპანიის საბანო ანგარიშის რეკვიზიტები, არამედ დაქირავებული პირის. კომპანია ასევე არ აწარმოებს ბუღალტრულ აღრიცხვას. ყოველივე ზემოთ აღნიშნულიდან გამომდინარე, კომპანიის შემოსავალი გაანგარიშდა არაპირდაპირი მეთოდით, რის შედეგად გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ, ასევე შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოსთვის დადგინდა განკარგვადი თანხა, რომელიც დაკვალიფიცირდა დირექტორზე გაცემულ ხელფასად.

აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენელმა საბჭოს სხდომაზე, საჩივრის ზეპირი განხილვისას წარმოადგინა შემოწმების აქტში და წარმოდგენილ ინფორმაციაში დაფიქსირებულის ანალოგიური გარემოებები.

შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანებით ასევე ირკვევა, რომ გადასახადის გადამხდელს შემოსავლების სამსახურში დავის წარმოების პროცესში არ წარუდგენია და მომჩივანი არც ამჟამად წარმოადგენს რაიმე მტკიცებულებას, რომელიც შეცვლიდა შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს და დარიცხული თანხების გადაანგარიშების საფუძველი გახდებოდა.

ამგვარად, საქმესთან არსებული მასალების და ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, საბჭო მიიჩნევს, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონშესაბამისად, შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანება მართლზომიერია, არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხები:

არაპირდაპირი მეთოდით განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

გადასახადის გადამხდელის საქმიანობას წარმოდგენს კვების ობიექტი, სასტუმრო და საპარკინგე მომსახურება. გადასახადის გადამხდელი არ ახორციელებს ბუღალტრულ აღრიცხვას, შესამოწმებელ პერიოდში ჩათვლილი დღგ-ის თანხები მკვეთრად აღემატება დეკლარირებულ ბრუნვაზე დარიცხულ დღგ-ს, გაწეული ხარჯები გაცილებით მეტია, ვიდრე ეკონომიკური საქმიანობიდან მიღებული შემოსავალი, შედეგად, ყოველწლიურად განიცდის ზარალს. კომპანიაში, ჩატარდა საკონტროლო შეთავაზება, რა დროსაც თანხის უნაღდო ანგარიშსწორებისთვის წარდგენილი იქნა არა კომპანიის საბანკო ანგარიშის რეკვიზიტები, არამედ დაქირავებული პირის, მონაცემები. აღნიშნულის გათვალისწინებით, გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით. კერძოდ, საზოგადოებრივი კვების ობიექტიდან მიღებული შემოსავალი დადგინდა აუდირებული ფასნამატის მიხედვით, ხოლო სასტუმრო მომსახურებით მიღებული შემოსავალი განისაზღვრა აუდირებული, მსგავსი ტიპის სასტუმროს წლიური დატვირთულობისა და გადასახადის გადამხდელის მიერ, წერილობითი ახსნაგანმარტებით წარდგენილი ნომრის რაოდენობისა და ღირებულების მიხედვით. რაც შეეხება საპარკინგე მომსახურებით მიღებულ შემოსავალს, გაანგარიშდა ასევე, წლიური დატვირთულობის, საპარკინგე ადგილის რაოდენობისა და მომსახურების ღირებულების შესაბამისად. შედეგად, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ და დაეკისრა ჯარიმა;

შემოწმების პროცესში ჩატარდა შესამოწმებელი პერიოდის კომპანიის ფულადი სახსრების მოძრაობის ანალიზი. გამოვლინდა შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოსთვის კომპანიის განკარგვადი თანხა, რაც დაკვალიფიცირდა დირექტორზე გაცემულ ხელფასად. შედეგად, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება

საქმესთან არსებული მასალების და ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, საბჭო მიიჩნევს, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონშესაბამისად, შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანება მართლზომიერია, არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტორსთან არსებული დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73(5, 9); 101; 154; 159; 1601; 163; 164