გადაწყვეტილება № 101259/1/2026

№ 101259/1/2026

06 აპრილი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: ი/მ „------“ (ს/ნ -----)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 27.03.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება ი/მ ------ 16.03.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №101259/1/2026).

 

დავის საგანი:

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს 30.01.2026 წლის №99701/1/2025 (რეგ. 4.02.2026 წელი; №03/6630) გადაწყვეტილების აღსრულების შედეგები.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

აუდიტის დეპარტამენტის 2026 წლის 10 თებერვლის №002-3 საგადასახადო მოთხოვნა.

 

დარიცხული თანხა: 41 101.58 ლარი.

მათ შორის:

დღგ - 31 155.82

საურავი - 9 945.76

 

ფაქტების აღწერა

შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 17 ოქტომბრის №22202 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა მომჩივნის საქმიანობის კამერალური თემატური საგადასახადო შემოწმება 2022 წლის 1 იანვრიდან 2025 წლის 1 სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდების დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის სისწორის დადგენის მიზნით. შემოწმების შედეგები აისახა 2025 წლის 6 ნოემბრის საგადასახადო შემოწმების აქტში, საიდანაც ირკვევა, რომ სადავო დარიცხვა გამოწვეულია შემდეგი გარემოებებით:

მომჩივანი არ არის რეგისტრირებული დღგ-ის გადამხდელად. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემებით (სასაქონლო ზედნადებები) დადგინდა, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ უწყვეტი 12 კალენდარული თვის განმავლობაში მიღებულმა შემოსავალმა გადააჭარბა 100 000 ლარს. მომჩივნის მიერ ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში განხორციელებული საქონლის/მომსახურების მიწოდება საგადასახადო კოდექსის შესაბამისად არ არის გათავისუფლებული დღგ-ისგან. საგადასახადო კოდექსის 165-ე, 159-ე მუხლების საფუძველზე, მეწარმეს დღგ-ის სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღად განესაზღვრა 2023 წლის 10 აპრილი. შედეგად, დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების მომენტიდან მიღებული შემოსავალი - 297 877 ლარი (დღგ-ის გარეშე) დაიბეგრა დღგ-ით. მომჩივანს ასევე დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული ჯარიმა.

შემოწმების აქტის საფუძველზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 7 ნოემბრის №24614 ბრძანება და №002-160 საგადასახადო მოთხოვნა. მომჩივანს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა 54 519.16 ლარი.

აღნიშნული საგადასახადო მოთხოვნა 2025 წლის 6 დეკემბერს გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომელმაც 2025 წლის 23 დეკემბრის №28094 ბრძანებით არ დააკმაყოფილა საჩივარი, რაც 30.12.2025 წელს გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

საბჭოს 30.01.2026 წლის №99701/1/2025 (რეგ. 4.02.2026 წელი; №03/6630) გადაწყვეტილებით საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ. მომჩივანი, საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე, გათავისუფლდა სადავო საგადასახადო მოთხოვნით განსაზღვრული ჯარიმისგან და აუდიტის დეპარტამენტს დაევალა გადასახადის გადამხდელის პირადი აღრიცხვის ბარათის შესაბამისი კორექტირება. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

დავების განხილვის საბჭოს 30.01.2026 წლის №99701/1/2025 (რეგ. 4.02.2026 წელი; №03/6630) გადაწყვეტილების აღსრულების შედეგად, გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 6.02.2026 წლის დასკვნა, 10.02.2026 წლის №2872 ბრძანება და 002-3 საგადასახადო მოთხოვნა, რომელთა შესაბამისად მომჩივანს შეუმცირდა დაკისრებული ჯარიმა - 14 893.86 ლარი.

კორექტირებული საგადასახადო მოთხოვნა გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

მეწარმე დღგ-ის სავალდებულო რეგისტრაციის პერიოდს განსაზღვრავდა კალენდარული წლის განმავლობაში და არა ნებისმიერ 12 თვიან საანგარიშო პერიოდში, ვინაიდან არ ჰყავდა ბუღალტერი და მისი კვალიფიკაციიდან გამომდინარე, არ იცოდა საგადასახადო კანონმდებლობა. გადასახადის გადამხდელი რეგისტრირებულია მცირე საწარმოდ და იხდიდა მხოლოდ საშემოსავლო გადასახადს 1%- იანი განაკვეთით. შესაბამისად, არ იცოდა დღგ-ის რეგისტრაციის და გადასახადის გადახდის ვალდებულების შესახებ. ამგვარად, სახეზეა სწორედ საგადასახადო კანონმდებლობის არცოდნა, რის გამოც დაერიცხა დამატებით დღგ სანქცია საურავთან ერთად.

აღნიშნულიდან გამომდინარე, მომჩივანი ითხოვს, საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე, გათავისუფლდეს დამატებით დარიცხული სანქცია საურავისგან.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

დავების განხილვის საბჭოს 30.01.2026 წლის №99701/1/2025 (რეგ. 4.02.2026 წელი; №03/6630) გადაწყვეტილებით, მომჩივანი, საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე, გათავისუფლდა სადავო საგადასახადო მოთხოვნით განსაზღვრული ჯარიმისგან.

აუდიტის დეპარტამენტის დასკვნით დგინდება, რომ საბჭოს 30.01.2026 წლის №99701/1/2025 (რეგ. 4.02.2026 წელი; №03/6630) გადაწყვეტილების შესაბამისად, გადასახადის გადამხდელს შეუმცირდა 2025 წლის 7 ნოემბრის №002-160 საგადასახადო მოთხოვნით განსაზღვრული ჯარიმა - 14 893.86 ლარი.

მომჩივანი ვერ უთითებს თუ რა ნაწილში არ განხორციელდა დავების განხილვის საბჭოს გადაწყვეტილების აღსრულება და ითხოვს საურავისგან გათავისუფლებას, რა ნაწილშიც საბჭოს 30.01.2026 წლის №99701/1/2025 (რეგ. 4.02.2026 წელი; №03/6630) გადაწყვეტილებით საჩივარი არ დააკმაყოფილა. შესაბამისად, აუდიტის დეპარტამენტს არ განუხორციელებია საურავის შემცირება/კორექტირება.

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საბჭომ მიიჩნია, რომ დავების განხილვის საბჭოს გადაწყვეტილების აღსრულება განხორციელებულია საქმისთვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოების გამოკვლევის/შესწავლის საფუძველზე, გასაჩივრებული ადმინისტრაციული აქტის შინაარსი შეესაბამება დავის განხილვისას მიღებულ გადაწყვეტილებას და არ არსებობს წარმოდგენილი საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

მომჩივანი ითხოვს, საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე, გათავისუფლდეს დამატებით დარიცხული სანქცია საურავისგან.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

მომჩივანი არ არის რეგისტრირებული დღგ-ის გადამხდელად. დადგინდა, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ უწყვეტი 12 კალენდარული თვის განმავლობაში მიღებულმა შემოსავალმა გადააჭარბა 100 000 ლარს. მომჩივნის მიერ ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში განხორციელებული საქონლის/მომსახურების მიწოდება საგადასახადო კოდექსის შესაბამისად არ არის გათავისუფლებული დღგ-ისგან. მეწარმეს დღგ-ის სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღად განესაზღვრა 2023 06 აპრილი შედეგად, დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების მომენტიდან მიღებული შემოსავალი დაიბეგრა დღგ-ით. მომჩივანს ასევე დაეკისრა ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება

საბჭომ მიიჩნია, რომ გასაჩივრებული ადმინისტრაციული აქტის შინაარსი შეესაბამება დავის განხილვისას მიღებულ გადაწყვეტილებას და არ არსებობს წარმოდგენილი საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს; 165;159