გადაწყვეტილება № 26718/2/2026

№ 26718/2/2026

01 აპრილი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: სს „------“ (ს/ნ -----)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, -----12.03.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება სს------ 24.02.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26718/2/2026).

 

დავის საგანი:

1. მიწაზე ქონების გადასახადის დარიცხვის მართლზომიერება;

2. დაკისრებული სანქციებისგან გათავისუფლება საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 7.11.2025 წლის №006-417 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 8.01.2026 წლის №47 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 47 827,81 ლარი.

მათ შორის:

მიწის გადასახადი - 23 583,72

ჯარიმა - 15 722,5

საურავი - 8 521,59

 

პროცედურული გარემოებები

აუდიტის დეპარტამენტის 4.11.2025 წლის საგადასახადო შემოწმების აქტით შემოწმებულია მომჩივნის საქმიანობის 1.01.2022 წლიდან 1.09.2025 წლამდე საანგარიშო პერიოდი. შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 7.11.2025 წლის №006-417 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.

შემოსავლების სამსახურის 8.01.2026 წლის №47 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

სადავო საკითხები:

1.მიწაზე ქონების გადასახადის დარიცხვის მართლზომიერება

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

შესამოწმებელ პერიოდში, (2022, 2023, 2024 და 2025 წწ. პირველი აპრილის მდგომარეობით) საზოგადოებას საკუთრებაში უფიქსირდება ქონების (მიწა) გადასახადით დაბეგვრის ობიექტები - არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწები----- რაიონში, ------ 26,5 ჰექტარი და ----- რაიონში, სოფელ ------ 69,69 ჰექტარი, რაზეც ზემოაღნიშნულ საანგარიშო პერიოდებზე არ არის წარდგენილი ქონების გადასახადის დეკლარაციები.

საგადასახადო კოდექსის 203-ე და 204-ე მუხლების გათვალისწინებით, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა ქონების გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მიხედვით.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილზე, 203-ე მუხლზე, 205-ე მუხლის მე-2 ნაწილზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, ფაქტობრივ გარემოებებზე და მიიჩნია, რომ შემოწმების მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

კომპანია არის ქართული კანონმდებლობის საფუძველზე რეგისტრირებული იურიდიული პირი, რომელსაც საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს ინფორმაციის თანახმად, ჰყავს ორი დირექტორი და ამასთანავე აქციონერი ----- (პ/ნ: -----) და ------ (პ/ნ: ------). ბ-ნი ------ წლების მანძილზე კეთილსინდისიერად უძღვებოდა/უძღვება საზოგადოებას, საწარმოს წესდებითა და საქართველოს კანონმდებლობის მოთხოვნების შესაბამისად, რაც შეეხება ბატონ ---- მასზე იგივეს ვერ ვიტყვით, მან კომპანიის დაფუძნებიდან მალევე მიატოვა საზოგადოება და არ ასრულებს არც საზოგადოების ხელმძღვანელის და არც აქციონერის უფლება-მოვალეობებს, რამაც საზოგადოება ძალიან რთულ მდგომარეობამდე მიიყვანა და რითიც საზოგადოებას ადგება პირდაპირი, უშუალო და ყოველდღიურად მზარდი ზიანი შემდეგ გარემოებათა გამო: კომპანიის მიმართ 2021 წელს ჩატარდა საგადასახადო შემოწმება, რომლითაც კომპანიას დამატებით დაერიცხა ქონების გადასახადი 31,445 ლარის ოდენობით, ხოლო ჯარიმა 15,723, დღეის მდგომარეობით დარიცხული საურავი შეადგენს 17,226.57 ლარს. კომპანიას დაყადაღებული აქვს საკუთრებაში არსებული 11 უძრავი ქონება და ----- საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიაში მიმდინარეობს ყადაღადადებული ქონების რეალიზაციის თაობაზე. პარალელურად, 2022 წლის 1 იანვარს ამოქმედდა მეწარმეთა შესახებ საქართველოს ახალი კანონი, რომლითაც განისაზღვრა, რომ აქციონერთა კრების მოწვევას სჭირდება ელექტრონულ პორტალზე აქციონერთა კრების თაობაზე ინფორმაციის გამოქვეყნება, მეორეს მხრივ, ელექტრონული პორტალის აქტივაცია საჭიროებს ორივე დირექტორის ერთობლივ თანხმობას, რისი მოპოვებაც ------ უპასუხისმგებლო დამოკიდებულების გამო შეუძლებელია, ვინაიდან, როგორც ვახსენეთ მასთან კომუნიკაციასაც ვერ ვახერხებთ. საბოლოო ჯამში, დირექტორის გულგრილმა დამოკიდებულებამ შედეგად მოიტანა შემდეგი:

1. კომპანიას არ აქვს ელექტრონული პორტალი და ვერ ახერხებს მის გახსნას;

2. კომპანია ვერ იწვევს აქციონერთა კრებას;

3. ვერ ისტუმრებს ვადამოსულ საგადასახადო დავალიანებას;

4. კომპანიას არ გააჩნია იურიდიული მისამართი და ვერ ადგენს კრების მოწვევის შეუძლებლობის გამო;

5. იურიდიული მისამართის არ ქონის გამო, კომპანიას მინიჭებული აქვს ხარვეზიანი სტატუსი და არ ამოდის ამონაწერი;

6. კომპანიას არ აქვს აქტიური საბანკო ანგარიში;

7. კომპანიას აქვს აღიარებული საგადასახადო დავალიანება, რომელსაც ერიცხება საურავი და იზრდება ყოველდღიურად.

კომპანიის მეორე დირექტორის უკანონო ქმედებებმა (უმოქმედობამ) ბატონ გურმანტს და შესაბამისად კომპანიას შეუზღუდა თავისუფლად მოქმედების შესაძლებლობა. ბატონმა გურმანტმა წარმომადგენლების მეშვეობით არაერთხელ მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს თუმცა აღნიშნული დროში საკმაოდ გაჭიანურდა. რამაც გამოიწვია ზემოთ ხსენებული ახალი დარიცხვა, ხოლო ძველი დარიცხვის მიმართ, როგორც თქვენთვის ცნობილია თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიაში მიმდინარეობს შემოსავლების სამსახურის შუამდგომლობის განხილვა ყადაღადადებული ქონების რეალიზაციის თაობაზე. ძველი (უკვე ვადამოსული) საგადასახადო დავალიანების გასტუმრების მიზნით, კომპანიის აქტიურმა დირექტორმა მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიას განცხადებით და მოითხოვა აქციონერთა რიგგარეშე კრების მოწვევის უფლებამოსილების მინიჭება, შემდეგი დღის წესრიგით:

4. რიგგარეშე საერთო კრების დღის წესრიგად განისაზღვროს შემდეგი საკითხები;

4.1. კომპანიის ახალი იურიდიული მისამართის განსაზღვრა;

4.2. კომპანიის გაცხადებული (ნებადართული) 90 (ოთხმოცდაათი) ცალი ფასიანი ქაღალდის (შემდგომში: „ფასიანი ქაღალდები“) კომპანიაში გამოშვება;

4.3. გამოშვებული ფასიანი ქაღალდების აქციონერის ------ (პ/ნ: ------) სასარგებლოდ განთავსება, აქციონერის მიერ ფასიანი ქაღალდების ნომინალური ფასის გადახდისა და კომპანიის მიმართ დამატებითი ფულადი ვალდებულებების შესრულების სანაცვლოდ;

4.4. კომპანიის სარეგისტრაციო მონაცემების მოყვანა „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს ახალ კანონთან შესაბამისობაში.

თბილისის საქალაქო სასამართლოს სამოქალაქო საქმეთა კოლეგიის მოსამართლე ----- 8.12.2025 წლის განჩინებით დაკმაყოფილდა განმცხადებლის მოთხოვნა. დღის წესრიგის 4.2. და 4.3. პუნქტები თავიდან ბოლომდე ემსახურება კომპანიაში აქციონერის მიერ დამატებითი შენატანის განხორციელებას, რომლითაც დაიფარება საგადასახადო დავალიანება. თბილისის საქალაქო სასამართლოს მიერ განცხადების დაკმაყოფილებიდან დღემდე კომპანიის ბ-ნი ------- და მისი წარმომადგენლები შემჭიდროებულ ვადებში ვცდილობთ ჩავატაროთ რიგგარეშე კრება (ვინაიდან პირველ კრებაზე არ გამოცხადდა მეორე აქციონერი ველოდებით განმეორებით კრებას), როგორც მოგეხსენებათ მეწარმეთა შესახებ საქართველოს კანონი 21 დღიან ვადას ითვალისწინებს თითოეული კრების მოწვევისთვის ამიტომ კომპანია იმყოფება მოლოდინის რეჟიმში. როგორც კი კომპანია ჩაატარებს რიგგარეშე კრებას და მასზე იქნება ქვორუმი (ე.ი. განმეორებით კრებას), რომელიც შედგება უახლოეს მომავალში, ბ-ნი გურმანტი გადასახადის გადამხდელის სახელით დაიწყებს მოლაპარაკებას შემოსავლების სამსახურთან, რადგან დაფაროს საგადასახადო დავალიანება. თუ საგადასახადო დავალიანება იქნება ჯარიმებისა და საურავების გარეშე ეს იქნება უდიდესი შვება გადასახადის გადამხდელისათვის. ვინაიდან, აღნიშნულ ჯარიმასა და საურავზე პასუხისმგებელია მთლიანად მეორე აქციონერი. მეორე მხრივ, ამ პიროვნებას სრულიად დაკარგული აქვს საქართველოს მიმართ ინტერესი, აქედან გამომდინარე, ქვეყნის ეკონომიკური განვითარებისა და ბიზნესის ხელშეწყობის კუთხით თქვენი გადაწყვეტილება ჯარიმისა და საურავის შემცირების ან/და გაუქმების თაობაზე იქნება ძალიან დიდი წინ გადადგმული ნაბიჯი.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 203-ე მუხლის თანახმად, მიწაზე ქონების გადასახადის გადამხდელია პირი საგადასახადო წლის 1 აპრილის მდგომარეობით: მის საკუთრებაში არსებულ მიწაზე, სახელმწიფო საკუთრებაში არსებულ მიწაზე, რომლითაც სარგებლობს ან რომელსაც ფლობს იგი, მის მფლობელობაში ან/და სარგებლობაში არსებულ, გარდაცვლილი პირის სახელზე რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთზე, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც მიწის ნაკვეთით სარგებლობა ხორციელდება იჯარის, ქირის, უზუფრუქტის ან სხვა ამგვარი სახის ხელშეკრულების საფუძველზე.

საგადასახადო კოდექსის 205-ე მუხლის მე-2 და მე-7 ნაწილების თანახმად, საწარმო/ორგანიზაცია ქონების გადასახადის დეკლარაციას შესაბამის საგადასახადო ორგანოს წარუდგენს არა უგვიანეს კალენდარული წლის 1 აპრილისა და ამავე ვადაში იხდის ქონების გადასახადს, გარდა ამ მუხლის მე-7 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა. დეკლარაციაში მონაცემები დასაბეგრი ქონების შესახებ შეიტანება გასული საგადასახადო წლის მიხედვით, ხოლო დასაბეგრი მიწის შესახებ – მიმდინარე საგადასახადო წლის მიხედვით. საწარმო/ორგანიზაცია მიწაზე ქონების გადასახადს იხდის არა უგვიანეს კალენდარული წლის 15 ნოემბრისა.

დადგენილია, რომ გადასახადის გადამხდელის საკუთრებაში ფიქსირდება მიწაზე ქონების გადასახადის დაბეგვრის ობიექტები, კერძოდ, არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწები ----, სოფელ ----- 26,5 ჰექტარი და -----, სოფელ------ 69,69 ჰექტარი. საზოგადოების მიერ 2022, 2023, 2024 და 2025 წლების საანგარიშო პერიოდებზე არ არის შესრულებული საგადასახადო ვალდებულება. შემოწმების შედეგად, აღნიშნულ დასაბეგრ ობიექტებზე (მიწებზე) გადამხდელს განესაზღვრა ვალდებულება და დაერიცხა მიწაზე ქონების გადასახადი.

საბჭო აღნიშნავს, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი არგუმენტები არ ეხება საგადასახდო ვალდებულებების დარიცხვის მართლზომიერებას. იგი ძირითადად მიუთითებს საზოგადოების დირექტორებს შორის არსებულ შიდა კომუნიკაციის პრობლემებსა და გაუგებრობებზე, რაც წარმოადგენს საზოგადოების შიდა მართვის საკითხს. ამასთან, დავის წარმოების პროცესში არ აქვს წარმოდგენილი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს და გახდებოდა დარიცხული თანხების შემცირების საფუძველი. შესაბამისად, სადავო საკითხზე შემოსავლების სამსახურის გასაჩივრებული ბრძანებით მიღებული გადაწყვეტილება მართებულია, არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის ამ ნაწილში დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

2. დაკისრებული სანქციებისგან გათავისუფლება საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

აუდიტის დეპარტამენტის 7.11.2025 წლის №006-417 საგადასახადო მოთხოვნის საფუძველზე, მომჩივანს დაეკისრა: ჯარიმა - 15 722,5 ლარი, საურავი

8 521,59 ლარი.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 და მე-6 ნაწილებზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, 269-ე მუხლის პირველ და მე-7 ნაწილებზე, 270-ე მუხლის პირველ და მეორე ნაწილებზე, 272-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 275-ე მუხლზე, ფაქტობრივ გარემოებებზე და მიზანშეწონილად არ მიაჩნია საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება. ამდენად, გადასახადის გადამხდელის საჩივარი აღნიშნულ ნაწილში დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

მომჩივანი აღნიშნავს, რომ გასაჩივრებული დარიცხვა სულ მცირე უნდა გაუქმდეს ჯარიმისა და საურავის ნაწილში.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 270-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად, საგადასახადო სანქცია არის პასუხისმგებლობის ზომა ჩადენილი საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის. საგადასახადო სანქცია გამოიყენება გაფრთხილების, საურავის, ფულადი ჯარიმის, სამართალდარღვევის საქონლის ან/და სატრანსპორტო საშუალების უსასყიდლოდ ჩამორთმევის სახით, ამ კოდექსით გათვალისწინებულ შემთხვევებში.

საგადასახადო კოდექსის 272-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საურავი არის საგადასახადო სანქცია, რომელიც პირს ეკისრება საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვადაში გადასახადის გადასახდელი თანხის გადაუხდელობისათვის.

საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის პირველი - 22 ნაწილების თანახმად:

1. პირის მიერ საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, თუ იგი გამოწვეულია საგადასახადო კონტროლის განმახორციელებელი ორგანოს მიერ პირის საგადასახადო ვალდებულების წარმოშობის მომენტის (პერიოდის) შეცვლით, − იწვევს პირის დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 10 პროცენტის ოდენობით.

2. საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, გარდა ამ მუხლის პირველი, 21 და 22 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა, − იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 50 პროცენტის ოდენობით.

21 . საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირება, თუ შემცირებული გადასახადის თანხა ამ დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში აღნიშნული გადასახადის თანხის 5 პროცენტს არ აღემატება, − იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 10 პროცენტის ოდენობით.

22 . საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირება, თუ შემცირებული გადასახადის თანხა ამ დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში აღნიშნული გადასახადის თანხის 5 პროცენტზე მეტია და 20 პროცენტს არ აღემატება, − იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 25 პროცენტის ოდენობით.

საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის პირველი და მე-7 ნაწილების თანახმად, საგადასახადო სამართალდარღვევად ითვლება პირის მართლსაწინააღმდეგო ქმედება (მოქმედება ან უმოქმედობა), რომლისთვისაც ამ კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა. საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის პირს პასუხისმგებლობა შეიძლება დაეკისროს მხოლოდ ამ კოდექსით დადგენილი საფუძვლითა და წესით. დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.

საბჭო აღნიშნავს, რომ მომჩივანი ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, რომლითაც დადასტურდება, რომ გადასახადის გადამხდელი საგადასახადო ვალდებულებების არაჯეროვნად შესრულებისას მოქმედებდა სამართლებრივი შეცდომის არეალში. შესაბამისად, არ არსებობს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გათვალისწინებით, მომჩივნის სანქციებისგან გათავისუფლების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

1. მიწაზე ქონების გადასახადის დარიცხვის მართლზომიერება;

2. დაკისრებული სანქციებისგან გათავისუფლება საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

შესამოწმებელ პერიოდში, (2022-2025 წწ. პირველი აპრილის მდგომარეობით) საზოგადოებას საკუთრებაში უფიქსირდება ქონების (მიწა) გადასახადით დაბეგვრის ობიექტები - არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწები. გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა ქონების გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება

საბჭო აღნიშნავს, რომ სადავო საკითხზე შემოსავლების სამსახურის გასაჩივრებული ბრძანებით მიღებული გადაწყვეტილება მართებულია, არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის ამ ნაწილში დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს; 203;205(2,7);275(1,22)