ბრძანება N 3810

N 3810

19 თებერვალი 2026

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

შპს „-----“ (ს/ნ -----) (მის: -----)

2026 წლის 21 იანვრის საჩივრის

დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე.

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 6 თებერვლის სხდომაზე (ოქმი N 12) განიხილა შპს „-----“ (ს/ნ ----- ) N 100160/1/2026 საჩივარი, რომელიც ეხება შემოსავლების სამსახურის საბაჟო დეპარტამენტის 2025 წლის 25 დეკემბრის N ა 142-21-10 „საქონლის გაშვების შემდგომი კონტროლის შემოწმების“ აქტს, 2025 წლის 25 დეკემბრის N 28403 „გადასახდელის დარიცხვისა და სანქციის დაკისრების შესახებ“ ბრძანებას და N 081-363 საგადასახადო მოთხოვნას.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია:

საჩივრის ავტორი განმარტავს, რომ საბაჟო დეკლარაციებს განესაზღვრა „-----“. შესაბამისად, არ განხორციელებულა საქონლის დათვალიერება, ექსპერტიზის დანიშვნა ან სხვა დამატებითი საბაჟო კონტროლის ღონისძიება და საქონელი დეკლარანტს გადაეცა დამატებითი საბაჟო პროცედურების გარეშე, რაც ადასტურებს იმ ფაქტს, რომ საბაჟო ორგანოს მხრიდან დეკლარაციის მიღების ეტაპზე არ არსებობდა ეჭვი საქონლის კლასიფიკაციის, მისი ღირებულების და მიზნობრივი დანიშნულების კანონიერებასთან დაკავშირებით. ამასთან, საბაჟო დეპარტამენტში წარდგენილი საბაჟო დეკლარაციების თანმხლებ დოკუმენტაციაში მკაფიოდ იკვეთებოდა იმპორტირებული ფარმაცევტული სუბსტანციების მიზნობრივი დანიშნულება. აღნიშნული სუბსტანციები საქართველოს ტერიტორიაზე შემოტანილია 2022 და 2023 წლებში, ხოლო საქონლის გაშვების შემდგომი კამერალური შემოწმება დაინიშნა 2025 წლის 3 დეკემბერს - საქონლის საქართველოში შემოტანიდან თითქმის სამი წლის გასვლის შემდეგ. კონტროლის ასეთ დაგვიანებულ ეტაპზე განხორციელება მნიშვნელოვნად ზღუდავს დეკლარანტის დაცვის შესაძლებლობას და ეწინააღმდეგება სამართლებრივი განსაზღვრულობისა და ლეგიტიმური მოლოდინის პრინციპებს. კომპანია ამ ეტაპზე არ ახორციელებს ეკონომიკურ საქმიანობას და არ ფლობს მოქმედ ლიცენზიებს, თუმცა კომპანიის არქივში ინახება ხარისხის დამადასტურებელი დოკუმენტაცია (COA სერტიფიკატები), რომლებიც ადასტურებს იმპორტირებული ფარმაცევტული სუბსტანციების შესაბამისობას დადგენილ სტანდარტებთან. მიაჩნია, რომ საბაჟო დეპარტამენტის მიერ განხორციელებული დარიცხვა ეფუძნება შეფასებით მიდგომას, ვარაუდებს და არა კონკრეტულ, ობიექტურ მტკიცებულებებს.

აღნიშნულზე მითითებით ითხოვს სადავო საგადასახადო მოთხოვნით დარიცხული თანხების გაუქმებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმის მასალებითა და საბაჟო დეპარტამენტიდან გადმოგზავნილი ინფორმაციით ირკვევა, რომ შპს „-----“ (ს/ნ ----- ) სახელზე გაფორმდა N ----- საქონლის საბაჟო დეკლარაციები, რომელთა საფუძველზე თავისუფალ მიმოქცევაში იმპორტის გადასახდელისგან გათავისუფლების პირობით (მიზნობრივი დანიშნულებით შემოტანა) გაეშვა სხვადასხვა ფარმაცევტული სუბსტანციები, მათ შორის 15235,88 ლარის საბაჟო ღირებულების „-----" 9715,5 ლარის საბაჟო ღირებულების “-----”, 9480,1 ლარის საბაჟო ღირებულების “-----” და ჯამურად, 21571,05 ლარის საბაჟო ღირებულების „-----“. აღნიშნული საბაჟო დეკლარაციები შეირჩა მწვანე დერეფანში.

„Tilorone Dihydrochloride“-ს N ----- 06.01.2023 საქონლის საბაჟო დეკლარაციაში განესაზღვრა 29420000000 სეს ესნ კოდი, „Chondroitin Sulfate“-ს N ----- 24.03.2022, N ----- 29.04.2022 და N ------ 03.05.2023 საქონლის საბაჟო დეკლარაციებში განესაზღვრა 29420000000 და 29419000000 სეს ესნ კოდები, “Diclofenac sodium salt”-ს N ----- 24.03.2022 საქონლის საბაჟო დეკლარაციაში განესაზღვრა 29372200000 სეს ესნ კოდი, “N-Methylglucamine”-ს N ----- 06.01.2023 საქონლის საბაჟო დეკლარაციებში განესაზღვრა 29221900000 და მათი იმპორტი გათავისუფლდა დამატებული ღირებულების გადასახადისგან.

საბაჟო ღირებულებისა და საქონლის კლასიფიკაციის სამმართველოს N ----- 25.12.2025, N ----- 30.08.2024 და N ----- 20.12.2024 წერილებიდან ირკვევა, რომ „Tilorone Dihydrochloride“ კლასიფიცირდება 29221900000 სასაქონლო ქვესუბპოზიციაში, ფარმაცევტული სუბსტანცია „Chondroitin Sulfate“ კლასიფიცირდება 39139000000 სასაქონლო ქვესუბპოზიციაში, “Diclofenac sodium salt” კლასიფიცირდება 29224985000 სასაქონლო ქვესუბპოზიციაში, “N-Methylglucamine” კლასიფიცირდება 29221900000 სასაქონლო ქვესუბპოზიციაში. შესაბამისად, საქონლის იმპორტი არ უნდა გათავისუფლებულიყო დამატებული ღირებულების გადასახადისაგან.

ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საბაჟო დეპარტამენტის ხელთ არსებული დოკუმენტაციის წინასწარი შესწავლისა და მტკიცებულებათა ერთობლიობის საფუძველზე, დეკლარანტის სახელმწიფო ბიუჯეტთან ანგარიშსწორების და საბაჟო/საგადასახადო ვალდებულებების სწორად განსაზღვრის მიზნით, „საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე საქონლის გადაადგილებისა და გაფორმების შესახებ ინსტრუქციების დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2019 წლის 29 აგვისტოს N 257 ბრძანების მე-2 დანართის 39-ე მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტის, მე-40 მუხლის მე-2 და მე-3 პუნქტების და 41-ე მუხლის შესაბამისად, დაინიშნა N ----- 24.03.2022, N ----- 29.04.2022, N ----- 06.01.2023 და N ----- 03.05.2023 საქონლის საბაჟო დეკლარაციებით გაფორმებული საქონლის გაშვების შემდგომი კამერალური შემოწმება (საბაჟო დეპარტამენტის ბრძანება N 26539 03.12.2025).

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 173-ე მუხლი „ა“ პუნქტისა და საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრისა და საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2020 წლის 29 დეკემბერის N 01-132/ნ/322 ერთობლივი ბრძანების თანახმად, 29221900000 სეს ესნ კოდით კლასიფიცირებული საქონლის იმპორტი თავისუფლდება დამატებული ღირებულების გადასახადისაგან იმ შემთხვევაში, თუ ის წარმოადგენს ტრიეთანოლამინის მარილს. ამავდროულად, საბაჟო დეკლარაციის თანმხლები დოკუმენტაციის შემოწმებისას, არ იკვეთება ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, რომელიც დაადასტურებს, რომ ტილორონის დიჰიდროქლორიდი („Tilorone Dihydrochloride“) წარმოადგენს ტრიეთანოლამინის მარილს. აღსანიშნავია, რომ სსიპ სამედიცინო და ფარმაცევტული საქმიანობის რეგულირების სააგენტოსგან შემოსული 2024 წლის 13 აგვისტოს N ----- წერილის თანახმად, „ტილორონის დიჰიდროქლორიდი და ტილორონის ტრიეთანოლამინი წარმოადგენენ ტილორონის სხვადასხვა მარილებს“ და ტრიეთანოლამინის მარილის შემცველი ფარმაცევტული პროდუქტი არ არის დაშვებული/რეგისტრირებული საქართველოს ბაზარზე.

ასევე, არ არსებობს დოკუმენტი/ინფორმაცია, რომელიც დაადასტურებდა, რომ “N-Methylglucamine” წარმოადგენს ტრიეთანოლამინის მარილს.

ამავდროულად, “Diclofenac sodium salt” კლასიფიცირდება 29224985000 სასაქონლო ქვესუბპოზიციაში, თუმცა, ზემოაღნიშნული ერთობლივი ბრძანების ნუსხაში მითითებული სეს ესნ კოდი არ ფიქსირდებოდა.

შემოწმების ფარგლებში, საქართველოს საბაჟო კოდექსის მე-13 მუხლის შესაბამისად, დეკლარანტისაგან სხვადასხვა დოკუმენტაციასთან ერთად გამოთხოვილი იქნა (საბაჟო დეპარტამენტის წერილი) ზემოაღნიშნულ საქონლის საბაჟო დეკლარაციებში მითითებული სუბსტანციების სპეციფიკაციები ან სხვა დოკუმენტაცია, რომელშიც მითითებული იქნებოდა საქონლის CAS ნომრები (შესაძლებლობის შემთხვევაში). დეკლარანტმა (ელ. განცხადებები -----) ვერ შეძლო დოკუმენტაციის სრულყოფილად მოწოდება.

ყოველივე ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით, ზემოაღნიშნულ საბაჟო დეკლარაციებში გამოიკვეთა იმპორტის გადასახდელის შემცირება.

შემოწმების შედეგად, მოპოვებულ დოკუმენტებზე/ინფორმაციაზე დაყრდნობით, შპს „-----“ (ს/ნ ----- ) დამატებით გადასახდელად დაერიცხა სულ იმპორტის გადასახდელი 10080,16 ლარი, მათ შორის დღგ - 10080,16 ლარი, ხოლო სანქცია ჯარიმის სახით დაეკისრა საქართველოს საბაჟო კოდექსის 167-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად - 2133,7 ლარი. ამავდროულად, ვინაიდან, ----- საბაჟო დეკლარაციებში არასწორი მონაცემის შეტანით იმპორტის გადასახდელის ოდენობა შემცირდა იმ საქონელზე, რომლის საბაჟო ღირებულება აჭარბებს 15000 ლარს, მოცემული სამართალდარღვევისთვის საქართველოს საბაჟო კოდექსის 167-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული სანქციის დაკისრების საკითხი (ამავე მუხლის შენიშვნის გათვალისწინებით) გადაწყდება საქმეზე საგამოძიებო ორგანოს ან სასამართლოს მიერ შესაბამისი გადაწყვეტილების მიღების შემდეგ.

შემოწმების მასალებს ადრესატი გაეცნო 2025 წლის 26 დეკემბერს.

 

შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ მომჩივნის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილის შესაბამისად, დავის განმხილველ ორგანოებს უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ დისტანციურად, ტექნიკურ საშუალებათა გამოყენებით. მათ ასევე უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ მომჩივნის დაუსწრებლად, თუ საქმეში არსებული მასალებიდან სრულად დგინდება დავის საგანთან დაკავშირებული ფაქტობრივი გარემოებები.

საქართველოს საბაჟო კოდექსის 27-ე მუხლის პირველი ნაწილის „თ“ ქვეპუნქტით დადგენილია, რომ საბაჟო ორგანო უფლებამოსილია განახორციელოს საბაჟო კონტროლი ნებისმიერი ფორმით, მათ შორის განახორციელოს საქონლის გაშვების შემდგომი კონტროლი.

საქართველოს საბაჟო კოდექსის 30-ე მუხლის მე-2 ნაწილი ადგენს, რომ საბაჟო ორგანოს შეუძლია საქონლის გაშვების შემდგომი კონტროლის განხორციელებისას შეამოწმოს:

ა) საბაჟო დეკლარაციით, დროებით შენახვის დეკლარაციით, საქონლის შემოტანის ზოგადი დეკლარაციით, საქონლის გატანის ზოგადი დეკლარაციით, რეექსპორტის დეკლარაციით ან რეექსპორტის შეტყობინებით დეკლარირებული მონაცემების სისწორე, აგრეთვე მისი თანმხლები დოკუმენტების არსებობა, სისწორე, ნამდვილობა და ძალაში ყოფნა;

ბ) დეკლარანტის საბუღალტრო და სხვა ჩანაწერები, რომლებიც დაკავშირებულია შესამოწმებელ საქონელთან ან მასთან დაკავშირებულ ოპერაციებთან ამ საქონლის გაშვებამდე ან გაშვების შემდეგ.

ამავე მუხლის მე-9 და მე-10 ნაწილები მიუთითებს, რომ თუ საქონლის გაშვების შემდგომი კონტროლის შედეგად გამოვლინდა პირისთვის იმპორტის გადასახდელის დარიცხვის ან/და საბაჟო სანქციის შეფარდების აუცილებლობა, საბაჟო ორგანო იღებს გადაწყვეტილებას პირისთვის იმპორტის გადასახდელის დარიცხვის ან/და საბაჟო სანქციის შეფარდების შესახებ. ასეთ შემთხვევაში შემოწმების აქტი და მის საფუძველზე მიღებული გადაწყვეტილება პირს წარედგინება საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 64-ე მუხლით გათვალისწინებულ საგადასახადო მოთხოვნასთან (შემდგომ − საგადასახადო მოთხოვნა) ერთად.

ამავე მუხლის მე-11 ნაწილი ადგენს, რომ შემოწმების აქტის საფუძველზე იმპორტის გადასახდელის დარიცხვის და შესაბამისი საგადასახადო მოთხოვნის წარდგენის ხანდაზმულობის ვადაა 3 წელი. ეს ვადა არ გამოიყენება ამ კოდექსის 141-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევაში.

დასახელებულ მუხლის მე-12 ნაწილის შესაბამისად კი, ამ მუხლის მე-11 ნაწილით დადგენილი ვადა აითვლება იმპორტის გადასახდელის გადახდის ვალდებულების წარმოშობის შესაბამისი კალენდარული წლის დასრულებიდან.

საქართველოს საბაჟო კოდექსის 34-ე მუხლი ადგენს, რომ ვაჭრობაში დამცავი ღონისძიება გულისხმობს ვაჭრობის მსოფლიო ორგანიზაციის პრინციპებისა და ნორმების და საქართველოს კანონმდებლობის შესაბამისად შემოღებულ ღონისძიებას.

საქართველოს საბაჟო კოდექსის 35-ე მუხლის პირველი, მე-3 და მე-4 ნაწილებით დადგენილია. რომ საქონლის იდენტიფიკაცია და კლასიფიკაცია ხორციელდება სეს ესნ-ის საფუძველზე, რომელიც დგინდება საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ბრძანებით. საქონლის დეკლარირებისას სასაქონლო კოდს სეს ესნ-ის შესაბამისად განსაზღვრავს დეკლარანტი. საბაჟო ორგანო აკონტროლებს დეკლარანტის მიერ განსაზღვრული სასაქონლო კოდის სისწორეს.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 173-ე მუხლი „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, დღგ-ისგან გათავისუფლებულია:

ა) საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრისა და საქართველოს ფინანსთა მინისტრის ერთობლივი ბრძანებით დადგენილი ნუსხის მიხედვით:

ა.ა) სამკურნალო/ფარმაცევტული მიზნისთვის განკუთვნილი სეს ესნ-ის 28-ე და 29-ე ჯგუფებით გათვალისწინებული ნედლეულის ან/და სუბსტანციების იმპორტი.

“იმ საქონლის ნუსხის დამტკიცების თაობაზე, რომელთა მიწოდება ან/და იმპორტი გათავისუფლებულია დამატებული ღირებულების გადასახადისაგან” საქართველოს ოკუპირებული ტერიტორიებიდან დევნილთა, შრომის, ჯანმრთელობისა და სოციალური დაცვის მინისტრისა და საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2020 წლის 29 დეკემბერის N 01-132/ნ/322 ერთობლივი ბრძანებით დამტკიცებული სამკურნალო/ფარმაცევტული მიზნებისათვის განკუთვნილი, საგარეო-ეკონომიკური საქმიანობის ეროვნული სასაქონლო ნომენკლატურის 28-ე და 29-ე ჯგუფებში შემავალი ნედლეულისა და სუბსტანციების ნუსხის (დანართი N 1) შესაბამისად, სამკურნალო/ფარმაცევტული მიზნებისათვის განკუთვნილი, საგარეო-ეკონომიკური საქმიანობის ეროვნული სასაქონლო ნომენკლატურის 2922 19 000 00* სეს ესნ კოდში შემავალი საქონლის – – დანარჩენი (ტრეითანოლამინის მარილები) იმპორტი გათავისუფლებულია დამატებული ღირებულების გადასახადისგან.

„საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე საქონლის გადაადგილებისა და გაფორმების შესახებ ინსტრუქციების დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2019 წლის 29 აგვისტოს N 257 ბრძანებით დამტკიცებული “საბაჟო კონტროლის შესახებ“ ინსტრუქციის (დანართი N 2) 39-ე მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტი მიუთითებს, რომ საქონლის გაშვების შემდგომი კონტროლის განხორციელების საფუძვლია საბაჟო ორგანოში არსებულ მონაცემთა ანალიზის შედეგები ან/და დადგენილი წესით მოთხოვნილი და მიღებული ინფორმაცია, მათ შორის, საერთაშორისო თანამშრომლობისა და ურთიერთდახმარების ფარგლებში მიღებული ინფორმაცია.

ამავე ინსტრუქციის მე-41 მუხლის მე-3 პუნქტის შესაბამისად, კამერალური შემოწმების ჩატარებისას, საბაჟო ორგანოს უფლება აქვს:

ა) დამოუკიდებლად განსაზღვროს საქონლის საბაჟო ღირებულება ან/და დეკლარანტის საბაჟო ან/და საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საბაჟო ორგანოში არსებული ინფორმაციით;

ბ) დეკლარანტისაგან ან საქართველოს საბაჟო კოდექსის 30-ე მუხლის მე-4 ნაწილით განსაზღვრული პირისაგან მოითხოვოს დეკლარირებული საქონლის შემოტანის ან/და გატანის ოპერაციებთან (მათ შორის, საქონლის ტრანსპორტირებასთან, გადატვირთვასთან, შენახვასთან, განხორციელებული საბაჟო პროცედურის ან რეექსპორტის ან დროებით შენახვის ან საქონლის შემოტანის ან საქონლის გატანის განსაზღვრასთან და დასრულებასთან, საბაჟო ან/და საგადასახადო ვალდებულების ოდენობის განსაზღვრასთან და ამ ვალდებულების შესრულებასთან) დაკავშირებული დოკუმენტაციის, სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების სააღრიცხვო (საბუღალტრო) მონაცემების ან/და სხვა ინფორმაციის წარდგენა;

გ) საბაჟო ორგანოში წარდგენის მიზნით მიმართოს დეკლარანტს ან საქართველოს საბაჟო კოდექსის 30-ე მუხლის მე-4 ნაწილით განსაზღვრული პირს (რომელსაც აქვს შესაბამისი დოკუმენტაცია ან/და ინფორმაცია) და მისგან მიიღოს წერილობითი და სიტყვიერი განმარტებები საქონლის გაშვების შემდგომი კონტროლის დროს წამოჭრილ საკითხებზე.

საქართველოს საბაჟო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, საბაჟო სამართალდარღვევა არის პირის მართლსაწინააღმდეგო ქმედება (მოქმედება ან უმოქმედობა), რომლის ჩადენისთვისაც ამ კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა.

ამავე კოდექსის 167-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, საბაჟო დეკლარაციასა და მის თანმხლებ დოკუმენტში არასწორი მონაცემის არსებობისას იმპორტის გადასახდელის ოდენობის შემცირება (გარდა ამ მუხლის მე-3 და მე-4 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა) – იწვევს დაჯარიმებას საბაჟო დეკლარაციაში შემცირებული იმპორტის გადასახდელის თანხის 100 პროცენტის ოდენობით.

ნობით. საქართველოს საბაჟო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილით დადგენილია, რომ იმპორტის გადასახადით დასაბეგრ საქონელზე საბაჟო ვალდებულება წარმოიშობა, თუ დაირღვა:

ა) უცხოური საქონლის საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე შემოტანასთან, საბაჟო ზედამხედველობიდან გატანასთან, გადაადგილებასთან, გადამუშავებასთან, საბაჟო საწყობში ან თავისუფალ ზონაში შენახვასთან, დროებით შენახვასთან ან განკარგვასთან დაკავშირებული საქართველოს საბაჟო კანონმდებლობა;

ბ) საქართველოს საბაჟო ტერიტორიაზე საქონლის მიზნობრივი დანიშნულებით გამოყენებასთან დაკავშირებული საქართველოს საბაჟო კანონმდებლობა;

გ) უცხოური საქონლის საბაჟო პროცედურაში/რეექსპორტში მოქცევის პირობა ან საქონლის მიზნობრივი დანიშნულებით გამოყენებისას მისი იმპორტის გადასახდელისგან გათავისუფლების პირობა.

ამავე მუხლის მე-2 ნაწილი კი მიუთითებს, რომ საბაჟო ვალდებულების წარმოშობის დრო არის:

ა) იმ ვალდებულების შეუსრულებლობის ან შესრულების შეწყვეტის მომენტი, რომლის შეუსრულებლობა იწვევს საბაჟო ვალდებულების წარმოშობას;

ბ) საქონლის საბაჟო პროცედურაში/რეექსპორტში მოქცევის დეკლარაციის რეგისტრაციის მომენტი, თუ დადგინდა, რომ ფაქტობრივად არ სრულდება ამ საბაჟო პროცედურის/რეექსპორტის პირობა ან საქონლის მიზნობრივი დანიშნულებით გამოყენებისას მისი იმპორტის გადასახდელისგან გათავისუფლების პირობა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 64-ე მუხლის თანახმად, საგადასახადო ორგანო ვალდებულია პირს წარუდგინოს საგადასახადო მოთხოვნა, თუ არსებობს მისი წარდგენის ერთ - ერთი შემდეგი საფუძველი:

ბ) გადასახადის დარიცხვის ან/და სანქციის დაკისრების შესახებ საგადასახადო ორგანოს გადაწყვეტილება ან საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი;

დ) პირისათვის იმპორტის გადასახდელის დარიცხვის შესახებ ან/და საბაჟო სანქციის შეფარდების შესახებ საბაჟო ორგანოს გადაწყვეტილება ან საბაჟო სამართალდარღვევის ოქმი.

ამავე კოდექსის 272-ე მუხლის შესაბამისად, საურავი არის საგადასახადო სანქცია, რომელიც პირს ეკისრება საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვადაში გადასახადის გადასახდელი თანხის გადაუხდელობისათვის.

დადგენილია, რომ N ----- საქონლის საბაჟო დეკლარაციებით თავისუფალ მიმოქცევაში იმპორტის გადასახდელისგან გათავისუფლების პირობით (მიზნობრივი დანიშნულებით შემოტანა) გაეშვა სხვადასხვა ფარმაცევტული სუბსტანციები: „Tilorone Dihydrochloride“, “Diclofenac sodium salt”, “NMethylglucamine” და „Chondroitin Sulfate“.

დადგენილია ასევე, რომ „Tilorone Dihydrochloride“ კლასიფიცირდება 29221900000 სასაქონლო ქვესუბპოზიციაში, ფარმაცევტული სუბსტანცია „Chondroitin Sulfate“ კლასიფიცირდება 39139000000 სასაქონლო ქვესუბპოზიციაში, “Diclofenac sodium salt” კლასიფიცირდება 29224985000 სასაქონლო ქვესუბპოზიციაში, “N-Methylglucamine” კლასიფიცირდება 29221900000 სასაქონლო ქვესუბპოზიციაში და საქონლის იმპორტი არ უნდა გათავისუფლებულიყო დამატებული ღირებულების გადასახადისაგან.

საბაჟო დეკლარაციის თანმხლები დოკუმენტაციის შემოწმებისას, არ დადგინდა, რომ ტილორონის დიჰიდროქლორიდი („Tilorone Dihydrochloride“) წარმოადგენს ტრიეთანოლამინის მარილს. ამასთან, სსიპ სამედიცინო და ფარმაცევტული საქმიანობის რეგულირების სააგენტოსგან შემოსული 2024 წლის 13 აგვისტოს N ----- წერილის თანახმად, „ტილორონის დიჰიდროქლორიდი და ტილორონის ტრიეთანოლამინი წარმოადგენენ ტილორონის სხვადასხვა მარილებს“ და ტრიეთანოლამინის მარილის შემცველი ფარმაცევტული პროდუქტი არ არის დაშვებული/რეგისტრირებული საქართველოს ბაზარზე.

ასევე არ დასტურდება ის ფაქტიც, რომ “N-Methylglucamine” წარმოადგენს ტრიეთანოლამინის მარილს.

დადგენილია ასევე, რომ “Diclofenac sodium salt” კლასიფიცირდება 29224985000 სასაქონლო ქვესუბპოზიციაში, თუმცა, ზემოაღნიშნული ერთობლივი ბრძანების ნუსხაში მითითებული სეს ესნ კოდი არ ფიქსირდებოდა.

შესაბამისად მომჩივნის მხრიდან ადგილი ჰქონდა საბაჟო დეკლარაციასა და მის თანმხლებ დოკუმენტში არასწორი მონაცემის არსებობისას იმპორტის გადასახდელის ოდენობის შემცირების ფაქტს, რაც არის პირის მართლსაწინააღმდეგო ქმედება (მოქმედება ან უმოქმედობა), რომლის ჩადენისთვისაც საქართველოს საბაჟო კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა. აღნიშნულის გათვალისწინებით, მომჩივნისთვის სადავო აქტებით დამატებით გადასახდელად იმპორტის გადასახდელების დარიცხვა და N ----- საქონლის საბაჟო დეკლარაციებში არასწორი მონაცემის შეტანით იმპორტის გადასახდელის ოდენობის შემცირების ფაქტზე საქართველოს საბაჟო კოდექსის 167-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად ჯარიმის დაკისრება მართლზომიერია.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ სადავო ადმინისტრაციული აქტები და დარიცხული თანხები შეესაბამება საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ მოთხოვნებს და არ არსებობს საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ:

 

1. შპს „-----“ (ს/ნ -----) საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის: თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. N 16) ან ქუთაისის საქალაქო სასამართლოში (მის: ქ. ქუთაისი, ვიქტორ კუპრაძის ქ. N 11), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესით, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი:

მომჩივანი ითხოვს სადავო საგადასახადო მოთხოვნით დარიცხული თანხების გაუქმებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმის მასალებით დადგინდა, რომ მომჩივანი ფარმაცევტულ სუბსტანციებს არასწორი კლასიფიკაციით ათავისუფლებდა გადასახადისგან. ასევე შემოწმებისას მოთხოვნილი დოკუმენტაცია სრულად არ იქნა წარმოდგენილი. შედეგად გამოიკვეთა იმპორტის გადასახადის შემცირება, კომპანიას დაერიცხა დამატებითი გადასახადი და ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება:

შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ სადავო ადმინისტრაციული აქტები და დარიცხული თანხები შეესაბამება საქართველოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ მოთხოვნებს და არ არსებობს საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

დასაბუთება:

შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საბაჟო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: მუხლი 167(1);