გადაწყვეტილება №26464/2/2026

№26464/2/2026

25 თებერვალი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: -------ი (ს/ნ ---------------)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი/მომსახურების დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ,12.02.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება ---------ის 14.01.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26464/2/2026).

 

დავის საგანი:

1. დღგ-ის ჩათვლის გაუთვალისწინებლობა;

2. საგადასახადო შემოწმების შედეგად დაკისრებული სანქციებისგან გათავისუფლება;

3. დღგ-ის სავალდებულო რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობისთვის დაკისრებული სანქციისგან გათავისუფლება.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტი 30.10.2025 წლის №069-4 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. მომსახურების დეპარტამენტის 20.11.2025 წლის №025-54 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი;

3. შემოსავლების სამსახურის 31.12.2025 წლის №29005 ბრძანება;

4. შემოსავლების სამსახურის 8.01.2026 წლის №11 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 167 965,59 ლარი.

მათ შორის:

გადასახადი - 108 705,41

დღგ - 92 937,60

საშემოსავლო გადასახადი - 15 767,81

ჯარიმა - 33 699,90

საურავი - 25560,28

 

სამართალდარღვევის ოქმით დაკისრებული ჯარიმა:

ჯარიმა - 273,37 ლარი.

 

პროცედურული გარემოებები

მომჩივნის საქმიანობაა სასმელების და საკვები პროდუქტების შეძენა და რეალიზაცია. გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 18.11.2019 წელს.

აუდიტის დეპარტამენტის მიერ ჩატარდა გადასახადის გადამხდელის საქმიანობის 1.04.2024 წლიდან 30.04.2024 წლის ჩათვლით პერიოდის თემატური კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმდა 12.02.2024 წლის №2935 ბრძანებით ჩატარებული ს.მ.ფ.-ების ინვენტარიზაციის შედეგად აღმოჩენილი დანაკლისის მიწოდებად აღიარების (გამოვლენილი დანაკლისის თანხის შესაბამისი საანგარიშო პერიოდის დამატებული ღირებულების გადასახადისა ან/და მოგების/საშემოსავლო გადასახადების დეკლარაციებში ასახვის) სისწორე. შემოწმების შედეგები აისახა 29.10.2025 წლის საგადასახადო შემოწმების აქტში, რომლის საფუძველზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 30.10.2025 წლის №23985 ბრძანება და №069-4 საგადასახადო მოთხოვნა.

მომსახურების დეპარტამენტის 2025 წლის 20 ნოემბრის №025-54 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმით მომჩივანს ასევე შეეფარდა საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული ჯარიმა.

ზემოაღნიშნული აქტები გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.

შემოსავლების სამსახურის 31.12.2025 წლის №29005 ბრძანებით საჩივარი №069-4 საგადასახადო მოთხოვნის თაობაზე დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ, ხოლო საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმთან დაკავშირებული საჩივარი 8.01.2026 წლის №11 ბრძანებით არ დაკმაყოფილდა.

შემოსავლების სამსახურის ორივე გადაწყვეტილება გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

სადავო საკითხები:

1. დღგ-ის ჩათვლის გაუთვალისწინებლობა

ფაქტების აღწერა

გადასახადის გადამხდელს უფიქსირდება ადგილობრივ ბაზარზე პროდუქციის დოკუმენტური შეძენა, თუმცა აღნიშნული სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების დოკუმენტური რეალიზაცია არ დადგინდა.

გადასახადის გადამხდელის საქმიანობის ადგილზე საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2024 წლის 12 თებერვლის №2935 ბრძანებით ჩატარებული სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაციის შედეგად, 2024 წლის 2 აპრილის მდგომარეობით, გამოვლინდა 609 257 ლარის საბაზრო ღირებულების სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის დანაკლისი, რაზეც საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2024 წლის 2 აპრილის №----- სამართალდარღვევის ოქმით, შეეფარდა საგადასახადო კოდექსის 286-ე მუხლის მე-9 ნაწილით გათვალისწინებული ჯარიმა გამოვლენილი დანაკლისის საბაზრო ღირებულების 10 პროცენტის ოდენობით (60 925 ლარი).

მომჩივანი არ იყო დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული. შესაბამისად, 2024 წლის აპრილის თვის საანგარიშო პერიოდის გამოვლენილი დანაკლისის გათვალისწინებით, მომჩივანს დაერიცხა დღგ.

მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირის საშემოსავლო გადასახადის 2024 წლის აპრილის დეკლარაციაში, გადასახადის გადამხდელმა ასახა მცირე ბიზნესის სტატუსით დასაბეგრი შემოსავალი 13 912 ლარი, რომელიც დაბეგრა ერთ პროცენტიანი განაკვეთით და დაირიცხა კუთვნილი საშემოსავლო გადასახადი. საგადასახადო კოდექსის 88-ე და 90-ე მუხლებზე დაყრდნობითა და ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, 2024 წლის აპრილის თვის საანგარიშო პერიოდზე, განსაზღვრული მცირე ბიზნესის სტატუსით გათვალისწინებული დასაბეგრი შემოსავალი სულ ჯამში 530 231 ლარი, შემოწმების შედეგად შესაბამის პერიოდში დადგენილი ნაზარდი ჯამების (აჭარბებს 500 000 ლარს) გათვალისწინებით, დაიბეგრა მცირე ბიზნესის სტატუსისთვის განკუთვნილი საშემოსავლო გადასახადის 3 პროცენტიანი განაკვეთით. მომჩივანს ასევე დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მიხედვით.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს გადასახადის გადამხდელის მიერ საჩივარში დაფიქსირებულ პოზიციაზე, რომლის მიხედვითაც ითხოვს დღგ-ის ჩასათვლელი თანხების გათვალისწინებას და განმარტავს, რომ საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ გამოვლენილ დანაკლისზე შეფარდებული ჯარიმა სრულად გადაიხადა და იმედოვნებდა, რომ ჯარიმის გადახდით აღნიშნული ოპერაცია დასრულებული იყო. თუმცა, მეწარმე ვერ ერკვეოდა საგადასახადო კანონმდებლობაში, რის გამოც დანაკლისი არ ასახა 2024 წლის აპრილის თვის დღგ-ის დეკლარაციაში.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებებისა და გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით მიიჩნია, რომ დღგ-ის რეგისტრაციის მომენტისთვის არსებულ/შეძენილ სასაქონლო-მატერიალურ მარაგებზე დღგ-ის ჩასათვლელი თანხების გათვალისწინების მიზნით, გადასახადის გადამხდელს უნდა მიეცეს წინადადება ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 15 კალენდარული დღის ვადაში აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს დღგ-ის ჩათვლის უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტები. თავის მხრივ, განსაზღვრულ ვადაში მტკიცებულებების წარმოდგენის შემთხვევაში უნდა დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს, შეისწავლოს წარდგენილი მტკიცებულებები და კანონმდებლობით დადგენილი შეზღუდვების გათვალისწინებით, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

მომჩივანი ითხოვს ბათილად იქნას ცნობილი:

1. შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 30 ოქტომბრის 069-4 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 30 ოქტომბრის N 23985 ბრძანება;

3. შემოსავლების აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 29 ოქტომბრის შემოწმების აქტი;

4. შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 31 დეკემბრის №29005 ბრძანება.

შემოსავლების სამსახურში წარდგენილი საჩივრით გადასახადის გადამხდელი ითხოვდა დღგ-ის ჩასათვლელი თანხების გათვალიწინებას. განმარტავდა, რომ საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ ჩატარებული ინვენტარიზაციის შედეგად გამოუვლინდა დანაკლისი, რაზეც დაჯარიმდა. აცხადებდა, რომ ჯარიმა სრულად გადაიხადა და იმედოვნებდა, რომ ჯარიმის გადახდით აღნიშნული ოპერაცია დასრულებული იყო. თუმცა, მეწარმე ვერ ერკვეოდა საგადასახადო კანონმდებლობაში, რის გამოც დანაკლისი არ ასახა 2024 წლის აპრილის თვის დღგ-ის დეკლარაციაში. აქედან გამომდინარე, დარიცხულ დღგ-ზე ითხოვდა ჩასათვლელი თანხების გათვალისწინებას და საგადასახადო მოთხოვნის ბათილობას.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 174-ე მუხლის პირველი, მე-2 და მე-3 ნაწილების თანახმად, დღგ-ის ჩათვლა არის დასაბეგრი პირის უფლება, შეიმციროს გადასახდელი დღგ-ის თანხა საქონლის მიწოდებასთან/მომსახურების გაწევასთან დაკავშირებული ხარჯის სხვადასხვა კომპონენტის ღირებულებაზე პირდაპირ მიკუთვნებული დღგ-ის თანხით. დღგ-ის ჩათვლის უფლება წარმოიშობა ჩასათვლელი დღგ-ის თანხის დარიცხვის ვალდებულების წარმოშობის (შესაბამისი ოპერაციის დღგ-ით დაბეგვრის) მომენტიდან. დღგ-ის ჩათვლის უფლება აქვს მხოლოდ დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებულ დასაბეგრ პირს.

საგადასახადო კოდექსის 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“, „ბ“ და ,,გ“ ქვეპუნქტების თანახმად, თუ საქონელი/მომსახურება გამიზნულია ან გამოიყენება დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელებისთვის, დასაბეგრ პირს უფლება აქვს ჩაითვალოს საქართველოს ტერიტორიაზე სხვა დასაბეგრი პირისგან ამ საქონლის/მომსახურების შეძენისთვის გადახდილი/გადასახდელი დღგ. ამ კარის შესაბამისად საქონლის მიწოდებად ან მომსახურების გაწევად განხილულ ოპერაციებთან დაკავშირებით გადასახდელი დღგ. საქონლის იმპორტისას გადახდილი/გადასახდელი დღგ.

საგადასახადო კოდექსის 176-ე მუხლის პირველი ნაწილის ,,ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, დღგის ჩათვლის მიღების საფუძველია ამ კოდექსის 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებითა და მე-2 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევებში – საქონლის/მომსახურების შეძენასთან დაკავშირებით ამ კოდექსით დადგენილი წესით გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა, ასევე ამ კოდექსის 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში – საქონლის იმპორტთან დაკავშირებით, იმპორტის დეკლარაცია.

საგადასახადო კოდექსის 92-ე მუხლის მე-2 და მე-3 ნაწილების თანახმად, მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე მეწარმე ფიზიკური პირი დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის ვალდებულების დადგომისას ვალდებულია აღრიცხოს ამ მომენტისთვის არსებული სასაქონლო-მატერიალური მარაგების ნაშთი. დღგის გადამხდელად რეგისტრაციის მომენტიდან უფლება აქვს, ამ მუხლის მე-2 ნაწილით განსაზღვრულ სასაქონლო-მატერიალური მარაგების ნაშთზე მიიღოს დღგ-ის ჩათვლა ამ კოდექსით განსაზღვრული წესის შესაბამისად, თუ არსებობს შესაბამისი დოკუმენტაცია.

საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

მომჩივანს არ წარმოუდგენია მისი არგუმენტაციის დამადასტურებელი რაიმე არგუმენტი. გასათვალისწინებელია ის გარემოებაც, რომ შემოსავლების სამსახურის 31.12.2025 წლის №29005 ბრძანებით, დღგ-ის რეგისტრაციის მომენტისთვის არსებულ/შეძენილ სასაქონლო-მატერიალურ მარაგებზე დღგ-ის ჩასათვლელი თანხების გათვალისწინების მიზნით, გადასახადის გადამხდელს მიეცა წინადადება აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს დღგ-ის ჩათვლის უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტები.

აღნიშნულიდან გამომდინარე, საბჭო მიიჩნევს, რომ შემოსავლების სამსახურის გასაჩივრებული ბრძანებით მიღებული გადაწყვეტილება ამ ნაწილში მართლზომიერია, არ არსებობს მისი გაუქმების და განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღების საფუძველი.

 

2. საგადასახადო შემოწმების შედეგად დაკისრებული სანქციებისგან გათავისუფლება

ფაქტების აღწერა

საგადასახადო შემოწმების შედეგად, მომჩივანს შეეფარდა საგადასახადო კოდექსის 275 -ე და 282-ე მუხლებით გათვალისწინებული სანქციები.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს ფაქტობრივ გარემოებებზე, რომლის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელს არასრულად ჰქონდა შესრულებული საგადასახადო ვალდებულებები, ამასთან, მომჩივანი ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, რომლითაც დადასტურდება, რომ გადასახადის გადამხდელი საგადასახადო ვალდებულებების არაჯეროვნად შესრულებისას მოქმედებდა სამართლებრივი შეცდომის არეალში. შესაბამისად, საგადასახადო შემოწმების შედეგად დარიცხული სანქციის მიმართ შემოსავლების სამსახურს მიზანშეწონილად არ მიაჩნია საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

როგორც შემოწმების აქტიდან იკვეთება, მეწარმესთან 2024 წლის აპრილის თვეში ჩატარებული ინვენტარიზაციით გამოვლინდა 609 257 ლარის საბაზრო ღირებულების სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის დანაკლისი, რომლითაც გადასახადის გადამხდელს სსკ-ის 286-ე მუხლის მე-9 ნაწილით შეეფარდა ჯარიმა გამოვლენილი დანაკლისის საბაზრო ღირებულების 10 პროცენტის ოდენობით - 60 925 ლარი. აღნიშნული ჯარიმის თანხა სრულად იქნა გადახდილი ბიუჯეტში, მაგრამ ვერ ერკვეოდა საგადასახადო კანონმდებლობაში, არ ჰქონდა შესაბამისი კვალიფიკაცია, რომ გამოვლენილი დანაკლისი მას უნდა აესახა 2024 წლის აპრილის თვის დღგ-ს დეკლარაციაში და მომხდარიყო მისი დაბეგვრა. ჯარიმის გადახდით ფიქრობდა, რომ პირნათლად შეასრულა ბიუჯეტის წინაშე ვალდებულებები და ეს ოპერაცია იყო დასრულებული.

აღნიშნულიდან გამომდინარე, მომჩივანი ითხოვს რომ დავების საბჭომ გაითვალისწინოს მეწარმის მიერ საგადასახადო კოდექსის არცოდნით გამოწვეული შეცდომა და საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილით გაუუქმოს ჯარიმის და საურავის თანხა.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 272-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საურავი არის საგადასახადო სანქცია, რომელიც პირს ეკისრება საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვადაში გადასახადის გადასახდელი თანხის გადაუხდელობისათვის.

საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, გარდა ამ მუხლის პირველი, 21 და 22 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა, იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 50 პროცენტის ოდენობით.

საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.

მომჩივანი განმარტავს, რომ ქმედება იყო უნებლიე ხასიათის ის უნდა შეფასდეს როგორც შეცდომა და უნდა მოხდეს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება.

საბჭოს მიაჩნია, რომ განსახილველ შემთხვევაში საქმის ფაქტობრივი და სამართლებრივი გარემოებები არ იძლევა იმ ვარაუდის საფუძველს, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ ჩადენილი სამართალდარღვევა გამოწვეულია მისი შეცდომით/არცოდნით და შესაბამისად, მიზანშეწონილად არ მიიჩნია საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე მომჩივნის გათავისუფლება დაკისრებული სანქციებისგან.

 

3. დღგ-ის სავალდებულო რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობისთვის დაკისრებული სანქციისგან გათავისუფლება

ფაქტების აღწერა

მომჩივანმა დღგ-ის გადამხდელად და დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობა განახორციელა 2.04.2024 წლიდან 12.11.2025 წლამდე პერიოდში, რაზეც შეეფარდა საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული ჯარიმა 273,37 ლარის ოდენობით.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

იმ გარემოების გათვალისწინებით, რომ გადასახადის გადამხდელის მხრიდან ადგილი ჰქონდა სადავო ოქმში აღნიშნული საგადასახადო სამართალდარღვევის ჩადენის ფაქტს, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ მომსახურების დეპარტამენტის მიერ სადავო სამართალდარღვევის ოქმი შედგენილია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით და გაუქმებას არ ექვემდებარება. ამასთან, განსახილველ შემთხვევაში საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება შემოსავლების სამსახურს მიზანშეწონილად არ მიაჩნია.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 29 ოქტომბრის შედგენილი აქტის თანახმად დღგ-ის გარეშე საქმიანობისათვის დარიცხული იქნა ჯარიმა, ასევე აუდიტის დეპარტამენტმა სავალდებულო წესით 2024 წლის აპრილის თვიდან განახორციელა დღგ-ის სავალდებულო რეგისტრაცია. ხოლო 2025 წლის ოქტომბრის თვის დღგ-ის დეკლარაციაზე კიდევ დამატებით დარიცხულია ჯარიმა დღგ-ის რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობისათვის.

გათვალისწინებული ის გარემოება, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ 2024 წლის აპრილის თვიდან უკვე იყო მომხდარი დღგ-ის სავალდებულო რეგისტრაცია, გამოდის ერთიდაიგივე დარღვევაზე ჯარიმა დაკისრებულია ორჯერ. მომჩივანი ითხოვს 2025 წლის 20 ნოემბრის №025-54 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმით დაკისრებული ჯარიმის გაუქმებას.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის პირველის ნაწილის თანახმად, დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობა იწვევს პირის დაჯარიმებას რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობის პერიოდში განხორციელებული დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების (გარდა გათავისუფლებული ოპერაციებისა) თანხის 5 პროცენტის ოდენობით.

საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს/დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.

მომჩივანი თვლის, რომ დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობისთვის დაჯარიმებულია როგორც აუდიტის დეპარტამენტის მიერ ჩატარებული შემოწმების შედეგებით, ასევე მომსახურების დაპარტამენტის მიერ შედგენილი სამართალდარღვევის ოქმით.

სადავო საკითხზე წარმოდგენილია მომსახურების დეპარტამენტის 29.01.2026 წლის №6093-21-11 წერილი, სადაც მითითებულია შემდეგი:

აუდიტის დეპარტამენტის ინფორმაციის აღრიცხვა-დამუშავებისა და სამართლებრივ საკითხთა სამმართველოს 31.10.2025 წლის №---21-14 სამსახურებრივი ბარათის საფუძველზე მომჩივანი დარეგისტრირდა დღგ-ის გადამხდელად. დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობა პირს განხორციელებული ჰქონდა 2.04.2024 წლიდან 12.11.2025 წლამდე პერიოდში. გადასახადის გადამხდელმა საგადასახადო ორგანოს 14.11.2025 წელს წარუდგინა 2025 წლის ოქტომბრის თვის დღგ-ის დეკლარაცია. აღნიშნულ სამართალდარღვევაზე მომსახურების დეპარტამენტის მიერ 2025 წლის 20 ნოემბერს ელექტრონულად შედგენილ იქნა საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი №025-54 და საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად გადასახადის გადამხდელი დაჯარიმდა 273,37 ლარით.

მომსახურების დაეპარტამენტის მიერ წარმოდგენილი პოზიციის გათვალისწინებით, საბჭოს მიაჩნია, რომ განსახილველ შემთხვევაში არ არსებობს მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

1. დღგ-ის ჩათვლის გაუთვალისწინებლობა;

2. საგადასახადო შემოწმების შედეგად დაკისრებული სანქციებისგან გათავისუფლება;

3. დღგ-ის სავალდებულო რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობისთვის დაკისრებული სანქციისგან გათავისუფლება.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

აუდიტის დეპარტამენტის მიერ ჩატარდა გადასახადის გადამხდელის საქმიანობის 1.04.2024 წლიდან 30.04.2024 წლის ჩათვლით პერიოდის თემატური კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმდა №2935 ბრძანებით ჩატარებული ს.მ.ფ.-ების ინვენტარიზაციის შედეგად აღმოჩენილი დანაკლისის მიწოდებად აღიარების სისწორე. შემოწმების შედეგები აისახა საგადასახადო შემოწმების აქტში, რომლის საფუძველზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის №23985 ბრძანება და №069-4 საგადასახადო მოთხოვნა.მომსახურების დეპარტამენტის №025-54 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმით მომჩივანს ასევე შეეფარდა საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული ჯარიმა.

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით ირკვევა, რომ გადასახადის გადამხდელთან საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის №2935 ბრძანების საფუძველზე განხორციელდა სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაცია, რომლის შედეგადაც გამოვლინდა 609 257 ლარის საბაზრო ღირებულების სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის დანაკლისი. აღნიშნულ დანაკლისთან დაკავშირებით, საგადასახადო მონიტორნგის დეპარტამენტის მიერ შედგენილ იქნა სამართალდარღვევის ოქმი, რომლითაც გადასახადის გადამხდელს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 286-ე მუხლის მე-9 ნაწილით შეეფარდა ჯარიმა გამოვლენილი დანაკლისის საბაზრო ღირებულების 10 პროცენტის ოდენობით - 60 925 ლარი. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემებით მომჩივანი არ არის დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული. შესაბამისად ზემოთ აღნიშნულ დანაკლისთან დაკავშირებით, პირს დამატებული ღირებულების გადასახადის ნაწილში საგადასახადო ვალდებულება არ შეუსრულებია. შედეგად, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-9, 158-ე, 159-ე, 160-ე, 163-ე და 165-ე მუხლების გათვალისწინებით, პირს დაერიცხა გადასახადი და ამავე კოდექსის 282-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.

ამასთან, მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირის(მომჩივანი) საშემოსავლო გადასახადის ყოველთიურ დეკლარაციაში, გადასახადის გადამხდელმა ასახა მცირე ბიზნესის სტატუსით დასაბეგრი შემოსავალი 13 912 ლარი, რომელიც დაბეგრა 1%-იანი განაკვეთით და დაირიცხა კუთვნილი საშემოსავლო გადასახადი. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 88-ე და 90-ე მუხლებზე დაყრდნობითა და ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით შემოწმების მიერ განსაზღვრული მცირე ბიზნესის სტატუსით გათვალისწინებული დასაბეგრი შემოსავალი სულ ჯამში 530 231 ლარი, შესაბამის პერიოდში დადგენილი ნაზარდი ჯამების გათვალისწინებით (აჭარბებს 500 000 ლარს), დაიბეგრა მცირე ბიზნესის სტატუსისთვის განკუთვნილი საშემოსავლო გადასახადის 3 %-იანი განაკვეთით. შედეგად, საშემოსავლო გადასახადის ნაწილში პირს დაერიცხა გადასახადი და ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მიხედვით.

ზემოაღნიშნული აქტები გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში,რომლის №29005 ბრძანებით საჩივარი №069-4 საგადასახადო მოთხოვნის თაობაზე დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ, ხოლო საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმთან დაკავშირებული საჩივარი №11 ბრძანებით არ დაკმაყოფილდა. შემოსავლების სამსახურის ორივე გადაწყვეტილება გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

გადაწყვეტილება

საბჭო მიიჩნევს, რომ შემოსავლების სამსახურის გასაჩივრებული ბრძანებით მიღებული გადაწყვეტილება მართლზომიერია, არ არსებობს მისი გაუქმების და განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღების საფუძველი.

ასევე მიზანშეწონილად არ მიიჩნია საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე მომჩივნის გათავისუფლება დაკისრებული სანქციებისგან.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 92(2.3); 174(1.2); 175(1 „ა“, „ბ“ და ,,გ“); 176(1 ,,ა“ და „ბ“); 269(7); 282(1);