გადაწყვეტილება №26859/2/2026

№26859/2/2026

16 აპრილი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს „----“ (ს/ნ -------------)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ,19.03.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს ----ის 8.03.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26859/2/2026).

 

დავის საგანი:

1. დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის განსაზღვრა გამოწერილი ანგარიშ-ფაქტურებისა და სასაქონლო ზედნადებების მიხედვით;

2. ნაღდი ფულის ნაშთის საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად ჩათვლა;

3. სალაროდან გაცემული თანხის საზოგადოების დირექტორის მიერ მიღებულ სარგებლად ჩათვლა;

4. შეძენილი საწვავის ნაწილის უსასყიდლო მიწოდებად განხილვა და დღგ-ის და საშემოსავლო გადასახადის დარიცხვა.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 25.11.2025 წლის №006-453 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 9.02.2026 წლის №2806 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 643 675,9 ლარი.

მათ შორის:

გადასახადი - 362 359

დღგ - 85 033,27

საშემოსავლო გადასახადი - 277 325,73

ჯარიმა - 195 950,7

საურავი - 85 366,2

 

პროცედურული გარემოებები

აუდიტის დეპარტამენტის 18.11.2025 წლის კამერალური საგადასახადო შემოწმების აქტით შემოწმებულია 1.01.2022 წლიდან 1.04.2025 წლამდე პერიოდი.

საგადასახადო შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 25.11.2025 წლის №006-453 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.

შემოსავლების სამსახურის 9.02.2026 წლის №2806 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

სადავო საკითხები:

1. დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის განსაზღვრა გამოწერილი ანგარიშ-ფაქტურებისა და სასაქონლო ზედნადებების მიხედვით

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

მომჩივანი მონაწილეობას იღებს სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოს მიერ გამოცხადებულ ტენდერებში. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემების და სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოს მონაცემების საფუძველზე მოხდა შპს ---ის (ს/ნ -------) მიერ შესამოწმებელ პერიოდში განხორციელებული მომსახურების და მის მიერ შესრულებული ტენდერების ანალიზი. შესწავლილ იქნა გადასახადის გადამხდელის მიერ გამოგზავნილი ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, მათ შორის საბანკო ამონაწერები და დადგინდა, რომ გადასახადის გადამხდელს სატენდერო მომსახურებიდან მიღებული აქვს თანხები, რომლებიც არ აქვს დაბეგრილი შესაბამის საანგარიშო პერიოდში.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის, 163-ე მუხლის მე-2 ნაწილის, 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის და 166-ე მუხლის გათვალისწინებით, გამოწერილი ელექტრონული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებით და სასაქონლო ზედნადებებით განისაზღვრა დღგით დასაბეგრი ბრუნვა. შედეგად, კომპანიას დაერიცხა დღგ და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

დადგენილი ფაქტობრივი გარემოების მიხედვით, შესწავლილ იქნა გადასახადის გადამხდელის მიერ მიწოდებული ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, მათ შორის საბანკო ამონაწერები და დადგინდა, რომ გადასახადის გადამხდელს სატენდერო მომსახურებიდან მიღებული აქვს თანხები, რომლებიც არ აქვს დაბეგრილი შესაბამის საანგარიშო პერიოდში. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, გამოწერილი ელექტრონული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებით და სასაქონლო ზედნადებებით განისაზღვრა დღგით დასაბეგრი ბრუნვა და გადამხდელს დაერიცხა დღგ.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მომჩივნის პოზიციის დამადასტურებელი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, საქმეში არსებული მასალებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად, ხოლო საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

ავანსებს მიღების დროს კომპანია თუ არ ადეკლარირებს, თითოეული ამ ხელშეკრულების ფარგლებში შესრულებულ სრულ თანხას არიცხავს დღგ-ს. ამდენად, არ აქვს არავითარი თანხობრივი მაჩვენებელი, რისი დეკლარირება და გადახდა არ მომხდარა. ამ საკითხზე მტკიცებულებას წარმოადგენს დამატებით.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, დღგით დასაბეგრი ოპერაციებია:

ა) დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება;

ბ) დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ მომსახურების გაწევა. საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

შემოწმების შედეგად დადგენილია, რომ გადასახადის გადამხდელს სატენდერო მომსახურებიდან მიღებული აქვს თანხები, რომლებიც არ აქვს დაბეგრილი შესაბამის საანგარიშო პერიოდში. გამოწერილი ელექტრონული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებით და სასაქონლო ზედნადებებით განისაზღვრა დღგით დასაბეგრი ბრუნვა.

აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლის განმარტებით, ჩარიცხული ავანსების დაბეგვრის საკითხი ცხრილის სახით ერთობლივად გაიარა საწარმოს ბუღალტერთან და მონაცემები გადასახადის გადამხდელისთვის ცნობილია.

საბჭო მიუთითებს, რომ საჩივრის განხილვა ჩაინიშნა მომჩივნის მონაწილეობით, თუმცა მომჩივანი არ გამოცხადდა საჩივრის განხილვაზე და არც განცხადება წარმოუდგენია დავის განხილვის გადადებასთან დაკავშირებით.

საბჭო მიუთითებს საქმის გარემოებებზე, მხარეთა არგუმენტაციაზე და აღნიშნავს, რომ ვინაიდან მომჩივნის მიერ სატენდერო მომსახურების ფარგლებში მიღებულია თანხები, გამოწერილია ანგარიშფაქტურები და სასაქონლო ზედნადებები, რაც არასრულად იქნა ასახული დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვებში, მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია არსებული ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს ამ ნაწილში მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

2. ნაღდი ფულის ნაშთის საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად ჩათვლა

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

საწარმოს საქმიანობას წარმოადგენს საცხოვრებელი და არასაცხოვრებელი შენობების მშენებლობა. 2.05.2025 წლის №8448 ბრძანებით კომპანიაში ჩატარდა სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის პროცედურა. ინვენტარიზაციით დადგენილმა ნაშთმა შეადგინა 0 ლარი. შესწავლილი იქნა გადასახადების ადმინისტრირების სისტემაში არსებული ინფორმაცია, ასევე გადასახადის გადამხდელის მიერ გამოგზავნილი ინფორმაცია/დოკუმენტაცია და 2.05.2025 წლისთვის სალაროში ფულის ნაშთი დადგინდა 371 706 ლარის ოდენობით.

შემოსავლების სამსახურის უფროსის 30.12.2021 წლის №42109 ბრძანებით დამტკიცებული მეთოდური მითითების №9 დანართის გათვალისწინებით, ნაღდი ფულის ნაშთის ის ნაწილი, რომელიც სალაროში ფაქტობრივად არ გამოვლინდა საგადასახადო ორგანოს მიერ ჩატარებული ნებისმიერ ღონისძიების ფარგლებში, კვალიფიცირდება, როგორც მისი გამოვლენის დღეს საწარმოს დირექტორზე გაცემული ხელფასი. საგადასახადო კოდექსის 81-ე მუხლის პირველი ნაწილის, 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის, 136-ე მუხლის პირველი ნაწილის და ზემოთხსენებული ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

დადგენილი ფაქტობრივი გარემოების მიხედვით, კომპანიაში ჩატარდა სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის პროცედურა. ინვენტარიზაციით დადგენილმა ნაშთმა შეადგინა 0 ლარი. სალაროში ფულის ნაშთი დადგინდა 371 706 ლარის ოდენობით, რაც განხილულ იქნა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან საშემოსავლო გადასახადით.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მომჩივნის პოზიციის დამადასტურებელი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, საქმეში არსებული მასალებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად, ხოლო საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

ნაღდი ფული რეალურად არ ჰქონდა ადგილზე შესაბამის დროს და ინახებოდა ერთ-ერთ მისამართზე. ეს თანხა შემდეგ მოიტანა დირექტორმა, რაც ეცნობა აუდიტის დეპარტამენტის თანამშრომლებს, თუმცა შემოწმების აქტში მაინც დაიწერა იმგვარად, რომ კომპანიაში ნაღდი ფული არ ჰქონდა.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის პირველი და მე-3 ნაწილების თანახმად:

1. გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სწორად და დროულად აღრიცხოს შემოსავლები და ხარჯები დოკუმენტურად დადასტურებულ მონაცემთა საფუძველზე, ამ თავით გათვალისწინებული მეთოდების გამოყენებით და მიაკუთვნოს იმ საანგარიშო პერიოდს, რომელშიც მოხდა მათი მიღება და გაწევა.

3. გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს.

საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი.

საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.

2.05.2025 წლის №8448 ბრძანებით ჩატარებული სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის პროცედურის მიხედვით დადგენილმა ნაშთმა შეადგინა 0 ლარი. გადასახადების ადმინისტრირების სისტემაში არსებული ინფორმაციის და გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი ინფორმაციის/დოკუმენტაციის გათვალისწინებით, 2.05.2025 წლისთვის სალაროში ფულის ნაშთი დადგინდა 371 706 ლარის ოდენობით.

აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლის განმარტებით, გადასახადის გადამხდელის წარმომადგენელმა შემოწმების პროცესში ზეპირსიტყვიერად დაადასტურა ნაღდი ფულის ნაშთის არარსებობა. შემდგომში ასევე ზეპირსიტყვიერად ამბობდა, რომ გააჩნია ნაღდი ფული.

საბჭო მიუთითებს იმ გარემოებაზე, რომ სალაროში ნაშთად აღრიცხული ფული, სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის პროცედურით, არ დადასტურდა და აღნიშნული პროცედურის შედეგად დადგენილმა ნაშთმა შეადგინა 0 ლარი და აღნიშნავს, რომ აღნიშნული თანხის სახელფასო განაცემად ჩათვლა მართლზომიერია.

ამასთან, ვინაიდან მომჩივნის მიერ არ არის წარმოდგენილი მტკიცებულებები, რომლითაც დადგინდება შემოწმების შედეგად დადგენილისგან განსხვავებული გარემოებები, საბჭო მიიჩნევს, რომ მომჩივნის მოთხოვნა უსაფუძვლოა, ამ ნაწილში საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

3. სალაროდან გაცემული თანხის საზოგადოების დირექტორის მიერ მიღებულ სარგებლად ჩათვლა

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

კომპანიის საბუღალტრო აღრიცხვის მონაცემების მიხედვით შესამოწმებელ პერიოდში სალაროდან გატანილია თანხა 683 900 ლარის ოდენობით. აღნიშნული თანხიდან 253 900 ლარით ანგარიშვალდებულის პირის მიერ დაფარულია მიღებული მომსახურების თანხები. გადასახადის გადამხდელის მიერ ვერ იქნა წარმოდგენილი ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, რომლითაც მოხდებოდა მომსახურების გამწევი პირების და შესრულებული სამუშაოს იდენტიფიცირება. 2022 წლის დეკემბრის საანგარიშო პერიოდში ფიქსირდება დირექტორზე სალაროდან გაცემული თანხა 130 000 ლარის ოდენობით. გადასახადის გადამხდელმა ამ შემთხვევაშიც ვერ წარმოადგინა ინფორმაცია თანხის გაცემის მიზნობრიობასთან დაკავშირებით, ამასთან არ ფიქსირდება თანხის/თანხის ნაწილის უკან დაბრუნების ფაქტი. ასევე, 2024 წლის იანვარსა და თებერვლის საანგარიშო პერიოდებში ბუღალტრული აღრიცხვის მონაცემებით სალაროდან გაცემულია თანხა შპს „-----“-ზე, ჯამში 300 000 ლარის ოდენობით. გადასახადის გადამხდელის სიტყვიერი განმარტებით, აღნიშნული თანხა წარმოადგენს ავანსს საქონლის შესაძენად, თუმცა კომპანიის მიერ საქონელი მიღებული არ არის და არც თანხის მიღების ფაქტი ფიქსირდება.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის, 81-ე მუხლის პირველი ნაწილის, 101-ე მუხლის და 154-ე მუხლის გათვალისწინებით, სალაროდან გაცემული თანხა ჩაითვალა საზოგადოების დირექტორის (------ი პ/ნ ------) მიერ მიღებულ სარგებლად და დაიბეგრა დაგახდის წყაროსთან.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

დადგენილი ფაქტობრივი გარემოების მიხედვით, კომპანიის საბუღალტრო აღრიცხვის მონაცემების მიხედვით შესამოწმებელ პერიოდში სალაროდან გატანილია 683 900 ლარის ოდენობით. აღნიშნული თანხიდან 253 900 ლარით ანგარიშვალდებულის პირის მიერ დაფარულია მიღებული მომსახურების თანხები. გადასახადის გადამხდელის მიერ ვერ იქნა წარმოდგენილი ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, რომლითაც მოხდებოდა მომსახურების გამწევი პირების და შესრულებული სამუშაოს იდენტიფიცირება. 2022 წლის დეკემბრის საანგარიშო პერიოდში ფიქსირდება დირექტორზე სალაროდან გაცემული თანხა 130 000 ლარის ოდენობით. გადასახადის გადამხდელმა ამ შემთხვევაშიც ვერ წარმოადგინა ინფორმაცია თანხის გაცემის მიზნობრიობასთან დაკავშირებით, ამასთან არ ფიქსირდება თანხის ან/და თანხის ნაწილის უკან დაბრუნების ფაქტი. ასევე, 2024 წლის იანვარსა და თებერვლის საანგარიშო პერიოდებში ბუღალტრული აღრიცხვის მონაცემებით სალაროდან გაცემულია თანხა შპს „------“-ზე, ჯამში 300 000 ლარის ოდენობით. გადასახადის გადამხდელის სიტყვიერი განმარტებით, აღნიშნული თანხა წარმოადგენს ავანსს საქონლის შესაძენად, თუმცა კომპანიის მიერ საქონელი მიღებული არ არის და არც თანხის მიღების ფაქტი ფიქსირდება. შემოწმების მიერ სალაროდან გაცემული თანხა ჩაითვალა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან საშემოსავლო გადასახადით.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მომჩივნის პოზიციის დამადასტურებელი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, საქმეში არსებული მასალებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად, ხოლო საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

თანხებით იფარებოდა რიგი მომსახურების თუ საქონლის ღირებულებები და დამატებით წარმოადგენს რიგ დოკუმენტებს.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის პირველი და მე-3 ნაწილების თანახმად:

1. გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სწორად და დროულად აღრიცხოს შემოსავლები და ხარჯები დოკუმენტურად დადასტურებულ მონაცემთა საფუძველზე, ამ თავით გათვალისწინებული მეთოდების გამოყენებით და მიაკუთვნოს იმ საანგარიშო პერიოდს, რომელშიც მოხდა მათი მიღება და გაწევა.

3. გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს.

საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი.

საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.

შემოწმების შედეგად დადგენილია, რომ შესამოწმებელ პერიოდში სალაროდან გატანილია თანხა 683 900 ლარის ოდენობით. 253 900 ლარით ანგარიშვალდებულის პირის მიერ დაფარულია მიღებული მომსახურების თანხები, რაზეც ვერ იქნა წარდგენილი ინფორმაცია/დოკუმენტაცია. 2022 წლის დეკემბრის საანგარიშო პერიოდში ფიქსირდება დირექტორზე სალაროდან გაცემული თანხა 130 000 ლარის ოდენობით, რაზეც ვერ წარადგინა ინფორმაცია თანხის გაცემის მიზნობრიობასთან დაკავშირებით. არ ფიქსირდება თანხის სრულად ან ნაწილის უკან დაბრუნების ფაქტი. 2024 წლის იანვარსა და თებერვლის საანგარიშო პერიოდებში სალაროდან გაცემულია თანხა შპს „------“-ზე, რის სანაცვლოდაც კომპანიის მიერ საქონელი მიღებული არ არის და არც თანხის მიღების ფაქტი ფიქსირდება.

საბჭო მიუთითებს საქმის გარემოებებზე და აღნიშნავს, რომ ვინაიდან სალაროდან გაცემული თანხის ნაწილში წარდგენილი არ არის ინფორმაცია/დოკუმენტაცია მომსახურების გამწევი პირების და შესრულებული სამუშაოს შესახებ, თანხის გაცემის მიზნობრიობასთან დაკავშირებით ან/და ავანსის სანაცვლოდ საქონლის მიღების თაობაზე, გაცემული თანხების ხელფასად განხილვა მართლზომიერია და მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის შესაბამისად.

მომჩივანი საჩივარში მიუთითებს, რომ თანხებით იფარებოდა რიგი მომსახურების თუ საქონლის ღირებულებები და დამატებით წარმოადგენს რიგ დოკუმენტებს.

საბჭო მიუთითებს, რომ ვინაიდან მომჩივნის მიერ არ არის წარმოდგენილი მტკიცებულებები, რომლითაც დადგინდება შემოწმების შედეგად დადგენილისგან განსხვავებული გარემოებები, ამ ნაწილში საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

4. შეძენილი საწვავის ნაწილის უსასყიდლო მიწოდებად განხილვა და დღგ-ის და საშემოსავლო გადასახადის დარიცხვა

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის ელექტრონული ბაზების ანალიზის შედეგად ირკვევა, რომ შპს ---ის (ს/ნ -------) შეძენილი აქვს ნავთობპროდუქტები (ბენზინი), მოცემულ ოპერაციაზე მიღებული აქვს დღგ-ის ნაწილში ჩათვლები. გადასახადის გადამხდელმა წარმოადგინა იჯარის ხელშეკრულება დირექტორის საკუთრებაში არსებულ ავტოსატრანსპორტო საშუალებაზე. შემოწმების შედეგად დადგინდა, რომ გახარჯულია საწვავის ნაწილი, დარჩენილ საწვავზე არ დასტურდება შესყიდული საწვავის გახარჯვა ეკონომიკურ საქმიანობაში, რაზეც საგადასახადო კოდექსის 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის, 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის, 164 მუხლის პირველი ნაწილის, 166-ე, 81-ე, 101-ე, 154-ე, 159-ე მუხლების მიხედვით დარიცხული იქნა დღგ და საშემოსავლო გადასახადი.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებაა, რომ გადასახადის გადამხდელს შეძენილი აქვს ნავთობპროდუქტები (ბენზინი), მოცემულ ოპერაციაზე მიღებული აქვს დღგ-ის ჩათვლები. შემოწმების შედეგად დადგინდა, რომ გახარჯული საწვავის ნაწილზე არ დასტურდება შესყიდული საწვავის ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენება. ამასთან, აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლის განმარტებით, შემოწმების პროცესში წარდგენილ იქნა ავტომობილის იჯარის ხელშეკრულებები, ასევე საწვავის ჩამოწერის აქტები, რაც ასევე თანდართულია საჩივარზე, ხოლო შემოწმების მიერ აღნიშნული დოკუმენტაციის საფუძველზე, განხორციელდა გახარჯული და ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენებული საწვავის ანალიზი. დადგინდა, რომ გახარჯულია საწვავის ნაწილი, ხოლო დანარჩენ საწვავზე არ დადასტურდა მისი ეკონომიკურ საქმიანობაში გამოყენების ფაქტი. აღნიშნულის გათვალისწინებით, შეძენილი საწვავი განხილულ იქნა მიწოდებად და გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ და საშემოსავლო გადასახადი.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მომჩივნის პოზიციის დამადასტურებელი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, საქმეში არსებული მასალებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად, ხოლო საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

საწვავთან დაკავშირებით ჰქონდა ჩამოწერის დამადასტურებელი დოკუმენტები, რაც აუდიტორმა არ გაითვალისწინა. შემოსავლების სამსახური განმარტავს, რომ დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მომჩივნის პოზიციის დამადასტურებელი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს. არ ეთანხმება ამ მსჯელობას, რადგან სწორედ საჩივარს ერთვოდა 141 გვერდად საწვავის ჩამოწერის დოკუმენტები. გასაჩივრებულ საკითხებთან დაკავშირებით შეიძლება ითქვას, რომ აქტების მომზადების დროს დაცული არ არის საქართველოს კანონმდებლობის მოთხოვნები.

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-2 მუხლის „დ“ ქვეპუნქტი განმარტავს ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ სამართლებრივი აქტის ცნებას, რომელიც განმარტავს, რომ ასეთად მიიჩნევა – ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ ადმინისტრაციული კანონმდებლობის საფუძველზე გამოცემული ინდივიდუალური-სამართლებრივი აქტი, რომელიც აწესებს, ცვლის, წყვეტს ან ადასტურებს პირის ან პირთა შეზღუდული წრის უფლებებსა და მოვალეობებს. ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულსამართლებრივ აქტად ჩაითვლება აგრეთვე ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილება მის უფლებამოსილებას მიკუთვნებული საკითხის დაკმაყოფილებაზე განმცხადებლისათვის უარის თქმის შესახებ, ასევე ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ გამოცემული ან დადასტურებული დოკუმენტი, რომელსაც შეიძლება მოჰყვეს სამართლებრივი შედეგები.

გასაჩივრებული აქტების გამოცემისას არ იქნა გათვალისწინებული საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96-ე მუხლის პირველი ნაწილის შინაარსი, რომელიც ცალსახად განმარტავს, რომ ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია ადმინისტრაციული წარმოებისას გამოიკვლიოს საქმისათვის მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოება და გადაწყვეტილება მიიღოს ამ გარემოებათა შეფასებისა და ურთიერთშეჯერების საფუძველზე. 97-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების მიხედვით, ადმინისტრაციული ორგანო უფლებამოსილია, საქმისათვის მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოების გამოსაკვლევად და გადაწყვეტილების მიღების მიზნით გამოითხოვოს დოკუმენტები და შეაგროვოს ცნობები.

შემოსავლების სამსახურმა მიიღო უსაფუძვლო და დაუსაბუთებელი გადაწყვეტილება, ადმინისტრაციულ ორგანოს საკითხის გადაწყვეტისას მტკიცებულებათა მოპოვების გზით უნდა დაედგინა საქმისათვის განმსაზღვრელი მნიშვნელობის მქონე გარემოებები, რასაც მოცემულ შემთხვევაში ადგილი არ ჰქონია.

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-5 მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, ადმინისტრაციულ ორგანოს უფლება არა აქვს კანონმდებლობის მოთხოვნების საწინააღმდეგოდ განახორციელოს რაიმე ქმედება.

განსახილველ ვითარებაში გასაჩივრებული საკითხები რეალურად კანონშეუსაბამოა. მოქმედი კანონმდებლობის მიხედვით, ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი, რომელიც გამოცემულია წერილობითი სახით, აუცილებელია შეიცავდეს დასაბუთებას, კერძოდ, მასში მითითებული უნდა იყოს ის სამართლებრივი და ფაქტობრივი წანამძღვრები, რომელთა საფუძველზეც გამოიცა იგი. ასევე აუცილებელია, რომ ადმინისტრაციული აქტის გაცნობისას მარტივად დასანახი იყოს მსჯელობის თანმიმდევრობა.

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 53-ე მუხლის მე-5 ნაწილის მიხედვით, ადმინისტრაციული ორგანო უფლებამოსილი არ არის თავისი გადაწყვეტილება დააფუძნოს იმ გარემოებებზე, ფაქტებზე, მტკიცებულებებზე ან არგუმენტებზე, რომლებიც არ იქნა გამოკვლეული და შესწავლილი ადმინისტრაციული წარმოების დროს. ადმინისტრაციულ ორგანოს, საკითხის გადაწყვეტისას, მტკიცებულებათა მოპოვების გზით უნდა დაედგინა საქმისათვის განმსაზღვრელი მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოება, რასაც მოცემულ შემთხვევაში ადგილი არ ჰქონია და რამაც განაპირობა კანონშეუსაბამო გადაწყვეტილების მიღება.

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 601 მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი ბათილია, თუ იგი ეწინააღმდეგება კანონს ან არსებითად დარღვეულია მისი მომზადების ან გამოცემის კანონმდებლობით დადგენილი სხვა მოთხოვნები. ამავე მუხლის მე-2 ნაწილი განმარტავს, რომ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის მომზადების ან გამოცემის წესის არსებით დარღვევად ჩაითვლება ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემა ამ კოდექსის 32-ე ან 34-ე მუხლით გათვალისწინებული წესის დარღვევით ჩატარებულ სხდომაზე ან კანონით გათვალისწინებული ადმინისტრაციული წარმოების სახის დარღვევით, ანდა კანონის ისეთი დარღვევა, რომლის არარსებობის შემთხვევაში მოცემულ საკითხზე მიღებული იქნებოდა სხვაგვარი გადაწყვეტილება.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციაა დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.

საგადასახადო კოდექსის 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, ანაზღაურების სანაცვლოდ, საქონლის მიწოდებად ასევე განიხილება დასაბეგრი პირის მიერ საქონლის უსასყიდლოდ მიწოდება, თუ მას ამ საქონელზე ან მასზე გაწეულ ხარჯზე დღგ სრულად ან ნაწილობრივ აქვს ჩათვლილი.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, ამ კოდექსის 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ა“-„ე“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის შესყიდვის ფასი ამ ან ანალოგიურ საქონელზე, ან თუ ასეთი არ არსებობს − მისი წარმოების ფასი, რომელიც შესაბამის შემთხვევებში დგინდება საქონლის გამოყენების, გასხვისების, დასაკუთრების (მფლობელობაში დარჩენის) ან დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გაუქმების მომენტში.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს.

საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი.

საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.

შემოწმების შედეგად დადგენილია, რომ მომჩივანს შეძენილი აქვს ბენზინი, რაზეც მიღებული აქვს დღგ-ის ნაწილში ჩათვლები. გადასახადის გადამხდელმა წარმოადგინა იჯარის ხელშეკრულება დირექტორის საკუთრებაში არსებულ ავტოსატრანსპორტო საშუალებაზე. საწვავის ნაწილზე არ დასტურდება ეკონომიკურ საქმიანობაში გახარჯვა.

აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლის განმარტებით, იჯარასთან დაკავშირებით ჩამოწერილი ბენზინის საწვავის ნაწილის გათვალისწინება არ მოხდა, ვინაიდან არ ირკვეოდა მეიჯარე. წარმოდგენილი დანართის დოკუმენტებიდან ნაწილი გათვალისწინებულია, სადაც იყო იჯარის ხელშეკრულება და დგინდებოდა მეიჯარე, ხოლო დანარჩენი ნაწილის გათვალისწინება არ მოხდა. დიზელის საწვავი გათვალისწინებული და ჩამოწერილი იქნა სრულად.

საბჭო მიუთითებს საქმის გარემოებებზე, მხარეთა არგუმენტაციაზე და მიიჩნევს, რომ ვინაიდან შეძენილი ბენზინის და იდენტიფიცირებად პირებთან გაფორმებული იჯარის ხელშეკრულებების გათვალისწინებით გამოვლენილია შეძენილი ბენზინის ნაწილი, რომლის გახარჯვა მომჩივნის ეკონომიკურ საქმიანობაში არ დადასტურდა, საწვავის მიწოდებულად განხილვა, ხოლო საწვავის ღირებულების დირექტორის სარგებლად ჩათვლა მართლზომიერია, მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს ამ ნაწილში საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

1. დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის განსაზღვრა გამოწერილი ანგარიშ-ფაქტურებისა და სასაქონლო ზედნადებების მიხედვით;

2. ნაღდი ფულის ნაშთის საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად ჩათვლა;

3. სალაროდან გაცემული თანხის საზოგადოების დირექტორის მიერ მიღებულ სარგებლად ჩათვლა;

4. შეძენილი საწვავის ნაწილის უსასყიდლო მიწოდებად განხილვა და დღგ-ის და საშემოსავლო გადასახადის დარიცხვა.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

აუდიტის დეპარტამენტის 18.11.2025 წლის კამერალური საგადასახადო შემოწმების აქტით შემოწმებულია 1.01.2022 წლიდან 1.04.2025 წლამდე პერიოდი.საგადასახადო შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის №006-453 საგადასახადო მოთხოვნა.საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით ირკვევა,რომ:

1.შემოწმების მიერ შესწავლილ იქნა გადამხდელის მიერ მიწოდებული ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, მათ შორის საბანკო ამონაწერები და დადგინდა, რომ გადასახადის გადამხდელს სატენდერო მომსახურებიდან მიღებული აქვს თანხები, რომლებიც არ აქვს დაბეგრილი შესაბამის საანგარიშო პერიოდში. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, გამოწერილი ელექტრონული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურებით და სასაქონლო ზედნადებებით განისაზღვრა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა შედეგად, გადამხდელს დაერიცხა დღგ და ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

2.კომპანიაში ჩატარდა სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის პროცედურა. ინვენტარიზაციით დადგენილმა ნაშთმა შეადგინა 0 ლარი. შემოწმების მიერ სალაროში ფულის ნაშთი დადგინდა 371 706 ლარის ოდენობით, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე და 154-ე მუხლების საფუძველზე, აღნიშნული ნაშთი განხილულ იქნა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან საშემოსავლო გადასახადით. პირს ასევე დაერიცხა ჯარიმა ამავე კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

3.კომპანიის საბუღალტრო აღრიცხვის მონაცემების მიხედვით შესამოწმებელ პერიოდში სალაროდან გატანილია 683 900 ლარის ოდენობით. აღნიშნული თანხიდან 253 900 ლარით ანგარიშვალდებულის პირის მიერ დაფარულია მიღებული მომსახურების თანხები. გადამხდელის მიერ ვერ იქნა წარმოდგენილი ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, რომლითაც მოხდებოდა მომსახურების გამწევი პირების და შესრულებული სამუშაოს იდენტიფიცირება. 2022 წლის დეკემბრის საანგარიშო პერიოდში ფიქსირდება დირექტორზე სალაროდან გაცემული თანხა 130 000 ლარის ოდენობით. გადამხდელმა ამ შემთხვევაშიც ვერ წარმოადგინა ინფორმაცია თანხის გაცემის მიზნობრიობასთან დაკავშირებით, ამასთანავე, არ ფიქსირდება თანხის ან/და თანხის ნაწილის უკან დაბრუნების ფაქტი. ასევე, 2024 წლის იანვარსა და თებერვლის საანგარიშო პერიოდებში ბუღალტრული აღრიცხვის მონაცემებით სალაროდან გაცემულია თანხა 300 000 ლარის ოდენობით. გადამხდელის სიტყვიერი განმარტებით, აღნიშნული თანხა წარმოადგენს ავანსს საქონლის შესაძენად, თუმცა კომპანიის მიერ საქონელი მიღებული არ არის და არც თანხის მიღების ფაქტი ფიქსირდება. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე, 101-ე და 154-ე მუხლების საფუძველზე, შემოწმების მიერ სალაროდან გაცემული თანხა ჩაითვალა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან საშემოსავლო გადასახადით. პირს, ასევე დაერიცხა ჯარიმა ამავე კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

4.გადამხდელს შეძენილი აქვს ნავთობპროდუქტები (ბენზინი), მოცემულ ოპერაციაზე მიღებული აქვს დღგ-ის ნაწილში ჩათვლები. გადამხდელმა წარმოადგინა იჯარის ხელშეკრულება დირექტორის საკუთრებაში არსებულ ავტოსატრანსპორტო საშუალებაზე. შემოწმების შედეგად დადგინდა, რომ გახარჯულია საწვავის ნაწილი, დარჩენილ საწვავზე არ დასტურდება შესყიდული საწვავის გახარჯვა ეკონომიკურ საქმიანობაში. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 159-ე, 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის, 163-ე, 101-ე და 154-ე მუხლების საფუძველზე, შეძენილი საწვავი განხილულ იქნა მიწოდებად და დაიბეგრა დღგ-ით, ხოლო საქონლის ღირებულება ჩათვლილ იქნა დირექტორის სარგებლად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან საშემოსავლო გადასახადით. პირს ასევე დაერიცხა ჯარიმა ამავე კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

ზემოაღნიშნული გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში,რომლის №2806 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

გადაწყვეტილება

საბჭო მიუთითებს საქმის გარემოებებზე, მხარეთა არგუმენტაციაზე და აღნიშნავს, რომ მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია არსებული ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73(9„ბ“); 101(1); 154(1„ა“.2„ა“ და „ბ“); 159(1 „ა“ და „ბ“); 160(3 „ა“); 163(1.2); 164(1.2 „ა“);