გადაწყვეტილება №26221/2/2025

N 26221/2/2025

17 დეკემბერი 2025

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს ----- (ს/ნ ----- )

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი.

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 11.12.2025 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს ----- 27.11.2025 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის N 26221/2/2025).

 

დავის საგანი:

1. სააღრიცხვო დოკუმენტაციის ან/და დაბეგვრასთან დაკავშირებული ინფორმაციის წარუდგენლობისთვის დაკისრებული ჯარიმა;

2. დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის გაზრდა, ფულადი ნაკადების მოძრაობის შესწავლის შედეგად დადგენილი განკარგვადი თანხის და ფულადი ნაკადების ხარჯვის ფაქტის დაკვალიფიცირება ხელფასის სახის განაცემებად.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 07.07.2025 წლის N 188796 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი;

2. აუდიტის დეპარტამენტის 03.09.2025 წლის N 081-255 საგადასახადო მოთხოვნა;

3. შემოსავლების სამსახურის 25.08.2025 წლის N 18825 ბრძანება;

4. შემოსავლების სამსახურის 05.11.2025 წლის N 24458 ბრძანება;.

 

დარიცხული თანხა:

414 308.9 ლარი (03.09.2025 წლის N 081-255 საგადასახადო მოთხოვნა).

მათ შორის:

გადასახადი - 262 682.93 ლარი;

დღგ - 15 735.87 ლარი;

საშემოსავლო გადასახადი - 246 947.06 ლარი;

ჯარიმა - 131 654.4 ლარი;

საურავი - 19 971.57 ლარი;.

 

დარიცხული თანხა:

ჯარიმა - 400 (07.07.2025 წლის N 188796 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი).

 

პროცედურული გარემოებები:

აუდიტის დეპარტამენტის 19.06.2025 წლის N 13124 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა კომპანიის საქმიანობის 03.09.2025 წლის N 19456 ბრძანება და ამავე თარიღის N 081-255 საგადასახადო მოთხოვნა. აღნიშნული აქტები გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომლის 05.11.2025 წლის N 24458 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

ამასთან, გადასახადის გადამხდელის მიმართ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ შედგენილია 07.07.2025 წლის N 188796 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში და 25.08.2025 წლის N 18825 ბრძანებით არ დაკმაყოფილდა.

შემოსავლების სამსახურის 05.11.2025 წლის N 24458 და 25.08.2025 წლის N 18825 ბრძანებები გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

სადავო საკითხები:

1. სააღრიცხვო დოკუმენტაციის ან/და დაბეგვრასთან დაკავშირებული ინფორმაციის წარუდგენლობისთვის დაკისრებული ჯარიმა.

 

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები:

აუდიტის დეპარტამენტის 19.06.2025 წლის N ----- წერილით, საგადასახადო კოდექსის 70-ე მუხლის საფუძველზე, კომპანიისგან გამოთხოვილ იქნა 01.01.2022 წლიდან 01.06.2025 წლამდე საანგარიშო პერიოდებზე საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრასთან დაკავშირებული სრული სააღრიცხვო დოკუმენტაცია; ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული ინფორმაცია (ელექტრონული დანართის შესაბამისად); ცნობა საბანკო დაწესებულება(ებ)ში გახსნილი ანგარიშების შესახებ და აღნიშნული ანგარიშებიდან ამონაწერები ბანკის/ბანკების მიერ დამოწმებული სახით, ასევე, ამონაწერის ელექტრონული ვერსია. ასევე, ბუღალტრული აღრიცხვის ელექტრონული წარმოების შემთხვევაში, პროგრამის ასლი.

ინფორმაციის წარდგენა გადასახადის გადამხდელს დაევალა 5 სამუშაო დღის ვადაში.

19.06.2025 წლის N ----- წერილს გადასახადის გადამხდელი ავტორიზებული მომხმარებლის გვერდზე გაეცნო 21.06.2025 წელს, თუმცა მითითებულ ვადაში მოთხოვნილი ინფორმაცია არ წარუდგენია სრულად, კერძოდ, არ წარადგინა ბუღალტრული პროგრამის ასლი.

აღნიშნულიდან გამომდინარე, გადასახადის გადამხდელს საგადასახადო კოდექსის 279-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად დაეკისრა ჯარიმა 400 ლარი, რაზეც შედგენილია 07.07.2025 წლის N 188796 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი, რომელიც 08.08.2025 წელს გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში და 25.08.2025 წლის N 18825 ბრძანებით არ დაკმაყოფილდა.

 

დავების განხილვის საბჭო:

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში უნდა დარჩეს განუხილველი შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 301-ე მუხლის „ე“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, დავის განმხილველი ორგანო საჩივარს არ განიხილავს, თუ გასულია საჩივრის წარდგენის ვადა.

საგადასახადო კოდექსის 305-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, შემოსავლების სამსახურის მიერ მომჩივნისთვის არასასურველი გადაწყვეტილების მიღების შემთხვევაში ამ მომჩივანს უფლება აქვს, გადაწყვეტილება მისი ჩაბარებიდან 20 დღის ვადაში გაასაჩივროს დავების განხილვის საბჭოში.

საგადასახადო კოდექსის 44-ე მუხლის მე-9 ნაწილის შესაბამისად, საგადასახადო ორგანოს მიერ პირისათვის ელექტრონული ფორმით გაგზავნილი დოკუმენტი ჩაბარებულად ითვლება ადრესატის მიერ მისი გაცნობისთანავე.

საგადასახადო კოდექსის 299-ე მუხლის მე-10 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს საჩივრის წარდგენის ვადის გასვლის შემდეგაც, თუ მომჩივანი დაამტკიცებს, რომ გასაჩივრების ვადის დარღვევა მისგან დამოუკიდებელი მიზეზით იყო გამოწვეული.

შემოსავლების სამსახურის 05.12.2025 წლის N ----- წერილით წარმოდგენილი ინფორმაციით შემოსავლების სამსახურის 25.08.2025 წლის N 18825 ბრძანებას მომჩივანი ავტორიზებული მომხმარებლის გვერდზე გაეცნო 25.08.2025 წელს, მისი გასაჩივრების ბოლო ვადა იყო 15.09.2025 წელი (მე-20 დღე, 14.09.2025 წელი, ემთხვევა, არასამუშაო დღეს (კვირა)), ხოლო საჩივარი დავების განხილვის საბჭოში წარმოდგენილია 27.11.2025 წელს, გასაჩივრებისთვის კანონმდებლობით დადგენილი ვადის ამოწურვის შემდეგ. შესაბამისად, დარღვეულია საჩივრის წარდგენის კანონით დადგენილი ვადა.

საჩივარში მითითებულია, რომ 21.06.2025 წელს კომპანიას ეცნობა საგადასახადო შემოწმების შესახებ. აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენელთან სატელეფონო კომუნიკაციით დოკუმენტაციის წარდგენის ვადა განუსაზღვრა 10 კალენდარული დღე, რაზეც აცნობა, რომ პროგრამული უზრუნველყოფის ხარვეზის შესახებ და ითხოვა დოკუმენტაციის წარდგენის ვადის გახანგრძლივება, რაზეც უარი მიიღო. კომპანიის მიმართ შედგენილ იქნა საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი, რასაც არ დაეთანხმა და გაასაჩივრა შემოსავლების სამსახურში. ამასთან, საბჭოს სხდომაზე, საჩივრის ზეპირი განხილვისას, მომჩივნის წარმომადგენელმა (სატელეფონო საუბრისას) აღნიშნა, რომ მისთვის გასაჩივრების ვადა ცნობილი იყო 30 დღე.

საბჭოს მიაჩნია, რომ ვინაიდან დარღვეულია საჩივრის წარდგენის კანონით დადგენილი ვადა და მომჩივანი არ წარმოადგენს არგუმენტს, რომელიც დარღვეული ვადის აღდგენის საფუძველი გახდებოდა, საჩივარი, საგადასახადო კოდექსის 301-ე მუხლის „ე“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ამ ნაწილში უნდა დარჩეს განუხილველი.

 

2. დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის გაზრდა, ფულადი ნაკადების მოძრაობის შესწავლის შედეგად დადგენილი განკარგვადი თანხის და ფულადი ნაკადების ხარჯვის ფაქტის დაკვალიფიცირება ხელფასის სახის განაცემებად.

 

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები:

- გადასახადის გადამხდელმა შემოწმების პროცესში წარადგინა მხოლოდ საბანკო ანგარიშების ამონაწერები, სხვა რაიმე ტიპის დოკუმენტაცია ან ბუღალტრული აღრიცხვის პროგრამის ასლი არ მიუწოდებია შემოწმებისთვის. გადასახადის გადამხდელი დაჯარიმდა ინფორმაციის წარუდგენლობისთვის (07.07.2025 წლის N 188796 სამართალდარღვევის ოქმი). შემოწმება ჩატარდა შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემებზე დაყრდნობით. შესამოწმებელ პერიოდზე კომპანიამ წარადგინა დღგ-ის დეკლარაციები, ბრუნვით 2 428 661 ლარი. საანგარიშო პერიოდების ბოლოსთვის არსებული სასაქონლო ნაშთები, მოგების ყოველთვიური დეკლარაციით, შეადგენდა 0 ლარს, შეძენები - 1 444 994 ლარს, დეკლარირებული ფასნამატი კი 68%.

- გადასახადის გადამხდელის შემოსავალი შედგება დოკუმენტური რეალიზაციებისგან და გაწეული მომსახურებისაგან. შემოწმების შედეგად აღმოჩნდა რამდენიმე გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშფაქტურა, რომელშიც ასახული თანხები არ იყო დეკლარირებული. ასევე, საბანკო ანგარიშების დამუშავების შედეგად გამოვლინდა ისეთი თანხები, რომლებზეც არ იყო შედგენილი საგადასახადო დოკუმენტები. აღნიშნული გათვალისწინებულ იქნა შემოწმებისას, რის საფუძველზეც გაიზარდა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა საანგარიშო პერიოდების შესაბამისად და შეადგინა 2 561 353 ლარი. ასევე, გათვალისწინებულია ჩაუთვლელი, მიღებული და დადასტურებული საგადასახადო ანგარიშ - ფაქტურები დღგ-ის ჩასათვლელი თანხებში (529 ლარის ოდენობით). შედეგად, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით.

- შემოწმების შედეგად დადგენილი შემოსავალი (გაზრდილი ბრუნვით) ჩაითვალა მიღებულად (ანაზღაურებულად). ფულადი ნაკადების მოძრაობის შესწავლის შედეგად დადგენილი განკარგვადი თანხა 1 199 786 ლარის ოდენობით, შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს მიჩნეულია სალაროს პასუხისმგებელ პირზე, დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან. შედეგად, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

- გადასახადის გადამხდელის მიერ საგადასახადო შემოწმებისთვის წარდგენილი საბანკო ანგარიშების დამუშავების შედეგად გამოვლინდა ფულადი ნაკადების ხარჯვის ფაქტები (27960/0.8=34950), რაც დაკვალიფიცირდა ხელფასის სახის განაცემებად და შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს დაექვემდებარა გადახდის წყაროსთან საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრას. შედეგად, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი:

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 158-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, 163-ე მუხლის პირველ და მე-2 ნაწილებზე, 164-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე და მე-4 ნაწილზე, 101-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, 105-ე მუხლის მე-2 ნაწილზე, 72-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე და საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებზე.

გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაცია, რომლითაც განმარტავს, რომ არაპირდაპირი მეთოდით იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები დაუსაბუთებელია, ვინაიდან საქმეში არსებული მასალებით და ზეპირ განხილვაზე აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლის განმარტებით დგინდება, რომ შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრისთვის არაპირდაპირი მეთოდი არ ყოფილა გამოყენებული.

შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს მასზედ, რომ საჩივრების ზეპირ განხილვაზე გადასახადის გადამხდელს მიეცა არგუმენტაციის შესაბამისი მტკიცებულებების წარდგენის შესაძლებლობა, თუმცა გადასახადის გადამხდელს დამატებით რაიმე მტკიცებულება არ წარუდგენია.

ამასთან, მომჩივანი საჩივრებში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად და დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარდგენილი მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, საქმეში არსებული მასალებისა და აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მიწოდებული ინფორმაციის გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად, ხოლო გადასახადის გადამხდელის საჩივრები დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს. რაც შეეხება მომჩივნის არგუმენტს ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტის ბათილობასთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური განმარტავს, რომ სადავო აქტი არ ეწინააღმდეგება კანონს, არ არის დარღვეული მისი მომზადების ან გამოცემის კანონმდებლობით დადგენილი მოთხოვნები, რომლის არსებობის შემთხვევაში მოცემულ საკითხზე მიღებული იქნებოდა სხვაგვარი გადაწყვეტილება.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია:

არ ეთანხმება პირდაპირი მეთოდით საგადასახადო ვალდებულების დამატებით განსაზღვრას, ვინაიდან აუდიტის დეპარტამენტმა, არაპირდაპირი მეთოდით, არასწორად განსაზღვრა კომპანიის შემოსავლები, აქედან გამომდინარე გადასახადი და შესაბამისად ჯარიმა. საჩივრის განხილვის პროცესში წარმოადგენს შესაბამის დოკუმენტაციას და ერთობლივი პროდუქციის გაანგარიშების ცხრილებს, სადაც ზუსტად იქნება ასახული შეძენილი პროდუქციის და წარმოებული საქონლის რაოდენობა და მათი რეალიზაციისაგან მიღებული შემოსავალი თვეების მიხედვით. ითხოვს წარმოდგენილი დოკუმენტაციის, ასევე, დამატებით წარდგენილი დოკუმენტაციის ნაწილის - მომსახურების ინვოისების (რომელიც არ გაითვალისწინეს), ფაქტობრივ გარემოებებზე დაფუძნებული არგუმენტების და პროდუქციის რეალიზაციიდან ფაქტიურად მიღებული შემოსავლების, რომელთა გაანგარიშებაც ეფუძნება შემოწმების პროცესში კომპანიის ხელთ არსებულ დოკუმენტებს, გათვალისწინებას. აღნიშნულიდან გამომდინარე, ითხოვს სადავო აქტების ბათილობას და აუდიტის დეპარტამენტს დაევალოს კომპანიაზე არასწორად დამატებით დარიცხული გადასახადის და ჯარიმის გაანგარიშება.

 

დავების განხილვის საბჭო:

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების მიხედვით, დღგით დასაბეგრი ოპერაციებია:

ა) დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება;

ბ) დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ მომსახურების გაწევა.

საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-4 ნაწილის და მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის მიხედვით:

4. თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.

9. საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს.

საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.

საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, კერძოდ პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.

საგადასახადო კოდექსის 105-ე მუხლის მე-2 ნაწილის შესაბამისად, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ყველა ხარჯი დოკუმენტურად უნდა იყოს დადასტურებული.

საგადასახადო კოდექსის 72-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, პირველადი საგადასახადო დოკუმენტი არის წერილობითი დოკუმენტი, რომლითაც შესაძლებელია სამეურნეო ოპერაციის მონაწილე მხარეთა იდენტიფიცირება, აქვს თარიღი და მოიცავს მიწოდებული საქონლის/გაწეული მომსახურების ჩამონათვალსა და ღირებულებას.

საბჭოს სხდომაზე, საჩივრის ზეპირი განხილვისას, მომჩივნის წარმომადგენელმა (სატელეფონო საუბრისას) განმარტა და საჩივარშიც მითითებულია, რომ საჩივრის განხილვის პროცესში წარმოადგენს შესაბამის დოკუმენტაციას და ერთობლივი პროდუქციის გაანგარიშების ცხრილებს, სადაც ზუსტად იქნება ასახული შეძენილი პროდუქციის და წარმოებული საქონლის რაოდენობა და მათი რეალიზაციისაგან მიღებული შემოსავალი თვეების მიხედვით. ითხოვს წარმოდგენილი დოკუმენტაციის, ასევე, დამატებით წარდგენილი დოკუმენტაციის ნაწილის - მომსახურების ინვოისების, ფაქტობრივ გარემოებებზე დაფუძნებული არგუმენტების და პროდუქციის რეალიზაციიდან ფაქტიურად მიღებული შემოსავლის, რომელთა გაანგარიშებაც ეფუძნება შემოწმების პროცესში კომპანიის ხელთარსებულ დოკუმენტებს, გათვალისწინებას.

საჩივარს ახლავს ინვოისები გამოწერილ მომსახურებებზე (სამშენებლო ხარჩოს საკონსტრუქციო (აწყობა), შრომითი უსაფრთხოების, სათარჯიმნო, იურიდიული, საბუღალტრო მომსახურება) 21 ფურცლად.

შემოსავლების სამსახურის ბრძანებაში გადასახადის გადამხდელის არგუმენტებზე, მითითებულია, რომ საქმეში არსებული მასალებით და ზეპირ განხილვაზე აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლის განმარტებით დგინდება, რომ შემოწმებით საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრისთვის არაპირდაპირი მეთოდი არ ყოფილა გამოყენებული. ამასთან, საჩივრების ზეპირ განხილვაზე გადასახადის გადამხდელს მიეცა არგუმენტაციის შესაბამისი მტკიცებულებების წარდგენის შესაძლებლობა, თუმცა გადასახადის გადამხდელს დამატებით რაიმე მტკიცებულება არ წარუდგენია.

საბჭოს სხდომაზე, საჩივრის ზეპირი განხილვისას, აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენელმა მომჩივნის არგუმენტზე, განმარტა, რომ გადასახადის გადამხდელის საქმიანობაა ხარაჩოების იმპორტი, შემდგომი აწყობა და რეალიზაცია. რაც შეეხება რეალიზაციას, მომჩივანს გამოწერილი ჰქონდა სასაქონლო ზედნადებები და საგადასახადო ანგარიშ - ფაქტურები, რაზე დაყრდნობითაც განისაზღვრა მიღებული შემოსავალი (2 428 661 ლარის ნაცვლად 2 561 353 ლარი). საჩივრისთვის დართულ ინვოისებს რაც შეეხება, გამოწერილია უმეტესად არამეწარმე ფიზიკურ პირებზე, რაც დასაბეგრია საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის შესაბამისად. ხოლო ხარჯვით ნაწილში, გათვალისწინებულია საბანკო ამონაწერის მიხედვით გაწეული ყველა ხარჯი.

ზემოთ აღნიშნულიდან გამომდინარე, საბჭოს მიაჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა განხორციელებულია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით და არ არსებობს მომჩივნის არგუმენტების გათვალისწინების და საჩივრის ამ ნაწილში დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ და „დ“ ქვეპუნქტებით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი შემოსავლების სამსახურის 25.08.2025 წლის N 18825 ბრძანების გასაჩივრების ნაწილში დარჩეს განუხილველი;

2. საჩივარი დანარჩენ ნაწილში არ დაკმაყოფილდეს;

3. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი N 64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი:

1. სააღრიცხვო დოკუმენტაციის ან/და დაბეგვრასთან დაკავშირებული ინფორმაციის წარუდგენლობისთვის დაკისრებული ჯარიმა.

2. დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის გაზრდა, ფულადი ნაკადების მოძრაობის შესწავლის შედეგად დადგენილი განკარგვადი თანხის და ფულადი ნაკადების ხარჯვის ფაქტის დაკვალიფიცირება ხელფასის სახის განაცემებად.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

გადასახადის გადამხდელის საქმიანობაა ხარაჩოების იმპორტი, შემდგომი აწყობა და რეალიზაცია, მისი შემოსავალი შედგება დოკუმენტური რეალიზაციებისგან და გაწეული მომსახურებისაგან. კომპანიისგან გამოთხოვილ იქნა 01.01.2022 წლიდან 01.06.2025 წლამდე საანგარიშო პერიოდებზე საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრასთან დაკავშირებული სრული სააღრიცხვო დოკუმენტაცია. ინფორმაციის წარდგენამომჩივანს დაევალა 5 სამუშაო დღის ვადაში. შემოწმების შედეგად აღმოჩნდა რამდენიმე გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ - ფაქტურა, რომელშიც ასახული თანხები არ იყო დეკლარირებული. ასევე, საბანკო ანგარიშების დამუშავების შედეგად გამოვლინდა ისეთი თანხები, რომლებზეც არ იყო შედგენილი საგადასახადო დოკუმენტები. აღნიშნული გათვალისწინებულ იქნა შემოწმებისას, რის საფუძველზეც გაიზარდა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა საანგარიშო პერიოდების შესაბამისად და შეადგინა 2 561 353 ლარი. ასევე, გათვალისწინებულია ჩაუთვლელი, მიღებული და დადასტურებული საგადასახადო ანგარიშ - ფაქტურები დღგ-ის ჩასათვლელი თანხებში (529 ლარის ოდენობით). შედეგად, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით.

 

გადაწყვეტილება:

საბჭოს მიაჩნია, რომ ვინაიდან დარღვეულია საჩივრის წარდგენის კანონით დადგენილი ვადა და მომჩივანი არ წარმოადგენს არგუმენტს, რომელიც დარღვეული ვადის აღდგენის საფუძველი გახდებოდა, საჩივარი, საგადასახადო კოდექსის 301-ე მუხლის „ე“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, ამ ნაწილში უნდა დარჩეს განუხილველი.

ზემოთ აღნიშნულიდან გამომდინარე, საბჭოს მიაჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა განხორციელებულია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით და არ არსებობს მომჩივნის არგუმენტების გათვალისწინების და საჩივრის ამ ნაწილში დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

დასაბუთება:

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: მუხლი 101 (1); 154 (1 ,,ა"); 163 (1)(2); 164 (1); 275;.