გადაწყვეტილება №26461/2/2026

№26461/2/2026

27 თებერვალი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს „----------“ (ს/ნ ----------)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 5.02.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს -------ის 13.01.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26461/2/2026).

 

დავის საგანი:

საწარმოს ლიკვიდაციის ვადის დარღვევა. გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 4.10.2018 წლის №081-224 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 23.12.2025 წლის №28084 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 186 457 ლარი.

მათ შორის:

გადასახადი - 100 625

დღგ - 39 475

მოგების გადასახადი - 26 884

საშემოსავლო გადასახადი - 33 352

ქონების გადასახადი - 914

ჯარიმა - 54 592

საურავი - 31 240

 

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

აუდიტის დეპარტამენტის 21.09.2018 წლის კამერალური საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით, საგადასახადო შემოწმება დანიშნულია კომპანიის ლიკვიდაციასთან დაკავშირებით. შემოწმება დაიწყო 12.01.2018 წელს და შემოწმებულია 5.02.2015 წლიდან 4.01.2018 წლამდე პერიოდი.

შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 4.10.2018 წლის №081-224 საგადასახადო მოთხოვნა, რომელიც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.

შემოსავლების სამსახურის 26.12.2018 წლის №38237 ბრძანებით საჩივარი, დამატებით დარიცხული თანხების შემცირების/გაუქმების მოთხოვნის ნაწილში, არ დაკმაყოფილდა. ხოლო, ლიკვიდაციის ვადების დარღვევასთან დაკავშირებული საკითხის ნაწილში დარჩა განუხილველი.

შემოსავლების სამსახურის 26.12.2018 წლის №38237 ბრძანება გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში. საბჭოს 26.06.2019 წლის №7444/2/2019 გადაწყვეტილებით საჩივარი ელექტროენერგიის მოხმარებაზე გაწეული ხარჯის გათვალისწინების საკითხთან დაკავშირებით დარჩა განუხილველი. აუდიტის დეპარტამენტს დაევალა, შეისწავლოს შეფარდებული სანქციების საგადასახადო კოდექსის 272-ე და 275-ე მუხლებში 27.12.2018 წლის №4225-რს კანონით განხორციელებულ ცვლილებებთან შესაბამისობის საკითხი და სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში განახორციელოს საგადასახადო შემოწმების შედეგად დაკისრებული სანქციების კორექტირება. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

მომჩივანმა საბჭოს 26.06.2019 წლის №7444/2/2019 გადაწყვეტილება გაასაჩივრა სასამართლოში, სასარჩელო მოთხოვნას წარმოადგენდა: ბათილად იქნას ცნობილი აუდიტის დეპარტამენტის 4.10.2018 წლის №28040 ბრძანება და №081-224 საგადასახდო მოთხოვნა, შემოსავლების სამსახურის 26.12.2018 წლის №38237 ბრძანება, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს 26.06.2019 წლის №7444/2/2019 გადაწყვეტილება.

№3/396-19-22 საქმეზე ქუთაისის საქალაქო სასამართლოს 25.01.2022 წლის გადაწყვეტილებაში მითითებულია შემდეგი: სასამართლო ყურადღებას ამახვილებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 263-ე მუხლზე, რომელიც განსაზღვრავს კამერალური საგადასახადო შემოწმების საკითხებს. დასახელებული მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად კამერალური საგადასახადო შემოწმება ტარდება საგადასახადო ორგანოს უფლებამოსილი პირის ბრძანების საფუძველზე, ამ ბრძანებით განსაზღვრულ კონკრეტულ საკითხზე. კამერალური საგადასახადო შემოწმების ვადის განსაზღვრის შესახებ საქართველოს საგადასახადო კოდექსი რაიმე სახის დათქმას არ შეიცავს, თუმცა საყურადღებოა, რომ ლიკვიდაციის პროცესში მყოფი საწარმოს საგადასახადო შემოწმების წესს და ვადას ადგენს საქართველოს კანონი „მეწარმეთა შესახებ“, კერძოდ „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-14 მუხლის პირველი პუნქტის შესაბამისად მეწარმე იურიდიული პირის პარტნიორებს შეუძლიათ მიიღონ გადაწყვეტილება საწარმოს ლიკვიდაციის დაწყების შესახებ. პარტნიორებს, ასევე წესდებით გათვალისწინებულ შემთხვევაში – სამეთვალყურეო საბჭოს წევრებს ან დირექტორს (დირექტორებს) შეუძლიათ განსაზღვრონ ის პირები, რომლებიც ახორციელებენ საწარმოს ლიკვიდაციას (ლიკვიდატორები). ამავე მუხლის მე-2 პუნქტის თანახმად კი პარტნიორთა გადაწყვეტილება საწარმოს ლიკვიდაციის პროცესის დაწყების შესახებ უნდა დარეგისტრირდეს მეწარმეთა და არასამეწარმეო (არაკომერციული) იურიდიული პირების რეესტრში. ლიკვიდაციის პროცესი დაწყებულად ითვლება მისი რეგისტრაციის მომენტიდან. საწარმოს ლიკვიდაციის პროცესის დაწყების რეგისტრაციის შესახებ ელექტრონულ ინფორმაციას მარეგისტრირებელი ორგანო უგზავნის საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს მმართველობის სფეროში შემავალ საჯარო სამართლის იურიდიულ პირს – შემოსავლების სამსახურს, რომელიც შეტყობინების მიღებიდან 10 სამუშაო დღის ვადაში უზრუნველყოფს მარეგისტრირებელი ორგანოსათვის სუბიექტის საგადასახადო ვალდებულების არსებობის რისკის თაობაზე ინფორმაციის მიწოდებას. საგადასახადო ვალდებულების არსებობის რისკის თაობაზე ინფორმაცია უნდა შეიცავდეს მითითებას საგადასახადო შემოწმების ჩატარებისა და დავალიანების არსებობის ფაქტის დადასტურების ვადის შესახებ, რომელიც არ უნდა აღემატებოდეს საწარმოს ლიკვიდაციის დაწყებიდან 90 დღეს. აუცილებლობის შემთხვევაში საგადასახადო შემოწმების 90-დღიანი ვადა შეიძლება გაგრძელდეს მხოლოდ ერთხელ, არა უმეტეს ორი თვისა. ამ პუნქტით განსაზღვრული რისკის არსებობის თაობაზე ინფორმაციის მიწოდების 10-დღიანი ვადის, ასევე ამ ინფორმაციით განსაზღვრული საგადასახადო შემოწმების ვადის გაშვების შემთხვევაში ჩაითვლება, რომ სუბიექტი საგადასახადო დავალიანების არმქონეა. ვინაიდან ლიკვიდაციის შესახებ გადაწყვეტილება დარეგისტრირდა საჯარო რეესტრის 20.12.2017 წლის №----/- გადაწყვეტილებით, შპს -----ის საგადასახადო შემოწმება შესაძლებელი იყო გაგრძელებულიყო 2018 წლის აპრილის ჩათვლით, ხოლო აუცილებლობის შემთხვევაში საგადასახადო შემოწმების 90-დღიანი ვადა შეიძლება გაგრძელებულიყო არა უმეტეს ორი თვისა და ისიც მხოლოდ ერთხელ. ამდენად, საქმის მასალებით უტყუარად დასტურდება, რომ დარღვეული იქნა „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-14 მუხლის მოთხოვნები - შემოწმების ვადა აღემატებოდა ამავე მუხლით დადგენილ მაქსიმალურ ვადას და ამასთან, შემოწმება გაგრძელდა 4-ჯერ. მოცემულ შემთხვევაში დადგენილია, რომ 2018 წლის 21 სექტემბერს შედგა შპს -----ის საგადასახადო შემოწმების აქტი. 2018 წლის 4 ოქტომბერს აუდიტის დეპარტამენტის მიერ გამოიცა №28040 ბრძანება, რომლითაც შპს ------ს ბიუჯეტში გადასახდელად დამატებით დაერიცხა 155 217 ლარი. ამავე თარიღით გამოიცა №081-224 საგადასახადო მოთხოვნა. გათვალისწინებით იმისა, რომ 2018 წლის ოქტომბრის მდგომარეობით გასული იყო „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონით მეწარმის შემოწმების დადგენილი ვადა, ამავე მუხლის შესაბამისად ითვლებოდა, რომ შპს -----ი საგადასახადო დავალიანების არმქონეა. აღნიშნული ფაქტობრივი გარემოება სარჩელის ნაწილობრივ დაკმაყოფილების საფუძველია, რადგან საწარმოს შემოწმების ვადის დარღვევასთან დაკავშირებით საგადასახო ორგანომ საერთოდ არ განიხილა და შეფასება არ მისცა შპს ---------ის სარჩელში მითითებულ გარემოებებს, რაც მისი ვალდებულება იყო. სასამართლოს მიერ მითითებული გარემოებების სათანადოდ გამოკვლევის შემდეგ, ადმინისტრაციულმა ორგანომ სათანადოდ უნდა დაასაბუთოს საწარმოს შემოწმების ვადის დარღვევის გამო (საჩივრის მეხუთე საკითხი), შპს -----ის მიმართ თანხის დარიცხვის მართლზომიერება, რადგან მოსარჩელე სწორედ აღნიშნული მოტივაციით ითხოვს დარიცხული თანხებისგან გათავისუფლებას და განმარტავს, რომ ვინაიდან დარღვეულია საწარმოს შემოწმების ვადა, თანხის დარიცხვაც უსაფუძვლოდ მიაჩნია.

-----ის საქალაქო სასამართლოს ზემოაღნიშნული გადაწყვეტილებით სარჩელი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ. სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად ბათილად იქნა ცნობილი შემოსავლების სამსახურის 4.10.2018 წლის №28040 ბრძანება და №081-224 საგადასახადო მოთხოვნა, სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად ბათილად იქნა ცნობილი შემოსავლების სამსახურის 26.12.2018 წლის №38237 ბრძანება, ბათილად იქნა ცნობილი საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოს 26.06.2029 წლის გადაწყვეტილება და დაევალა შემოსავლების სამსახურს კანონით დადგენილ ვადაში განიხილოს და მიიღოს გადაწყვეტილება შპს --------ის საჩივართან დაკავშირებით.

№3/ბ-191-2022წ. საქმეზე ----ის სააპელაციო სასამართლოს 28.06.2022 წლის განჩინებით და საქართველოს უზენაესი სასამართლოს 21.05.2025 წლის განჩინებით უცვლელი დარჩა----ის საქალაქო სასამართლოს 25.01.2022 წლის გადაწყვეტილება.

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა სასამართლოს გადაწყვეტილებით ხელახლა განსახილველად დაბრუნებული საჩივარი საწარმოს შემოწმების ვადის დარღვევასთან დაკავშირებით და 23.12.2025 წლის №28084 ბრძანებით არ დააკმაყოფილა. შემოსავლების სამსახურის 23.12.2025 წლის №28084 ბრძანება გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს შესაბამის პერიოდში მოქმედ „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-14 მუხლის მე-3 პუნქტზე, რომლის თანახმად პარტნიორთა გადაწყვეტილება საწარმოს ლიკვიდაციის პროცესის დაწყების შესახებ უნდა დარეგისტრირდეს მეწარმეთა და არასამეწარმეო (არაკომერციული) იურიდიული პირების რეესტრში. ლიკვიდაციის პროცესი დაწყებულად ითვლება მისი რეგისტრაციის მომენტიდან. საწარმოს ლიკვიდაციის პროცესის დაწყების რეგისტრაციის შესახებ ელექტრონულ ინფორმაციას მარეგისტრირებელი ორგანო უგზავნის საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს მმართველობის სფეროში შემავალ საჯარო სამართლის იურიდიულ პირს - შემოსავლების სამსახურს, რომელიც შეტყობინების მიღებიდან 10 სამუშაო დღის ვადაში უზრუნველყოფს მარეგისტრირებელი ორგანოსათვის სუბიექტის საგადასახადო ვალდებულების არსებობის რისკის თაობაზე ინფორმაციის მიწოდებას. საგადასახადო ვალდებულების არსებობის რისკის თაობაზე ინფორმაცია უნდა შეიცავდეს მითითებას საგადასახადო შემოწმების ჩატარებისა და დავალიანების არსებობის ფაქტის დადასტურების ვადის შესახებ, რომელიც არ უნდა აღემატებოდეს საწარმოს ლიკვიდაციის დაწყებიდან 90 დღეს. აუცილებლობის შემთხვევაში საგადასახადო შემოწმების 90-დღიანი ვადა შეიძლება გაგრძელდეს მხოლოდ ერთხელ, არა უმეტეს ორი თვისა. ამ პუნქტით განსაზღვრული რისკის არსებობის თაობაზე ინფორმაციის მიწოდების 10-დღიანი ვადის, ასევე ამ ინფორმაციით განსაზღვრული საგადასახადო შემოწმების ვადის გაშვების შემთხვევაში ჩაითვლება, რომ სუბიექტი საგადასახადო დავალიანების არმქონეა.

დღეს მოქმედი „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონის 82-ე მუხლი იმეორებს შესაბამის პერიოდში მოქმედი ზემოაღნიშნული რეგულაციის შინაარს.

შესაბამის პერიოდში მოქმედი „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონის პირველი მუხლის (კანონის გამოყენების სფერო) პირველი პუნქტის შესაბამისად, ეს კანონი აწესრიგებს სამეწარმეო საქმიანობის სუბიექტთა სამართლებრივ ფორმებს. დღეს მოქმედი „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონის პირველ მუხლში (კანონის გამოყენების სფერო და დისპოზიციურობის პრინციპი) კიდევ უფრო დაზუსტდა კანონის მიზნები და მოქმედების არეალი, რომლის პირველი პუნქტის შესაბამისად ეს კანონი აწესრიგებს მეწარმის სამართლებრივ ფორმებს, მათი დაფუძნებისა და რეგისტრაციის პროცედურებს და მათ საქმიანობასთან დაკავშირებულ საკითხებს. თუ აღნიშნული პროცედურა ან საკითხი განსხვავებულად წესრიგდება სხვა საკანონმდებლო აქტით ან სხვა საკანონმდებლო აქტის საფუძველზე მიღებული/გამოცემული საქართველოს ეროვნული ბანკის შესაბამისი სამართლებრივი აქტით, მოქმედებს ეს სხვა საკანონმდებლო აქტი/საქართველოს ეროვნული ბანკის შესაბამისი სამართლებრივი აქტი.

შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ ახალი „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონით დაზუსტდა და მკაფიოდ ჩამოყალიბდა კანონის მოქმედების არეალი და გამოყენების სფერო. „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონი წარმოადგენს ზემოაღნიშნულ მუხლებში აღწერილ საკითხებთან დაკავშირებულ ზოგად კანონმდებლობას, რომელთან შედარებით უპირატესობა უნდა მიენიჭოს სპეციალურ კანონმდებლობას.

თავის მხრივ ამავე კანონის შესაბამისი მუხლები, რომლებზეც უთითებს გადასახადის გადამხდელი, კერძოდ მე-14 მუხლი („საწარმოს ლიკვიდაცია“) და დღეს მოქმედი 82-ე მუხლი („სამეწარმეო საზოგადოების დაშლის შესახებ კრედიტორებისთვის შეტყობინების ვალდებულება“) ვერ გაცდება კანონის მოქმედების არეალს, მითუმეტეს იმ პირობებში, როდესაც მოქმედ რეგულაციაში უფრო მკაფიო გახდა შესაბამისი ჩანაწერის, კერძოდ ლიკვიდაციის დროს შემოწმების ვადების მოხსენიების რეალური მიზეზი (კრედიტორისთვის შეტყობინება).

მითითებული რეგულაციებიდან მკაფიოდ იკვეთება, რომ „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონის მოქმედების სფეროს და ინტერესის საგანს წარმოადგენს განსაზღვროს სამეწარმეო საქმიანობის სუბიექტთა სამართლებრივი ფორმები, დაფუძნებისა და რეგისტრაციის პროცედურები და მათ საქმიანობასთან დაკავშირებული საკითხები, თუმცა ამ კანონის მიზანს არ წარმოადგენს დაარეგულიროს საგადასახადო შემოწმების პროცესები და ვადები და საგადასახადო კოდექსით დადგენილი პროცედურები მოაქციოს „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონით არსებულ რეგულაციებში.

ლიკვიდაციის პროცესი „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონით რეგულირებადი არის მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც საწარმო არ არის გადახდისუუნარო და აღნიშნული პროცესი არ ექცევა სხვა კანონით რეგულირებად სფეროში. „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონით (შესაბამის პერიოდში მოქმედი და დღეს მოქმედი) ლიკვიდაციის პროცესი შესაძლებელია წარიმართოს/დასრულდეს, როდესაც ყველა კრედიტორული დავალიანება არის დაკმაყოფილებადი და მარეგისტრირებელი ორგანოს მხრიდან ყველა სახის დავალიანება ჩაითვლება გადახდილად. შესაბამისად იმ გარემოებიდან გამომდინარე, რომ „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონმა საწარმოს ლიკვიდაციის უფლებამოსილება გაითვალისწინა მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც მეწარმეს არ რჩება გადაუხდელი კრედიტორული დავალიანება, შესაბამისად კრედიტორული დავალიანების მოკვლევის კუთხით გაიწერა შესაბამისი პროცედურები და ვადები, რომლის დროსაც მარეგისტრირებელმა ორგანომ უნდა დაადგინოს დასალიკვიდირებელი მეწარმის მიმართ დავალიანების არსებობა/არ არსებობის ფაქტი. მოცემული პროცედურა და შესაბამისად რეგულაციები სწორედ აღნიშნულს ემსახურება და არა საგადასახადო პროცედურების განსაზღვრას.

კრედიტორთა დადგენის პროცესი შესაძლებელია მარეგისტრირებელი ორგანოს მხრიდან განხორციელდეს 1 დღეშიც, მითუმეტეს იმ პირობებში, როდესაც შემოსავლების სამსახური არ არის კრედიტორი ამდაგვარი პროცედურის დაწყებისას. თუმცა სხვა ინტერესების (კრედიტორული/სახელმწიფო) გათვალისწინებით მარეგისტრირებელ ორგანოს მიმართ გაიწერა აღნიშნული ფაქტის დადგენისათვის განსხვავებული ვადები საგადასახადო ორგანოს მიმართ, რომელიც როგორც წესი კონკრეტულ თარიღში საერთოდ არ წარმოადგენს კრედიტორს. მოცემულ 90 დღეს დამატებული ორი თვე და შესაბამისი დღეები წარმოადგენს მარეგისტრირებელი ორგანოსთვის პროცედურულად გაწერილ დროით პერიოდს, რა დროშიც მას არ აქვს უფლება საწარმო მიიჩნიოს დავალიანების არ მქონედ, მიუხედავად იმ გარემოებისა, რომ ფაქტობრივად ამ პერიოდში დავალიანება არ არსებობს, ხოლო აღნიშნული პერიოდის გასვლის შემდეგ მარეგისტრირებელი ორგანოს მხრიდან მიუხედავად იმ გარემოებისა, რომ მეწარმის მიმართ შესაძლებელია მიმდინარეობდეს შემოწმება, თუ ვადის გასვლის შესაბამის დღეს არ არის წარმოშობილი დავალიანება, მას შეუძლია გააკეთოს დაშვება და ასეთი პირი მიიჩნიოს დავალიანების არ მქონედ და გააგრძელოს მისთვის კანონით დადგენილი პროცედურები.

კანონმდებლობამ მარეგისტრირებელი ორგანოსთვის დაშვების გაკეთების შესაძლებლობა დაუკავშირა მისთვის კონკრეტულ ვადებში ინფორმაციის წარუდგენლობას, თუმცა მარეგისტრირებელი ორგანოს აღნიშნული პროცედურა რა თქმა უნდა არ წარმოადგენს საგადასახადო დავალიანების კანონიერების შემოწმებას და ვერც გამორიცხავს ასეთის წარმოშობას. მოცემული პროცედურა, 10 დღიანი ან/და 90 დღეს დამატებული 2 თვე ემსახურება სავარაუდო კრედიტორისთვის უსაფრთხო და გარანტირებული დროის განსაზღვრას/მინიჭებას რა პერიოდშიც მარეგისტრირებელი ორგანო ვერ დაალიკვიდირებს საწარმოს დავალიანების არ არსებობის საფუძვლით.

არათუ სისტემური განმარტებით, არამედ გრამატიკული განმარტებითაც რომ განვიხილოთ საკითხი, კანონში მკაფიოდ არის მითითება, რომ „…ვადის გაშვების შემთხვევაში ჩაითვლება, რომ სუბიექტი საგადასახადო დავალიანების არმქონეა“, რაც გულისხმობს, რომ კონკრეტული მიზნებისთვის აღნიშნული ჩანაწერის შესაბამისად მარეგისტრირებელ ორგანოს შეუძლია დაშვების გაკეთება, თუმცა დაშვების საწინააღმდეგო ფაქტის გამოვლენის შემთხვევაში არ გამორიცხავს საგადასახადო დავალიანების დარიცხვას და ვალდებულების წარმოშობას.

რაც შეეხება საგადასახადო მოთხოვნის ბათილობას, რადგანაც საგადასახადო შემოწმებით დარღვეული იქნა „მეწარმეთა შესახებ“ კანონით დადგენილი ვადები, აღნიშნულის თაობაზე შემოსავლების სამსახური განმარტავს, რომ საგადასახადო შემოწმების ვადების განმსაზღვრელ ყველაზე სპეციალურ კანონმდებლობას წარმოადგენს საქართველოს საგადასახადო კოდექსი, ხოლო „მეწარმეთა შესახებ“ კანონი საერთოდ არ ისახავს მიზნად დაარეგულიროს საგადასახადო პროცედურები (მისი მიზანი იყო კრედიტორული მოთხოვნის წარდგენისთვის უსაფრთხო დროის განსაზღვრა, რა დროშიც ვერ მოხდება საწარმოს ლიკვიდირება მიუხედავად იმისა, რომ მას არ ერიცხება დავალიანება). აღნიშნულის თაობაზე ასევე საგულისხმოა დღეს მოქმედი „მეწარმეთა შესახებ“ კანონი, რომლითაც მკაფიოდ განისაზღვრა მოქმედების სფერო და ასევე გაიწერა, რომ სხვა უფრო სპეციალური კანონმდებლობის შემთხვევაში უნდა გამოვიყენოთ უფრო სპეციალური კანონი, რასაც წარმოადგენს საგადასახადო კანონმდებლობა. შესაბამისად, რომც დავუშვათ, რომ „მეწარმეთა შესახებ“ კანონი არეგულირებს შემოწმების ვადებს, უფრო სპეციალური კანონმდებლობა არის საქართველოს საგადასახადო კოდექსი, შესაბამისად უპირატესობა უნდა მივანიჭოთ მოცემულს, რომლითაც შესაბამისი ვადები განისაზღვრა ამ პროცესის ჯეროვნად განხორციელებისათვის აუცილებელი წინაპირობების გათვალისწინებით.

დამატებით საგულისხმოა, რომ საგადასახადო შემოწმების დანიშვნის, შეჩერების და გაგრძელების თაობაზე ბრძანება წარმოადგენს ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივ აქტს და გასაჩივრებადია კანონმდებლობით დადგენილი წესით. აღნიშნული აქტები არ გასაჩივრებულა, შესაბამისად შესულია კანონიერ ძალაში. კანონიერ ძალაში შესული აქტების უკანონობის საფუძველზე მითითებით მის საფუძველზე გამოცემული აქტის (საგადასახადო მოთხოვნის) ბათილობის მოთხოვნა არის დაუსაბუთებელი.

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს იმ გარემოებაზე, რომ იმ პირობებში, როცა საგადასახადო კანონმდებლობით არ არის განსაზღვრული კამერალური საგადასახადო შემოწმების ვადები, საწარმოს არ მიუმართავს მარეგისტრირებელი ორგანოსათვის ლიკვიდაციის პროცესის დასრულების შესახებ, ასევე არ გაუსაჩივრებია შემოსავლების სამსახურის მიერ გამოცემული ადმინისტრაციულ სამართლებრივი აქტები საგადასახადო შემოწმების ვადის გაგრძელების თაობაზე, არსებითად არ ასაჩივრებს თანხების დარიცხვის საფუძვლებს საგადასახადო კანონმდებლობასთან მიმართებაში, სასამართლოს მხრიდან მხოლოდ „მეწარმეთა შესახებ“ კანონის მე-14 მუხლის მე-3 პუნქტში გათვალისწინებულ ვადებზე აპელირებით გადაწყვეტილების მიღება სრულიად უსაფუძვლოა და ეწინააღმდეგება საქმის ყოველმხრივ, სრულ და ობიექტურ განხილვის პრინციპს.

ამასთან, შემოსავლების სამსახურს აღნიშნავს, რომ თუკი საგადასახადო ორგანო ამ კანონითვე დადგენილ ვადაში ვერ ჩაეტევა და ვერ გამოსცემს საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე აქტს, საგადასახადო შემოწმება ვეღარ გახდება კომპანიის ლიკვიდაციის პროცესის შეჩერების საფუძველი (ლიკვიდაციის პროცესში მიიჩნევა, რომ კომპანია საგადასახადო დავალიანების არმქონეა). ამდენად, ამ ვადის გასვლა იწვევს კომპანიის ლიკვიდაციის პროცესის გაგრძელებას და არა საგადასახადო დავალიანების განულებას და შემდგომი დარიცხვის აკრძალვას.

ამდენად, ზემოხსენებულ სამართლებრივ ნორმებზე, საქმეში არსებულ მასალებსა და ფაქტობრივ გარემოებებზე დაყრდნობით, სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, ხოლო საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

შემოსავლების სამსახურის 23.12.2025 წლის №28084 ბრძანებაში არასწორად არის განმარტებული სასამართლოს, მათ შორის საქართველოს უზენაესი სასამართლოს, გადაწყვეტილება და ასევე არასწორად არის განმარტებული „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონი და საჩივრის ფაქტობრივი და სამართლებრივი საფუძვლები.

დარღვეულია „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-14 მუხლის მე-3 პუნქტის მოთხოვნები, კერძოდ დაცული არ არის ლიკვიდაციასთან დაკავშირებული ვადები. საწარმოს ლიკვიდაცია გამოაცხადა 19.12.2017 წელს, რაც დარეგისტრირდა საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოში. საწარმოს ლიკვიდაციასთან დაკავშირებით კამერალური საგადასახადო შემოწმება აუდიტის დეპარტამენტის 2018 წლის 11 იანვრის №272 ბრძანებით დაიწყო 11.01.2018 წელს. ლიკვიდაციის დაწყებიდან ფაქტიურად გასულია 7 თვეზე მეტი.

„მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-14 მუხლის მე-3 პუნქტის მიხედვით, პარტნიორთა გადაწყვეტილება საწარმოს ლიკვიდაციის პროცესის დაწყების შესახებ უნდა დარეგისტრირდეს მეწარმეთა და არასამეწარმეო (არაკომერციული) იურიდიული პირების რეესტრში. ლიკვიდაციის პროცესი დაწყებულად ითვლება მისი რეგისტრაციის მომენტიდან. საწარმოს ლიკვიდაციის პროცესის დაწყების რეგისტრაციის შესახებ ელექტრონულ ინფორმაციას მარეგისტრირებელი ორგანო უგზავნის საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს მმართველობის სფეროში შემავალ საჯარო სამართლის იურიდიულ პირს − შემოსავლების სამსახურს, რომელიც შეტყობინების მიღებიდან 10 სამუშაო დღის ვადაში უზრუნველყოფს მარეგისტრირებელი ორგანოსათვის სუბიექტის საგადასახადო ვალდებულების არსებობის რისკის თაობაზე ინფორმაციის მიწოდებას. საგადასახადო ვალდებულების არსებობის რისკის თაობაზე ინფორმაცია უნდა შეიცავდეს მითითებას საგადასახადო შემოწმების ჩატარებისა და დავალიანების არსებობის ფაქტის დადასტურების ვადის შესახებ, რომელიც არ უნდა აღემატებოდეს საწარმოს ლიკვიდაციის დაწყებიდან 90 დღეს. აუცილებლობის შემთხვევაში საგადასახადო შემოწმების 90-დღიანი ვადა შეიძლება გაგრძელდეს მხოლოდ ერთხელ, არა უმეტეს ორი თვისა. ამ პუნქტით განსაზღვრული რისკის არსებობის თაობაზე ინფორმაციის მიწოდების 10-დღიანი ვადის, ასევე ამ ინფორმაციით განსაზღვრული საგადასახადო შემოწმების ვადის გაშვების შემთხვევაში ჩაითვლება, რომ სუბიექტი საგადასახადო დავალიანების არმქონეა.

სწორედ გადასახადის გადამხდელის ეს პოზიცია გაზიარებული იქნა სასამართლოების მიერ და ბათილად იქნა შემოწმების შედეგად გამოცემულია ადმინისტრაციული აქტები.

საქართველოს უზენაესი სასამართლოს 2025 წლის 21 მაისის გადაწყვეტილების მიხედვით დადგენილია, რომ შპს -----ის საგადასახდო შემოწმება, რომელიც დაწყებული იქნა საწარმოს ლიკვიდაციის ფარგლებში უნდა დასრულებულიყო შემოწმების დაწყებიდან 90 დღეში, პლიუს 2 თვის გაგრძელების უფლებით - ერთხელ, შემოწმების დაწყებიდან, რაც დაიწყო 2018 წლის იანვარში. ხოლო ამ შემთხვევაში დასრულდა 2018 წლის სექტემბერში, ანუ კანონით დადგენილი ვადის დარღვევით.

„სამეწარმეო საქმიანობის კონტროლის შესახებ“ საქართველოს კანონის მე-3 მუხლის მე-5 პუნქტით, კანონის დარღვევით განხორციელებული შემოწმების შედეგად მიღებულ მტკიცებულებებს იურიდიული ძალა არა აქვს.

იქედან გამომდინარე, რომ შემოსავლების სამსახურმა დაარღვია კანონით იმპერატიულად დადგენილი შემოწმების ვადა, ითვლება, რომ საგადასახადო შემოწმება ჩატარებული იქნა კანონით გათვალისწინებული ვადების დარღვევით და შესაბამისად ბათილია მისი შედეგები, რაც განაპირობებს შემოსავლების სამსახურის მიერ კანონით გათვალისწინებული ვადების დარღვევით ჩატარებული შემოწმების შედეგად შედგენილი შემოწმების აქტის საფუძველზე გამოცემული ყველა აქტის (მათ შორის თანხის დარიცხვის შესახებ ბრძანება და საგადასახდო მოთხოვნა) ბათილობას. ამას მიუთითებს „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონის დათქმა, რომ მეწარმე სუბიექტი ითვლება დავალიანების არ მქონედ, რაზეც მიუთითებს საქართველოს უზენაესი სასამართლოს განჩინებაც.

საერთოდ გაუგებარია რატომ აგზავნის შემოსავლების სამსახური საჯარო რეესტრის წინააღმდეგ სარჩელის შესატანად მაშინ, როცა დავობს შემოსავლების სამსახურის მიერ გამოცემული აქტების კანონიერებაზე იმ შემთხევაში, როცა აქტი გამოცემულია საგადასახდო შემოწმების იმპერატიულად დადგენილი ვადების დარღვევით ჩატარებული შემოწმების საფუძველზე შედგენილი საგადასახდო შემოწმების აქტის საფუძველზე.

საგადასახდო კოდექსის 268-ე მუხლის (საგადასახადო შემოწმების აქტის საფუძველზე გადაწყვეტილების გამოტანა) მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლებამოსილი პირი იღებს საგადასახადო შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადების ან/და სანქციების დარიცხვის ან არ დარიცხვის შესახებ გადაწყვეტილებას, რომლის ასლი წარედგინება გადასახადის გადამხდელს შესაბამის საგადასახადო მოთხოვნასთან ერთად.

საგადასახადო ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილება წარმოადგენს ადმინისტრაციულ აქტს, რომლის მომზადების და გამოცემის წესს არეგულირებს საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსი, რომლის პირველი მუხლის (კოდექსის მიზანი) თანახმად, ეს კოდექსი განსაზღვრავს ადმინისტრაციული ორგანოების მიერ ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამოცემის და აღსრულების, ადმინისტრაციული საჩივრის და განცხადების განხილვის, ადმინისტრაციული გარიგების მომზადების, დადებისა და შესრულების წესს. კოდექსის მიზანია უზრუნველყოს ადმინისტრაციული ორგანოების მიერ ადამიანის უფლებების და თავისუფლებების, საჯარო ინტერესებისა და კანონის უზენაესობის დაცვა. მომჩივანი ასევე მიუთითებს საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-5, მე-6, მე-7 და 60¹ მუხლებზე.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

„მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს 1994 წლის 28 ოქტომბრის კანონის მე-14 მუხლის მე-3 პუნქტის თანახმად, პარტნიორთა გადაწყვეტილება საწარმოს ლიკვიდაციის პროცესის დაწყების შესახებ უნდა დარეგისტრირდეს მეწარმეთა და არასამეწარმეო (არაკომერციული) იურიდიული პირების რეესტრში. ლიკვიდაციის პროცესი დაწყებულად ითვლება მისი რეგისტრაციის მომენტიდან. საწარმოს ლიკვიდაციის პროცესის დაწყების რეგისტრაციის შესახებ ელექტრონულ ინფორმაციას მარეგისტრირებელი ორგანო უგზავნის საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს მმართველობის სფეროში შემავალ საჯარო სამართლის იურიდიულ პირს − შემოსავლების სამსახურს, რომელიც შეტყობინების მიღებიდან 10 სამუშაო დღის ვადაში უზრუნველყოფს მარეგისტრირებელი ორგანოსათვის სუბიექტის საგადასახადო ვალდებულების არსებობის რისკის თაობაზე ინფორმაციის მიწოდებას. საგადასახადო ვალდებულების არსებობის რისკის თაობაზე ინფორმაცია უნდა შეიცავდეს მითითებას საგადასახადო შემოწმების ჩატარებისა და დავალიანების არსებობის ფაქტის დადასტურების ვადის შესახებ, რომელიც არ უნდა აღემატებოდეს საწარმოს ლიკვიდაციის დაწყებიდან 90 დღეს. აუცილებლობის შემთხვევაში საგადასახადო შემოწმების 90-დღიანი ვადა შეიძლება გაგრძელდეს მხოლოდ ერთხელ, არა უმეტეს ორი თვისა. ამ პუნქტით განსაზღვრული რისკის არსებობის თაობაზე ინფორმაციის მიწოდების 10-დღიანი ვადის, ასევე ამ ინფორმაციით განსაზღვრული საგადასახადო შემოწმების ვადის გაშვების შემთხვევაში ჩაითვლება, რომ სუბიექტი საგადასახადო დავალიანების არმქონეა.

„მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს 1994 წლის 28 ოქტომბრის კანონის პირველი მუხლის პირველი პუნქტის თანახმად, ეს კანონი აწესრიგებს სამეწარმეო საქმიანობის სუბიექტთა სამართლებრივ ფორმებს.

1.01.2022 წლიდან მოქმედი „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონის პირველი მუხლის პირველი პუნქტის თანახმად, ეს კანონი აწესრიგებს მეწარმის სამართლებრივ ფორმებს, მათი დაფუძნებისა და რეგისტრაციის პროცედურებს და მათ საქმიანობასთან დაკავშირებულ საკითხებს. თუ აღნიშნული პროცედურა ან საკითხი განსხვავებულად წესრიგდება სხვა საკანონმდებლო აქტით ან სხვა საკანონმდებლო აქტის საფუძველზე მიღებული/გამოცემული საქართველოს ეროვნული ბანკის შესაბამისი სამართლებრივი აქტით, მოქმედებს ეს სხვა საკანონმდებლო აქტი/საქართველოს ეროვნული ბანკის შესაბამისი სამართლებრივი აქტი.

საბჭო მითითებული საკანონმდებლო ნორმების შინაარსის გათვალისწინებით, იზიარებს შემოსავლების სამსახურის პოზიციას, რომ 1.01.2022 წლიდან მოქმედი კანონის რედაქციით დაზუსტდა და მკაფიოდ ჩამოყალიბდა კანონის მოქმედების არეალი და გამოყენების სფერო. „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონი წარმოადგენს ზემოაღნიშნულ მუხლებში აღწერილ საკითხებთან დაკავშირებულ ზოგად კანონმდებლობას, რომელთან შედარებით უპირატესობა უნდა მიენიჭოს სპეციალურ კანონმდებლობას. ამავე კანონის შესაბამისი მუხლები, რომლებზეც უთითებს გადასახადის გადამხდელი, ვერ გაცდება კანონის მოქმედების არეალს, მითუმეტეს იმ პირობებში, როდესაც მოქმედ რეგულაციაში უფრო მკაფიო გახდა შესაბამისი ჩანაწერის, კერძოდ ლიკვიდაციის დროს შემოწმების ვადების მოხსენიების რეალური მიზეზი (კრედიტორისთვის შეტყობინება). მითითებული რეგულაციებიდან მკაფიოდ იკვეთება, რომ „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონის მოქმედების სფეროს და ინტერესის საგანს წარმოადგენს განსაზღვროს სამეწარმეო საქმიანობის სუბიექტთა სამართლებრივი ფორმები, დაფუძნებისა და რეგისტრაციის პროცედურები და მათ საქმიანობასთან დაკავშირებული საკითხები, თუმცა ამ კანონის მიზანს არ წარმოადგენს დაარეგულიროს საგადასახადო შემოწმების პროცესები და ვადები და საგადასახადო კოდექსით დადგენილი პროცედურები მოაქციოს „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონით არსებულ რეგულაციებში. ლიკვიდაციის პროცესი „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონით რეგულირებადი არის მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც საწარმო არ არის გადახდისუუნარო და აღნიშნული პროცესი არ ექცევა სხვა კანონით რეგულირებად სფეროში. „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონით (შესაბამის პერიოდში მოქმედი და დღეს მოქმედი) ლიკვიდაციის პროცესი შესაძლებელია წარიმართოს/დასრულდეს, როდესაც ყველა კრედიტორული დავალიანება არის დაკმაყოფილებადი და მარეგისტრირებელი ორგანოს მხრიდან ყველა სახის დავალიანება ჩაითვლება გადახდილად. შესაბამისად იმ გარემოებიდან გამომდინარე, რომ „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონმა საწარმოს ლიკვიდაციის უფლებამოსილება გაითვალისწინა მხოლოდ იმ შემთხვევაში, როდესაც მეწარმეს არ რჩება გადაუხდელი კრედიტორული დავალიანება, შესაბამისად კრედიტორული დავალიანების მოკვლევის კუთხით გაიწერა შესაბამისი პროცედურები და ვადები, რომლის დროსაც მარეგისტრირებელმა ორგანომ უნდა დაადგინოს დასალიკვიდირებელი მეწარმის მიმართ დავალიანების არსებობა/არ არსებობის ფაქტი. მოცემული პროცედურა და შესაბამისად რეგულაციები სწორედ აღნიშნულს ემსახურება და არა საგადასახადო პროცედურების განსაზღვრას. საგადასახადო შემოწმების ვადების განმსაზღვრელ ყველაზე სპეციალურ კანონმდებლობას წარმოადგენს საქართველოს საგადასახადო კოდექსი, ხოლო „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონი საერთოდ არ ისახავს მიზნად დაარეგულიროს საგადასახადო პროცედურები. აღნიშნულის თაობაზე ასევე საგულისხმოა დღეს მოქმედი „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონი, რომლითაც მკაფიოდ განისაზღვრა მოქმედების სფერო და ასევე გაიწერა, რომ სხვა უფრო სპეციალური კანონმდებლობის შემთხვევაში უნდა გამოვიყენოთ უფრო სპეციალური კანონი, რასაც წარმოადგენს საგადასახადო კანონმდებლობა. შესაბამისად, რომც დავუშვათ, რომ „მეწარმეთა შესახებ“ საქართველოს კანონი არეგულირებს შემოწმების ვადებს, უფრო სპეციალური კანონმდებლობა არის საგადასახადო კოდექსი, შესაბამისად უპირატესობა უნდა მივანიჭოთ მოცემულს, რომლითაც შესაბამისი ვადები განისაზღვრა ამ პროცესის ჯეროვნად განხორციელებისათვის აუცილებელი წინაპირობების გათვალისწინებით.

საბჭო მიუთითებს საქმის გარემოებებზე, მხარეთა არგუმენტაციაზე, იზიარებს შემოსავლების სამსახურის პოზიციას სადავო საკითხთან დაკავშირებით და მიიჩნევს, რომ დავის განხილვისას შესაბამისი შეფასება მიეცა შესაბამის საკანონმდებლო ნორმებს და საქმის ფაქტობრივ გარემოებების სრულყოფილად გამოკვლევის საფუძველზე მიღებულია კანონმდებლობის შესაბამისი გადაწყვეტილება. შესაბამისად, არ არსებობს შემოსავლების სამსახურის 23.12.2025 წლის №28084 ბრძანების გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

გადამხდელი არ ეთანხმება საწარმოს ლიკვიდაციასთან დაკავშირებული ვადების დარღვევას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის №272 ბრძანების საფუძველზე განხორციელდა მომჩივანის საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება ლიკვიდაციასთან დაკავშირებით. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2015 წლის 5 თებერვლიდან 2018 წლის 4 იანვრის ჩათვლით საანგარიშო პერიოდები. შემოწმების შედეგებზე შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა №28040 ბრძანება და №081-224 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 186 457 ლარი, მათ შორის გადასახადი 100 625 ლარი, ჯარიმა 54 592 ლარი და საურავი 31 240 ლარი.

ზემოაღნიშნული საგადასახადო მოთხოვნა გადამხდელის მიერ გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომლის №38237 ბრძანებით საჩივარი ლიკვიდაციის ვადებთან დაკავშირებით, დარჩა განუხილველი.

აღნიშნული ბრძანება გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოში, რომლის №7444/2/2019 გადაწყვეტილებით ნაწილობრივ გაუქმდა შემოსავლების სამსახურის №38237 ბრძანება და აუდიტის დეპარტამენტის დაევალა დარიცხული სანქციების კორექტირება ამ გადაწყვეტილების შესაბამისად, ხოლო ელ. ენერგიის მოხმარებაზე გაწეული ხარჯის საკითხთან დაკავშირებით საჩივარი დარჩა განუხილველი.

მომჩვანმა სარჩელით მიმართა საქალაქო სასამართლოს და მოითხოვა შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის №081-224 საგადასახადო მოთხოვნის, შემოსავლების სამსახურის №38237 ბრძანების და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს №7444/2/2019 გადაწყვეტილების ბათილად ცნობა.

საქალაქო სასამართლოს გადაწყვეტილებით მომჩივანის სარჩელი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ და სადავო საკითხის გადაუწყვეტლად ბათილად იქნა ცნობილი შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის №081-224 საგადასახადო მოთხოვნა, ასევე, შემოსავლების სამსახურის №38237 ბრძანება და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს №7444/2/2019 გადაწყვეტილება. დაევალა სსიპ შემოსავლების სამსახურს, კანონით დადგენილ ვადაში განხილვა და გადაწყვეტილების მიღება მომჩივანის საჩივართან დაკავშირებით.სააპელაციო სასამართლოს და საქართველოს უზენაესი სასამართლოს განჩინებით უცვლელი დარჩა საქალაქო სასამართლოს გადაწყვეტილება.

 

გადაწყვეტილება

საბჭო მიუთითებს საქმის გარემოებებზე, მხარეთა არგუმენტაციაზე, იზიარებს შემოსავლების სამსახურის პოზიციას სადავო საკითხთან დაკავშირებით და მიიჩნევს, რომ დავის განხილვისას შესაბამისი შეფასება მიეცა შესაბამის საკანონმდებლო ნორმებს და საქმის ფაქტობრივ გარემოებების სრულყოფილად გამოკვლევის საფუძველზე მიღებულია კანონმდებლობის შესაბამისი გადაწყვეტილება. შესაბამისად, არ არსებობს შემოსავლების სამსახურის №28084 ბრძანების გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: