გადაწყვეტილება №26552/2/2026

№26552/2/2026

06 აპრილი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: ააიპ „---------“ (ს/ნ ---------)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 12.03.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება ააიპ „----“-ის 2.02.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26552/2/2026).

 

დავის საგანი:

1. საგადასახადო ვალდებულებების არაპირდაპირი მეთოდით განსაზღვრისას გამოყენებული ფასნამატი;

2. 2023 წლის აგვისტოს საანგარიშო პერიოდის დღგ-ის ბრუნვის კორექტირება პირველადი დოკუმენტის საფუძველზე;

3. კომპანიისგან საბანკო ანგარიშზე ჩარიცხული თანხის ავანსად განხილვა და ფულის ნაშთში გათვალისწინება;

4. საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურაში მითითებული ყალბი მონაცემების გათვალისწინებით დღგ-ის ბრუნვის და ფულის ნაშთის შემცირება;

5. სანქციებისგან გათავისუფლება საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 21.11.2025 წლის №041-80 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 16.01.2026 წლის №503 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 200 737,73 ლარი.

მათ შორის:

გადასახადი - 75 628,36

დღგ - 63 850,12

საშემოსავლო გადასახადი - 10 674,37

ქონების გადასახადი - 1 103,87

ჯარიმა - 110 187

საურავი - 14 922,37

 

პროცედურული გარემოებები

მომჩივნის საქმიანობაა არასაყოფაცხოვრებო, არასახიფათო ნარჩენებით ვაჭრობა და პოლიპროპილენის ყუთების და გრანულების გაყიდვა. გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 2017 წლის 16 თებერვალს, ხოლო დღგ-ის გადამხდელად - 2022 წლის 20 დეკემბერს.

აუდიტის დეპარტამენტის 21.11.2025 წლის კამერალური საგადასახდო შემოწმების აქტით შემოწმებულია მომჩივნის საქმიანობის 1.01.2022 წლიდან 1.11.2025 წლამდე პერიოდი. შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 21.11.2025 წლის №041-80 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.

შემოსავლების სამსახურის 16.01.2026 წლის №503 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

სადავო საკითხები:

1. საგადასახადო ვალდებულებების არაპირდაპირი მეთოდით განსაზღვრისას გამოყენებული ფასნამატი

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

მომჩივანი არ ახორციელებს ბუღალტრულ აღრიცხვას და შემოწმების მიმდინარეობისას წარადგინა მხოლოდ საბანკო ანგარიშების ამონაწერები და ახსნა-განმარტება. გადასახადის გადამხდელთან 2025 წლის 17 ოქტომბრის №21973 და №21991 ბრძანებების საფუძველზე საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ გადასახადის გადამხდელის საქმიანობის ადგილზე ჩატარდა სმფ-ის ფაქტიური აღრიცხვის და სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის პროცედურა.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის, 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის და 175 მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, დღგ-ის დასაბეგრი ბრუნვის კორექტირება განხორციელდა შემდეგი საკითხების მიხედვით: შესამოწმებელ პერიოდში გადასახადის გადამხდელის მიერ იმპორტირებული/ადგილობრივი საქონლის შეძენის დამადასტურებელი დოკუმენტები, დოკუმენტური რეალიზაცია და სმფ-ის ინვენტარიზაციის ფაქტიური ნაშთის შესწავლის შედეგად განისაზღვრა ჯგუფის მიხედვით დოკუმენტის გარეშე რეალიზებული საქონლის რაოდენობა და თვითღირებულება. აღნიშნულ ჯგუფებზე გავრცელდა დოკუმენტური ფასი პლასტმასის ყუთების ნაწილში (10-12%) და გრანულების ნაწილში (4%).

საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის და 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის გათვალისწინებით, არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით განსაზღვრულ შემოსავალსა და პირველადი საგადასახადო დოკუმენტაციის მიხედვით გაწეულ ხარჯებს (იმპორტირებულ საქონელზე გადახდილი თანხის გათვალისწინებით) შორის სხვაობა ჩაითვალა საწარმოს მიერ მიღებულად და პასუხისმგებელ პირზე ხელფასის სახით განაცემად.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 და მე-6 ნაწილებზე, 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 158-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 163-ე მუხლის პირველ და მე-2 ნაწილებზე, 164-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტზე, 73-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე და მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე, 101-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე და მე-3 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე და შემოწმებით დადგენილ გარემოებაზე მითითებით აღნიშნავს, ვინაიდან გადასახადის გადამხდელი არ აწარმოებდა ბუღალტრულ აღრიცხვას კანონმდებლობით დადგენილი წესით და სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელი იყო დაბეგვრის ობიექტის დადგენა, გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით მართლზომიერია.

რაც შეეხება, არაპირდაპირი მეთოდით საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრის პრინციპს, შემოსავლების სამსახური ეყრდნობა შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს, რომლის მიხედვითაც, შემოწმების მიერ შესწავლილ იქნა, შესამოწმებელ პერიოდში გადამხდელის მიერ იმპორტირებული/ადგილობრივი საქონლის შეძენის დამადასტურებელი დოკუმენტები, დოკუმენტური რეალიზაცია და სმფ-ის ინვენტარიზაციის ფაქტიური ნაშთი, რომელთა შედეგად განსაზღვრულ იქნა ჯგუფის მიხედვით დოკუმენტის გარეშე რეალიზებული საქონლის რაოდენობა და თვითღირებულება. შემდგომში აღნიშნულ ჯგუფებზე გავრცელდა დოკუმენტური ფასი, რაც შეეხება ფასნამატს, აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებული ინფორმაციას მიხედვით, საგადასახადო შემოწმების აქტში საინფორმაციოდ არის დაფიქსირებული.

გადასახადის გადამხდელის არგუმენტებთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლის თანახმად:

- საქონლის რეალიზაციის შედეგად პირველადი საგადასახადო დოკუმენტის მიხედვით გადამხდელს არასწორად აქვს ასახული 2023 წლის აგვისტოს თვის საანგარიშო პერიოდის დასაბეგრი ბრუნვა. აღნიშნულის მიხედვით კორექტირებულ იქნა გადამხდელის დღგ-ის დასაბეგრი ბრუნვა.

- 2024 წლის ნოემბრის თვეში გადამხდელს საბანკო ჩარიცხვის გზით შპს ----გან მიღებული აქვს 21 720 ლარი. გადამხდელის განმარტებით აღნიშნულით უნდა ყოფილიყო დანადგარის შეძენა, მაგრამ ვერ შედგა საბოლოო შესყიდვა და თანხის დაბრუნება მოხდა ნაღდი ფორმით. აღნიშნულთან დაკავშირებით ვერ მოხდა რაიმე სახის დოკუმენტის წარმოდგენა. შემოწმებით აღნიშნული თანხის მიღება დაკვალიფიცირდა როგორც საქონლის შესყიდვის ავანსი და კორექტირებულ იქნა იმავე საანგარიშო პერიოდის დასაბეგრი ბრუნვა.

- 2025 წლის 15 ოქტომბერს შპს -----ზე (ს/ნ ------) გაწერილი ყალბი ელექტრონული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის (ეა-----) გათვალისწინების ნაწილში დაცულია საგადასახადო კოდექსის მოთხოვნები.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე თუ რა ნაწილში იქნა საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრული არამართლზომიერად და დავის წარმოების პროცესშიც არ აქვს წარმოდგენილი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, საქმეში არსებული მასალებისა და მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად, საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად, საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

შემოსავლების სამსახური შემოწმებით დადგენილ გარემოებაზე მითითებით აღნიშნავს, რომ შემოწმების მიერ არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით განსაზღვრულ შემოსავალსა და პირველადი საგადასახადო დოკუმენტაციის მიხედვით გაწეულ ხარჯებს (იმპორტირებულ საქონელზე გადახდილი თანხის გათვალისწინებით) შორის სხვაობა ჩაითვალა საწარმოს მიერ მიღებულად და პასუხისმგებელ პირზე ხელფასის სახით განაცემად. შედეგად, გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

არასწორად იქნა გაანგარიშებული კომპანიის დოკუმენტალური ფასნამატი. გაუგებარია საიდან დაადგინა შემმოწმებელმა, რომ პლასტმასის ყუთების ნაწილში დოკუმენტალური ფასნამატი არის 10-12% და გრანულების ნაწილში 4%. ორგანიზაცია არის არასამეწარმეო (არაკომერციული) იურიდიული პირი, მისი საქმიანობა ორიენტირებული არ არის მოგების მიღებაზე, სწორედ ამიტომ ის არის არასამეწარმეო/არაკომერციული იურიდიული პირი.

გადასახადის გადამხდელს უნდა მიეცეს შესაძლებლობა შემმოწმებელთან ერთად დამატებით შეისწავლოს ფასნამატის გაანგარიშების სისწორე. გაუგებარია შემოწმების აქტში გაკეთებული ჩანაწერი, რომ პლასტმასის ყუთების ნაწილში დოკუმენტური ფასნამატი არის 10-12% ანუ შემმოწმებელმა თვითონაც ვერ დაადგინა აღნიშნულ ჯგუფში შემავალი საქონლის საშუალო დოკუმენტური ფასნამატი, რომელიც უნდა იყოს ერთი ციფრი და არ უნდა მერყეობდეს 10-12 პროცენტამდე.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის პირველი და მე-3 ნაწილების თანახმად:

1. გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სწორად და დროულად აღრიცხოს შემოსავლები და ხარჯები დოკუმენტურად დადასტურებულ მონაცემთა საფუძველზე, ამ თავით გათვალისწინებული მეთოდების გამოყენებით და მიაკუთვნოს იმ საანგარიშო პერიოდს, რომელშიც მოხდა მათი მიღება და გაწევა.

3. გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციაა დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.

შემოწმების შედეგად დადგენილია, რომ ორგანიზაცია არ ახორციელებს ბუღალტრულ აღრიცხვას და შემოწმების მიმდინარეობისას წარმოადგინა საბანკო ანგარიშების ამონაწერები და ახსნა-განმარტება. შესწავლილ იქნა, შესამოწმებელ პერიოდში გადასახადის გადამხდელის მიერ იმპორტირებული/ადგილობრივი საქონლის შეძენის დამადასტურებელი დოკუმენტები, დოკუმენტური რეალიზაცია და სმფ-ის ინვენტარიზაციის ფაქტიური ნაშთი, რომელთა შედეგად განსაზღვრულ იქნა ჯგუფის მიხედვით დოკუმენტის გარეშე რეალიზებული საქონლის რაოდენობა და თვითღირებულება. აღნიშნულ ჯგუფებზე გავრცელდა დოკუმენტური ფასი პლასტმასის ყუთების ნაწილში (10-12%) და გრანულების ნაწილში (4%).

აუდიტის დეპარტამენტის 6.02.2026 წლის №---21-14 წერილით წარმოდგენილი ინფორმაციის მიხედვით, პლასტმასის ყუთების ნაწილში გავრცელდა დოკუმენტური ფასი, რომელიც აქტშიც არის დაფიქსირებული, საინფორმაციოდ მითითებულია ფასნამატი და გრანულების ნაწილში დოკუმენტურად 4%-ია ფასნამატი.

საქმეში არსებული გარემოებების გათვალისწინებით, საბჭოს მიაჩნია, რომ მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები არაპირდაპირი მეთოდით განსაზღვრულია მართლზომიერად. ამასთან, საბჭო აღნიშნავს, რომ ვინაიდან არ არის წარმოდგენილი მტკიცებულებები, რომლითაც დადგინდება შემოწმების შედეგად დადგენილისგან განსხვავებული გარემოებები, საჩივარი ამ ნაწილში დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

2. 2023 წლის აგვისტოს საანგარიშო პერიოდის დღგ-ის ბრუნვის კორექტირება პირველადი დოკუმენტის საფუძველზე

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

საქონლის რეალიზაციის შედეგად პირველადი საგადასახადო დოკუმენტის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელს არასწორად აქვს ასახული 2023 წლის აგვისტოს თვის საანგარიშო პერიოდის დასაბეგრი ბრუნვა. აღნიშნულის მიხედვით კორექტირებულ იქნა გადასახადის გადამხდელის დღგ-ის დასაბეგრი ბრუნვა.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი მითითებულია პირველი დავის საგნის ნაწილში.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

შემოწმების აქტში მითითებულია, რომ საქონლის რეალიზაციის შედეგად პირველადი საგადასახადო დოკუმენტის მიხედვით არასწორად არის ასახული 2023 წლის აგვისტოს თვის საანგარიშო პერიოდის დასაბეგრი ბრუნვა. გაუგებარია აღნიშნული ჩანაწერი, ვინაიდან ყველა რეალიზაცია დაბეგრილია, მათ შორის 2023 წლის აგვისტოს თვე.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციაა დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.

საგადასახადო კოდექსის 160-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საქონლის მიწოდება არის მატერიალური ქონების განკარგვაზე მესაკუთრის უფლების გადაცემა.

საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

შემოწმების შედეგად დადგენილია, რომ საქონლის რეალიზაციის შედეგად პირველადი საგადასახადო დოკუმენტის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელს არასწორად აქვს ასახული 2023 წლის აგვისტოს თვის საანგარიშო პერიოდის დასაბეგრი ბრუნვა.

აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლის განმარტებით, შემოწმების შედეგები ყველა საკითხთან დაკავშირებით მომჩივნის წარმომადგენელთან ერთად გავლილია.

საბჭო მიუთითებს საქმის გარემოებებზე და აღნიშნავს, რომ ვინაიდან საქონლის მიწოდება და დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების საანგარიშო პერიოდი განსაზღვრულია მომჩივნის მიერ გამოწერილი პირველადი საგადასახადო დოკუმენტის საფუძველზე, მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს ამ ნაწილში საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

3. კომპანიისგან საბანკო ანგარიშზე ჩარიცხული თანხის ავანსად განხილვა და ფულის ნაშთში გათვალისწინება

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

2024 წლის ნოემბრის თვეში გადასახადის გადამხდელს საბანკო ჩარიცხვის გზით შპს -----გან მიღებული აქვს 21 720 ლარი. გადასახადის გადამხდელის განმარტებით აღნიშნულით შეძენილი უნდა ყოფილიყო დანადგარი, მაგრამ ვერ შედგა საბოლოო შესყიდვა და თანხის დაბრუნება მოხდა ნაღდი ფორმით. აღნიშნულთან დაკავშირებით ვერ მოხდა რაიმე სახის დოკუმენტის წარმოდგენა. შემოწმებით აღნიშნული თანხის მიღება დაკვალიფიცირდა როგორც საქონლის შესყიდვის ავანსი და კორექტირებულ იქნა იმავე საანგარიშო პერიოდის დასაბეგრი ბრუნვა.

ყოველივე ზემოაღნიშნულის შედეგად გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ-ის თანხა და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მიხედვით.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ გადასახადის გადამხდელს დავის წარმოების ეტაპზეც არ წარმოუდგენია იმგვარი დოკუმენტაცია/მტკიცებულებები, რომელიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს და გახდებოდა დარიცხული თანხების კორექტირების საფუძველი.

ზემოხსენებულ სამართლებრივ ნორმებზე, საქმეში არსებულ მასალებსა და დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებზე დაყრდნობით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმების მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, ხოლო წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

დარიცხვის აღნიშნული ეპიზოდი ლოგიკას არის მოკლებული, ვინაიდან შემმოწმებელი ერთის მხრივ ადასტურებს, რომ შპს ------------ში ჩარიცხა 21 720 ლარი, ხოლო მეორეს მხრივ ამბობს, რომ აღნიშნული თანხა არის ავანსი და ბეგრავს დღგ-ით. გაუგებარია საიდან ადგენს, რომ აღნიშნული თანხა არის ავანსი და მითუმეტეს დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაცია, ოპერაციის ორივე მხარე არის საქართველოს რეზიდენტი და არც ერთი მათგანი არ ადასტურებს, რომ აღნიშნული თანხის ჩარიცხვა წარმოადგენს ავანსს და დღგ-ით დასაბეგრ ოპერაციას. აღნიშნული თანხა ასევე ემატება სალაროს ფულის ნაშთს და შესაბამისად იბეგრება საშემოსავლო გადასახადით, რაც ასევე ექვემდებარება გაუქმებას.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის პირველი და მე-3 ნაწილების თანახმად:

1. გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სწორად და დროულად აღრიცხოს შემოსავლები და ხარჯები დოკუმენტურად დადასტურებულ მონაცემთა საფუძველზე, ამ თავით გათვალისწინებული მეთოდების გამოყენებით და მიაკუთვნოს იმ საანგარიშო პერიოდს, რომელშიც მოხდა მათი მიღება და გაწევა.

3. გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, დღგით დასაბეგრი ოპერაციებია:

ა) დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება;

ბ) დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ მომსახურების გაწევა. საგადასახადო კოდექსის 160-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საქონლის მიწოდება არის მატერიალური ქონების განკარგვაზე მესაკუთრის უფლების გადაცემა.

საგადასახადო კოდექსის 1601 მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, მომსახურების გაწევა არის ნებისმიერი საქმიანობა, რომელიც არ არის საქონლის მიწოდება.

საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს.

საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი.

საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.

საგადასახადო შემოწმების შედეგად დადგენილია, რომ 2024 წლის ნოემბრის თვეში გადასახადის გადამხდელს საბანკო ჩარიცხვის გზით შპს ----გან მიღებული აქვს 21 720 ლარი. გადასახადის გადამხდელის განმარტებით აღნიშნულით შეძენილი უნდა ყოფილიყო დანადგარი, მაგრამ ვერ შედგა საბოლოო შესყიდვა და თანხის დაბრუნება მოხდა ნაღდი ფორმით. აღნიშნულთან დაკავშირებით წარმოდგენილი არ არის რაიმე სახის დოკუმენტი.

აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენელმა საბჭოს სხდომაზე აღნიშნა, რომ შპს ----ის მიერ ჩარიცხული თანხა მომჩივნის თქმით წარმოადგენდა ააიპ „-----“-ისგან დანადგარის შესაძენ თანხას, თუმცა შესყიდვა არ შედგა. აღნიშნული თანხის უკან დაბრუნებაზე კი მომჩივანმა განუმარტა, რომ თანხის დაბრუნება მოხდა ნაღდი ფორმით, თუმცა აღნიშნული დოკუმენტურად არ დასტურდება. შესაბამისად, მიღებული თანხა განხილული იქნა, როგორც ავანსი და დაიბეგრა დღგ-ით და ასევე მიღებული თანხა დაემატა ფულის ნაშთს.

საბჭო მიუთითებს საქმის გარემოებებზე, მხარეთა არგუმენტაციაზე და აღნიშნავს, რომ მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია არსებული ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს ამ ნაწილში საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

4. საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურაში მითითებული ყალბი მონაცემების გათვალისწინებით დღგ-ის ბრუნვის და ფულის ნაშთის შემცირება

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის მიერ მოწოდებული ინფორმაციით დგინდება რომ, ააიპ „----“-ის (ს/ნ ----) მიერ 2025 წლის 15 ოქტომბერს შპს ----ზე (ს/ნ -----) გამოწერილი ელექტრონულ ანგარიშ-ფაქტურაში (ეა----) ასახული მონაცემები არის ყალბი და არ წარმოადგენს რეალურ ოპერაციას.

გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის მე-3 ნაწილის საფუძველზე 72 610 ლარი.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

გადასახადის გადამხდელის არგუმენტებთან, შპს ----ზე (ს/ნ ------) გაწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის თანხის ფულის ნაშთის გაანგარიშებაში მონაწილეობასთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლის თანახმად, გადამხდელის მიერ გამოწერილი ყალბი საგადასახადო ანგარიშფაქტურის თანხა შემოწმების მიერ არ არის ჩართული სალაროს ნაშთის გაანგარიშებაში.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

შემოწმების აქტში მითითებული ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით 2025 წლის 15 ოქტომბერს შპს -----ზე (ს/ნ ------) გამოწერილი ელექტრონული ანგარიშ-ფაქტურა (ეა------), რომელიც დაბეგრილია 2015 წლის ოქტომბრის თვეში, ექვემდებარება შემცირებას. ასევე, ანგარიშ-ფაქტურაში მითითებული თანხა არ უნდა იქნეს მხედველობაში მიღებული ფულის ნაშთის გაანგარიშებისას.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, დღგით დასაბეგრი ოპერაციებია:

ა) დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება;

ბ) დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ მომსახურების გაწევა. საგადასახადო კოდექსის 160-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საქონლის მიწოდება არის მატერიალური ქონების განკარგვაზე მესაკუთრის უფლების გადაცემა.

საგადასახადო კოდექსის 1601 მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, მომსახურების გაწევა არის ნებისმიერი საქმიანობა, რომელიც არ არის საქონლის მიწოდება.

საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, პირის მიერ ფიქტიური გარიგების/უსაქონლო ოპერაციის ამსახველი ან ყალბი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის გამოწერა – იწვევს საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის გამომწერი/გამცემი პირის დაჯარიმებას საგადასახადო ანგარიშფაქტურაში მითითებული დღგ-ის თანხის 200 პროცენტის ოდენობით.

აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლის განმარტებით, აღნიშნულ ანგარიშ-ფაქტურაში მითითებული თანხა დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვაში ჩართული არ არის და არ მონაწილეობს არც ფულის ნაშთის გაანგარიშებაში.

საბჭო იმ გარემოებაზე მითითებით, რომ ყალბი მონაცემების შემცველი ანგარიშ-ფაქტურის მიხედვით საგადასახადო ვალდებულებები არ განსაზღვრულა და მომჩივანს დაეკისრა მხოლოდ საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული ჯარიმა, მიიჩნევს, რომ მომჩივნის მოთხოვნა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის და ფულის ნაშთის კორექტირების თაობაზე უსაფუძვლოა, ამ ნაწილში საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

5. სანქციებისგან გათავისუფლება საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

საგადასახადო შემოწმების შედეგების მიხედვით, გადასახადის გადამხდელს დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით 37 557 ლარი და საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლით 72 610 ლარი. აუდიტის დეპარტამენტის 21.11.2025 წლის №041-80 საგადასახადო მოთხოვნაში ასახულია საურავი 14 922,37 ლარის ოდენობით.

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, 269-ე მუხლის პირველ და მე-7 ნაწილებზე, 270-ე მუხლის პირველ და მე-2 ნაწილებზე, 272-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 275-ე მუხლის პირველი-22 ნაწილებზე, 282-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე და განმარტავს, რომ გადასახადის გადამხდელის კეთილსინდისიერება უკავშირდება მის მიერ დაშვებულ შეცდომას, გადამხდელი კეთილსინდისიერია იმ შემთხვევაში თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია მის მიერ დაშვებული შეცდომით (არცოდნით). კეთილსინდისიერება გულისხმობს პირის სუბიექტურ დამოკიდებულებას მის მიერ ჩადენილი ქმედებისადმი. პირი მოქმედებს საპატიებელი შეცდომის პირობებში ანუ მან არ იცოდა და არც შეიძლებოდა სცოდნოდა, რომ ჩადიოდა აკრძალულ ქმედებას (სამართალდარღვევას). საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის მიზანია საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან გაათავისუფლოს პირი, რომელიც სამართლებრივი შეცდომის არეალში მოქმედებდა, რადგან სამართლებრივი შეცდომის დროს პირი არასწორად აფასებს ჩადენილი ქმედების სამართლებრივ არსს და ამ ქმედებით გამოწვეულ სამართლებრივ შედეგს.

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს ფაქტობრივ გარემოებებზე, რომლის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელს არასრულად ჰქონდა შესრულებული საგადასახადო ვალდებულებები, ამასთან, მომჩივანი ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, რომლითაც დადასტურდება, რომ გადასახადის გადამხდელი საგადასახადო ვალდებულებების არაჯეროვნად შესრულებისას მოქმედებდა სამართლებრივი შეცდომის არეალში. შესაბამისად, საგადასახადო შემოწმების შედეგად დარიცხული სანქციის მიმართ შემოსავლების სამსახურს მიზანშეწონილად არ მიაჩნია საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილზე, რომლის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს/დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.

გადასახადის გადამხდელის კეთილსინდისიერება უკავშირდება მის მიერ დაშვებულ შეცდომას, გადამხდელი კეთილსინდისიერია ამ შემთხვევაში რადგან სამართალდარღვევა გამოწვეულია მის მიერ დაშვებული შეცდომით (არცოდნით). კეთილსინდისიერება გულისხმობს პირის სუბიექტურ დამოკიდებულებას მის მიერ ჩადენილი ქმედებისადმი. გადასახადის გადამხდელი მოქმედებდა საპატიებელი შეცდომის პირობებში ანუ მან არ იცოდა და არც შეიძლებოდა სცოდნოდა, რომ ჩადიოდა აკრძალულ ქმედებას (სამართალდარღვევას). საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის მიზანია საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან გაათავისუფლოს პირი, რომელიც სამართლებრივი შეცდომის არეალში მოქმედებდა, რადგან სამართლებრივი შეცდომის დროს პირი არასწორად აფასებს ჩადენილი ქმედების სამართლებრივ არსს და ამ ქმედებით გამოწვეულ სამართლებრივ შედეგს.

მომჩივანი აღნიშნავს, რომ მიუთითებს ფაქტობრივ გარემოებებზე, რომლის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელის მიმართ ადგილი არ ჰქონია განზრახ გადასახადების დამალვის მცდელობას.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, გარდა ამ მუხლის პირველი, 21 და 22 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა, − იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 50 პროცენტის ოდენობით.

საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, პირის მიერ ფიქტიური გარიგების/უსაქონლო ოპერაციის ამსახველი ან ყალბი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის გამოწერა – იწვევს საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის გამომწერი/გამცემი პირის დაჯარიმებას საგადასახადო ანგარიშფაქტურაში მითითებული დღგ-ის თანხის 200 პროცენტის ოდენობით.

საგადასახადო კოდექსის 272-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საურავი არის საგადასახადო სანქცია, რომელიც პირს ეკისრება საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვადაში გადასახადის გადასახდელი თანხის გადაუხდელობისათვის.

შემოწმების შედეგად განსაზღვრულია, რომ მომჩივნის მიერ დეკლარირებული გადასახადებით დაბეგვრის ობიექტი განსხვავებულია საგადასახადო შემოწმებით დადგენილი მონაცემებისგან. საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის ინფორმაციით დგინდება რომ, ააიპ „-----“-ის (ს/ნ -------) მიერ 2025 წლის 15 ოქტომბერს შპს -----ზე (ს/ნ ------) გამოწერილი ელექტრონულ ანგარიშ-ფაქტურაში (ეა------) ასახული მონაცემები არის ყალბი და არ წარმოადგენს რეალურ ოპერაციას.

საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.

საბჭოს მიაჩნია, რომ განსახილველ შემთხვევაში არ დასტურდება, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ ჩადენილი სამართალდარღვევები გამოწვეულია მისი შეცდომით/არცოდნით. შესაბამისად, არ არსებობს სანქციებისგან საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე მომჩივნის გათავისუფლების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

1. საგადასახადო ვალდებულებების არაპირდაპირი მეთოდით განსაზღვრისას გამოყენებული ფასნამატი;

2. 2023 წლის აგვისტოს საანგარიშო პერიოდის დღგ-ის ბრუნვის კორექტირება პირველადი დოკუმენტის საფუძველზე;

3. კომპანიისგან საბანკო ანგარიშზე ჩარიცხული თანხის ავანსად განხილვა და ფულის ნაშთში გათვალისწინება;

4. საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურაში მითითებული ყალბი მონაცემების გათვალისწინებით დღგ-ის ბრუნვის და ფულის ნაშთის შემცირება;

5. სანქციებისგან გათავისუფლება საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

აუდიტის დეპარტამენტის კამერალური საგადასახდო შემოწმების აქტით შემოწმებულია მომჩივნის საქმიანობის 1.01.2022 წლიდან 1.11.2025 წლამდე პერიოდი. შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის №041-80 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.

შემოსავლების სამსახურის №503 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

გადაწყვეტილება

საბჭომ მიიჩნია, რომ :

1.შემოწმების მიერ არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით განსაზღვრულ შემოსავალსა და პირველადი საგადასახადო დოკუმენტაციის მიხედვით გაწეულ ხარჯებს (იმპორტირებულ საქონელზე გადახდილი თანხის გათვალისწინებით) შორის სხვაობა ჩაითვალა საწარმოს მიერ მიღებულად და პასუხისმგებელ პირზე ხელფასის სახით განაცემად. შედეგად, გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი.

2.ვინაიდან საქონლის მიწოდება და დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების საანგარიშო პერიოდი განსაზღვრულია მომჩივნის მიერ გამოწერილი პირველადი საგადასახადო დოკუმენტის საფუძველზე, მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს ამ ნაწილში საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

3.მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია არსებული ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს ამ ნაწილში საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

4.იმ გარემოებაზე მითითებით, რომ ყალბი მონაცემების შემცველი ანგარიშ-ფაქტურის მიხედვით საგადასახადო ვალდებულებები არ განსაზღვრულა და მომჩივანს დაეკისრა მხოლოდ საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის მე-3 ნაწილით გათვალისწინებული ჯარიმა,შესაბამისად მომჩივნის მოთხოვნა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის და ფულის ნაშთის კორექტირების თაობაზე უსაფუძვლოა, ამ ნაწილში საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

5.განსახილველ შემთხვევაში არ დასტურდება, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ ჩადენილი სამართალდარღვევები გამოწვეულია მისი შეცდომით/არცოდნით. შესაბამისად, არ არსებობს სანქციებისგან საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე მომჩივნის გათავისუფლების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს:73(5„ა“.9 „ბ“ ); 101(1); 154(1 „ა“.); 158(1); 159(1„ა“); 163(1.2); 164(1); 175(1 „გ“); 269(7); 282(3);