ბრძანება N 27252

N 27252

11 დეკემბერი 2025

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

შპს ------- (ს/ნ ---------------)

(მის.: ----------------------------)

2025 წლის 21 ნოემბრის საჩივრის

დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2025 წლის 27 ნოემბრის სხდომაზე (ოქმი №98) განიხილა შპს ,------“-ის (ს/ნ ------) 2025 წლის 21 ნოემბრის №98959/1/2025 საჩივარი, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 27 ოქტომბრის №005-186 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.

 

სადავო საკითხები:

1. გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება შეძენილი სასაქონლო-მატერიალურ ფასეულობებზე გაწეული ხარჯის (4 127 253 ლარი) არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით განსაზღვრას. განმარტავს, რომ ერთ ტონა ჯართზე მოგება შეადგენს 10-20 ლარს. აცხადებს, რომ შესამოწმებელ პერიოდში საქონელი ასევე შეძენილი აქვს ზედნადებებით, რისი ფასებიც თითქმის თანხვედრაშია ფიზიკურ პირებისგან შეძენილი ჯართის ფასთან. ითხოვს შეძენილ სასაქონლო-მატერიალურ ფასეულობებზე გაწეული ხარჯის მოცულობის განსაზღვრას დოკუმენტურად შეძენილი ჯართის ფასებით. აცხადებს, რომ შეუძლია ჯართის შეძენის ჟურნალების წარმოდგენა, სადაც დაფიქსირებულია შეძენის ფასები.

2.გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება განკარგვადი თანხის ხელფასად განხილვას. აცხადებს, რომ ანგარიშსწორება ხორციელდება სრულად საბანკო ანგარიშით, ხოლო პირველი სექტემბრის მდგომარეობით ზედნადებებში დაფიქსირებული თანხა, რომელიც შემოწმების მიერ ასახულია მიღებულ შემოსავალში, იმ პერიოდისთვის, სრულად არ არის ანაზღაურებული, რაც დასტურდება საბანკო ამონაწერითაც.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმის მასალებით დგინდება, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 7 აგვისტოს №17789 და 17 ოქტომბრის №22271 ბრძანებების საფუძველზე ჩატარდა შპს ,,------“-ის (ს/ნ ------) საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2025 წლის 2 აპრილიდან 2025 წლის პირველ ოქტომბრამდე საანგარიშო პერიოდები. საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 20 ოქტომბერს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის 27 ოქტომბრის №23564 ბრძანება და ამავე თარიღის №005-186 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 748 963 ლარი, მათ შორის გადასახადი 481 983 ლარი, ჯარიმა 240 991 ლარი და საურავი 25 989 ლარი.

 

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით, საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია შემდეგი გარემოებით:

1. გადასახადის გადამხდელის საქმიანობის საგანს წარმოადგენს შავი ლითონის ჯართით ან/და ნარჩენით ვაჭრობა. საწარმოს წარმომადგენელთან ვერ მოხერხდა დაკავშირება, შესაბამისად, შემოწმების პროცესში შეძენილ სასაქონლო-მატერიალურ ფასეულობებთან დაკავშირებით არ იქნა წარმოდგენილი აღრიცხვის ჟურნალი, საბუღალტრო რეგისტრები და შეძენის დამადასტურებელი საჭირო ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, რაც შემოწმებას საშუალებას მისცემდა გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი დოკუმენტების საფუძველზე დაედგინა დაბეგვრის ობიექტი და განესაზღვრა საგადასახადო ვალდებულებები. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის დებულებებისა და შემოსავლების სამსახურის უფროსის ბრძანებით დამტკიცებული №0256 სიტუაციური სახელმძღვანელოს საფუძველზე, არაპირდაპირი მეთოდით განისაზღვრა საწარმოს მიერ შეძენილ სასაქონლო-მატერიალურ ფასეულობებზე გაწეული ხარჯის მოცულობა, სულ 4 127 253 ლარის ოდენობით. რეალიზაციის ზედნადებებში დაფიქსირებული საქონელი (შავი ლითონის ჯართი), რომლის შეძენაც სასაქონლო ზედნადებებით არ ფიქსირდება განხილულ იქნა ფიზიკური პირებისგან შეძენილად.

შემოწმებით, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 1333 მუხლის თანახმად, პირს დაერიცხა გადასახადი და ამავე კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

2. გადასახადის გადამხდელს ბუღალტრული აღრიცხვა და ნაღდი ფულადი სახსრების მოძრაობის ამსახველი არანაირი ინფორმაცია/დოკუმენტაცია არ წარმოუდგენია (არ თანამშრომლობდა შემოწმებასთან). შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული ინფორმაცია/დოკუმენტაციის შესწავლა/ანალიზის საფუძველზე დგინდება, რომ შესამოწმებელ პერიოდში საწარმოს მიერ დოკუმენტურად რეალიზებული საქონლის (შავი ლითონის ჯართი) ღირებულება შეადგენს სულ ჯამში 5 867 356 ლარს (9 817 ტონა). ხოლო, შესამოწმებელ პერიოდში სმფ-ის დოკუმენტური (ზედნადებებიით) შეძენა ფიქსირდება 617 ტონა ჯართის 322 759 ლარად. რეალიზებული საქონლის იმ ნაწილზე, რომელზეც გადასახადის გადამხდელს არ გააჩნია/არ იქნა წარმოდგენილი შესყიდვის დოკუმენტაცია, ხარჯები გაანგარიშდა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით. ამასთან, გადასახადის გადამხდელს შესამოწმებელ პერიოდზე არ აქვს წარმოდგენილი დეკლარაციები.

ფაქტობრივი გარემოებებიდან გამომდინარე, ხარჯების ნაწილში შემოწმებამ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილითა და შემოსავლების სამსახურის უფროსის ბრძანებით დამტკიცებული №0256 სიტუაციური სახელმძღვანელოს შესაბამისად და განსაზღვრა საწარმოს მიერ ეკონომიკური საქმიანობის განხორციელების ფარგლებში რეალიზებული სმფის შესაძენად გადახდილი თანხების მოცულობა.

შემოწმებით, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის თანახმად, გაანგარიშებულ იქნა ფულადი საშუალებების ნაშთი (1 417 344 ლარი), რომელიც შესაბამის პერიოდებში განხილულ იქნა საწარმოს ანგარიშვალდებულ პირზე (დირექტორზე) ----- ხელფასის სახით გაცემულ თანხად და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის მიხედვით დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან. შედეგად, საშემოსავლო გადასახადის ნაწილში საწარმოს დაერიცხა გადასახადი და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილის მიხედვით, დავის განმხილველ ორგანოებს უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ დისტანციურად, ტექნიკურ საშუალებათა გამოყენებით. მათ ასევე უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ მომჩივნის დაუსწრებლად, თუ საქმეში არსებული მასალებიდან სრულად დგინდება დავის საგანთან დაკავშირებული ფაქტობრივი გარემოებები.

შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ საჩივრის განხილვა საგადასახადო ორგანოში ჩაინიშნა 2025 წლის 27 ნოემბერს 14:20 სთ-ზე, გადამხდელის მონაწილეობით. გადამხდელს ეცნობა საჩივრის განხილვის დროისა და ადგილის შესახებ, თუმცა მომჩივანი არ გამოცხადდა საჩივრის ზეპირ განხილვაზე და არც განცხადება წარმოუდგენია განხილვის გადადებასთან დაკავშირებით

 

სადავო საკითხებთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის დებულებათა გათვალისწინებით საგადასახადო ორგანოებს თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვთ დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით (მათ შორის, გადასახადის გადამხდელის დანახარჯების შესახებ) ან შედარების მეთოდით – სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელების შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო სააღრიცხვო დოკუმენტაციას ან დადგენილი წესის დარღვევით აწარმოებს ბუღალტერიას, აგრეთვე ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე):

ა) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

ბ) ერთზე მეტი ნებისმიერი შემდეგი პირობის არსებობისას:

ბ.ა) ადგილი აქვს პირის აქტივების დაუსაბუთებელ ზრდას;

ბ.ბ) პირის მიერ ეკონომიკური საქმიანობისათვის ან/და პირადი მოხმარებისათვის

გაწეული ხარჯი აჭარბებს დეკლარირებულ შემოსავალს;

ბ.გ) მიმდინარე საგადასახადო კონტროლის ღონისძიებების შედეგად საგადასახადო შემოწმების დაწყების შესახებ საგადასახადო ორგანოს შესაბამისი აქტით განსაზღვრულ შესამოწმებელ პერიოდში გამოვლენილია პირის მიერ საგადასახადო სამართალდარღვევის ჩადენის ორი ან მეტი შემთხვევა;

ბ.დ) გამოვლენილია არსებითი სხვაობა პირის მიერ საგადასახადო ორგანოსათვის წარდგენილ/დეკლარირებულ დაბეგვრასთან დაკავშირებულ მონაცემებსა და მიმდინარე საგადასახადო კონტროლის ღონისძიებების შედეგად ფაქტობრივად დაფიქსირებულ მონაცემებს შორის.

ამავე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. ხოლო ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის მიხედვით, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 1333 მუხლის თანახმად:

1. საქართველოს ფინანსთა მინისტრი უფლებამოსილია განსაზღვროს იმ საქონლის ჩამონათვალი, რომლის მიწოდებით ფიზიკური პირის მიერ მიღებული შემოსავალი იბეგრება გადახდის წყაროსთან 3- პროცენტიანი განაკვეთით, საქონლის შემძენი პირის მიერ.

2. ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული გადახდის წყაროსთან დაბეგვრის წესი გამოიყენება იმ შემთხვევაში, თუ საქონლის მიწოდებისას სასაქონლო ზედნადები გამოწერილი არ არის.

3. ფიზიკური პირის მიერ მიღებული შემოსავალი, რომელიც ამ მუხლის შესაბამისად დაიბეგრა, ამ პირის ერთობლივ შემოსავალში არ ჩაირთვება და შემდგომ დაბეგვრას არ ექვემდებარება.

,,გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის N996 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 393 მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, გადახდის წყაროსთან 3-პროცენტიანი განაკვეთით იბეგრება ფიზიკური პირის მიერ:

ა) შავი ან/და ფერადი ლითონების ჯართის მიწოდების შედეგად მიღებული შემოსავალი;

ბ) შავი ან/და ფერადი ლითონების ნარჩენების მიწოდების შედეგად მიღებული შემოსავალი.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „პ“ ქვეპუნქტების თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, კერძოდ:

ა) პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.

პ) პირი, რომელიც ამ კოდექსის 1333 მუხლით გათვალისწინებულ შემთხვევაში ფიზიკურ პირს უნაზღაურებს მისგან შეძენილი საქონლის ღირებულებას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

საგადასახადო შემოწმებით დადგენილია, რომ საწარმოს შემოწმებისთვის არ წარუდგენია ბუღალტრული აღრიცხვა, სასაქონლო-მატერიალურ ფასეულობებთან დაკავშირებით აღრიცხვის ჟურნალი, საბუღალტრო რეგისტრები და შეძენის დამადასტურებელი საჭირო ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, ასევე ფულადი სახსრების მოძრაობის ამსახველი არანაირი ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, რაც შემოწმებას დაბეგვრის ობიექტის დადგენის საშუალებას მისცემდა. აღნიშნულის გათვალისწინებით, პირის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა განხორციელდა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით, კერძოდ, არაპირდაპირი მეთოდით განისაზღვრა საწარმოს მიერ შეძენილ სასაქონლო-მატერიალურ ფასეულობებზე გაწეული ხარჯის მოცულობა. შემოწმებით, რეალიზაციის ზედნადებებში დაფიქსირებული საქონელი (შავი ლითონის ჯართი), რომლის შეძენაც სასაქონლო ზედნადებებით არ ფიქსირდება განხილულ იქნა ფიზიკური პირებისგან შეძენილად და დაიბეგრა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 1333 მუხლის შესაბამისად. ამასთან, შემოწმებით განისაზღვრა ფულადი საშუალებების ნაშთი (1 417 344 ლარი), რაც შესაბამის პერიოდებში განხილულ იქნა საწარმოს ანგარიშვალდებულ პირზე ხელფასის სახით განაცემად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან.

იმის გათვალისწინებით, რომ გადასახადის გადამხდელს შემოწმებისთვის არ წარუდგენია შეძენილ სასაქონლო-მატერიალურ ფასეულობებთან დაკავშირებით აღრიცხვის ჟურნალი, საბუღალტრო რეგისტრები და შეძენის დამადასტურებელი საჭირო ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, რაც შემოწმებას საშუალებას მისცემდა გადამხდელის მიერ წარდგენილი დოკუმენტების საფუძველზე დაედგინა დაბეგვრის ობიექტი, შემოსავლებს სამსახურს მართლზომიერად მიაჩნია საწარმოს მიერ შეძენილ სასაქონლო-მატერიალურ ფასეულობებზე გაწეული ხარჯის მოცულობის განსაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდის, კერძოდ, შემოსავლების სამსახურის უფროსის ბრძანებით დამტკიცებული №0256 სიტუაციური სახელმძღვანელოს საფუძველზე.

გადასახადის გადამხდელის არგუმენტთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლითაც ირკვევა, რომ შესამოწმებელ პერიოდში გამოწერილია 5 867 356 ლარის ღირებულების სასაქონლო ზედნადებები, ხოლო დავის ეტაპზე ექსელის ფაილად წარმოდგენილ საქართველოს ბანკის ამონაწერში ფიქსირდება 5 837 741 ლარის ჩარიცხვა. შემოწმების პროცესში არ იყო წარდგენილი საბანკო ამონაწერები და დებიტორების ნაშთები შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს გადამოწმდა შემძენებთან სატელეფონო კომუნიკაციით, საიდანაც დაფიქსირდა დებიტორული დავალიანების ნაშთი ნულის ოდენობით. აღსანიშნავია, რომ არ არის წარმოდგენილი, მათ შორის დავის ეტაპზე, შედარების აქტ(ებ)ი, ასევე წარმოდგენილი საბანკო ამონაწერი არ ადასტურებს, რომ შესამოწმებელ პერიოდში რეალიზებული საქონელი სრულად არ იქნა ანაზღაურებული, მათ შორის სხვა ანგარიშზე ჩარიცხვის ან/და ნაღდი ანგარიშსწორების გზით.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი ისეთი მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა შესაბამისობაშია კანონმდებლობის მოთხოვნებთან, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ:

 

1. შპს ,,-----“-ის (ს/ნ -----) საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

1. გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება შეძენილი სასაქონლო-მატერიალურ ფასეულობებზე გაწეული ხარჯის არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით განსაზღვრას.

2. გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება განკარგვადი თანხის ხელფასად განხილვას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

გადასახადის გადამხდელის საქმიანობის საგანს წარმოადგენს შავი ლითონის ჯართით ან/და ნარჩენით ვაჭრობა. საგადასახადო შემოწმებით დადგენილია, რომ პირის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა განხორციელდა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით, კერძოდ, არაპირდაპირი მეთოდით განისაზღვრა საწარმოს მიერ შეძენილ სასაქონლო-მატერიალურ ფასეულობებზე გაწეული ხარჯის მოცულობა. შემოწმებით, რეალიზაციის ზედნადებებში დაფიქსირებული საქონელი (შავი ლითონის ჯართი), რომლის შეძენაც სასაქონლო ზედნადებებით არ ფიქსირდება, განხილულ იქნა ფიზიკური პირებისგან შეძენილად. ამასთან, შემოწმებით განისაზღვრა ფულადი საშუალებების ნაშთ, რაც შესაბამის პერიოდებში განხილულ იქნა საწარმოს ანგარიშვალდებულ პირზე ხელფასის სახით განაცემად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან.

 

გადაწყვეტილება

შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა შესაბამისობაშია კანონმდებლობის მოთხოვნებთან, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

დასაბუთება

შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73(5):101(1);1333;154(1);