გადაწყვეტილება №26727/2/2026

№26727/2/2026

18 მარტი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: სს „------ი“ (ს/ნ ---------------)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 13.03.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება სს „ოქროს თავთავის“ 25.02.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26727/2/2026).

 

დავის საგანი:

დაკისრებული ჯარიმა-საურავისგან გათავისუფლება.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 10 დეკემბრის №007-349 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 2026 წლის 6 თებერვლის №2709 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 56 036.32 ლარი.

მათ შორის:

გადასახადი - 37 514.26

მიწა - არასასოფლო - 11 639.20

ქონების გადასახადი - 25 875.06

ჯარიმა - 15 342.10

საურავი - 3 179.96

 

ფაქტების აღწერა

გადასახადის გადამხდელის საქმიანობაა საკუთარი ან იჯარით აღებული არასაცხოვრებელი შენობების გაქირავება და მართვა.

შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 22 ოქტომბრის №23241 და 21 ნოემბრის №25696 ბრძანებების საფუძველზე ჩატარდა საზოგადოების საქმიანობის კამერალური თემატური საგადასახადო შემოწმება 2022 წლის 1 იანვრიდან 2025 წლის 1 სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდებში მიწასა და მასზე დამაგრებული შენობა-ნაგებობის ქონების გადასახადის დაბეგვრის სისწორის დადგენის მიზნით. შემოწმების შედეგები აისახა 2025 წლის 9 დეკემბრის საგადასახადო შემოწმების აქტში, საიდანაც ირკვევა, რომ სადავო დარიცხვა გამოწვეულია შემდეგი გარემოებებით:

გადასახადის გადამხდელს საკუთრებაში აქვს არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთი, რომელზეც დამაგრებულია ცხრა შენობა-ნაგებობა. შესამოწმებელ პერიოდში მომჩივანს არ აქვს დარიცხული ქონების (მ.შ მიწის) გადასახადი. მიწის ფართობი შეადგენს 11 022 კვ.მ-ს, ხოლო შენობების ჯამური ფართი - 2 710 კვ.მ-ს. შემოსავლების სამსახურის ვალის მართვის დეპარტამენტის ექსპერტიზის სამმართველოს მიერ განისაზღვრა აღნიშნული შენობა-ნაგებობების საბაზრო ღირებულება 710 000 ლარის ოდენობით, ხოლო წლების მიხედვით საბაზრო ფასი დაკორექტირდა მშენებლობის ღირებულების ინდექსის გამოყენებით (გამოქვეყნებულია სტატისტიკის ეროვნული სამსახურის ვებგვერდზე). შედეგად, საგადასახადო კოდექსის 201-ე მუხლის საფუძველზე, მომჩივანს დაერიცხა ქონების გადასახადი (მ.შ. მიწაზე ქონების გადასახადი) და დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.

შემოწმების აქტის საფუძველზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 10 დეკემბრის №27184 ბრძანება და №007-349 საგადასახადო მოთხოვნა. მომჩივანს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა 56 036.32 ლარი.

აღნიშნული საგადასახადო მოთხოვნა 2026 წლის 8 იანვარს გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომელმაც 2026 წლის 6 თებერვლის №2709 ბრძანებით ნაწილობრივ დააკმაყოფილა საჩივარი. პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, ქონების საბაზრო ღირებულების დაზუსტების მიზნით, დაევალა აუდიტის დეპარტამენტს, შეისწავლოს საჩივარზე თანდართული სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს დასკვნა და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება). დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

შემოსავლების სამსახურის 2026 წლის 6 თებერვლის №2709 ბრძანება გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

შემოსავლების სამსახურის არგუმენტაცია

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 43-ე, 269-ე, 270-ე, 275-ე მუხლებზე და საქმეში არსებულ ფაქტობრივ გარემოებებზე, რომლის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელს არასრულად ჰქონდა შესრულებული საგადასახადო ვალდებულებები. ამასთან, მომჩივანს არ აქვს წარდგენილი საჩივარში მითითებული არგუმენტაციის დამადასტურებელი მტკიცებულებები შემოწმებით განსაზღვრული სანქციის არამართლზომიერებასთან დაკავშირებით.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და საქმეში არსებული მასალების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმების შედეგად დაკისრებული ჯარიმა განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად. ამასთან, განსახილველ შემთხვევაში შემოწმების შედეგად დაკისრებული ჯარიმის მიმართ შემოსავლების სამსახურს მიზანშეწონილად არ მიაჩნია საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

მიწის გადასახადი გაანგარიშებული იყო სწორად, ხოლო ქონების გადასახადი დაკორექტირდა შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შესაბამისად. მიწის გადასახადი ირიცხებოდა სახელმწიფო ბიუჯეტში, თუმცა არ ხდებოდა მიწის და ქონების დეკლარირება, რაც არ იყო სპეციალურად და შეგნებულად გაკეთებული.

დირექტორის ჯანმრთელობის მდგომარეობა არის საკმაოდ რთული და გაუარესებული. კერძოდ, დაუდგინდა ონკოლოგიური დაავადება, ჩაუტარდა ოპერაცია და ქიმიოთერაპია. პერიოდულად ესაჭიროება ქიმიოთერაპიის გაკეთება. ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო გამორჩა დეკლარაციების დროულად გადაგზავნა.

მომჩივანი ითხოვს ეპატიოს დაკისრებული ჯარიმა-საურავი.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის პირველი-22 ნაწილების თანახმად:

1.პირის მიერ საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, თუ იგი გამოწვეულია საგადასახადო კონტროლის განმახორციელებელი ორგანოს მიერ პირის საგადასახადო ვალდებულების წარმოშობის მომენტის (პერიოდის) შეცვლით, − იწვევს პირის დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 10 პროცენტის ოდენობით.

2. საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, გარდა ამ მუხლის პირველი, 21 და 22 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა, − იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 50 პროცენტის ოდენობით.

21. საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირება, თუ შემცირებული გადასახადის თანხა ამ დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში აღნიშნული გადასახადის თანხის 5 პროცენტს არ აღემატება, − იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 10 პროცენტის ოდენობით.

22. საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირება, თუ შემცირებული გადასახადის თანხა ამ დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში აღნიშნული გადასახადის თანხის 5 პროცენტზე მეტია და 20 პროცენტს არ აღემატება, − იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 25 პროცენტის ოდენობით.

საგადასახადო კოდექსის 272-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, საურავი არის საგადასახადო სანქცია, რომელიც პირს ეკისრება საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვადაში გადასახადის გადასახდელი თანხის გადაუხდელობისათვის.

საქმეში არსებული მასალებით დგინდება, რომ გადასახადის გადამხდელს შემოწმების შედეგად დამატებით გამოუვლინდა საგადასახადო ვალდებულება. შესაბამისად, მომჩივანმა საგადასახადო დეკლარაციებში შეამცირა გადასახადის თანხა, რისთვისაც დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.

ამასთან, დადგენილ ვადაში გადასახადის გადაუხდელობისთვის საზოგადოებას დაეკისრა სანქცია საურავის სახით.

მომჩივანი აღნიშნავს, რომ მიწის გადასახადი ირიცხებოდა სახელმწიფო ბიუჯეტში, თუმცა არ ხდებოდა მიწის და ქონების დეკლარირება, რაც არ იყო სპეციალურად და შეგნებულად გაკეთებული. საზოგადოების დირექტორს, ჯანმრთელობის მდგომარეობის გამო, გამორჩა დეკლარაციების დროულად გადაგზავნა. მომჩივანი ითხოვს ეპატიოს დაკისრებული ჯარიმა-საურავი.

საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.

დარიცხვის შინაარსიდან გამომდინარე, საბჭოს მიაჩნია, რომ განსახილველ შემთხვევაში საქმის ფაქტობრივი და სამართლებრივი გარემოებები არ იძლევა იმ ვარაუდის საფუძველს, რომ გადასახადის გადამხდელი კეთილსინდისიერად შეცდა, ან არ იყო მისთვის ცნობილი ისეთი გარემოება, რამაც მისი პასუხისმგებლობა გამოიწვია. მომჩივანი ვერ ამტკიცებს, რომ ჩადენილი სამართალდარღვევა გამოწვეულია არა მისი დაუდევრობით, არამედ საქმიანობისათვის დამახასიათებელი თანმდევი გულისხმიერების მიუხედავად.

საბჭო განმარტავს, რომ გადასახადის გადამხდელის კეთილსინდისიერება უკავშირდება პირის სუბიექტურ დამოკიდებულებას მის მიერ ჩადენილი ქმედებისადმი. პირის დაუდევარი ქმედება არ შეიძლება გახდეს საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან გათავისუფლების საფუძველი. შესაბამისად, მოცემულ შემთხვევაში არ არსებობს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე მომჩივნის სანქციებისგან გათავისუფლების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

დაკისრებული ჯარიმა-საურავისგან გათავისუფლება.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის №23241 და №25696 ბრძანებების საფუძველზე ჩატარდა საზოგადოების საქმიანობის კამერალური თემატური საგადასახადო შემოწმება 2022 წლის 1 იანვრიდან 2025 წლის 1 სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდებში მიწასა და მასზე დამაგრებული შენობა-ნაგებობის ქონების გადასახადის დაბეგვრის სისწორის დადგენის მიზნით. შემოწმების შედეგები აისახა საგადასახადო შემოწმების აქტში, საიდანაც ირკვევა, რომ გადასახადის გადამხდელს საკუთრებაში აქვს არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთი, რომელზეც დამაგრებულია ცხრა შენობა-ნაგებობა. შესამოწმებელ პერიოდში მომჩივანს არ აქვს დარიცხული ქონების (მ.შ მიწის) გადასახადი. მიწის ფართობი შეადგენს 11 022 კვ.მ-ს, ხოლო შენობების ჯამური ფართი - 2 710 კვ.მ-ს. შემოსავლების სამსახურის ვალის მართვის დეპარტამენტის ექსპერტიზის სამმართველოს მიერ განისაზღვრა აღნიშნული შენობა-ნაგებობების საბაზრო ღირებულება 710 000 ლარის ოდენობით, ხოლო წლების მიხედვით საბაზრო ფასი დაკორექტირდა მშენებლობის ღირებულების ინდექსის გამოყენებით შედეგად, საგადასახადო კოდექსის 201-ე მუხლის საფუძველზე, მომჩივანს დაერიცხა ქონების გადასახადი (მ.შ. მიწაზე ქონების გადასახადი) და დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა. შემოწმების აქტის საფუძველზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის №27184 ბრძანება და №007-349 საგადასახადო მოთხოვნა. მომჩივანს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა 56 036.32 ლარი.

აღნიშნული საგადასახადო მოთხოვნა გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომელმაც №2709 ბრძანებით ნაწილობრივ დააკმაყოფილა საჩივარი. ქონების საბაზრო ღირებულების დაზუსტების მიზნით, დაევალა აუდიტის დეპარტამენტს, შეისწავლოს საჩივარზე თანდართული სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნული ბიუროს დასკვნა და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).

შემოსავლების სამსახურის №2709 ბრძანება გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

გადაწყვეტილება

საბჭომ მიიჩნია, რომ მოცემულ შემთხვევაში არ არსებობს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე მომჩივნის სანქციებისგან გათავისუფლების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 269(7);