გადაწყვეტილება №26183/2/2025
📜 საკანონმდებლო ნორმები
📄 სრული ტექსტი
N 26183/2/2025
10 დეკემბერი 2025
გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა
მომჩივანი: შპს ---- (ს/ნ -----)
მოპასუხე: საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტი.
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ 27.11.2025 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს ----- 17.11.2025 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის N 26183/2/2025).
დავის საგანი:
უარი დღგ-ის კვალიფიციური გადამხდელის სტატუსის მინიჭებაზე.
გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:
1. საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 13.06.2025 წლის N ID:----- გადაწყვეტილება;
2. შემოსავლების სამსახურის 28.10.2025 წლის N 23726 ბრძანება.
ფაქტების აღწერა:
კომპანიის საქმიანობაა მეორადი ლითონის მილებით ვაჭრობა.
მომჩივანმა საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტში წარადგინა არაერთი განცხადება დღგ-ის კვალიფიციური გადამხდელის სტატუსის მინიჭების შესახებ. საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 13.06.2025 წლის N ID:----- გადაწყვეტილებით მომჩივანს უარი ეთქვა კვალიფიციური დღგ-ის გადამხდელის სტატუსის მინიჭებაზე. აღნიშნული გადაწყვეტილება გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომლის 21.07.2025 წლის N 16301 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.
საბჭოს 18.09.2025 წლის N 25623/2/2025 (რეგ. 01.10.2025წ. 03/69224) გადაწყვეტილებით საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ. გაუქმდა შემოსავლების სამსახურის 21.07.2025 წლის N 16301 ბრძანება. საჩივარი, მომჩივნის მონაწილეობით, ხელახლა განსახილველად დაუბრუნდა შემოსავლების სამსახურს. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.
შემოსავლების სამსახურის 28.10.2025 წლის N 23726 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.
შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი:
შემოსავლების სამსახურმა იხელმძღვანელა საგადასახადო კოდექსის 306-ე მუხლის მე-2 ნაწილით, „გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის N 996 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 563 მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტით, „ცალკეულ შემთხვევებში გადასახადის გადამხდელისათვის საგადასახადო ანგარიშ - ფაქტურის, საგადასახადო დოკუმენტის გამოწერის/დადასტურების და სასაქონლო ზედნადების გამოწერის უფლების შეზღუდვის და გადასახადის გადამხდელის მიერ გამოწერილი ელექტრონული საგადასახადო ანგარიშ - ფაქტურის გამოყენების სპეციალური წესის განსაზღვრის შესახებ“ ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე“ შემოსავლების სამსახურის უფროსის 16.02.2022 წლის N 3751 ბრძანების პირველი მუხლის პირველი და მე-2 პუნქტებით, მე-2 მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტის და მე-3 პუნქტით და განმარტა, რომ გადამხდელის საჩივარი დაუსაბუთებელია, საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის სადავო გადაწყვეტილება შესაბამისობაშია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნებთან და საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს.
მომჩივნის არგუმენტაცია:
საქართველოში საქმიანობს 2024 წლის ნოემბრიდან. ამ დროის განმავლობაში კომპანია ახორციელებდა ეკონომიკურ საქმიანობას. გადახდილი აქვს 17 780 ლარი დღგ-ის გადასახადი ბიუჯეტის სასარგებლოდ. ვერ განახორციელა 21 411.25 ლარის ჩათვლა. სრულყოფილად ვერ ახორციელებს საქმიანობას, ვინაიდან ვერ წერს ანგარიშ - ფაქტურებს და ვერ ახორციელებს მათ ჩათვლას. კომპანიამ მიიღო 55 000 ლარის ზარალი, ვინაიდან კომპანიები არ ურიცხავენ თანხას.
ითხოვს, მიენიჭოს დღგ-ის კვალიფიციური გადამხდელის სტატუსი.
დავების განხილვის საბჭო:
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
„გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის N 996 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 563 მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებულ პირს შეუჩეროს ამ ინსტრუქციის 51-ე და 561 მუხლებით გათვალისწინებული საგადასახადო ანგარიშ - ფაქტურებისა და საგადასახადო დოკუმენტების გამოყენების (ელექტრონული ფორმით გამოწერის/დადასტურების ან/და ჩათვლის მიღების) უფლება ან/და პირს უარი უთხრას აღნიშნული დოკუმენტების მატერიალური ფორმით გაცემაზე შემოსავლების სამსახურის უფროსის ბრძანების საფუძველზე და მის მიერ დამტკიცებული მეთოდოლოგიის მიხედვით.
„ცალკეულ შემთხვევებში გადასახადის გადამხდელისათვის საგადასახადო ანგარიშ - ფაქტურის, საგადასახადო დოკუმენტის გამოწერის/დადასტურების და სასაქონლო ზედნადების გამოწერის უფლების შეზღუდვის და გადასახადის გადამხდელის მიერ გამოწერილი ელექტრონული საგადასახადო ანგარიშ - ფაქტურის გამოყენების სპეციალური წესის განსაზღვრის შესახებ“ ინსტრუქციის დამტკიცების თაობაზე“ შემოსავლების სამსახურის უფროსის 16.02.2022 წლის N 3751 ბრძანების პირველი მუხლის პირველი პუნქტით, მე-2 მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტის და მე-3 პუნქტის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელს დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის მომენტიდან, ასევე აღნიშნული ინსტრუქციით განსაზღვრული სხვა საფუძვლების არსებობისას ენიჭება კვალიფიციური დღგ-ის გადამხდელის ან არაკვალიფიციური დღგ-ის გადამხდელის სტატუსი. არაკვალიფიციური დღგ-ის გადამხდელის სტატუსის მინიჭების საფუძველია გადასახადის გადამხდელის დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაცია. გადასახადის გადამხდელის მიმართვის შემთხვევაში, არაკვალიფიციური დღგ-ის გადამხდელისთვის კვალიფიციური დღგ-ის გადამხდელის სტატუსის მინიჭების ან მინიჭებაზე უარის თქმის თაობაზე გადაწყვეტილებას იღებს საგადასახადო ორგანოს უფლებამოსილი პირი, შემოსავლების სამსახურის უფროსის მიერ დადგენილი წესით, გარდა ამ მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტით განსაზღვრული შემთხვევისა.
გადასახადის გადამხდელი განმარტავს, რომ საქართველოში საქმიანობს 2024 წლის ნოემბრიდან. ამ დროის განმავლობაში კომპანია ახორციელებდა ეკონომიკურ საქმიანობას. გადახდილი აქვს 17 780 ლარი დღგ ბიუჯეტის სასარგებლოდ. ვერ განახორციელა 21 411.25 ლარის ჩათვლა. სრულყოფილად ვერ ახორციელებს საქმიანობას, ვინაიდან ვერ წერს ანგარიშ - ფაქტურებს და ვერ ახორციელებს მათ ჩათვლას. კომპანიამ მიიღო 55 000 ლარის ზარალი, ვინაიდან კომპანიები არ ურიცხავენ თანხას.
სადავო საკითხზე წარმოდგენილია საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 24.11.2025 წლის N ----- წერილი, საიდანაც ირკვევა, რომ გადასახადის გადამხდელმა შემოსავლების სამსახურს მრავალგზის მიმართა დღგ-ის გადამხდელის კვალიფიციური სტატუსის მინიჭების თაობაზე, თუმცა წარმოდგენილი ინფორმაციის და გასს-ში არსებული მონაცემების ანალიზის შედეგად, მიენიჭა დღგ-ის გადამხდელის არაკვალიფიციური სტატუსი.
გადასახადის გადამხდელს უფიქსირდება ბიუჯეტის წინაშე დავალიანება. საწარმოს დირექტორი, ----- არის უცხო ქვეყნის მოქალაქე, რომელსაც არ უფიქსირდება განაცემი (ხელფასი, დივიდენდი), არ იმყოფება საქართველოში, არ გამოცხადებულა შემოსავლების სამსახურში ინფორმაციის, ახსნა - განმარტების ან/და დოკუმენტაციის წარმოსადგენად, გადასახადის გადამხდელი შემოსავლების სამსახურთან ურთიერთობს მინდობილი პირის, ----- (პ/ნ ----- ) მეშვეობით, რომელმაც შპს „ ----- “ საქმიანობასთან დაკავშირებული ინფორმაციის და დოკუმენტაციის წარმოდგენის მიზნით, შემოსავლების სამსახურში წარადგინა ახსნა - განმარტება, იჯარის ხელშეკრულება ობიექტზე და სალაროს გასავლის ორდერები. აღნიშნული ორდერები წარდგენილია განხორციელებული სამეურნეო ოპერაციების დადასტურებისთვის. თუმცა, აღნიშნული დოკუმენტაციით ვერ დგინდება განხორციელებულ ოპერაციებთან შესაბამისობა. ხშირ შემთხვევაში სალაროს გასავლის ორდერებში დაფიქსირებული არიან ინდივიდუალურ მეწარმედ რეგისტრირებული პირები, რომელთაგანაც საქონლის შესყიდვის შემდგომ საქონლის ტრანსპორტირებაზე უნდა გამოწერილიყო შესაბამისი ოპერაციის ამსახველი სასაქონლო ზედნადებები, თუმცა აღნიშნული საქონლის შესყიდვებზე ზედნადებები გადასახადის გადამხდელს არ უფიქსირდება ან გამოწერილია წარდგენილ დოკუმენტაციებთან შეუსაბამოდ.
ყოველივე ზემოხსენებულიდან გამომდინარე მიჩნეულ იქნა, რომ შპს ----- (ს/ნ ----- ) საქმიანობა რისკობრივია სამომავლოდ ბიუჯეტთან ანგარიშსწორების მიმართულებით. ასევე, სამეურნეო ოპერაციების არამართლზომიერად განხორციელების გამო, უარი ეთქვა კვალიფიციური გადამხდელის სტატუსის მინიჭებაზე.
ზემოაღნიშნული ნორმების, ფაქტობრივი გარემოებების და მხარეთა არგუმენტების გათვალისწინებით, საბჭო მიიჩნევს, რომ მომჩივანს მართებულად ეთქვა უარი დღგ-ის კვალიფიციური გადამხდელის სტატუსის მინიჭებაზე. შესაბამისად, არ არსებობს სადავო აქტების გაუქმების და საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.
საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:
1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი N 64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.
სადავო საკითხი:
უარი დღგ-ის კვალიფიციური გადამხდელის სტატუსის მინიჭებაზე.
ფაქტობრივი გარემოებები:
კომპანიის საქმიანობაა მეორადი ლითონის მილებით ვაჭრობა. მომჩივანმა საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტში წარადგინა არაერთი განცხადება დღგ-ის კვალიფიციური გადამხდელის სტატუსის მინიჭების შესახებ და აღნიშნავს რომ სრულყოფილად ვერ ახორციელებს საქმიანობას, ვინაიდან ვერ წერს ანგარიშ - ფაქტურებს და ვერ ახორციელებს მათ ჩათვლას. კომპანიამ მიიღო 55 000 ლარის ზარალი, ვინაიდან კომპანიები არ ურიცხავენ თანხას. ითხოვს, მიენიჭოს დღგ-ის კვალიფიციური გადამხდელის სტატუსი. საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის გადაწყვეტილებით მომჩივანს უარი ეთქვა კვალიფიციური დღგ-ის გადამხდელის სტატუსის მინიჭებაზე. აღნიშნული გადაწყვეტილება გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომლის ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში. გადაწყვეტილებით საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ. გაუქმდა შემოსავლების სამსახურის ბრძანება. საჩივარი, მომჩივნის მონაწილეობით, ხელახლა განსახილველად დაუბრუნდა შემოსავლების სამსახურს. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.
გადაწყვეტილება:
მიჩნეულ იქნა, რომ გადასახადის გადამხდელის საქმიანობა რისკობრივია სამომავლოდ ბიუჯეტთან ანგარიშსწორების მიმართულებით. ასევე, სამეურნეო ოპერაციების არამართლზომიერად განხორციელების გამო, უარი ეთქვა კვალიფიციური გადამხდელის სტატუსის მინიჭებაზე. საბჭო მიიჩნევს, რომ მომჩივანს მართებულად ეთქვა უარი დღგ-ის კვალიფიციური გადამხდელის სტატუსის მინიჭებაზე. შესაბამისად, არ არსებობს სადავო აქტების გაუქმების და საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.
დასაბუთება:
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს კოდექსის შემდეგ ნორმებს: მუხლი 165; (996 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 563 მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტი),( 3751 ბრძანების პირველი მუხლის პირველი პუნქტით, მე-2 მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტის და მე-3 პუნქტის მიხედვით.)