გადაწყვეტილება №26497/2/2026

ფინანსთა სამინისტროს დავების გადაწყვეტილება არ დაკმაყოფილდა 19.02.2026
№ დოკუმენტი 26497/2/2026
სტატუსი მოქმედი
მიმღები კოლეგიური ორგანო
სტრუქტურული ერთეული აუდიტის დეპარტამენტი

📄 სრული ტექსტი

№26497/2/2026

19 თებერვალი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს ----- (ს/ნ -----)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი.

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ 06.02.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს „-----“-ის 20.01.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის N 26497/2/2026).

 

დავის საგანი:

ყალბი ავანსის საგადასახადო ანგარიშ - ფაქტურით მიღებული დღგ-ის ჩათვლის შემცირება და ავანსად გადახდილი თანხის დაკვალიფიცირება საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 19.11.2025 წლის N 001-253 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 09.01.2026 წლის N 97 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 404 908.65 ლარი.

მათ შორის:

გადასახადი - 163 421.86 ლარი;

დღგ - 77 206.86 ლარი;

საშემოსავლო გადასახადი - 86 215 ლარი;

ჯარიმა - 179 488.95 ლარი;

საურავი - 61 997.84 ლარი;.

 

ფაქტების აღწერა:

აუდიტის დეპარტამენტის მიერ ჩატარდა გადასახადის გადამხდელის საქმიანობის 01.01.2022 წლიდან 01.04.2025 წლამდე საანგარიშო პერიოდების კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმების შედეგები აისახა აუდიტის დეპარტამენტის 31.10.2025 წლის საგადასახადო შემოწმების აქტში, რომლის მიხედვით, სადავო დარიცხვა განპირობებულია შემდეგი გარემოებებით:

გადასახადის გადამხდელის მიერ წარდგენილ ბუღალტრულ პროგრამაში (ორისი) არსებული გატარებით კომპანიას 1430 ანგარიშიდან შპს ----- ავანსის სახით გადახდილი აქვს 300 500 ლარი (დღგ-ის ჩათვლით), ხოლო შპს ----- მიერ გამოწერილია ავანსის საგადასახადო ანგარიშ - ფაქტურა -----, რომლითაც გადასახადის გადამხდელს მიღებული აქვს დღგ-ის ჩათვლა.

დაზარალებულად ცნობის შესახებ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურის 2025 წლის 18 სექტემბრის დადგენილებიდან (№ -----) გაირკვა, რომ ზემოაღნიშნული ავანსის საგადასახადო ანგარიშ - ფაქტურა წარმოადგენს ყალბ საგადასახადო დოკუმენტს. შედეგად, ავანსის საგადასახადო ანგარიშ - ფაქტურაში მითითებული თანხით შემცირდა კომპანიის ჩასათვლელი დღგ. ამასთან, ავანსად გადახდილი თანხა დაკვალიფიცირდა დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის მიხედვით, ჩართული იქნა საშემოსავლო გადასახადით დასაბეგრ ბრუნვაში.

გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ და საშემოსავლო გადასახადი, ასევე, დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 280-ე და 275-ე მუხლებით გათვალისწინებული ჯარიმა.

შემოწმების აქტის საფუძველზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 19.11.2025 წლის N 25422 ბრძანება და N 001-253 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.

შემოსავლების სამსახურის 09.01.2026 წლის N 97 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი:

შემოსავლების სამსახურმა იხელმძღვანელა საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 და მე-6 ნაწილებით, 174-ე მუხლის პირველი, მე-2 და მე-3 ნაწილებით, 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტით, 176-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტით, 178-ე მუხლის „ე“ ქვეპუნქტით, „გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის N 996 ბრძანების 563 მუხლის მე-5 პუნქტით, 280-ე მუხლის პირველი ნაწილით, საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილით, 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტით, ამავე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით, ამავე მუხლის მე-4 ნაწილით, 101-ე მუხლის პირველი ნაწილით და 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტით და აღნიშნა, რომ საგადასახადო ორგანოში გადასახადის გადამხდელის საჩივრის განხილვა ჩანიშნული იყო მომჩივნის მონაწილეობით 2025 წლის 19 დეკემბერს 13:20 საათზე, თუმცა მომჩივანი არ გამოცხადდა საჩივრის განხილვაზე და არც განცხადება წარმოუდგენია დავის განხილვის გადადებასთან დაკავშირებით. ამასთან, სატელეფონო კომუნიკაციისას თანხმობა განაცხადა საჩივრის მისი მონაწილეობის გარეშე განხილვაზე.

შემოსავლების სამსახურმა ყურადღება გაამახვილა დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებაზე, და იმის გათვალისწინებით, რომ ის ავანსის საგადასახადო ანგარიშ - ფაქტურა, რომლის საფუძველზეც გადამხდელმა განახორციელა დღგ-ის თანხის ჩათვლა, წარმოადგენს ყალბ საგადასახადო დოკუმენტს, მიიჩნია, რომ დღგ-ის ჩათვლების გაუქმება, ავანსად გადახდილი თანხის დირექტორზე გაცემულ ხელფასად დაკვალიფიცირება და აღნიშნულის საფუძველზე სანქციის შეფარდება განხორციელდა მართლზომიერად.

ამასთან, შემოსავლების სამსახურმა აღნიშნა, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი ისეთი მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებები/სანქცია განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია:

შემოსავლების სამსახურის პოზიცია დაუსაბუთებელი და უსაფუძვლოა, რადგან შემოსავლების სამსახური არ მსჯელობს მის არგუმენტზე, კერძოდ, აუდიტის დეპარტამენტის მიერ არ ყოფილა გათვალისწინებული ბიუჯეტში გადახდილი დღგ-ის თანხა 45 838,98 ლარი. აღნიშნული თანხა არ წარმოადგენს სისხლის სამართლის განაჩენით დაკისრებულ ჯარიმას, არამედ აღნიშნულით გადასახადის გადამხდელმა გადაიხადა გადასახადი 2025 წლის 13 ოქტომბერს. შემოწმების აქტში, რომელიც 2025 წლის 31 ოქტომბერს შედგა არაფერია მითითებული აღნიშნული თანხის გადახდისა და შესაბამისად, გადასახადის შემცირების თაობაზე.

ვინაიდან არც შემოსავლების სამსახურს და არც აუდიტის დეპარტამენტს შემოწმების აქტის შედგენისთვის არ აქვთ საქმისთვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებები გათვალისწინებული, მიღებული გადაწყვეტილება, ისე როგორც საგადასახადო მოთხოვნა ბათილად უნდა იქნეს ცნობილი.

 

დავების განხილვის საბჭო:

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, დღგით დასაბეგრი ოპერაციებია:

დასაბეგრი ოპერაციებია:

ა) დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება;

ბ) დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ მომსახურების გაწევა.

საგადასახადო კოდექსის 174-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, დღგ-ის ჩათვლა არის დასაბეგრი პირის უფლება, შეიმციროს გადასახდელი დღგ-ის თანხა საქონლის მიწოდებასთან/მომსახურების გაწევასთან დაკავშირებული ხარჯის სხვადასხვა კომპონენტის ღირებულებაზე პირდაპირ მიკუთვნებული დღგ-ის თანხით. ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, დღგის ჩათვლის უფლება წარმოიშობა ჩასათვლელი დღგ-ის თანხის დარიცხვის ვალდებულების წარმოშობის (შესაბამისი ოპერაციის დღგ-ით დაბეგვრის) მომენტიდან.

საგადასახადო კოდექსის 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, თუ საქონელი/მომსახურება გამიზნულია ან გამოიყენება დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელებისთვის, დასაბეგრ პირს უფლება აქვს ჩაითვალოს საქართველოს ტერიტორიაზე სხვა დასაბეგრი პირისგან ამ საქონლის/მომსახურების შეძენისთვის გადახდილი/გადასახდელი დღგ.

საგადასახადო კოდექსის 176-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, დღგ-ის ჩათვლის მიღების საფუძველია ამ კოდექსის 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებითა და მე-2 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევებში – საქონლის/მომსახურების შეძენასთან დაკავშირებით ამ კოდექსით დადგენილი წესით გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ - ფაქტურა.

საგადასახადო კოდექსის 178-ე მუხლის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ის ჩათვლა არ ხორციელდება ყალბი დოკუმენტით, აგრეთვე იმ საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურით, რომელიც ფიქტიურ გარიგებას ან უსაქონლო ოპერაციას ასახავს.

„გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის N 996 ბრძანების 563 მუხლის მე-5 პუნქტის თანახმად, ოპერაცია უსაქონლოდ ან/და გარიგება ფიქტიურად ჩაითვლება იმ შემთხვევაში, თუ დადგინდა, რომ ოპერაცია ან გარიგება არ განხორციელებულა იმ პირებს შორის, რომლებიც აღნიშნულია ოპერაციის ან გარიგების დამადასტურებელ დოკუმენტებში (საგადასახადო ანგარიშ - ფაქტურა, საგადასახადო დოკუმენტი, სასაქონლო ზედნადები ან სხვა).

საგადასახადო კოდექსის 280-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, უსაქონლო ოპერაციის ან ფიქტიური გარიგების შედეგად ან ყალბი დღგ-ის ჩათვლის დოკუმენტით ჩათვლის განხორციელება - იწვევს პირის დაჯარიმებას ჩათვლილი გადასახადის თანხის 200 პროცენტის ოდენობით.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.

საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.

საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.

დადგენილია, რომ მომჩივანმა, შპს ----- ავანსის სახით გადახდილ 300 500 ლარზე (დღგის ჩათვლით), შპს ----- მიერ გამოწერილი ავანსის საგადასახადო ანგარიშ - ფაქტურით -----, მიიღო დღგ-ის ჩათვლა. გამოძიებით დადგინდა, რომ ზემოაღნიშნული ავანსის საგადასახადო ანგარიშ - ფაქტურა წარმოადგენს ყალბ საგადასახადო დოკუმენტს. შედეგად, ავანსის საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურაში მითითებული თანხით შემცირდა კომპანიის ჩასათვლელი დღგ, ხოლო ავანსის სახით გადახდილი 300 500 ლარი დაკვალიფიცირდა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და ჩაირთო საშემოსავლო გადასახადით დასაბეგრ ბრუნვაში.

საბჭო ყურადღებას ამახვილებს იმ გარემოებაზე, რომ მომჩივანს მიეცა შესაძლებლობა საჩივრის ზეპირ განხილვაში მიეღო მონაწილეობა. მან 04.02.2026 წლის N ----- განცხადებით, მოითხოვა საჩივრის განხილვა მხარის (მისი) დასწრების გარეშე, საჩივარში მითითებული პოზიციის და საქმის ირგვლივ არსებული ფაქტობრივი გარემოებების მტკიცებულებების გათვალისწინებით.

მომჩივნის განმარტებით, შემოსავლების სამსახური არ მსჯელობს მის არგუმენტზე, კერძოდ, აუდიტის დეპარტამენტის მიერ არ ყოფილა გათვალისწინებული შპს „-----“ ბიუჯეტში გადახდილი დღგ-ის თანხა 45 838,98 ლარი. აღნიშნული თანხა არ წარმოადგენს სისხლის სამართლის განაჩენით დაკისრებულ ჯარიმას, არამედ აღნიშნულით გადასახადის გადამხდელმა გადაიხადა გადასახადი 2025 წლის 13 ოქტომბერს. შემოწმების აქტში, რომელიც 2025 წლის 31 ოქტომბერს შედგა არაფერია მითითებული აღნიშნული თანხის გადახდისა და შესაბამისად, გადასახადის შემცირების თაობაზე. მიაჩნია, რომ მიღებული გადაწყვეტილება, ისე როგორც საგადასახადო მოთხოვნა ბათილად უნდა იქნეს ცნობილი.

საბჭო განმარტავს, რომ მომჩივნის არგუმენტი უსაფუძვლოა, ვინაიდან კომპანიის მიერ ზემოთ დასახელებული თანხის გადახდა არ ცვლის საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ გარემოებებს და იმ შედეგებს, რაც საგადასახადო ორგანოს მიერ ამავე შემოწმების ფარგლებში დადგა.

მხარეთა არგუმენტების, სადავო საქმეზე არსებული მასალების შესწავლის/შეფასების და ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, ვინაიდან საგამოძიებო სამსახურის მიერ დადგინდა მომჩივნის მიერ შპს ----- მიღებული ----- ავანსის საგადასახადო ანგარიშფ - აქტურის სიყალბე, საბჭოს მიაჩნია, რომ საგადასახადო ორგანოს გადაწყვეტილება აღნიშნული ავანსის ანგარიშ - ფაქტურის საფუძველზე მიღებული დღგ-ის ჩათვლის გაუქმების და ავანსად გადახდილი თანხის საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად დაკვალიფიცირების შესახებ მართებულია და არ არსებობს მომჩივნის არგუმენტების გათვალისწინების და საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი N 64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი:

ყალბი ავანსის საგადასახადო ანგარიშ - ფაქტურით მიღებული დღგ-ის ჩათვლის შემცირება და ავანსად გადახდილი თანხის დაკვალიფიცირება საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

დადგენილია, რომ ჩატარდა კომპანიის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. მომჩივანმა ყალბი საგადასახადო დოკუმენტის მიხედვით ავანსის საფუძველზე მიიღო დღგ-ის ჩათვლა, რის გამოც შემცირებული დღგ აღდგა. გადახდილი თანხა დაკვალიფიცირდა დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაექვემდებარა საშემოსავლო გადასახადით დაკავებას. კომპანიას დაერიცხა გადასახადები და ჯარიმები. მიღებული გადაწყვეტილებები გასაჩივრდა, თუმცა საჩივარი არ დაკმაყოფილდა და დავა გადაეცა დავების განხილვის ორგანოს.

 

გადაწყვეტილება:

საბჭოს მიაჩნია, რომ საგადასახადო ორგანოს გადაწყვეტილება აღნიშნული ავანსის ანგარიშ - ფაქტურის საფუძველზე მიღებული დღგ-ის ჩათვლის გაუქმების და ავანსად გადახდილი თანხის საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად დაკვალიფიცირების შესახებ მართებულია და არ არსებობს მომჩივნის არგუმენტების გათვალისწინების და საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

დასაბუთება:

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 154; 176,,ა"; 178,,ე"; 280;.