გადაწყვეტილება №26961/2/2026

N 26961/2/2026

20 აპრილი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: ----- (ს/ნ ----- )

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი.

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ 03.04.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება ----- 23.03.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის N 26961/2/2026).

 

დავის საგანი:

შემოწმებით განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 26.12.2025 წლის N 006-593 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 18.02.2026 წლის N 3506 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 33 699.35 ლარი.

მათ შორის

დღგ - 18 757.26 ლარი;

ჯარიმა - 5 210.18 ლარი;

საურავი - 9 731.91 ლარი;.

 

ფაქტების აღწერა:

მომჩივნის საქმიანობაა კონფერენციების და სავაჭრო გამოფენების ორგანიზება.

აუდიტის დეპარტამენტის 24.12.2025 წლის N 28193 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა მომჩივნის საქმიანობის 1.01.2022 წლიდან 1.04.2025 წლამდე საანგარიშო პერიოდის დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის სისწორის დადგენის მიზნით კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმების შედეგები აისახა 25.12.2025 წლის N ----- საგადასახადო შემოწმების აქტში, საიდანაც სადავო დარიცხვასთან დაკავშირებით, ირკვევა შემდეგი გარემოებები:

აუდიტის დეპარტამენტის 06.05.2025 წლის N 8881 ბრძანებით ჩატარდა მომჩივნის დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის სისწორის განსაზღვრის მიზნით კამერალური საგადასახადო შემოწმება, სადაც მომჩივნის დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღი განისაზღვრა 2022 წლის 1 დეკემბერი. გადასახადის გადამხდელი ნაწილობრივ თანამშრომლობდა შემოწმებასთან.

ამასთან, თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2025 წლის 15 დეკემბრისა და თბილისის სააპელაციო სასამართლოს 2025 წლის 22 დეკემბრის ბრძანებების საფუძველზე, 2025 წლის 24 დეკემბრის N 28193 ბრძანებით, ჩატარდა მომჩივნის ხელახალი კამერალური საგადასახადო შემოწმება დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის სისწორის განსაზღვრის მიზნით. განმეორებით შემოწმებაში გათვალისწინებულია წინა საგადასახადო შემოწმების შედეგები. შემოწმებამ იხელმძღვანელა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიის 2025 წლის 18 ივლისის ბრძანებისა და შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 21 ნოემბრის მიმართვის პასუხად, მოწოდებული საბანკო ანგარიშის ამონაწერითა და წინა საგადასახადო შემოწმების მასალებით. დადგინდა, რომ სს „-----“ მიერ მოწოდებულ საბანკო ანგარიშზე გადამხდელს უფიქსირდებოდა დღგ-ით დასაბეგრი შემოსავალი (122 961 ლარი), რომელიც არ ყოფილა გათვალისწინებული წინა შემოწმების დროს საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრისას. ხელახალი შემოწმებით დადგინდა, რომ გადამხდელს დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაცია მოუწია 2022 წლის 21 ივნისიდან.

ამდენად, გადაანგარიშდა და ახლიდან განისაზღვრა მეწარმის დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღი 2022 წლის 21 ივნისი, რის შემდგომაც წინა შემოწმებაში გაუთვალისწინებელი მიღებული შემოსავლით დამატებით განისაზღვრა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა და დადგინდა კუთვნილი გადასახადი 18 757 ლარი. ამასთან, მომჩივანს საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის მიხედვით დაეკისრა ჯარიმა.

შემოწმების აქტის საფუძველზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 26 დეკემბრის N 28649 ბრძანება და N 006-593 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.

შემოსავლების სამსახურის 18.02.2026 წლის N 3506 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი:

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილზე, 255-ე, 136-ე, 92-ე, 158-ე, 165-ე, 159-ე, 163-ე, 164-ე, 43-ე მუხლებზე და დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებზე, რომლის გათვალისწინებით შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად, ხოლო გადასახადის გადამხდელის საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია:

არ ეთანხმება შემოწმებით განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს განმარტავს, რომ საგადასახადო შემოწმებით განსაზღვრულ პერიოდზე უკვე დარიცხულია თანხა, რომლის ნაწილიც გადახდილია. ხოლო, მეორე ნაწილი გადანაწილდა თვეებზე და შესაბამისად, დაიფარება ეტაპობრივად. დამატებით განმარტავს, რომ გადახდილი და გადანაწილებული თანხა მოიცავს დღგ-ის, ჯარიმას და საურავს.

 

დავების განხილვის საბჭო:

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველ ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციებია, დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.

საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად, საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

დადგენილია, რომ 06.05.2025 წელს ჩატარდა მომჩივნის დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის სისწორის განსაზღვრის მიზნით კამერალური საგადასახადო შემოწმება, სადაც მომჩივნის დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღი განისაზღვრა 2022 წლის 1 დეკემბერი. ამასთან, 24.12.2025 თბილისის საქალაქო და სააპელაციო სასამართლოს ბრძანებების საფუძველზე ჩატარდა მომჩივნის საქმიანობის ხელახალი საგადასახადო შემოწმება იმავე საკითზე, სადაც გათვალისწინებული იყო წინა საგადასახადო შემოწმების შედეგები. ასევე, შემოწმდა მომჩივნის მიერ მოწოდებული საბანკო ანგარიშები, სადაც ფიქსირდება დღგ-ით დასაბეგრი შემოსავალი 122 961 ლარის ოდენობით, რომელიც არ ყოფილა გათვალისწინებული წინა შემოწმების დროს საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრისას. დადგინდა, რომ მომჩივნის დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების ჯამურმა თანხამ გადააჭარბა არა 2022 წლის 1 დეკემბერს, არამედ 2022 წლის 21 ივნისს. შედეგად, წინა შემოწმებაში გაუთვალისწინებელი მიღებული შემოსავლით დამატებით განისაზღვრა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა და დადგინდა კუთვნილი გადასახადი.

მომჩივანი განმარტავს, რომ საგადასახადო შემოწმებით განსაზღვრულ პერიოდზე უკვე დარიცხულია თანხა, რომლის ნაწილიც გადახდილია. ხოლო, მეორე ნაწილი გადანაწილდა თვეებზე და შესაბამისად, დაიფარება ეტაპობრივად. დამატებით განმარტავს, რომ გადახდილი და გადანაწილებული თანხა მოიცავს დღგ-ს, ჯარიმას და საურავს.

საბჭოს სხდომაზე საჩივრის ზეპირი განხილვისას მოპასუხე ორგანოს წარმომადგენელმა განმარტა, რომ ხელახალი შემოწმებით არ მომხდარა დარიცხვის გაორება, ვინაიდან პირველი შემოწმებით დარიცხულ თანხას დაემატა მხოლოდ ის თანხები, რაც წინა შემოწმების დროს არ ყოფილა გათვალისწინებული საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრისას.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, საბჭოს მიაჩნია, რომ შემოსავლების სამსახურის მიერ მიღებული გადაწყვეტილება საჩივრის არ დაკმაყოფილების თაობაზე მართებულია, არ არსებობს მისი გაუქმების და განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი N 64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი:

შემოწმებით განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

მომჩივნის საქმიანობის შემოწმებისას დადგინდა, რომ ადრე არასწორად იყო განსაზღვრული დღგ-ის სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღი და არ იყო სრულად გათვალისწინებული მიღებული შემოსავალი. ხელახალი შემოწმებით შეიცვალა რეგისტრაციის დრო, დაემატა დაუფიქსირებელი ბრუნვა და განისაზღვრა დამატებითი გადასახადი და ჯარიმა. მიღებული გადაწყვეტილებები გასაჩივრდა, თუმცა საჩივარი არ დაკმაყოფილდა და დავა გაგრძელდა ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

გადაწყვეტილება:

საბჭოს მიაჩნია, რომ შემოსავლების სამსახურის მიერ მიღებული გადაწყვეტილება საჩივრის არ დაკმაყოფილების თაობაზე მართებულია, არ არსებობს მისი გაუქმების და განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღების საფუძველი.

 

დასაბუთება:

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 282; 159 (1,ა); 163(1-2);.