გადაწყვეტილება №26864/2/2026

№26864/2/2026

15 აპრილი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს „-------“ (ს/ნ -------)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 2.04.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს „-------“-ის 9.03.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26864/2/2026).

 

დავის საგანი:

საგადასახადო ვალდებულების გაანგარიშება არაპირდაპირი მეთოდით და გამოყენებული ფასნამატის ოდენობა.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 23.12.2025 წლის №021-148 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 19.02.2026 წლის №3840 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 100 700,67 ლარი.

მათ შორის:

დღგ - 61 796,22

ჯარიმა - 26 469,70

საურავი - 12 434,75

 

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

გადასახადის გადამხდელის საქმიანობაა ახალი და მეორადი ავტონაწილების იმპორტი და ადგილობრივი რეალიზაცია, მეორადი მანქანების იმპორტი და რეალიზაცია (რეექსპორტი, ადგილობრივი). შპს „-------“ (ს/ნ -------) გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 2022 წლის 17 მაისიდან და ამავე თარიღიდან რეგისტრირებულია დღგ-ის გადამხდელად. პირი საქმიანობას ახორციელებს შპს "-------"-სგან (ს/ნ -------) იჯარით აღებულ ფართში (მისამართი: -------, -------, სკ: -------).

აუდიტის დეპარტამენტის 19.11205 წლის კამერალური საგადასახადო შემოწმების აქტით შემოწმებულია მომჩივნის საქმიანობის 17.05.2022 წლიდან 1.09.2025 წლამდე პერიოდი.

პირი ავტონაწილების იმპორტს ახორციელებს ძირითადად -------. ასევე, ზოგ შემთხვევაში იმპორტირებულ ავტომობილებს შლის და ახორციელებს მათი ნაწილების რეალიზაციას (სულ 24 ავტომანქანა შესამოწმებელ პერიოდში). შემოწმებით, გაანალიზებულ იქნა გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი დოკუმენტაცია და შემოსავლების სამსახურის ერთიანი ელექტრონული ბაზები. გადასახადის გადამხდელმა წარადგინა ახსნა-განმარტება, სადაც აღნიშნა, რომ კომპანია არ აწარმოებს აღრიცხვას, არ გააჩნია ბუღალტრული პროგრამა. მისი განცხადებით საბოლოო სმფ-ების ნაშთი შეადგენს 750 000 ლარს, თუმცა აღრიცხვის უქონლობის გამო, გადამხდელი ვერ ახერხებს არსებული ნაშთის გაშიფვრას საქონლის დასახელებების და რაოდენობის მიხედვით. სულ შეძენილი ავტონაწილების ღირებულებაა 2 094 109 ლარი. შპს „-------“-ის (ს/ნ -------) მიერ შესამოწმებელ პერიოდში დეკლარირებული ბრუნვა შეადგენს 1 645 993 ლარს. გადამხდელის მიერ დეკლარირებული ფასნამატი შეადგენს 22%-ს. ყოველივე აღნიშნულიდან გამომდინარე, გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით. გადამხდელის მიერ მიწოდებული განმარტების მიხედვით სმფ-ების საბოლოო ნაშთი შეადგენს 750 000 ლარს. გადასახადის გადამხდელის დოკუმენტურად შეძენილი სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების, საწყისი და საბოლოო ნაშთების გათვალისწინებით განისაზღვრა რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულება, რამაც შეადგინა 1 344 109 ლარი. მასზე გავრცელებულ იქნა მსგავს საქონელზე დადგენილი აუდირებული პირის ფასნამატი (48%). შედეგად კი დაანგარიშდა რეალიზებული საქონლიდან მისაღები შემოსავლები. პირს დაერიცხა დღგ და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

საგადასახადო შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 23.12.2025 წლის №021-148 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.

შემოსავლების სამსახურის 19.02.2026 წლის №3840 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილზე, 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტზე, 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 158-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, 163-ე მუხლის პირველ და მე-2 ნაწილებზე, 164-ე მუხლის პირველ ნაწილზე და 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე.

დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებაა, რომ გადამხდელი არ აწარმოებს აღრიცხვას და არ გააჩნია ბუღალტრული პროგრამა, ხოლო მიწოდებული ინფორმაციის მიხედვით საბოლოო სმფ-ების ნაშთი შეადგენს 750 000 ლარს, თუმცა, რადგან აღრიცხვა არ გააჩნია ვერ ახერხებს არსებული ნაშთის გაშიფვრას საქონლის დასახელებების და რაოდენობის მიხედვით. გადამხდელის მიერ შეძენილი ავტონაწილების ღირებულება ჯამში შეადგენს 2 094 109 ლარს. შესამოწმებელ პერიოდში გადამხდელის დეკლარირებული ბრუნვა შეადგენს 1 645 993 ლარს, ხოლო დეკლარირებული ფასნამატი 22%-ს. ყოველივე აღნიშნულიდან გამომდინარე, გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით, კერძოდ, გადამხდელის მიერ დოკუმენტურად შეძენილი სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების, საწყისი და საბოლოო ნაშთების გათვალისწინებით განისაზღვრა რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულება და გავრცელდა მსგავს საქონელზე დადგენილი აუდირებული ფასნამატი (48%). გადასახადის გადამხდელის მიერ საჩივარში წარმოდგენილ არგუმენტთან, შემოწმების მიერ აუდირებული ფასნამატის გამოყენებასთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელს არ წარუდგენია სააღრიცხვო დოკუმენტაცია (ბუღალტრული პროგრამა, ან ექსელის ფაილები), შესაბამისად, შემოწმების მიერ ვერ განხორციელდა როგორც შეძენილი ავტონაწილების, ასევე, გაყიდული ავტონაწილების გამიჯვნა და იდენტიფიცირება, შესაბამისად, ვერ დადგინდა იმ ავტონაწილების რაოდენობა, ღირებულება და სახეობები რაც გამოყენებულ იქნა რეალიზებული მანქანების რემონტისთვის. აღნიშნულიდან გამომდინარე, შემოსავლების სამსახურს მიაჩნია, რომ გადამხდელის მიერ დოკუმენტურად შეძენილი სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების საწყისი და საბოლოო ნაშთების გათვალისწინებით რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულების განსაზღვრა და აუდირებული ფასნამატის გავრცელება განხორციელდა მართლზომიერად. ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი ისეთი მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

2025 წლის 23 დეკემბერ ჩაბარდა საგადასახადო შემოწმების აქტი, რომლის მიხედვითაც გამოიცა 2025 წლის 23 დეკემბრის №021-148 საგადასახადო მოთხოვნა და 2025 წლის 23 დეკემბრის №28155 დარიცხვის ბრძანება, საზოგადოებას ჯამში ბიუჯეტში გადასახდელად დაეკისრა №88267 ლარი, საიდანაც 61 797 ლარი ძირითადი გადასახადია, ხოლო 26 470 ლარი მასზე გაანგარიშებული ჯარიმა, აღნიშნული მთლიანად დარიცხულია დამატებული ღირებულების გადასახადში, რაც როგორც შემოწმების აქტიდან ირკვევა სრულად გამოწვეულია ფასნამატის გაზრდით 22%-დან (რაც კომპანიას უფიქსირდებოდა შემოწმების გამოთვლებით) 48%-მდე, რომელიც მიუყენა შემოწმებამ რეალიზებულ პროდუქციას და როგორც აქტით ირკვევა გამოყენებულია სხვა აუდირებული პირის ფასნამატი, იდენტური საქმიანობით დაკავებული კომპანიების მიერ. მათ მიერ აღნიშნული დარიცხვა გასაჩივრებული იქნა შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭოში, სადაც 2026 წლის 12 თებერვალს სხდომაზე (ოქმი №13) არ დაკმაყოფილდა მათი საჩივარი, რაზედაც ჩაბარდა 2026 წლის 19 თებერვლის №3840 ბრძანება საჩივრის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის შესახებ. დანართის სახით წარმოადგენს გაყიდული ავტომობილების ფოტოებს, სადაც ჩანს მანქანების თავდაპირველი მდგომარეობა შესაბამისი ვინკოდებით, რაც საშუალებას იძლევა სრულად მოხდეს ავტომობილის მდგომარეობის შეფასება და ასევე გზავნის ყოველ მანქანაზე გახარჯული ნაწილების ჩამონათვალს მათი სარეალიზაციო ფასებით. ყოველივე ზემოთ აღნიშნულიდან გამომდინარე მომჩივანი ითხოვს მოხდეს შესაბამისი გადასახადების გადაანგარიშება და შეუმცირდეს დარიცხული გადასახადები, როგორც ძირითად ისე მასზე გაანგარიშებული ჯარიმის ნაწილში.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ - დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციაა, დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.

საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების შესაბამისად, საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

დადგენილია, რომ შემოწმებით გაანალიზებულ იქნა გადასახადის გადამხდელის მიერ წარდგენილი დოკუმენტაცია და შემოსავლების სამსახურის ერთიანი ელექტრონული ბაზები. გადასახადის გადამხდელმა წარადგინა ახსნა-განმარტება, სადაც აღნიშნა, რომ კომპანია არ აწარმოებს აღრიცხვას, არ გააჩნია ბუღალტრული პროგრამა. მისი განცხადებით საბოლოო სმფ-ების ნაშთი შეადგენს 750 000 ლარს, თუმცა აღრიცხვის უქონლობის გამო, გადამხდელი ვერ ახერხებს არსებული ნაშთის გაშიფვრას საქონლის დასახელებების და რაოდენობის მიხედვით. სულ შეძენილი ავტონაწილების ღირებულებაა 2 094 109 ლარი. შპს „-------“-ის მიერ შესამოწმებელ პერიოდში დეკლარირებული ბრუნვა შეადგენს 1 645 993 ლარს. გადამხდელის მიერ დეკლარირებული ფასნამატი შეადგენს 22%-ს. შემოწმების პროცესში ვერ მოხერხდა დოკუმენტური ფასნამატის გაანგარიშება, რადგან ვერ მოხერხდა შეძენის და რეალიზაციის დაკავშირება. დოკუმენტური რეალიზაცია შეადგენს დეკლარირებული ბრუნვის 3,8%-ს. საგადასახადო ორგანოს მიერ გამოყენებულ იქნა არაპირდაპირი მეთოდი და აუდირებული ფასნამატი 48%. გადასახადის გადამხდელს არ წარუდგენია სააღრიცხვო დოკუმენტაცია (ბუღალტრული პროგრამა, ან ექსელის ფაილები). ამიტომ, შემოწმებით ვერ განხორციელდა, როგორც შეძენილი ავტონაწილების, ასევე გაყიდული ავტონაწილების სათითაოდ გამიჯვნა და იდენტიფიცირება. აქედან გამომდინარე, ვერ დადგინდა იმ ავტონაწილების რაოდენობა, ღირებულება და სახეობები, რაც გამოყენებულ იქნა რეალიზებული მანქანების რემონტისთვის.

საბჭოს სხდომაზე, სადავო საკითხის ზეპირი განხილვისას, მოპასუხე ორგანოს წარმომადგენელმა განაცხადა, რომ ავტონაწილები შეძენილი აქვს ადგილობრივ ბაზარზეც სულ 222 464 ლარის ღირებულების. ავტონაწილების გარდა, გადამხდელს შემოყვანილი ჰყავს მსუბუქი ავტომობილები აშშდან. სულ შესამოწმებელ პერიოდში შემოყვანილია 52 მსუბუქი ავტომობილი საერთო ღირებულებით 951 460 ლარი. აქედან, 22 ავტომობილი გაყვანილია რეექსპორტზე. მათი შეძენის ღირებულება შეადგენს 398 628 ლარს. 6 მანქანა (შეძენა - 150 776 ლარი) გაყიდულია ადგილობრივ ბაზარზე. ჯამურად მანქანების რეალიზაციიდან მიღებული შემოსავალი შეადგენს 771 916 ლარს. ავტომანქანების რეალიზაციის ფასები მოწოდებულია გადამხდელის მიერ. გადამხდელის განმარტებით, დარჩენილი 24 ავტომანქანა დაექვემდებარა ნაწილებად დაშლას და მათი ნაწილები იყიდება ადგილობრივ ბაზარზე. სულ დაშლილი ავტომობილების შეძენის ღირებულება შეადგენს 402 057 ლარს. უნდა აღინიშნოს, რომ გადასახადის გადამხდელი არ აწარმოებს აღრიცხვას, არ გააჩნია ბუღალტრული პროგრამა. მის მიერ მოწოდებული წერილობითი განმარტების მიხედვით საქონლის საბოლოო ნაშთი შეადგენს 750 000 ლარს, თუმცა აღრიცხვის უქონლობის გამო, გადამხდელი ვერ ახერხებს არსებული ნაშთის გაშიფვრას საქონლის დასახელებების და რაოდენობის მიხედვით. ასევე, უნდა აღინიშნოს, რომ შესამოწმებელ პერიოდში გადამხდელს დაქირავებული ჰყავს სულ 4 თანამშრომელი. მათზე გაცემული ხელფასი (დარიცხული) შეადგენს 144 995 ლარს. შესამოწმებელ პერიოდში, ასევე გაცემულია დივიდენდი 2025 წლის იანვრის და ივნისის თვეებში ჯამურად 20 135 ლარი. საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში დავების პროცესში გადამხდელმა წარმოადგინა ექსელის ფაილი, სადაც ვინკოდების მიხედვით ჩაშლილია თითოეული მანქანის შესაკეთებლად რა სახის, რაოდენობის და ღირებულების მასალა გაიხარჯა. თუმცა, აქვე უნდა აღინიშნოს ის ფაქტი, რომ აღნიშნული დასახელებები ვერ კავშირდება შეძენებთან, რომ გადამოწმდეს ჰქონდა თუ არა გადამხდელს შეძენილი კონკრეტული დასახელების ავტონაწილის ის რაოდენობა, რაც ასახულია ექსელის ფაილში, ასევე ვერ დგინდება ექსელის ფაილში ასახული ავტონაწილების ფასები შეესაბამება თუ არა შეძენილი ავტონაწილების ღირებულებებს (გადამხდელის მიერ მიწერილი ავტონაწილების ფასები რამდენად შეესაბამება რეალობას). გარდა ამისა, შეუძლებელია დადგინდეს მხოლოდ მანქანის ფოტოს მიხედვით ნამდვილად ესაჭიროებოდა თუ არა კონკრეტული ავტონაწილები (რაც ჩამონათვალშია) ამა თუ იმ მანქანას შესაკეთებლად. აქედან გმომდინარე, გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი კალკულაცია, არის არაზუსტი და მასში მითითებულია მხოლოდ სავარაუდო მონაცემები და ფასები.

მომჩივანი არ წარმოადგენს მისი არგუმენტაციის დამადასტურებელ რაიმე მტკიცებულებას, რაც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ გარემოებებს და საგადასახადო ვალდებულების კორექტირების საფუძველი გახდებოდა.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების საფუძველზე, მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, საბჭომ მიიჩნია, რომ შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანება მართლზომიერია, არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხები:

საგადასახადო ვალდებულების გაანგარიშება არაპირდაპირი მეთოდით და გამოყენებული ფასნამატის ოდენობა.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

გადასახადის გადამხდელის საქმიანობაა ახალი და მეორადი ავტონაწილების იმპორტი და ადგილობრივი რეალიზაცია, მეორადი მანქანების იმპორტი და რეალიზაცია. ზოგ შემთხვევაში იმპორტირებულ ავტომობილებს შლის და ახორციელებს მათი ნაწილების რეალიზაციას. შემოწმებით, გაანალიზებულ იქნა გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი დოკუმენტაცია და შემოსავლების სამსახურის ერთიანი ელექტრონული ბაზები. გადასახადის გადამხდელმა წარადგინა ახსნა-განმარტება, სადაც აღნიშნა, რომ კომპანია არ აწარმოებს აღრიცხვას, არ გააჩნია ბუღალტრული პროგრამა, აღრიცხვის უქონლობის გამო, გადამხდელი ვერ ახერხებს საბოლოო სმფ-ების ნაშთის გაშიფვრას საქონლის დასახელებების და რაოდენობის მიხედვით. ყოველივე აღნიშნულიდან გამომდინარე, გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით. გადასახადის გადამხდელის დოკუმენტურად შეძენილი სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების, საწყისი და საბოლოო ნაშთების გათვალისწინებით განისაზღვრა რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულება. მასზე გავრცელებულ იქნა მსგავს საქონელზე დადგენილი აუდირებული პირის ფასნამატი (48%). შედეგად დაანგარიშდა რეალიზებული საქონლიდან მისაღები შემოსავლები. პირს დაერიცხა დღგ და დაეკისრა ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება

სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების საფუძველზე, მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, საბჭომ მიიჩნია, რომ შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანება მართლზომიერია, არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტორსთან არსებული დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73(5); 159; 163; 164