ბრძანება N 6137

N 6137

20 მარტი 2026

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

შპს „-------“ (ს/ნ -------)

(მის.: -------, -------)

2026 წლის 22 იანვრის საჩივრის

დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 12 მარტის სხდომაზე (ოქმი №22) განიხილა შპს „-------“ (ს/ნ -------) 2026 წლის 22 იანვრის №100192/1/2026 საჩივარი, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 24 დეკემბრის №081-352 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.

 

სადავო საკითხი:

მომჩივანი არ ეთანხმება არაპირდაპირ მეთოდს და რეალიზებულ ბინებზე გავრცელებულ საბაზრო ფასს, რომლის საფუძველზეც განხორციელდა საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა დღგ-სა და საშემოსავლო გადასახადში. მიუთითებს, რომ კომპანიას სრულად აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია (მათ შორის პირველადი საგადასახადო დოკუმენტები - წინარე ნასყიდობის და საბოლოო რეალიზაციის ხელშეკრულებები, მომხმარებლებისგან მიღებული ავანსების დამადასტურებელი დოკუმენტები და ა.შ) თითოეულ სადავო ბინის რეალიზაციაზე. შესაბამისად, აღნიშნულის საფუძველზე და ასევე, მის მიერ წარმოდგენილი ბუღალტრული აღრიცხვის, მათ შორის ექსელში აღრიცხული მონაცემების მიხედვით, სრულყოფილადაა შესაძლებელი კომპანიის მიერ განხორციელებულ ოპერაციებზე კონტროლი მათი დაწყების, მიმდინარეობის და დასრულების შესაბამისად. დამატებით აცხადებს, რომ კომპანია 2023 წლამდე, ვიდრე სამშენებლო სამუშაოებს ასრულებდა, სრულყოფილად აწარმოებდა ბუღალტრულ აღრიცხვას, თუმცა მას შემდეგ რაც დაასრულა სამუშაოები და რადგან უკვე ყველა ბინა იყო რეალიზებული, ძირითად საბუღალტრო პროგრამაში აღირიცხებოდა ინფორმაცია მხოლოდ შესყიდვაზე, გადახდებზე, თანხის მიღებაზე და ისეთ ოპერაციებზე, რაც გავლენას ახდენდა საგადასახადო ვალდებულებებზე. იმ ბინების რეალიზაციის ოპერაციებზე, რომლის მიხედვითაც დაერიცხა დამატებით თანხები, აღრიცხვა ხდებოდა ექსელის ფაილში. ექსელის ფაილი დეტალურად მოიცავდა რეალიზებულ 17-ვე ბინის შესახებ ინფორმაციას. კერძოდ, მასში აღრიცხული იყო თითოეულის მიხედვით გასაყიდი ფასი, ბინებზე საკუთრების უფლების გადაცემის მომენტი, 2022 წლის 1 იანვრისთვის მიღებული თანხების ოდენობა, 2022 წლის შემდგომ მიღებული თანხები თარიღების მიხედვით და ა.შ. 17- ვე ბინის რეალიზაციის დოკუმენტი რეგისტრირებული იყო სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოში, სადაც დაფიქსირებული იყო გასაყიდი ფასი, მყიდველების ვინაობა და აღნიშნული პირები არ წარმოადგენდნენ ურთიეთდამოკიდებულ პირებს. მიუხედვად ზემოაღნიშნულისა, მას შემდეგ, რაც საგადასახადო ორგანომ გამოსცა საგადასახადო შემოწმების აქტი, კომპანიამ შესაბამისი პირველადი საგადასახადო დოკუმენტების საფუძველზე, სრულად შეიყვანა ინფორმაცია ძირითად ბუღალტრულ პროგრამაშიც. აღნიშნულის შედეგად, ბუღალტრული ბაზა სრულ თანხვედრაში მოვიდა კომპანიის ყველა სამეურნეო ოპერაციასთან და მის პირველად დოკუმენტაციასთან და მომჩივანმა საჩივარს დანართად დაურთო ბუღალტრული პროგრამის ექსელის ფაილი. საბაზრო ფასთან დაკავშირებით, მომჩივანი აცხადებს, რომ გაუგებარია აუდიტის დეპარტამენტმა რატომ გამოიყენა 2023 წლის აგვისტოს მონაცემები, რომელზეც უკვე ასახულია 2022 წლის თებერვალში დაწყებული რუსეთ-უკრაინის ომის გამო 2022 წლის მეორე ნახევრიდან უძრავი ქონებაზე დაწყებული მოთხოვნის ბუმი, მაშინ როცა ბინებზე ფასების შეთანხმება წინარე ნასყიდობის ხელშეკრულებების მიხედვით მოხდა 2019-2022 წლის თებერვლამდე პერიოდში (Covid19). უფრო მეტიც, აუდიტის დეპარტამენტის მიერ წარმოდგენილ ანალოგიების ფასების ცხრილში ნათლად ჩანს, რომ კომპანიის მიერ აშენებული შენობის გვერდით სხვა კომპანიების მიერ 2022 წლის დასაწყისამდე გაყიდული ბინის უმრავლესობის ფასი სრულიად შესაბამისია და რიგ შემთხვევებში ბევრად ნაკლებიც კი არის კომპანიის მიერ რეალიზებული ბინების ფასზე. ასევე, ბინის საბაზრო ფასის განსაზღვრისას გასათვალისწინებელია ქუჩის პრესტიჟულობა, ბინის ჩაბარების პირობა, მშენებლობის ხარისხი და სხვა. შესაბამისად, გარდა იმისა, რომ აუდიტორმა არასწორი წლების მონაცემი შეადარა ერთმანეთს, მან, ასევე, არ გაითვალისწინა ყველა ის პრინციპი, რაც ასეთი შეფასებისას უნდა მიღებულიყო მხედველობაში.

ყოველივე ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით, გადამხდელი ითხოვს არაპირდაპირი მეთოდის საფუძველზე დარიცხული დღგ-სა და საშემოსავლო გადასახადის გაუქმებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმის მასალებით დგინდება, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 20 ოქტომბრის №22672 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა შპს „-------“ (ს/ნ -------) საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდები. საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 22 დეკემბერს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის 23 დეკემბრის №28190 ბრძანება და 24 დეკემბრის №081–352 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 374 035 ლარი, მათ შორის გადასახადი 214 548 ლარი, ჯარიმა 107 274 ლარი და საურავი 52 213 ლარი.

 

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით, საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია შემდეგი გარემოებით:

● შპს ,,-------“ ეკონომიკური საქმიანობაა საცხოვრებელი სახლების მშენებლობა და მათი შემდგომი რეალიზაცია. შესამოწმებელ პერიოდში საწარმო მშენებლობას ახორციელებს -------, ------- (ს/კ -------). საგადასახადო შემოწმებით დადგინდა, რომ გადამხდელის მიერ წარმოებული ბუღალტრული აღრიცხვა იყო არასრულყოფილი, რადგან სრულად ვერ იქნა განსაზღვრული დაბეგვრის ობიექტი. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული და სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მონაცემების ანალიზის საფუძველზე დადგინდა, რომ საწარმოს მიერ რეალიზებული 1 კვ.მ. ბინის ღირებულება საშუალოდ შეადგენდა 334 აშშ დოლარს. შემოწმებამ შეისწავლა ახლომდებარე ტერიტორიულ ერთეულზე მსგავსი საქმიანობის განმახორციელებელი კომპანიების მიერ არაურთიერთდამოკიდებულ პირებთან გაფორმებული ხელშეკრულების საბაზრო ფასები და დაადგინა, რომ საწარმოს მიერ დადებული გარიგების გაცხადებული ფასები განსხვავდებოდა ბაზარზე არსებული ფაქტობრივი ფასისგან. მას შემდეგ, რაც კომპანიის მიერ გაცხადებულ ფასსა და ბაზარზე არსებულ ფაქტობრივ ფასს შორის არსებითი სხვაობა გამოიკვეთა, აღნიშნულთან დაკავშირებით, გადამხდელს მიეცა გონივრული ვადა, რათა წარმოედგინა ექსპერტიზის დასკვნა, იმის თაობაზე, რომ მის მიერ ნასყიდობის ხელშეკრულებაში დაფიქსირებული ფასები, მოდიოდა შესაბამისობაში კომპანიის მიერ ბინების რეალიზაციის მომენტში არსებულ საბაზრო ფასებთან. მოთხოვნილი ექსპერტიზის დასკვნა გადამხდელის მიერ არ იქნა წარმოდგენილი. შესაბამისად, შემოწმების მიერ საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის საფუძველზე, საგადასახადო ვალდებულებები განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით, რის შედეგადაც საწარმოს მიერ შესამოწმებელ პერიოდში რეალიზებულ ბინებზე გავრცელდა ახლომდებარე ტერიტორიულ ერთეულზე მსგავსი საქმიანობის განმახორციელებელი კომპანიების მიერ დაფიქსირებული გარიგების საბაზრო ფასები. შედეგად, შემოწმებით დადგენილ ბრუნვასა და გადამხდელის დეკლარირებულ ბრუნვას შორის სხვაობაზე გადამხდელს დაერიცხა დღგ და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

● ასევე, შემოწმებამ შეისწავლა საწარმოს ფულადი სახსრების მოძრაობა. საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2025 წლის 20 ოქტომბრის №22643 ბრძანების საფუძველზე ჩატარებული შპს ,,-------“ სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრისას დადგინდა, რომ საწარმოს სალაროში ნაღდი ფული არ გააჩნდა. ასევე, არ გააჩნდა დებიტორ/კრედიტორები. შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს განკარგვადი თანხა დაკვალიფიცირდა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის საფუძველზე. შედეგად, გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

 

სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე):

ა) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

ბ) ერთზე მეტი ნებისმიერი შემდეგი პირობის არსებობისას: ბ.ა) ადგილი აქვს პირის აქტივების დაუსაბუთებელ ზრდას; ბ.ბ) პირის მიერ ეკონომიკური საქმიანობისათვის ან/და პირადი მოხმარებისათვის გაწეული ხარჯი აჭარბებს დეკლარირებულ შემოსავალს; ბ.გ) მიმდინარე საგადასახადო კონტროლის ღონისძიებების შედეგად საგადასახადო შემოწმების დაწყების შესახებ საგადასახადო ორგანოს შესაბამისი აქტით განსაზღვრულ შესამოწმებელ პერიოდში გამოვლენილია პირის მიერ საგადასახადო სამართალდარღვევის ჩადენის ორი ან მეტი შემთხვევა; ბ.დ) გამოვლენილია არსებითი სხვაობა პირის მიერ საგადასახადო ორგანოსათვის წარდგენილ/დეკლარირებულ დაბეგვრასთან დაკავშირებულ მონაცემებსა და მიმდინარე საგადასახადო კონტროლის ღონისძიებების შედეგად ფაქტობრივად დაფიქსირებულ მონაცემებს შორის.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის მიხედვით, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-18 მუხლის მე-2, მე-3 და მე-7 ნაწილების თანახმად:

2. საქონლის/მომსახურების საბაზრო ფასად ითვლება ფასი, რომელიც ყალიბდება საქონლის/მომსახურების ბაზარზე იდენტური (ხოლო მისი არარსებობის შემთხვევაში – მსგავსი) საქონლის/მომსახურების მოთხოვნისა და მიწოდების ურთიერთზემოქმედების შედეგად და შესაბამის ბაზარზე იმ პირებს შორის დადებული გარიგების საფუძველზე, რომლებიც ამ კოდექსის მე-19 მუხლის მიხედვით არ არიან ურთიერთდამოკიდებული პირები. ურთიერთდამოკიდებულ პირებს შორის გარიგება მხედველობაში მიიღება მხოლოდ იმ პირობით, რომ მათი ურთიერთდამოკიდებულება გავლენას არ მოახდენს ასეთი გარიგების შედეგებზე.

3. საქონლის/მომსახურების საბაზრო ფასი განისაზღვრება ბაზარზე ამ საქონლის/მომსახურების მიწოდების მომენტისათვის (ხოლო ასეთის არარსებობის შემთხვევაში – რეალიზაციის მომენტის უახლოესი კალენდარული დღისათვის, რომელიც არა უმეტეს 30 კალენდარული დღით უსწრებს ან მოჰყვება ასეთი საქონლის/მომსახურების რეალიზაციის მომენტს) იდენტურ (მსგავს) საქონელზე/მომსახურებაზე დადებული გარიგების შესახებ, მათ შორის, საერთაშორისო და სხვა ბირჟებზე დაფიქსირებული ფასების შესახებ, ინფორმაციის საფუძველზე.

7. საქონლის/მომსახურების საბაზრო ფასის განსაზღვრისას გამოიყენება საქონლის/მომსახურების საბაზრო ფასების შესახებ ინფორმაციის ოფიციალური წყაროები, აღმასრულებელი ხელისუფლების შესაბამისი ორგანოების საინფორმაციო ბაზა, საგადასახადო ორგანოებისათვის გადასახადის გადამხდელთა მიერ მიწოდებული ინფორმაცია, აგრეთვე სხვა სარწმუნო ინფორმაცია.

დელთა მიერ მიწოდებული ინფორმაცია, აგრეთვე სხვა სარწმუნო ინფორმაცია. ამავე მუხლის მე-11 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, გადასახადებით დაბეგვრის მიზნებისათვის გამოიყენოს საბაზრო ფასი, თუ საგადასახადო ორგანო საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ დადგენილი წესის შესაბამისად ასაბუთებს, რომ გარიგების მონაწილეებს შორის განცხადებული ფასი განსხვავდება ფაქტობრივი ფასისაგან.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ − დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა.

ამავე კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციაა დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

ამავე მუხლის მე-6 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, თუ არ დადგა ამ მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული პირობა, დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება, გარდა ამ კოდექსის 160-ე მუხლის მე-5 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა, უძრავი ნივთის მიწოდებისას, საკუთრების უფლების რეგისტრაციისთვის მარეგისტრირებელ ორგანოში წარსადგენი საკუთრების უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტის შედგენის მომენტში, ხოლო, თუ საკუთრების უფლების რეგისტრაცია (გადაცემა) დამოკიდებულია ამ დოკუმენტის მხარის (მხარეების) მიერ გარკვეული ვალდებულების შესრულებაზე ან/და პირობის დადგომაზე - ასეთი ვალდებულების შესრულების/პირობის დადგომის მომენტში.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.

ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავებისას: ა) გადასახადის დაკავებისა და ბიუჯეტში მისი გადარიცხვისათვის პასუხისმგებლობა ეკისრება შემოსავლის გადამხდელს; ბ) გადასახადის თანხის დაუკავებლობის შემთხვევაში შემოსავლის გადამხდელი ვალდებულია ბიუჯეტში შეიტანოს დაუკავებელი გადასახადის თანხა ფაქტობრივად გადახდილი ანაზღაურების შესაბამისად და მასთან დაკავშირებული სანქციები.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო შემოწმების შედეგად დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებსა და აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებულ ინფორმაციაზე, რომელთა თანახმად, გადამხდელის მიერ წარმოებული ბუღალტრული აღრიცხვა იყო არასრულყოფილი და სრულად ვერ დგინდებოდა დაბეგვრის ობიექტი. შემოწმებით, შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული და სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მონაცემების ანალიზის საფუძველზე დადგინდა, რომ საწარმოს მიერ რეალიზებული 1 კვ.მ. ბინის ღირებულება საშუალოდ შეადგენდა 334 აშშ დოლარს. შემოწმებამ შეისწავლა ახლომდებარე ტერიტორიულ ერთეულზე მსგავსი საქმიანობის განმახორციელებელი კომპანიების მიერ არაურთიერთდამოკიდებულ პირებთან გაფორმებული ხელშეკრულების საბაზრო ფასები და დაადგინა, რომ საწარმოს მიერ დადებული გარიგების გაცხადებული ფასები განსხვავდებოდა ბაზარზე არსებული ფაქტობრივი ფასისგან. აღნიშნულთან დაკავშირებით, გადამხდელს მიეცა გონივრული ვადა, რათა წარმოედგინა ექსპერტიზის დასკვნა, იმის თაობაზე, რომ მის მიერ ნასყიდობისა და წინარე ნასყიდობის ხელშეკრულებაში დაფიქსირებული ფასები, მოდიოდა შესაბამისობაში კომპანიის მიერ ბინების რეალიზაციის მომენტში არსებულ საბაზრო ფასებთან. მოთხოვნილი ექსპერტიზის დასკვნა გადამხდელის მიერ არ იქნა წარმოდგენილი. ზემოაღნიშნული ფაქტობრივი გარემოებებიდან გამომდინარე, შემოწმებამ იხელმძღვანელა არაპირდაპირი მეთოდით, რის შედეგადაც საწარმოს მიერ შესამოწმებელ პერიოდში რეალიზებულ ბინებზე გავრცელდა ახლომდებარე ტერიტორიულ ერთეულზე მსგავსი საქმიანობის განმახორციელებელი კომპანიების მიერ დაფიქსირებული გარიგების საბაზრო ფასები და დაიბეგრა დღგ-ით. ამასთან, შემოწმების მიერ გაანგარიშდა საწარმოს ფულადი სახსრების მოძრაობა, რის საფუძველზეც შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს გამოვლენილი განკარგვადი თანხა დაკვალიფიცირდა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან, საშემოსავლო გადასახადით.

ასევე, აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებული ინფორმაციით დგინდება, რომ შემოწმების მიერ ფასების შეცვლა განხორციელდა 17 ბინაზე, რომელთაგან ნაწილზე 2021-2022 წლებში დადებული იყო წინარე ნასყიდობის ხელშეკრულებები. შემოწმებამ გამოყენებული საბაზრო ფასის დადგენისას გაითვალისწინა წინარე ნასყიდობის ხელშეკრულების დადების თარიღისთვის არსებული საბაზრო ფასი, ხოლო იმ შემთხვევაში სადაც მხოლოდ ნასყიდობის ხელშეკრულება იყო, ნასყიდობის ხელშეკრულების თარიღისთვის არსებული საბაზრო ფასი.

ამასთან, მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად და დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებებისა და აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებული ინფორმაციის გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს წარმოდგენილი საჩივრის დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ:

 

1.შპს „-------“ (ს/ნ -------) საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2.აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. ქუთაისი, ვიქტორ კუპრაძის ქ. №11), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხები:

მომჩივანი არ ეთანხმება არაპირდაპირ მეთოდს და რეალიზებულ ბინებზე გავრცელებულ საბაზრო ფასს.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

მომჩივანის ეკონომიკური საქმიანობაა საცხოვრებელი სახლების მშენებლობა და მათი შემდგომი რეალიზაცია. შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო შემოწმების შედეგად დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებსა და აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებულ ინფორმაციაზე, რომელთა თანახმად, გადამხდელის მიერ წარმოებული ბუღალტრული აღრიცხვა იყო არასრულყოფილი და სრულად ვერ დგინდებოდა დაბეგვრის ობიექტი. შემოწმებამ შეისწავლა ახლომდებარე ტერიტორიულ ერთეულზე მსგავსი საქმიანობის განმახორციელებელი კომპანიების მიერ არაურთიერთდამოკიდებულ პირებთან გაფორმებული ხელშეკრულების საბაზრო ფასები და დაადგინა, რომ საწარმოს მიერ დადებული გარიგების გაცხადებული ფასები განსხვავდებოდა ბაზარზე არსებული ფაქტობრივი ფასისგან. აღნიშნულთან დაკავშირებით, გადამხდელს მიეცა გონივრული ვადა, რათა წარმოედგინა ექსპერტიზის დასკვნა, იმის თაობაზე, რომ მის მიერ ნასყიდობისა და წინარე ნასყიდობის ხელშეკრულებაში დაფიქსირებული ფასები, მოდიოდა შესაბამისობაში კომპანიის მიერ ბინების რეალიზაციის მომენტში არსებულ საბაზრო ფასებთან. მოთხოვნილი ექსპერტიზის დასკვნა გადამხდელის მიერ არ იქნა წარმოდგენილი. ზემოაღნიშნული ფაქტობრივი გარემოებებიდან გამომდინარე, შემოწმებამ იხელმძღვანელა არაპირდაპირი მეთოდით, რის შედეგადაც საწარმოს მიერ შესამოწმებელ პერიოდში რეალიზებულ ბინებზე გავრცელდა ახლომდებარე ტერიტორიულ ერთეულზე მსგავსი საქმიანობის განმახორციელებელი კომპანიების მიერ დაფიქსირებული გარიგების საბაზრო ფასები და დაიბეგრა დღგ-ით. ამასთან, შემოწმების მიერ გაანგარიშდა საწარმოს ფულადი სახსრების მოძრაობა, რის საფუძველზეც შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს გამოვლენილი განკარგვადი თანხა დაკვალიფიცირდა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან, საშემოსავლო გადასახადით.

 

გადაწყვეტილება

სამართლებრივი ნორმების, დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებებისა და აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებული ინფორმაციის გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს წარმოდგენილი საჩივრის დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

დასაბუთება

შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73(5, 9); 101; 154; 159; 163; 164