გადაწყვეტილება №26580/2/2026
📜 საკანონმდებლო ნორმები
📄 სრული ტექსტი
№26580/2/2026
27 თებერვალი 2026
გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა
მომჩივანი: შპს "-------" (ს/ნ "-------" )
მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 20.02.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს "-------"-ის 4.02.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26580/2/2026).
დავის საგანი:
საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით, ხანძრის შედეგად განადგურებული საქონლის გაუთვალისწინებლად.
გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:
1. აუდიტის დეპარტამენტის 26.11.2025 წლის №125-20 საგადასახადო მოთხოვნა;
2. შემოსავლების სამსახურის 22.01.2026 წლის №651 ბრძანება.
დარიცხული თანხა: 418 622.21 ლარი.
მათ შორის:
გადასახადი - 259 847.71
დღგ - 92 035.71
საშემოსავლო გადასახადი - 167 812
ჯარიმა - 129 335
საურავი - 29 439.5
ფაქტების აღწერა
გადასახადის გადამხდელის საქმიანობაა საკვები პროდუქტებით და სხვა საყოფაცხოვრებო საქონლით ვაჭრობა.
აუდიტის დეპარტამენტის მიერ ჩატარდა გადასახადის გადამხდელის საქმიანობის 23.01.2024 წლიდან 1.05.2025 წლამდე საანგარიშო პერიოდების, კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმების შედეგები აისახა აუდიტის დეპარტამენტის 25.11.2025 წლის საგადასახადო შემოწმების აქტში, საიდანაც ირკვევა, რომ სადავო დარიცხვა გამოწვეულია შემდეგი გარემოებების გამო:
1. დოკუმენტური რეალიზაცია შეადგენს 1%-ს. რეალიზაციას ახორციელებს იჯარით აღებულ 3 კომერციულ ფართში, ქალაქ "------"-სა და სოფელ "-------"-ში. საქონლის შეძენას ახდენს მხოლოდ ადგილობრივად, სადისტრიბუციო კომპანიების მეშვეობით. გადამხდელი ბუღალტრულ აღრიცხვას აწარმოებს პროგრამა ორისში. საქონლის ჩამოწერას ახდენს თვის ბოლოს, თანხობრივად. ბუღალტრული ფასნამატი შეადგენს 15%-ს. 5.05.2025 წელს შემოსავლების სამსახურის საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ №8619 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაცია. დადგინდა სმფ-ების ფაქტობრივი რაოდენობა, რომლის თვითღირებულება განისაზღვრა ბუღალტრული პროგრამის ფასნამატის და პირველადი დოკუმენტაციის მიხედვით. საგადასახადო ორგანომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით. შეძენის დამადასტურებელი დოკუმენტები დაკავშირებული იქნა რეალიზაციის დოკუმენტებთან და ინვენტარიზაციის მიხედვით შემოწმებით განსაზღვრულ თვითღირებულებასთან. ამასთან, თითოეული დასახელების პროდუქციას მიენიჭა კონკრეტული კატეგორია, კატეგორიების მიხედვით მოხდა დოკუმენტური ფასნამატის განსაზღვრა. ჯგუფის დოკუმენტური ფასნამატი (საშუალო 16%) გავრცელებულ იქნა გადამხდელის მიერ დოკუმენტის გარეშე შესაბამისი კატეგორიის რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულებაზე (ფაქტობრივი ნაშთის გათვალისწინებით), რის შედეგადაც გაიზარდა დამატებული ღირებულების გადასახადით დასაბეგრი ბრუნვა.
გადასახადის გადამხდელის მიერ წარდგენილი დებიტორული-კრედიტორული დავალიანების, საბანკო ამონაწერების, დოკუმენტურად დადასტურებული და ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული ხარჯების გათვალისწინებით დადგინდა სალაროში ფულის ნაშთი, რომლის არსებობაც საწარმოში ინვენტარიზაციის შედეგად ვერ დადასტურდა. აღნიშნული თანხა ჩაითვალა კომპანიის პასუხისმგებელ პირზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადასახადის წყაროსთან.
შემოწმების შედეგად გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ და საშემოსავლო გადასახადი და დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.
შემოწმების აქტის საფუძველზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 26.11.2025 წლის №125-20 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში. შემოსავლების სამსახურის 22.01.2026 წლის №651 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.
შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი
შემოსავლების სამსახურმა იხელმძღვანელა საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილით, 136-ე მუხლით, 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილით, ამავე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით, 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტით, 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილით, 158-ე მუხლის პირველი ნაწილით, 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებით, 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილებით, 164-ე მუხლის პირველი ნაწილით, 145-ე მუხლის 61 ნაწილით, ამავე მუხლის მე-8 ნაწილით, „მიმდინარე კონტროლის პროცედურების ჩატარების, სასაქონლო-მატერიალურ ფასეულობათა ჩამოწერის, აღიარებული საგადასახადო დავალიანების დაფარვის, საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველყოფის ღონისძიებების განხორციელების, სამართალდარღვევათა საქმისწარმოების წესის დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №994 ბრძანების 3716 მუხლის პირველი პუნქტით, ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებით და მე-3 ნაწილის „ა“, „ბ“ და „გ“ ქვეპუნქტებით, საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით, ამავე მუხლის მე-4 ნაწილით, 101-ე მუხლის პირველი ნაწილით და 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტით, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილით, აღნიშნა, რომ საგადასახადო ორგანოში საჩივრის განხილვა ჩანიშნული იყო მომჩივნის მონაწილეობით 2026 წლის 16 იანვარს 13:20 საათზე, თუმცა მომჩივანი არ გამოცხადდა საჩივრის განხილვაზე და არც განცხადება წარმოუდგენია დავის განხილვის გადადებასთან დაკავშირებით. ამასთან, სატელეფონო კომუნიკაციისას თანხმობა განაცხადა საჩივრის მისი მონაწილეობის გარეშე განხილვაზე.
შემოსავლების სამსახურმა შემოწმებით დადგენილ გარემოებაზე მითითებით აღნიშნა, რომ ვინაიდან, გადასახადის გადამხდელი არ აწარმოებს ბუღალტრულ აღრიცხვას კანონმდებლობით დადგენილი წესით, ხოლო მისი სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელი იყო დაბეგვრის ობიექტის დადგენა, გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით განხორციელდა მართლზომიერად.
შემოსავლების სამსახურმა ყურადღება გაამახვილა აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მიწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი თანამშრომლობდა შემოწმებასთან, თუმცა საჩივარში აღნიშნული არგუმენტის - ხანძრის შესახებ, შემოწმებისთვის ცნობილი გახდა გადასახადის გადამხდელთან შემოწმების შედეგების გაცნობის მომენტში. ამასთან, როგორც გადასახადის გადამხდელი საჩივარში აღნიშნავს, განადგურებული სმფ-ების შესაბამის პერიოდში აღრიცხვა და ჩამოწერა არ მომხდარა, რაც ასევე დასტურდება შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემებითაც.
ამასთან, შემოსავლების სამსახურმა აღნიშნა, რომ მომჩივანი წარმოდგენილ საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე თუ რა ნაწილში იქნა საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრული არამართლზომიერად და დავის წარმოების პროცესშიც არ აქვს წარმოდგენილი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.
ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, საქმეში არსებული მასალებისა და მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად, საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად, გადასახადის გადამხდელის საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდა.
მომჩივნის არგუმენტაცია
უპირველესად უნდა აღინიშნოს, რომ 2024 წლის პირველ ნოემბერს ღამით ქალაქ "------"-ში მდებარე გადასახადის გადამხდელის სავაჭრო ობიექტში, გაურკვეველ ვითარებაში გაჩნდა ხანძარი და დაიწვა, როგორც სავაჭრო ფართი, ასევე განადგურდა აღნიშნულ სავაჭრო ფართში განთავსებული საქონელი. მომხდარ ფაქტზე დღემდე მიმდინარეობს გამოძიება, თუმცა მიუხედავად მცდელობისა შსს "------"-ის პოლიციის სამმართველოდან შესაბამისი მასალები დღემდე ვერ მიიღო. საგულისხმოა, რომ შემოწმების პერიოდში ხანძრის შედეგად დამწვარი და განადგურებული საქონელი სათანადო წესით ჩამოწერილი არ ყოფილა. აღნიშნულთან დაკავშირებით შემმოწმებლისთვის მიწოდებული შესაბამისი ინფორმაცია, შემოწმების დროს არ ყოფილა გათვალისწინებული. მიაჩნია, რომ საჩივრის განმხილველმა ორგანომ დავის განხილვის პროცესში შსს "------"-ის პოლიციის სამმართველოდან წერილობით უნდა გამოითხოვოს ქ. "------"-ში მდებარე სავაჭრო ობიექტში გაჩენილ ხანძართან დაკავშირებით გამოძიების მასალები, რითაც დადასტურდება სავაჭრო ფართში საქონლის განადგურებასთან დაკავშირებით გადასახადის გადამხდელის მიერ მითითებული ფაქტობრივი გარემოება. შესაბამისად, გადამხდელი არ ეთანხმება გადასახადის დარიცხვას და მიაჩნია, რომ ზემოთ მითითებული ფაქტი გათვალისწინებული უნდა ყოფილიყო გადასახადის დარიცხვისას.
დავების განხილვის საბჭო
მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.
საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე), თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.
საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, საგადასახადო ორგანოებს უფლება აქვთ დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით (მათ შორის, გადასახადის გადამხდელის დანახარჯების შესახებ) ან შედარების მეთოდით – სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელების შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო სააღრიცხვო დოკუმენტაციას ან დადგენილი წესის დარღვევით აწარმოებს ბუღალტერიას, აგრეთვე ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.
საგადასახადო კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.
საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაცია არის დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.
საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად, საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.
საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.
საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.
საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.
საგადასახადო კოდექსის 145-ე მუხლის 61 ნაწილის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელი უფლებამოსილია ამ მუხლის მე-6 ნაწილში აღნიშნული პირობების გაუთვალისწინებლად ჩამოწეროს დაუძლეველი ძალის (მიწისძვრა, წყალდიდობა, მეწყერი, ზვავი, ხანძარი, ავარია ან სხვა საგანგებო ან განსაკუთრებული გარემოება, რომლის შედეგადაც გადასახადის გადამხდელისაგან დამოუკიდებელი მიზეზით განადგურდა/დაიკარგა სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობები) ზემოქმედების შედეგად განადგურებული/დაკარგული სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობები. ამავე მუხლის მე-8 ნაწილის თანახმად, ამ მუხლის მე-6 და 61 ნაწილებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში სასაქონლომატერიალური ფასეულობის ჩამოწერის წესს ადგენს საქართველოს ფინანსთა მინისტრი.
„მიმდინარე კონტროლის პროცედურების ჩატარების, სასაქონლო-მატერიალურ ფასეულობათა ჩამოწერის, აღიარებული საგადასახადო დავალიანების დაფარვის, საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველყოფის ღონისძიებების განხორციელების, სამართალდარღვევათა საქმისწარმოების წესის დამტკიცების თაობაზე” საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №994 ბრძანების 3716 მუხლის პირველი პუნქტის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი უფლებამოსილია ამ წესის 32-ე-37-ე მუხლებით დადგენილი პირობებისა და პროცედურების გაუთვალისწინებლად, ჩამოწეროს დაუძლეველი ძალის (მიწისძვრა, წყალდიდობა, მეწყერი, ზვავი, ხანძარი, ავარია ან სხვა საგანგებო ან განსაკუთრებული გარემოება, რომლის შედეგადაც გადასახადის გადამხდელისაგან დამოუკიდებელი მიზეზით განადგურდა/დაიკარგა სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობები) ზემოქმედების შედეგად განადგურებული/დაკარგული, მათ შორის, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 145-ე მუხლის 61 ნაწილის ძალაში შესვლამდე განადგურებული/დაკარგული სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობები.
ამავე მუხლის მე-2 პუნქტის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, გადასახადის გადამხდელის მიერ, ამ მუხლის პირველ პუნქტში აღნიშნული მიზეზით, განადგურებული/დაკარგული სასაქონლომატერიალური ფასეულობების ჩამოწერის საფუძველია:
ა) უფლებამოსილი ორგანოს (საქართველოს აღმასრულებელი ხელისუფლების, მისი მმართველობის სფეროში შემავალი სახელმწიფო საქვეუწყებო დაწესებულებების, საჯარო სამართლის იურიდიული პირების, ავტონომიური რესპუბლიკების, სამხარეო და ადგილობრივი თვითმმართველობის ორგანოების) მიერ გაცემული ცნობა, რომლითაც დადასტურებულია მიწისძვრის, წყალდიდობის, მეწყერის, ზვავის, ხანძრის, ავარიის ან სხვა საგანგებო ან განსაკუთრებული გარემოების არსებობის ფაქტი.
ბ) სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან/და სხვა დოკუმენტური მტკიცებულებები, რომლითაც დასტურდება დაუძლეველი ძალის ადგილზე, მისი მოქმედების არეალში გადასახადის გადამხდელის მიერ ეკონომიკური საქმიანობის განხორციელების, ამ საქმიანობისთვის განკუთვნილი ობიექტის, სატრანსპორტო საშუალების, სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების არსებობის ფაქტი.
ასევე, ამავე მუხლის მე-3 პუნქტის „ა“, „ბ“ და „გ“ ქვეპუნქტების თანახმად, ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, გადასახადის გადამხდელი ადგენს განადგურებული/დაკარგული სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ჩამოწერის დოკუმენტს, რომლის შედგენიდან 10 სამუშაო დღის ვადაში შემოსავლების სამსახურის ოფიციალური ვებგვერდის მეშვეობით, საგადასახადო ორგანოს წარუდგენს:
ა) განადგურებული/დაკარგული სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ჩამოწერის დოკუმენტს;
ბ) ამ მუხლის მე-2 პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ ცნობას;
გ) განადგურებული/დაკარგული სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების შესახებ ინფორმაციას (დანართი №244 ).
დადგენილია, რომ საგადასახადო ორგანომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით. შემოწმებისას შეძენის დამადასტურებელი დოკუმენტები დაკავშირდა რეალიზაციის დოკუმენტებთან და ინვენტარიზაციის მიხედვით, შემოწმებით განსაზღვრულ თვითღირებულებასთან. ამასთან, თითოეული დასახელების პროდუქციას მიენიჭა კონკრეტული კატეგორია, კატეგორიების მიხედვით მოხდა დოკუმენტური ფასნამატის განსაზღვრა. ჯგუფის დოკუმენტური ფასნამატი (საშუალო 16%) გავრცელდა გადამხდელის მიერ დოკუმენტის გარეშე შესაბამისი კატეგორიის რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულებაზე (ფაქტობრივი ნაშთის გათვალისწინებით), რის შედეგადაც გაიზარდა დღგ-ით დასაბეგრი თანხა. ამასთან, არაპირდაპირი მეთოდით დადგენილი ფულის ნაშთი (ხარჯების გათვალისწინებით), რომლის არსებობაც საწარმოში ინვენტარიზაციის შედეგის მიხედვით ვერ დადასტურდა, ჩაითვალა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად.
საბჭოს სხდომაზე სადავო საკითხის ზეპირი განხილვისას მოპასუხე ორგანოს წარმომადგენელმა განმარტა, რომ ხანძრის შესახებ ინფორმაცია, გადასახადის გადამხდელს მისთვის შემოწმებისას არ მიუწოდებია, აღნიშნულის შესახებ მისგან შეიტყო მხოლოდ შემოწმების დასრულებისა და შედეგების გაცნობის მომენტში.
საბჭო განმარტავს, რომ მომჩივანს საჩივარზე (დანართის სახით) წარმოდგენილი აქვს, როგორც თავად განმარტავს, ხანძრის შედეგად განადგურებული საქონლის დამადასტურებელი მხოლოდ ფოტოსურათების ასლები, აღნიშნულის შესახებ სხვა რაიმე დოკუმენტი არ წარმოუდგენია. ამასთან, დადგენილია და ამას მომჩივანიც ადასტურებს, რომ საქმეზე არ არსებობს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილი შესაბამისი ორგანოს მიერ ხანძრის შედეგად მომჩივნის საკუთრებაში არსებული საქონლის განადგურების შესახებ გაცემული ცნობა, ასევე, ამავე საქონლის აღრიცხვის/ჩამოწერის დოკუმენტი, რომლითაც შესაძლებელი იქნებოდა აღნიშნული ფაქტის დადასტურება.
საბჭო ყურადღებას ამახვილებს მოპასუხე ორგანოს მიერ წარმოდგენილ ინფორმაციაზე და აღნიშნავს, რომ მომჩივანი ზოგადად საუბრობს და ვერ წარმოადგენს დასახელებული არგუმენტის დამადასტურებელ სათანადო მტკიცებულებას, რაც საქონლის ხანძრის შედეგად განადგურების/ჩამოწერის ფაქტს დაადასტურებდა, მის მიერ წარმოდგენილი ფოტოსურათების ასლი, ვერ გახდება საგადასახადო ორგანოს მიერ საგადასახადო შემოწმებისას დადგენილი გარემოებების შეცვლის და შესაბამისად, შემოწმების აქტით დარიცხული თანხების შემცირების საფუძველი.
მხარეთა არგუმენტების, სადავო საქმეზე არსებული მასალების შესწავლის/შეფასების და ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, საბჭოს მიაჩნია, რომ საგადასახადო ორგანოს გადაწყვეტილება მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებების არაპირდაპირი მეთოდით განსაზღვრის შესახებ მართებულია, არ არსებობს მომჩივნის არგუმენტების გათვალისწინების და საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.
საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:
1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.
სადავო საკითხი
გადამხდელი არ ეთანხმება გადასახადის დარიცხვას.
ფაქტობრივი გარემოებები
1. დოკუმენტური რეალიზაცია შეადგენს 1%-ს.რეალიზაციას ახორციელებს იჯარით აღებულ 3 კომერციულ ფართში.ჩატარდა სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაცია. დადგინდა სმფ-ების ფაქტობრივი რაოდენობა, რომლის თვითღირებულება განისაზღვრა ბუღალტრული პროგრამის ფასნამატის და პირველადი დოკუმენტაციის მიხედვით. საგადასახადო ორგანომ გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით.თითოეული დასახელების პროდუქციას მიენიჭა კონკრეტული კატეგორია, კატეგორიების მიხედვით მოხდა დოკუმენტური ფასნამატის განსაზღვრა. ჯგუფის დოკუმენტური ფასნამატი გავრცელებულ იქნა გადამხდელის მიერ დოკუმენტის გარეშე შესაბამისი კატეგორიის რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულებაზე,რის შედეგადაც გაიზარდა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა.
2.დადგინდა სმფ-ების ფაქტობრივი რაოდენობა, რომლის თვითღირებულება განსაზღვრული იქნა შემოწმების პროცესში. ასევე დადგინდა სალაროში ნაღდი ფულის ოდენობა, ხოლო მიღებული შემოსავლის ოდენობა განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით.გადამხდელის მიერ წარდგენილი დებიტორული-კრედიტორული დავალიანების, საბანკო ამონაწერების, დოკუმენტურად დადასტურებული და ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული ხარჯების გათვალისწინებით დადგინდა სალაროში ფულის ნაშთი, რომლის არსებობაც საწარმოში ინვენტარიზაციის შედეგად ვერ დადასტურდა. აღნიშნული თანხა ჩაითვალა კომპანიის პასუხისმგებელ პირზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადასახადის წყაროსთან. შემოწმების შედეგად გადამხდელს დაერიცხა დღგ და საშემოსავლო გადასახადი და ჯარიმა.
გადაწყვეტილება
საბჭოს მიაჩნია, რომ საგადასახადო ორგანოს გადაწყვეტილება მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებების არაპირდაპირი მეთოდით განსაზღვრის შესახებ მართებულია, არ არსებობს მომჩივნის არგუმენტების გათვალისწინების და საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.
დასაბუთება
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს :
75(5,9),101,145,154,163.