გადაწყვეტილება №26773/2/2026

№26773/2/2026

02 აპრილი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს „---“ (ს/ნ ---)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ 13.03.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს ---ს 1.03.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26773/2/2026).

 

დავის საგანი:

1. დეკლარირებული ვალდებულებების შემცირების უფლება;

2. შემოწმებით გაანგარიშებული განკარგვადი ფულის ნაშთის ხელფასად განხილვა.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 11.12.2025 წლის №056-96 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 9.02.2026 წლის №2774 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა:

317 151,71 ლარი.

მათ შორის:

საშემოსავლო გადასახადი - 198 637,25

ჯარიმა - 99 318,50

საურავი - 19 195,96

 

პროცედურული გარემოებები

აუდიტის დეპარტამენტის 2.12.2025 წლის კამერალური საგადასახადო შემოწმების აქტით შემოწმებულია მომჩივნის საქმიანობის 1.01.2022 წლიდან 1.06.2025 წლამდე პერიოდი. საგადასახადო შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 11.12.2025 წლის №056-96 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში. შემოსავლების სამსახურის 9.02.2026 წლის №2774 ბრძანებით საჩივარი ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

სადავო საკითხები:

1. დეკლარირებული ვალდებულებების შემცირების უფლება ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

აღნიშნულ ნაწილში საგადასახადო შემოწმების აქტის საფუძველზე დარიცხვა არ განხორციელებულა.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 ნაწილზე, 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტზე, 491 მუხლზე, 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 163-ე მუხლის პირველ და მე-2 ნაწილებზე, 164-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე, 101-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 154 ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე და მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, 105-ე მუხლის მე-2 ნაწილზე, 72-ე მუხლის პირველ ნაწილზე და 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე და აღნიშნავს, რომ აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლის განმარტებით დგინდება, რომ გადასახადის გადამხდელი ინფორმაციის წარუდგენლობისთვის დაჯარიმებულია 3-ჯერ.

ამასთან, გადამხდელს შემოწმებისთვის არ წარუდგენია ბუღალტრული პროგრამა და არც სხვა მტკიცებულებები, მ.შ. ბრუნვითი უწყისები და გატარებების რეესტრი. შესაბამისად, შემოწმების მიერ დასაბეგრი ობიექტი განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის საფუძველზე, თუმცა შემოწმებით დადგენილ და დეკლარირებულ შემოსავალს შორის არსებითი სხვაობა არ გამოვლინდა, ვინაიდან დეკლარირებული ფასნამატი და მსგავსი საქმიანობის განმახორციელებელი კომპანიების აუდირებული ფასნამატები იყო იდენტური. შესაბამისად, აღნიშნულ ნაწილში დარიცხვა არ განხორციელებულა და გადამხდელის მიერ დეკლარირებული მონაცემები დარჩა უცვლელი. ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მომჩივნის პოზიციის დამადასტურებელი იმგვარი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და საქმეში არსებულ მასალებზე დაყრდნობით, პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია ფაქტი

№1: აუდიტის დეპარტამენტის გადაწყვეტილებაში ნახსენებია ფაქტად, რომ კომპანიის მიერ არ მოხდა საბუღალტრო ბაზის წარმოდგენა, რაც არასწორი ინფორმაციაა, შემოწმების დროს მომჩივნის მიერ აუდიტორისთვის გადაგზავნილია ორისის მრავალ ვალუტიანში გატარებული სრული საბუღალტრო ბაზა, რომლის გახსნა ვერ მოახერხა აუდიტორმა, კომპანია შეეცადა სრული ინფორმაციის სხვა საბუღალტრო პროგრამაში გადატანა თუმცა ვერ მოესწრო და აუდიტორმა არაპირდაპირი მეთოდით მოახდინა დარიცხვის განხორციელება.

ფაქტი №2: აუდიტორის მიერ არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებისას შემოწმებული ფასნამატი, რომელიც გაჟღერდა უკვე დავის განხილვისას კერძოდ 67% არარეალურია. კომპანია ახორციელებს სამზარეულოს ნაწარმის იმპორტირებას ჩინეთიდან და საქართველოს ბაზარზე რეალიზაციას. რეალიზაციის უმეტესი ნაწილს შეადგენს საბითუმო რეალიზაციას, კერძოდ 42% არის საცალო რეალიზაცია და 58% საბითუმო რეალიზაცია. კომპანია შემოტანიდან რეალიზაციამდე იყენებს შტრიხკოდებს, კერძოდ იმპორტის დროს ინვოისში დაფიქსირებულია ოთხნიშნა კოდი და იგივე კოდით ხდება საბუღალტრო პროგრამაში მიღება და იმავე კოდით ხდება რეალიზაციის სასაქონლო ზედნადების დაწერა. თითოეული საქონლის ფასნამატის დადგენა შტრიხკოდის მიხედვით მარტივია. საშუალო წლიური ფასნამატი შეადგენს 60%. აღნიშნული ფაქტის მტკიცებულებად წარმოადგენს ორისის ერთვალუტიან ბაზას (ვერსია ემთხვევა აუდიტორის ორისის ვერსიას), თითოეული საქონლის ფასნამატს ექსელის ფაილად და მათ მიერ საბითუმოთ რეალიზებული თითოეული საქონლის თვითღირებულებას და გასაყიდ ფასს.

ფაქტი №3: გადაწყვეტილებაში ნათქვამი ფაქტი, რომ არ წარმოუდგენია მათი მოთხოვნის შესაბამისი მტკიცებულება არასწორია, რადგან მომჩივნის მტკიცებულებები ატვირთულია „გუგლდრაივზე“ და დავების განხილვისას არცერთი მათი მტკიცებულების შესწავლა არ მომხდარა, ამას ადასტურებს ის ფაქტი, რომ დრაივზე წვდომის მოთხოვნის მიღება არ მიუღიათ. მათ მიერ წარმოდგენილი ინფორმაციით დასტურდება, რომ კომპანიის საშუალო წლიური ფასნამატი შეადგენს 58 – 60 % (2022 – 2025 წლების მიხედვით იცვლება თუმცა მერყეობს 58 – 60 %).

აღნიშნული სხვაობა აუდიტორის ფასნამატს და მომჩივნის ფასნამატს შორის საშუალებას იძლება დაკმაყოფილდეს მათი მოთხოვნა არასწორედ დეკლარირებული დღგ-ის დეკლარაციებში ცვლილების განხორციელების შესახებ. კერძოდ მათ მიერ დეკლარირებული 2022 წლის ივნისი და ოქტომბრის თვეებში, ასევე, 2023 წლის ოქტომბრის, 2024 წლის აგვისტოს და 2025 წლის თებერვლის თვეში შემოსავალი შემცირდეს 381 767 ლარით. ზემოთ უკვე ახსენეს, რეალიზაცია ხდება როგორც საცალოდ ასევე საბითუმოდ: საცალოდ რეალიზაციისას ძირითადი შემოსავალი ხდება სალაროში ნაღდი ფულით, თუმცა მცირე რაოდენობა შემოსავლისა ფიქსირდება საბანკო ტერმინალით. საბითუმო რეალიზაცია ხდება შესაბამისი ზედნადებების დაწერით, ხოლო თანხის გადახდა ხდება სხვადასხვა გზით. კერძოდ, სალაროში ნაღდი ანგარიშსწორებით, ტერმინალზე გადახდით და ასევე საბანკო ანგარიშსწორებით. მათ მიერ წარმოდგენილი მტკიცებულება იმაზე, რომ ზედმეტად ჰქონდა დღგ-ის დეკლარაციაში დადეკლარირებული შემოსავალი მტკიცდება სალარო აპარატის ბრუნვებით, ტერმინალის ბრუნვებით, ბანკის ამონაწერებით და RS-ზე ატვირთული ზედნადებებით, რომლის თითოეულის შენიშვნაში მითითებულია თუ რა გზით არის განხორციელებული ანგარიშსწორება. ზემოთ აღნიშნული დოკუმენტაციის მიხედვით გატარებულია კომპანიის შემოსავლები ორისის საბუღალტრო ბაზაში და მარტივად დასტურდება მათ მიერ მოთხოვნის სისწორე. გამომდინარე იქიდან, რომ წარმოსადგენი საბუთების მოცულობა დიდია, სრული დოკუმენტაცია იქნება ატვირთული დრაივზე, აუდიტორის მოთხოვნის მიხედვით შეგვიძლია დოკუმენტაცია წარუდგინოთ ფიზიკური სახით (ფლეშკაზე ან დისკზე ჩაწერით). დრაივის ლინკი:-----. მომჩივანი ითხოვს გადაიხედოს ზემოთ აღნიშნული 6 საანგარიშო თვე და მოხდეს კორექტირება დღგ-ის დეკლარაციებში დაფიქსირებული შემოსავლების მათ მიერ წარმოდგენილი მტკიცებულებების საფუძველზე. კერძოდ დადეკლარირებული შემოსავლები შემცირდეს 381 767 ლარით.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 69-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ პირი წარდგენილ საგადასახადო დეკლარაციაში აღმოაჩენს შეცდომას, რომელიც იწვევს საგადასახადო ვალდებულების ცვლილებას, იგი ვალდებულია საგადასახადო დეკლარაციაში შეიტანოს შესაბამისი ცვლილება ან/და დამატება.

საბჭოს სხდომაზე, სადავო საკითხის ზეპირი განხილვისას, მოპასუხე ორგანოს წარმომადგენელმა განაცხადა, რომ შემოწმების პროცესში გადასახადის გადამხდელი არ თანამშრომლობდა. ინფორმაციის წარუდგენლობისთვის დაჯარიმებულია 3-ჯერ. ამასთან, გადასახადის გადამხდელს შემოწმებისთვის არ წარუდგენია ბუღალტრული პროგრამა და არც სხვა მტკიცებულებები, მ.შ. ბრუნვითი უწყისები და გატარებების რეესტრი.

საგადასახადო ვალდებულებები განისაზღვრა საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის საფუძველზე, არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით. შემოწმება დაეყრდნო საწარმოს მიერ წარმოდგენილი საბანკო ამონაწერებს, შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებულ მონაცემებს და სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაციის მასალებს. კერძოდ: საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ ჩატარებული სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაციით 2025 წლის 1 ივნისისთვის დადგინდა სმფ-ს ნაშთი, რის მიხედვითაც განისაზღვრა შესამოწმებელი პერიოდის (1.01.2022-1.06.2025) რეალიზებული საქონლის თვითღირებულება.

საქონლის სახეობების მიხედვით გაანგარიშებულ იქნა დოკუმენტური ფასნამატი, რომელმაც საშუალოდ შეადგინა 64,97%. აღნიშნული თანხვედრაში იყო გადამხდელის დეკლარირებულ ფასნამატთან და მსგავსი საქმიანობის განმახორციელებელი კომპანიების აუდირებული ფასნამატებთან (დოკუმენტური რეალიზაციის წილი მთლიან შემოსავალში 60%-ზე მეტს შეადგენდა).

შედეგად, შემოწმებით დაანგარიშებული რეალიზებული საქონლიდან მიღებული შემოსავლებსა და გადასახადის გადამხდელის დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვებს შორის არსებითი სხვაობა არ გამოვლინდა, შესაბამისად აღნიშნულ ნაწილში დარიცხვა არ განხორციელებულა.

საბჭო მიუთითებს საქმის გარემოებებზე, მხარეთა არგუმენტაციაზე და მიიჩნევს, რომ საგადასახადო ორგანოს მიერ საკითხი შესწავლილია სრულყოფილად, გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა უსაფუძვლოა და არ არსებობს ამ ნაწილში საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

2. შემოწმებით გაანგარიშებული განკარგვადი ფულის ნაშთის ხელფასად განხილვა ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

შემოწმების პროცესში ჩატარდა 1.01.2022-1.06.2025 წლის შესამოწმებელი პერიოდის საზოგადოების ფულადი სახსრების მოძრაობის ანალიზი. საგადასახადო ვალდებულებები განისაზღვრა საზოგადოების მიერ წარმოდგენილი საბანკო ამონაწერების, გადასახადების ადმინისტრირების ერთიანი საინფორმაციო ბაზის ინფორმაციებით. ფულადი სახსრების ანალიზისას გათვალისწინებულ იქნა საბანკო დაწესებულებაში და სალაროში არსებული ფულის ნაშთები (2025 წლის 18 ივნისის №12866 ბრძანების საფუძველზე სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის პროცედურით ინვენტარიზატორების მიერ 2025 წლის 19 ივნისის მდგომარეობით დადგინდა სალაროს ნაშთი 5 289,80 ლარის ოდენობით).

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის საფუძველზე, არაპირდაპირი მეთოდით გაანგარიშდა გადასახადის გადამხდელის დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა და შემოწმებით დადგენილ და დეკლარირებულ შემოსავალს შორის არსებითი სხვაობა არ გამოვლინდა, რადგან დეკლარირებული ფასნამატი და მსგავსი საქმიანობის განმახორციელებელი კომპანიების აუდირებული ფასნამატები იდენტურია.

შესაბამისად, აღნიშნულ ნაწილში დარიცხვა არ განხორციელებულა. შემოსავლის ნაწილში გათვალისწინებული იქნა გადამხდელის მიერ დეკლარირებული შემოსავალი, ხოლო ხარჯის ნაწილში გათვალისწინებულ იქნა საბაჟო შეძენები, ბიუჯეტში გადახდილი თანხები, ხელფასი, დივიდენდი, სესხზე გადახდილი თანხები და ბანკით გაწეული სხვა ხარჯები. გამოვლინდა, რომ შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოსთვის საზოგადოების განკარგვადი თანხა, რაზეც სხვა სახის ინფორმაცია არ არსებობს შეადგენს 784 149 ლარს, ხოლო საშემოსავლო გადასახადით დასაბეგრმა ბრუნვამ შეადგინა 980 186 ლარი.

ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს დარჩენილი ფულის ნაშთი დაკვალიფიცირდა დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და საგადასახადო კოდექსის 101-ე და 154-ე მუხლების შესაბამისად დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან.

ამასთან, გადასახადის გადამხდელის მიერ წარდგენილი და საბანკო ამონაწერების შესწავლის შედეგად გამოვლინდა, რომ საწარმოს სრულად არ აქვს დეკლარირებული ხელფასის სახით განაცემები სულ 10 400 ლარის ოდენობით. შემოწმების მიერ გამოვლენილი სხვაობა ასევე დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან. შემოწმების შედეგად მომჩივანს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოწმების პროცესში ჩატარებული საწარმოს ფულადი სახსრების მოძრაობის ანალიზის შედეგად, შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოსთვის, კერძოდ, 2024 წლის პირველი ივნისისთვის, გამოვლინდა საწარმოს განკარგვადი თანხა 784 149 ლარის ოდენობით, რაზეც სხვა სახის ინფორმაცია არ არსებობდა. ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს დარჩენილი ფულის ნაშთი დაკვალიფიცირდა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან. შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს გადასახადის გადამხდელის მიერ საჩივარში მითითებულ არგუმენტაციაზე, რომლის თანახმად, 2022 წლის დასაწყისში კომპანიას ჰქონდა 1 000 000 ლარზე მეტი გაუცემელი სასტარტო კაპიტალი, რომლის გაცემაც ხდებოდა შემოწმების პერიოდში. მეტიც, კომპანიას შემოწმების პერიოდშიც ჰქონდა დარჩენილი გაუცემელი სასტარტო კაპიტალი.

შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ სადავო საკითხი ამ ნაწილში საჭიროებს დამატებით შესწავლას. კერძოდ, სალაროში არსებული ფულის ნაშთის ხელფასად განხილვის საკითხის შესწავლის მიზნით, გადასახადის გადამხდელს უნდა მიეცეს წინადადება ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 15 კალენდარული დღის ვადაში აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს არგუმენტაცია/მტკიცებულებები კაპიტალის შესახებ. თავის მხრივ, განსაზღვრულ ვადაში მტკიცებულებების წარდგენის შემთხვევაში, აუდიტის დეპარტამენტს უნდა დაევალოს დამატებით შეისწავლოს წარმოდგენილი არგუმენტები/მტკიცებულებები და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

მომჩივნის არგუმენტაცია მოცემულია პირველი დავის საგნის ნაწილში.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.

საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის და მე-2 ნაწილის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, კერძოდ, პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს. გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავებისას, გადასახადის დაკავებისა და ბიუჯეტში მისი გადარიცხვისათვის პასუხისმგებლობა ეკისრება შემოსავლის გადამხდელს.

გადასახადის თანხის დაუკავებლობის შემთხვევაში შემოსავლის გადამხდელი ვალდებულია ბიუჯეტში შეიტანოს დაუკავებელი გადასახადის თანხა ფაქტობრივად გადახდილი ანაზღაურების შესაბამისად და მასთან დაკავშირებული სანქციები.

საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

შემოსავლების სამსახურის 9.02.2026 წლის №2774 ბრძანებით, სალაროში არსებული ფულის ნაშთის ხელფასად განხილვის საკითხის შესწავლის მიზნით, გადასახადის გადამხდელს მიეცა წინადადება ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 15 კალენდარული დღის ვადაში აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს არგუმენტაცია/მტკიცებულებები კაპიტალის შესახებ. თავის მხრივ, განსაზღვრულ ვადაში მტკიცებულებების წარდგენის შემთხვევაში, აუდიტის დეპარტამენტს დაევალა დამატებით შეისწავლოს წარმოდგენილი არგუმენტები/მტკიცებულებები და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).

აღნიშნულიდან გამომდინარე, შემოსავლების სამსახურის 9.02.2026 წლის №2774 ბრძანების შინაარსის გათვალისწინებით, საბჭოს მიაჩნია, რომ ამ ნაწილში შემოსავლების სამსახურის სადავო გადაწყვეტილება მართლზომიერია და არ არსებობს აღნიშნული გადაწყვეტილებისგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

1. დეკლარირებული ვალდებულებების შემცირების უფლება;

2. შემოწმებით გაანგარიშებული განკარგვადი ფულის ნაშთის ხელფასად განხილვა.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

შემოწმების პროცესში ჩატარდა საწარმოს ფულადი სახსრების მოძრაობის ანალიზი. საგადასახადო ვალდებულებები განისაზღვრა საწარმოს მიერ წარმოდგენილი საბანკო ამონაწერებითა და შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემებით.

არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით გაანგარიშდა გადასახადის გადამხდელის დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა და შემოწმებით დადგენილ და დეკლარირებულ შემოსავალს შორის არსებითი სხვაობა არ გამოვლინდა, რადგან დეკლარირებული ფასნამატი და მსგავსი საქმიანობის განმახორციელებელი კომპანიების აუდირებული ფასნამატები იყო იდენტური. შესაბამისად, აღნიშნულ ნაწილში დარიცხვა არ განხორციელებულა.

შემოსავლის ნაწილში შემოწმებამ გაითვალისწინა გადამხდელის მიერ დეკლარირებული შემოსავალი, ხოლო ხარჯის ნაწილში გაითვალისწინა საბაჟო შეძენები, ბიუჯეტში გადახდილი თანხები, ხელფასი, დივიდენდი, სესხზე გადახდილი თანხები და სხვა ბანკით გაწეული ხარჯები. შედეგად, შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოსთვის, გამოვლინდა საწარმოს განკარგვადი თანხა, რაზეც სხვა სახის ინფორმაცია არ არსებობდა და აღნიშნულმა შეადგინა 784 149 ლარი, ხოლო საშემოსავალო გადასახადით დასაბეგრმა ბრუნვამ შეადგინა 980 186 ლარი.

ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს დარჩენილი ფულის ნაშთი დაკვალიფიცირდა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან. ამასთან, გადასახადის გადამხდელს სრულად არ ჰქონდა დეკლარირებული ხელფასის სახით განაცემები, სულ 10 400 ლარის ოდენობით. შემოწმების მიერ გამოვლენილი სხვაობა დაიბეგრა საშემოსავლო გადასახადით.

 

გადაწყვეტილება

საბჭოს მიაჩნია, რომ ამ ნაწილში შემოსავლების სამსახურის სადავო გადაწყვეტილება მართლზომიერია და არ არსებობს აღნიშნული გადაწყვეტილებისგან განსხვავებული გადაწყვეტილების მიღების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 69 (1); 73 (5); 101 (1); 154 (1).