ბრძანება N 4300

N 4300

25 თებერვალი 2026

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

შპს „-----“ (ს/ნ -----) (მის.: ----- )

2026 წლის 28 იანვრის საჩივრის

დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე.

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 12 თებერვალს გამართულ სხდომაზე (ოქმი N 13) განიხილა შპს „-----“ (ს/ნ ----- ) N 100428/1/2026 საჩივარი, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 30 დეკემბრის N 002-229 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.

 

სადავო საკითხი:

გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება არაპირდაპირი მეთოდით გაანგარიშებულ შემოსავალს და აღნიშნულის საფუძველზე განსაზღვრულ ფულის ნაშთს, რომელიც განხილულ იქნა საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად. განმარტავს, რომ კომპანიას სამეწარმეო საქმიანობისათვის ფართი იჯარით აქვს აღებული შპს ----- დამფუძნებელი/დირექტორისგან -----, რომელიც 2025 წლის პირველ ოქტომბრამდე ერთპიროვნულად ასრულებდა მიღებული შეკვეთების მომსახურებას, გარდა 2025 წლის აგვისტო - სექტემბრის თვეებისა, სადაც გამოსაცდელი ვადით დროებით მუშაობდა ორი თანაშრომელი, რომლებმაც ორთვიანი სტაჟირების შემდეგ 2025 წლის პირველი ოქტომბრიდან გაფორმდნენ მუდმივ თანამშრომლებად. აცხადებს, რომ კომპანიის დირექტორი არის უცხოელი, ვერ ფლობს ქართულ ენას, რის გამოც მკვეთრად შეზღუდულია მისი მომსახურების არეალი. ასევე მისი ძირითადი კლიენტებია ----- მოქალაქეები, რომელთა რიცხვი მნიშვნელოვნად შემცირდა კოვიდის შემდეგ, ხოლო კომპანიის ოფისი სხვადასხვა მიზეზების გამო საანგარიშო პერიოდის განმავლობაში ხშირად არ ფუნქციონირებდა. განმარტავს, რომ საანგარიშო პერიოდში შპს ,,-----“ მომუშავე ----- იყო ავტო მომსახურების ვიწრო სპეციალისტი და მის მიერ გაწეული მომსახურების ღირებულება შეესაბამება ----- სახელზე რიცხულ სალარო აპარატზე დაფიქსირებულ მონაცემებს. კომპანიის მიერ იჯარით აღებული ფართობიდან გამომდინარე, ერთდროულად შეუძლებელია რამდენიმე ავტომანქანის მომსახურება, რაც ერთ - ერთი დაბრკოლებაა გაზრდილი შემოსავლის მისაღებად. აღნიშნულიდან გამომდინარე, ითხოვს დარიცხული თანხების, მათ შორის შეფარდებული ჯარიმის კორექტირებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმეში არსებული მასალებით ირკვევა, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის პირველი სექტემბრის N 19344 და 29 დეკემბრის N 28796 ბრძანებების საფუძველზე ჩატარდა შპს „-----“ (ს/ნ ----- ) საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ აგვისტომდე საანგარიშო პერიოდებში ყოველთვიური მოგებისა და გადახდის წყაროსთან დაკავებული გადასახადების სისწორე, ხოლო სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრის მიზნებისთვის 02.09.2025 წლის ჩათვლით. შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 29 დეკემბერს შედგენილ იქნა საგადასახადო შემოწმების აქტი. შემოწმების აქტის საფუძველზე, აუდიტის დეპარტამენტმა 2025 წლის 30 დეკემბერს გამოსცა N 28956 ბრძანება და N 002-229 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლითაც გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 106 142 ლარი, მათ შორის, გადასახადი 68 046 ლარი, ჯარიმა 34 023 ლარი და საურავი 4 073 ლარი.

 

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით, საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია შემდეგი გარემოებებით:

შპს „-----“ (ს/ნ ----- ) ეკონომიკური საქმიანობის სახეა ავტოსარემონტო მომსახურების გაწევა, მათ შორის, სამღებრო და სათუნუქე სამუშაოების შესრულება. გადასახადის გადამხდელის მიერ შემოწმებისათვის წარმოდგენილია საბანკო ამონაწერები და საბუღალტრო აღრიცხვის პროგრამა ორისი, თუმცა წარმოდგენილ აღრიცხვაში ვერ ხდება გაწული მომსახურებიდან მიღებული შემოსავლების იდენტიფიცირება. კონკრეტულად არ არის იდენტიფიცირებული რომელ სატრანსპორტო საშუალებას რა ტიპის მომსახურება გაუწია გადამხდელმა და ამ მომსახურებაზე კონკრეტულად რა შემოსავალი მიიღო საწარმომ. ამასთან, აღსანიშნავია, რომ წარმოდგენილ აღრიცხვაში კომპანიის მიერ ეკონომიკური საქმიანობისთვის გაწეული ხარჯი აჭარბებს დეკლარირებულ შემოსავლებს. ასევე, შესამოწმებელ პერიოდში პირი დაჯარიმებულია დაქირავებულ პირთა რეესტრში არასწორად ასახული მონაცემების გამო. აღნიშნულიდან გამომდინარე, შემოწმების მიერ, შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემებითა და გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი საბანკო ამონაწერების შესწავლით, განხორციელდა საწარმოში ნაღდი ფულის მოძრაობის ანალიზი.

შემოწმების მიერ გამოთხოვილი იქნა ინფორმაცია საწარმოს მირ გახარჯული ელექტრო ენერგიის შესახებ, რითიც დადგინდა რომ კომპანიას უწყვეტად უფიქსირდება ელექტროენერგიის ხარჯი 2025 წლის მარტის თვიდან, წყლის ხარჯი უწყვეტად ფიქსირდება 2022 წლის ინვრიდან 2024 წლის ნოემბრის თვემდე, ხოლო გაზის ხარჯი კი უწყვეტად ფიქსირდება მთელს შესამოწმებელ პერიოდში. გარდა აღნიშნულისა, 2025 წლის 27 ოქტომბერს შპს „-----“ ეკონომიკური საქმიანობის ფაქტობრივად განხორციელების ადგილზე ჩატარდა შენობა-ნაგებობის დათვალიერების პროცედურა, რის შედეგადაც დაზუსტდა შპს-ს საქმიანობის სახე და დაფიქსირდა, რომ გადასახადის გადამხდელი ეწევა ავტომობილების სარემონტო მომსახურებას, კერძოდ სამღებრო და სათუნუქე სამუშაოების მომსახურებას. აღნიშნულის გათვალისწინებით, შემოწმებით არაპირდაპირი მეთოდით გაანგარიშდა საწარმოს შემოსავლები, კერძოდ შემოწმება შემოსავლების დადგენისას დაეყრდნო მსგავსი საქმიანობის სახის მქონე აუდირებული ობიექტის მონაცემებს, დადგინდა, ერთი ავტომობილის შეკეთებაზე გაწეული მომსახურების საშუალო ღირებულება. დაქირავებულების რაოდენობიდან და წლის განმავლობაში უქმე დღეების გათვალისწინებით, დაანგარიშდა საწარმოს მიერ მიღებული შემოსავლები. აღნიშნული მეთოდით დადგენილი შემოსავლებით, არაპირდაპირი მეთოდით, დაანგარიშდა კომპანიის ფულადი სახსრების მოძრაობა. შემოწმებით დადგენილ შემოსავლებს გამოაკლდა ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული ხარჯები. მ.შ დოკუმენტურად დადასტურებული შესყიდვების ხარჯი, გაცემული ხელფასების, ბიუჯეტში გადახდილი და სხვა განაცემის შინაარსით გადახდილი თანხები. შემოწმების მიერ საბანკო ანგარიშებზე არსებული ნაშთების გათვალისწინებით დაანგარიშდა შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს საწარმოში არსებული ფულის ნაშთი, რისი სალაროში არსებობის ფაქტიც გადამხდელის მიერ ვერ დადასტურდა. აღნიშნული თანხა, შემოწმების მიერ, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის საფუძველზე, ჩაითვალა შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს დირექტორზე ----- გაცემულ ხელფასად. შესაბამისად, გადამხდელს დაეკისრა საშემოსავლო გადასახადი და ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275- ე მუხლის შესაბამისად.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილის მიხედვით, დავის განმხილველ ორგანოებს უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ დისტანციურად, ტექნიკურ საშუალებათა გამოყენებით. მათ ასევე უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ მომჩივნის დაუსწრებლად, თუ საქმეში არსებული მასალებიდან სრულად დგინდება დავის საგანთან დაკავშირებული ფაქტობრივი გარემოებები.

სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის დებულებათა გათვალისწინებით საგადასახადო ორგანოებს თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვთ დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით (მათ შორის, გადასახადის გადამხდელის დანახარჯების შესახებ) ან შედარების მეთოდით – სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელების შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო სააღრიცხვო დოკუმენტაციას ან დადგენილი წესის დარღვევით აწარმოებს ბუღალტერიას, აგრეთვე ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-8 მუხლის 22-ე ნაწილის თანახმად, სააღრიცხვო დოკუმენტაციაა პირველადი დოკუმენტები (მათ შორის, პირველადი საგადასახადო დოკუმენტები), ბუღალტრული აღრიცხვის რეგისტრები და სხვა დოკუმენტები, რომელთა საფუძველზედაც განისაზღვრება გადასახადებით დაბეგვრის ობიექტები, დაბეგვრასთან დაკავშირებული ობიექტები და დგინდება საგადასახადო ვალდებულებები.

ამავე კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე):

ა) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა;

ბ) ერთზე მეტი ნებისმიერი შემდეგი პირობის არსებობისას:

ბ.ა) ადგილი აქვს პირის აქტივების დაუსაბუთებელ ზრდას;

ბ.ბ) პირის მიერ ეკონომიკური საქმიანობისათვის ან/და პირადი მოხმარებისათვის გაწეული ხარჯი აჭარბებს დეკლარირებულ შემოსავალს;

ბ.გ) მიმდინარე საგადასახადო კონტროლის ღონისძიებების შედეგად საგადასახადო შემოწმების დაწყების შესახებ საგადასახადო ორგანოს შესაბამისი აქტით განსაზღვრულ შესამოწმებელ პერიოდში გამოვლენილია პირის მიერ საგადასახადო სამართალდარღვევის ჩადენის ორი ან მეტი შემთხვევა;

ბ.დ) გამოვლენილია არსებითი სხვაობა პირის მიერ საგადასახადო ორგანოსათვის წარდგენილ/დეკლარირებულ დაბეგვრასთან დაკავშირებულ მონაცემებსა და მიმდინარე საგადასახადო კონტროლის ღონისძიებების შედეგად ფაქტობრივად დაფიქსირებულ მონაცემებს შორის.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის მიხედვით, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, კერძოდ:

ა) პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს;

ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავებისას:

ა) გადასახადის დაკავებისა და ბიუჯეტში მისი გადარიცხვისათვის პასუხისმგებლობა ეკისრება შემოსავლის გადამხდელს;

ბ) გადასახადის თანხის დაუკავებლობის შემთხვევაში შემოსავლის გადამხდელი ვალდებულია ბიუჯეტში შეიტანოს დაუკავებელი გადასახადის თანხა ფაქტობრივად გადახდილი ანაზღაურების შესაბამისად და მასთან დაკავშირებული სანქციები.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

შემოსავლების სამსახური შემოწმებით დადგენილ გარემოებაზე მითითებით აღნიშნავს, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ შემოწმებისათვის წარდგენილია საბანკო ამონაწერები და საბუღალტრო აღრიცხვის პროგრამა ორისი, თუმცა წარდგენილ აღრიცხვაში ვერ ხდება გაწული მომსახურებიდან მიღებული შემოსავლების იდენტიფიცირება, კონკრეტულად არ არის იდენტიფიცირებული რომელ სატრანსპორტო საშუალებას რა ტიპის მომსახურება გაუწია გადამხდელმა და ამ მომსახურებაზე კონკრეტულად რა შემოსავალი მიიღო საწარმომ. ამასთან, წარდგენილ აღრიცხვაში კომპანიის მიერ ეკონომიკური საქმიანობისთვის გაწეული ხარჯი აჭარბებს დეკლარირებულ შემოსავლებს და პირი შესამოწმებელ პერიოდში დაჯარიმებულია დაქირავებულ პირთა რეესტრში არასწორად ასახული მონაცემების გამო. აღნიშნული ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოწმების მიერ გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით, კერძოდ, არაპირდაპირი მეთოდით გაანგარიშდა საწარმოს შემოსავლები. შემოსავლების დადგენისას შემოწმება დაეყრდნო მსგავსი საქმიანობის სახის მქონე აუდირებული ობიექტის მონაცემებს, დადგინდა, ერთი ავტომობილის შეკეთებაზე გაწეული მომსახურების საშუალო ღირებულება. დაქირავებულების რაოდენობიდან და წლის განმავლობაში უქმე დღეების გათვალისწინებით, დაანგარიშდა საწარმოს მიერ მიღებული შემოსავლები. ფულადი სახსრების მოძრაობის გაანგარიშებისას, შემოწმებით დადგენილ შემოსავლებს გამოაკლდა ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული ხარჯები. მ.შ დოკუმენტურად დადასტურებული შესყიდვების ხარჯი, გაცემული ხელფასების, ბიუჯეტში გადახდილი და სხვა განაცემის შინაარსით გადახდილი თანხები. შემოწმების მიერ საბანკო ანგარიშებზე არსებული ნაშთების გათვალისწინებით დაანგარიშდა შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს საწარმოში არსებული ფულის ნაშთი, რომელიც ჩაითვალა საწარმოს ანგარიშვალდებულ პირზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან, ასევე განესაზღვრა შესაბამისი ჯარიმა.

ზემოაღნიშნული ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახური განმარტავს, რომ არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით საწარმოს მიერ მიღებული შემოსავლების გაანგარიშება, ხოლო ფულადი სახსრების მოძრაობისას მიღებული შემოსავლებისა და დოკუმენტურად დადასტურებული ხარჯების, მათ შორის გაცემული ხელფასების, ბიუჯეტში გადახდილი და სხვა განაცემის შინაარსით გადახდილი თანხების შეპირისპირების შედეგად განსაზღვრული ფულის ნაშთის, რომლის არსებობაც სალაროში არ დადასტურდა, საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად განხილვა შეესაბამება კანონმდებლობის მოთხოვნებს.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი რაიმე დოკუმენტაცია/მტკიცებულება, რომელიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ სადავო საკითხთან დაკავშირებით შემოწმების მიერ საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა და მასზე ჯარიმის შეფარდება შესაბამისობაშია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნებთან, ამდემად, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ :

 

1. შპს „-----“ (ს/ნ -----) საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. N 16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი N 64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, მისი ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი:

გადასახადის გადამხდელი ითხოვს დარიცხული თანხების, მათ შორის შეფარდებული ჯარიმის კორექტირებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

დდგენილია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის ბრძანებების საფუძველზე ჩატარდა მომჩივანის საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება ყოველთვიური მოგებისა და გადახდის წყაროსთან დაკავებული გადასახადების სისწორესთან და სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრასთან დაკავშირებით. შემოწმების შედეგებზე შედგენილ იქნა საგადასახადო შემოწმების აქტი, ბრძანება და საგადასახადო მოთხოვნა, რომლითაც გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა გადასახადი თანხა, ჯარიმა და საურავი.

 

გადაწყვეტილება:

შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

დასაბუთება:

შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: მუხლი 61(3); 73(5); 73(9,,ბ"); 101(1); 154(1,,ა");.