გადაწყვეტილება №26601/2/2026

№26601/2/2026

25 მარტი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს „---“ (ს/ნ ---)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 19.02.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს ---ის 9.02.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26601/2/2026).

 

დავის საგანი:

1. ჩამოწერის დოკუმენტის გარეშე ჩამოწერილი სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების მიწოდებად განხილვა;

2. საქონლის იმპორტისას დაფიქსირებული დანაკლისის რეალიზებულად განხილვა;

3. გაუვარგისებული ფქვილის მარაგების რეალიზაციიდან ამორიცხვა.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 20.11.2025 წლის №007-308 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 21.01.2026 წლის №559 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 176 147,02 ლარი.

მათ შორის:

გადასახადი - 105 094,92

დღგ - 2 271,16

მოგების გადასახადი - 5 348,88

საშემოსავლო გადასახადი - 97 474,88

ჯარიმა - 60 563,6

საურავი - 10 488,5

 

პროცედურული გარემოებები

მომჩივნის საქმიანობაა ადგილობრივ ბაზარზე ფქვილის, ქატოს, ზეთის და მსგავსი კატეგორიის საქონელის რეალიზაცია. საქონელს იძენს როგორც იმპორტით, ასევე ადგილობრივ ბაზარზე. აუდიტის დეპარტამენტის 12.11.2025 წლის საგადასახადო შემოწმების აქტით შემოწმებულია 1.01.2022 წლიდან 1.06.2025 წლამდე პერიოდი. საგადასახადო შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 20.11.2025 წლის №007-308 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში. შემოსავლების სამსახურის 21.01.2026 წლის №559 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

სადავო საკითხები:

1. ჩამოწერის დოკუმენტის გარეშე ჩამოწერილი სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების მიწოდებად განხილვა ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

შემოწმების პროცესში გადასახადის გადამხდელის მიერ წარდგენილი საბუღალტრო პროგრამის და პირველადი აღრიცხვის ინფორმაციის/დოკუმენტაციის (საბანკო ამონაწერები, ინვოისები, ბუღალტრული პროგრამა ორისი, დებიტორ-კრედიტორული შედარების აქტები და სხვადასხვა სახის ხელშეკრულებები) შესწავლით დადგინდა, რომ გადასახადის გადამხდელს უფიქსირდება სასაქონლო-მატერიალური მარაგების ჩამოწერა, რომელზეც ჩამოწერის დოკუმენტი არ გააჩნია. ჩამოწერილ საქონელზე კატეგორიებისა და პერიოდის მიხედვით გავრცელდა დოკუმენტური ფასნამატი და რეალიზებულად ჩაითვალა შესაბამის პერიოდებში.

ყოველივე ზემოაღნიშნულის და საგადასახადო კოდექსის 158-ე, 159-ე მუხლების გათვალისწინებით, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ და საგადასახადო დეკლარაციაში გადასახადის თანხის შემცირებისთვის, დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი შემოსავლების სამსახური

მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 და მე-6 ნაწილებზე და აღნიშნავს, რომ საჩივრის განხილვა საგადასახადო ორგანოში ჩაინიშნა გადასახადის გადამხდელის მონაწილეობით, რომელსაც ეცნობა საჩივრის განხილვის დროისა და ადგილის შესახებ, თუმცა მომჩივანი არ გამოცხადდა საჩივრის ზეპირ განხილვაზე და არც განცხადება წარმოუდგენია განხილვის გადადებასთან დაკავშირებით. ამასთან, სატელეფონო კომუნიკაციისას თანხმობა განაცხადა საჩივრის მისი მონაწილეობის გარეშე განხილვაზე. შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტზე, საგადასახადო კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 158-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილებზე, 164-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 174-ე მუხლის პირველ და მე-2 ნაწილებზე, 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“, „ბ“ და „გ“ ქვეპუნქტებზე, 176- ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, 180-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, „გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №996 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 72-ე მუხლის პირველ პუნქტზე და მე-3 პუნქტის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე და მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე, 101-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე და მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, 105-ე მუხლის მე-2 ნაწილზე, 72-ე მუხლის პირველ ნაწილზე და 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებსა და გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციაზე და აღნიშნავს, რომ ვინაიდან გადასახადის გადამხდელს არ ჰქონდა ჩამოწერილი საქონელი „მიმდინარე კონტროლის პროცედურების ჩატარების, სასაქონლო-მატერიალურ ფასეულობათა ჩამოწერის, აღიარებული საგადასახადო დავალიანების დაფარვის, საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველყოფის ღონისძიებების განხორციელების, სამართალდარღვევათა საქმისწარმოების წესის დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №994 ბრძანების ინსტრუქციის შესაბამისად, შემოწმების მიერ არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენება და აღნიშნული საქონლის რეალიზებულად განხილვა მართლზომიერია.

ამასთან, ჩამოწერილ საქონელზე კატეგორიებისა და პერიოდის მიხედვით კომპანიის დოკუმენტური ფასნამატის გავრცელება, რამაც გამოიწვია დამატებითი შემოსავლის განსაზღვრა შესაბამისობაშია კანონმდებლობის მოთხოვნებთან. ასევე, შემოწმებით გამოვლენილი განკარგვადი თანხა, ოპერაციის შინაარსის გათვალისწინებით, წარმოადგენს საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასს და მისი გადახდის წყაროსთან დაბეგვრა მართლზომიერია.

ამასთან, მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად და დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, საქმეში არსებული მასალების, დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებებისა და აუდიტის დეპარტამენტის მოწოდებული ინფორმაციის გათვალისწინებით, სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად, ხოლო საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

საგადასახადო ორგანომ არ გაითვალისწინა კომპანიის მიერ შესამოწმებელ პერიოდში ჩამოწერილი საქონელი (სოიოს შროტი) და საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრისას ჩამოწერილი გაუვარგისებული საქონელი მიიჩნია კომპანიის მიერ შესამოწმებელ პერიოდში რეალიზებულად და დაუქვემდებარა დაბეგვრას როგორც დღგ-ით, ისე საშემოსავლო გადასახადით. საგადასახადო ორგანოს პოზიცია იურიდიულად უსაფუძვლო და დაუსაბუთებელია. საქონლის ვაჭრობით დაკავებული კომპანიისთვის საქონლის გაუვარგისება წარმოადგენს განხორციელებულ ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებულ რისკს. შესაბამისად, მიუხედავად იმ გარემოებისა, რომ გაუვარგისებულ საქონელს კომპანიის შემოსავლების ფორმირებაზე პირდაპირი გავლენა არ ჰქონია, ის წარმოადგენს კომპანიის მიერ განხორციელებულ ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში წარმოშობილ ხარჯს, რომელიც საგადასახადო კოდექსის მიხედვით გამოქვითვას ექვემდებარება, ხოლო მისი შეძენისას/იმპორტისას გადახდილი დღგ ჩათვლას ექვემდებარება.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 145-ე მუხლის მე-6 და მე-8 ნაწილების თანახმად:

6. ვადაგასული ან/და გამოსაყენებლად ან შემდგომი მიწოდებისთვის უვარგისი სასაქონლომატერიალური ფასეულობის ჩამოწერისას გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია საგადასახადო ორგანოს შეატყობინოს სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის ჩამოწერის (სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის სახეობის, რაოდენობისა და ღირებულების მითითებით) შესახებ და ჩამოწერა განახორციელოს მხოლოდ საგადასახადო ორგანოს მიერ შესაბამისი დადასტურების შემთხვევაში.

8. ამ მუხლის მე-6 და 61 ნაწილებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის ჩამოწერის წესს ადგენს საქართველოს ფინანსთა მინისტრი.

„მიმდინარე კონტროლის პროცედურების ჩატარების, სასაქონლო-მატერიალურ ფასეულობათა ჩამოწერის, აღიარებული საგადასახადო დავალიანების დაფარვის, საგადასახადო დავალიანების გადახდევინების უზრუნველყოფის ღონისძიებების განხორციელების, სამართალდარღვევათა საქმისწარმოების წესის დამტკიცების თაობაზე“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 31.12.2010 წლის №994 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 32-ე მუხლის პირველი, მე-2 და მე-3 პუნქტების თანახმად:

1. სმფ-ების ჩამოწერა ხორციელდება ამ თავით დადგენილი წესით გაფორმებული დოკუმენტის (დანართი №24) საფუძველზე.

2. დოკუმენტის გაფორმება მოიცავს სმფ-ების ჩამოწერის დოკუმენტის შედგენის და საგადასახადო ორგანოს მიერ მისი დადასტურების პროცედურას.

3. ამ მუხლით გათვალისწინებული პროცედურების განხორციელების მიზანშეწონილობის საკითხზე გადაწყვეტილებას იღებს და მის ორგანიზაციულ და ფინანსურ უზრუნველყოფას ახორციელებს გადასახადის გადამხდელი.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციაა დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.

საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი.

საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.

საბჭო აღნიშნავს, რომ საჩივრის განხილვა ჩაინიშნა მომჩივნის მონაწილეობით, თუმცა მომჩივანი არ გამოცხადდა საჩივრის განხილვაზე და არც განცხადება წარმოუდგენია დავის განხილვის გადადებასთან დაკავშირებით. შემოწმების შედეგად დადგენილია, რომ საწარმოს უფიქსირდება სასაქონლო-მატერიალური მარაგების ჩამოწერა, რომელზეც ჩამოწერის დოკუმენტი არ გააჩნია.

საბჭო მიუთითებს საქმის გარემოებებზე, მხარეთა არგუმენტაციაზე და აღნიშნავს, რომ სასაქონლომატერიალური ფასეულობების ჩამოწერის შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელი ვალდებული იყო საგადასახადო ორგანოსთვის შეეტყობინებინა სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის ჩამოწერის შესახებ და ჩამოწერა განახორციელებინა მხოლოდ საგადასახადო ორგანოს მიერ შესაბამისი დადასტურების შემთხვევაში, რაც სადავო შემთხვევაში მომჩივნის მიერ შესრულებული არ არის. აღნიშნულიდან გამომდინარე, საბჭო მიიჩნევს, რომ დადასტურებული არ არის გამოსაყენებლად ან შემდგომი მიწოდებისთვის უვარგისი სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის ჩამოწერის ფაქტი. აღნიშნულის გათვალისწინებით, საქონელის მიწოდებულად ჩათვლა მართლზომიერია, მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს ამ ნაწილში საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

2. საქონლის იმპორტისას დაფიქსირებული დანაკლისის რეალიზებულად განხილვა

ფაქტების აღწერა

საგადასახადო შემოწმების აქტში სადავო საკითხი აღნიშნული არ არის.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი მითითებულია პირველი დავის საგნის ნაწილში.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

საქონლის იმპორტისას ხშირია შემთხვევები, რომ განბაჟებული ტვირთის გახსნისას ფაქტიურად მიღებული საქონლის ოდენობები (განსაკუთრებით ფქვილის და ქატოს იმპორტისას) არ შეესაბამება ერთმანეთს, კერძოდ: ფაქტიურად მიღებული საქონლის ოდენობა უფრო ცოტაა მომწოდებლის მიერ სასაქონლო და სატრანსპორტო დოკუმენტებში მითითებულ ოდენობებთან შედარებით, ე.ი. შესამოწმებელ პერიოდში საქონლის იმპორტისას ფიქსირდება დანაკლისები.

საგადასახადო ორგანომ არ გაითვალისწინა საქონლის იმპორტისას დაფიქსირებული საქონლის დანაკლისები და მიიჩნია კომპანიის მიერ საბაზრო ღირებულებად რეალიზებულად, რაც დაუქვემდებარა დღგ-ით და საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრას. საგადასახადო ორგანოს პოზიცია იურიდიულად უსაფუძვლო და დაუსაბუთებელია. საქონლის იმპორტისას გამოვლენილი საქონლის დანაკლისის ხარჯები წარმოადგენენ კომპანიის მიერ განხორციელებულ ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებულ ხარჯს, რომელიც საგადასახადო კოდექსის მიხედვით გამოქვითვას ექვემდებარება, ხოლო მისი შეძენისას/იმპორტისას გადახდილი დღგ ჩათვლას ექვემდებარება.

 

3.გაუვარგისებული ფქვილის მარაგების რეალიზაციიდან ამორიცხვა

ფაქტების აღწერა

საგადასახადო შემოწმების აქტში სადავო საკითხი აღნიშნული არ არის.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

მითითებულია პირველი დავის საგნის ნაწილში.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

შესამოწმებელ პერიოდში კომპანიას, საწყობში წყლის ჩამოსვლის შედეგად, გაუფუჭდა მნიშვნელოვანი ოდენობის ფქვილის მარაგი. გაუვარგისების ხარისხის გათვალისწინებით, მისი რეალიზაცია შეუძლებელი იყო და დაექვემდებარა განადგურებას. საგადასახადო ორგანომ არ გაითვალისწინა აღნიშნული გარემოება და წყლის ჩამოსვლის შედეგად გაუვარგისებული ფქვილის მარაგები მიიჩნია კომპანიის მიერ საბაზრო ღირებულებად რეალიზებულ საქონლად და დაუქვემდებარა დღგ-ით და საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრას. კომპანიის მარაგების მეორე მნიშვნელოვანი ნაწილი გაუფუჭდა მღრღნელების მიერ. საგადასახადო ორგანოს პოზიცია იურიდიულად უსაფუძვლო და დაუსაბუთებელია. საქონლის ვაჭრობით დაკავებული კომპანიისთვის საქონლის გაუვარგისება, მათ შორის საწყობში წვიმის/წყლის ჩამოსვლის ან მღრღნელების დაზიანების შედეგად, წარმოადგენს განხორციელებულ ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებულ რისკს. შესაბამისად, მიუხედავად იმ გარემოებისა, რომ გაუვარგისებულ საქონელს კომპანიის შემოსავლების ფორმირებაზე პირდაპირი გავლენა არ მოუხდენია, ის წარმოადგენს კომპანიის მიერ განხორციელებულ ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში წარმოშობილ ხარჯს, რომელიც საგადასახადო კოდექსის მიხედვით გამოქვითვას ექვემდებარება, ხოლო მისი შეძენისას/იმპორტისას გადახდილი დღგ ჩათვლას ექვემდებარება.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ მე-2 და მე-3 სადავო საკითხების ნაწილში საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის პირველი და მე-3 ნაწილების თანახმად:

1. გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სწორად და დროულად აღრიცხოს შემოსავლები და ხარჯები დოკუმენტურად დადასტურებულ მონაცემთა საფუძველზე, ამ თავით გათვალისწინებული მეთოდების გამოყენებით და მიაკუთვნოს იმ საანგარიშო პერიოდს, რომელშიც მოხდა მათი მიღება და გაწევა.

3. გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საბჭო მიუთითებს იმ გარემოებაზე, რომ მომჩივნის მიერ მითითებულ მე-2 (საქონლის იმპორტისას დაფიქსირებული დანაკლისის რეალიზებულად განხილვა) და მე-3 (გაუვარგისებული ფქვილის მარაგების რეალიზაციიდან ამორიცხვა) სადავო საკითხებთან დაკავშირებით საგადასახადო შემოწმების აქტში დამატებით საგადასახადო ვალდებულებების დარიცხვის თაობაზე მითითებული არ არის, ხოლო მომჩივნის მიერ არ არის წარმოდგენილი მტკიცებულებები, რომლითაც დადგინდება, რომ სადავო საკითხთან დაკავშირებით დამატებით განსაზღვრულია/დეკლარირებულია საგადასახადო ვალდებულებები.

აღნიშნულიდან გამომდინარე, ვინაიდან მომჩივნის მიერ წარმოდგენილი არ არის არგუმენტაციაში მითითებული დანაკლისის აღრიცხვის შესახებ ინფორმაცია/დოკუმენტაცია ან/და გაუვარგისებული ფქვილის მარაგების რეალიზაციის აღრიცხვის შესახებ ინფორმაცია/დოკუმენტაცია, საბჭო მიიჩნევს, რომ მე-2 და მე-3 სადავო საკითხების ნაწილში საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი:

1.ჩამოწერის დოკუმენტის გარეშე ჩამოწერილი სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების მიწოდებად განხილვა;

2. საქონლის იმპორტისას დაფიქსირებული დანაკლისის რეალიზებულად განხილვა;

3. გაუვარგისებული ფქვილის მარაგების რეალიზაციიდან ამორიცხვა.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

შემოწმების პროცესში გადასახადის გადამხდელის მიერ წარდგენილი საბუღალტრო პროგრამის და პირველადი აღრიცხვის ინფორმაციის/დოკუმენტაციის (საბანკო ამონაწერები, ინვოისები, ბუღალტრული პროგრამა ორისი, დებიტორ-კრედიტორული შედარების აქტები და სხვადასხვა სახის ხელშეკრულებები) შესწავლით დადგინდა, რომ გადასახადის გადამხდელს უფიქსირდება სასაქონლო-მატერიალური მარაგების ჩამოწერა, რომელზეც ჩამოწერის დოკუმენტი არ გააჩნია. ჩამოწერილ საქონელზე კატეგორიებისა და პერიოდის მიხედვით გავრცელდა დოკუმენტური ფასნამატი და რეალიზებულად ჩაითვალა შესაბამის პერიოდებში.

ყოველივე ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ და საგადასახადო დეკლარაციაში გადასახადის თანხის შემცირებისთვის, დაეკისრა ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება:

მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის შესაბამისად და არ არსებობს ამ ნაწილში საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

დასაბუთება:

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 145 (6,8); 73 (5); 101 (1); 154 (1); 136 (1,3).