გადაწყვეტილება №26899/2/2026

N 26899/2/2026

16 აპრილი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს „-----“ (ს/ნ ----- )

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

დავის საგანი:

საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 30.12.2025 წლის N 002-229 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 25.02.2026 წლის N 4300 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა:106 142,35 ლარი.

მათ შორის:

საშემოსავლო გადასახადი - 68 046,07 ლარი;

ჯარიმა - 34 023 ლარი;

საურავი - 4 073,28 ლარი;.

 

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები:

მომჩივნის ეკონომიკური საქმიანობის სახეა ავტო - სარემონტო მომსახურების გაწევა, მათ შორის, სამღებრო და სათუნუქე სამუშაოების შესრულება.

აუდიტის დეპარტამენტის 29.12.2025 წლის საგადასახადო შემოწმების აქტით შემოწმებულია მომჩივნის საქმიანობის 01.01.2022 წლიდან 01.08.2025 წლამდე საანგარიშო პერიოდი. შემოწმების აქტიდან დგინდება, რომ სადავო დარიცხვა გამოწვეულია შემდეგი გარემოებებით:

გადასახადის გადამხდელის მიერ შემოწმების პროცესში წარდგენილია საბანკო ამონაწერები და საბუღალტრო აღრიცხვის პროგრამა ორისი, თუმცა, ვერ ხდება გაწეული მომსახურებიდან მიღებული შემოსავლების იდენტიფიცირება. კონკრეტულად, არ არის იდენტიფიცირებული რომელ სატრანსპორტო საშუალებას რა ტიპის მომსახურება გაუწია გადამხდელმა და ამ მომსახურებაზე კონკრეტულად რა შემოსავალი მიიღო საწარმომ. ამასთან, აღსანიშნავია, რომ წარმოდგენილ აღრიცხვაში კომპანიის მიერ ეკონომიკური საქმიანობისთვის გაწეული ხარჯი აჭარბებს დეკლარირებულ შემოსავლებს. შესამოწმებელ პერიოდში გადასახადის გადამხდელი დაჯარიმებულია დაქირავებულ პირთა რეესტრში მონაცემების არასწორად ასახვის გამო. ასევე დადგინდა, რომ კომპანიას უწყვეტად უფიქსირდება ელექტროენერგიის ხარჯი 2025 წლის მარტის თვიდან, წყლის ხარჯი უწყვეტად ფიქსირდება 2022 წლის იანვრიდან 2024 წლის ნოემბრის თვემდე, ხოლო გაზის ხარჯი კი უწყვეტად ფიქსირდება მთელს შესამოწმებელ პერიოდში. გარდა აღნიშნულისა, 27.10.2025 წელს ეკონომიკური საქმიანობის ფაქტობრივად განხორციელების ადგილზე ჩატარდა შენობა - ნაგებობის დათვალიერების პროცედურა, რის შედეგადაც დაზუსტდა საწარმოს საქმიანობის სახე და დაფიქსირდა, რომ გადასახადის გადამხდელი ეწევა ავტომობილების სარემონტო მომსახურებას, კერძოდ, სამღებრო და სათუნუქე სამუშაოების მომსახურებას.

აღნიშნულის გათვალისწინებით, არაპირდაპირი მეთოდით გაანგარიშდა საწარმოს შემოსავლები. მსგავსი საქმიანობის მქონე აუდირებული ობიექტის მონაცემების მიხედვით, დადგინდა, ერთი ავტომობილის შეკეთებაზე გაწეული მომსახურების საშუალო ღირებულება. დაქირავებულების რაოდენობიდან და წლის განმავლობაში უქმე დღეების გათვალისწინებით, დაანგარიშდა საწარმოს მიერ მიღებული შემოსავლები. აღნიშნული მეთოდით დადგენილი შემოსავლებით, არაპირდაპირი მეთოდით, დაანგარიშდა კომპანიის ფულადი სახსრების მოძრაობა. შემოწმებით დადგენილ შემოსავლებს გამოაკლდა ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული ხარჯები. შემოწმების მიერ საბანკო ანგარიშებზე არსებული ნაშთების გათვალისწინებით დაანგარიშდა შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს საწარმოში არსებული ფულის ნაშთი, რისი სალაროში არსებობის ფაქტიც გადამხდელის მიერ ვერ დადასტურდა. აღნიშნული თანხა, შემოწმების მიერ, ჩაითვალა შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად. შესაბამისად, მომჩივანს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მიხედვით.

შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 30.12.2025 წლის N 002-229 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში. შემოსავლების სამსახურის 25.02.2026 წლის N 4300 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი:

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილზე, 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტზე, მე-8 მუხლის 22-ე ნაწილზე, 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილზე, 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე, 101-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, ფაქტობრივ გარემოებებზე და მიიჩნია, რომ სადავო საკითხთან დაკავშირებით შემოწმების მიერ საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა და მასზე ჯარიმის შეფარდება შესაბამისობაშია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნებთან, ამდენად, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია:

შპს ----- დირექტორი დღეის მდგომარეობით იმყოფება ----- და იქ მოქმედი ----- ვითარების გამო ვერ ჩამოდის. გარდა ამისა, მასთან გაწყვეტილია კავშირი, სხვა პირს არ გააჩნია კანონმდებლობით განსაზღვრული უფლება წარადგინოს საჩივარი ან განხილვაში მიიღოს მონაწილეობა.

სამეწარმეო საქმიანობისათვის ფართი იჯარით არის აღებული მოქალაქე ----- ----- - ის მიერ, რომელიც ამავე დროს არის შპს ----- დამფუძნებელი და დირექტორი რომელიც 01.10.2025 წლამდე ერთ პიროვნულად ასრულებდა მიღებული შეკვეთების მომსახურებას, გარდა 2025 წლის აგვისტო - სექტემბერის თვისა, სადაც გამოსაცდელი ვადით დროებით მუშაობდა ორი თანამშრომელი, რომლებმაც ორ თვიანი სტაჟირების შემდეგ 01.10.2025 წლიდან გაფორმდნენ მუდმივ თანამშრომლებად შპს -----.

დირექტორი არის უცხოელი და ვერ ფლობს ქართულ ენას, ამით მკვეთრად შეზღუდულია მის მომსახურების არეალი და აქედან გამომდინარე მისი ძირითადი კლიენტებია ----- მოქალაქეები, რომელთა რიცხვი მნიშვნელოვნად შემცირდა კოვიდის შემდეგ, აგრეთვე სახელმწიფოს მიერ გატარებული პოლიტიკის გამო შეზღუდულია ----- ბინადრობის უფლების მიცემა. ძალიან ხშირად ოფისი სხვადასხვა მიზეზების გამო საანგარიშო პერიოდის განმავლობაში არ ფუნქციონირებდა. საანგარიშო პერიოდში მომუშავე ----- იყო ავტო მომსახურების ვიწრო სპეციალისტი, ამიტომ მის მიერ გაწეული მომსახურების ღირებულება არ იყო იმაზე მეტი რაც დაფიქსირებულია საწარმოს სახელზე რიცხულ სალარო აპარატზე.

იჯარით აღებული ფართის მოცულობიდან გამომდინარე, შეუძლებელია რამდენიმე ავტო მანქანის მომსახურება ერთდროულად, რაც ერთ - ერთი დაბრკოლებაა გაზრდილი შემოსავლის მისაღებად.

მომჩივანი ითხოვს შემოწმების აქტით დამატებით დარიცხული ძირითადი გადასახადის და ჯარიმის მოხსნას.

 

დავების განხილვის საბჭო:

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს.

საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველ ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.

საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის, მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების და მე-3 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს. გადასახადის დაკავებისა და ბიუჯეტში მისი გადარიცხვისათვის პასუხისმგებლობა ეკისრება შემოსავლის გადამხდელს. გადასახადის თანხის დაუკავებლობის შემთხვევაში შემოსავლის გადამხდელი ვალდებულია ბიუჯეტში შეიტანოს დაუკავებელი გადასახადის თანხა ფაქტობრივად გადახდილი ანაზღაურების შესაბამისად და მასთან დაკავშირებული სანქციები. პირი, რომელიც ამ მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად გადახდის წყაროსთან აკავებს გადასახადს, ვალდებულია ბიუჯეტში გადარიცხოს გადასახადი პირისათვის თანხის გადახდისთანავე, ხოლო განაცემის არაფულადი ფორმით განხორციელების შემთხვევაში - შესაბამისი თვის ბოლო რიცხვში.

მოპასუხის განმარტებით, საგადასახადო ვალდებულებების არაპირდაპირი მეთოდით განსაზღვრა განპირობებულია გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი მონაცემების არასაიმედოობითა და შემდეგი ფაქტობრივი გარემოებებით:

წარდგენილი სააღრიცხვო დოკუმენტაციის მიხედვით, კომპანიის მიერ გაწეული ხარჯები აჭარბებს დეკლარირებულ შემოსავლებს. აღნიშნული გარემოება, დაქირავებულ პირთა რეესტრში არსებულ დარღვევებთან ერთად (რის გამოც პირი დაჯარიმებულია), აუდიტს აძლევს საფუძველს, მიიჩნიოს, რომ ოფიციალური დეკლარირება არ ასახავს რეალურ ეკონომიკურ სურათს. შემოწმებამ გამოიყენა მსგავსი საქმიანობის მქონე აუდირებული ობიექტის მონაცემები. მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ ჩატარდა მომჩივნის ტერიტორიების, შენობა - ნაგებობების, ძირითადი საშუალებებისა და სასაქონლომატერიალური ფასეულობების ვიზუალური დათვალიერება. შედეგად, დადგინდა, რომ ობიექტს აქვს 4 სამუშაო ადგილი (ავტომანქანების სამღებრო და სათუნუქე მომსახურება). შემოსავლების გაანგარიშება დაეფუძნა საშუალო საბაზრო ღირებულებას (305 ლარი ერთ ავტომობილზე) და სამუშაო გრაფიკს, რაც წარმოადგენს შემოსავლების დადგენის ობიექტურ მეთოდს. შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს დეკლარირებული ფულადი ნაშთის არსებობა სალაროში ფაქტობრივად ვერ დადასტურდა. აღნიშნული თანხა ჩაითვალა დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაექვემდებარება შესაბამისი საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრას. ამასთან, შემოსავლების არაპირდაპირი გზით განსაზღვრისას, საგადასახადო ორგანომ სრულად გამოქვითა ყველა ის ხარჯი, რომელიც დოკუმენტურად იყო დადასტურებული.

საბჭო ყურადღებას ამახვილებს დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებზე და მიიჩნევს, რომ მომჩივანს დავის წარმოების პროცესში არ აქვს წარმოდგენილი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს და გახდებოდა დარიცხული თანხების შემცირების საფუძველი. შესაბამისად, სადავო საკითხზე შემოსავლების სამსახურის გასაჩივრებული ბრძანებით მიღებული გადაწყვეტილება მართებულია, არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი N 64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი:

საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

დადგენილია, რომ ჩატარდა მომჩივანის საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება, ყოველთვიური მოგების, გადახდის წყაროსთან დაკავებული გადასახადების სისწორესთან და სალაროში ნაღდი ფულის რაოდენობის განსაზღვრასთან დაკავშირებით. შემოწმების შედეგებზე შედგენილ იქნა საგადასახადო შემოწმების აქტი, ბრძანება და საგადასახადო მოთხოვნა, რომლითაც გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა გადასახადი თანხა, ჯარიმა და საურავი. შემოსავლების სამსახურის ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

გადაწყვეტილება:

საბჭომ მიიჩნია, რომ სადავო საკითხზე შემოსავლების სამსახურის გასაჩივრებული ბრძანებით მიღებული გადაწყვეტილება მართებულია, არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

დასაბუთება:

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: მუხლი 275; 101; 154:.