გადაწყვეტილება №26263/2/2025

№26263/2/2025

22 დეკემბერი 2025

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს „------“ (ს/ნ -----)

მოპასუხე: მომსახურების დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 12.12.2025 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს „------“-ის 4.12.2025 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26263/2/2025).

 

დავის საგანი:

პირადი აღრიცხვის ბარათზე რიცხული საურავის ოდენობა.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. მომსახურების დეპარტამენტის 29.09.2025 წლის №21-11/68534 გადაწყვეტილება;

2. შემოსავლების სამსახურის 4.12.2025 წლის №26692 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: საურავი - 149 774. 7 ლარი (12.12.2025 წლის მდგომარეობით).

 

ფაქტების აღწერა

მომჩივანმა 19.09.2025 წელს განცხადებით მიმართა მომსახურების დეპარტამენტს და მოითხოვა პირადი აღრიცხვის ბარათზე არსებული საურავის გადაანგარიშება. მომსახურების დეპარტამენტის 29.09.2025 წლის №21-11/68534 გადაწყვეტილებით მომჩივანს უარი ეთქვა მოთხოვნის დაკმაყოფილებაზე, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.

შემოსავლების სამსახურის 4.12.2025 წლის №26692 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახურმა იხელმძღვანელა საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილით, 43-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტით, 53-ე მუხლის პირველი, მე-2 და მე-3 ნაწილებით, 269-ე მუხლის პირველი ნაწილით, 270-ე მუხლის პირველი ნაწილით, 272-ე მუხლით, „გადასახადის გადამხდელთა პირადი აღრიცხვის ბარათების წარმოების წესის შესახებ მეთოდური მითითების დამტკიცების თაობაზე“ შემოსავლების სამსახურის უფროსის №13446 ბრძანების 22-ე მუხლის მე-3, მე-4 და მე-6 პუნქტებით, მე-16 მუხლის პირველი და მეორე პუნქტებით, საგადასახადო კოდექსის 254-ე მუხლის მე-2 ნაწილით, 299-ე მუხლის მე-11 ნაწილით.

შემოსავლების სამსახურმა ყურადღება გაამახვილა იმ გარემოებაზე, რომ საგადასახადო შემოწმება შეეხო 1.06.2019-1.03.2023 წლების პერიოდს. გადასახადები დარიცხულია შესაბამისი სავადო თარიღების მიხედვით, ხოლო ჯარიმა დარიცხულია 2023 წლის 29 სექტემბრის სავადო თარიღით. გადასახადის გადამხდელის ნაერთ ბარათზე (რომელიც მხოლოდ ინფორმაციული ხასიათისაა) გადახდილი თანხებით დაფარულია ის დავალიანება, რომლის დარიცხვის სავადო თარიღი უფრო ადრეა, მათ შორის, დაფარულია ჯარიმა სრულად და საურავის ნაწილი, ხოლო შემდეგი სავადო თარიღებით დარიცხული დეკლარირებული გადასახადები აღრიცხულია დავალიანებად ძირითად გადასახადში, რომელსაც ერიცხება საურავი. ამასთან, საგადასახადო დავალიანება დაფარულია ქრონოლოგიური წესით საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 253-ე მუხლით დადგენილი თანმიმდევრობით (გადასახადი, ჯარიმა, საურავი).

შემოსავლების სამსახურმა მიუთითა გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში გადასახადის გადამხდელის გვერდზე არსებულ ე.წ. „ნაერთ ინფორმაციაზე“, რომელიც მხოლოდ ინფორმაციული ხასიათისაა და აჩვენებს ჯამურ (აღიარებული და არაღიარებული ვალდებულების ნაერთი) საგადასახადო ვალდებულებას დროებით ბარათზე არსებული დამატებით დარიცხული თანხების აღიარების შემთხვევაში კონკრეტული თარიღის მიხედვით. გადასახადის გადამხდელის აღიარებული ვალდებულებები ზუსტად განსაზღვრული იქნება მხოლოდ დამატებით დარიცხული თანხების აღიარებისა და ძირითად ბარათზე გადატანის შემდეგ.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ განსახილველ შემთხვევაში მომჩივნის პირადი აღრიცხვის ბარათზე დარიცხული საურავი კანონშესაბამისია, ხოლო მომსახურების დეპარტამენტის 2025 წლის 29 სექტემბრის №21-11/68534 გადაწყვეტილება მართლზომიერია და არ არსებობს გადამხდელის მოთხოვნის დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

აუდიტის დეპარტამენტის მიერ ჩატარდა საწარმოს საქმიანობის გასვლითი საგადასახადო შემოწმება შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2023 წლის 1 მაისის N9464 ბრძანების შესაბამისად, პერიოდი (1.06.2019-1.03.2023). სულ არის სამი საგადასახადო მოთხოვნა: 1) 10.10.2023 წლის №085-18 საგადასახადო მოთხოვნა დარიცხული თანხა: გადასახადი 150302 ლარი, ჯარიმა 132035 ლარი, საურავი 123363.20 ლარი, სულ ჯამში: 405700.20 ლარი 2) 1.11.2024 წლის №085-24 საგადასახადო მოთხოვნა დარიცხული თანხა: გადასახადი 150302 ლარი, ჯარიმა 132035 ლარი, საურავი 139953. 60 ლარი, სულ ჯამში: 422290.60 ლარი 3) 17.09.2025 წლის №085-27 საგადასახადო მოთხოვნა, დარიცხული თანხა: გადასახადი 150302 ლარი, ჯარიმა 72846 ლარი, საურავი 149255,74 ლარი. სულ ჯამში: 372403.74 ლარი. ამ სამი საგადასახადო მოთხოვნით ბიუჯეტში გადასახდელ ერიცხება 150302 ლარი. შემოწმების აქტის შემდგომ 2023 წლის 10 ოქტომბრიდან 2025 წლის 19 სექტემბრამდე პერიოდში, როდესაც ბიუჯეტში საწარმოს წარმოეშვებოდა ზედმეტობა აღრიცხვა ანგარიშგება/დღგ-ის დაბრუნების ბარათზე, ან რიცხავდა ბიუჯეტში 101001000-ზე გადასახადს, კონკრეტულად შემოწმების აქეთ და შემოწმების აქტის აქეთ პერიოდის, მაგ. 2023 წლის ნოემბრის დეკლარაციებით წარმოშობილ გადასახადით ან ბიუჯეტში არსებული ზედმეტობით იფარებოდა პირველ რიგში არაღიარებული ვალდებულებები, ხოლო რისთვისაც რიცხავდა ამ თანხებს მიმდინარე გადასახადი აღიქმებოდა გადაუხდელ გადასახადად, რითაც იზრდებოდა გადასახადი და კომპანიას ერიცხებოდა საურავი 0,05 პროცენტი, მაგალითისთვის თუ საწარმოს ბიუჯეტში 2023 წლის ნოემბრის დეკლარაციებით წარმოეშვებოდა ჯამურად 200 000 ლარის გადასახადის გადახდის ვალდებულება და ამ თანხას ბიუჯეტში ჩარიცხავდა ნოემბრის თვეში, აღრიცხვა ანგარიშგება/დღგ-ის დაბრუნების ბარათზე ამ თანხით 200 000 ლარით იფარებოდა არაღიარებული დავალიანება ხოლო 200 000 ლარზე ერიცხება 0,05% საურავი, როგორც ახალ გადაუხდელ გადასახადზე მაშინ, როცა საწარმოს არაღიარებული დავალიანების თანხაა 150302 ლარია, რასაც უნდა ერიცხებოდეს საურავი და არა ახალ წარმოქმნილ დავალიანებას უკვე გადახდილ 200000 ლარს + გადაუხდელი არაღიარებულ დავალიანების სხვაობა, კანონით ჯარიმას საურავი არ ერიცხება და არც საურავს საურავი და არც არაღიარებული დავალიანების დაფარვა უნდა მოხდეს მანამ სანამ ის არ აღიარდება, ეს კანონით არასწორია, რადგან არაღიარებული დავალიანების დაფარვა არ უნდა ხდებოდეს აღრიცხვა ანგარიშგება/დღგ-ს დაბრუნების ბარათზე მანამ სანამ ის არ აღიარდება ერთადერთი შეიძლება, საურავი დაერიცხოს არაღიარებულ გადასახადზე ისიც იმ ნაწილზე რა ნაწილიც აკლია გადასახდელ გადასახადს 150302 ლარს. ამ შემთხვევაში 2024 წლის აგვისტოდან დღემდე 150302 ლარზე მეტი თანხა აქვს ზედმეტობა ბიუჯეტში მიუხედავად ამისა დღემდე ნაერთ ინფორმაციაში ჩანს, რომ გადასახადი აქვს დასაფარი 19 სექტემბრის მდგომარებით 8213.50 ლარი, რაზეც ერიცხება საურავები, როცა გადასახადის 150302 ლარზე მეტი თანხა ფიქსირდება, როგორც ზედმეტად გადახდილი თანხა. აქედან გამომდინარე:

ითხოვს 2023 წლის 10 სექტემბრიდან დღემდე აღრიცხვა-ანგარიშგება/დღგ-ის დაბრუნების ბარათზე გადახდილი გადასახადების ან დღგ-ის დეკლარაციით წარმოქმნილი ზედმეტობით მოხდეს ამავე პერიოდში წარმოქმნილი გადასახადების დაფარვა და არა ჯერ არაღიარებული ვალდებულების დაფარვა შემდეგ კი ახალ გადასახადზე საურავის დარიცხვა. ითხოვს გასწორდეს აღრიცხვა-ანგარიშგება/დღგ-ის დაბრუნების ბარათი. ასევე უმორჩილესად ითხოვს შესწავლილი იქნას საურავის დარიცხვის საკითხი, ვინაიდან საურავის გაანგარიშება მოხდა არასწორად, რაც ნათლად ჩანს საგადასახადო მოთხოვნაში და ასევე პირადი აღრიცხვის ბარათის ანალიზითაც, მაგალითად საგადასახადო მოთხოვნაში მითითებულია, რომ გადასახადის თანხა არის 150302 ლარი, ხოლო საურავი - 123363.2 ლარი, რაც არის მათემატიკური თვალსაზრისით შეუძლებელი და არის იმის შედეგი, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ გადახდილი თანხებით სრულად არ დაიფარა ნარჩენი ძირითადი თანხა, არამედ დაიფარა საურავი, რაც პრაქტიკაშიც არის საკმაოდ ხშირი მოვლენა და ცხელ ხაზე როცა დარეკა უთხრეს, რომ აღნიშნული შეიძლება გასწორდეს მას შემდეგ როცა სრულად დაფარავდა დავალიანებას და შემდგომ სერვის ცენტრში დაწერდა განცხადებას, რაც ბუნებრივია არასწორია და ითხოვს მომსახურების დეპარტამენტს დაევალოს გადამხდელის მიერ გადახდილი თანხების ასახვა პირველ რიგში გადასახადში. ასევე აღნიშნული დასტურდება პირადი აღრიცხვის ბარათის მონაცემითაც, მაგალითად 2024 წლის 30 ივნისის მდგომარეობით საგადასახადო დავალიანება არის 64318.5 ლარი, ხოლო საურავი არის 173408.16 ლარი, რაც ასევე არის გადახდილი თანხების არასწორად ასახვის შედეგი.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 53-ე მუხლის პირველი, მე-2 და მე-3 ნაწილების თანახმად, საგადასახადო ვალდებულებად ითვლება პირის ვალდებულება, გადაიხადოს ამ კოდექსით დაწესებული, აგრეთვე ამ კოდექსით დაწესებული და მუნიციპალიტეტის წარმომადგენლობითი ორგანოს მიერ შემოღებული გადასახადი. პირს საგადასახადო ვალდებულება ეკისრება საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ იმ გარემოებათა წარმოქმნის მომენტიდან, რომლებიც ითვალისწინებს გადასახადის გადახდას. საგადასახადო ვალდებულების შესრულებად ითვლება გადასახადის თანხის დადგენილ ვადაში გადახდა.

საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, საგადასახადო სამართალდარღვევად ითვლება პირის მართლსაწინააღმდეგო ქმედება (მოქმედება ან უმოქმედობა), რომლისთვისაც ამ კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა. საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის პირს პასუხისმგებლობა შეიძლება დაეკისროს მხოლოდ ამ კოდექსით დადგენილი საფუძვლითა და წესით.

საგადასახადო კოდექსის 270-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების მიხედვით, საგადასახადო სანქცია არის პასუხისმგებლობის ზომა ჩადენილი საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის. საგადასახადო სანქცია გამოიყენება გაფრთხილების, საურავის, ფულადი ჯარიმის, სამართალდარღვევის საქონლის ან/და სატრანსპორტო საშუალების უსასყიდლოდ ჩამორთმევის სახით, ამ კოდექსით გათვალისწინებულ შემთხვევებში.

საგადასახადო კოდექსის 272-ე მუხლის პირველი, მე-2 და 21 ნაწილების თანახმად, საურავი არის საგადასახადო სანქცია, რომელიც პირს ეკისრება საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვადაში გადასახადის გადასახდელი თანხის გადაუხდელობისათვის. საურავი ერიცხება გადასახადის თანხას, რომელიც არის სხვაობა გადასახადის გადამხდელის მიერ შეუსრულებელ საგადასახადო ვალდებულებებსა და ზედმეტად გადახდილი გადასახადების ჯამს შორის. თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, საურავის დარიცხვა ხორციელდება თითოეული ვადაგადაცილებული დღისათვის, გადასახადის გადახდის ვადის ამოწურვის დღის მომდევნო დღიდან. საურავის დარიცხვა წყდება მისი დარიცხვის ვალდებულების წარმოშობიდან 3 წლის გასვლის თარიღიდან.

საგადასახადო კოდექსის 253-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, აღიარებული საგადასახადო დავალიანება დაიფარება შემდეგი თანამიმდევრობით:

ა) გადასახადის თანხა;

ბ) ჯარიმა;

გ) საურავი.

„გადასახადის გადამხდელთა პირადი აღრიცხვის ბარათების წარმოების წესის შესახებ მეთოდური მითითების დამტკიცების თაობაზე“ შემოსავლების სამსახურის უფროსის 2016 წლის 18 მაისის №13446 ბრძანების 22-ე მუხლის მე-3 პუნქტის თანახმად, გადახდილი თანხის ბარათზე არსებულ აღიარებულ საგადასახადო ვალდებულებებზე განაწილება მოხდება საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილი თანმიმდევრობით – გადასახადის თანხა, ჯარიმა და საურავი. ამავე მუხლის მე-4 პუნქტის თანახმად, ძირითადი გადასახადების მიხედვით აღიარებული დავალიანების არსებობის შემთხვევაში, რომელთა წარმოშობა მოხდა ერთ კალენდარულ დღეს, გადახდილი თანხის მიკუთვნება უნდა მოხდეს იმ გადასახადის სახეზე, რომლის დარიცხვაც დროში უფრო ადრე მოხდა. ამავე მუხლის მე-6 პუნქტის მიხედვით, იმ შემთხვევაში, თუ პირს ერიცხება საგადასახადო ვალდებულება რამდენიმე გადასახადში და გადაიხადა თანხა, რომელიც საკმარისი არ არის გადასახადების მიხედვით არსებული დავალიანების დასაფარავად, თანხის განაწილება მოხდება ცალკეული გადასახადის ვალდებულების წარმოშობის ვადის მიხედვით. გადახდილი თანხით დაიფარება ის ვალდებულება, რომლის წარმოშობის სავადო თარიღი უფრო ადრეა.

„გადასახადის გადამხდელთა პირადი აღრიცხვის ბარათების წარმოების წესის შესახებ მეთოდური მითითების დამტკიცების თაობაზე“ შემოსავლების სამსახურის უფროსის 2016 წლის 18 მაისის №13446 ბრძანების მე-16 მუხლის პირველი და მე-2 პუნქტების მიხედვით, საურავის დარიცხვა ხორციელდება გადასახადის თანხაზე, რომელიც არის სხვაობა გადასახადის გადამხდელის შეუსრულებელ საგადასახადო ვალდებულებებსა და ზედმეტად გადახდილი გადასახადების ჯამს შორის. თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის დადგენილი, საურავის დარიცხვა ხორციელდება თითოეული ვადაგადაცილებული დღისათვის, გადასახადის გადახდის ვადის ამოწურვის მომდევნო დღიდან. ამ მუხლის პირველი პუნქტით დადგენილი წესით საურავის დარიცხვა ხორციელდება გადასახადის გადამხდელის პირადი აღრიცხვის ძირითად და დროებითი აღრიცხვის ბარათებზე არსებული საგადასახადო ვალდებულებების მიხედვით ცალ-ცალკე. ამასთან, დროებითი აღრიცხვის ბარათზე ასახულ არაღიარებულ საგადასახადო ვალდებულებებზე საურავის დაანგარიშება ხორციელდება პირადი აღრიცხვის ძირითად ბარათზე არსებული საგადასახადო ვალდებულებების გათვალისწინებით, ხოლო პირადი აღრიცხვის ძირითად ბარათზე საურავის გაანგარიშებაზე გავლენას არ ახდენს დროებითი აღრიცხვის ბარათზე არსებული არაღიარებული საგადასახადო ვალდებულებები.

მომსახურების დეპარტამენტის 29.09.2025 წლის №21-11/68534 გადაწყვეტილების მიხედვით, შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემებით, გადასახადის გადამხდელს 2025 წლის 25 სექტემბრის მდგომარეობით ერიცხება ზედმეტად გადახდილი თანხა 358 377 ლარი და დამატებით დარიცხული თანხები, რომელიც არ არის აღიარებული, სულ 372 032.33 ლარი, მათ შორის გადასახადი 150 302 ლარი, ჯარიმა 72 846 ლარი, საურავი 148 884.33 ლარი. არაღიარებული დავალიანება შედგება შემოწმების აქტის საფუძველზე დამატებით დარიცხული თანხებისაგან, რაზედაც გამოცემულია 2023 წლის 10 ოქტომბრის №085–18 საგადასახადო მოთხოვნა (კორექტირებული №08–24, 01.11.2024 წლის; №085–27, 17.09.2025 წლის). გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში გადასახადის გადამხდელის გვერდზე არის ე.წ. „ნაერთი ინფორმაცია“, რომელიც მხოლოდ ინფორმაციული ხასიათისაა და აჩვენებს ჯამურ (აღიარებული და არაღიარებული ვალდებულების ნაერთი) საგადასახადო ვალდებულებას დროებით ბარათზე არსებული დამატებით დარიცხული თანხების აღიარების შემთხვევაში კონკრეტული თარიღის მიხედვით. გადასახადის გადამხდელის აღიარებული ვალდებულებები ზუსტად განსაზღვრული იქნება მხოლოდ დამატებით დარიცხული თანხების აღიარებისა და ძირითად ბარათზე გადატანის შემდეგ. საწარმოს ნაერთი ინფორმაციის მიხედვით 2025 წლის 25 სექტემბრის მდგომარეობით ერიცხება დავალიანება სულ 13 655.33 ლარი, მათ შორის გადასახადი 8 213.50 ლარი, საურავი 5 441.83 ლარი. ძირითად დავალიანებად აღრიცხულია გადახდის წყაროსთან დაკავებული გადასახადების 2025 წლის აგვისტოს დეკლარაციით დარიცხული თანხები. გადასახადის გადამხდელის ვალდებულებები ზუსტად განსაზღვრული იქნება მხოლოდ დამატებით დარიცხული თანხების აღიარებისა და ძირითად ბარათზე გადატანის შემდეგ. საგადასახადო შემოწმება შეეხო 01.06.2019-01.03.2023 წ.წ. პერიოდს. გადასახადები დარიცხულია შესაბამისი სავადო თარიღების მიხედვით, ხოლო ჯარიმა დარიცხულია 2023 წლის 29 სექტემბრის სავადო თარიღით. გადასახადის გადამხდელის ნაერთ ბარათზე (რომელიც მხოლოდ ინფორმაციული ხასიათისაა) გადახდილი თანხებით დაფარულია ის დავალიანება, რომლის დარიცხვის სავადო თარიღი უფრო ადრეა, მათ შორის, დაფარულია ჯარიმა სრულად და საურავის ნაწილი, ხოლო შემდეგი სავადო თარიღებით დარიცხული დეკლარირებული გადასახადები აღრიცხულია დავალიანებად ძირითად გადასახადში, რომელსაც ერიცხება საურავი. ამასთან, საგადასახადო დავალიანება დაფარულია ქრონოლოგიური წესით საგადასახადო კოდექსის 253-ე მუხლით დადგენილი თანმიმდევრობით (გადასახადი, ჯარიმა, საურავი). კომპანიის ნაერთი ინფორმაციის მიხედვით, 2023 წლის 10 ოქტომბრის №085–18 საგადასახადო მოთხოვნით თანხების დარიცხვამდე, 2023 წლის 9 ოქტომბრის მდგომარეობით ერიცხება ზედმეტად გადახდილი თანხა 46 915.19 ლარი. 10.10.2023-25.09.2025 წ.წ. პერიოდში სულ დარიცხულია (დეკლარირებული და დამატებით დარიცხული) გადასახადი 813 714.11 ლარი, ჯარიმა 72 846 ლარი, ასევე დარიცხულია საურავი 149 452.91 ლარი, გადახდილია 975 442.50 ლარი. 9.10.2023 წლის მდგომარეობით არსებული ზედმეტობით და გადახდილი თანხებით დაფარულია ძირითადი გადასახადი 805 500.61 ლარი, ჯარიმა 72 846 ლარი, ასევე, დაფარულია საურავი 144 011.08 ლარი. შედეგად, ნაერთი ინფორმაციით, 25.09.2025 წლის მდგომარეობით ერიცხება დავალიანება სულ 13 655.33 ლარი, მათ შორის გადასახადი 8 213.50 ლარი, საურავი 5 441.83 ლარი, რაც შესაბამისობაშია საგადასახადო კანონმდებლობასთან და კორექტირებას არ საჭიროებს. ამასთან, მოცემულ შემთხვევაში საგადასახადო კოდექსის 272-ე მუხლის 21 ნაწილის მიხედვით, საურავის დარიცხვა შეჩერებული არ არის, ვინაიდან გადახდილი/შემცირებული თანხებით დაფარულია ის დავალიანება, რომლის დარიცხვის სავადო თარიღი უფრო ადრეა, ხოლო მომდევნო სავადო თარიღებით დარიცხული დავალიანება აღრიცხულია ნარჩენ დავალიანებად მის სრულად დაფარვამდე. აღნიშნულის გათვალისწინებით, 1.01.2019 წლიდან საწარმოს ნაერთი ინფორმაციით არ ერიცხება საგადასახადო დავალიანება, რომლის დარიცხვის სავადო თარიღიდან გასულია 3 წელი. საურავის დარიცხვა კი ჩერდება კონკრეტული თარიღის მიხედვით ნარჩენ ძირითად დავალიანებასა და 3 წელში დარიცხული გადასახადის თანხებს შორის დადებით სხვაობაზე.

საბჭო ყურადღებას ამახვილებს იმ გარემოებაზე, რომ მომჩივანს მიეცა საჩივრის ზეპირ განხილვაზე დასწრების შესაძლებლობა, თუმცა მან უშუალოდ საბჭოს სხდომის მიმდინარეობისას განხორციელებული სატელეფონო საუბრისას უარი განაცხადა საჩივრის განხილვაში მონაწილეობის მიღებაზე.

მხარეთა არგუმენტების, სადავო საქმეზე არსებული მასალების შესწავლის/შეფასების და ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, საბჭო იზიარებს საგადასახადო ორგანოს ზემოაღნიშნულ პოზიციას და მიაჩნია, რომ მომჩივნის პირადი აღრიცხვის ბარათზე რიცხული საურავის გაანგარიშება შესაბამისობაშია საგადასახადო კოდექსით დადგენილ მოთხოვნებთან და არ არსებობს საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

პირადი აღრიცხვის ბარათზე რიცხული საურავის ოდენობა.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

გადასახადის გადამხდელს 2025 წლის 25 სექტემბრის მდგომარეობით ერიცხება ზედმეტად გადახდილი თანხა რომელიც არ არის აღიარებული. არაღიარებული დავალიანება შედგება შემოწმების აქტის საფუძველზე დამატებით დარიცხული თანხებისაგან.

საწარმოს ნაერთი ინფორმაციის მიხედვით 2025 წლის 25 სექტემბრის მდგომარეობით ერიცხება დავალიანება სულ 13 655.33 ლარი.

გადასახადის გადამხდელის ნაერთ ბარათზე (რომელიც მხოლოდ ინფორმაციული ხასიათისაა) გადახდილი თანხებით დაფარულია ის დავალიანება, რომლის დარიცხვის სავადო თარიღი უფრო ადრეა, მათ შორის, დაფარულია ჯარიმა სრულად და საურავის ნაწილი, ხოლო შემდეგი სავადო თარიღებით დარიცხული დეკლარირებული გადასახადები აღრიცხულია დავალიანებად ძირითად გადასახადში, რომელსაც ერიცხება საურავი.

მომჩივანმა 19.09.2025 წელს განცხადებით მიმართა მომსახურების დეპარტამენტს და მოითხოვა პირადი აღრიცხვის ბარათზე არსებული საურავის გადაანგარიშება. მომსახურების დეპარტამენტის 29.09.2025 წლის №21-11/68534 გადაწყვეტილებით მომჩივანს უარი ეთქვა მოთხოვნის დაკმაყოფილებაზე, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.

 

გადაწყვეტილება

საბჭო იზიარებს საგადასახადო ორგანოს ზემოაღნიშნულ პოზიციას და მიაჩნია, რომ მომჩივნის პირადი აღრიცხვის ბარათზე რიცხული საურავის გაანგარიშება შესაბამისობაშია საგადასახადო კოდექსით დადგენილ მოთხოვნებთან და არ არსებობს საჩივრის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს;53;272;253;