გადაწყვეტილება №26752/2/2026

№26752/2/2026

11 მარტი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: --- (ს/ნ ----)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 6.03.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება --- ს 27.02.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26752/2/2026).

 

დავის საგანი:

შესრულებულ სამუშაოებზე განსაზღვრული სახელფასო ფონდის გაუთვალისწინებლობა და მაღალმთიან დასახლებაში მუდმივად მცხოვრები პირის სტატუსის მქონე პირისთვის დადგენილი შეღავათის გამოუყენებლობა.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 2 დეკემბრის №035-12 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 2026 წლის 29 იანვრის №1558 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 94 641.07 ლარი.

მათ შორის:

გადასახადი - 44 812.27

დღგ - 22 254.47

საშემოსავლო გადასახადი - 22 475.80

ქონების გადასახადი - 82

ჯარიმა - 24 073.40

საურავი - 25 755.40

 

ფაქტების აღწერა

გადასახადის გადამხდელის საქმიანობაა სახელმწიფო ტენდერების შესყიდვა და სარემონტო სამუშაოების მომსახურების გაწევა. დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებულია 2016 წლის 3 ოქტომბერს. შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 20 ოქტომბრის №22540 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა მომჩივნის საქმიანობის 2022 წლის 1 იანვრიდან 2025 წლის 1 სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდების კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმების შედეგები აისახა 2025 წლის 28 ნოემბრის საგადასახადო შემოწმების აქტში, საიდანაც ირკვევა, რომ სადავო დარიცხვა გამოწვეულია შემდეგი გარემოებებით: საგადასახადო ორგანოს მიერ შესწავლილ იქნა გადასახადის გადამხდელის მიერ მიწოდებული საბანკო ამონაწერები, სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოს ელექტრონული სისტემის მონაცემები და

დადგინდა, რომ მეწარმე არ ახორციელებდა შემოსავლების სრულად დეკლარირებას. მომჩივნის მიერ სრულად იქნა ჩათვლილი ადგილობრივი შესყიდვებიდან წარმოქმნილი დღგ. საგადასახადო ორგანოს მიერ, საბანკო ამონაწერებისა და მომსახურების შესრულებაზე გამოწერილი მიღება-ჩაბარების აქტების ანალიზით დადგინდა, რომ სულ საქმიანობიდან ჩარიცხულმა თანხამ შეადგინა 254 895 ლარი.

შედეგად, საგადასახადო კოდექსის 159-ე, 160-ე, 1601 , მე-80 და 81-ე მუხლების საფუძველზე, განხორციელდა დღგ-ის დეკლარაციების და 2022 წლის საშემოსავლო გადასახადის წლიური დეკლარაციის კორექტირება. მომჩივანს დაერიცხა დღგ და საშემოსავლო გადასახადი და დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.

შემოწმების აქტის საფუძველზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 1 დეკემბრის №26340 ბრძანება და 2 დეკემბრის №035-12 საგადასახადო მოთხოვნა. მომჩივანს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა 94 641.07 ლარი. აღნიშნული საგადასახადო მოთხოვნა 2025 წლის 30 დეკემბერს გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომელმაც 2026 წლის 29 იანვრის №1558 ბრძანებით არ დააკმაყოფილა საჩივარი, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე, 136-ე, 61-ე, 79-ე, მე-80, მე-100, 102-ე, 105-ე, 106-ე, 72-ე, 158-ე, 159-ე, 163-ე, 164-ე, 43-ე მუხლებზე და აღნიშნავს, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ მიწოდებული საბანკო ამონაწერებისა და სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოს ერთიანი ელექტრონული სისტემის მონაცემების შესწავლის შედეგად, საგადასახადო შემოწმებით დადგენილია, რომ პირი არ ახორციელებდა შემოსავლების სრულად დეკლარირებას.

შედეგად, შემოწმებით, საბანკო ამონაწერებისა და მომსახურების შესრულებაზე გამოწერილი მიღება-ჩაბარების აქტების შესაბამისად, განისაზღვრა პირის ერთობლივი შემოსავალი და დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა, რამაც თავის მხრივ გამოიწვია დღგ-ის და საშემოსავლო გადასახადის დარიცხვა. გადასახადის გადამხდელის არგუმენტთან მიმართებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 82-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტზე, რომლის თანახმად, საშემოსავლო გადასახადით არ იბეგრება მაღალმთიან დასახლებაში მუდმივად მცხოვრები პირის სტატუსის მქონე პირის მიერ მაღალმთიან დასახლებაში საქმიანობით კალენდარული წლის განმავლობაში მიღებული 6 000 ლარამდე დასაბეგრი შემოსავალი, გარდა საბიუჯეტო ორგანიზაციიდან და სახელმწიფოს მიერ ან მუნიციპალიტეტის მიერ დაფუძნებული სამედიცინო დაწესებულებიდან ხელფასის სახით მიღებული შემოსავლისა და აღნიშნავს, რომ არც შემოწმების პროცესში და არც დავის წარმოების ეტაპზე არ იდენტიფიცირდება შეღავათით მოსარგებლე პირების შესახებ ინფორმაცია.

შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მიწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლითაც ირკვევა, რომ შემოწმების პროცესში წარდგენილი საბანკო ამონაწერების მიხედვით არ ფიქსირდება დაქირავებულ თანამშრომლებზე ხელფასის გაცემა. შემმოწმებლის განმარტებით, შემოწმების პროცესში არ გამხდარა სადავო გარემოება მაღალმთიან დასახლებაში მუდმივად მცხოვრები პირის სტატუსის მქონე პირის მიერ მაღალმთიან დასახლებაში საქმიანობით კალენდარული წლის განმავლობაში მიღებულ შემოსავალთან დაკავშირებით დადგენილი შეღავათის გამოყენების საკითხი. აგრეთვე, აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მიწოდებული ინფორმაციით დგინდება, რომ საგადასახადო ორგანოს მიერ ერთობლივი შემოსავლიდან გამოსაქვით ხარჯებში გათვალისწინებულ იქნა ყველა დოკუმენტურად დადასტურებული ხარჯი. კერძოდ, ხელფასი 12 000 ლარი, რაც დეკლარირებული იყო გადასახადის გადამხდელის მიერ და შეძენილი სმფ-ების ხარჯი, რომელმაც შეადგინა 86 959 ლარი (დეკლარირებული ჰქონდა 75 760 ლარი).

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი წარდგენილ საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე თუ რა ნაწილში იქნა საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრული არამართლზომიერად და დავის წარმოების პროცესშიც არ აქვს წარდგენილი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები (დავის წარმოების პროცესში გადასახადის გადამხდელს სატელეფონო კომუნიკაციით მოეთხოვა წარედგინა მისი არგუმენტაციის შესაბამისი მტკიცებულებები), რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო ორგანოს მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

შემოწმების აქტით არ არის გათვალისწინებული შესრულებულ სამუშაოებზე განსაზღვრული სახელფასო ფონდი. საქმე იმაშია, რომ არ ჰყავდა კვალიფიციური ბუღალტერი და არ არის დეკლარირებული დაქირავებულ პირებზე გაცემული თანხები. რეალობაში დაქირავებული პირები, რომლებსაც გააჩნიათ მაღალმთიან რეგიონში მუდმივად მცხოვრები პირის სტატუსი, სარგებლობენ საგადასახადო შეღავათით 6 000 ლარამდე მიღებულ შემოსავლებზე. მომჩივანი ითხოვს მოხდეს დარიცხული გადასახადების გადაანგარიშება მისი არგუმენტების გათვალისწინებით.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის მე-80 მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, რეზიდენტი ფიზიკური პირის საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია დასაბეგრი შემოსავალი, რომელიც განისაზღვრება, როგორც სხვაობა კალენდარული წლის განმავლობაში მიღებულ ერთობლივ შემოსავალსა და ამ პერიოდისათვის ამ კოდექსით გათვალისწინებული გამოქვითვების თანხებს შორის.

საგადასახადო კოდექსის მე-100 მუხლის მე-3 ნაწილის მიხედვით, ერთობლივ შემოსავალს განეკუთვნება ნებისმიერი ფორმით ან/და საქმიანობით მიღებული შემოსავალი, კერძოდ:

ა) ხელფასის სახით მიღებული შემოსავლები,;

ბ) ეკონომიკური საქმიანობით მიღებული შემოსავლები, რომლებიც დაკავშირებული არ არის დაქირავებით მუშაობასთან,;

გ) სხვა შემოსავლები, რომლებიც დაკავშირებული არ არის დაქირავებით მუშაობასთან და ეკონომიკურ საქმიანობასთან.

საგადასახადო კოდექსის 102-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, ეკონომიკური საქმიანობით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება საქონლის/მომსახურების მიწოდებით მიღებული შემოსავლები.

საგადასახადო კოდექსის 105-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების შესაბამისად, ერთობლივი შემოსავლიდან გამოიქვითება ყველა ხარჯი, რომელიც დაკავშირებულია მის მიღებასთან, გარდა იმ ხარჯებისა, რომლებიც ამ კოდექსის თანახმად გამოქვითვას არ ექვემდებარება. ამასთან, თუ საქართველოს საგადასახადო კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ყველა ხარჯი დოკუმენტურად უნდა იყოს დადასტურებული.

საგადასახადო კოდექსის 106-ე მუხლის „ა” ქვეპუნქტის მიხედვით, ერთობლივი შემოსავლიდან არ გამოიქვითება ის ხარჯები, რომლებიც არ არის დაკავშირებული ეკონომიკურ საქმიანობასთან.

საგადასახადო კოდექსის 72-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, პირველადი საგადასახადო დოკუმენტი არის წერილობითი დოკუმენტი, რომლითაც შესაძლებელია სამეურნეო ოპერაციის მონაწილე მხარეთა იდენტიფიცირება, აქვს თარიღი და მოიცავს მიწოდებული საქონლის/გაწეული მომსახურების ჩამონათვალსა და ღირებულებას.

საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ - დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების მიხედვით, დღგით დასაბეგრი ოპერაციებია, დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება/მომსახურების გაწევა.

საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

შემოწმების აქტის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს მიერ შესწავლილ იქნა გადასახადის გადამხდელის მიერ მიწოდებული საბანკო ამონაწერები, სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოს ელექტრონული სისტემის მონაცემები და დადგინდა, რომ მეწარმე არ ახორციელებდა შემოსავლების სრულად დეკლარირებას. მომჩივნის მიერ სრულად იქნა ჩათვლილი ადგილობრივი შესყიდვებიდან წარმოქმნილი დღგ.

საგადასახადო ორგანოს მიერ, საბანკო ამონაწერებისა და მომსახურების შესრულებაზე გამოწერილი მიღება-ჩაბარების აქტების ანალიზის შესაბამისად, განხორციელდა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის გაანგარიშება. სულ საქმიანობიდან ჩარიცხულმა თანხამ შეადგინა 254 895 ლარი. შედეგად, საგადასახადო კოდექსის 159-ე, 160-ე, 1601 , მე-80 და 81-ე მუხლების საფუძველზე, დაზუსტდა დღგ-ის დეკლარაციები და 2022 წლის საშემოსავლო გადასახადის წლიური დეკლარაცია.

შესაბამისად, მომჩივანს დაერიცხა დღგ და საშემოსავლო გადასახადი.

მომჩივანი აღნიშნავს, რომ შემოწმების აქტით არ არის გათვალისწინებული შესრულებულ სამუშაოებზე განსაზღვრული სახელფასო ფონდი. არ ჰყავდა კვალიფიციური ბუღალტერი და არ არის დეკლარირებული დაქირავებულ პირებზე გაცემული თანხები. რეალურად, დაქირავებული პირები, რომლებსაც გააჩნიათ მაღალმთიან რეგიონში მუდმივად მცხოვრები პირის სტატუსი, სარგებლობენ საგადასახადო შეღავათით 6 000 ლარამდე მიღებულ შემოსავლებზე.

სადავო საკითხზე წარმოდგენილია აუდიტის დეპარტამენტის 6.03.2026 წლის №18897-21-14 წერილი, სადაც მითითებულია, რომ შემოწმების პროცესში არ იდენტიფიცირდებოდა რაიმე განაცემი საბანკო ამონაწერების მიხედვით და გადასახადის გადამხდელს არ წარუდგენია დამადასტურებელი დოკუმენტი, რომლითაც მოხდებოდა ხელფასის მიმღების იდენტიფიცირება. ამასთან, მომჩივანს საგადასახადო დავის არც ერთ ეტაპზე არ წარმოუდგენია თავისი არგუმენტაციის დამადასტურებელი დოკუმენტაცია/მტკიცებულებები, რაც შეიძლება გამხდარიყო დარიცხული თანხების კორექტირების საფუძველი.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და ფაქტობრივი გარემოებების საფუძველზე, მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, საბჭომ მიიჩნია, რომ მომჩივნის მოთხოვნა დაუსაბუთებელია. შესაბამისად, შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანება მართლზომიერია და არ არსებობს მისი გაუქმების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

შესრულებულ სამუშაოებზე განსაზღვრული სახელფასო ფონდის გაუთვალისწინებლობა და მაღალმთიან დასახლებაში მუდმივად მცხოვრები პირის სტატუსის მქონე პირისთვის დადგენილი შეღავათის გამოუყენებლობა.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

გადამხდელის ძირითად საქმიანობას წარმოადგენდა სახელმწიფო ტენდერების შესყიდვა და სარემონტო სამუშაოების მომსახურების გაწევა. დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებულია 2016 წლის 3 ოქტომბერს. შემოწმების მიერ შესწავლილ იქნა გადამხდელის მიერ მოწოდებული საბანკო ამონაწერები, სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოს ელექტრონული სისტემის მონაცემები და დადგინდა, რომ პირი არ ახორციელებდა შემოსავლების სრულად დეკლარირებას. მის მიერ სრულად იქნა ჩათვლილი ადგილობრივი შესყიდვებიდან წარმოქმნილი დღგ. შემოწმების მიერ, საბანკო ამონაწერებისა და მომსახურების შესრულებაზე გამოწერილი მიღება-ჩაბარების აქტების ანალიზის შესაბამისად, განხორციელდა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის გაანგარიშება. სულ საქმიანობიდან ჩარიცხულმა თანხამ შეადგინა 254 895 ლარი. შედეგად, შემოწმებით, დაზუსტდა დღგ-ის დეკლარაციები და 2022 წლის საშემოსავლო გადასახადის წლიური დეკლარაცია. შესაბამისად, პირს დაერიცხა დღგ, საშემოსავლო გადასახადი და ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება

საბჭომ მიიჩნია, რომ მომჩივნის მოთხოვნა დაუსაბუთებელია. შესაბამისად, შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანება მართლზომიერია და არ არსებობს მისი გაუქმების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 102 (1); 105 (1,2); 106 (ა); 159 (1); 163 (1,2); 164 (1); .