ბრძანება N 28868
📜 საკანონმდებლო ნორმები
📄 სრული ტექსტი
N 28868
30 დეკემბერი 2025
ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა
შპს „-----“ (ს/ნ -----) (მის.: -----)
2025 წლის 27 ნოემბრის 2 დეკემბრის
საჩივრების ნაწილობრივ დაკმაყოფილების თაობაზე.
შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2025 წლის 19 დეკემბრის სხდომაზე (ოქმი N 106) განიხილა შპს „-----“ (ს/ნ -----) 2025 წლის 27 ნოემბრის N 99082/1/2025 და 2 დეკემბრის N 99160/1/2025 საჩივრები, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 21 ნოემბრის N 041-78 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.
სადავო საკითხი:
გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება მიწაზე ქონების გადასახადში განსაზღვრულ ვალდებულებებს. განმარტავს, რომ მის მიერ დეკლარირებულია ქონების გადასახადი, შესაბამისად, გაურკვეველია დარიცხვის საფუძვლები.
ფაქტობრივი გარემოებები:
საქმის მასალებით ირკვევა, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 22 ოქტომბრის N 23211 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა შპს „-----“ (ს/ნ -----) საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება 2023 წლის 10 იანვრიდან 2025 წლის პირველ სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდებში მიწაზე ქონების გადასახადის დაბეგვრის სისწორის დადგენის მიზნით. შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 20 ნოემბერს შედგენილ იქნა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის 21 ნოემბრის N 25630 ბრძანება და ამავე თარიღის N 041-78 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 13 995 ლარი, მათ შორის გადასახადი 8 355 ლარი, ჯარიმა 4 177 ლარი და საურავი 1 461 ლარი.
საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით, სადავო საკითხთან დაკავშირებით, საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია შემდეგი გარემოებით:
გადამხდელის საქმიანობის სახეს წარმოადგენს: საკუთარი ან იჯარით აღებული არასაცხოვრებელი შენობების გაქირავება და მართვა. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის და საჯარო რეესტრის მონაცემების ანალიზის საფუძველზე დგინდება, რომ გადასახადის გადამხდელს შესამოწმებელ პერიოდში ----- რაიონში საკუთრებაში აქვს 9 701კვ არასასოფლო - სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთი. აღნიშნული მიწა გადასახადის გადამხდელს შეტანილი აქვს ქონების (მიწის) გადასახადის წლიურ დეკლარაციაში, თუმცა ფართი განსაზღვრული აქვს არასწორად, კერძოდ, მიწის ფართი ასახულია არა კვადრატულ მეტრში, არამედ ჰექტარში. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 203-ე და 204-ე მუხლების საფუძველზე, საწარმოს დაერიცხა ქონების (მიწის) გადასახადი და ჯარიმა ამავე კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.
შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ შემდეგ გარემოებათა გამო:
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილის მიხედვით, დავის განმხილველ ორგანოებს უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ დისტანციურად, ტექნიკურ საშუალებათა გამოყენებით. მათ ასევე უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ მომჩივნის დაუსწრებლად, თუ საქმეში არსებული მასალებიდან სრულად დგინდება დავის საგანთან დაკავშირებული ფაქტობრივი გარემოებები.
სადავო საკითხთან დაკავშირებით:
შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 203-ე მუხლის „ა“ ქვეპუნქტზე, რომლის თანახმად, მიწაზე ქონების გადასახადის გადამხდელია პირი საგადასახადო წლის 1 აპრილის მდგომარეობით, მის საკუთრებაში არსებულ მიწაზე.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 204-ე პირველი ნაწილის თანახმად, სასოფლო - სამეურნეო დანიშნულებისა და ტყის მიწებზე ქონების გადასახადის წლიური საბაზისო განაკვეთები დიფერენცირებულია ადმინისტრაციულ - ტერიტორიული ერთეულებისა და მიწის კატეგორიების მიხედვით და დგინდება 1 ჰექტარზე გაანგარიშებით, ლარში. ამავე ნაწილის ,,დ“ ქვეპუნქტის თანახმად, მუნიციპალიტეტის წარმომადგენლობითი ორგანოს გადაწყვეტილებით განისაზღვრება გადასახადის განაკვეთი, რომლის ოდენობა არ უნდა აღემატებოდეს ამ ნაწილით დადგენილი წლიური საბაზისო განაკვეთის 150 პროცენტს.
ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, არასასოფლო - სამეურნეო დანიშნულების მიწაზე ქონების გადასახადის განაკვეთები კონკრეტული მიწის ნაკვეთისათვის, მიწის ნაკვეთის ადგილმდებარეობის გათვალისწინებით, გაიანგარიშება შემდეგი წესით:
ა) გადასახადის საბაზისო განაკვეთი დგინდება წელიწადში მიწის ერთ კვადრატულ მეტრზე 0.24 ლარის ოდენობით;
ბ) მუნიციპალიტეტის წარმომადგენლობითი ორგანოს − საკრებულოს გადაწყვეტილებით, შესაბამისი საბაზისო განაკვეთი მრავლდება ტერიტორიულ კოეფიციენტზე. ამასთანავე, ტერიტორიული კოეფიციენტი არ შეიძლება იყოს 1,5-ზე მეტი.
ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, მიწაზე საგადასახადო ვალდებულება განისაზღვრება საგადასახადო წლის 1 აპრილისათვის მოქმედი განაკვეთების მიხედვით.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 205-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, საწარმო/ორგანიზაცია ქონების გადასახადის დეკლარაციას შესაბამის საგადასახადო ორგანოს წარუდგენს არა უგვიანეს კალენდარული წლის 1 აპრილისა და ამავე ვადაში იხდის ქონების გადასახადს, გარდა ამ მუხლის მე-7 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა. დეკლარაციაში მონაცემები დასაბეგრი ქონების შესახებ შეიტანება გასული საგადასახადო წლის მიხედვით, ხოლო დასაბეგრი მიწის შესახებ – მიმდინარე საგადასახადო წლის მიხედვით.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.
საგადასახადო შემოწმებით დადგენილია, რომ გადასახადის გადამხდელს შესამოწმებელ პერიოდში საკუთრებაში აქვს 9 701კვ/მ არასასოფლო - სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთი. აღნიშნული მიწა გადასახადის გადამხდელს შეტანილი აქვს ქონების (მიწის) გადასახადის დეკლარაციაში, თუმცა ფართი განსაზღვრული აქვს არასწორად, კერძოდ, მიწის ფართი ასახულია ჰექტარში. აღნიშნულიდან გამომდინარე, საწარმოს დაერიცხა მიწაზე ქონების გადასახადი.
შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებაზე, რომლის მიხედვითაც შემოწმებით საწარმოს მიწაზე ქონების გადასახადი განესაზღვრა 2023, 2024 და 2025 წლების საანგარიშო პერიოდების მიხედვით არასასოფლო - სამეურნეო მიწაზე (9 701 კვ/მ), თუმცა საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მონაცემებით დგინდება, რომ 2023 წლის 26 აპრილს განხორციელდა აღნიშნულ მიწის მიზნობრივი დანიშნულების ცვლილების რეგისტრაცია, რის საფუძველზეც სასოფლო - სამეურნეო მიწის ნაკვეთს შეეცვალა დანიშნულება არასასოფლო - სამეურნეო დანიშნულებით. აღნიშნულიდან გამომდინარე, 2023 წლის საანგარიშო პერიოდის მიწაზე ქონების გადასახადი საჭიროებს შესწავლას.
ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, საქმეში არსებული მასალების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ უნდა დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს გადასახადის გადამხდელის მონაწილეობით შეისწავლოს სადავო საკითხი და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ:
1. შპს „-----“ (ს/ნ -----) საჩივრები დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;
2. შემოწმებით განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებების დაზუსტების მიზნით, დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს გადასახადის გადამხდელის მონაწილეობით შეისწავლოს სადავო საკითხი და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება);
3. დანარჩენ ნაწილში საჩივრები არ დაკმაყოფილდეს;
4. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. N 16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი N 64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.
სადავო საკითხი:
გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება მიწაზე ქონების გადასახადში განსაზღვრულ ვალდებულებებს.
ფაქტობრივი გარემოებები:
მომჩივანის საქმიანობაა საკუთარი ან იჯარით აღებული არასაცხოვრებელი შენობების გაქირავება და მართვა. დადგენილია, რომ შესამოწმებელ პერიოდში საკუთრებაში ფლობს 9 701კვ არასასოფლო - სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთს. აღნიშნული მიწა გადასახადის გადამხდელს შეტანილი აქვს ქონების (მიწის) გადასახადის წლიურ დეკლარაციაში, თუმცა ფართი განსაზღვრული აქვს არასწორად, კერძოდ, მიწის ფართი ასახულია არა კვადრატულ მეტრში, არამედ ჰექტარში. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 203-ე და 204-ე მუხლების საფუძველზე, საწარმოს დაერიცხა ქონების (მიწის) გადასახადი და ჯარიმა ამავე კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად. კომპანიას ჩაუტარდა შემოწმება. შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 20 ნოემბერს შედგენილ იქნა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის 21 ნოემბრის N 25630 ბრძანება და ამავე თარიღის N 041-78 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 13 995 ლარი, მათ შორის გადასახადი 8 355 ლარი, ჯარიმა 4 177 ლარი და საურავი 1 461 ლარი.
გადაწყვეტილება:
შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ უნდა დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს გადასახადის გადამხდელის მონაწილეობით შეისწავლოს სადავო საკითხი და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).
დასაბუთება:
საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: მუხლი 204 (1)(2); 205(2);.