ბრძანება N 28704

N 28704

29 დეკემბერი 2025

ბრძანება

ი/მ "------"-ის (ს/ნ "------")

(მის.: "------")

2025 წლის 27 ნოემბრის საჩივრის

დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2025 წლის 4 დეკემბრისა და 11 დეკემბრის სხდომებზე (ოქმი №101 და №103) განიხილა ი/მ "------"-ის (ს/ნ "------") 2025 წლის 27 ნოემბრის №99074/1/2025 საჩივარი, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 29 ოქტომბრის №031-8 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.

სადავო საკითხი:

გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს. განმარტავს, რომ მეწარმე საქონლის მიწოდებას ახორციელებდა მხოლოდ სასაქონლო ზედნადებებით, შესაბამისად, სრულად იყო შესაძლებელი დაბეგვრის ობიექტის დადგენა. მიაჩნია, რომ შემოწმების მიერ გამოვლენილია დანაკლისი, თუმცა, არ არის დაკონკრეტებული თუ რომელი პროდუქციის დანაკლისია და რა რაოდენობით. ამასთან, მიუთითებს, რომ შემოწმებამ გაანგარიშებისას არ გაითვალისწინა სასაქონლო ზედნადებებით შეძენილი პროდუქციის ჯამური თვითღირებულების თანხა 5 229 ლარის ოდენობით. აცხადებს, რომ მეწარმის მიერ ტენდერით გათვალისწინებული შესყიდვები შემდგომი მიწოდების მიზნით გათვლილია ხანგრძლივ პერიოდზე და გადამხდელის მიერ ხდება სასაწყობო რეზერვების შექმნა, შესაბამისად, განმარტავს, რომ საქონლის შეძენის თვეში აღნიშნული საქონლის რეალიზებულად განხილვა არასწორია. მიუთითებს, რომ დანაკლისის გამოვლენა ითვლება მისი აღმოჩენის მომენტში საბაზრო ფასით განხორციელებულ მიწოდებად, რომელზეც ვრცელდება 10%-იანი ჯარიმა.

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმის მასალებით ირკვევა, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 28 აპრილის №7850 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა ი/მ "------"-ის (ს/ნ "------") საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ აპრილამდე საანგარიშო პერიოდები. შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 27 ოქტომბერს შედგენილ იქნა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის 29 ოქტომბრის №23796 ბრძანება და ამავე თარიღის №031-8 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის მიხედვით გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 24 632 ლარი, მათ შორის, გადასახადი 13 216 ლარი, ჯარიმა 6 631 ლარი, საურავი 4 785 ლარი.

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია შემდეგი გარემოებით:

გადასახადის გადამხდელის საქმიანობის სფეროს წარმოადგენს სახელმწიფო შესყიდვების ფარგლებში გამოცხადებული ტენდერების/გამარტივებული შესყიდვების საფუძველზე სხვადასხვა დაწესებულების საკვები პროდუქტებით მომარაგება. მეწარმეს მინიჭებული აქვს მცირე ბიზნესის სტატუსი. გადამხდელს შესამოწმებელ პერიოდში განხორციელებულ ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებით არ აქვს ნაწარმოები ბუღალტრული აღრიცხვა. შესამოწმებელ პერიოდში მეწარმეს შესრულებული აქვს 60-ზე მეტი ხელშეკრულება, რომელთა ფარგლებში მიწოდებულია როგორც დღგ-ის 18%-იანი განაკვეთით დასაბეგრი, ასევე დღგ-ისგან ჩათვლის უფლებით გათავისუფლებული (სოფლის მეურნეობის) საქონელი. შემოწმების პროცესში განხორციელდა საქონლის მოძრაობის შესწავლა შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემებისა და გადამხდელის მიერ მოწოდებული შესყიდვის აქტების საფუძველზე. აღნიშნულის შესაბამისად, გაანალიზდა პერიოდის (თვის) განმავლობაში გადამხდელის მიერ შეძენილი და დოკუმენტურად რეალიზებული სმფ-ის ოდენობა თითოეული საქონლის ჭრილში (საქონლის ვარგისიანობის ვადების გათვალისწინებით), რომლის შედეგად გამოვლინდა ისეთი სასაქონლომატერიალური ფასეულობების შეძენის ფაქტი, რომელიც არ ფიქსირდებოდა ნაშთად და ასევე, არ მონაწილეობდა დოკუმენტურ რეალიზაციაში. აღნიშნული სხვაობები შემოწმების მიერ ჩათვლილ იქნა შესაბამის პერიოდებში (თვეებში) რეალიზებულად, რამაც გამოიწვია როგორც დღგ-ის 18%-ით დასაბეგრი ბრუნვის, ასევე, გათავისუფლებული ბრუნვის გაზრდა. არსებული ფაქტობრივი გარემოებებისა და საკანონმდებლო ნორმების გათვალისწინებით, შესამოწმებელ პერიოდში გადამხდელის მიერ დღგ-ის 18%-იანი განაკვეთით დასაბეგრი ბრუნვა გაანგარიშდა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით.

ამასთან, ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, შემოწმებით გაანგარიშდა გადამხდელის მიერ მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირის დასაბეგრი შემოსავალი არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით. შედეგად, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ და საშემოსავლო გადასახადი, ასევე, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 ნაწილის მიხედვით, დავის განმხილველი ორგანო საჩივარს განიხილავს მხოლოდ მომჩივნის მოთხოვნის ფარგლებში.

სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სწორად და დროულად აღრიცხოს შემოსავლები და ხარჯები დოკუმენტურად დადასტურებულ მონაცემთა საფუძველზე, ამ თავით გათვალისწინებული მეთოდების გამოყენებით და მიაკუთვნოს იმ საანგარიშო პერიოდს, რომელშიც მოხდა მათი მიღება და გაწევა. ხოლო, მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის დებულებათა გათვალისწინებით საგადასახადო ორგანოებს თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვთ დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით (მათ შორის, გადასახადის გადამხდელის დანახარჯების შესახებ) ან შედარების მეთოდით – სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელების შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო სააღრიცხვო დოკუმენტაციას ან დადგენილი წესის დარღვევით აწარმოებს ბუღალტერიას, აგრეთვე ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.

ამავე კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ - დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა.

ამავე კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციებია, დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება/მომსახურების გაწევა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 79-ე მუხლის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საშემოსავლო გადასახადის გადამხდელია რეზიდენტი ფიზიკური პირი.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 83-ე მუხლის „ბ“ ქვეპუნქტის მიხედვით, სპეციალური დაბეგვრის რეჟიმი ვრცელდება მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე მეწარმე ფიზიკურ პირებზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 88-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, მცირე ბიზნესის სტატუსი შეიძლება მიენიჭოს მეწარმე ფიზიკურ პირს.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 90-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირის დასაბეგრი შემოსავალი იბეგრება 1 პროცენტით, გარდა ამ მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა.

ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირის დასაბეგრი შემოსავალი იბეგრება 3 პროცენტით, თუ ამ პირის ეკონომიკური საქმიანობიდან მიღებულმა მისმა ერთობლივმა შემოსავალმა 500 000 ლარს, ხოლო ღვინის ტურიზმის საქმიანობის სუბიექტისა და აგროტურისტული საქმიანობის სუბიექტის შემთხვევაში − 700 000 ლარს გადააჭარბა. მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირი ამ ნაწილის მიხედვით დადგენილი განაკვეთით იბეგრება შესაბამისი თვის (ერთობლივი შემოსავლის 500 000-ლარიანი ზღვრის, ხოლო ღვინის ტურიზმის საქმიანობის სუბიექტისა და აგროტურისტული საქმიანობის სუბიექტის შემთხვევაში − 700 000-ლარიანი ზღვრის გადაჭარბების დაფიქსირების თვის) დასაწყისიდან კალენდარული წლის დასრულებამდე.

ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, მცირე ბიზნესის დასაბეგრი შემოსავალი შედგება საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებული შემოსავლებისაგან, გარდა ხელფასის სახით მიღებული შემოსავლისა და ამ კოდექსის 88-ე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად განსაზღვრული შემოსავლის სახიდან მიღებული შემოსავლისა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 93-ე მუხლის 11 ნაწილის თანახმად, მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირის საგადასახადო დეკლარაციის საგადასახადო ორგანოსთვის წარდგენა და გადასახადის გადახდა ხორციელდება არაუგვიანეს საანგარიშო თვის მომდევნო თვის 15 რიცხვისა.

საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის ,,სპეციალური დაბეგვრის რეჟიმების გამოყენების შესახებ“ №999 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის მე-13 მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, მცირე ბიზნესის ერთობლივი შემოსავალი შედგება:

ა) შემოსავლისგან, რომელიც ექვემდებარება სპეციალური რეჟიმით დაბეგვრას და მოიცავს საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებულ შემოსავალს, გარდა ამ მუხლის „ბ“ და „გ“ ქვეპუნქტებში აღნიშნული შემოსავლებისა და ხელფასის სახით მიღებული შემოსავლებისა;

ბ) შემოსავლისგან, რომელიც იბეგრება ჩვეულებრივი რეჟიმით და მოიცავს მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე მეწარმე ფიზიკური პირის მიერ „სპეციალური დაბეგვრის რეჟიმების შესახებ“ საქართველოს მთავრობის 2010 წლის 29 დეკემბრის №415 დადგენილებით დამტკიცებული დანართი №5- ით განსაზღვრული შემოსავლების სახეების მიხედვით მიღებულ ერთობლივ შემოსავლებს;

გ) სხვა შემოსავლებისგან, რომელიც იბეგრება ჩვეულებრივი რეჟიმით, გარდა ამ პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტში აღნიშნული შემოსავლებისა.

ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის მიხედვით, მცირე ბიზნესის დასაბეგრი შემოსავალი, რომელიც ექვემდებარება სპეციალური რეჟიმით დაბეგვრას, შედგება ამ მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტის შესაბამისად საქართველოში არსებული წყაროდან მიღებული შემოსავლებისაგან და იბეგრება:

ა) 1 პროცენტით, გარდა ამ პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტში გათვალისწინებული შემთხვევისა;

ბ) 3 პროცენტით, თუ მისმა ეკონომიკური საქმიანობიდან მიღებულმა ერთობლივმა შემოსავალმა 500 000 ლარს გადააჭარბა. ამასთან, მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირი 3%-იანი განაკვეთით იბეგრება შესაბამისი თვის (ერთობლივი შემოსავლის 500 000-ლარიანი ზღვრის გადაჭარბების დაფიქსირების თვე) დასაწყისიდან კალენდარული წლის დასრულებამდე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებაა, რომ გადასახადის გადამხდელს შესამოწმებელ პერიოდში განხორციელებულ ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებით არ აქვს ნაწარმოები ბუღალტრული აღრიცხვა. შესამოწმებელ პერიოდში მეწარმეს შესრულებული აქვს 60-ზე მეტი ხელშეკრულება, რომელთა ფარგლებში მიწოდებულია როგორც დღგ-ის 18%-იანი განაკვეთით დასაბეგრი, ასევე დღგ-ისგან ჩათვლის უფლებით გათავისუფლებული (სოფლის მეურნეობის) საქონელი. შემოწმების პროცესში განხორციელდა საქონლის მოძრაობის შესწავლა, კერძოდ, შესწავლილ იქნა პერიოდის (თვის) განმავლობაში გადამხდელის მიერ შეძენილი და დოკუმენტურად რეალიზებული სმფ-ის ოდენობა თითოეული საქონლის ჭრილში (საქონლის ვარგისიანობის ვადების გათვალისწინებით), რომლის შედეგად გამოვლინდა ისეთი სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების შეძენის ფაქტი, რომელიც არ ფიქსირდებოდა ნაშთად და ასევე, არ მონაწილეობდა დოკუმენტურ რეალიზაციაში. აღნიშნული სხვაობები შემოწმების მიერ ჩაითვალა შესაბამის პერიოდებში (თვეებში) რეალიზებულად, რამაც გამოიწვია როგორც დღგ-ის 18%-ით დასაბეგრი ბრუნვის, ასევე, გათავისუფლებული ბრუნვის გაზრდა. არსებული ფაქტობრივი გარემოებებისა და საკანონმდებლო ნორმების გათვალისწინებით, შესამოწმებელ პერიოდში გადამხდელის მიერ დღგ-ის 18%-იანი განაკვეთით დასაბეგრი ბრუნვა და მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირის დასაბეგრი შემოსავალი გაანგარიშდა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით.

გადასახადის გადამხდელის არგუმენტთან, საქონლის შეძენის თვეში აღნიშნული საქონლის რეალიზაციად განხილვასთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლის მიხედვით, დოკუმენტის გარეშე რეალიზებულად მიჩნეული საქონლის გამოვლენისას, შემოწმებამ გაითვალისწინა შემდგომ პერიოდებში განხორციელებული შეძენა-რეალიზაციების შესახებ მონაცემები, ასევე, გადამხდელის მიერ მოწოდებული საქონლის საბოლოო ნაშთები, კერძოდ, როდესაც მიმდინარე თვეში საქონლის შეძენა აჭარბებდა რეალიზაციას, თუმცა მომდევნო პერიოდებში რეალიზაცია მეტი იყო შეძენაზე, მიმდინარე შეძენის შესაბამისი წილები მიკუთვნებულ იქნა მომდენო პერიოდების დოკუმენტურ რეალიზაციას და შესაბამისად, აღნიშნული მეტობა შემოწმებით დასაბეგრ ბრუნვაში არ მოხვედრილა.

გადასახადის გადამხდელის არგუმენტთან, შემოწმების მიერ დანაკლისის გამოვლენასთან დაკავშირებით, აუდიტის დეპარტამენტი განმარტავს, რომ დამატებით რეალიზებულად მიჩნეული საქონელი გამოვლენილია დოკუმენტების ანალიზით და არა ინვენტარიზაციის გზით, შესაბამისად, შემოწმების მიერ დანაკლისი არ გამოვლენილა.

ამასთან, გადასახადის გადამხდელის არგუმენტთან, შემოწმების მიერ სასაქონლო ზედნადებებით შეძენილი პროდუქციის ჯამური თვითღირებულების თანხის გაუთვალისწინებლობასთან დაკავშირებით, აუდიტის დეპარტამენტი მიუთითებს, რომ შემოწმებით სრულად გათვალისწინებულია გადამხდელის მიერ მოწოდებული ინფორმაცია შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს არსებული სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ნაშთების შესახებ.

იმის გათვალისწინებით, რომ გადასახადის გადამხდელი არ აწარმოებს ბუღალტრულ აღრიცხვას კანონმდებლობით დადგენილი წესით, ხოლო მისი სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შემოწმებისთვის შეუძლებელი იყო დაბეგვრის ობიექტის დადგენა, შემოსავლების სამსახური მიიჩნევს, რომ არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა, კერძოდ, ისეთი სასაქონლომატერიალური ფასეულობების, რომლებიც არ ფიქსირდებოდა ნაშთად და არ მონაწილეობდა დოკუმენტურ რეალიზაციაში, შესაბამის პერიოდებში (თვეებში) რეალიზებულად ჩათვლა, დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის და ერთობლივი შემოსავლის განსაზღვრა განხორციელდა მართლზომიერად.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი ისეთი მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ:

 

1. ი/მ "------"-ის (ს/ნ "------") საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

გადამხდელი არ ეთანხმება არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

გადამხდელის საქმიანობის სფეროს წარმოადგენს სახელმწიფო შესყიდვების ფარგლებში გამოცხადებული ტენდერების/გამარტივებული შესყიდვების საფუძველზე სხვადასხვა დაწესებულების საკვები პროდუქტებით მომარაგება. მეწარმეს მინიჭებული აქვს მცირე ბიზნესის სტატუსი.

გაანალიზდა პერიოდის განმავლობაში გადამხდელის მიერ შეძენილი და დოკუმენტურად რეალიზებული სმფ-ის ოდენობა თითოეული საქონლის ჭრილში,რომლის შედეგად გამოვლინდა ისეთი სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების შეძენის ფაქტი, რომელიც არ ფიქსირდებოდა ნაშთად და ასევე, არ მონაწილეობდა დოკუმენტურ რეალიზაციაში. აღნიშნული სხვაობები შემოწმების მიერ ჩათვლილ იქნა შესაბამის პერიოდებში რეალიზებულად, რამაც გამოიწვია როგორც დღგ-ის 18%-ით დასაბეგრი ბრუნვის, ასევე, გათავისუფლებული ბრუნვის გაზრდა. არსებული ფაქტობრივი გარემოებებისა და საკანონმდებლო ნორმების გათვალისწინებით, შესამოწმებელ პერიოდში გადამხდელის მიერ დღგ-ის 18%-იანი განაკვეთით დასაბეგრი ბრუნვა გაანგარიშდა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით. ამასთან, ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, შემოწმებით გაანგარიშდა გადამხდელის მიერ მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირის დასაბეგრი შემოსავალი არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით. შედეგად, გადამხდელს დაერიცხა დღგ და საშემოსავლო გადასახადი, ასევე, ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება

შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

დასაბუთება

შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს:

73(5),163,164.

საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის ,,სპეციალური დაბეგვრის რეჟიმების გამოყენების შესახებ“ №999 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქცია.