ბრძანება N 6399

N 6399

25 მარტი 2026

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

ი/მ ------- (ს/ნ -------)

(მის.: -------, -------)

2026 წლის 9 თებერვლის საჩივრის

დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 5 მარტის სხდომაზე (ოქმი №20) განიხილა ი/მ ------- (ს/ნ -------) 2026 წლის 9 თებერვლის №100653/1/2026 საჩივარი, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 29 დეკემბრის №005-19 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.

 

სადავო საკითხი:

გადამხდელი არ ეთანხმება არაპირდაპირი მეთოდით განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს. აცხადებს, რომ შემოწმების მიერ დარიცხვა განხორციელებულია შიდა გადაზიდვის სასაქონლო ზედნადებების საფუძველზე, კერძოდ, განმარტავს, რომ არ გააჩნია ობიექტი და ეწევა დისტრიბუციის ტიპის საქმიანობას, ლოკაციებს შორის გადაადგილება ხდება საკუთარი ავტომობილით (ფურგონი -------). შემოწმების მიერ შიდა გადაზიდვის ზედნადებების ნაწილი გათვალისწინებულია, კერძოდ, გადაადგილებები ბაზრობიდან საკუთარ სახლამდე, თუმცა არ იქნა გათვალისწინებული ისეთი ზედნადებები, რომლითაც ქალაქიდან ქალაქში ხდებოდა გადაადგილება და რეალიზაციად იქნა ჩათვლილი სრულად. მაგალითად, გადაადგილება ხორციელდებოდა ქუთაისიდან ბათუმში, გადატანილ იქნა 1500 ცალი შარვალი, ქუთაისში გაიყიდა ასი ცალი შარვალი, ხოლო 1400 ცალი შარვალი გადატანილ იქნა ბათუმში, თუმცა 1400 ცალი შარვალი აქტში ნაჩვენებია როგორც რეალიზაცია. გადამხდელის საჩივარში მითითებულია/თანდართულია ზედნადებების ჩამონათვალი და ითხოვს აღნიშნული ზედნადებების რეალიზაციიდან ამოღებას და საგადასახადო ვალდებულებების გადაანგარიშებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმის მასალებით დგინდება, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 14 ნოემბრის №25065 ბრძანების საფუძველზე განხორციელდა ი/მ ------- (ს/ნ -------) საქმიანობის გასვლითი საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდები. საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 26 დეკემბერს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის 29 დეკემბრის №28792 ბრძანება და ამავე თარიღის №052-19 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 550 514 ლარი, მათ შორის გადასახადი 339 039 ლარი, ჯარიმა 109 664 ლარი და საურავი 101 810 ლარი.

 

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით, სადავო საკითხთან დაკავშირებით, საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია შემდეგი გარემოებით:

● ინდივიდუალური მეწარმე ------- გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 2010 წლის 18 თებერვალს. გადამხდელის ეკონომიკური საქმიანობის სახეს წარმოადგენს ძირითადად ჯინსის შარვლების შეძენა როგორც ადგილობრივ ბაზარზე (უდოკუმენტოდ), ასევე იმპორტის გზით და საქართველოს ტერიტორიაზე რეალიზაცია. მცირე ბიზნესის სტატუსი მინიჭებული აქვს 2021 წლის პირველ აპრილს. გადამხდელის სახელზე რეგისტრირებულია 1 სალარო აპარატი №------- 27.08.2021 წელს (მის.: -------/------- (დისტრიბუცია)). შესამოწმებელ პერიოდში განხორციელებული აქვს სამი იმპორტის ოპერაცია თურქეთიდან. შესამოწმებელ პერიოდში გადასახადის გადამხდელის მიერ გამოწერილია დიდი ოდენობით შიდა გადაზიდვის ზედნადებები, რომლის მიხედვითაც ირკვევა, რომ დოკუმენტურად გაწერილი საქონლის რაოდენობა მკვეთრად აჭარბებს შეძენილი საქონლის რაოდენობას. შემოწმების მიერ ჩატარდა საქონლის რაოდენობრივი ანალიზი, გადამხდელთან შეხვედრის და ახსნა-განმარტების გათვალისწინებით, გაანალიზდა გადამხდელის საქმიანობის სპეციფიკა და შიდა გადაზიდვის ზედნადებებში დაფიქსირებული საქონლის ტიპის, რაოდენობის, ტრანსპორტირების დაწყებისა და დასრულების ანალიზის მიხედვით დადგინდა რეალიზებული საქონლის რაოდენობა, რაზედაც გავრცელდა შესაბამისი წლის საშუალო შეწონილი სარეალიზაციო ფასი მეწარმის გამოწერილი რეალიზაციის ზედნადებების მიხედვით. ზემოაღნიშნული ფაქტობრივი გარემოებიდან გამომდინარე, განისაზღვრა პირის დასაბეგრი შემოსავალი და დღგ-ის სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღად დადგინდა 2022 წლის 16 მარტი. შედეგად, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე, 136-ე, 49-ე, 159-ე და 163-ე მუხლების საფუძველზე, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ და ჯარიმა ამავე კოდექსის 282-ე მუხლის შესაბამისად.

● მეწარმეს მცირე ბიზნესის სტატუსი მინიჭებული აქვს 2021 წლის პირველ აპრილს. შემოწმებით, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 83-ე და 90-ე მუხლების საფუძველზე, გადასახადის გადამხდელის არაპირდაპირი მეთოდით გაანგარიშებული შემოსავალი დაბეგრილ იქნა 1%-3%-იანი განაკვეთებით შესაბამისი თვეების მიხედვით. ყოველივე აღნიშნულის გათვალისწინებით, პირს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, დავის განმხილველი ორგანო საჩივარს განიხილავს მხოლოდ მომჩივნის მოთხოვნის ფარგლებში.

 

სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის დებულებათა გათვალისწინებით საგადასახადო ორგანოებს თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვთ დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით (მათ შორის, გადასახადის გადამხდელის დანახარჯების შესახებ) ან შედარების მეთოდით - სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელების შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო სააღრიცხვო დოკუმენტაციას ან დადგენილი წესის დარღვევით აწარმოებს ბუღალტერიას, აგრეთვე ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ - დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 165-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. დასაბეგრი პირი, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ვალდებულია მის მიერ ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის განმავლობაში განხორციელებული დღგ-ით დასაბეგრი საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის ოპერაციების ჯამური თანხის 100 000 ლარისთვის გადაჭარბების დღიდან, არაუგვიანეს 2 სამუშაო დღეში დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის მიზნით, მიმართოს საგადასახადო ორგანოს.

2. დასაბეგრ პირს დღგ-ის გამოანგარიშების და გადახდის ვალდებულება წარმოეშობა ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების მომენტიდან (ამ ოპერაციის ჩათვლით), რომლის მიხედვითაც დასაბეგრი ოპერაციების ჯამურმა თანხამ 100 000 ლარს გადააჭარბა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციაა დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

ამავე კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 79-ე მუხლის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, საშემოსავლო გადასახადის გადამხდელია რეზიდენტი ფიზიკური პირი.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 88-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. მცირე ბიზნესის სტატუსი შეიძლება მიენიჭოს მეწარმე ფიზიკურ პირს.

2. საქართველოს პარლამენტის საფინანსო-საბიუჯეტო კომიტეტთან შეთანხმებით, საქართველოს მთავრობას უფლება აქვს, აკრძალოს ცალკეული საქმიანობის განხორციელება, რომლის ფარგლებშიც მცირე ბიზნესის სტატუსი არ შეიძლება მიენიჭოს მეწარმე ფიზიკურ პირს.

საგადასახადო კოდექსის 89-ე მუხლის პირველი ნაწილის, მე-2 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის და მე-3 ნაწილის მიხედვით:

1. მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც აკმაყოფილებს ამ კოდექსის 88-ე მუხლით დადგენილ პირობებს, უფლებამოსილია მცირე ბიზნესის სტატუსის მინიჭების მიზნით მიმართოს საგადასახადო ორგანოს, რომელიც გასცემს მცირე ბიზნესის სერტიფიკატს.

2. მცირე ბიზნესის სტატუსი უქმდება, თუ:

ა) პირის ეკონომიკური საქმიანობიდან მიღებულმა ერთობლივმა შემოსავალმა 2 კალენდარული წლის მიხედვით, თითოეული კალენდარული წლის განმავლობაში 500 000 ლარს გადააჭარბა.

3. ამ მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში მცირე ბიზნესის სტატუსი გაუქმებულად მიიჩნევა კალენდარული წლის მომდევნო წლის დასაწყისიდან.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 90-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირის დასაბეგრი შემოსავალი იბეგრება 1 პროცენტით, გარდა ამ მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა.

2. მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირის დასაბეგრი შემოსავალი იბეგრება 3 პროცენტით, თუ ეკონომიკური საქმიანობიდან მიღებულმა მისმა ერთობლივმა შემოსავალმა 500 000 ლარს გადააჭარბა. მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირი ამ ნაწილის მიხედვით დადგენილი განაკვეთით იბეგრება შესაბამისი თვის (ერთობლივი შემოსავლის 500000-ლარიანი ზღვრის გადაჭარბების დაფიქსირების თვის) დასაწყისიდან კალენდარული წლის დასრულებამდე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 93-ე მუხლის 11 ნაწილის თანახმად, მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე პირის საგადასახადო დეკლარაციის საგადასახადო ორგანოსთვის წარდგენა და გადასახადის გადახდა ხორციელდება არაუგვიანეს საანგარიშო თვის მომდევნო თვის 15 რიცხვისა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

შემოწმებით დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებაა, რომ შესამოწმებელ პერიოდში გადასახადის გადამხდელის მიერ გამოწერილია დიდი ოდენობით შიდა გადაზიდვის ზედნადებები, რომლის მიხედვითაც ირკვევა, რომ დოკუმენტურად გაწერილი საქონლის რაოდენობა მკვეთრად აჭარბებს შეძენილი საქონლის რაოდენობას. შემოწმების მიერ ჩატარდა საქონლის რაოდენობრივი ანალიზი, გადამხდელთან შეხვედრის და ახსნა-განმარტების გათვალისწინებით, გაანალიზდა გადამხდელის საქმიანობის სპეციფიკა და შიდა გადაზიდვის ზედნადებებში დაფიქსირებული საქონლის ტიპის, რაოდენობის, ტრანსპორტირების დაწყებისა და დასრულების ანალიზის მიხედვით დადგინდა რეალიზებული საქონლის რაოდენობა, რაზედაც გავრცელდა შესაბამისი წლის საშუალო შეწონილი სარეალიზაციო ფასი მეწარმის გამოწერილი რეალიზაციის ზედნადებების მიხედვით. შედეგად, დღგ-ის სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღად დადგინდა 2022 წლის 16 მარტი და პირს დაერიცხა დღგ, ასევე საშემოსავლო გადასახადი შესაბამისი თვეების მიხედვით.

ამასთან, გადამხდელი მიერ საჩივარზე თანდართული ზედნადებების ცხრილთან დაკავშირებით, აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებული ინფორმაციით დგინდება, რომ გადასახადის გადამხდელის განმარტებით საქონლის შეძენა ხდებოდა -------, ე.წ. ------- უდოკუმენტოდ, შესაბამისად საქონლის მოძრაობის საწყის და საბოლოო წერტილად აღებულია -------. სასაქონლო ზედნადებში №------- ტრანსპორტირების დაწყების ადგილია ------- (1 500 ცალი შარვალი), ხოლო დასრულების ადგილია ქუთაისი. სასაქონლო ზედნადების N------- მიხედვით აღნიშნული საქონლიდან 1420 ცალი ბრუნდება უკან ------- შემოწმებით რეალიზებულად ჩათვლილია 80 ცალი ერთეული ჯინსის შარვალი და არა სრულად 1500 ცალი. ხოლო, ისეთ შემთხვევებში, როდესაც ტრანსპორტირების დასრულების ადგილია სხვა ქალაქი (ბათუმი, ქუთაისი, გორი და სხვა) გარდა საცხოვრებელი სახლის მისამართისა (ქ. თბილისი, დიღომი), მიჩნეულია, რომ სრულად რეალიზებულია იმავე ქალაქში. რაც შეეხება შემოწმების პროცეში წარმოადგენილ ბუღალტრული პროგრამის ჩანაწერებს, მისი შესწავლის შედეგად შეუძლებელია დასაბეგრი ობიექტის განსაზღვრა.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მომჩივნის პოზიციის დამადასტურებელი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, საქმეში არსებული მასალებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად, ხოლო წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ :

 

1. ი/მ ------- (ს/ნ -------) საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხები:

არაპირდაპირი მეთოდით განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

გადამხდელის ეკონომიკური საქმიანობის სახეს წარმოადგენს ძირითადად ჯინსის შარვლების შეძენა როგორც ადგილობრივ ბაზარზე (უდოკუმენტოდ), ასევე იმპორტის გზით და საქართველოს ტერიტორიაზე რეალიზაცია. მინიჭებული აქვს მცირე ბიზნესის სტატუსი. შესამოწმებელ პერიოდში გადასახადის გადამხდელის მიერ გამოწერილია დიდი ოდენობით შიდა გადაზიდვის ზედნადებები, რომლის მიხედვითაც ირკვევა, რომ დოკუმენტურად გაწერილი საქონლის რაოდენობა მკვეთრად აჭარბებს შეძენილი საქონლის რაოდენობას. შემოწმების მიერ ჩატარდა საქონლის რაოდენობრივი ანალიზი, გადამხდელთან შეხვედრის და ახსნა-განმარტების გათვალისწინებით, გაანალიზდა გადამხდელის საქმიანობის სპეციფიკა და შიდა გადაზიდვის ზედნადებებში დაფიქსირებული საქონლის ტიპის, რაოდენობის, ტრანსპორტირების დაწყებისა და დასრულების ანალიზის მიხედვით დადგინდა რეალიზებული საქონლის რაოდენობა, რაზედაც გავრცელდა შესაბამისი წლის საშუალო შეწონილი სარეალიზაციო ფასი მეწარმის გამოწერილი რეალიზაციის ზედნადებების მიხედვით. ზემოაღნიშნული ფაქტობრივი გარემოებიდან გამომდინარე, განისაზღვრა პირის დასაბეგრი შემოსავალი და დღგ-ის სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღი.

გადასახადის გადამხდელის არაპირდაპირი მეთოდით გაანგარიშებული შემოსავალი დაბეგრილ იქნა 1%-3%-იანი განაკვეთებით შესაბამისი თვეების მიხედვით. ყოველივე აღნიშნულის გათვალისწინებით,შედეგად, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ, საშემოსავლო გადასახადი და ჯარიმა კოდექსის შესაბამისად.

 

გადაწყვეტილება

სამართლებრივი ნორმების, საქმეში არსებული მასალებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად, ხოლო წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

დასაბუთება

შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73(5); 90; 159; 163; 164; 282;