გადაწყვეტილება №26862/2/2026

№26862/2/2026

02 აპრილი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს „---“ (ს/ნ ---)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 26.03.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს „---ის“ 9.03.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26862/2/2026).

 

დავის საგანი:

დაკისრებული სანქციებისგან გათავისუფლება

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 23.12.2025 წლის №007-384 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 19.02.2026 წლის №3793 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 92 405,72 ლარი.

მათ შორის:

გადასახადი - 48 296,37

დღგ - (-253,63)

საშემოსავლო გადასახადი - 48 550,00

ჯარიმა - 27 716,20

საურავი - 16 393,15

 

ფაქტების აღწერა

მომჩივნის საქმიანობაა ხეხილის მოყვანა. გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 6.08.2015 წელს. დღგ-ის გადამხდელად - 4.02.2016 წლიდან. შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის მიერ ჩატარდა გადასახადის გადამხდელის საქმიანობის 1.01.2022 წლიდან 1.01.2025 წლამდე პერიოდის სრული, კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმების შედეგები აისახა 19.12.2025 წლის საგადასახადო შემოწმების აქტში, საიდანაც ირკვევა, რომ სადავო დარიცხვა გამოწვეულია შემდეგი გარემოებებით:

შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემებით საწარმოს 2024 წლის ივლისის დღგ-ის დეკლარაციის მიხედვით, დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა შეადგენდა 66 229 ლარს, 2024 წლის ნოემბრის თვეში - 63 131 ლარს, 2024 წლის დეკემბრის თვეში - 91 441 ლარს. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების, გადასახადის გადამხდელის მიერ წარდგენილი პირველადი დოკუმენტების და სახელმწიფო შესყიდვების ელექტრონული სისტემის არსებული ინფორმაციის, ანალიზის შედეგადაც დადგენილმა დასაბეგრმა ბრუნვამ შეადგინა შესაბამისად, 2024 წლის ივლისში - 70 466 ლარი, ნოემბერში - 63 640 ლარი, დეკემბერში - 92 204 ლარი, სხვაობამ ჯამურად შეადგინა 5 509 ლარი, რაც გამოწვეული იყო საწარმოს მხრიდან ივლისში ეა---- ნოემბერში ეა----, დეკემბერში ეა---- ანგარიშფაქტურებით მიწოდებული საქონლის ღირებულების დღგ-ის 18%-იანი განაკვეთით დასაბეგრ ბრუნვაში ჩაურთველობით.

ამასთან, 2024 წლის სექტემბრის თვეში საწარმოს მიერ განხორციელებული იყო ადგილობრივი ჩასათვლელი ოპერაციები 9 875 ლარის ოდენობის. კომპანიამ 2024 წლის სექტემბრის თვეში შპს „---ის“ მიერ გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურით ავ----ჩაითვალა 6 000 ლარი, აღნიშნული განხორციელებული იყო სწორად. შემდგომ პერიოდში ზემოთ აღნიშნული ჩათვლის ანგარიშფაქტურა მომწოდებელმა განაშთა 2024 წლის ნოემბრის თვეში ანგარიშ-ფაქტურით ეა----. მომჩივანმა 2024 წლის ნოემბრის ჩათვლებს არ გამოაკლო წინა საანგარიშო (სექტემბრის) თვეში ავანსის საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურით ჩასათვლელი თანხა 6 000 ლარი. შესაბამისად, 2024 წლის ნოემბრის თვის ჩასათვლელ თანხებს გამოაკლდა 6 000 ლარი. ასევე, საწარმოს 2023 წლის აგვისტოს და სექტემბრის თვეში საფოსტო გზავნილის საბაჟო დეკლარაციით არ ჰქონდა ჩათვლილი დღგ-ში დამატებით 7 247 ლარი, რომელიც ექვემდებარებოდა ჩათვლას.

ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით გამოვლენილ სხვაობაზე 5 509 ლარზე გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ და ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275- ე მუხლის შესაბამისად. ასევე გამოვლინდა სხვაობები გაცემულ ხელფასებსა და დეკლარირებულ საშემოსავლო გადასახადს შორის. ბანკიდან რამდენიმე შემთხვევაში, კერძოდ 2023 წლის ნოემბრის თვეში გაცემულია ხელფასი ---ზე - 1 000 ლარი, 2024 წლის ნოემბერსა და დეკემბერში გაცემულია შესაბამისად 6 000 და 70 000 ლარი ---ზე, აღნიშნულ ოპერაციებთან მიმართებაში არ შესრულებულა საგადასახადო ვალდებულებები. საწარმოს ბუღალტრულ აღრიცხვაში 2023 წელში უფიქსირდება ბუღალტრული გატარება დებეტი 1612 კრედიტი 3160/1/00001. აღნიშნული ანგარიში წარმოადგენს საწარმოს დამფუძნებლის და დირექტორის საქვეანგარიშოდ გაცემული თანხების ანგარიშს, საიდანაც ფარავს სხვადასხვა კრედიტორულ დავალიანებებს. აღნიშნული ანგარიშის დებეტში გატარებით 2023 წელში ჩამოწერა 180 000 ლარი, შედგენილია შესყიდვის აქტები დირექტორიდან სხვადასხვა საქონლის შესყიდვის. აღნიშნული საქონელის შესყიდვა ფიქსირდება საწარმოს ადგილობრივ შეძენებსა და განხორციელებულ იმპორტებში. შედეგად, დგინდება, რომ საწარმომ არასწორად ჩამოაწერა ვალდებულება ანგარიშვალდებულ პირს.

ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საგადასახადო კოდექსის 101-ე და 154-ე მუხლების საფუძველზე, გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი, მათ შორის, ჩამოწერილი თანხები დაკვალიფიცირდა დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან.

მომჩივანს ასევე დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მიხედვით. შემოწმების აქტის საფუძველზეც 23.12.2025 წელს გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის №28127 ბრძანება და №007-384 საგადასახადო მოთხოვნა. აღნიშნული აქტები გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომლის 19.02.2026 წლის №3793 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს ფაქტობრივ გარემოებებზე, რომლის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელს არასრულად ჰქონდა შესრულებული საგადასახადო ვალდებულებები, შესაბამისად, საგადასახადო შემოწმების შედეგად განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებზე დარიცხული ჯარიმა/საურავი შეესაბამება კანონმდებლობის მოთხოვნებს. ამასთან, განსახილველ შემთხვევაში, საგადასახადო შემოწმების შედეგად დაკისრებული სანქციის მიმართ შემოსავლების სამსახურს მიზანშეწონილად არ მიაჩნია საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება. ამდენად, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადამხდელის საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

მომჩივანი დარიცხვას ეთანხმება. საზოგადოება საქმიანობს სოფლის მეურნეობის სფეროში კერძოდ გააჩნია ხეხილის ბაღი, რომელიც გაშენებულია 18 ჰა-ზე გორში, სოფელ ---ში, მოჰყავთ სხვადასხვა კურკოვანი კულტურები. სამწუხაროდ, მათ ბალანსზე არსებულ ხეხილის ბაღში 2025 წელს მოსავალი არ მოვიდა, რაც გამოწვეული იყო რთული მეტეოროლოგიური პირობებითა და სხვა გარემოებებით. აღნიშნულმა ფაქტორებმა კომპანიას შეუქმნა რთული ფინანსური მდგომარეობა. ამასთან, კომპანია ყოველთვის იყო და არის კეთილსინდისიერი გადამხდელი და მუდმივად ცდილობს დროულად და სრულად შეასრულოს ფინანსური ვალდებულებები. დღეის მდგომარეობით კომპანიას არ გააჩნია შესაძლებლობა დარიცხული თანხის სრული ოდენობით დაფარვის. აღნიშნულიდან გამომდინარე, მომჩივანი ითხოვს სანქციებისგან გათავისუფლება მოხდეს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 272-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საურავი არის საგადასახადო სანქცია, რომელიც პირს ეკისრება საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვადაში გადასახადის გადასახდელი თანხის გადაუხდელობისათვის.

საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, გარდა ამ მუხლის პირველი, 21 და 22 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა, იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 50 პროცენტის ოდენობით. საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით. მომჩივანი განმარტავს, რომ ქმედება იყო უნებლიე ხასიათის ის უნდა შეფასდეს როგორც შეცდომა და უნდა მოხდეს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება.

საბჭოს მიაჩნია, რომ განსახილველ შემთხვევაში საქმის ფაქტობრივი და სამართლებრივი გარემოებები არ იძლევა იმ ვარაუდის საფუძველს, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ ჩადენილი სამართალდარღვევა გამოწვეულია მისი შეცდომით/არცოდნით და შესაბამისად, მიზანშეწონილად არ მიიჩნია საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე მომჩივნის გათავისუფლება დაკისრებული სანქციებისგან.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

დაკისრებული სანქციებისგან გათავისუფლება

 

ფაქტობრივი გარემოებები

შემოწმების მიერ დამუშავდა შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემები, გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი პირველადი დოკუმენტები და სახელმწიფო შესყიდვების ელექტრონული სისტემის ინფორმაცია, რის შედეგადაც შემოწმების მიერ დადგენილმა დასაბეგრმა ბრუნვამ შეადგინა შესაბამისად, 2024 წლის ივლისში 70 466 ლარი, ნოემბრის თვეში - 63 640 ლარი, დეკემბრის თვეში - 92 204 ლარი, სხვაობა შეადგენს ჯამურად 5 509 ლარს, რომელიც გამოწვეულია იმით, რომ საწარმოს დღგ-ის 18%-იანი განაკვეთით სრულად არ დაუბეგრავს თვეების შესაბამისად ანგარიშ-ფაქტურებით მიწოდებული საქონლის ღირებულება. ამასთან, 2024 წლის სექტემბრის თვეში საწარმოს მიერ განხორციელებულია ადგილობრივი ჩასათვლელი ოპერაციებია 9 875 ლარის ოდენობის. კომპანიამ 2024 წლის სექტემბრის თვეში გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურით ავ ჩაითვალა 6 000 ლარი, აღნიშნული განხორციელებულია სწორად. შემდგომ პერიოდში ზემოთ აღნიშნული ჩათვლის ანგარიშფაქტურა მომწოდებელმა განაშთა 2024 წლის ნოემბრის თვეში ანგარიშ-ფაქტურით. 2024 წლის ნოემბრის ჩათვლებს არ გააკლო წინა საანგარიშო (სქტემბრის) თვეში ავანსის საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურით ჩასათვლელი თანხა 6 000 ლარი. შესაბამისად, 2024 წლის ნოემბრის თვის ჩასათვლელ თანხებზე გასაკლებია 6 000 ლარი.

ასევე, საწარმოს აგვისტოს და სექტემბრის თვეში საბაჟო დეკლარაციით, საფოსტო გზავნილით არ აქვს ჩათვლილი დღგ-ში დამატებით 7247 ლარი, რომელიც ექვემდებარება ჩათვლას. ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით გამოვლენილ სხვაობაზე 5 509 ლარზე გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ და ჯარიმა .

გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი პირველადი დოკუმენტაციისა და ბუღალტრული პროგრამის დამუშავების შედეგად გამოვლინდა სხვაობები გაცემულ ხელფასებსა და მის მიერ დადეკლარირებულ საშემოსავლო გადასახადს შორის. დგინდება, რომ საწარმომ არასწორად ჩამოაწერა ვალდებულება ანგარიშვალდებულ პირს. გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი, მათ შორის, ჩამოწერილი თანხები დაკვალიფიცირდა დირექტორზე გაცეულ ხელფასად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან.

 

გადაწყვეტილება

საბჭოს მიაჩნია, რომ განსახილველ შემთხვევაში საქმის ფაქტობრივი და სამართლებრივი გარემოებები არ იძლევა იმ ვარაუდის საფუძველს, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ ჩადენილი სამართალდარღვევა გამოწვეულია მისი შეცდომით/არცოდნით და შესაბამისად, მიზანშეწონილად არ მიიჩნია საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე მომჩივნის გათავისუფლება დაკისრებული სანქციებისგან.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს : 269 (7).