ბრძანება N 27720

N 27720

17 დეკემბერი 2025

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

შპს ,,-----” (ს/ნ -----) (მის.: -----)

2025 წლის 4 დეკემბრის საჩივრის

დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე.

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2025 წლის 11 დეკემბრის სხდომაზე (ოქმი N 103) განიხილა შპს ,,-----” (ს/ნ -----) 2025 წლის 4 დეკემბრის N 194481/01 საჩივარი, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 7 ნოემბრის N 006-419 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.

 

სადავო საკითხი:

გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება მიწაზე ქონების გადასახადში განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს და აცხადებს, რომ გასხვისებულ მიწის ნაკვეთზე არასწორად მოხდა გადასახადის დარიცხვა. ითხოვს აღნიშნულის გათვალისწინებით დარიცხული თანხის კორექტირებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმის მასალებით ირკვევა, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 22 ოქტომბრის N 23151 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა შპს ,,-----” (ს/ნ ----- ) საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდების მიწაზე ქონების გადასახადის დაბეგვრის სისწორის დადგენის მიზნით. შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 5 ნოემბერს შედგენილ იქნა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 7 ნოემბრის N 24634 ბრძანება და ამავე თარიღის N 006-419 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის მიხედვით გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 159 917 ლარის ოდენობით, მათ შორის გადასახადი 84 432 ლარი, ჯარიმა 56 221 ლარი და საურავი 19 264 ლარი, ასევე გადასახდელად დარიცხული გადასახად(ებ)ი, რომელთა გადახდის ვადა მოთხოვნის გამოცემის თარიღისთვის არ დამდგარა 28 008 ლარი (გადასახდელის გადახდის სავადო 17.11.2025).

 

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია შემდეგი გარემოებებით:

საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს ვებგვერდის მონაცემების მიხედვით, შპს ,,-----" (ს/ნ -----) საკუთრებაში რეგისტრირებულია არასასოფლო - სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთები. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების მიხედვით, საწარმო არ წარადგენს ქონების გადასახადის დეკლარაციებს.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 203-ე, 204 და 205-ე მუხლების გათვალისწინებით, გადასახადის გადამხდელს, მიწაზე ქონების გადასახადში დაერიცხა გადასახადი და ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს 203-ე მუხლზე, რომლის თანახმად, მიწაზე ქონების გადასახადის გადამხდელია პირი საგადასახადო წლის 1 აპრილის მდგომარეობით:

ა) მის საკუთრებაში არსებულ მიწაზე;

ბ) სახელმწიფო საკუთრებაში არსებულ მიწაზე, რომლითაც სარგებლობს ან რომელსაც ფლობს იგი;

გ) მის მფლობელობაში ან/და სარგებლობაში არსებულ, გარდაცვლილი პირის სახელზე რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთზე, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც მიწის ნაკვეთით სარგებლობა ხორციელდება იჯარის, ქირის, უზუფრუქტის ან სხვა ამგვარი სახის ხელშეკრულების საფუძველზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 204-ე მუხლის თანახმად, არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწაზე ქონების გადასახადის განაკვეთები კონკრეტული მიწის ნაკვეთისათვის, მიწის ნაკვეთის ადგილმდებარეობის გათვალისწინებით, გაიანგარიშება შემდეგი წესით:

ა) გადასახადის საბაზისო განაკვეთი დგინდება წელიწადში მიწის ერთ კვადრატულ მეტრზე 0.24 ლარის ოდენობით;

ბ) მუნიციპალიტეტის წარმომადგენლობითი ორგანოს − საკრებულოს გადაწყვეტილებით, შესაბამისი საბაზისო განაკვეთი მრავლდება ტერიტორიულ კოეფიციენტზე. ამასთანავე, ტერიტორიული კოეფიციენტი არ შეიძლება იყოს 1,5-ზე მეტი.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 205-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, საწარმო/ორგანიზაცია ქონების გადასახადის დეკლარაციას შესაბამის საგადასახადო ორგანოს წარუდგენს არა უგვიანეს კალენდარული წლის 1 აპრილისა და ამავე ვადაში იხდის ქონების გადასახადს, გარდა ამ მუხლის მე-7 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა. დეკლარაციაში მონაცემები დასაბეგრი ქონების შესახებ შეიტანება გასული საგადასახადო წლის მიხედვით, ხოლო დასაბეგრი მიწის შესახებ – მიმდინარე საგადასახადო წლის მიხედვით. ხოლო, მე-7 ნაწილის თანახმად, საწარმო/ორგანიზაცია მიწაზე ქონების გადასახადს იხდის არა უგვიანეს კალენდარული წლის 15 ნოემბრისა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

საგადასახადო შემოწმებით დადგენილია, რომ საწარმოს საკუთრებაში რეგისტრირებულია არასასოფლო - სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთები, რომლებზეც გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს ქონების გადასახადის დეკლარაციებს. აღნიშნულის გათვალისწინებით, შემოწმების შედეგად, პირს განესაზღვრა მიწაზე ქონების გადასახადი და შესაბამისი ჯარიმა.

შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლის განმარტებაზე, რომლითაც ირკვევა, რომ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს ელექტრონული მონაცემების მიხედვით, შესამოწმებელ პერიოდში, შპს ,,----- “ ფლობდა არასასოფლო - სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთებს -----. საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს მონაცემებით, ----- საკადასტრო კოდზე მდებარე მიწა მთლიან შესამოწმებელ პერიოდში ეკუთვნოდა საწარმოს, ხოლო ----- საკადასტრო კოდზე მდებარე ნაკვეთი გაყიდულია 15.11.2023 წელს. შემოწმებით, მიწაზე ქონების გადასახადი დარიცხულია ქონების ფლობის შესაბამისი პერიოდების 1 აპრილის მდგომარეობით.

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს, რომ მომჩივანი საჩივარში, მათ შორის საჩივრის ზეპირ განხილვაზე, ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი იმგვარი დოკუმენტაცია/მტკიცებულება, რომელიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმების მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ:

 

1. შპს ,,------” (ს/ნ ----- ) საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. N 16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი N 64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი:

გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება მიწაზე ქონების გადასახადში განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს და დარიცხული თანხის კორექტირებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

დადგენილია, რომ საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს ელექტრონული მონაცემების მიხედვით, შესამოწმებელ პერიოდში, მომჩივანი ფლობდა არასასოფლო - სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთებს. შემოწმებით, მიწაზე ქონების გადასახადი დარიცხულია ქონების ფლობის შესაბამისი პერიოდების 1 აპრილის მდგომარეობით. გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 159 917 ლარის ოდენობით, მათ შორის გადასახადი 84 432 ლარი, ჯარიმა 56 221 ლარი და საურავი 19 264 ლარი, ასევე გადასახდელად დარიცხული გადასახად(ებ)ი, რომელთა გადახდის ვადა მოთხოვნის გამოცემის თარიღისთვის არ დამდგარა 28 008 ლარი (გადასახდელის გადახდის სავადო 17.11.2025).

 

გადაწყვეტილება:

შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმების მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

დასაბუთება:

შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 204; 205, 275;