ბრძანება N 6236

N 6236

23 მარტი 2026

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

შპს „-------ის“ (ს/ნ -------------)

(მის.: -----------------------------)

2025 წლის 19 დეკემბრის საჩივრის

დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 16 იანვარსა და 26 თებერვალს გამართულ სხდომებზე (ოქმები №3 და №18) განიხილა შპს „-------ის“ (ს/ნ -------------) №----/1/2025 საჩივარი, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 20 ნოემბრის №007-306 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.

 

სადავო საკითხები:

1. გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება ხახვისა და კარტოფილის ფასნამატით რეალიზაციის შედეგად დღგ-ში განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს, კერძოდ:

. განმარტავს, რომ იმპორტის დროს ხახვმა, ტრანსპორტირებისას შესაბამისი პირობების არ ქონის გამო, დაიწყო ლპობა. საქონლის განადგურება ვერ განხორციელდა, რადგან დაკავშირებული იყო გარკვეულ ხარჯებთან, რისი საშუალებაც საწარმოს არ გააჩნდა. აღნიშნულ სიტუაციაში საწარმომ მიიღო გადაწყვეტილება რომ იგი დაებეგრა მინიმალური ფასნამატით. ამასთან, გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება ივლისის თვეში რეალიზებულ ხახვზე, მაისის თვეში ზედნადებით დაფიქსირებული ფასის გავრცელებას და განმარტავს, რომ აპრილის თვეში იმპორტირებულ ხახვს მაისსა და ივლისის თვეში სხვადასხვა სარეალიზაციო ფასი აქვს.

. გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება კარტოფილის რეალიზაციისას შემოწმების მიერ გაანგარიშებულ აუდირებულ ფასნამატსა და საგადასახადო შემოწმების აქტში მითითებას იმის თაობაზე, რომ კარტოფილის რეალიზაცია დაბეგრილია თვითღირებულებით. მისი განმარტებით, კარტოფილი 2022 წლის დეკემბერსა და 2023 წლის ივლისში დაბეგრილია ფასნამატით, რაზეც გადახდილია დღგ. ასევე, მისი განმარტებით, კომპანიას საქონლის რეალიზაცია არ მოუხდენია ურთიერთდამოკიდებულ პირზე, არ განუხორციელებია ბარტერის ოპერაცია, შესაბამისად, არ არღვევს საგადასახადო კანონმდებლობის არცერთ მოთხოვნას. აცხადებს, რომ თვითღირებულებაზე დაბალი ფასით მიწოდება არ მომხდარა, ხოლო კომპანიისთვის ფასნამატის ოდენობას განსაზღვრავს კონკრეტული პროდუქტის ხარისხი, კონკურენცია, ბაზარზე არსებული მდგომარეობა. შესაბამისად, კომპანიამ გადაწყვიტა მინიმალური ფასნამატით რეალიზაცია, რადგან ეს არის იმპორტირებული საქონელი, რომელიც კონკურენციას ვერ უწევს ადგილობრივ წარმოებულ იგივე სახის პროდუქტს, რისი გათვალისწინებითაც კომპანიისთვის მიზანშეწონილი იყო მინიმალური ფასნამატით საქონლის რეალიზაცია, ვიდრე შენახვის ხარჯების გაწევა, მითუმეტეს, როდესაც აღნიშნული არ არის კომპანიის ძირითადი საქმიანობა, არ ყავს დამკვეთი და არ აქვს ბაზარზე არსებული მდგომარეობა შესწავლილი.

2. გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება იჯარით აღებული ობიექტის რემონტის ღირებულების/ სარემონტო-სამშენებლო მასალების შეძენაზე გაწეული ხარჯების დირექტორის მიერ მიღებულ სარგებლად განხილვას და განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს. გადასახადის გადამხდელი განმარტავს, რომ გაქვითვის ნაწილში შპს „------ი“ მეიჯარეს ყოველთვიურ გადასახადს უქვითავს 3 000 ლარს გაწეული მომსახურებიდან. აღნიშნული თანხა მოიცავს საშემოსავლო გადასახადსაც. შესაბამისად, ის სამშენებლო მომსახურება, რომელიც შპს „----ა“ გაუწია ფ/პ ----ს, კომპანიამ განიხილა, როგორც მომსახურების მიწოდება და დაბეგრა დღგ-ით. ასევე, მომჩივნის განმარტებით, გამოსაქვით თანხაში მონაწილეობს იჯარის ღირებულება 2400 ლარი და საშემოსავლო გადასახადი 600 ლარი.

ამასთან, საჩივრის ზეპირ განხილვაზე გადასახადის გადამხდელმა დამატებით განმარტა, რომ არ ეთანხმება 2022 წლის ნოემბრიდან 2025 წლის ივლისამდე საწარმოს მიერ შეძენილი მსუბუქი კონსტრუქციის სარემონტო-სამშენებლო მასალების შეძენაზე დახარჯული თანხის 82 176 ლარის დირექტორზე მიღებულ სარგებლად განხილვასა და დღგ-ით და საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმეზე არსებული მასალებიდან დგინდება, რომ აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 19 ივნისის №13173 და 16 ივლისის №16059 ბრძანებების საფუძველზე ჩატარდა შპს „-------ის“ (ს/ნ -------------) საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ ივლისამდე საანგარიშო პერიოდები. საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 5 ნოემბერს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, რაზეც გამოიცა გადასახადების/გადასახდელების და საგადასახადო სანქციების თანხების დარიცხვის/შემცირების შესახებ 2025 წლის 20 ნოემბრის №25504 ბრძანება და ამავე თარიღის №007-306 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლითაც გადასახადის გადამხდელს განესაზღვრა სულ 422 791 ლარი, მათ შორის გადასახადი 213 682 ლარი, ჯარიმა 106 480 ლარი და საურავი 102 629 ლარი.

 

საგადასახადო შემოწმების აქტისა და აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებული ინფორმაციის მიხედვით, საჩივარში დასმულ სადავო საკითხებთან დაკავშირებით განხორციელებული დარიცხვა განპირობებულია შემდეგი გარემოებებით:

1. გადასახადის გადამხდელს იმპორტირებული აქვს 593 240 ტონა ხახვი, კარტოფილი და პომიდორი 2022 წლის ოქტომბრის, ნოემბრის და 2023 წლის მარტი აპრილის თვეებში ----დან, ----დან და ---დან (ერთ შემთხვევაში --დან 81 ტონა ხახვი) თვითღირებულებით 283 665 ლარის ოდენობით. ადგილობრივ ბაზარზე შეძენები არ უფიქსირდება. საბუღალტრო პროგრამა ორისის მიხედვით, 2022 წლის პირველი იანვრისთვის ერიცხება ნაშთად 45 788.50 კგ. ხახვი თვითღირებუილებით 25 822.30 ლარის ოდენობით. შესამოწმებელ პერიოდში, 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ ივლისამდე, იმპორტირებული აქვს: 1) 2022 წლის ოქტომბერში, 2023 წლის მარტსა და აპრილში 369 740 ტონა ხახვი 225 918 ლარის ღირებულების. განხორციელებული აქვს 2023 წლის მაისის თვეში 3 ტონა ხახვის დოკუმენტური რეალიზაცია 34.36%-იანი ფასნამატით (ს/ზ N ---) ღირებულებით 2 730 ლარის ოდენობით (1 კგ-ის სარეალიზაციო ფასი 0.77 ლარი დღგ-ის გარეშე, 0.91 ლარი დღგ-ის ჩათვლით). შემოწმებით ხახვზე გავრეცლებულ იქნა დოკუმენტური ფასნამატი 34.36%. 2) 2022 წლის ნოემბრის თვეში იმპორტირებული აქვს 30 ტონა პომიდორი 25 831 ლარის ღირებულების (დღგ-ის გარეშე). პომიდვრის დოკუმენტური რეალიზაცია არ განუხორციელებია. გადამხდელს აღრიცხული აქვს პომიდვრის რეალიზაცია 2022 წლის ნოემბრის თვეში 34.84%-იანი ფასნამატით, დეკემბრის თვეში 0.63%- იანი ფასნამატით. შემოწმებით გავრცელებული იქნა აუდირებული ფასნამატი 36.01%. 3) 2022 წლის ოქტომბრისა და ნოემბრის თვეებში იმპორტირებული აქვს 193.50 ტონა კარტოფილი 56 337 ლარის ღირებულებით (დღგ-ის გარეშე). დოკუმენტური რეალიზაცია არ განუხორციელებია. გადამხდელს აღრიცხული აქვს კარტოფილის რეალიზაცია თვითღირებულებით (0.29%-0.32% ფასნამატით). შემოწმებით გავრცელებულ იქნა აუდირებული ფასნამატი 58.24% (0.47 ლარი დღგ-ის გარეშე, 0.56 ლარი დღგ-ის ჩათვლით). დეკლარირებულ და შემოწმებით დადგენილ მონაცემებს შორის სხვაობა ჩართულ იქნა დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვაში.

ასევე, პირს განხორციელებული აქვს 2022 წლის პირველ იანვრამდე იმპორტირებული ელ. საქონლის (ელ. ჩაიდანი, ელ. გამათბობელი, მიკროტალღული ღუმელი და ა.შ.) და 2023 წლის 15 დეკემბერს ---დან იმპორტირებული კარის დოკუმენტური რეალიზაცია. შემოწმებით, სარეალიზაციო ფასის ცვლილება არ განხორციელებულა.

ყოველივე ზემოაღნიშნულისა და საქართევლოს საგადასახადო კოდექსის 158-ე, 159-ე და 160-ე მუხლების გათვალისწინებით პირს დაერიცხა დღგ და ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

2. შპს „----ი“ რეგისტრირებულია 2016 წლის 5 თებერვალს, დღგ-ის გადამხდელად 2019 წლის 9 მაისს. საწარმოს საქმიანობის სფეროს წარმოადგენს დამფუძნებლის და დირექტორის, ფ/პ ---ის საკუთრებაში არსებულ მიწის ნაკვეთზე საკადასტრო კოდი ---- (მდებარე ქ. ---ი, --ის ქ. №-) სასაწყობე ფართების მშენებლობა და ქვეიჯარით გაცემა, კერძოდ, 2019 წელს არქიტექტურის სამსახურში შეთანხმებული პროექტის მიხედვით, 14 987 კვ.მ. არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთზე 3 415.28 კვ.მ. ფართის III კლასის ერთსართულიანი საწყობის მშენებლობა. წერტილოვანი საძირკველით და მონოლითის კარკასით, რომელიც შეივსება ბლოკით. გადახურვა აიწყობა ლითონის კონსტრუქციით, დაეფარება ლითონის გოფრირებული ფურცელი. სამშენებლო სამუშაოები უნდა შეასრულოს შპს „----მა“ თავისი ძალებით.

შპს „----მა“ წარმოადგინა 2016 წლის 25 ივნისის იჯარის ხელშეკრულება, რომელიც შედგენილია მოიჯარე შპს „----სა“ (დირექტორი ----------) და მეიჯარეს ფ/პ------ს შორის. მეიჯარე მოიჯარეს დროებით სარგებლობაში გადასცემს მეიჯარის საკუთრებაში არსებულ უძრავ ქონებას მდებარე ქ. --ი, ---ის ქ. №- საკადასტრო კოდი -----. მოიჯარე (შპს ---ი) იჯარის საგანში ჩაატარებს სარემონტო სამუშაოებს, რომლის სრული ღირებულება დაჯამდება და მთლიანად გამოქვითული იქნება ყოველთვიური პერიოდულობით საიჯარო მომსახურების ყოველთვიურ ღირებულებაში (ხელშ.პუნქტი 1.3). იჯარით აღებული ფართის რემონტის შემთხვევაში, სრულად უნდა წარუდგინოს მეიჯარეს-ფ/პ -----ს შპს „---ის“ დირექტორმა -----ა რემონტის ხარჯთაღრიცხვა, რომლის საფუძველზეც უნდა მოხდეს იჯარის ყოველთვიური გადასახადების გამოქვითვა (პუნქტი 2.2.7). იჯარით გაცემული ფართის რემონტის შემთხვევაში, მოიჯარის მიერ რემონტზე დახარჯული ჯამური თანხა ჩაუთვალოს იჯარის ყოველთვიურ გადასახადში, რემონტის თანხის სრულ ამოწურვამდე (პუნქტი 2.4.4). საიჯარო ქირა შეადგენს 3 000 ლარს საშემოსავლო გადასახადის ჩათვლით. ხელშეკრულება მოქმედებს 2023 წლის 31 დეკემბრამდე.

2022 წლის 30 ოქტომბრის წარმოდგენილი შეთანხმების თანახმად: იჯარით აღებული ობიექტის რემონტის ღირებულება შეადგენს 588 768 ლარს დღგ-ის ჩათვლით. მეიჯარის მიმართ დარიცხული იჯარა ხელშეკრულების დადების თარიღიდან- 2016 წლის 25 ივნისიდან 2022 წლის 30 ოქტომბრამდე შეადგენს 228 000 ლარს. იჯარაზე დარიცხული თანხა შეადგენს ურთიერთგაქვითვის საფუძველს. -----ის მიმართ დარიცხული ავანსი შეადგენს 360 768 ლარს (588 768ლ. - 228 000ლ.). მხარეები (მეიჯარე არის არამეწარმე ფ/პ -----ი, რომელიც ამვადროულად არის შპს ----ის დირექტორი) თანხმდებიან, რომ ავანსის თანხის ამოწურვამდე მოიჯარემ შპს „-----მა“ გამოიყენოს იჯარის საგანი თავისი შეხედულებისამებრ, მათ შორის ქვეიჯარით გასაცემად. შემოწმებით, იჯარით აღებული ობიექტის რემონტის ღირებულება 2022 წლის ოქტომბრის თვის პერიოდზე 735 960 ლარის ოდენობით (დღგ-ის ჩათვლით აგროსილი 588 738 ლარი/0.80) განხილულ იქნა ფ/პ ----თვის იჯარით მიღებულ შემოსავლად.

ყოველივე ზემოაღნიშნულისა და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-9, მე-8, მე-16 და 154-ე მუხლების გათვალისწინებით პირს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

. გადასახადის გადამხდელს იჯარით აღებულ ფართში ჩატარებული აქვს სარემონტო სამშენებლო სამუშაოები. 2022 წლის 30 ოქტომბრის მდგომარეობით რემონტზე გაწეული ხარჯი (მასალების შეძენა) შეადგენს 588 768 ლარს, რომელიც დაბეგრილი აქვს დღგ-ით 2022 წლის ოქტომბრის თვეში. 2022 წლის ნოემბრიდან 2025 წლის პირველ ივლისამდე საწარმოს მიერ შეძენილია 96 968 ლარის სარემონტო სამშენებლო მასალები დღგ-ის ჩათვლით. კერძოდ: კუთხოვანა, კვადრატული მილი, ბეტონი, მავთულბადე და ა.შ. შემოწმებით, იჯარით აღებული ობიექტისათვის, 2022 წლის ნოემბრიდან 2025 წლის ივლისამდე პერიოდზე, მსუბუქი კონსტრუქციის სარემონტო-სამშენებლო მასალების შეძენაზე დახარჯული თანხა 82 176 ლარის ოდენობით დღგ-ის გარეშე განხილულ იქნა ფ/პ ----თვის ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის უსასყიდლოდ მიწოდებად/ სარგებლად.

ყოველივე ზემოაღნიშნულისა და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-9, მე-8, მე-16, 136-ე, 158-ე, 159-ე 160-ე მუხლების გათვალისწინებით, პირს დაერიცხა დღგ და საშემოსავლო გადასახადი. ასევე, პირს განესაზღვრა ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 ნაწილის მიხედვით, დავის განმხილველი ორგანო საჩივარს განიხილავს მხოლოდ მომჩივნის მოთხოვნის ფარგლებში.

 

პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის დებულებათა გათვალისწინებით საგადასახადო ორგანოებს თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვთ დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით (მათ შორის, გადასახადის გადამხდელის დანახარჯების შესახებ) ან შედარების მეთოდით – სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელების შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო სააღრიცხვო დოკუმენტაციას ან დადგენილი წესის დარღვევით აწარმოებს ბუღალტერიას, აგრეთვე ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.

ამავე კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე):

ა) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

ბ) ერთზე მეტი ნებისმიერი შემდეგი პირობის არსებობისას:

ბ.ა) ადგილი აქვს პირის აქტივების დაუსაბუთებელ ზრდას;

ბ.ბ) პირის მიერ ეკონომიკური საქმიანობისათვის ან/და პირადი მოხმარებისათვის გაწეული ხარჯი აჭარბებს დეკლარირებულ შემოსავალს;

ბ.გ) მიმდინარე საგადასახადო კონტროლის ღონისძიებების შედეგად საგადასახადო შემოწმების დაწყების შესახებ საგადასახადო ორგანოს შესაბამისი აქტით განსაზღვრულ შესამოწმებელ პერიოდში გამოვლენილია პირის მიერ საგადასახადო სამართალდარღვევის ჩადენის ორი ან მეტი შემთხვევა;

ბ.დ) გამოვლენილია არსებითი სხვაობა პირის მიერ საგადასახადო ორგანოსათვის წარდგენილ/დეკლარირებულ დაბეგვრასთან დაკავშირებულ მონაცემებსა და მიმდინარე საგადასახადო კონტროლის ღონისძიებების შედეგად ფაქტობრივად დაფიქსირებულ მონაცემებს შორის.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ − დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა.

ამავე კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციაა დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება/მომსახურების გაწევა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

ამავე კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

ხახვის რეალიზაციასთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლის მიხედვით, სხვადასხვა იმპორტის დეკლარაციით იმპორტირებულია 369 740 ტონა, ხახვი ჯამში 225 918 ლარის ღირებულებით. ხახვის შესაძლო დაზიანების შესახებ გადასახადის გადამხდელის მიერ არ არის შედგენილი ვადაგასული ან/და უვარგისი სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ჩამოწერის დოკუმენტი. ასევე, გადასახადის გადამხდელი კონკრეტულად არ მიუთითებს სხვადასხვა დროს განხორციელებული იმპორტიდან კონკრეტულად რომელი იყო უვარგისი. აღნიშნულიდან გამომდინარე, ხახვის რეალიზაციის განხილვისას შემოწმების მიერ გავრცელებულია დოკუმენტური ფასნამატი 34,36%.

რაც შეეხება კარტოფილის რეალიზაციას, აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებული ინფორმაციით დგინდება, რომ გადასახადის გადამხდელს კარტოფილის დოკუმენტური რეალიზაცია არ განუხორციელებია, თუმცა დეკლარირებულია კარტოფილის რეალიზაცია სხვადასხვა პირზე. აღნიშნულ შემთხვევაშიც შემოწმების მიერ გამოყენებულ იქნა აუდირებული ფასნამატი 58.24%-ის ოდენობით (1 კგის სარეალიზაციო ფასი შეადგენს 0,47 ლარს დღგ-ის გარეშე, 0,56 ლარს დღგ-ის ჩათვლით).

ზემოაღნიშნული ფაქტობრივი გარემოებების და მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახური განმარტავს, რომ ხახვის რეალიზაციაზე დოკუმენტური ფასნამატის, ხოლო კარტოფილის რეალიზაციაზე აუდირებული ფასნამატის გავრცელება და შესაბამისი საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა განხორციელდა მართლზომიერად. ამასთან, საგადასახადო დავის ეტაპზე მომჩივნის მხრიდან არ წარმოდგენილა მისი პოზიციის შესაბამისი რაიმე დოკუმენტაცია/მტკიცებულება, რომელიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოხსენებულ სამართლებრივი ნორმების, დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებებისა და მხარეთა არგუმენტების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით შემოწმებით საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს საჩივრის დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

მე-2 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-9 მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ეკონომიკურ საქმიანობად განიხილება ნებისმიერი საქმიანობა, რომელიც ხორციელდება შემოსავლის ან კომპენსაციის მისაღებად, მიუხედავად ამ საქმიანობის შედეგისა, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. ხოლო, მე-3 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, უსასყიდლოდ საქონლის მიწოდება/მომსახურების გაწევა ეკონომიკურ საქმიანობად ითვლება, თუ იგი განახორციელა საწარმომ.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-8 მუხლის მე-14 ნაწილის თანახმად, კომპენსაცია არის პირის მიერ საქონლის მიწოდების, მომსახურების გაწევის ან ხარჯების, დანაკარგის ან დანაკლისის ანაზღაურების მიზნით მიღებული ქონება ან/და სარგებელი.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 16-ე მუხლის თანახმად:

1. საქონლის მიწოდებად ითვლება პირის მიერ სხვა პირისათვის საქონელზე საკუთრების უფლების გადაცემა სასყიდლით (მათ შორის, საქონლის რეალიზაცია, გაცვლა, ხელფასის ან ნატურალური ფორმით ანაზღაურება) ან უსასყიდლოდ.

2. მომსახურების გაწევად განიხილება პირის მიერ სხვა პირისთვის მისივე ნებით, კომპენსაციის სანაცვლოდ ან უსასყიდლოდ ისეთი მოქმედების შესრულება, რომელიც არ არის საქონლის მიწოდება.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის ,,ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის ,,დ“ და ,,მ“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, კერძოდ:

დ) საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც გაწეული მომსახურების ღირებულებას უნაზღაურებს ფიზიკურ პირს (გარდა დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული ფიზიკური პირისა, ნოტარიუსისა, კერძო აღმასრულებლისა, მიკრო/მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირისა და ფიქსირებული გადასახადის გადამხდელის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირისა, შესაბამისი საქმიანობის ნაწილში), რომელიც ინდივიდუალურ მეწარმედ დარეგისტრირებული არ არის;

მ) პირი, რომელიც ქონებას უსასყიდლოდ გადასცემს ფიზიკურ პირს, რომელიც ინდივიდუალურ მეწარმედ რეგისტრირებული არ არის, გარდა ამ პირის მიერ ამავე ფიზიკური პირისთვის საგადასახადო წლის განმავლობაში 1000 ლარამდე ღირებულების ქონების უსასყიდლოდ გადაცემისა. ასეთ შემთხვევაში, საგადასახადო აგენტის მიერ გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავების წესს ადგენს საქართველოს ფინანსთა მინისტრი.

ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად:

ა) გადასახადის დაკავებისა და ბიუჯეტში მისი გადარიცხვისათვის პასუხისმგებლობა ეკისრება შემოსავლის გადამხდელს;

ბ) გადასახადის თანხის დაუკავებლობის შემთხვევაში შემოსავლის გადამხდელი ვალდებულია ბიუჯეტში შეიტანოს დაუკავებელი გადასახადის თანხა ფაქტობრივად გადახდილი ანაზღაურების შესაბამისად და მასთან დაკავშირებული სანქციები.

ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, პირი, რომელიც ამ მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად გადახდის წყაროსთან აკავებს გადასახადს, ვალდებულია ბიუჯეტში გადარიცხოს გადასახადი პირისათვის თანხის გადახდისთანავე, ხოლო განაცემის არაფულადი ფორმით განხორციელების შემთხვევაში - შესაბამისი თვის ბოლო რიცხვში.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 82-ე მუხლის პირველი ნაწილის ,,თ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრისაგან თავისუფლდება ფიზიკურ პირის მიერ საგადასახადო წლის განმავლობაში 1000 ლარამდე ჩუქებით მიღებული ქონების ღირებულება, გარდა დაქირავებულის მიერ დამქირავებლისაგან ჩუქებით მიღებული ქონების ღირებულებისა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ − დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა.

ამავე კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციაა დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება/მომსახურების გაწევა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, ანაზღაურების სანაცვლოდ, საქონლის მიწოდებად ასევე განიხილება დასაბეგრი პირის მიერ საქონლის უსასყიდლოდ მიწოდება, თუ მას ამ საქონელზე ან მასზე გაწეულ ხარჯზე დღგ სრულად ან ნაწილობრივ აქვს ჩათვლილი. ამასთანავე, საქონლის გადაცემა/გამოყენება ნიმუშის ან მცირე ღირებულების საჩუქრის სახით, არ განიხილება ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდებად.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

ამავე კოდექსის 164-ე მუხლის მე-2 ნაწილის ,,ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ა“−„ე“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის შესყიდვის ფასი ამ ან ანალოგიურ საქონელზე, ან თუ ასეთი არ არსებობს − მისი წარმოების ფასი, რომელიც შესაბამის შემთხვევებში დგინდება საქონლის გამოყენების, გასხვისების, დასაკუთრების (მფლობელობაში დარჩენის) ან დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გაუქმების მომენტში;

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

შემოწმებით დადგენილი გარემოებაა, რომ საწარმოს საქმიანობის სფეროს წარმოადგენს დამფუძნებლის და დირექტორის საკუთრებაში არსებულ მიწის ნაკვეთზე სასაწყობე ფართების მშენებლობა და ქვეიჯარით გაცემა. საწარმოს მიერ წარდგენილი 2016 წლის 25 ივნისის იჯარის ხელშეკრულებით, მეიჯარე მოიჯარეს დროებით სარგებლობაში გადასცემს მეიჯარის საკუთრებაში არსებულ უძრავ ქონებას, მოიჯარე (შპს ----ი) იჯარის საგანში ჩაატარებს სარემონტო სამუშაოებს, რომლის სრული ღირებულება დაჯამდება და მთლიანად გამოქვითული იქნება ყოველთვიური პერიოდულობით საიჯარო მომსახურების ყოველთვიურ ღირებულებაში. იჯარით აღებული ფართის რემონტის შემთხვევაში, სრულად უნდა წარუდგინოს საწარმომ მეიჯარეს- ფ/პ ------ს რემონტის ხარჯთაღრიცხვა, რომლის საფუძველზეც უნდა მოხდეს იჯარის ყოველთვიური გადასახადების გამოქვითვა, იჯარით გაცემული ფართის რემონტის შემთხვევაში, მოიჯარის მიერ რემონტზე დახარჯული ჯამური თანხა ჩაუთვალოს იჯარის ყოველთვიურ გადასახადში, რემონტის თანხის სრულ ამოწურვამდე (საიჯარო ქირა შეადგენს 3 000 ლარს საშემოსავლო გადასახადის ჩათვლით), ხელშეკრულება მოქმედებს 2023 წლის 31 დეკემბრამდე. 2022 წლის 30 ოქტომბრის წარდგენილი შეთანხმების თანახმად, იჯარით აღებული ობიექტის რემონტის ღირებულება შეადგენს 588 768 ლარს დღგ-ის ჩათვლით. მეიჯარის მიმართ დარიცხული იჯარა ხელშეკრულების დადების თარიღიდან- 2016 წლის 25 ივნისიდან 2022 წლის 30 ოქტომბრამდე შეადგენს 228 000 ლარს, ხოლო იჯარაზე დარიცხული თანხა შეადგენს ურთიერთგაქვითვის საფუძველს. ----ის მიმართ დარიცხული ავანსი შეადგენს 360 768 ლარს. მხარეები თანხმდებიან, რომ ავანსის თანხის ამოწურვამდე მოიჯარემ შპს „---ა“ გამოიყენოს იჯარის საგანი თავისი შეხედულებისამებრ, მათ შორის, ქვეიჯარით გასაცემად. შემოწმებით, იჯარით აღებული ობიექტის რემონტის ღირებულება, 2022 წლის ოქტომბრის თვის პერიოდზე, 735 960 ლარის ოდენობით, განხილულ იქნა ფ/პ ----თვის იჯარით მიღებულ შემოსავლად და დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან.

ასევე, იჯარით აღებული ობიექტისათვის, 2022 წლის ნოემბრიდან 2025 წლის ივლისამდე პერიოდზე, საწარმოს მიერ შეძენილია სარემონტო სამშენებლო მასალები, რომელიც შემოწმებით განხილულ იქნა ფ/პ ---თვის ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის უსასყიდლოდ მიწოდებად/სარგებლად და დაბეგრილი იქნა დღგ-ით და საშემოსავლო გადასახადით.

ზემოაღნიშნული ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახური განმარტავს, რომ 2022 წლის 30 ოქტომბრის შეთანხმების თანახმად, შემოწმებით, იჯარით აღებული ობიექტის რემონტის ღირებულების, 2022 წლის ოქტომბრის თვის პერიოდზე, გადახდის წყაროსთან დაბეგვრა, ასევე 2022 წლის ნოემბრიდან 2025 წლის ივლისამდე პერიოდზე იჯარით აღებული ობიექტისათვის გაწეული სარემონტო სამშენებლო მასალების ხარჯის მეიჯარისთვის ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის უსასყიდლოდ მიწოდებად/სარგებლად განხილვა და შესაბამისად დაბეგვრა განხორციელდა მართლზომიერად.

შემოსავლების სამსახური განმარტავს, რომ მომჩივანი წარმოდგენილ საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ამასთან, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მისი არგუმენტაციის შესაბამისი ისეთი მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმების შედეგად დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს და გახდებოდა დარიცხული თანხების კორექტირების საფუძველი.

ზემოხსენებულ სამართლებრივ ნორმებზე, საქმეში არსებულ მასალებსა და ფაქტობრივ გარემოებებზე დაყრდნობით, მე-2 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის შესაბამისად, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს საჩივრის დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ :

 

1. შპს „-------ის“ (ს/ნ -------------) საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება:

1. ხახვისა და კარტოფილის ფასნამატით რეალიზაციის შედეგად დღგ-ში განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს;

2. იჯარით აღებული ობიექტის რემონტის ღირებულების/ სარემონტო-სამშენებლო მასალების შეძენაზე გაწეული ხარჯების დირექტორის მიერ მიღებულ სარგებლად განხილვას და განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს.ასევე 2022 წლის ნოემბრიდან 2025 წლის ივლისამდე საწარმოს მიერ შეძენილი მსუბუქი კონსტრუქციის სარემონტო-სამშენებლო მასალების შეძენაზე დახარჯული თანხის 82 176 ლარის დირექტორზე მიღებულ სარგებლად განხილვასა და დღგ-ით და საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

აუდიტის დეპარტამენტის №13173 და №16059 ბრძანებების საფუძველზე ჩატარდა მომჩივანის საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ ივლისამდე საანგარიშო პერიოდები. საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, რაზეც გამოიცა გადასახადების/გადასახდელების და საგადასახადო სანქციების თანხების დარიცხვის/შემცირების შესახებ №25504 ბრძანება და №007-306 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლითაც გადასახადის გადამხდელს განესაზღვრა სულ 422 791 ლარი, მათ შორის გადასახადი 213 682 ლარი, ჯარიმა 106 480 ლარი და საურავი 102 629 ლარი.

საგადასახადო შემოწმების აქტისა და აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებული ინფორმაციის მიხედვით ირკვევა,რომ:

1. შესამოწმებელ პერიოდში, 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ ივლისამდე, მომჩივანს იმპორტირებული აქვს 369 740 ტონა ხახვი 225 918 ლარის ღირებულების. განხორციელებული აქვს 2023 წლის მაისის თვეში 3 ტონა ხახვის დოკუმენტური რეალიზაცია 34.36%-იანი ფასნამატით ღირებულებით 2 730 ლარის ოდენობით . შემოწმებით ხახვზე გავრეცლებულ იქნა დოკუმენტური ფასნამატი 34.36%. 2022 წლის ოქტომბრისა და ნოემბრის თვეებში იმპორტირებული აქვს 193.50 ტონა კარტოფილი 56 337 ლარის ღირებულებით (დღგ-ის გარეშე). დოკუმენტური რეალიზაცია არ განუხორციელებია. გადამხდელს აღრიცხული აქვს კარტოფილის რეალიზაცია თვითღირებულებით (0.29%-0.32% ფასნამატით). შემოწმებით გავრცელებულ იქნა აუდირებული ფასნამატი 58.24% . დეკლარირებულ და შემოწმებით დადგენილ მონაცემებს შორის სხვაობა ჩართულ იქნა დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვაში.შედეგად საქართევლოს საგადასახადო კოდექსის 158-ე, 159-ე და 160-ე მუხლების გათვალისწინებით პირს დაერიცხა დღგ და ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

2. საწარმოს საქმიანობის სფეროს წარმოადგენს დამფუძნებლის და დირექტორის საკუთრებაში არსებულ მიწის ნაკვეთზე საკადასტრო სასაწყობე ფართების მშენებლობა და ქვეიჯარით გაცემა.საწარმოს მიერ წარმოდგენილი 2016 წლის 25 ივნისის იჯარის ხელშეკრულებით მოიჯარე მოიჯარეს დროებით სარგებლობაში გადასცემს მეიჯარის საკუთრებაში არსებულ უძრავ ქონებას. მოიჯარე იჯარის საგანში ჩაატარებს სარემონტო სამუშაოებს, რომლის სრული ღირებულება დაჯამდება და მთლიანად გამოქვითული იქნება ყოველთვიური პერიოდულობით საიჯარო მომსახურების ყოველთვიურ ღირებულებაში. იჯარით აღებული ფართის რემონტის შემთხვევაში, სრულად უნდა წარუდგინოს მეიჯარეს ფ/პ-ს რემონტის ხარჯთაღრიცხვა, რომლის საფუძველზეც უნდა მოხდეს იჯარის ყოველთვიური გადასახადების გამოქვითვა (პუნქტი 2.2.7). იჯარით გაცემული ფართის რემონტის შემთხვევაში, მოიჯარის მიერ რემონტზე დახარჯული ჯამური თანხა ჩაუთვალოს იჯარის ყოველთვიურ გადასახადში, რემონტის თანხის სრულ ამოწურვამდე (პუნქტი 2.4.4). საიჯარო ქირა შეადგენს 3 000 ლარს საშემოსავლო გადასახადის ჩათვლით. ხელშეკრულება მოქმედებს 2023 წლის 31 დეკემბრამდე.2022 წლის 30 ოქტომბრის წარმოდგენილი შეთანხმების თანახმად: იჯარით აღებული ობიექტის რემონტის ღირებულება შეადგენს 588 768 ლარს დღგ-ის ჩათვლით. მეიჯარის მიმართ დარიცხული იჯარა ხელშეკრულების დადების თარიღიდან- 2016 წლის 25 ივნისიდან 2022 წლის 30 ოქტომბრამდე შეადგენს 228 000 ლარს. იჯარაზე დარიცხული თანხა შეადგენს ურთიერთგაქვითვის საფუძველს. დარიცხული ავანსი შეადგენს 360 768 ლარს (588 768ლ. - 228 000ლ.). მხარეები (მეიჯარე არის არამეწარმე ფ/პი, რომელიც ამვადროულად არის მომჩივანის დირექტორი) თანხმდებიან, რომ ავანსის თანხის ამოწურვამდე მოიჯარემ მომჩივანმა გამოიყენოს იჯარის საგანი თავისი შეხედულებისამებრ, მათ შორის ქვეიჯარით გასაცემად. შემოწმებით, იჯარით აღებული ობიექტის რემონტის ღირებულება 2022 წლის ოქტომბრის თვის პერიოდზე 735 960 ლარის ოდენობით (დღგ-ის ჩათვლით აგროსილი 588 738 ლარი/0.80) განხილულ იქნა ფ/პ-თვის იჯარით მიღებულ შემოსავლად.შედეგად საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-9, მე-8, მე-16 და 154-ე მუხლების გათვალისწინებით პირს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

ამასთან,გადასახადის გადამხდელს იჯარით აღებულ ფართში ჩატარებული აქვს სარემონტო სამშენებლო სამუშაოები. 2022 წლის ნოემბრიდან 2025 წლის პირველ ივლისამდე საწარმოს მიერ შეძენილია 96 968 ლარის სარემონტო სამშენებლო მასალები დღგ-ის ჩათვლით. ხოლო მსუბუქი კონსტრუქციის სარემონტო-სამშენებლო მასალების შეძენაზე დახარჯული თანხა 82 176 ლარის ოდენობით დღგ-ის გარეშე განხილულ იქნა ფ/პ-თვის ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის უსასყიდლოდ მიწოდებად/ სარგებლად.შედეგად საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-9, მე-8, მე-16, 136-ე, 158-ე, 159-ე 160-ე მუხლების გათვალისწინებით, პირს დაერიცხა დღგ და საშემოსავლო გადასახადი. ასევე, პირს განესაზღვრა ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

 

გადაწყვეტილება

შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმებით საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს საჩივრის დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

დასაბუთება

შემოსავლების მამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73(5.9 ,,ბ“); 154(1 ,,დ“ და ,,მ“.2 „ა“ და „ბ“.3„ა“ ); 158(1); 159(1 „ა“ და „ბ“); 160(3„ა“); 163(1.2); 164(1.2 ,,ა“);