გადაწყვეტილება №26657/2/2026

№26657/2/2026

24 მარტი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: ი/მ "-------" (ს/ნ "-------")

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ,03.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება ი/მ "-------"-ს 17.02.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26657/2/2026).

 

დავის საგანი:

1. დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის სისწორის განსაზღვრა;

2. გაანგარიშებული ჩასათვლელი დღგ-ის თანხის ოდენობა.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 2 დეკემბრის №039-29 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 28.01.2026 წლის №1465 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 51 229,56 ლარი.

მათ შორის:

დღგ - 31 118,25

ჯარიმა - 14 856,46

საურავი - 5 254,85

 

პროცედურული გარემოებები

შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის მიერ ჩატარდა გადასახადის გადამხდელის საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება, 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდის დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის სისწორის დადგენის მიზნით. საგადასახადო შემოწმების შედეგები აისახა 2025 წლის 28 ნოემბრის საგადასახადო შემოწმების აქტში, რის საფუძველზეც გამოიცა 2025 წლის 2 დეკემბრის №26454 ბრძანება და ამავე თარიღის № 039-29 საგადასახადო მოთხოვნა.

აღნიშნული დარიცხვა გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში. შემოსავლების სამსახურის 28.01.2026 წლის №1465 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

სადავო საკითხები:

1. დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის სისწორის განსაზღვრა

ფაქტების აღწერა

პირი გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 2020 წლის 23 დეკემბერს. საქმიანობის სფეროს წარმოადგენს ავტონაწილებით და ავტომობილის საპოხი მასალებით ვაჭრობა. გადასახადის გადამხდელი არ იყო რეგისტრირებული დღგ-ის გადამხდელად და შესაბამისად არ წარადგენდა დღგ-ის დეკლარაციებს. შემოწმების მიმდინარეობისას შესწავლილ იქნა შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემები და გადასახადის გადამხდელის მიერ მოწოდებული საბანკო ამონაწერები. აღნიშნულის ანალიზის შედეგად განისაზღვრა გადასახადის გადამხდელის სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღი 2023 წლის 27 ივნისი და შესაბამისად ამ თარიღიდან შესამოწმებელი პერიოდის ბოლომდე დასადეკლარირებელი დღგ-ის 18%-ით დასაბეგრი ბრუნვების ოდენობა.

ყოველივე ზემოაღნიშნულისა და საგადასახადო კოდექსის 165-ე, 159-ე და 158-ე მუხლების გათვალისწინებით, მომჩივანს დაერიცხა დღგ და შეეფარდა საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილზე და აღნიშნავს, რომ საჩივრის განხილვა შემოსავლების სამსახურში გადამხდელის მონაწილეობით, თუმცა მომჩივანი არ გამოცხადდა საჩივრის ზეპირ განხილვაზე და არც განცხადება წარმოუდგენია განხილვის გადადებასთან დაკავშირებით. ამასთან, სატელეფონო კომუნიკაციისას თანხმობა განაცხადა საჩივრის მისი მონაწილეობის გარეშე განხილვაზე.

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 158-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 165-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, ამავე მუხლის მე-2 ნაწილზე, 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 163-ე მუხლის პირველ და მე-2 ნაწილებზე, 164-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, „გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №996 ბრძანების 481 მუხლის პირველ და მეორე ნაწილზე, საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე.

შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ საგადასახადო დავის ეტაპზე მომჩივნის მხრიდან არ წარმოდგენილა მისი პოზიციის შესაბამისი რაიმე დოკუმენტაცია/მტკიცებულება, რომელიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, საქმეში არსებული მასალებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმებით განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები შესაბამისობაშია კანონმდებლობის მოთხოვნებთან, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

მომჩივანი მიუთითებს საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96–ე მუხლის პირველ და მე–2 ნაწილებზე, 96-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, სსკ-ის 165-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, ხოლო ამავე მუხლის მე-2 ნაწილზე.

დღგ-ის რეგისტრაციის ზღვარის გაანგარიშებისას დაშვებულია შემდეგი სახის შეცდომა, კერძოდ: არასწორად იქნა დადგენილი დღგ-ის სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღი, ვინაიდან დღგ-ის დასაბეგრი ბრუნვის მოცულობა წინა 12 კალენდარული თვის განმავლობაში არ შეესაბამება შემოწმებით განსაზღვრულ დღგ-ის რეგისტრაციის თარიღს, საგადასახადო ორგანოს სწორად რომ გაეანგარიშებინა დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციები (ნაღდი და უნაღდო ანგარიშსწორების მიღებული ფულადი თანხები ყოველთვიურად 2022 წლიდან მოყოლებული დაეკლო ავანსად მიღებული ფულადი თანხის ნაწილი ასევე უნდა გამოეკლო საქონლის მყიდველებისათვის გაწერილი სასაქონლო ზედნადებით 5889,25 ლარი, რომელიც მყიდველს შემდგომში გადახდილი აქვს, ასეთ შემთხვევაში დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღი დადგებოდა 23.09.23 წლის მდგომარეობით.

საგადასახადო კანონმდებლობით დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის მიზნებისთვის დასაბეგრი ოპერაციების ჯამური თანხის (100 000 ლარის) განსაზღვრისას არ გაითვალისწინება ავანსი, აგრეთვე საგადასახადო კოდექსის შესაბამისად დღგ-ისგან გათავისუფლებული დასაბეგრი ოპერაციები, გარდა, საქონლის ექსპორტის ოპერაციებისა; დღგ-ისგან გათავისუფლებული ფინანსურ ან უძრავ ნივთთან დაკავშირებული ოპერაციებისა, თუ მათი განხორციელება დასაბეგრი პირის ძირითადი საქმიანობაა.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 165-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, დასაბეგრი პირი, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ვალდებულია მის მიერ ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის განმავლობაში განხორციელებული დღგ-ით დასაბეგრი საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის ოპერაციების ჯამური თანხის 100 000 ლარისთვის გადაჭარბების დღიდან, არაუგვიანეს 2 სამუშაო დღეში დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის მიზნით, მიმართოს საგადასახადო ორგანოს.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციებია, დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება/მომსახურების გაწევა.

საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ − დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა.

საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობა – იწვევს პირის დაჯარიმებას რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობის პერიოდში განხორციელებული დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების (გარდა გათავისუფლებული ოპერაციებისა) თანხის 5 პროცენტის ოდენობით.

პირი გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 2020 წლის 23 დეკემბერს. საქმიანობის სფეროს წარმოადგენს ავტონაწილებით და ავტომობილის საპოხი მასალებით ვაჭრობა. გადასახადის გადამხდელი არ იყო რეგისტრირებული დღგ-ის გადამხდელად და შესაბამისად არ წარადგენდა დღგ-ის დეკლარაციებს.

მოპასუხე ორგანოს წარმომადგენელმა საბჭოს სხდომაზე საკითხის ზეპირ განხილვაზე განაცხადა, რომ ვინაიდან გადასახადის გადამხდელი არ აწარმოებდა ბუღალტრული აღრიცხვის ჩანაწერებს, ასევე მისი მხრიდან, შემოწმების პროცესში, არ ყოფილა წარმოდგენილი რაიმე სახის განმარტება მიღებული ავანსების შესახებ, აღნიშნული საკითხი შემოწმების მიმდინარეობისას აქტუალური არ ყოფილა. ამასთან გადამხდელის მხრიდან არ ყოფილა წარმოდგენილი განმარტება სადაც დასაბუთებული იქნებოდა მის მიერ გამოწერილი ზედნადებების კავშირი სალარო/პოს-ტერმინალით განხორციელებულ ოპერაციებთან, დღგ-ის რეგისტრაციის თარიღის და შესაბამისად 18%-ანი დასაბეგრი ბრუნვის განსაზღვრა მოხდა მის მიერ დოკუმენტური და საცალოდ (პოს ტერმინალსა და სალარო აპარატზე დაფიქსირებული ბრუნვა) რეალიზებული საქონლის დაჯამებით. გაიმიჯნა მხოლოდ შემმოწმებლის ხელთ არსებული ინფორმაციის ანალიზის შედეგად ერთმანეთთან დაკავშირებული ოპერაციები.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და ფაქტობრივი გარემოებების საფუძველზე, მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, საბჭომ მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანება მართებულია, არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

2. გაანგარიშებული ჩასათვლელი დღგ-ის თანხის ოდენობა

ფაქტების აღწერა

შესამოწმებელი პერიოდის განმავლობაში მომჩივანი არ წარმოადგენდა დღგ-ის გადამხდელს, ის არ იღებდა ჩათვლას შეძენილ საქონელზე. საბოლოო გაანგარიშებაში გათვალისწინებულია გადასახადის გადამხდელის მიერ მიღებული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების შესაბამისი დღგ. საგადასახადო კოდექსის 174-ე, 176-ე და 175-ე მუხლების გათვალისწინებით, ჩასათვლელი თანხების ოდენობა განისაზღვრა 22 365 ლარის ოდენობით.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 174-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, ამავე მუხლის მე-2 ნაწილზე, მე-3 ნაწილზე, 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და ,,გ“ ქვეპუნქტებზე, 176-ე მუხლის პირველი ნაწილის ,,ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, ,,გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №996 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 72-ე მუხლის პირველ ნაწილზე და აღნიშნავს, რომ საგადასახადო დავის ეტაპზე მომჩივნის მხრიდან არ წარმოდგენილა მისი პოზიციის შესაბამისი რაიმე დოკუმენტაცია/მტკიცებულება, რომელიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს. შესაბამისად, შემოწმებით განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები შესაბამისობაშია კანონმდებლობის მოთხოვნებთან, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

ჩასათვლელი თანხის მოცულობა დადგენილ იქნა 22 365 ლარის ოდენობით, როდესაც ჩასათვლელი თანხა მომჩივნის გაანგარიშებით შეადგენს 24 636, 77 ლარს გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშფაქტურების მიხედვით. გარდა ამისა შემოწმებამ ჩასათვლელ თანხაში არ გაითვალისწინა დღგ-ის რეგისტრაციის მომენტისათვის ნაშთად არსებულ შეძენილ სასაქონლო-მატერიალურ მარაგებზე გადახდილი დღგ.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 174-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების შესაბამისად, დღგ-ის ჩათვლა არის დასაბეგრი პირის უფლება, შეიმციროს გადასახდელი დღგ-ის თანხა საქონლის მიწოდებასთან/მომსახურების გაწევასთან დაკავშირებული ხარჯის სხვადასხვა კომპონენტის ღირებულებაზე პირდაპირ მიკუთვნებული დღგ-ის თანხით. დღგ-ის ჩათვლის უფლება წარმოიშობა ჩასათვლელი დღგ-ის თანხის დარიცხვის ვალდებულების წარმოშობის (შესაბამისი ოპერაციის დღგ-ით დაბეგვრის) მომენტიდან.

საგადასახადო კოდექსის 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, თუ საქონელი/მომსახურება გამიზნულია ან გამოიყენება დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელებისთვის, დასაბეგრ პირს უფლება აქვს ჩაითვალოს, საქართველოს ტერიტორიაზე სხვა დასაბეგრი პირისგან ამ საქონლის/მომსახურების შეძენისთვის გადახდილი/გადასახდელი დღგ.

საგადასახადო კოდექსის 176-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, დღგ-ის ჩათვლის მიღების საფუძველია, ამ კოდექსის 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებითა და მე-2 ნაწილით გათვალისწინებულ შემთხვევებში – საქონლის/მომსახურების შეძენასთან დაკავშირებით ამ კოდექსით დადგენილი წესით გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა.

მომჩივანს მიაჩნია, რომ ჩასათვლელ თანხაში არ არის გათვალისწინებული დღგ-ის რეგისტრაციის მომენტისათვის ნაშთად არსებულ შეძენილ სასაქონლო-მატერიალურ მარაგებზე გადახდილი დღგ.

აღნიშნულ არგუმენტთან დაკავშირებით, მოპასუხე ორგანოს წარმომადგენელმა, საბჭოს სხდომაზე სადავო საკითხის ზეპირი განხილვისას განაცხადა, რომ გადასახადის გადამხდელმა ვერ წარადგინა დოკუმენტაცია ნაშთად არსებული საქონლის შესახებ, რისი გათვალისწინებაც შესაძლებელი იქნებოდა საბოლოო გაანგარიშებაში.

მომჩივანი ასევე აღნიშნავს, რომ შემოწმებით ჩასათვლელი თანხის მოცულობა დადგენილ იქნა 22 365 ლარის ოდენობით, როდესაც ჩასათვლელი თანხა მომჩივნის გაანგარიშებით შეადგენს 24 636, 77 ლარს გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების მიხედვით. ამასთან, მომჩივანს აქვს სასაქონლო ზედნადებებით შეძენილი საქონელი დღგ-ის გადამხდელი პირებისაგან, როგორც დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის მომენტამდე, ასევე მას მერეც, რაზედაც არ ჰქონდა მოთხოვნილი ანგარიშ-ფაქტურების გამოწერა. ახლა როდესაც შემოწმების შედეგად გახდა დღგ-ის გადამხდელი, საქონლის გამყიდველებს სთხოვს საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების გამოწერას, მათი გამოწერის შემდგომ მიღებული დღგ უნდა იქნეს გათვალისწინებული ჩასათვლელი თანხის მოცულობაში.

მომჩივნის არგუმენტების გათვალისწინებით, საბჭოს მიაჩნია, რომ მომჩივანს უნდა მიეცეს შესაძლებლობა ამ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს დამატებითი მტკიცებულებები, ხოლო აუდიტის დეპარტამენტს დაევალოს მომჩივნის მიერ წარდგენილი მტკიცებულებების დამატებით შესწავლა და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).

დანარჩენ ეპიზოდებთან (ჩათვლა ნაშთის ნაწილში) დაკავშირებით, საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს სათანადო მტკიცებულებების არ არსებობის გამო.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;

2. ნაწილობრივ გაუქმდეს შემოსავლების სამსახურის 28.01.2026 წლის №1465 ბრძანება;

3.მომჩივანს მიეცეს წინადადება ამ გადაწყვეტილების ჩაბარებიდან 15 კალენდარული დღის განმავლობაში, აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს დამატებითი მტკიცებულებები ამ გადაწყვეტილების შესაბამისად;

4. დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს, უზრუნველყოს მომჩივნის არგუმენტების და წარდგენილი მტკიცებულებების დამატებით შესწავლა და სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება);

5. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

6. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

1.მომჩვანი მიჩნევს,რომ დღგ-ის რეგისტრაციის ზღვარის გაანგარიშებისას დაშვებულია შემდეგი სახის შეცდომა, კერძოდ: არასწორად იქნა დადგენილი დღგ-ის სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღი.

2.გადამხდელი თვლის,რომ შემოწმებამ ჩასათვლელ თანხაში არ გაითვალისწინა დღგ-ის რეგისტრაციის მომენტისათვის ნაშთად არსებულ შეძენილ სასაქონლო-მატერიალურ მარაგებზე გადახდილი დღგ.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

1.პირი გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 2020 წლის 23 დეკემბერს. საქმიანობის სფეროს წარმოადგენს ავტონაწილებით და ავტომობილის საპოხი მასალებით ვაჭრობა. გადამხდელი არ იყო რეგისტრირებული დღგ-ის გადამხდელად და შესაბამისად არ წარადგენდა დღგ-ის დეკლარაციებს. ანალიზის შედეგად განისაზღვრა გადამხდელის სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღი 2023 წლის 27 ივნისი და შესაბამისად ამ თარიღიდან შესამოწმებელი პერიოდის ბოლომდე დასადეკლარირებელი დღგ-ის 18%-ით დასაბეგრი ბრუნვების ოდენობა. მომჩივანს დაერიცხა დღგ და შეეფარდა სსკ-ის 282-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.

2.შესამოწმებელი პერიოდის განმავლობაში მომჩივანი არ წარმოადგენდა დღგ-ის გადამხდელს, ის არ იღებდა ჩათვლას შეძენილ საქონელზე. საბოლოო გაანგარიშებაში გათვალისწინებულია გადამხდელის მიერ მიღებული საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურების შესაბამისი დღგ. სსკ-ის 174-ე, 176-ე და 175-ე მუხლების გათვალისწინებით, ჩასათვლელი თანხების ოდენობა განისაზღვრა 22 365 ლარის ოდენობით.

 

გადაწყვეტილება

1.საბჭომ მიიჩნია, რომ ამ ნაწილში შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანება მართებულია, არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

2.საბჭოს მიაჩნია, რომ მომჩივანს უნდა მიეცეს შესაძლებლობა ამ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს დამატებითი მტკიცებულებები, ხოლო აუდიტის დეპარტამენტს დაევალოს მომჩივნის მიერ წარდგენილი მტკიცებულებების დამატებით შესწავლა და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება). დანარჩენ ეპიზოდებთან (ჩათვლა ნაშთის ნაწილში) დაკავშირებით, საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს სათანადო მტკიცებულებების არ არსებობის გამო.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს :

165,174,175.,176,282.