გადაწყვეტილება № 26689/2/2026

№ 26689/2/2026

12 მარტი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: „------“ (ს/ნ -----)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 6.03.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება ----- 21.02.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26689/2/2026).

 

დავის საგანი:

საგადასახადო ვალდებულების გაანგარიშება არაპირდაპირი მეთოდით და გამოყენებული

ფასნამატის ოდენობა.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 8.12.2025 წლის №056-82 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 2.02.2026 წლის №1955 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 741 691,62 ლარი.

მათ შორის:

გადასახადი - 460 254,34

დღგ - 194 618,84

საშემოსავლო გადასახადი - 265 635,50

ჯარიმა - 185 237,80

საურავი - 96 199,48

 

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

გადასახადის გადამხდელის საქმიანობაა სპორტული შარვლების, ზედების და ორეულების, ასევე ბრიჯების და ელასტიკების იმპორტი ----- და ადგილობრივ ბაზარზე რეალიზაცია. გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 2003 წლის 16 იანვარს, დღგ-ის გადამხდელია 2017 წლის 30 მარტიდან. ეკონომიკური საქმიანობის განხორციელების ადგილია ----- ბაზრობა.

აუდიტის დეპარტამენტის 5.12.2025 წლის კამერალური საგადასახადო შემოწმების აქტით შემოწმებულია მომჩივნის საქმიანობის 1.01.2022 წლიდან 1.09.2025 წლამდე პერიოდი. შემოწმების აქტიდან ირკვევა, რომ სადავო დარიცხვა გამოწვეულია შემდეგი გარემოებებით:

დეკლარირებული მონაცემების შესაბამისად რეალიზაციის 95% ხორციელდება პირველადი დოკუმენტის (ფაქტურა/ზედნადები) გარეშე. გადასახადის გადამხდელის სახელზე რეგისტრირებულია ერთი სალარო აპარატი. მეწარმეს არ აქვს ნაწარმოები ბუღალტრული აღრიცხვა, შემოწმების პროცესში წარდგენილია ბანკის ცნობები და ამონაწერები, ასევე ექსელის ცხრილები, სადაც თვის ჭრილში აღრიცხულია თანხობრივად საქონლის შეძენა, ასევე ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული ხარჯები და სალარო აპარატზე აღრიცხული შემოსავლები. გადასახადის გადამხდელმა ასევე წარადგინა საქონლის თანხობრივი ნაშთები პერიოდების მიხედვით.

შესამოწმებელ პერიოდში იმპორტირებულია 2 385 381 ლარის საქონელი, ხოლო დეკლარირებული ბრუნვა შეადგენს 2 732 387 ლარს, საიდანაც დოკუმენტურად რეალიზებული საქონლიდან მიღებული შემოსავალია 70 925 ლარი (დოკუმენტური რეალიზაციის სიმცირის გამო მეწარმის ფასნამატის დადგენა ვერ ხერხდება). მეწარმის დეკლარირებული ფასნამატი შეადგენს 11%-ს. შესამოწმებელ პერიოდში გადასახადის გადამხდელს უფიქსირდება საგადასახადო კოდექსის 281-ე მუხლის შესაბამისად საკონტროლო-სალარო აპარატის გამოყენების წესების დარღვევა.

საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2024 წლის 29 მარტის №6949 ბრძანების საფუძველზე განხორციელდა საკონტროლო შესყიდვა, რომლის დროსაც შეძენილ იქნა და ფასების ფიქსაცია მოხდა სპორტულ შარვლებზე, აღნიშნული მიმდინარე კონტროლის მასალებისა და პირველადი დოკუმენტაციის ანალიზით სპორტულ შარვლებზე დადგენილმა საშუალო ფასნამატმა შეადგინა 56%. გარდა ამისა საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2025 წლის 31 ოქტომბრის №24071 ბრძანების საფუძველზე კვლავ განხორციელდა საკონტროლო შესყიდვა, რომლის დროსაც შეძენილ იქნა და ფასების ფიქსაცია მოხდა სპორტულ შარვალზე, სპორტულ ზედასა და სპორტულ ორეულზე, მიმდინარე კონტროლის მასალებისა და პირველადი დოკუმენტაციის ანალიზით სპორტულ შარვლებზე დადგენილმა ფასნამატმა შეადგინა 55%, სპორტულ ზედაზე 96%, ხოლო სპორტულ ორეულზე 98% (თითოეული საქონლის კატეგორიაზე ერთეულის თვითღირებულებად გამოყენებულ იქნა იმპორტირებული საქონლის ერთეულის ყველაზე მაღალი ფასი). აღსანიშნავია, რომ გადამხდელს იმპორტირებული საქონლის 80%-ს შეადგენს სპორტული შარვლები.

ყოველივე ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით, მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განესაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით, კერძოდ, რეალიზებული საქონელი დაიყო კატეგორიებად, რომელზეც გავრცელდა საკონტროლო შესყიდვის გათვალისწინებით გაანგარიშებული ფასნამატები (სპორტულ შარვლებზე 55%, სპორტულ ზედაზე 96%, სპორტულ ორეულზე 98%, სხვა საქონელზე საშუალო ფასნამატი 59%), რამაც გაზარდა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა (შეადგინა 1 081 202 ლარი) და საშემოსავლო გადასახადით დასაბეგრი შემოსავალი (გაიზარდა 883 611 ლარით).

გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ და საშემოსავლო გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მიხედვით.

საგადასახადო შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 8.12.2025 წლის №056-82 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.

შემოსავლების სამსახურის 2.02.2026 წლის №1955 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 ნაწილზე, 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტზე, 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილზე, 158-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, 163-ე მუხლის პირველ და მე-2 ნაწილებზე, 164-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 79-ე მუხლის „ა“ ქვეპუნქტზე, მე-80 მუხლის პირველ ნაწილზე, მე-100 მუხლის პირველ ნაწილზე, 102-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 105-ე მუხლის პირველ და მეორე ნაწილებზე და 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე.

შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებზე და იმის გათვალისწინებით, რომ გადასახადის გადამხდელი არ აწარმოებდა ბუღალტრულ აღრიცხვას, რამაც შეუძლებელი გახადა დაბეგვრის ობიექტის დადგენა, განმარტავს, რომ

აუდიტის დეპარტამენტს შეეძლო არაპირდაპირი მეთოდის ფარგლებში კატეგორიებად დაყოფილ რეალიზებულ საქონელზე გაევრცელებინა მიმდინარე კონტროლის პროცედურით დადგენილი ფასნამატი, რამაც გამოიწვია საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა დღგ-სა და საშემოსავლო გადასახადში. ამასთან, საგადასახადო დავის ეტაპზე მომჩივნის მხრიდან არ წარმოდგენილა მისი პოზიციის შესაბამისი რაიმე დოკუმენტაცია/მტკიცებულება, რომელიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოხსენებულ სამართლებრივი ნორმების, დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებებისა და მხარეთა არგუმენტების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმებით საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის შესაბამისად, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს საჩივრის დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.~

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

საგადასახადო შემოწმების აქტში აღნიშნულია, რომ მეწარმეს შესამოწმებელ პერიოდში უფიქსირდება საგადასახადო ჯარიმები, შესამოწმებელი პერიოდი მოიცავს 2022, 2023, 2024 და 2025 წლის 1 სექტემბრამდე პერიოდს, საგადასახადო ჯარიმები 2022 და 2023 წლებში არ ფიქსირდება.

შესამოწმებელ პერიოდში მეწარმეს უფიქსირდება საბითუმო გაყიდვები სასაქონლო ზედნადებებით (134 ერთეული), სადაც დაფიქსირებულია საბითუმო ფასები ყველა სახის საქონელზე, რაც აუდიტორის მიერ არ იქნა გათვალისწინებული გასაყიდი ფასის იდენტიფიცირებისას, მთლიან შესამოწმებელ პერიოდზე.

2024 წლის 29 მარტის და 2025 წლის 31 ოქტომბრის საკონტროლო შესყიდვის შედეგად შეთავაზებული საცალო გასაყიდი ფასი არ იქნებოდა შესამოწმებელ პერიოდზე გასაყიდი ფასის დადგენის საფუძველი, უსაფუძვლოა სასაქონლო ზედნადებებში დაფიქსირებული საბითუმო და საცალო გაყიდვების ფასის არ გათვალისწინება სარეალიზაციო ფასის დადგენისას, რადგან გაყიდვები დაფიქსირებულია 80-მდე სუბიექტზე.

სარეალიზაციო ფასის დადგენა მოხდა 2024 და 2025 წლების საკონტროლო საცალო შესყიდვის საფუძველზე, არ იქნა გათვალისწინებული მეწარმის მიერ ზედნადებებით დაფიქსირებული საბითუმო სარეალიზაციო ფასები, ასევე არ დადგინდა საბითუმო შესყიდვის არცერთი ფაქტი, გათვალისწინებულ უნდა იქნეს საბითუმო გასაყიდი ფასის მონაწილეობა საშუალო გასაყიდი ფასის დადგენისას, რაც ფაქტიურ მაჩვენებელთან იქნება თანხვედრაში. ითხოვს ნაწილობრივ გაუქმდეს დარიცხული თანხა საშემოსავლო გადასახადსა და დღგ-ში.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საგადასახადო კოდექსის მე-80 მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, რეზიდენტი ფიზიკური პირის საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია დასაბეგრი შემოსავალი, რომელიც განისაზღვრება, როგორც სხვაობა კალენდარული წლის განმავლობაში მიღებულ ერთობლივ შემოსავალსა და ამ პერიოდისათვის ამ კოდექსით გათვალისწინებული გამოქვითვების თანხებს შორის.

საგადასახადო კოდექსის მე-100 მუხლის მე-3 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, ერთობლივ შემოსავალს განეკუთვნება ნებისმიერი ფორმით ან/და საქმიანობით მიღებული შემოსავალი, კერძოდ ეკონომიკური საქმიანობით მიღებული შემოსავლები, რომლებიც დაკავშირებული არ არის დაქირავებით მუშაობასთან.

საგადასახადო კოდექსის 102-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, ეკონომიკური საქმიანობით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება საქონლის/მომსახურების მიწოდებით მიღებული შემოსავლები.

საგადასახადო კოდექსის 105-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, ერთობლივი შემოსავლიდან გამოიქვითება ყველა ხარჯი, რომელიც დაკავშირებულია მის მიღებასთან, გარდა იმ ხარჯებისა, რომლებიც ამ კოდექსის თანახმად გამოქვითვას არ ექვემდებარება.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციაა, დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.

საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად, საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

დადგენილია, რომ მეწარმეს არ აქვს ნაწარმოები ბუღალტრული აღრიცხვა, შემოწმების პროცესში წარდგენილია ბანკის ცნობები და ამონაწერები, ასევე ექსელის ცხრილები, სადაც თვის ჭრილში აღრიცხულია თანხობრივად საქონლის შეძენა, ასევე ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული ხარჯები და სალარო აპარატზე აღრიცხული შემოსავლები, გადასახადის გადამხდელმა ასევე წარადგინა საქონლის თანხობრივი ნაშთები პერიოდების მიხედვით. მეწარმის დეკლარირებული ფასნამატი შეადგენს 11%-ს. საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2024 წლის 29 მარტის №6949 ბრძანების საფუძველზე ი/მ ----- განხორციელდა საკონტროლო შესყიდვა, რომლის დროსაც შეძენილ იქნა და ფასების ფიქსაცია მოხდა სპორტულ შარვლებზე, აღნიშნული მიმდინარე კონტროლის მასალებისა და პირველადი დოკუმენტაციის ანალიზით სპორტულ შარვლებზე დადგენილმა საშუალო ფასნამატმა შეადგინა 56%. გარდა ამისა საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2025 წლის 31 ოქტომბრის №24071 ბრძანების საფუძველზე ი/მ ----- კვლავ განხორციელდა საკონტროლო შესყიდვა, რომლის დროსაც შეძენილ იქნა და ფასების ფიქსაცია მოხდა სპორტულ შარვალზე, სპორტულ ზედასა და სპორტულ ორეულზე. მიმდინარე კონტროლის მასალებისა და პირველადი დოკუმენტაციის ანალიზით სპორტულ შარვლებზე დადგენილმა ფასნამატმა შეადგინა 55%, სპორტულ ზედაზე 96%, ხოლო სპორტულ ორეულზე 98% (თითოეული საქონლის კატეგორიაზე ერთეულის თვითღირებულებად გამოყენებულ იქნა იმპორტირებული საქონლის ერთეულის ყველაზე მაღალი ფასი). აღსანიშნავია, რომ გადასახადის გადამხდელს იმპორტირებული საქონლის 80%-ს შეადგენს სპორტული შარვლები. პირს საგადასახადო ვალდებულებები განესაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით, კერძოდ, შემოწმებით განხორციელდა რეალიზებული საქონლის დაყოფა კატეგორიებად, რომელზეც გავრცელდა საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მასალებზე დაყრდნობით გაანგარიშებული ფასნამატები (სპორტულ შარვლებზე 55%, სპორტულ ზედაზე 96%, სპორტულ ორეულზე 98%, სხვა საქონელზე საშუალო ფასნამატი 59%), რამაც გამოიწვია საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა დღგ-სა და საშემოსავლო გადასახადში.

საბჭო აღნიშნავს, რომ საგადასახადო დავის ეტაპზე გადასახადის გადამხდელის მხრიდან არ წარმოდგენილა მისი პოზიციის შესაბამისი იმგვარი დოკუმენტაცია/მტკიცებულება, რომელიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს და მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირების საფუძველი გახდებოდა.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, საბჭოს მიაჩნია, რომ მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

საგადასახადო ვალდებულების გაანგარიშება არაპირდაპირი მეთოდით და გამოყენებული ფასნამატის ოდენობა.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

დადგენილია, რომ საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის ბრძანების საფუძველზე ი/მ-სთან განხორციელდა საკონტროლო შესყიდვა, რომლის დროსაც შეძენილ იქნა და ფასების ფიქსაცია მოხდა სპორტულ შარვლებზე, აღნიშნული მიმდინარე კონტროლის მასალებისა და პირველადი დოკუმენტაციის ანალიზით სპორტულ შარვლებზე დადგენილმა საშუალო ფასნამატმა შეადგინა 56%. გარდა ამისა საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის ბრძანების საფუძველზე ი/მ-სთან კვლავ განხორციელდა საკონტროლო შესყიდვა, რომლის დროსაც შეძენილ იქნა და ფასების ფიქსაცია მოხდა სპორტულ შარვალზე, სპორტულ ზედასა და სპორტულ ორეულზე. მიმდინარე კონტროლის მასალებისა და პირველადი დოკუმენტაციის ანალიზით სპორტულ შარვლებზე დადგენილმა ფასნამატმა შეადგინა 55%, სპორტულ ზედაზე 96%, ხოლო სპორტულ ორეულზე 98% (თითოეული საქონლის კატეგორიაზე ერთეულის თვითღირებულებად გამოყენებულ იქნა იმპორტირებული საქონლის ერთეულის ყველაზე მაღალი ფასი). აღსანიშნავია, რომ გადასახადის გადამხდელს იმპორტირებული საქონლის 80%-ს შეადგენს სპორტული შარვლები. პირს საგადასახადო ვალდებულებები განესაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით, კერძოდ, შემოწმებით განხორციელდა რეალიზებული საქონლის დაყოფა კატეგორიებად, რომელზეც გავრცელდა საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მასალებზე დაყრდნობით გაანგარიშებული ფასნამატები (სპორტულ შარვლებზე 55%, სპორტულ ზედაზე 96%, სპორტულ ორეულზე 98%, სხვა საქონელზე საშუალო ფასნამატი 59%), რამაც გამოიწვია საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა დღგ-სა და საშემოსავლო გადასახადში.

 

გადაწყვეტილება

საბჭოს მიაჩნია, რომ მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს;73(5);