გადაწყვეტილება №26667/2/2026

N 26667/2/2026

23 მარტი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: ----- (პ/ნ -----)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი.

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ 05.03.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება ----- 18.02.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის N 26667/2/2026).

 

დავის საგანი:

1. დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის თარიღის განსაზღვრა და დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის გაანგარიშება;

2. დაკისრებული სანქციებისგან გათავისუფლება საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 26.12.2025 წლის N 047-35 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 11.02.2026 წლის N 2944 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 45 889,52 ლარი.

მათ შორის:

დღგ - 30 556,69 ლარი;

ჯარიმა - 11 870,35 ლარი;

საურავი - 3 462,48 ლარი;.

 

პროცედურული გარემოებები:

მეწარმის საქმიანობის საგანს წარმოადგენდა გაყინული თევზის პროდუქტებით საბითუმო ვაჭრობა. თევზის შეძენა ხორციელდება იმპორტის გზით -----. აუდიტის დეპარტამენტის 25.12.2025 წლის საგადასახადო შემოწმების აქტით შემოწმებულია მომჩივნის საქმიანობის 01.01.2022 წლიდან 01.09.2025 წლამდე საანგარიშო პერიოდი. შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 26.12.2025 წლის N 047-35 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსხურში.

შემოსავლების სამსახურის 11.02.2026 წლის N 2944 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

სადავო საკითხები:

1. დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის თარიღის განსაზღვრა და დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის გაანგარიშება:

 

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები:

შემოწმების აქტიდან დგინდება, რომ გადასახადის გადამხდელი ბუღალტრულ ანგარიშგებას არ აწარმოებდა. მეწარმეს რეგისტრირებული აქვს საკონტროლო - სალარო აპარატი, ასევე, საქონლის რეალიზაციას ახორციელებდა სასაქონლო ზედნადებებით. შემოწმების პროცესში დამუშავდა შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემები და გადასახადის გადამხდელის მიერ მოწოდებული საბანკო ანგარიშების ამონაწერები. დადგინდა, რომ გადასახადის გადამხდელის დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების საერთო თანხამ უწყვეტი 12 კალენდარული თვის განმავლობაში 100 000 ლარს გადააჭარბა 14.02.2024 წელს, საიდანაც განისაზღვრა დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის ვალდებულება და დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვაში ასახვას დაექვემდებარა ამ თარიღიდან განხორციელებული ეკონომიკური საქმიანობის შედეგად მიღებული შემოსავლები.

დღგ-ის სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღიდან შესამოწმებელი პერიოდის ბოლომდე შემოწმებით განსაზღვრულმა დღგ-ით დასაბეგრმა ბრუნვამ შეადგინა 246 446 ლარი (დღგ-ს გარეშე). მომჩივანს დაერიცხა დღგ და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის შესაბამისად.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი:

შემოსავლების სამსხური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 ნაწილზე, 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 158-ე მუხლზე, 165-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 159- ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, 163-ე მუხლის პირველ და მე-2 ნაწილებზე, 164-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, ფაქტობრივ გარემოებებზე და მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია:

შემოწმების აქტში მოცემული თანხები დათვლილია არასწორად. გარდა ამისა, არ არის გათვალისწინებული დარიცხულ თანხებთან დაკავშირებული არსებითი გარემოებები. აქტით დარიცხული თანხების არსებითი ნაწილი დარიცხულია არასწორად, რაც მნიშვნელოვნად გამოწვეულია შემმოწმებლებსა და გადამხდელის წარმომადგენლებს შორის არასაკმარისი კომუნიკაციით.

ადგილი აქვს პირის დასაბეგრი ბრუნვის არასწორ განსაზღვრას. კერძოდ, აუდიტორების მიერ მოწოდებული გაანგარიშების ცხრილის მიხედვით, დგინდება, რომ აუდიტორმა დასაბეგრი ბრუნვაში შეიყვანა 14.02.2024 წლის ზედნადები N ------ის (მყიდველი შპს ----- ს/კ ----- ) შუალედური კორექტირების ვერსია და არ გაითვალისწინა მისი საბოლოო კორექტირება, რითაც არასწორად გაზარდა ბრუნვა 20 135 ლარით, რითაც გამოთვალა, რომ მაგ დროისთვის ბოლო 12 თვის ჯამით დასაბეგრი ბრუნვა ცდებოდა დღგ-ის 100 000 ლარიან ზღვარს და ამით განსაზღვრა დღგ-ის რეგისტრაციის თარიღი.

14.02.2024 წელს ზედნადები დაიწერა სწორად, (20 800 ლარის საქონლის რეალიზაცია), შემდეგ იგივე მყიდველზე უნდა დაწერილიყო 15.03.2025 წელს 20 135 ლარის პროდუქცია, ბუღალტერ - ოპერატორს სურდა (საქმის გამარტივების მიზნით) ბოლო ზედნადების კოპირებით შეექმნა ახალი ზედნადები, თუმცა, შეეშალა და კოპირების ნაცვლად დააჭირა კორექტირების ღილაკს, რის შედეგადაც ახალი რეალიზაციის ღირებულება დაემატა 14.03.2024 წლის ზედნადებს. შემდეგ ახალი ზედნადები რომ არ გამოჩნდა იფიქრა რომ საიტის ხარვეზის გამო არ შეიქმნა დოკუმენტი და დაწერა ახალი ზედნადები 15.03.2025 წლის N -----. თუმცა, საბოლოოდ ისე მოხდა, რომ აღნიშნული რეალიზაცია გაუქმდა, მყიდველისთვის მისაღები პროდუქციის ხარისხის შეუსაბამობის გამო და შესაბამისად მოხდა ზედნადები 15.03.2025 წლის N ----- -ის გაუქმება, ხოლო 14.02.2024 წლის ზედნადები დარჩა აქტიური შეცდომით კორექტირებული ვერსია. (აღნიშნული საქონელი იმავე თვეში გაიყიდა ----- ზედნადებით N ----- – 20 135 ლარი).

შემოწმების დასრულებამდე და აქტის გამოცემამდე 48 დღით ადრე აღმოაჩინა გადამხდელმა და 08.11.2025 წელს გასწორდა 14.02.2024 წლის N -----, რომელიც გაუგებარი მიზეზით არ გაითვალისწინა აუდიტორმა და ასევე მიუცია წინასწარი გაანგარიშება რითაც მიხვდებოდა მის ამ შეცდომას და მიეცემოდა საშუალება რომ მიეთითებინა მის გასწორებაზე.

ასევე აუდიტორმა ბანკის ამონაწერებიდან ისეთი თანხები მიიჩნია დასაბეგრი ბრუნვის ნაწილად, რომელიც იყო ფიზიკური პირის პირადი ჩარიცხვები, რომლებიც არანაირ კავშირში არ იყო ეკონომიკურ საქმიანობასთან. ----- არ ქონდა გამიჯნული ინდივიდუალური მეწარმის საბანკო ანგარიში და ფიზიკური პირის პირადი საბანკო ანგარიშები, შესაბამისად, ყველანაირი თანხის მოძრაობა ხდებოდა მისი როგორც ფიზიკური პირის ანგარიშებზე და აუდიტორმა ასე ვთქვათ „ერთ ქვაბში მოხარშა“ ყველა ტრანზაქცია და პირადი ჩარიცხვების დიდი ნაწილი დააკვალიფიცირა ეკონომიკური საქმიანობის ნაწილად - რეალიზაციად და შეიყვანა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის გაანგარიშებაში არასწორად და უსაფუძვლოდ. ამ ფაქტს აბათილებს ერთი მარტივი გარემოება, რომ ფიზიკურად არ ქონდა გადამხდელს სარეალიზაციოდ განკუთვნილი მარაგის ისეთი ოდენობა, რომ ამ თანხების რეალიზება მოეხდინა. მისი გასაყიდი პროდუქცია არის სრულად იმპორტირებული და მარტივი დასადგენია სმფ-ის ბრუნვის მოცულობა.

 

დავების განხილვის საბჭო:

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ − დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა.

საგადასახადო კოდექსის 165-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დასაბეგრი პირი, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ვალდებულია მის მიერ ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის განმავლობაში განხორციელებული დღგ-ით დასაბეგრი საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის ოპერაციების ჯამური თანხის 100 000 ლარისთვის გადაჭარბების დღიდან, არაუგვიანეს 2 სამუშაო დღეში დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის მიზნით, მიმართოს საგადასახადო ორგანოს. ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, დასაბეგრ პირს დღგ-ის გამოანგარიშებისა და გადახდის ვალდებულება წარმოეშობა ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების მომენტიდან (ამ ოპერაციის ჩათვლით), რომლის მიხედვითაც დასაბეგრი ოპერაციების ჯამურმა თანხამ 100 000 ლარს გადააჭარბა.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, დღგით დასაბეგრი ოპერაციებია, დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება/მომსახურების გაწევა.

საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად, საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საბჭოს სხდომაზე მომჩივნის წარმომადგენელმა განმარტა, რომ რეალიზაციის დროს ერთ - ერთ მომხმარებელზე ზედნადების გამოწერის დროს ბუღალტერმა ძველი ზედნადების ასლის გადაღების ნაცვლად დააკორექტირა ის და გააორმაგა თანხა. შემდგომ კი, როდესაც ახალი ზედნადები ვერ ნახა თავიდან გამოწერა. აუდიტორმა კი არ გაითვალისწინა ბუღალტრის შეცდომა, რამაც გამოიწვია საგადასახადო ვალდებულებების არასწორად განსაზღვრა. მომჩივანი ასევე აპელირებს, რომ ----- საბანკო ანგარიშზე თანხები ჩარიცხულია პირადი მიზნებისთვისაც და არანაირი კავშირი არ აქვს სამეწარმეო საქმიანობასთან.

აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენელმა აღნიშნულ შეცდომასთან დაკავშირებით განმარტა, რომ მოცემული საკითხი შესასწავლია.

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საბჭო მიიჩნევს, რომ აუდიტის დეპარტამენტს უნდა დაევალოს არასწორად დაკორექტირებული ზედნადების ნაწილში მომჩივნის არგუმენტების შესწავლა. ამ მიზნით, გადასახადის გადამხდელს მიეცეს წინადადება ამ გადაწყვეტილების ჩაბარებიდან 15 კალენდარული დღის ვადაში, აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს მისი არგუმენტების დამადასტურებელი მტკიცებულებები, ხოლო, აუდიტის დეპარტამენტს უნდა დაევალოს საჩივარზე დართული და მომჩივნის მიერ დამატებით წარდგენილი მტკიცებულებების შესწავლა და სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).

 

2. დაკისრებული სანქციებისგან გათავისუფლება საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე.

 

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები:

აუდიტის დეპარტამენტის 26.12.2025 წლის N 047-35 საგადასახადო მოთხოვნის საფუძველზე მომჩივანს დაერიცხა ჯარიმა 11 870,35 ლარი და საურავი 3 462,48 ლარი.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი:

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, 269-ე მუხლის პირველ და მე-7 ნაწილებზე, 270-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 272-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 282-ე მუხლზე, ფაქტობრივ გარემოებებზე და მიზანშეწონილად არ მიაჩნია საგადასახადო კოდექსის 269- ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია:

შემოწმების შედეგად თანხების დარიცხვა მოხდა პირველად და მომჩივნის მხრიდან ადგილი არ ჰქონია მიზანმიმართულად გადასახადებისგან თავის არიდებას. მომჩივანი ითხოვს მოიხსნას დარჩენილი სანქციის თანხები საგადასახადო კოდექსის269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე.

 

დავების განხილვის საბჭო:

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 270-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად, საგადასახადო სანქცია არის პასუხისმგებლობის ზომა ჩადენილი საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის. საგადასახადო სანქცია გამოიყენება გაფრთხილების, საურავის, ფულადი ჯარიმის, სამართალდარღვევის საქონლის ან/და სატრანსპორტო საშუალების უსასყიდლოდ ჩამორთმევის სახით, ამ კოდექსით გათვალისწინებულ შემთხვევებში.

საგადასახადო კოდექსის 272-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საურავი არის საგადასახადო სანქცია, რომელიც პირს ეკისრება საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვადაში გადასახადის გადასახდელი თანხის გადაუხდელობისათვის.

საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობა იწვევს პირის დაჯარიმებას რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობის პერიოდში განხორციელებული დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების (გარდა გათავისუფლებული ოპერაციებისა) თანხის 5 პროცენტის ოდენობით.

საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის პირველი და მე-7 ნაწილების თანახმად, საგადასახადო სამართალდარღვევად ითვლება პირის მართლსაწინააღმდეგო ქმედება (მოქმედება ან უმოქმედობა), რომლისთვისაც ამ კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა. საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის პირს პასუხისმგებლობა შეიძლება დაეკისროს მხოლოდ ამ კოდექსით დადგენილი საფუძვლითა და წესით. დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.

საბჭო აღნიშნავს, რომ მომჩივანი ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, რომლითაც დადასტურდება, რომ გადასახადის გადამხდელი საგადასახადო ვალდებულებების არაჯეროვნად შესრულებისას მოქმედებდა სამართლებრივი შეცდომის არეალში. შესაბამისად, არ არსებობს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გათვალისწინებით, მომჩივნის სანქციებისგან გათავისუფლების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;

2. ნაწილობრივ გაუქმდეს შემოსავლების სამსახურის 11.02.2026 წლის N 2944 ბრძანება;

3. პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით: ა) გადასახადის გადამხდელს მიეცეს წინადადება ამ გადაწყვეტილების ჩაბარებიდან 15 კალენდარული დღის ვადაში, არასწორად დაკორექტირებული ზედნადების ნაწილში, აუდიტის დეპარტამენტს წარუდგინოს მისი არგუმენტაციის დამადასტურებელი დოკუმენტური მტკიცებულებები; ბ) აუდიტის დეპარტამენტს დაევალოს, მომჩივნის მიერ წარდგენილი დოკუმენტური მტკიცებულებების შესწავლა და სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება);

4. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

5. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი N 64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი:

1. დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის თარიღის განსაზღვრა და დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის გაანგარიშება;

2. დაკისრებული სანქციებისგან გათავისუფლება საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

მეწარმე ეწეოდა გაყინული თევზის საბითუმო ვაჭრობას და პროდუქციას იღებდა იმპორტით. მისი საქმიანობა შემოწმდა, რის შედეგადაც დაეკისრა საგადასახადო მოთხოვნა. აღნიშნული გადაწყვეტილება გასაჩივრდა, თუმცა საჩივარი არ დაკმაყოფილდა და დავა გაგრძელდა ზემდგომ ორგანოში.

 

გადაწყვეტილება:

1. საბჭომ მიიჩნია, რომ საჭიროა არგუმენტების დამატებით შესწავლა. გადამხდელს დაევალა მტკიცებულებების წარდგენა, ხოლო შესაბამის ორგანოს მათი შეფასება და საჭიროების შემთხვევაში ვალდებულებების კორექტირება.

2. საბჭომ აღნიშნა, რომ არ დასტურდება სამართლებრივი შეცდომა, რის გამოც სანქციისგან გათავისუფლების საფუძველი არ არსებობს.

 

დასაბუთება:

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 282;269;165;159;.