გადაწყვეტილება №26558/2/2026

№26558/2/2026

12 მარტი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს ------- (ს/ნ -------)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 19.02.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს „-------”-ის 2.02.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26558/2/2026).

 

დავის საგანი:

1. საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით დადგენილი ფასნამატით;

2. სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაციის ჩატარების შედეგად გამოვლენილი დანაკლისის მიწოდებად განხილვა;

3. არაპირდაპირი მეთოდით გამოვლენილი განკარგვადი თანხის საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად განხილვა.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 15 დეკემბრის №007-359 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 27.01.2026 წლის №1203 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 522 112.52 ლარი.

მათ შორის:

გადასახადი - 300 409.15

დღგ - 125 304,90

მოგების გადასახადი - 88 556,65

საშემოსავლო გადასახადი - 86 547,60

ჯარიმა - 154 965,60

საურავი - 66 737,77

 

პროცედურული გარემოებები

მომჩივნის საქმიანობაა ბავშვისა და ქალის ტანსაცმლის შეძენა-რეალიზაცია. შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის მიერ ჩატარდა გადასახადის გადამხდელის საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ აგვისტომდე საანგარიშო პერიოდი, ხოლო სასაქონლომატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაციის მიზნებისათვის 2025 წლის 4 აგვისტოს ჩათვლით პერიოდი. შემოწმების შედეგები აისახა 2025 წლის 12 დეკემბრის საგადასახადო შემოწმების აქტში, რის საფუძველზეც გამოიცა 2025 წლის 15 დეკემბრის №27481 ბრძანება და ამავე თარიღის №007-359 საგადასახადო მოთხოვნა.

აღნიშნული დარიცხვა გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში. შემოსავლების სამსახურის 27.01.2026 წლის №1203 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

სადავო საკითხები:

1. საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით დადგენილი ფასნამატით

ფაქტების აღწერა

შემოწმების პროცესში დამუშავდა შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემები, საბაჟო დეკლარაციები და ინვოისები, მიღებული და გამოწერილი სასაქონლო ზედნადებები.

გადასახადის გადამხდელის ახსნა-განმარტების თანახმად, გადამხდელი არ აწარმოებს ბუღალტრულ აღრიცხვას, შესაბამისად, შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა. ამასთან, გამოწერილი რეალიზაციის ზედნადებებით ვერ ხდება გაყიდული და შეძენილი საქონლის დაკავშირება/იდენტიფიცირება, შესაბამისად, შეუძლებელია დოკუმენტური ფასნამატის დადგენა.

ზემოაღნიშნული ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით. კერძოდ, შესამოწმებელი პერიოდის დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვების გაანგარიშებისას გამოყენებულ იქნა აუდირებული ფასნამატები და ორჯერ ჩატარებული სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაციის შედეგები. აუდირებული ფასნამატები გავრცელდა საცალოდ რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულებაზე, შესაბამისი კატეგორიების მიხედვით, საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ ინვენტარიზაციების დროს დადგენილი ფაქტობრივი ნაშთების და დღგ-ის ჩასათვლელი თანხები გათვალისწინებით. შედეგად, გაიზარდა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა, მომჩივანს დაერიცხა დღგ და შეეფარდა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 ნაწილზე, პირველ და მე-3 სადავო საკითხებთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტზე, 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 158-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 163-ე მუხლის პირველ და მე-2 ნაწილებზე, 164-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე, ამავე მუხლის მე-4 ნაწილზე, 101-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე.

შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა შესაბამისობაშია კანონმდებლობის მოთხოვნებთან, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

შემოსავლების სამსახურის მიერ საჩივრის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის საფუძვლად რა არგუმენტებიც არის მოყვანილი გასაგებია მისთვის, მაგრამ არსებობს შემდეგი გარემოებებიც: კომპანია არის მეოთხე კატეგორია და აქვს უფლება არ ქონდეს საბუღალტრო პროგრამაში ფინანსური აღრიცხვა (დამატებით თანხებს და დამატებით რესურსებს საჭიროებს), ასევე, თვითონ საქონელის ნაირსახეობიდან გამომდინარეც ურთულესია მისი იდენტიფიცირება და კანონისამებრ აღრიცხვა. ვინაიდან საქონელის შეძენისას ინვოისში წერია, მაგალითად; დასახელება-ბოდე, ეს ბოდე შესაძლოა იყოს გრძელმკლავიანი, მოკლემკლავიანი, თხელი, სქელი...., დასახელება ჩვილის ჩასაცმელის კომპლექტი, რომელიც შეიძლება ცალ-ცალკეც გაიყიდოს, დასახელება-ჩვილის ჩასაცმელი, რომელიც შინაარსობრივად მოიცავს სხვადასხვა ტიპის ჩასაცმელს და გაყიდვისას უკვე ის კონკრეტული სახელი იწერება და ა.შ.

არსებობს პრობლემა აღრიცხვაში, მაგრამ ეს აძლევს საფუძველს შემმოწმებელს, რომ არარეალური თანხები დაარიცხოს მეწარმეს? დარიცხვა ხან ფასნამატის მიზეზით, ხან ნაშთების გაქრობის მიზეზით (2020 წელს გააკეთა შემმოწმებელმა). 2024 წლის იმ ინვენტარიზაციის აქტით, რომლითაც უსაშველო თანხა დაერიცხა მეწარმეს, ფასნამატის გამო, თორე საქონლის არსებობა დაადასტურა ინვენტარიზაციის კომისიამ, მაგაზე წინა შემმოწმებელმა ფასნამატი დაუდასტურა და რაოდენობა არა გაქვთო...

2024 წლის ინვენტარიზაციის კომისიის შედეგების საფუძველზე დარიცხულ თანხებს არ ეთანხმება, რადგან საწყისი ნაშთი, სასაქონლო-მატერიალური მარაგებისა გაურკვეველი იყო იმ ჯგუფისთვის, უფრო სწორად ის ჯგუფი კი, მომჩივნის მიერ დადეკლარირებულ საწყის ნაშთებს დაეყრდნო, თუმცა გასაჩივრებულია წინა შემოწმება და შესაბამისად დაუდგენელია რეალურად რა ნაშთების არსებობა დადასტურდება იმ დროისათვის.

2024 წლის 29 მარტის საგადასახდო სამართალდარღვევის ოქმი სერია №CB1608482 ამ ოქმით დარიცხულ თანხებს არ ეთანხმება, და შესაბამისად 2025 წლის კამერალური შემოწმების შედეგებსაც, ვინაიდან წინა პერიოდია შესასწავლი და ქრონოლოგიურად უნდა გამოვყვეთ კომპანიის ისტორიას, ეს მძიმე ისტორია შექმნა იმ დარიცხვის აქტმა, რომელიც 2020 წლის დეკემბერის თვითაა დათარიღებული, იმ დროისთვის არსებული მძიმე პანდემიისა და კოვიდის ფონზე, მაშინ როცა ლილოს ბაზრობა საერთოდ დაკეტილი იყო, ეს განაჩენი გამოუტანა შემმოწმებელმა კომპანიას, რის შემდეგაც დაიწყო კომპანიის ჯოჯოხეთური ცხოვრება და გრძელდება დღემდე........ კომპანიის ეკონომიკური საქმიანობა და წინა წლების დარიცხვების ისტორია: შპს ------- ეკონომიკური საქმიანობაა ვაჭრობა, ბავშვის საკუთნოებებით (ბოდე, კომბინიზონი, პირის მოსაწმენდი, ფაჩუჩები, პირსახოცი და ა.შ...), ასევე ქალის საღამურებით (პიჟამოები, პერანგები და ა.შ). საქმიანობს ლილოს ბაზრობის ტერიტორიაზე, აღებული აქვს ფართები, რომელიც ოფიციალურად დაფიქსირებულია ლილოს ბაზრობის ადმინისტრაციასთან და იხდის შესაბამის გადასახადებს (იჯარა, კომუნალური..). კომპანია ვაჭრობს, როგორც საცალო, ასევე საბითუმო ფასებით, ყავს სისტემატიური კლიენტები და ასევე ჩვეულებრივი გამვლელი (ერთჯერადად მყიდველი). რეალიზაციის ეს ფორმა და ლილოს ბაზრობის პრინციპები, აისახება ვაჭრობისას ფასნამატის პროცესზე, ვინაიდან ლოგიკურია, ხშირ კლიენტებთან სხვა ფასებში ხდება მიწოდება რაოდენობისა და შესყიდვის სიხშირის გამო, და გამვლელ მყიდველთან სხვა ფასებში ხდება რეალიზაცია. აქედან გამომდინარე აღნიშნავს, რომ ფასნამატი საშუალოდ უნდა გამოითვალოს და არა ერთი ზედნადებით გაყიდულიდან. გარდა ამისა სარეალიზაციო ფასებზე მოქმედებს შემდეგი გარემოებაც, საქონელი ახალი შემოტანილია თუ ძველი, ვაჭრობაა და ამოყიდვის მეთოდითაც ხშირად სარგებლობს (არსებობს ჩამოფასებული საქონელიც).

მეწარმეს საქონელი შეძენილი აქვს მხოლოდ იმპორტით (საბაჟო დეკლარაციებით), ადგილობრივი შეძენები არ აქვს. კომპანიის ცუდი „ისტორია“ დაიწყო 2019 წლის ოქტომბრის თვეში, რის მერეც ფაქტიურად მეწარმეს გარკვეული ხელისშემშლელი ფაქტორების გათვალისწინებით უწევს მუშაობა. თუმცა ამდენი წელიწადია მეწარმეს არც საქმიანობა შეუცვლია და არც სხვა გზისთვის მიუმართია (გულისხმობს ქვეყნის დატოვებას), აგრძელებს ეკონომიკურ საქმიანობას და ელოდება სახელმწიფოს მხრიდან სიმართლის დადგენას.

2019 წლის ოქტომბრის ბოლო რიცხვებში ჩატარებული ინვენტარიზაციით დაუდგინდა გარკვეული სასაქონლო ნაშთები, 2020 წლის თებერვალში დანიშნული კამერალური შედეგებით საერთოდ გაუნულა, შემმოწმებელმა ნაშთი, რეალიზაციაში ჩაუთვალა მილიონზე მეტი არსებული საქონელის არსებობა და დაარიცხა სრულიად შეუსაბამო თანხები. ანუ ფაქტიურად ორთვენახევარში „გააყიდინა“ მთელი ნაშთი, თუმცა კომპანია აგრძელებდა ვაჭრობას და ყიდდა საქონელს რომელიც აქტის მიხედვით არ ჰქონდა (ვითომ არ ჰქონდა), და შემმოწმებლის აზრით გამოდის, რომ მეწარმე ტყუილად უხდიდა ამდენ ფართებზე იჯარის გადასახადს ლილოს ადმინისტრაციას..... არაერთხელ სთხოვეს შემმოწმებელს მოსულიყო და ადგილზე ენახა საქონელი, თუმცა უშედეგოდ..... შედეგები გაასაჩივრეს შესაბამისი კანონმდებლობის დაცვით, ამჟამად იგივე საქმე გასაჩივრებულია სასამართლოში, რომლის შედეგები დღემდე უცნობია.

ამის შემდეგ, 2022 წლის იანვარში მონიტორინგის დეპარტამენტიდან სატელეფონო ზარის მეშვეობით მოხდა დავალება, მისი ძალებით გაეკეთებინა ინვენტარიზაცია, გააკეთეს, აღიარეს დანაკლისი და გადაიხადეს შესაბამისი თანხებიც ბიუჯეტში (რომელიც არ გაითვალისწინეს წინა პერიოდში წარმოშობილი პრობლემებისთვის). ანუ ამით ადასტურებდნენ, რომ ნამდვილად ჰქონდა სასაქონლო/მატერიალური მარაგები, გამოდის რომ ტყუილად გადაიხადეს ბიუჯეტში დანაკლისის დასაბეგრი თანხები? 2024 წლის იანვარში კიდევ დაინიშნა ინვენტარიზაცია, ჩატარდა-დაითვალეს. ამ ინვენტარიზაციით დაერიცხა თანხები, რომელიც გამოიწვია კომისიის მხრიდან ფასნამატის ზრდამ, თუმცა წინა შემოწმებისას ფასნამატის პროცენტზე არავის არ ქონია პრეტენზია..... აღნიშნული ოქმიც გასაჩივრებულია სასამართლოში, რომლის შედეგებიც დღემდე არ იცის.

1) საგადასახადო მოთხოვნა 007-359 - ით დარიცხული თანხები ძირითადად გამოწვეულია 2024 წლის 29 მარტის სამართალდამრღვევი ოქმი №CB1608482- ით გამოწვეული ჯარიმისგან, შემმოწმებელი ეუბნება, რომ აღიარეთ ეს დარღვევა და გადაიხადეთ შესაბამისი თანხებიო, მაშინ როცა ეს ოქმი გასაჩივრებულია სასამართლოში და ელოდებიან შედეგებს.

2) მთავარი: ამ ისტორიიდან გამომდინარე საერთოდ არ იცის და ვერ გაიგო საქონელის საწყის ნაშთად რა თანხები და როგორ აიღეს, მაშინ როცა საბოლოო ნაშთები დაუდგენელია პროცესებიდან გამომდინარე. რომელ შემმოწმებელსაც უნდა აღიარებს კომპანიის მიერ წარდგენილ ნაშთებს, რომელსაც არ უნდა არ აღიარებს და კომპანია ხო საერთოდ გაუგებრადაა. ბოლო შემმოწმებელი არიცხავს 2024 წელს ჩატარებული ინვენტარიზაციის ოქმის საფუძველზე, თუმცა ამა წლის აგვისტოშიც ჩატარდა ინვენტარიზაცია და იმის შედეგებით არაფერს ეუბნება. ის, რომ 2024 წლის შემმოწმებელი თავის მხრივ როგორ არიცხავს, ეგეც გაურკვეველი, მაშინ, როცა წინა შედეგებიც უცნობია.

3) საშემოსავლო გადასახადი დარიცხულია იმ თანხაზე, რომელზეც ამბობს, რომ კრედიტორული დავალიანებაა.

4) არ ეთანხმება შედეგებს იმიტომ, რომ არც შემოწმების პროცედურებია მისაღები და არც არარეალური თანხების დარიცხვა. წლებია მეწარმეს უწევს გაურკვეველ ვითარებაში მუშაობა, ახდენს რეალიზაციას, წინა შემოწმების შედეგების გაურკვევლობის მიუხედავად, მიმდინარეს ახალს არიცხავენ და ეხლა, 2025 წლის ბოლოს, რა ღირებულების სასაქონლო-მატერიალური მარაგების ნაშთში დააფიქსიროს დაუდგენელია (სრული ქაოსი).... მოთხოვნა: უპირველესად, ყურადღებით იქნას შესწავლილი კომპანიის ასე ვთქვათ „ისტორია“, ასევე დიდი თხოვნაა განხილვას აუცილებლად დაესწროს კომპანიის წარმომადგენლები, რათა მიიღონ მონაწილეობა და სიტყვიერად, უფრო ვრცლად მიეცეთ საშუალება მოახსენონ საბჭოს არსებული პრობლემები და დაასაბუთონ, თუ რატომ არ ეთანხმებიან არსებულ დარიცხვებს.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე), თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, საგადასახადო ორგანოებს უფლება აქვთ დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით (მათ შორის, გადასახადის გადამხდელის დანახარჯების შესახებ) ან შედარების მეთოდით – სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელების შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო სააღრიცხვო დოკუმენტაციას ან დადგენილი წესის დარღვევით აწარმოებს ბუღალტერიას, აგრეთვე ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.

საგადასახადო კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაცია არის დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.

საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად, საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

დადგენილია, რომ საწარმო არ ახორციელებს ბუღალტრულ აღრიცხვას. გადასახადის გადამხდელის შემოსავალები გაანგარიშდა არაპირდაპირი მეთოდით, კერძოდ, შესამოწმებელი პერიოდის დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვების გაანგარიშებისას გამოყენებულ იქნა აუდირებული ფასნამატი და ორჯერ ჩატარებული სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაციის შედეგები. აუდირებული ფასნამატი გავრცელდა საცალოდ რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულებაზე, შესაბამისი კატეგორიების მიხედვით, საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ ინვენტარიზაციების დროს დადგენილი ფაქტობრივი ნაშთების გათვალისწინებით.

საბჭო ყურადღებას ამახვილებს მოპასუხე ორგანოს მიერ წარმოდგენილ ინფორმაციაზე და აღნიშნავს, რომ გამოწერილი რეალიზაციის ზედნადებებით ვერ ხდება გაყიდული და შეძენილი საქონლის დაკავშირება/იდენტიფიცირება. შესაბამისად შეუძლებელია დოკუმენტური ფასნამატის დადგენა. აღნიშნულიდან გამომდინარე, შემოწმებამ იხელმძღვანელა არაპირდაპირი მეთოდით და გამოყენებულ იქნა აუდირებული ფასნამატი საქონლის კატეგორიების მიხედვით.

მხარეთა არგუმენტების, სადავო საქმეზე არსებული მასალების შესწავლის/შეფასების და ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, საბჭოს მიაჩნია, რომ ვინაიდან მომჩივანი საგადასახადო კოდექსით დადგენილი წესით არ აწარმოებდა ბუღალტრულ აღრიცხვას, რის გამოც შეუძლებელი იყო დაბეგვრის ობიექტის სრულად დადგენა, მართებულია საგადასახადო ორგანოს გადაწყვეტილება მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებების არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით აუდირებული ფასნამატით დღგ-ში განსაზღვრის შესახებ და არ არსებობს მომჩივნის არგუმენტების გათვალისწინების და საჩივრის ამ ნაწილში დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

2. სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაციის ჩატარების შედეგად გამოვლენილი დანაკლისის მიწოდებად განხილვა

ფაქტების აღწერა

შემოსავლების სამსახურის საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2025 წლის 29 ივლისის №16853 ბრძანების საფუძველზე, ჩატარდა სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის ფაქტობრივი აღრიცხვა და დადგინდა სმფ-ების ფაქტობრივი ნაშთი 1 817 291 ლარის საბაზრო ღირებულებით. ასევე, შემოსავლების სამსახურის საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2024 წლის 29 იანვრის №1366 ბრძანების საფუძველზე ჩატარებულია მომჩივნის სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაცია 01.01.2023-დან 29.01.2024 წლის საგადასახადო პერიოდზე, შედეგად გამოვლინდა დანაკლისი საბაზრო ღირებულებით 660 824.41 ლარის ოდენობით. გადამხდელს აღნიშნული ინვენტარიზაციით დადგენილი დანაკლისი არ აქვს ასახული შესაბამისი პერიოდის დღგ-ისა და მოგების გადასახადის დეკლარაციებში. გამოვლენილი დანაკლისი დაიბეგრა მოგების და დამატებული ღირებულების გადასახადით.

ამასთან, გადამხდელს შესამოწმებელი პერიოდის რამდენიმე საანგარიშო პერიოდში მოგების გადასახადში დეკლარირებული აქვს დანაკლისი, რისი დადასტურებაც გადამხდელის მიერ ვერ მოხერხდა. შემოწმებით აღნიშნული დანაკლისიდან დეკლარირებული მოგების გადასახადი დაექვემდებარა შემცირებას.

შემოწმების შედეგად, კომპანიას დაერიცხა დღგ, მოგების გადასახადი და შეეფარდა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

მე-2 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 286-ე მუხლის მე-9 ნაწილზე, მე-8 მუხლის მე-11 ნაწილზე, მე-16 მუხლის პირველ ნაწილზე, 96-ე მუხლის „ა“ ქვეპუნქტზე, 97-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტზე, 983 მუხლის მე-2 ნაწილზე, 158-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „თ“ ქვეპუნქტზე, 163-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „დ“ ქვეპუნქტზე, 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „თ“ ქვეპუნქტზე, 164-ე მუხლის მეორე ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე, 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ვ“ და „თ“ ქვეპუნქტებზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე.

შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი ისეთი მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

მომჩივნის არგუმენტები მოცემულია პირველი დავის საგნის ნაწილში.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 286-ე მუხლის მე-9 ნაწილის შესაბამისად, გადასახადის გადამხდელთან ამ კოდექსით გათვალისწინებული დანაკლისის გამოვლენა ითვლება მისი აღმოჩენის მომენტში საბაზრო ფასით განხორციელებულ მიწოდებად.

საგადასახადო კოდექსის 97-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, რეზიდენტი საწარმოს (გარდა ამ მუხლის მე-2, მე-8−91 და 93 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა) მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია: განაწილებული მოგება; გაწეული ხარჯი ან სხვა გადახდა, რომელიც ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული არ არის; უსასყიდლოდ საქონლის მიწოდება/მომსახურების გაწევა ან/და ფულადი სახსრების გადაცემა; ამ კოდექსით დადგენილ ზღვრულ ოდენობაზე მეტი ოდენობით გაწეული წარმომადგენლობითი ხარჯი.

საგადასახადო კოდექსის 983 მუხლის მე-2 ნაწილის მიხედვით, ამ კოდექსით გათვალისწინებული სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის ან/და ძირითადი საშუალების დანაკლისი ითვლება მისი გამოვლენის მომენტში ამ საქონლის უსასყიდლოდ მიწოდებად.

საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ − დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა.

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციებია, დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.

საგადასახადო კოდექსის 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „თ“ ქვეპუნქტის მიხედვით, ანაზღაურების სანაცვლოდ, საქონლის მიწოდებად ასევე განიხილება, ამ კოდექსით გათვალისწინებული დანაკლისი.

საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „დ“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „თ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებულ შემთხვევაში, დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება ამ კოდექსით გათვალისწინებული დანაკლისის გამოვლენის მომენტში.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის მე-2 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, ამ კოდექსის 160-ე მუხლის მე-3 ნაწილის „ვ“ და „თ“ ქვეპუნქტებით გათვალისწინებულ შემთხვევებში, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის საბაზრო ფასი, დღგ-ის გარეშე.

საგადასახადო კოდექსის 299-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, ახლად აღმოჩენილად ან ახლად გამოვლენილად ჩაითვლება ისეთი გარემოებები ან მტკიცებულებები, რომლებიც მომჩივანმა არ იცოდა და არ შეეძლო სცოდნოდა მისთვის არასასურველი გადაწყვეტილების მიღებამდე და რომელთა დროულად წარდგენა გამოიწვევდა მომჩივნისათვის ხელსაყრელი გადაწყვეტილების მიღებას.

საგადასახადო კოდექსის 299-ე მუხლის მე-10 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს გადაწყვეტილების გასაჩივრება არ აჩერებს მის მოქმედებას.

საგადასახადო კოდექსის 308-ე მუხლის შესაბამისად, საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს სისტემაში დავის განახლება დასაშვებია მხოლოდ ახლად აღმოჩენილი ან ახლად გამოვლენილი გარემოების შემთხვევაში, გადაწყვეტილების მიღებიდან 6 წლის ვადაში. დავის განახლების მოთხოვნით დავის განმხილველი ორგანოსათვის მიმართვის უფლება აქვს მხოლოდ მომჩივანს. მომჩივანი ახლად აღმოჩენილი ან ახლად გამოვლენილი გარემოებით მიმართავს დავის განმხილველ ბოლო ორგანოს, რომელმაც არსებითად იმსჯელა მომჩივნის მიერ მითითებულ დავის საგანზე.

აუდიტის დეპარტამენტის 9.02.2026 წლის №9864-21-14 წერილით წარმოდგენილია მოპასუხის პოზიცია, საიდანაც ირკვევა, რომ შემოსავლების სამსახურის საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2024 წლის 29 იანვრის №1366 ბრძანების საფუძველზე ჩატარებულია შპს „-------“-ის სასაქონლო მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაცია 01.01.2023-დან 29.01.2024 წლის საგადასახადო პერიოდზე და გამოყვანილია შედეგები. გადამხდელს აღნიშნული ინვენტარიზაციით დადგენილი დანაკლისი არ ჰქონდა ასახული შესაბამისი პერიოდის დღგ-ის და მოგების დეკლარაციებში, იმ მოტივით რომ არ ეთანხმება ოქმს და აქვს გასაჩივრებული. შემოწმებით, გამოვლენილი დანაკლისის თანხა საბაზრო ღირებულებით 660 824.41 ლარის ღირებულებით აისახა მოგების და დღგ-ის გადასახადის დეკლარაციაში შესაბამისი პერიოდების მიხედვით.

2024 წლის 10 ოქტომბერს, გადასახადის გადამხდელის წარმომადგენელმა სარჩელით მიმართა თბილისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგიას და მოითხოვა 2024 წლის 29 მარტის №CB1608482 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმის ბათილად ცნობა, რომლითაც მომჩივანი, შემოსავლების სამსახურის 29.01.2024 წლის №1366 ბრძანების საფუძველზე განხორციელებული ინვენტარიზაციის შედეგად გამოვლენილი 660 824,44 ლარის საბაზრო ღირებულების სასაქონლომატერიალური ფასეულობების დანაკლისის გამო დაჯარიმდა საგადასახადო კოდექსის 286-ე მუხლის მე9 ნაწილის შესაბამისად.

საბჭო ყურადღებას ამახვილებს იმ გარემოებაზე, რომ სასამართლოში ზემოთ დასახელებულ და წარმოებულ საქმესთან დაკავშირებით მიმდინარეობს დავა, მოცემულ ეტაპზე არ არსებობს სასამართლოს გადაწყვეტილება. იმ შემთხვევაში, თუ სასამართლოს მიერ დადგინდება განსხვავებული შედეგი, მომჩივანს შესაძლებლობა აქვს ეს გარემოება მიიჩნიოს როგორც ახლად აღმოჩენილი/გამოვლენილი გარემოება და ამ საფუძვლით მოითხოვოს საქმის წარმოების განახლება.

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, საბჭოს მიაჩნია, რომ მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები ამ ნაწილში განსაზღვრულია მართებულად და არ არსებობს შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანების ამ ნაწილში გაუქმების საფუძველი.

 

3. არაპირდაპირი მეთოდით გამოვლენილი განკარგვადი თანხის საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად განხილვა

ფაქტების აღწერა

შემოწმების პროცესში ჩატარდა ფულადი სახსრების მოძრაობის ანალიზი, გათვალისწინებულ იქნა ყველა დოკუმენტურად დადასტურებული ხარჯი, ასევე ინფორმაცია დებიტორ-კრედიტორების შესახებ და დადგინდა განკარგვადი თანხა, რომლის არსებობაც საწარმოში ვერ დასტურდება (გადამხდელის ახსნა-განმარტების თანახმად დებიტორები არ ყავს, კრედიტორული დავალიანება უცხოელ მომწოდებელთან შეადგენს 235 500 ლარს). შედეგად, ზემოაღნიშნული განკარგვადი თანხა ჩაითვალა დირექტორზე გაცემულ ხელფასად, შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს. გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა გადასახადი და შეეფარდა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 ნაწილზე, პირველ და მე-3 სადავო საკითხებთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტზე, 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 158-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 163-ე მუხლის პირველ და მე-2 ნაწილებზე, 164-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე, ამავე მუხლის მე-4 ნაწილზე, 101-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე.

შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა შესაბამისობაშია კანონმდებლობის მოთხოვნებთან, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

მომჩივნის არგუმენტები მოცემულია პირველი დავის საგნის ნაწილში.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ და „ბ.გ“ ქვეპუნქტების შესაბამისად, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე):

ა) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა;

ბ.გ) მიმდინარე საგადასახადო კონტროლის ღონისძიებების შედეგად საგადასახადო შემოწმების დაწყების შესახებ საგადასახადო ორგანოს შესაბამისი აქტით განსაზღვრულ შესამოწმებელ პერიოდში გამოვლენილია პირის მიერ საგადასახადო სამართალდარღვევის ჩადენის ორი ან მეტი შემთხვევა.

საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს.

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სწორად და დროულად აღრიცხოს შემოსავლები და ხარჯები დოკუმენტურად დადასტურებულ მონაცემთა საფუძველზე, ამ თავით გათვალისწინებული მეთოდების გამოყენებით და მიაკუთვნოს იმ საანგარიშო პერიოდს, რომელშიც მოხდა მათი მიღება და გაწევა.

საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის მიხედვით, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.

საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, კერძოდ, პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.

აუდიტის დეპარტამენტის 9.02.2026 წლის №9864-21-14 წერილიდან ირკვევა, რომ შემოწმებამ 2022 წლის საწყისი სასაქონლო-მატერიალური ნაშთის განსაზღვრის დროს იხელმძღვანელა გადამხდელის მიერ დეკლარირებული მონაცემებით, კერძოდ გადამხდელს 2022 წლის მარტის საანგარიშო პერიოდის მოგების ყოველთვიური დეკლარაციის დანართში მითითებული აქვს წინა წლის საბოლოო ნაშთი, რომელიც წარმოადგენს მიმდინარე წლის საწყის ნაშთს. ამასთან, საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2024 წლის 29 იანვრის ბრძანებით ჩატარდა სმფ-ების ინვენტარიზაცია, რომელმაც მოიცვა 2023 წლის 01 იანვრიდან 2024 წლის 29 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდები. შემოწმების მიერ ფასნამატის გავრცელების მიზნით განსაზღვრულ იქნა ორი რპთ. პირველი 2022 წლის 1 იანვრიდან 2023 წლის 1 იანვრამდე არსებული რპთ დეკლარირებული და ინვენტარიზაციის შედეგად დადგენილი ნაშთების გათვალისწინებით და მეორე 2024 წლის 29 იანვრიდან შესამოწმებელი პერიოდის ბოლომდე. ამასთან, შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოსთვის არსებული ნაშთიც გამოყვანილია 2025 წლის 29 ივლისის ბრძანებით ჩატარებული ინვენტარიზაციის შედეგების გათვალისწინებით.

მოპასუხე ორგანოს წარმომადგენელმა საბჭოს სხდომაზე საკითხის ზეპირ განხილვაზე განაცხადა, რომ შემოწმებით ჩატარდა ფულადი სახსრების მოძრაობის ანალიზი და განსაზღვრულ იქნა განკარგვადი თანხა, გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი ცხრილებით დადგინდა, რომ კომპანიას შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოსთვის გააჩნდა კრედიტორული დავალიანება. განკარგვადი თანხა დათვლილ იქნა კრედიტორული და დებიტორული დავალიანებების გათვალისწინებით, შესაბამისად კრედიტორისთვის გადაუხდელი თანხა არ მოხვდა ხარჯებში, რამაც გაზარდა ფულის ნაშთი, რომელზეც მოხდა საშემოსავლო გადასახადის დარიცხვა.

საბჭო ყურადღებას ამახვილებს ზემოაღნიშნულ ინფორმაციაზე და იმ გარემოებაზე, რომ მომჩივანი არ წარმოადგენს სათანადო არგუმენტს ან შესაბამის მტკიცებულებას, რაც შემოწმებისას დადგენილი გარემოებების შეცვლის და ამ ნაწილში შემოწმების აქტით დარიცხული თანხების შემცირების საფუძველი გახდებოდა.

მხარეთა არგუმენტების, სადავო საქმეზე არსებული მასალების შესწავლის/შეფასების და ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, საბჭოს მიაჩნია, რომ საგადასახადო ორგანოს გადაწყვეტილება არაპირდაპირი მეთოდით დადგენილი აღურიცხველი შემოსავლის საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად ჩათვლის შესახებ მართებულია, არ არსებობს მომჩივნის არგუმენტების გათვალისწინების და საჩივრის ამ ნაწილში დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხები:

1. საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით დადგენილი ფასნამატით;

2. სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაციის ჩატარების შედეგად გამოვლენილი დანაკლისის მიწოდებად განხილვა;

3. არაპირდაპირი მეთოდით გამოვლენილი განკარგვადი თანხის საწარმოს დირექტორზე გაცემულ ხელფასად განხილვა.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

1. გადამხდელი არ აწარმოებს ბუღალტრულ აღრიცხვას, შესაბამისად, შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა. ამასთან, გამოწერილი რეალიზაციის ზედნადებებით ვერ ხდება გაყიდული და შეძენილი საქონლის დაკავშირება/იდენტიფიცირება, შესაბამისად, შეუძლებელია დოკუმენტური ფასნამატის დადგენა. შესაბამისად, მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდით. კერძოდ, გამოყენებულ იქნა აუდირებული ფასნამატები და ორჯერ ჩატარებული სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაციის შედეგები. აუდირებული ფასნამატები გავრცელდა საცალოდ რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულებაზე. შედეგად, გაიზარდა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა, მომჩივანს დაერიცხა დღგ და შეეფარდა ჯარიმა.

2. სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობის ფაქტობრივი აღრიცხვით დადგინდა სმფ-ების ფაქტობრივი ნაშთი საბაზრო ღირებულებით. ასევე, მომჩივნის სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაციით გამოვლინდა დანაკლისი, რომელიც გადამხდელს არ აქვს ასახული შესაბამისი პერიოდის დღგ-ისა და მოგების გადასახადის დეკლარაციებში. გამოვლენილი დანაკლისი დაიბეგრა მოგების და დამატებული ღირებულების გადასახადით. შემოწმების შედეგად, კომპანიას დაერიცხა დღგ, მოგების გადასახადი და შეეფარდა ჯარიმა.

3. შემოწმების პროცესში ჩატარდა ფულადი სახსრების მოძრაობის ანალიზი, დადგინდა განკარგვადი თანხა, რომელიც ჩაითვალა დირექტორზე გაცემულ ხელფასად, შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს. გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა გადასახადი და შეეფარდა ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება

საბჭოს მიაჩნია, რომ მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართებულად და არ არსებობს შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანების გაუქმების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტორსთან არსებული დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73(5, 9); 983(2); 101; 154; 159; 163; 164;