ბრძანება N 7802
📜 საკანონმდებლო ნორმები
📄 სრული ტექსტი
N 7802
03 აპრილი 2026
ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა
შპს „-------“ (ს/ნ -------)
(მის.: -------, -------)
2026 წლის 26 იანვრის და 4 მარტის საჩივრების
დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე
შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 26 მარტის სხდომაზე (ოქმი №26) განიხილა შპს „-------“ (ს/ნ -------) 2026 წლის 26 იანვრის №11125/21 და 4 მარტის №101118/1/2026 საჩივრები შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 24 დეკემბრის №081-355 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.
სადავო საკითხები:
1. გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება შემოწმების მიერ დღგ-ში განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს. აცხადებს, რომ რეალიზებულ ბინებზე დადებულ ხელშეკრულებებში დაფიქსირებული ფასი ხელოვნურად არ არის დამახინჯებული და გამოწვეულია მთელი რიგი გარემოებებით. განმარტავს, რომ კომპანიას ფასების დაწესებისას მრავალი დეტალის გათვალისწინება უწევს და ფასწარმოქმნაზე მრავალი ფაქტორი ახდენს გავლენას, როგორებიცაა ქვეყნის პოლიტიკური, ეკონომიკურ/სოციალური მდგომარეობა (მათ შორის: საგადასახადო, მონეტარულ/ფისკალური პოლიტიკა, სავალუტო კურსის მდგრადობა), სამართლებრივი რეგულირება, სამიზნე ბაზრის გეოგრაფიული არეალი, პოტენციური მყიდველების მსყიდველობითი უნარიანობა, მათი ადათწესები, ეკონომიკური ქცევის კულტურა და სხვა. აღნიშნავს, რომ მოცემულ ტერიტორიაზე არ არის განვითარებული საჯარო/მუნიციპალური სერვისები, ისეთი როგორიცაა წყლის სისტემები, კანალიზაცია, გაზი, ასევე მოცემული ტერიტორია სათანადოდ არ არის უზრუნველყოფილი მუნიციპალური ტრანსპორტით და სხვა საჯარო სერვისებით. ასევე, მიუთითებს, რომ არეალში უძრავი ქონების შემძენი პირები არ გამოირჩევიან მაღალი მსყიდველობითი უნარით. აცხადებს, რომ შემოწმების პერიოდი ემთხვევა ჯანდაცვის მსოფლიო ორგანიზაციის მიერ გამოცხადებული პანდემიური მდგომარეობისა და ამის საფუძველზე საქართველოს მთავრობის მიერ გამოცხადებული ლოკდაუნის შემდგომ, ე.წ. პოსტპანდემიურ პერიოდს, რამაც ასევე გავლენა იქონია ფასებზე. განმარტავს, ყოველივე ზემოაღნიშნული ადასტურებს იმას, რომ კომპანიის მიერ რეალიზებული ფართებით მიღებული შემოსავლები არ არის საკმარისი გაწეული ხარჯების დასაფარად.
გადასახადის გადამხდელი ასევე აღნიშნავს, რომ მიწის საკადასტრო კოდის ქვეშ რეგისტრირებული შენობა-ნაგებობა იყო დაყადაღებული საქართველოს პროკურატურის მიერ და მასზე ვრცელდებოდა საჯარო-სამართლებრივი შეზღუდვა. ასევე, მიწის საკადასტრო კოდის ქვეშ რეგისტრირებულ შენობანაგებობა იყო სანივთო უფლებით დატვირთული შემოსავლების სამსახურის მიერ და მასზე ვრცელდებოდა საგადასახადო გირავნობა/იპოთეკა, რაც ასევე წარმოადგენს დამაბრკოლებელ გარემოებას ქონების სასურველ ფასად რეალიზაციისთვის. გადამხდელი ასევე მიუთითებს, რომ მოცემულ ტერიტორიულ არეალში, სამშენებლო მოედნიდან 500-1000 მეტრის რადიუსში მიმდინარეობს მრავალი მშენებლობა, როგორც ბრენდირებული და პრემიუმ კლასის, ასევე არაბრენდირებული და დაბალ ბიუჯეტიანი მსყიდველობითი უნარის მქონე სეგმენტზე გათვლილი საცხოვრებელი კომპლექსებისა და სახლების. ამასთან, მიუთითებს, რომ კონკურენტი კომპანიები სასათბურე პირობებში იმყოფებიან შემოსავლების სამსახურის მიერ.
ზემოაღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით განმარტავს, რომ კომპანია იძულებულია გაზარდოს ფართების ლიკვიდურობა და ამით მიღებული შემოსავლებით უზრუნველყოს ხარჯების დაფარვა. აღნიშნული კი ასევე გულისხმობს ქონების თვითღირებულებაზე დაბალ ფასად რეალიზაციას. გადასახადის გადამხდელს საჩივრებში მითითებული არგუმენტაციის გათვალისწინებით ითხოვს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირებას.
2. გადასახადის გადამხდელმა საჩივრების ზეპირ განხილვაზე განაცხადა, რომ ასევე არ ეთანხმება ფულის ნაშთის დირექტორზე გაცემულ ხელფასად კვალიფიკაციას.
ფაქტობრივი გარემოებები:
საქმის მასალებით დგინდება, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 20 ოქტომბრის №22381 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა შპს „-------“ (ს/ნ -------) საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი მაისიდან 2025 წლის პირველ სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდები. საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 23 დეკემბერს შედგენილ იქნა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის 24 დეკემბრის №28265 ბრძანება და ამავე თარიღის №081-355 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 2 331 449 ლარი, მათ შორის გადასახადი 1 458 864 ლარი, ჯარიმა 734 936 ლარი და საურავი 137 649 ლარი.
საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით, საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია შემდეგი გარემოებით:
1. შპს „-------“ ახორციელებს სამშენებლო სამუშაოებს -------, -------. კომპანიას აშენებული აქვს ერთი ექვს სართულიანი კორპუსი და 12 ცალი კოტეჯი. შესამოწმებელ პერიოდში ნასყიდობის ხელშეკრულებების საფუძველზე რეალიზებულია საცხოვრებელი ბინები, კომერციული ფართები, კოტეჯები და სარდაფები როგორც იურიდიულ, ისე ფიზიკურ პირებზე. შპს „-------" რეალიზებულია კომერციული ფართები 440-650 დოლარში, 17 ცალი საცხოვრებელი სახლი 1კვ.მ 250 დოლარად. ორი ბინა მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ რეალიზებულია შპს „-------“, რომელზეც გაფორმებულია ხელშეკრულებები და ერთ ბინაზე გამოწერილია საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა, სადაც 1 კვ.მ საცხოვრებელი ბინის საბაზრო ფასი განისაზღვრა 878 და 906 დოლარი. დანარჩენი ბინები რეალიზებულია ფიზიკურ პირებზე 1 კვ.მ 275-600 დოლარამდე.
საგადასახადო შემოწმების პროცესში შესწავლილ იქნა გადასახადის გადამხდელის მიერ რეალიზებული საცხოვრებელი ბინების შესახებ საჯარო რეესტრში წარდგენილი ინფორმაცია და დოკუმენტაცია, საჯარო წყაროებით გავრცელებული ინფორმაცია, მსგავსი საქმიანობის და შესადარისი კომპანიების მიერ განხორციელებული ოპერაციები და სხვა. დამატებით მოკვლეულ და შესწავლილ იქნა ხელშეკრულების მხარეებთან გარიგების ფასის, ობიექტის და საკუთრებაში გადაცემის შესახებ ინფორმაცია. აღნიშნული ინფორმაციის ურთიერთშეჯერების და ანალიზის საფუძველზე, საგადასახადო შემოწმებამ მიიჩნია, რომ კომპანიის მიერ რეალიზებულ ბინებზე გაფორმებულ ხელშეკრულებაში მითითებული რეალიზაციის თანხები გადასახადების შემცირების მიზნით ხელოვნურად არის დამახინჯებული და არ ასახავს გარიგების რეალურ ფასებს, კერძოდ, კომპანიას კონკრეტული პროექტის ფარგლებში მთლიანად რეალიზებული საცხოვრებელი ბინების 10%-ზე მეტი რეალიზებული აქვს ხელოვნურად შემცირებული ღირებულებით, რაც საგადასახადო შემოწმების შეფასებით წარმოდგენს საგადასახადო ვალდებულებების ხელოვნურად შემცირებაზე ზემოქმედების არსებით ფაქტს, ხოლო გარიგების რეალური საბაზრო ფასი 30%-ით აღემატება ხელშეკრულებაში მითითებულ ფასებს. გარდა ამისა, შემოწმების შედეგად დადგენილ იქნა, რომ გარიგების მონაწილე სუბიექტებიდან მყიდველი ამ ქონებაზე არ სარგებლობს დღგ-ის ჩათვლის უფლებით და მის ინტერესს არ წარმოადგენდა დღგ-ის ჩათვლის მოტივით რეალური საბაზრო ღირებულების მითითება. საგადასახადო კანონმდებლობის განმარტებების შესაბამისად, საბაზრო ფასი არის ფასი, რომელიც გადასახდელი იქნებოდა მომხმარებლის მიერ შესაბამის დროს ამ საქონლის ან მომსახურების შესყიდვისას იმავე დონის ბაზარზე, სადაც თავისუფალი კონკურენციისა და სუბიექტების ეკონომიკური დამოუკიდებლობის პირობებში ხორციელდება საქონლის მიწოდება ან მომსახურების გაწევა და სადაც ეს ოპერაცია იბეგრება დღგ-ით.
ზემოაღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, შემოწმების მიერ, აღნიშნულ შემთხვევაში, საბაზრო ფასად მიჩნეულ იქნა შპს „-------" მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიწოდებული ბინების ღირებულება (880 დოლარი), რომელიც გავრცელებულ იქნა ფიზიკურ პირებზე რეალიზებულ ბინებზე. შედეგად, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-18, 49-ე, 73-ე და 163-ე მუხლების გათვალისწინებით, პირს დაერიცხა გადასახადი და ჯარიმა ამავე კოდექსის 275-ე მუხლის მიხედვით.
2. შემოწმების მიერ დამატებით გაანგარიშებული შემოსავალი ჩაითვალა მიღებულად, ასევე განხორციელდა ფულადი სახსრების ანალიზი, სადაც გათვალისწინებულია ყველა დოკუმენტურად დადასტურებული ხარჯი, ასევე საწესდებო კაპიტალის საწყისი ნაშთი. შესაბამისად, გაანგარიშების საფუძველზე დარჩენილი ფულის ნაშთი შემოწმების მიერ, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის საფუძველზე, ჩაითვალა კომპანიის დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაექვემდებარა საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრას. შედეგად, პირს დაერიცხა გადასახადი და ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მიხედვით.
შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივრები და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 ნაწილის მიხედვით, დავის განმხილველი ორგანო საჩივარს განიხილავს მხოლოდ მომჩივნის მოთხოვნის ფარგლებში.
სადავო საკითხებთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის დებულებათა გათვალისწინებით საგადასახადო ორგანოებს თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვთ დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით (მათ შორის, გადასახადის გადამხდელის დანახარჯების შესახებ) ან შედარების მეთოდით – სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელების შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო სააღრიცხვო დოკუმენტაციას ან დადგენილი წესის დარღვევით აწარმოებს ბუღალტერიას, აგრეთვე ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე):
ა) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.
ბ) ერთზე მეტი ნებისმიერი შემდეგი პირობის არსებობისას: ბ.ა) ადგილი აქვს პირის აქტივების დაუსაბუთებელ ზრდას; ბ.ბ) პირის მიერ ეკონომიკური საქმიანობისათვის ან/და პირადი მოხმარებისათვის გაწეული ხარჯი აჭარბებს დეკლარირებულ შემოსავალს; ბ.გ) მიმდინარე საგადასახადო კონტროლის ღონისძიებების შედეგად საგადასახადო შემოწმების დაწყების შესახებ საგადასახადო ორგანოს შესაბამისი აქტით განსაზღვრულ შესამოწმებელ პერიოდში გამოვლენილია პირის მიერ საგადასახადო სამართალდარღვევის ჩადენის ორი ან მეტი შემთხვევა; ბ.დ) გამოვლენილია არსებითი სხვაობა პირის მიერ საგადასახადო ორგანოსათვის წარდგენილ/დეკლარირებულ დაბეგვრასთან დაკავშირებულ მონაცემებსა და მიმდინარე საგადასახადო კონტროლის ღონისძიებების შედეგად ფაქტობრივად დაფიქსირებულ მონაცემებს შორის.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის მიხედვით, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-18 მუხლის მე-2, მე-3 და მე-7 ნაწილების თანახმად:
2. საქონლის/მომსახურების საბაზრო ფასად ითვლება ფასი, რომელიც ყალიბდება საქონლის/მომსახურების ბაზარზე იდენტური (ხოლო მისი არარსებობის შემთხვევაში – მსგავსი) საქონლის/მომსახურების მოთხოვნისა და მიწოდების ურთიერთზემოქმედების შედეგად და შესაბამის ბაზარზე იმ პირებს შორის დადებული გარიგების საფუძველზე, რომლებიც ამ კოდექსის მე-19 მუხლის მიხედვით არ არიან ურთიერთდამოკიდებული პირები. ურთიერთდამოკიდებულ პირებს შორის გარიგება მხედველობაში მიიღება მხოლოდ იმ პირობით, რომ მათი ურთიერთდამოკიდებულება გავლენას არ მოახდენს ასეთი გარიგების შედეგებზე.
3. საქონლის/მომსახურების საბაზრო ფასი განისაზღვრება ბაზარზე ამ საქონლის/მომსახურების მიწოდების მომენტისათვის (ხოლო ასეთის არარსებობის შემთხვევაში – რეალიზაციის მომენტის უახლოესი კალენდარული დღისათვის, რომელიც არა უმეტეს 30 კალენდარული დღით უსწრებს ან მოჰყვება ასეთი საქონლის/მომსახურების რეალიზაციის მომენტს) იდენტურ (მსგავს) საქონელზე/მომსახურებაზე დადებული გარიგების შესახებ, მათ შორის, საერთაშორისო და სხვა ბირჟებზე დაფიქსირებული ფასების შესახებ, ინფორმაციის საფუძველზე.
7. საქონლის/მომსახურების საბაზრო ფასის განსაზღვრისას გამოიყენება საქონლის/მომსახურების საბაზრო ფასების შესახებ ინფორმაციის ოფიციალური წყაროები, აღმასრულებელი ხელისუფლების შესაბამისი ორგანოების საინფორმაციო ბაზა, საგადასახადო ორგანოებისათვის გადასახადის გადამხდელთა მიერ მიწოდებული ინფორმაცია, აგრეთვე სხვა სარწმუნო ინფორმაცია.
ამავე მუხლის მე-11 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, გადასახადებით დაბეგვრის მიზნებისათვის გამოიყენოს საბაზრო ფასი, თუ საგადასახადო ორგანო საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ დადგენილი წესის შესაბამისად ასაბუთებს, რომ გარიგების მონაწილეებს შორის განცხადებული ფასი განსხვავდება ფაქტობრივი ფასისაგან.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ − დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა.
ამავე კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციაა დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:
1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.
2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.
ამავე მუხლის მე-6 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, თუ არ დადგა ამ მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული პირობა, დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება, გარდა ამ კოდექსის 160-ე მუხლის მე-5 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა, უძრავი ნივთის მიწოდებისას, საკუთრების უფლების რეგისტრაციისთვის მარეგისტრირებელ ორგანოში წარსადგენი საკუთრების უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტის შედგენის მომენტში, ხოლო, თუ საკუთრების უფლების რეგისტრაცია (გადაცემა) დამოკიდებულია ამ დოკუმენტის მხარის (მხარეების) მიერ გარკვეული ვალდებულების შესრულებაზე ან/და პირობის დადგომაზე - ასეთი ვალდებულების შესრულების/პირობის დადგომის მომენტში.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.
ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავებისას:
ა) გადასახადის დაკავებისა და ბიუჯეტში მისი გადარიცხვისათვის პასუხისმგებლობა ეკისრება შემოსავლის გადამხდელს;
ბ) გადასახადის თანხის დაუკავებლობის შემთხვევაში შემოსავლის გადამხდელი ვალდებულია ბიუჯეტში შეიტანოს დაუკავებელი გადასახადის თანხა ფაქტობრივად გადახდილი ანაზღაურების შესაბამისად და მასთან დაკავშირებული სანქციები.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.
შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს შემოწმების მიერ დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებსა და აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლის მიხედვითაც, შემოწმების მიერ გაანალიზებული ინფორმაციის ურთიერთშეჯერების საფუძველზე მიჩნეულ იქნა, რომ კომპანიის მიერ რეალიზებულ ბინებზე გაფორმებულ ხელშეკრულებაში მითითებული ნასყიდობის ფასები გადასახადების შემცირების მიზნით ხელოვნურად იყო დამახინჯებული და არ ასახავდა გარიგების რეალურ ფასებს. კერძოდ, კომპანიას კონკრეტული პროექტის ფარგლებში მთლიანად რეალიზებული საცხოვრებელი ბინების 10%-ზე მეტი რეალიზებული ჰქონდა ხელოვნურად შემცირებული ღირებულებით, რაც საგადასახადო შემოწმების შეფასებით წარმოდგენს საგადასახადო ვალდებულებების ხელოვნურად შემცირებაზე ზემოქმედების არსებით ფაქტს, ხოლო გარიგების რეალური საბაზრო ფასი 30%-ით აღემატებოდა ხელშეკრულებაში მითითებულ ფასებს. ზემოაღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, შემოწმების მიერ აღნიშნულ შემთხვევაში საბაზრო ფასად მიჩნეულ იქნა გადასახადის გადამხდელის მიერ შპს „-------" მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიწოდებული ბინების ღირებულება, 880 დოლარი, რომელიც გავრცელებულ იქნა ფიზიკურ პირებზე რეალიზებულ ბინებზე, რის შედეგადაც განისაზღვრა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა. ასევე, განხორციელდა ფულადი სახსრების ანალიზი, შემოწმების მიერ დამატებით გაანგარიშებული შემოსავალი ჩაითვალა მიღებულად, შესაბამისად, მიღებული შემოსავლის, დოკუმენტურად დადასტურებული ყველა ხარჯისა და საწესდებო კაპიტალის საწყისი ნაშთის გათვალისწინებით გაანგარიშდა ფულადი სახსრების ნაშთი, რაც ჩაითვალა კომპანიის დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაექვემდებარა საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრას.
აგრეთვე, შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს საჩივრების ზეპირ განხილვაზე აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლის განმარტებაზე, რომ ფიზიკური პირებზე უძრავი ქონება ძირითადად რეალიზებული იყო 2025 წელს, რაზეც გავრცელებულ იქნა შემოწმებით დადგენილი საბაზრო ფასი 880 აშშ დოლარი, ხოლო 2023 და 2024 წლების საბაზრო ფასი შემოწმების მიერ განისაზღვრა საქსტატის საიტზე არსებული უძრავი ქონების საბაზრო ფასების ცვლილების შესაბამისად, რისი გათვალისწინებითაც განხორციელდა საბოლოოდ საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა.
ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ შემოწმების მიერ ფიზიკურ პირებზე რეალიზებულ ბინებზე საბაზრო ფასის განსაზღვრა შესაბამისობაშია კანონმდებლობის მოთხოვნებთან, მომჩივნის მიერ საჩივრებში წარმოდგენილი არგუმენტები დაუსაბუთებელია, ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი ისეთი მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს. ამდენად, შემოსავლების სამსახურს მიაჩნია, რომ წარმოდგენილი საჩივრები სადავო საკითხების ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ:
1. შპს „-------“ (ს/ნ -------) საჩივრები არ დაკმაყოფილდეს;
2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. ქუთაისი, ვიქტორ კუპრაძის ქ. №11), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.
სადავო საკითხები:
1. შემოწმების მიერ დღგ-ში განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები.
2. ფულის ნაშთის დირექტორზე გაცემულ ხელფასად კვალიფიკაცია.
ფაქტობრივი გარემოებები
შემოწმების მიერ გაანალიზებული ინფორმაციის ურთიერთშეჯერების საფუძველზე მიჩნეულ იქნა, რომ კომპანიის მიერ რეალიზებულ ბინებზე გაფორმებულ ხელშეკრულებაში მითითებული ნასყიდობის ფასები გადასახადების შემცირების მიზნით ხელოვნურად იყო დამახინჯებული და არ ასახავდა გარიგების რეალურ ფასებს. კერძოდ, კომპანიას კონკრეტული პროექტის ფარგლებში მთლიანად რეალიზებული საცხოვრებელი ბინების 10%-ზე მეტი რეალიზებული ჰქონდა ხელოვნურად შემცირებული ღირებულებით, რაც საგადასახადო შემოწმების შეფასებით წარმოდგენს საგადასახადო ვალდებულებების ხელოვნურად შემცირებაზე ზემოქმედების არსებით ფაქტს, ხოლო გარიგების რეალური საბაზრო ფასი 30%-ით აღემატებოდა ხელშეკრულებაში მითითებულ ფასებს. ზემოაღნიშნული გარემოებების გათვალისწინებით, შემოწმების მიერ აღნიშნულ შემთხვევაში საბაზრო ფასად მიჩნეულ იქნა გადასახადის გადამხდელის მიერ მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიწოდებული ბინების ღირებულება, რომელიც გავრცელებულ იქნა ფიზიკურ პირებზე რეალიზებულ ბინებზე, რის შედეგადაც განისაზღვრა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა.
ასევე, განხორციელდა ფულადი სახსრების ანალიზი, შემოწმების მიერ დამატებით გაანგარიშებული შემოსავალი ჩაითვალა მიღებულად, შესაბამისად, მიღებული შემოსავლის, დოკუმენტურად დადასტურებული ყველა ხარჯისა და საწესდებო კაპიტალის საწყისი ნაშთის გათვალისწინებით გაანგარიშდა ფულადი სახსრების ნაშთი, რაც ჩაითვალა კომპანიის დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაექვემდებარა საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრას.
გადაწყვეტილება
სამართლებრივი ნორმებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ შემოწმების მიერ ფიზიკურ პირებზე რეალიზებულ ბინებზე საბაზრო ფასის განსაზღვრა შესაბამისობაშია კანონმდებლობის მოთხოვნებთან, მომჩივნის მიერ საჩივრებში წარმოდგენილი არგუმენტები დაუსაბუთებელია, ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი ისეთი მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს. ამდენად, შემოსავლების სამსახურს მიაჩნია, რომ წარმოდგენილი საჩივრები სადავო საკითხების ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს.
დასაბუთება
შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73(5, 9); 101; 154; 159; 163; 164