ბრძანება N 3831
📜 საკანონმდებლო ნორმები
📄 სრული ტექსტი
N 3831
19 თებერვალი 2026
ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა
ი/მ ----- ს/ნ ----- მის.: ----- 2025 წლის
21 და 23 დეკემბრის საჩივრების
დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე.
შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 4 თებერვლის სხდომაზე (ოქმი N 10) განიხილა ი/მ ----- (ს/ნ ----- ) 2025 წლის 21 დეკემბრის N 99503/1/2025 და 23 დეკემბრის N 99562/1/2025 საჩივრები, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის პირველი დეკემბრის N 127-29 საგადასახადო მოთხოვნასთან, მომსახურების დეპარტამენტის 2025 წლის 19 დეკემბრის N 000-522 საგადასახადო მოთხოვნასა და 18 დეკემბრის N 022-87 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმთან დაკავშირებით.
სადავო საკითხი:
გადასახადის გადამხდელი განმარტავს, რომ სამართალდარღვევა გამოწვეულია უყურადღებობით, რამაც გამოიწვია დღგ-ის გადამხდელად დაგვიანებით რეგისტრაცია და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილზე მითითებით, ითხოვს საგადასახადო შემოწმების აქტით დარიცხული ჯარიმის და მომსახურების დეპარტამენტის მიერ გამოცემული ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტებით დაკისრებული სანქციის შემცირებას/გაუქმებას.
შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის პირველი დეკემბრის №127-29 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით ფაქტობრივი გარემოებები:
საქმის მასალებით ირკვევა, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 17 ოქტომბრის N 22027 ბრძანების საფუძველზე განხორციელდა ი/მ ----- (ს/ნ -----) საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდების დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის სისწორის დადგენის მიზნით. შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 27 ნოემბერს შედგენილ იქნა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის პირველი დეკემბრის N 26373 ბრძანება და ამავე თარიღის N 127-29 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის მიხედვით გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 29 068 ლარი, მათ შორის, გადასახადი 15 226 ლარი, ჯარიმა 10 320 ლარი, საურავი 3 522 ლარი.
შემოსავლების სამსახურის მომსახურების დეპარტამენტის 2025 წლის 19 დეკემბრის N 000-522 საგადასახადო მოთხოვნასა და 18 დეკემბრის N 022-87 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმთან დაკავშირებით ფაქტობრივი გარემოებები:
შემოსავლების სამსახურის მომსახურების დეპარტამენტის ინფორმაციის აღრიცხვა - დამუშავებისა და სამართლებრივ საკითხთა სამმართველოს მიერ ი/მ ----- დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაცია განისაზღვრა 2022 წლის 28 სექტემბრიდან (2025 წლის 2 დეკემბრის N ----- სამსახურებრივი ბარათი, აუდიტის დეპარტამენტის მიერ შემოწმებით მოცული პერიოდი 01.01.2022 - 31.08.2025წწ.). გადამხდელთა მომსახურების სამმართველოს მიერ 2025 წლის 3 დეკემბრის ID: ----- განცხადებით დარეგისტრირდა დღგ-ის გადამხდელად მითითებული თარიღიდან. ამდენად, დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობა განხორციელდა 28.09.2022-03.12.2025წწ. პერიოდში. გადამხდელის მიერ 2025 წლის 13 დეკემბერს წარმოდგენილია 2025 წლის ოქტომბრის თვის დღგ-ის ყოველთვიური დეკლარაცია. აღნიშნულ სამართალდარღვევაზე მომსახურების დეპარტამენტის მიერ 2025 წლის 18 ივლისს ელექტრონულად შედგენილ იქნა საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი N 022-87 და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ზემოაღნიშნული საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმით გადამხდელს სანქციის სახით განესაზღვრა ჯარიმა 316.3 (2025 წლის ნოემბრის თვე 6326*5%=316.3) ლარის ოდენობით.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 271-ე მუხლის თანახმად, აღნიშნული ოქმი N 022-87 გადამხდელს გაეგზავნა 18.12.2025 წელს შემოსავლების სამსახურის ვებგვერდზე www.rs.ge, როგორც საგადასახადო მოთხოვნა, რომელსაც გაეცნო 19.12.2025 წელს. ასევე გადამხდელმა 2025 წლის 19 დეკემბერს წარმოადგინა სექტემბრის, ოქტომბრის და ნოემბრის (დაზუსტებული) თვის დღგ-ის ყოველთვიური დეკლარაციები. აღნიშნულზე 2025 წლის 19 დეკემბერს გამოიცა ბრძანება N 022-87/1 (19.12.2025წ. საგადასახადო მოთხოვნა N 000-522) და დამატებით დარიცხვას დაექვემდებარა 715.45 ლარი.
საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით, სადავო საკითხთან დაკავშირებით დარიცხვა განპირობებულია შემდეგი გარემოებებით:
ი/მ გიორგი როგავას საქმიანობას წარმოადგენს არახანგრძლივი შენახვის საკონდიტრო ნაწარმის წარმოება. პირი არ არის რეგისტრირებული დღგ-ის გადამხდელად, თუმცა შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემებზე დაყრდნობთ, ასევე, საქართველოსა და თიბისი ბანკებში გადასახადის გადამხდელის ანგარიშებზე პოსტერმინალების მეშვეობით განხორციელებული ჩარიცხვებით და საკონტროლო-სალარო აპარატით დაფიქსირებული შემოსავლის გათვალისწინებით, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 165-ე მუხლის შესაბამისად, 2022 წლის 28 სექტემბერს პირს წარმოეშვა დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის ვალდებულება, ხოლო ვალდებულების წარმოშობის შემდგომ შესამოწმებელ პერიოდში მიღებულმა შემოსავალმა შეადგინა სულ 243 561.33 ლარი (დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა 206 407.91 ლარი). ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ, ასევე დასარიცხი თანხების განსაზღვრისას გათვალისწინებული იქნა დღგ-ის ჩასათვლელი თანხები სავალდებულო რეგისტრაციის წარმოშობის შემდგომ პერიოდში გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ - ფაქტურების საფუძველზე. პირს ასევე დაერიცხა ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის შესაბამისად.
შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივრები და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 ნაწილის მიხედვით, დავის განმხილველი ორგანო საჩივარს განიხილავს მხოლოდ მომჩივნის მოთხოვნის ფარგლებში. ამავე მუხლის მე-6 ნაწილის მიხედვით, დავის განმხილველ ორგანოებს უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ დისტანციურად, ტექნიკურ საშუალებათა გამოყენებით. მათ ასევე უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ მომჩივნის დაუსწრებლად, თუ საქმეში არსებული მასალებიდან სრულად დგინდება დავის საგანთან დაკავშირებული ფაქტობრივი გარემოებები.
სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, რომლის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საგადასახადო სამართალდარღვევად ითვლება პირის მართლსაწინააღმდეგო ქმედება (მოქმედება ან უმოქმედობა), რომლისთვისაც ამ კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა. საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის პირს პასუხისმგებლობა შეიძლება დაეკისროს მხოლოდ ამ კოდექსით დადგენილი საფუძვლითა და წესით.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 270-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საგადასახადო სანქცია არის პასუხისმგებლობის ზომა ჩადენილი საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის. ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო სანქცია გამოიყენება გაფრთხილების, საურავის, ფულადი ჯარიმის, სამართალდარღვევის საქონლის ან/და სატრანსპორტო საშუალების უსასყიდლოდ ჩამორთმევის სახით, ამ კოდექსით გათვალისწინებულ შემთხვევებში.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობა იწვევს პირის დაჯარიმებას რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობის პერიოდში განხორციელებული დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების (გარდა გათავისუფლებული ოპერაციებისა) თანხის 5 პროცენტის ოდენობით.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს/დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.
შემოსავლების სამსახური განმარტავს, რომ გადასახადის გადამხდელის კეთილსინდისიერება უკავშირდება მის მიერ დაშვებულ შეცდომას, გადამხდელი კეთილსინდისიერია იმ შემთხვევაში თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია მის მიერ დაშვებული შეცდომით (არცოდნით). კეთილსინდისიერება გულისხმობს პირის სუბიექტურ დამოკიდებულებას მის მიერ ჩადენილი ქმედებისადმი. პირი მოქმედებს საპატიებელი შეცდომის პირობებში ანუ მან არ იცოდა და არც შეიძლებოდა სცოდნოდა, რომ ჩადიოდა აკრძალულ ქმედებას (სამართალდარღვევას). საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის მიზანია საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან გაათავისუფლოს პირი, რომელიც სამართლებრივი შეცდომის არეალში მოქმედებდა, რადგან სამართლებრივი შეცდომის დროს პირი არასწორად აფასებს ჩადენილი ქმედების სამართლებრივ არსს და ამ ქმედებით გამოწვეულ სამართლებრივ შედეგს.
შემოსავლების სამსახური მიუთითებს ფაქტობრივ გარემოებებზე, რომლის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელს არასრულად ჰქონდა შესრულებული საგადასახადო ვალდებულებები, შესაბამისად, საგადასახადო შემოწმების შედეგად განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებზე, ასევე მომსახურების დეპარტამენტის მიერ დარიცხული ჯარიმა შეესაბამება კანონმდებლობის მოთხოვნებს. ამასთან, განსახილველ შემთხვევაში, საგადასახადო შემოწმების შედეგად და მომსახურების დეპარტამენტის მიერ დაკისრებული ჯარიმის მიმართ შემოსავლების სამსახურს მიზანშეწონილად არ მიაჩნია საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება. ამდენად, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადამხდელის საჩივრები დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ:
1. ი/მ ----- (ს/ნ ----- ) საჩივრები არ დაკმაყოფილდეს;
2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. N 16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. ქუთაისი, ვიქტორ კუპრაძის ქ. N 11), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.
სადავო საკითხი:
გადასახადის გადამხდელი ითხოვს საგადასახადო შემოწმების აქტით დარიცხული ჯარიმის და მომსახურების დეპარტამენტის მიერ გამოცემული ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტებით დაკისრებული სანქციის შემცირებას/გაუქმებას
ფაქტობრივი გარემოებები:
დადგენილია, რომ შემოწმდა ინდივიდუალური მეწარმის საქმიანობა დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის სისწორის დადგენის მიზნით, აღნიშნული პირი გარკვეული პერიოდის განმავლობაში რეგისტრაციის გარეშე ახორციელებდა სამეწარმეო საქმიანობას.
შემოწმების შედეგად შედგა შესაბამისი აქტი, გამოიცა ბრძანებები და გადამხდელს დაეკისრა დამატებითი გადასახადი და ჯარიმა. მოგვიანებით მომჩივანმა წარადგინა დეკლარაციები, რის საფუძველზეც განხორციელდა დამატებითი დარიცხვა.
გადაწყვეტილება:
შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადამხდელის საჩივრები დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.
დასაბუთება:
შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 282(1); 269(1)(2);