ბრძანება N 26608
📜 საკანონმდებლო ნორმები
📄 სრული ტექსტი
N 26608
03 დეკემბერი 2025
ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა
შპს „-----“ (ს/ნ -----) (მის.: ----- )
2025 წლის 6 ნოემბრის საჩივრის
დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე.
შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2025 წლის 27 ნოემბრის სხდომაზე (ოქმი N 98) განიხილა შპს „-----“ (ს/ნ -----) 2025 წლის 6 ნოემბრის N 98686/1/2025 საჩივარი, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 3 ნოემბრის N 227-19 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.
სადავო საკითხი:
გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება მიწაზე ქონების გადასახადში განსაზღვრულ ვალდებულებებს. განმარტავს, რომ საწარმოს გააჩნდა 35 484 კვ.მ არასასოფლო - სამეურნეო დანიშნულების მიწა, საკადასტრო კოდი:----- რომელიც ----- მუნიციპალიტეტის საკრებულოს 2021 წლის 4 ივნისის განკარგულებით N ----- წარმოადგენს კერძო სასაფლაოს. მიუთითებს, რომ საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 206-ე მუხლის საფუძველზე, სასაფლაოებით დაკავებული მიწები განთავისუფლებულია გადასახადისაგან. აღნიშნულიდან გამომდინარე ითხოვს მოთხოვნის გაუქმებას.
ფაქტობრივი გარემოებები:
საქმის მასალებით ირკვევა, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 22 ოქტომბრის N 23243 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა შპს „-----“ (ს/ნ -----) საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდების მიწაზე ქონების გადასახადის დაბეგვრის სისწორის დადგენის მიზნით. შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 29 ოქტომბერს შედგენილ იქნა საგადასახადო შემოწმების აქტი. გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 31 ოქტომბრის N 24052 ბრძანება და 3 ნოემბრის N 227- 19 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის მიხედვით გადამხდელს გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 51 761 ლარის ოდენობით, მათ შორის გადასახადი 25 548 ლარი, ჯარიმა 17 032 ლარი და საურავი 9 180 ლარი, ასევე გადასახდელად დარიცხული გადასახად(ებ)ი, რომელთა გადახდის ვადა მოთხოვნის გამოცემის თარიღისთვის არ დამდგარა 8 516 ლარი (გადასახდელის გადახდის სავადო 17.11.2025).
საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია შემდეგი გარემოებებით:
შესამოწმებელ პერიოდში, კერძოდ: 2022, 2023, 2024 და 2025 წლების პირველი აპრილის მდგომარეობით საწარმოს საკუთრებაში უფიქსირდება მიწაზე ქონების გადასახადის დაბეგვრის ობიექტები, კერძოდ: არასასოფლო - სამეურნეო დანიშნულების მიწა საკადასრტო კოდით ----- , გადასახადით დასაბეგრი მიწა მდებარეობს: ----- ზემოაღნიშნულ საანგარიშო პერიოდებზე საწარმოს დეკლარირება არ განუხორციელებია. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 203-ე და 204-ე მუხლების გათვალისწინებით, გადასახადის გადამხდელს, მიწაზე ქონების გადასახადში დაერიცხა გადასახადი და ჯარიმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.
შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს 203-ე მუხლზე, რომლის თანახმად, მიწაზე ქონების გადასახადის გადამხდელია პირი საგადასახადო წლის 1 აპრილის მდგომარეობით:
ა) მის საკუთრებაში არსებულ მიწაზე;
ბ) სახელმწიფო საკუთრებაში არსებულ მიწაზე, რომლითაც სარგებლობს ან რომელსაც ფლობს იგი;
გ) მის მფლობელობაში ან/და სარგებლობაში არსებულ, გარდაცვლილი პირის სახელზე რეგისტრირებულ მიწის ნაკვეთზე, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც მიწის ნაკვეთით სარგებლობა ხორციელდება იჯარის, ქირის, უზუფრუქტის ან სხვა ამგვარი სახის ხელშეკრულების საფუძველზე.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 204-ე მუხლის თანახმად, არასასოფლო-სამეურნეო დანიშნულების მიწაზე ქონების გადასახადის განაკვეთები კონკრეტული მიწის ნაკვეთისათვის, მიწის ნაკვეთის ადგილმდებარეობის გათვალისწინებით, გაიანგარიშება შემდეგი წესით:
ა) გადასახადის საბაზისო განაკვეთი დგინდება წელიწადში მიწის ერთ კვადრატულ მეტრზე 0.24 ლარის ოდენობით;
ბ) მუნიციპალიტეტის წარმომადგენლობითი ორგანოს − საკრებულოს გადაწყვეტილებით, შესაბამისი საბაზისო განაკვეთი მრავლდება ტერიტორიულ კოეფიციენტზე. ამასთანავე, ტერიტორიული კოეფიციენტი არ შეიძლება იყოს 1,5-ზე მეტი.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 205-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, საწარმო/ორგანიზაცია ქონების გადასახადის დეკლარაციას შესაბამის საგადასახადო ორგანოს წარუდგენს არა უგვიანეს კალენდარული წლის 1 აპრილისა და ამავე ვადაში იხდის ქონების გადასახადს, გარდა ამ მუხლის მე-7 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა. დეკლარაციაში მონაცემები დასაბეგრი ქონების შესახებ შეიტანება გასული საგადასახადო წლის მიხედვით, ხოლო დასაბეგრი მიწის შესახებ – მიმდინარე საგადასახადო წლის მიხედვით.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 206-ე მუხლის პირველის ნაწილის „ი“ ქვეპუნქტის თანახმად, შესაბამისი დაბეგვრის ობიექტის მიხედვით ქონების გადასახადისაგან გათავისუფლებულია ბუნებრივი პარკებით, ბოტანიკური და დენდროლოგიური ბაღებით, კულტურისა და დასვენების მუნიციპალური პარკებით, სასაფლაოებით, ზოოლოგიური ბაღებით ან/და პარკებით, ოკეანარიუმებით, სკვერებით, ხეივნებით, დაცული ტერიტორიებით, სატყეო ორგანიზაციებით, აგრეთვე ღია საუწყებო პარკებით, ბაღებითა და ტყე-ბაღებით დაკავებული მიწები, გარდა ამ ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებული ნაკვეთებისა.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.
საგადასახადო შემოწმებით დადგენილია, რომ საწარმოს საკუთრებაში ფიქსირდება 35 484.00 კვ.მ არასასოფლო - სამეურნეო დანიშნულების მიწის ნაკვეთი (ს/კ N ---- ), რომელზეც საწარმოს მიერ 2022, 2023, 2024 და 2025 წლების საანგარიშო პერიოდებზე არ არის შესრულებული საგადასახადო ვალდებულება. შემოწმების შედეგად, აღნიშნულ მიწაზე პირს განესაზღვრა ვალდებულება და დაერიცხა გადასახადი.
გადასახადის გადამხდელის არგუმენტთან, სასაფლაოებით დაკავებული მიწების გადასახადისაგან განთავისუფლებასთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლითაც ირკვევა, რომ აღნიშნულ მიწაზე საწარმოს გააჩნია კაპიტალური შენობა - ნაგებობა, აგრეთვე სამეწარმეო საქმიანობისთვის სანერგე მეურნეობა. საჯარო რეესტრის ეროვნული სააგენტოს ამონაწერში ფიქსირდება იჯარის ხელშეკრულება შპს ----- ზე, რომლის საქმიანობას წარმოადგენს სასტუმროების, რესტორნების საქმიანობა. კომპანიის წარმომადგენლის განმარტებით, იჯარით აღებული შენობის ფართში განთავსებული აქვს საწყობი სამეწარმეო მიზნებისთვის. ამასთან, მოსარჩელე მხარის მიერ წარმოდგენილია, მხოლოდ საკრებულოს მიერ მერის სახელზე გაცემული რეკომენდაცია/თანხმობა სასაფლაოს მოწყობის თაობაზე, რომელიც დამატებით ასევე საჭიროებს მერის მიერ გამოცემულ შესაბამის აქტს, რომელიც არ არის წარმოდგენილი. საგადასახადო კოდექსის 206-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ი“ ქვეპუნქტის შესაბამისად ქონების გადასახადისაგან გათავისუფლებულია სასაფლაოებით დაკავებული მიწები, გარდა ამ ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობისათვის გამოყენებული ნაკვეთებისა. კონკრეტული საქმის მასალებით არ დგინდება, რომ კონკრეტული მიწის ნაკვეთი დაკავებულია სასაფლაოებით, შესაბამისად მოცემული შეღავათის გამოყენების ფაქტობრივი/სამართლებრივი წინაპირობა არ არსებობს.
ამასთან, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი იმგვარი დოკუმენტაცია/მტკიცებულება, რომელიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.
ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმების მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ:
1. შპს „-----“ (ს/ნ -----) საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. N 16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. ქუთაისი, ვიქტორ კუპრაძის N 11), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.
სადავო საკითხი:
გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება მიწაზე ქონების გადასახადში განსაზღვრულ ვალდებულებებს და ითხოვს მოთხოვნის გაუქმებას.
ფაქტობრივი გარემოებები:
საქმის მასალებით ირკვევა, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა მომჩივანის საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდების მიწაზე ქონების გადასახადის დაბეგვრის სისწორის დადგენის მიზნით. შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 29 ოქტომბერს შედგენილ იქნა საგადასახადო შემოწმების აქტი. გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის ბრძანება და საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის მიხედვით გადამხდელს გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 51 761 ლარის ოდენობით, მათ შორის გადასახადი 25 548 ლარი, ჯარიმა 17 032 ლარი და საურავი 9 180 ლარი, ასევე გადასახდელად დარიცხული გადასახად(ებ)ი, რომელთა გადახდის ვადა მოთხოვნის გამოცემის თარიღისთვის არ დამდგარა 8 516 ლარი (გადასახდელის გადახდის სავადო 17.11.2025).
გადაწყვეტილება:
მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი იმგვარი დოკუმენტაცია/მტკიცებულება, რომელიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.
დასაბუთება:
შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 206(ი);