გადაწყვეტილება №26854/2/2026

N 26854/2/2026

01 აპრილი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: ----- (ს/ნ ----- )

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი /

მომსახურების დეპარტამენტი.

 

დავის საგანი:

დაკისრებული სანქციებისგან გათავისუფლება.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 01.12.2025 წლის N 127-29 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. მომსახურების დეპარტამენტის 19.12.2025 წლის N 000-522 საგადასახადო მოთხოვნა;

3. მომსახურების დეპარტამენტის 18.12.2025 წლის N 022-87 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი;

4. შემოსავლების სამსახურის 19.02.2026 წლის N 3831 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 30 100.33 ლარი.

მათ შორის:

დღგ - 15 225.84 ლარი (01.12.2025 წლის N 127-29 საგადასახადო მოთხოვნა);

ჯარიმა - 10 320.41 ლარი;

საურავი - 3 522.33 ლარი;

ჯარიმა - 316.3 ლარი (N 022-87 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი);

ჯარიმა - 715. 45 ლარი (N 000-522 საგადასახადო მოთხოვნა);.

 

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები:

აუდიტის დეპარტამენტის 17.10.2025 წლის N 22027 ბრძანებების საფუძველზე ჩატარდა მომჩივნის საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმდა 01.01.2022 - 01.09.2025 წლების საანგარიშო პერიოდებში დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის სისწორე. შემოწმების შედეგები აისახა 27.11.2025 წლის საგადასახადო შემოწმების აქტში, საიდანაც ირკვევა, რომ სადავო დარიცხვა გამოწვეულია შემდეგი გარემოებებით:

გადასახადის გადამხდელის საქმიანობას წარმოადგენს არახანგრძლივი შენახვის საკონდიტრო ნაწარმის წარმოება. პირი არ არის რეგისტრირებული დღგ-ის გადამხდელად. თუმცა გადასახადის ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის ინფორმაციაზე დაყრდნობთ, ასევე საქართველოსა და თიბისი ბანკებში გადასახადის გადამხდელის ანგარიშებზე პოსტერმინალების მეშვეობით განხორციელებული ჩარიცხვებით და საკონტროლო - სალარო აპარატით დაფიქსირებული შემოსავლის გათვალისწინებით 28.09.2022 წელს მომჩივანს წარმოეშვა დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის ვალდებულება, ხოლო ვალდებულების წარმოშობის შემდგომ შესამოწმებელ პერიოდში მიღებულმა შემოსავალმა შეადგინა სულ 243 561.33 ლარი (დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა 206 407.91 ლარი).

შემოწმების აქტის საფუძველზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 1.12.2025 წლის N 26373 ბრძანება და ამავე თარიღის N 127-29 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის მიხედვით გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 29 068.58 ლარი, მათ შორის, გადასახადი 15 225.84 ლარი, ჯარიმა 10 320.41 ლარი, საურავი 3 522.33 ლარი.

მომსახურების დეპარტამენტის მიერ მომჩივნის დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაცია განისაზღვრა 28.09.2022 წლიდან. გადამხდელთა მომსახურების სამმართველოს მიერ 03.12.2025 წელს ID ----- განცხადებით მოხდა მომჩივნის დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაცია. გადასახადის გადამხდელი დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობას ახორციელებდა 28.09.2022-03 - 12.2025 წლების პერიოდში. მომჩივნის მიერ 13.12.2025 წელს წარმოდგენილია 2025 წლის ნოემბრის თვის დღგ-ის დეკლარაცია. აღნიშნულ სამართალდარღვევაზე მომსახურების დეპარტამენტის მიერ 18.12.2025 წელს ელექტრონულად შედგენილ იქნა საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი N 022-87 და საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ზემოაღნიშნული საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმით გადასახადის გადამხდელს ფინანსური სანქციის სახით განესაზღვრა ჯარიმა 316.3 (2025 წლის ნოემბრის თვის დღგ-ს 6326*5%=316.3) ლარის ოდენობით.

გადასახადის გადამხდელმა 19.12.2025 წელს წარადგინა სექტემბერის, ოქტომბერის და ნოემბრის თვის დღგ-ის (დაზუსტებული) დეკლარაციები. აღნიშნულზე 19.12.2025 წელს გამოიცა ბრძანება N 022- 87/1 და საგადასახადო მოთხოვნა N 000-522. დამატებით დარიცხვას დაექვემდებარა 715.45 ლარი.

აღნიშნული აქტები გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომლის 19.02.2026 წლის N 3831 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი:

შემოსავლების სამსახურმა იხელმძღვანელა 302-ე მუხლის მე-2 და მე-6 ნაწილებით, 43-ე მუხლის მე4 ნაწილით, 269-ე მუხლის პირველი და მე-7 ნაწილებით, 270-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილებით, 282- ე მუხლის პირველი ნაწილით და განმარტა, რომ გადასახადის გადამხდელს არასრულად ჰქონდა შესრულებული საგადასახადო ვალდებულებები, შესაბამისად, საგადასახადო შემოწმების შედეგად განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებზე, ასევე მომსახურების დეპარტამენტის მიერ დარიცხული ჯარიმა შეესაბამება კანონმდებლობის მოთხოვნებს. განსახილველ შემთხვევაში, საგადასახადო შემოწმების შედეგად და მომსახურების დეპარტამენტის მიერ დაკისრებული ჯარიმის მიმართ შემოსავლების სამსახურმა მიზანშეწონილად არ მიიჩნია საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია:

ეთანხმება შემოწმების შედეგად განხორციელებულ დარიცხვას და ამბობს, რომ უყურადღებობით მოხდა აღნიშნული შეცდომის დაშვება და დღგ-ის გადამხდელად დაგვიანებით რეგისტრაცია.

ითხოვს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილზე დაყრდნობით მომსახურების დეპარტამენტის მიერ დაკისრებული სანქციებისგან გათავისუფლებას, ასევე აუდიტის დეპარტამენტის საგადასახადო მოთხოვნით დაკისრებული ჯარიმის შემცირებას.

 

დავების განხილვის საბჭო:

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 272-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საურავი არის საგადასახადო სანქცია, რომელიც პირს ეკისრება საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვადაში გადასახადის გადასახდელი თანხის გადაუხდელობისათვის.

საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობა იწვევს პირის დაჯარიმებას რეგისტრაციის გარეშე საქმიანობის პერიოდში განხორციელებული დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციების (გარდა გათავისუფლებული ოპერაციებისა) თანხის 5 პროცენტის ოდენობით.

საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.

დადგენილია, რომ შემოწმების შედეგად მომჩივნის დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის თარიღად განისაზღვრა 28.09.2022 წელი. შესამოწმებელი პერიოდის ბოლომდე აღნიშნული თარიღიდან გაანგარიშდა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა. გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ და შეეფარდა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლის მიხედვით.

მომჩივანი არ უარყოფს სამართალდარღვევის ჩადენის ფაქტს, თუმცა მიაჩნია, რომ დღგ-ის გადამხდელად დაგვიანებით რეგისტრაცია განპირობებულია მისი შეცდომით და უყურადღებობით.

საბჭო ითვალისწინებს იმ გარემოებებს, რომ გადასახადის გადამხდელი:

- შესამოწმებელ პერიოდში სარგებლობს მცირე მეწარმის სტატუსით, რაც გულისხმობს შემოსავლების და ხარჯების აღრიცხვის გამარტივებული წესით წარმოების უფლებას;

- აწარმოებს აღრიცხვის სპეციალურ ჟურნალს, იყენებს საკონტროლო - სალარო აპარატს, ასევე პოს ტერმინალს და საბანკო ანგარიშს, საგადასახადო ორგანოსთვის წარდგენილი აქვს შესაბამისი პერიოდის საშემოსავლო გადასახადის დეკლარაციები და გადახდილი აქვს შესაბამისი გადასახადი;

- შემოწმების პროცესში თანამშრომლობდა საგადასახადო ორგანოსთან და მისი საგადასახადო ვალდებულებები განისაზღვრა მისივე დოკუმენტებზე დაყრდნობით და არ წარმოშობილა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენების საფუძველი.

აღნიშნული გარემოებების არსებობა ასევე დაადასტურა მოპასუხე ორგანოს წარმომადგენელმა, რომელმაც აღნიშნა, რომ მომჩივნის მიერ სამართალდარღვევის ჩადენა შესაძლოა გამოწვეული იყოს გადასახადის გადამხდელის შეცდომით.

ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით, საბჭოს მიაჩნია, რომ მომჩივნის მხრიდან სამართალდარღვევის ჩადენა გამოწვეული იყო გადასახადის გადამხდელის შეცდომით, ვინაიდან იგი საგადასახადო ვალდებულებების შესრულების პროცესში მოქმედებდა კეთილსინდისიერების პრინციპის დაცვით, სრული მოცულობით ასრულებდა იმ საგადასახადო ვალდებულებებს, რომელთა შესრულების საჭიროებაც ჰქონდა გაცნობიერებული. მოქმედებდა საპატიებელი შეცდომის პირობებში, იმ რწმენით, რომ მისი ქმედება არ იყო მართლსაწინააღმდეგო.

ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, მომჩივანი, საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე, უნდა გათავისუფლდეს აუდიტის დეპარტამენტის 01.12.2025 წლის N 127-29 საგადასახადო მოთხოვნაში, მომსახურების დეპარტამენტის 19.12.2025 წლის N 000-522 საგადასახადო მოთხოვნასა და 18.12.2025 წლის N 022-87 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმში ასახული საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლით დაკისრებული ჯარიმებისგან.

რაც შეეხება დაკისრებულ საურავს, საბჭო განმარტავს, რომ საურავი არის სანქცია, რომელიც პირს ეკისრება საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვადაში გადასახადის გადასახდელი თანხის გადაუხდელობისთვის, რომელიც შინაარსით წარმოადგენს ბიუჯეტში გადასახადის დაგვიანებით გადახდის შედეგად წარმოშობილი ფინანსური დანაკლისის ანაზღაურებას, რაც მას განასხვავებს ფულადი ჯარიმის შინაარსისგან. აღნიშნულის გათვალისწინებით, დაკისრებული საურავისგან მომჩივნის თავისუფლება, საბჭოს მიზანშეწონილად არ მიაჩნია.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;

2. მომჩივანი, საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის საფუძველზე, გათავისუფლდეს აუდიტის დეპარტამენტის 01.12.2025 წლის N 127-29 საგადასახადო მოთხოვნაში, მომსახურების დეპარტამენტის 19.12.2025 წლის N 000-522 საგადასახადო მოთხოვნასა და 18.12.2025 წლის N 022-87 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმში ასახული საგადასახადო კოდექსის 282-ე მუხლით დაკისრებული ჯარიმებისგან;

3. აუდიტის დეპარტამენტს და მომსახურების დეპარტამენტს დაევალოს, განახორციელოს გადასახადის გადამხდელის პირადი აღრიცხვის ბარათის შესაბამისი კორექტირება;

4. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

5. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი N 64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი:

დაკისრებული სანქციებისგან გათავისუფლება.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

დადგენილია, რომ შემოწმდა ი/მ საქმიანობა დღგ-ის გადამხდელად სავალდებულო რეგისტრაციის სისწორის დადგენის მიზნით.

შემოწმების შედეგად შედგა შესაბამისი აქტი, გამოიცა ბრძანებები და გადამხდელს დაეკისრა დამატებითი გადასახადი და ჯარიმა. მოგვიანებით მომჩივანმა წარადგინა დეკლარაციები, რის საფუძველზეც განხორციელდა დამატებითი დარიცხვა. აღნიშნული აქტები გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

გადაწყვეტილება:

დაკისრებული საურავისგან მომჩივნის თავისუფლება, საბჭოს მიზანშეწონილად არ მიაჩნია.

 

დასაბუთება:

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 272;282;269(7);.