ბრძანება N 3786

N 3786

19 თებერვალი 2026

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

შპს „--------ს“ (ს/ნ --------------)

(ფაქტ. მის.: ---------------------;

იურ. მის.: -----------------------)

2026 წლის 20 იანვრის საჩივრის

ნაწილობრივ დაკმაყოფილების თაობაზე

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 16 თებერვლის სხდომაზე (ოქმი №15) განიხილა შპს „--------ს“ (ს/ნ --------------) 2026 წლის 20 იანვრის №------/1/2026 საჩივარი, აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 23 დეკემბრის №006-554 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.

 

სადავო საკითხები:

1. გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება საწესდებო კაპიტალიდან გატანილი თანხის დირექტორზე გაცემულ ხელფასად განხილვას. აცხადებს, რომ დროებით შევსებული საწესდებო კაპიტალიდან უკან გატანილი თანხა არ ექვემდებარება დაბეგვრას.

2. გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება დღგ-ის დარიცხვას. აცხადებს, რომ 2021 წელს სამგზავრო-სატვირთო ავტომობილის განბაჟება მოხდა როგორც მსუბუქი ავტომობილი, რომელიც გათავისუფლებულია დღგ-ისგან, შედეგად, 2022 წელს აღნიშნული ავტომობილის რეალიზაცია განახორციელა როგორც დღგ-ისგან გათავისუფლებული საქონელი. შესაბამისად, გადამხდელი ითხოვს დარიცხული დღგ-ის გაუქმებას.

3. გადასახადის გადამხდელი განმარტავს, რომ 2024 წლის ნოემბრის თვეში ავანსის საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის საფუძველზე ჩათვლილი დღგ-ის თანხა განმეორებით ჩაითვალა დეკემბრის თვეში საბოლოო მიწოდების საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურის საფუძველზე. აცხადებს, რომ აღნიშნული წარმოადგენს შეცდომას და ითხოვს სანქციისგან გათავისუფლებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმის მასალებით ირკვევა, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 20 ივნისის №13249 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა შპს „--------ს“ (ს/ნ --------------) საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ ივნისამდე საანგარიშო პერიოდები. შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 23 დეკემბერს შედგენილ იქნა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის 23 დეკემბრის №28178 ბრძანება და ამავე თარიღის №006-554 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის მიხედვით გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 78 398 ლარი, მათ შორის, გადასახადი 47 863 ლარი, ჯარიმა 23 932 ლარი, საურავი 6 603 ლარი.

 

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით, საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია შემდეგი გარემოებებით:

. გადასახადის გადამხდელის საქმიანობის სფეროს წარმოადგენს ------დან სატვირთო და სამგზავრო მიკროავტობუსების შემოყვანა და რეალიზაცია როგორც ქვეყნის შიგნით ისე მცირე რაოდენობით ექსპორტის საშუალებით. გადამხდელი აღრიცხვას აწარმოებს ბუღალტრულ პროგრამა „ორისში“. აღნიშნული პროგრამის მიხედვით, საწარმოს 2022 წლის პირველი იანვრისთვის უფიქსირდებოდა საწესდებო კაპიტალის საწყისი ნაშთი 258 490 ლარის ოდენობით, ხოლო 2025 წლის პირველი ივნისის მდგომარეობით აღნიშნული ნაშთი მცირდება 93 556 ლარამდე. შესამოწმებელ პერიოდში დამფუძნებელს/დირექტორს საწარმოდან გატანილი აქვს აღნიშნული თანხა დაუბეგრავად. გადამხდელს მიეცა წინადადება საწესდებო კაპიტალის საწყისი ნაშთის შესახებ წარედგინა მტკიცებულებები, რაც გადამხდელს არ წარუდგენია. აღნიშნულის გათვალისწინებით, შესამოწმებელ პერიოდში დაუბეგრავად გატანილი თანხა (164 934 ლარი) ჩაითვალა დირექტორზე გაცემულ ხელფასად. შედეგად, გადასახადის გადამხდელს, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის საფუძველზე, დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

. გადამხდელის მიერ წარდგენილი ბუღალტრული აღრიცხვის, შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემიდან მიღებული ინფორმაციისა და წარდგენილი დეკლარაციების ანალიზის შედეგად დადგინდა, რომ 2022 წლის ოქტომბრის თვეში სამგზავრო-სატვირთო ავტომობილის რეალიზაცია არ არის დაბეგრილი დღგ-ით. აღნიშნულ ოპერაციაზე გამოწერილია საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა. შესაბამისად, გაიზარდა 2022 წლის ოქტომბრის თვის საანგარიშო პერიოდის დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა. შედეგად, გადასახადის გადამხდელს, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის საფუძველზე, დაერიცხა დღგ და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემიდან მიღებული ინფორმაციისა და წარდგენილი დეკლარაციების ანალიზის შედეგად დადგინდა, რომ 2024 წლის ნოემბრის თვის დღგ-ის დეკლარაციაში გადამხდელს ჩათვლილი აქვს ავანსის საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა (ავ-----) 15 000 ლარის ოდენობით (დღგ 2 288 ლარი), ხოლო საბოლოო მიწოდების საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა გამოწერილია 2024 წლის დეკემბრის თვეში სრულად იმავე თანხაზე, რაც ასევე ჩათვლილი აქვს შესაბამის თვეში. აღნიშნულის შედეგად, შემცირდა დღგ-ის ჩასათვლელი თანხა 2024 წლის დეკემბრის თვის დეკლარაციაში და გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ, ასევე, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 ნაწილის მიხედვით, დავის განმხილველი ორგანო საჩივარს განიხილავს მხოლოდ მომჩივნის მოთხოვნის ფარგლებში.

 

პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-12 მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტის თანახმად, დაქირავებით მუშაობად ითვლება ფიზიკური პირის მიერ საწარმოს ან ორგანიზაციის ხელმძღვანელად (დირექტორად) ყოფნა ან ხელმძღვანელის (დირექტორის) მოვალეობის შესრულება.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.

ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად:

ა) გადასახადის დაკავებისა და ბიუჯეტში მისი გადარიცხვისათვის პასუხისმგებლობა ეკისრება შემოსავლის გადამხდელს;

ბ) გადასახადის თანხის დაუკავებლობის შემთხვევაში შემოსავლის გადამხდელი ვალდებულია ბიუჯეტში შეიტანოს დაუკავებელი გადასახადის თანხა ფაქტობრივად გადახდილი ანაზღაურების შესაბამისად და მასთან დაკავშირებული სანქციები.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებაზე, რომლის თანახმად, გადამხდელს ბუღალტრული აღრიცხვის პროგრამის მიხედვით 2022 წლის პირველი იანვრისთვის უფიქსირდება საწესდებო კაპიტალის საწყისი ნაშთი 258 490 ლარის ოდენობით, ხოლო 2025 წლის პირველი ივნისის მდგომარეობით აღნიშნული ნაშთი მცირდება 93 556 ლარამდე. შესამოწმებელ პერიოდში დამფუძნებელს/დირექტორს საწარმოდან გატანილი აქვს აღნიშნული თანხა დაუბეგრავად. შესაბამისად, შესამოწმებელ პერიოდში დაუბეგრავად გატანილი თანხა ჩაითვალა დირექტორზე გაცემულ ხელფასად.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი აღნიშნულ ნაწილში დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მე-2 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, რომლის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ - დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა.

ამავე კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციებია, დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 171-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ღ“ ქვეპუნქტისა და ამავე კოდექსის 173-ე მუხლის „ზ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, სეს ესნ-ის 8703 კოდით გათვალისწინებული მსუბუქი ავტომობილის მიწოდება გათავისუფლებულია დღგ-ისგან ჩათვლის უფლების გარეშე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებაა, რომ გადამხდელს 2022 წლის ოქტომბრის თვეში სამგზავროსატვირთო ავტომობილის რეალიზაცია არ აქვს დაბეგრილი დღგ-ით, ხოლო აღნიშნულ ოპერაციაზე გამოწერილია საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა. აღნიშნულის შედეგად, გაიზარდა 2022 წლის ოქტომბრის თვის საანგარიშო პერიოდის დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა.

შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს გადასახადის გადამხდელის მიერ საჩივარში წარმოდგენილ არგუმენტზე, რომლის მიხედვით, გადამხდელი აცხადებს, რომ 2022 წლის ოქტომბერში რეალიზებული ავტომობილი წარმოადგენს სამგზავრო-სატვირთო ავტომობილს (-----t), რომლის განბაჟება განხორციელდა 2021 წელს საბაჟო დეკლარაციის საფუძველზე აქციზით, როგორც მსუბუქი ავტომობილი, რომელიც გათავისუფლებულია დღგ-ისგან. აღნიშნულიდან გამომდინარე, შემდგომში ავტომობილის რეალიზაციაც განხორციელდა დღგ-ის გარეშე. ამასთან, გადამხდელს საჩივარზე დართული აქვს ავტოსატრანსპორტო საშუალების საბაჟო დეკლარაცია, რომლითაც ირკვევა, რომ აღნიშნული ავტოსატრანსპორტო საშუალება განბაჟებულია როგორც მსუბუქი ავტომობილი, ხოლო გადამხდელს გადახდილი აქვს აქციზი და იმპორტის გადასახადი.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებებისა და გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი არგუმენტაციის გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახური მიიჩნევს, რომ აღნიშნული სადავო საკითხი საჭიროებს დამატებით შესწავლას. კერძოდ, უნდა დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს, გადასახადის გადამხდელის არგუმენტების გათვალისწინებით, ყოველმხრივ შეისწავლოს/გამოიკვლიოს სადავო საკითხი და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).

 

მე-3 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, რომლის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საგადასახადო სამართალდარღვევად ითვლება პირის მართლსაწინააღმდეგო ქმედება (მოქმედება ან უმოქმედობა), რომლისთვისაც ამ კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა. საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის პირს პასუხისმგებლობა შეიძლება დაეკისროს მხოლოდ ამ კოდექსით დადგენილი საფუძვლითა და წესით.

ამავე კოდექსის 270-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საგადასახადო სანქცია არის პასუხისმგებლობის ზომა ჩადენილი საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის;

2. საგადასახადო სანქცია გამოიყენება გაფრთხილების, საურავის, ფულადი ჯარიმის, სამართალდარღვევის საქონლის ან/და სატრანსპორტო საშუალების უსასყიდლოდ ჩამორთმევის სახით, ამ კოდექსით გათვალისწინებულ შემთხვევებში.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 272-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საურავი არის საგადასახადო სანქცია, რომელიც პირს ეკისრება საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვადაში გადასახადის გადასახდელი თანხის გადაუხდელობისათვის.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, გარდა ამ მუხლის პირველი, 21 და 22 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა, იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 50 პროცენტის ოდენობით.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს/დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.

შემოსავლების სამსახური განმარტავს, რომ გადასახადის გადამხდელის კეთილსინდისიერება უკავშირდება მის მიერ დაშვებულ შეცდომას, გადამხდელი კეთილსინდისიერია იმ შემთხვევაში თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია მის მიერ დაშვებული შეცდომით (არცოდნით). კეთილსინდისიერება გულისხმობს პირის სუბიექტურ დამოკიდებულებას მის მიერ ჩადენილი ქმედებისადმი. პირი მოქმედებს საპატიებელი შეცდომის პირობებში ანუ მან არ იცოდა და არც შეიძლებოდა სცოდნოდა, რომ ჩადიოდა აკრძალულ ქმედებას (სამართალდარღვევას). საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის მიზანია საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან გაათავისუფლოს პირი, რომელიც სამართლებრივი შეცდომის არეალში მოქმედებდა, რადგან სამართლებრივი შეცდომის დროს პირი არასწორად აფასებს ჩადენილი ქმედების სამართლებრივ არსს და ამ ქმედებით გამოწვეულ სამართლებრივ შედეგს.

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს ფაქტობრივ გარემოებებზე, რომლის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელს არასრულად ჰქონდა შესრულებული საგადასახადო ვალდებულებები, ამასთან, მომჩივანი ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, რომლითაც დადასტურდება, რომ გადასახადის გადამხდელი საგადასახადო ვალდებულებების შესრულებისას მოქმედებდა საქმიანობისთვის დამახასიათებელი თანმდევი გულისხმიერებით, სამართლებრივი შეცდომის არეალში. შესაბამისად, საგადასახადო შემოწმების შედეგად დარიცხული სანქციის მიმართ შემოსავლების სამსახურს მიზანშეწონილად არ მიაჩნია საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ :

 

1. შპს „--------ს“ (ს/ნ --------------) საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;

2. მე-2 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს, გადასახადის გადამხდელის არგუმენტების გათვალისწინებით, ყოველმხრივ შეისწავლოს/გამოიკვლიოს სადავო საკითხი და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება);

3. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

4. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება:

1.საწესდებო კაპიტალიდან გატანილი თანხის დირექტორზე გაცემულ ხელფასად განხილვას.

2.დღგ-ის დარიცხვას.ითხოვს დარიცხული დღგ-ის გაუქმებას.

3.ითხოვს სანქციისგან გათავისუფლებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის №13249 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა მომჩივანის საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ ივნისამდე საანგარიშო პერიოდები. შემოწმების შედეგებზე შედგენილ იქნა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა №28178 ბრძანება და №006-554 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის მიხედვით გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 78 398 ლარი, მათ შორის, გადასახადი 47 863 ლარი, ჯარიმა 23 932 ლარი, საურავი 6 603 ლარი.

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით ირკვევ, რომ გადამხდელი აღრიცხვას აწარმოებს ბუღალტრულ პროგრამა „ორისში“. აღნიშნული პროგრამის მიხედვით, საწარმოს 2022 წლის პირველი იანვრისთვის უფიქსირდებოდა საწესდებო კაპიტალის საწყისი ნაშთი 258 490 ლარის ოდენობით, ხოლო 2025 წლის პირველი ივნისის მდგომარეობით აღნიშნული ნაშთი მცირდება 93 556 ლარამდე. შესამოწმებელ პერიოდში დამფუძნებელს/დირექტორს საწარმოდან გატანილი აქვს აღნიშნული თანხა დაუბეგრავად. გადამხდელს მიეცა წინადადება საწესდებო კაპიტალის საწყისი ნაშთის შესახებ წარედგინა მტკიცებულებები, რაც გადამხდელს არ წარუდგენია. აღნიშნულის გათვალისწინებით, შესამოწმებელ პერიოდში დაუბეგრავად გატანილი თანხა ჩაითვალა დირექტორზე გაცემულ ხელფასად. შედეგად, გადასახადის გადამხდელს, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის საფუძველზე, დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

ამასთან,გადამხდელის მიერ წარდგენილი ბუღალტრული აღრიცხვის, შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემიდან მიღებული ინფორმაციისა და წარდგენილი დეკლარაციების ანალიზის შედეგად დადგინდა, რომ 2022 წლის ოქტომბრის თვეში სამგზავრო-სატვირთო ავტომობილის რეალიზაცია არ არის დაბეგრილი დღგ-ით. აღნიშნულ ოპერაციაზე გამოწერილია საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა. შესაბამისად, გაიზარდა 2022 წლის ოქტომბრის თვის საანგარიშო პერიოდის დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა. შედეგად, გადასახადის გადამხდელს, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის საფუძველზე, დაერიცხა დღგ და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

ხოლო,შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემიდან მიღებული ინფორმაციისა და წარდგენილი დეკლარაციების ანალიზის შედეგად დადგინდა, რომ 2024 წლის ნოემბრის თვის დღგ-ის დეკლარაციაში გადამხდელს ჩათვლილი აქვს ავანსის საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა 15 000 ლარის ოდენობით (დღგ 2 288 ლარი), ხოლო საბოლოო მიწოდების საგადასახადო ანგარიშ-ფაქტურა გამოწერილია 2024 წლის დეკემბრის თვეში სრულად იმავე თანხაზე, რაც ასევე ჩათვლილი აქვს შესაბამის თვეში. აღნიშნულის შედეგად, შემცირდა დღგ-ის ჩასათვლელი თანხა 2024 წლის დეკემბრის თვის დეკლარაციაში და გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ, ასევე, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება

შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

ამასთან,მე-2 სადავო საკითხთან დაკავშირებით მიიჩნევს, რომ საკითხი საჭიროებს დამატებით შესწავლას. კერძოდ, დაევალა აუდიტის დეპარტამენტს, გადასახადის გადამხდელის არგუმენტების გათვალისწინებით, ყოველმხრივ შეისწავლოს/გამოიკვლიოს სადავო საკითხი და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).

ხოლო,საგადასახადო შემოწმების შედეგად დარიცხული სანქციის მიმართ მიზანშეწონილად არ მიაჩნია საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება.

 

დასაბუთება

შემოსავლების მამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73(9 „ბ“); 101(1); 154(1 „ა“.2„ა“ და „ბ“); 159(1 „ა“); 163(1.2); 164(1); 171(1 „ღ“); 269(7);