ბრძანება N 6112

N 6112

20 მარტი 2026

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

შპს „-----ის“ (ს/ნ ----------)

(მის.: ------------------------)

2026 წლის 27 იანვრის საჩივრის

დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 26 თებერვლის და 5 მარტის სხდომებზე (ოქმები №18; №20) განიხილა შპს „-----ის“ (ს/ნ ----------) 2026 წლის 27 იანვრის №--/1/2026 საჩივარი, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 29 დეკემბრის №005-251 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.

 

სადავო საკითხი:

გადამხდელი არ ეთანხმება საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრას არაპირდაპირი მეთოდით. აღნიშნავს, რომ კომპანიის პროგრამაში (ORIS) გაშიფრულია რეალიზებული პროდუქციის 100%, იდენტიფიცირებულია თითოეული ჩეკი და ზედნადები, სასაქონლო ნომენკლატურის 901 პოზიციიდან მხოლოდ 3 პოზიციაა (0.33%) მითითებული ზოგადი დასახელებით (მეორადი ავტონაწილები), რაც გამოწვეულია იმპორტის დოკუმენტაციაში (ინვოისი, დეკლარაცია) არსებული ჩანაწერებით. აღსანიშნავია, რომ საბაჟო დეკლარაციებსა და ინვოისებში საქონლის დასახელებები ბუღალტრული აღრიცხვის ჩანაწერების იდენტურია, ხოლო ზოგადი დასახელების (მეორადი ავტონაწილები) მქონე პოზიციების წილი მთლიან ნომენკლატურაში შეადგენს მხოლოდ 0.33%-ს. ყოველივე ზემოაღნიშნული ადასტურებს, რომ კომპანიის საქმიანობის დაახლოებით 100% სრულად იდენტიფიცირებადი და დოკუმენტურად გამართულია, რაც არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებას სრულიად უსაფუძვლოს ხდის. ამასთან, აუდიტორმა პირდაპირ გამოიყენა „სხვა შემოწმების ფასნამატი“, მაშინ, როცა ვალდებული იყო დაეცვა იერარქია და გამოეყენებინა „დოკუმენტური“ ან „მიმდინარე კონტროლის“ ფასნამატი, რადგან კომპანია ორივე პირობას აკმაყოფილებს.

გადამხდელი ასევე არ ეთანხმება შპს ---თან“ დაკავშირებულ ოპერაციებზე კვალიფიკაციის შეცვლას. აღნიშნავს, რომ 2025 წლის 5 ნოემბრის სასაქონლო ზედნადებით (№--) შპს „--მა“ შპს „--ს“ მიაწოდა საქონელი საბაზრო ფასში. ტრანსპორტირების გარეშე მიწოდება განპირობებულია იმით, რომ ორივე სუბიექტი ფიზიკურად საქმიანობდა ერთ მისამართზე, რაც დასტურდება საიჯარო ხელშეკრულებებითა და ქირის გადახდის დოკუმენტაციით. შემოწმებამ ყოველგვარი სამართლებრივი საფუძვლის გარეშე გააუქმა აღნიშნული ოპერაცია, მაშინ, როცა მისთვის ცნობილი იყო უტყუარი ფაქტი, კერძოდ, ზემოხსენებული საქონელი საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ შპს „---ში“ ჩატარებული ინვენტარიზაციისას აღირიცხა როგორც ამ კომპანიის სასაქონლო ნაშთი. ყოველივე ზემოაღნიშნული მიუთითებს იმაზე, რომ აუდიტორმა ნაცვლად რეალური ფაქტობრივი გარემოებების დადგენისა, მოახდინა ოპერაციის დისკვალიფიკაცია გადამხდელისთვის საგადასახადო ტვირთის გასაზრდელად.

ზემოაღნიშნული გარემოებების, წარმოდგენილი მტკიცებულებებისა და კანონმდებლობის ნორმების საფუძველზე, გადამხდელი ითხოვს საგადასახადო შემოწმების აქტით დარიცხული საგადასახადო ვალდებულებების და დაკისრებული სანქციების გაუქმებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმის მასალებით დგინდება, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 4 ნოემბრის №24335 და 19 დეკემბრის №27919 ბრძანებების საფუძველზე განხორციელდა შპს „-----ის“ (ს/ნ ----------) საქმიანობის გასვლითი საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის 14 სექტემბრიდან 2025 წლის პირველ დეკემბრამდე საანგარიშო პერიოდები. საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 25 დეკემბერს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის 29 დეკემბრის №28759 ბრძანება და ამავე თარიღის №005-251 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 164 972 ლარი, მათ შორის გადასახადი 110 199 ლარი, ჯარიმა 53 878 ლარი და საურავი 893 ლარი.

 

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით, სადავო საკითხთან დაკავშირებით, საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია შემდეგი გარემოებით: შპს „---ის“ ეკონომიკური საქმიანობის სახეს წარმოადგენს ახალი და მეორადი ავტონაწილების იმპორტი და რეალიზაცია. შესყიდული საქონლის თვითღირებულებამ შესამოწმებელი პერიოდის განმავლობაში შეადგინა 752 005 ლარი. დეკლარირებული შემოსავალი შეადგენს 434 650 ლარს, დეკლარირებული ჩასათვლელი დღგ-ის თანხა შეადგენს 142 506 ლარს (25 431 ლარი - ადგილობრივი, 117 074 ლარი - საბაჟო). გადასახადის გადამხდელი ბუღალტრულ აღრიცხვას აწარმოებს ORIS-ის პროგრამაში, წარმოდგენილი გაანგარიშებები არ შეესაბამება საგადასახადო კოდექსით განსაზღვრულ ვალდებულებებს, ვინაიდან რიგ შემთხვევებში რეალიზებული საქონლის დასახელება მოცემულია ერთიანი ჩანაწერით „მეორადი ავტონაწილები“ და ვერ ხერხდება აღნიშნული ოპერაციის იდენტიფიცირება კონკრეტული საქონლის დასახელების, ღირებულებისა და რაოდენობის მიხედვით. კომპანიის სალარო აპარატის რეგისტრაციის მისამართია - ---ის №--, ამავე მისამართზე რეგისტრირებულია 2025 წლის 2 სექტემბერს რეგისტრირებული შპს „--ს“ სალარო აპარატიც. შპს „---დან“ ფიქსირდება სახელფასო და სამივლინებო ხარჯების განაცემები შპს „--ს“ დირექტორზე ---ზე. 2025 წლის 5 ნოემბრის №-- ზედნადებით შპს „--მა“ შპს „--ს“ ტრანსპორტირების გარეშე მიაწოდა 117 193 ლარის ღირებულების საქონელი (სხვადასხვა დასახელების მეორადი ავტონაწილები). ამასთან, კომპანიის მიერ რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულების განსაზღვრის მიზნით გათვალისწინებული იქნა მიმდინარე კონტროლის 2025 წლის 17 ნოემბრის სმფ-ის ფაქტობრივი მდგომარეობის განსაზღვრის პროცედურის საფუძველზე დადგენილი ფაქტობრივი ნაშთის ღირებულება.

შემოწმების მიერ ფაქტობრივი გარემოებისა და სამართლებრივი ნორმების გათვალისწინებით, შპს „--ზე“ საქონლის რეალიზაცია დაექვემდებარა გაუქმებას. ამასთან, შემოსავლების სამსახურის მეთოდური მითითების „პირის საგადასახადო ვალდებულების არაპირდაპირი მეთოდით განსაზღვრის შესახებ“ საფუძველზე შემოწმებამ დასაბეგრი შემოსავლის გაანგარიშების მიზნით იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის შესაბამისად, კერძოდ, შემოწმების მიერ ჩატარდა აუდირებული კომპანიის ფასნამატების ანალიზი და შპს „--ის“ მიერ შესამოწმებელ პერიოდში დოკუმენტის გარეშე რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულებაზე გავრცელდა აუდირებული ფასნამატი. საბოლოოდ, კომპანიის მიერ მიღებულმა/მისაღებმა შემოსავალმა ჯამში შეადგინა 666 649 ლარი. გადამხდელის მიერ დღგ-ის დეკლარირებული შემოსავალი შეადგენს 434 650 ლარს, შემოწმებით სხვაობამ დეკლარირებული დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის მონაცემებთან შედარებით შეადგინა 231 999 ლარი. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 159-ე და 163-ე მუხლების საფუძველზე, პირს დაერიცხა დღგ, ხოლო შემოწმებით გამოვლენილი განკარგვადი თანხა, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101- ე და 154-ე მუხლების საფუძველზე, ჩაითვალა ანგარიშვალდებულ პირზე გაცემულ სარგებლად შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს და პირს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახდი, ასევე ჯარიმა ამავე კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის დებულებათა გათვალისწინებით საგადასახადო ორგანოებს თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვთ დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით (მათ შორის, გადასახადის გადამხდელის დანახარჯების შესახებ) ან შედარების მეთოდით - სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელების შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო სააღრიცხვო დოკუმენტაციას ან დადგენილი წესის დარღვევით აწარმოებს ბუღალტერიას, აგრეთვე ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციაა დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

ამავე კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.

ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავებისას:

ა) გადასახადის დაკავებისა და ბიუჯეტში მისი გადარიცხვისათვის პასუხისმგებლობა ეკისრება შემოსავლის გადამხდელს;

ბ) გადასახადის თანხის დაუკავებლობის შემთხვევაში შემოსავლის გადამხდელი ვალდებულია ბიუჯეტში შეიტანოს დაუკავებელი გადასახადის თანხა ფაქტობრივად გადახდილი ანაზღაურების შესაბამისად და მასთან დაკავშირებული სანქციები.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს შემოწმებით დადგენილ გარემოებაზე, ასევე აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებულ ინფორმაციაზე, რომ გადასახადის გადამხდელი ბუღალტრულ აღრიცხვას აწარმოებს ORIS-ის პროგრამაში, თუმცა რიგ შემთხვევებში რეალიზებული საქონლის დასახელება მოცემულია ერთიანი ჩანაწერით „მეორადი ავტონაწილები“ და ვერ ხერხდება აღნიშნული ოპერაციის იდენტიფიცირება კონკრეტული საქონლის დასახელების, ღირებულებისა და რაოდენობის მიხედვით, სასაქონლო ზედნადებით რეალიზაციის დროს მიეთითება აღრიცხვაში მითითებული დასახელება და ვერ ხდება კონკრეტული საქონლის დაკავშირება შესყიდვის დოკუმენტით შესყიდულ კონკრეტულ საქონელთან. შესყიდული სმფ-ების დიდი ნაწილი არაიდენტიფიცირებადია. ამასთან, დოკუმენტის გარეშე რეალიზებული საქონლის ჩამოწერა ხორციელედება რამდენიმე დღეში ერთხელ, რიგ შემთვევაში საქონლის ჩამოწერა არ უკავშირდება არც სალარო აპარატით განხორციელებულ ოპერაციას და არც დოკუმენტით რეალიზაციას. შემოწმების მიერ ჩატარდა აუდირებული კომპანიის ფასნამატების ანალიზი და შპს „--ის“ მიერ შესამოწმებელ პერიოდში დოკუმენტის გარეშე რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულებაზე გავრცელდა აუდირებული ფასნამატი. ამასთან,შემოწმებით გამოვლენილი განკარგვადი თანხა ჩაითვალა ანგარიშვალდებულ პირზე გაცემულ სარგებლად შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს და პირს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახდი. ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, შემოსავლების სამსახური განმარტავს, რომ შემოწმების მიერ არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენება და აუდირებული ფასნამატით პირის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა მართლზომიერია.

ამასთან, კომპანიის მიერ შპს „---თან“ დაკავშირებულ ოპერაციებზე კვალიფიკაციის შეცვლასთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებზე და აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლის მიხედვითაც, კომპანიის სალარო აპარატის რეგისტრაციის მისამართია - --ის №--, ამავე მისამართზე 2025 წლის 2 სექტემბერს რეგისტრირებულია შპს „--ს“ სალარო აპარატიც. შპს „----დან“ ფიქსირდება სახელფასო და სამივლინებო ხარჯების განაცემები შპს „---ს“ დირექტორზე ----ზე. 2025 წლის 5 ნოემბრის №--- ზედნადებით შპს „---მა“ შპს „---ს“ ტრანსპორტირების გარეშე მიაწოდა 117 193 ლარის ღირებულების საქონელი (სხვადასხვა დასახელების მეორადი ავტონაწილები). კომპანიის მიერ რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულების განსაზღვრის მიზნით გათვალისწინებული იქნა მიმდინარე კონტროლის 2025 წლის 17 ნოემბრის სმფ-ის ფაქტობრივი მდგომარეობის განსაზღვრის პროცედურის საფუძველზე დადგენილი ფაქტობრივი ნაშთის ღირებულება, ინვენტარიზაციის შედეგების მიხედვით გამოიკვეთა, რომ საგადასახადო ვალდებულებების თავიდან არიდების მიზნით ადგილი ჰქონდა არარსებული ნაშთის გადაწერას. შესაბამისად, საგადასახადო შემოწმების აქტის შედგენის დროს, ზემოაღნიშნული ფაქტობრივი გარემოებისა და სამართლებრივი ნორმების გათვალისწინებით, შპს „--ზე“ საქონლის რეალიზაციის ოპერაცია დაექვემდებარა გაუქმებას.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მომჩივნის პოზიციის დამადასტურებელი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, საქმეში არსებული მასალებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად, ხოლო წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ :

 

1. შპს „-----ის“ (ს/ნ ----------) საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

გადამხდელი არ ეთანხმება საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრას არაპირდაპირი მეთოდით და განხორციელებულ ოპერაციებზე კვალიფიკაციის შეცვლას.ითხოვს საგადასახადო შემოწმების აქტით დარიცხული საგადასახადო ვალდებულებების და დაკისრებული სანქციების გაუქმებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის №24335 და №27919 ბრძანებების საფუძველზე განხორციელდა მომჩივანის საქმიანობის გასვლითი საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის 14 სექტემბრიდან 2025 წლის პირველ დეკემბრამდე საანგარიშო პერიოდები. საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა №28759 ბრძანება და №005-251 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 164 972 ლარი, მათ შორის გადასახადი 110 199 ლარი, ჯარიმა 53 878 ლარი და საურავი 893 ლარი.

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით ირკვევა,რომ მომჩივანის მიერ შესყიდული საქონლის თვითღირებულებამ შესამოწმებელი პერიოდის განმავლობაში შეადგინა 752 005 ლარი. დეკლარირებული შემოსავალი შეადგენს 434 650 ლარს, დეკლარირებული ჩასათვლელი დღგ-ის თანხა შეადგენს 142 506 ლარს (25 431 ლარი - ადგილობრივი, 117 074 ლარი - საბაჟო). გადასახადის გადამხდელი ბუღალტრულ აღრიცხვას აწარმოებს ORIS-ის პროგრამაში, წარმოდგენილი გაანგარიშებები არ შეესაბამება საგადასახადო კოდექსით განსაზღვრულ ვალდებულებებს, ვინაიდან რიგ შემთხვევებში რეალიზებული საქონლის დასახელება მოცემულია ერთიანი ჩანაწერით „მეორადი ავტონაწილები“ და ვერ ხერხდება აღნიშნული ოპერაციის იდენტიფიცირება კონკრეტული საქონლის დასახელების, ღირებულებისა და რაოდენობის მიხედვით. კომპანიის სალარო აპარატის რეგისტრაციის მისამართზე რეგისტრირებულია რეგისტრირებული სხვა კომპანიის სახელზე რეგისტრირებული სალარო აპარატიც.ასევე საქონლის მიმწოდბელ კომპანიის დირექორის სახელზე ფიქსირდება მომჩივანის სახელფასო და სამივლინებო ხარჯების განაცემები. მომჩივანს ზედნადებით ტრანსპორტირების გარეშე მიაწოდა 117 193 ლარის ღირებულების საქონელი.შემოწმების მიერ ფაქტობრივი გარემოებისა და სამართლებრივი ნორმების გათვალისწინებით აღნიშული საქონლის რეალიზაცია დაექვემდებარა გაუქმებას.

ამასთან, კომპანიის მიერ რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულების განსაზღვრის მიზნით გათვალისწინებული იქნა მიმდინარე კონტროლის სმფ-ის ფაქტობრივი მდგომარეობის განსაზღვრის პროცედურის საფუძველზე დადგენილი ფაქტობრივი ნაშთის ღირებულება.შემოსავლების სამსახურის მეთოდური მითითების „პირის საგადასახადო ვალდებულების არაპირდაპირი მეთოდით განსაზღვრის შესახებ“ საფუძველზე შემოწმებამ დასაბეგრი შემოსავლის გაანგარიშების მიზნით იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის შესაბამისად, კერძოდ, შემოწმების მიერ ჩატარდა აუდირებული კომპანიის ფასნამატების ანალიზი და მომჩივანის მიერ შესამოწმებელ პერიოდში დოკუმენტის გარეშე რეალიზებული პროდუქციის თვითღირებულებაზე გავრცელდა აუდირებული ფასნამატი. საბოლოოდ, კომპანიის მიერ მიღებულმა/მისაღებმა შემოსავალმა ჯამში შეადგინა 666 649 ლარი. გადამხდელის მიერ დღგ-ის დეკლარირებული შემოსავალი შეადგენს 434 650 ლარს, შემოწმებით სხვაობამ დეკლარირებული დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის მონაცემებთან შედარებით შეადგინა 231 999 ლარი. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 159-ე და 163-ე მუხლების საფუძველზე, პირს დაერიცხა დღგ, ხოლო შემოწმებით გამოვლენილი განკარგვადი თანხა, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101- ე და 154-ე მუხლების საფუძველზე, ჩაითვალა ანგარიშვალდებულ პირზე გაცემულ სარგებლად შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს და პირს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახდი, ასევე ჯარიმა ამავე კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად.

 

გადაწყვეტილება

საქმეში არსებული მასალებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად, ხოლო წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ არსებობს მისი დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

დასაბუთება

შემოსავლების მამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73(5 „ა“.9 „ბ“); 101(1); 154(1 „ა“.2 „ა“ და „ბ“); 159(1 „ა“); 163(1.2); 164(1);