ბრძანება N 4812
📜 საკანონმდებლო ნორმები
📄 სრული ტექსტი
N 4812
02 მარტი 2026
ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა
შპს „-----“ (ს/ნ -----) (მის.: ----- )
2026 წლის 2 თებერვლის საჩივრის
დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე.
შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 26 თებერვლის სხდომაზე (ოქმი N 18) განიხილა შპს „-----“ (ს/ნ -----) 2026 წლის 2 თებერვლის N 100518/1/2026 საჩივარი, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 25 დეკემბრის N 002-207 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.
სადავო საკითხი:
გადამხდელი არ ეთანხმება უძრავი ქონების მიწოდების საფუძველზე შემოწმების მიერ დარიცხულ დამატებითი ღირებულების გადასახადს. განმარტავს, რომ 15.02.2012 წელს დაფუძნდა ერთობლივი საქმიანობის ამხანაგობა „-----“, რომლის თანადამფუძნებლები არიან -----. საქმიანობის მიზანი იყო მრავალბინიანი საცხოვრებელი კორპუსის აშენება, რის გამოც მშენებლობის პროექტის შეთანხმების შემდეგ, 26.10.2012 წელს შედგა განშლის ოქმი, სადაც დეტალურად იქნა გაწერილი ასაშენებელი ნივთ(ებ)ის ზუსტი ადგილმდებარეობა და ზომა. მშენებლობაში ინვესტიციების მოზიდვის მიზნით, კომპანიამ 2012 -2013 წლებში, შესაბამის ფიზიკურ პირებთან გააფორმა უძრავი ნივთ(ებ)ის ნასყიდობის წინარე ხელშეკრულებები. კორპუსი აშენდა და 2016 წლის 26 აპრილს მიღებულ იქნა ექსპლუატაციაში. ამ მომენტიდან კომპანიას გაუჩნდა ვალდებულება გადასცეს ინვესტორებს საკუთრებაში მათ მიერ წინასწარ ნაყიდი ფართები, თუმცა ეს შეუძლებელი აღმოჩნდა სასამართლოს მიერ საჯარო - სამართლებრივი შეზღუდვის გავრცელების გამო, აღნიშნული შეზღუდვა გაუქმდა 25.10.2022 წელს.
გადამხდელი საჩივარში ვრცლად აღწერს აღნიშნულ დავასთან დაკავშირებულ ფაქტობრივ გარემოებებს და აღნიშნავს, რომ ფართების გადასაცემად საჭირო იქნებოდა ნასყიდობის ხელშეკრულების გაფორმება მას შემდეგ, რაც კომპანია აღირიცხებოდა შესაბამისი ფართების მესაკუთრედ. ამასთან, თანხები გადახდილ იქნა 2012 - 2013 წლებში (წინარე ნასყიდობის ხელშეკრულებებით განსაზღვრულ ხანმოკლე ვადებში). შესაბამისად, 2024-2025 წლებში კომპანიას არანაირი შემოსავალი/მოგება აღარ მიუღია და ვერც მიიღებდა, რადგან ფართების საფასური უკვე სრულად იყო დაფარული. ამდენად, გაუგებარია, კონკრეტულად რომელ ფაქტობრივ თუ სამართლებრივ გარემოებებზე დაყრდნობით შეადგინა შესამოწმებელ პერიოდში დღგ-ით დასაბეგრმა ბრუნვამ 272 620 ლარი. ასევე, კომპანიაზე დაკისრებული სანქციები (ჯარიმა და საურავი) ძალადაკარგულად უნდა გამოცხადდეს გასაჩივრებულ აქტებთან ერთად.
მომჩივანი, საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 601 მუხლზე მითითებით, ითხოვს ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტების ბათილად ცნობას.
ფაქტობრივი გარემოებები:
საქმის მასალებით დგინდება, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 21 ოქტომბრის N 22891 ბრძანების საფუძველზე განხორციელდა შპს „-----“ (ს/ნ ----- ) საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდები. საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 24 დეკემბერს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის 25 დეკემბრის N 28349 ბრძანება და ამავე თარიღის N 002-207 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 55 275 ლარი, მათ შორის გადასახადი 35 188 ლარი, ჯარიმა 18 794 ლარი და საურავი 1 293 ლარი.
საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით, სადავო საკითხთან დაკავშირებით, საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია შემდეგი გარემოებით:
შპს „-----“ გადასახადის გადამხდელად დარეგისტრირდა 2009 წლის 8 აპრილს, ხოლო დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებულია 2009 წლის 9 ივნისს. დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაცია გაუქმებული აქვს 2024 წლის პირველ ნოემბერს. საწარმოს ძირითადი საქმიანობაა სამშენებლო - სარემონტო სამუშაოები. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების დამუშავების შედეგად დგინდება, რომ გადასახადის გადამხდელს 2024 და 2025 წლებში გადაფორმებული აქვს ბინები ფიზიკურ პირებზე, თუმცა, წინარე ნასყიდობები შედგენილია 2012- 2013 წლებში და თანხაც მიღებულია ამავე პერიოდებში. პირველადი დოკუმენტაციით და წინა შემოწმების ინფორმაციიდან გამომდინარე, გადასახადის გადამხდელს ბინების ღირებულებები არც შესამოწმებელი პერიოდის და არც წინა პერიოდების დეკლარირებულ ბრუნვაში გათვალისწინებული არ აქვს, შესაბამისად, შესამოწმებელ პერიოდში დღგ-ით დასაბეგრმა ბრუნვამ შეადგინა 272 620 ლარი. საგადასახადო შემოწმების შედეგების განსაზღვრის მიზნით დამუშავებული და შესწავლილი ინფორმაცია/დოკუმენტაციით დადგინდა, რომ 2024 წლის პირველ ნოემბერს დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაცია გაუქმებას არ ექვემდებარებოდა, ვინაიდან 2024 წლის ოქტომბრის თვეში დასაბეგრი ბრუნვა აჭარბებდა 100 000 ლარს. შესაბამისად 2024 წლის პირველ ნოემბერს, გადამხდელს აღუდგა დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაცია. შედეგად, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 165-ე, 159-ე და 163-ე მუხლების შესაბამისად, გადამხდელს დაერიცხა დღგ და ჯარიმა ამავე კოდექსის 275-ე და 282-ე მუხლების შესაბამისად.
შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, დავის განმხილველი ორგანო საჩივარს განიხილავს მხოლოდ მომჩივნის მოთხოვნის ფარგლებში. ამავე მუხლის მე-6 ნაწილის თანახმად, დავის განმხილველ ორგანოებს უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ დისტანციურად, ტექნიკურ საშუალებათა გამოყენებით. მათ ასევე უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ მომჩივნის დაუსწრებლად, თუ საქმეში არსებული მასალებიდან სრულად დგინდება დავის საგანთან დაკავშირებული ფაქტობრივი გარემოებები.
სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 158-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრ პირად (შემდგომ - დასაბეგრი პირი) განიხილება ნებისმიერი პირი, რომელიც ნებისმიერ ადგილზე დამოუკიდებლად ახორციელებს ნებისმიერი სახის ეკონომიკურ საქმიანობას, მიუხედავად ამ საქმიანობის მიზნისა და შედეგისა.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 165-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:
1. დასაბეგრი პირი, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, ვალდებულია მის მიერ ნებისმიერი უწყვეტი 12 კალენდარული თვის განმავლობაში განხორციელებული დღგ-ით დასაბეგრი საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის ოპერაციების ჯამური თანხის 100 000 ლარისთვის გადაჭარბების დღიდან, არაუგვიანეს 2 სამუშაო დღეში დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის მიზნით, მიმართოს საგადასახადო ორგანოს.
2. დასაბეგრ პირს დღგ-ის გამოანგარიშების და გადახდის ვალდებულება წარმოეშობა ამ მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული დასაბეგრი ოპერაციის განხორციელების მომენტიდან (ამ ოპერაციის ჩათვლით), რომლის მიხედვითაც დასაბეგრი ოპერაციების ჯამურმა თანხამ 100 000 ლარს გადააჭარბა.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, დღგ-ით დასაბეგრი ოპერაციებია, დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 160-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საქონლის მიწოდება არის მატერიალური ქონების განკარგვაზე მესაკუთრის უფლების გადაცემა.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:
1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.
2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.
ამავე მუხლის მე-6 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, თუ არ დადგა ამ მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული პირობა, დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება გარდა ამ კოდექსის 160-ე მუხლის მე-5 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა, უძრავი ნივთის მიწოდებისას, საკუთრების უფლების რეგისტრაციისთვის მარეგისტრირებელ ორგანოში წარსადგენი საკუთრების უფლების დამადასტურებელი დოკუმენტის შედგენის მომენტში, ხოლო, თუ საკუთრების უფლების რეგისტრაცია (გადაცემა) დამოკიდებულია ამ დოკუმენტის მხარის (მხარეების) მიერ გარკვეული ვალდებულების შესრულებაზე ან/და პირობის დადგომაზე − ასეთი ვალდებულების შესრულების/პირობის დადგომის მომენტში.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.
დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებაა, რომ გადასახადის გადამხდელს 2024 და 2025 წლებში გადაფორმებული აქვს ბინები ფიზიკურ პირებზე, თუმცა წინარე ნასყიდობები შედგენილია 2012 - 2013 წლებში და თანხაც მიღებულია ამავე პერიოდებში. აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებული ინფორმაციით, აღნიშნულს ადასტურებენ მყიდველი ფიზიკური პირებიც, თუმცა საბოლოო ნასყიდობის ხელშეკრულებებით ფართები ფიზიკურ პირებზე გადაფორმებულია 2024-2025 წლებში. გადასახადის გადამხდელს ბინების ღირებულებები არც შესამოწმებელი პერიოდის და არც წინა პერიოდების დეკლარირებულ ბრუნვაში გათვალისწინებული არ აქვს, შესაბამისად, შესამოწმებელ პერიოდში დღგ-ით დასაბეგრმა ბრუნვამ შეადგინა 272 620 ლარი და დაექვემდებარა დაბეგვრას მარეგისტრირებელ ორგანოში საკუთრების უფლების რეგისტრაციის პერიოდში. ამასთან, შემოწმებით განხორციელდა დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრაციის თარიღის აღდგენა.
ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მომჩივნის პოზიციის დამადასტურებელი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.
ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, საქმეში არსებული მასალებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად, ხოლო წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ :
1. შპს „-----“ (ს/ნ ----- ) საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;
2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. N 16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი N 64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.
სადავო საკითხი:
მომჩივანი ითხოვს ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტების ბათილად ცნობას.
ფაქტობრივი გარემოებები:
ბრძანების საფუძველზე საწარმოში ჩატარდა კამერალური საგადასახადო შემოწმება, რომლის შედეგებზე შედგა შემოწმების აქტი და გამოიცა საგადასახადო მოთხოვნა, რის შედეგადაც გადასახადის გადამხდელს დაეკისრა დამატებითი საგადასახადო ვალდებულება, ჯარიმა და საურავი.
გადაწყვეტილება:
შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია მართლზომიერად, ხოლო წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.
დასაბუთება:
შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: მუხლი 165(1-2); 1598(1 ,,ა"); 163(1-2); 160(5); 164(1);.