გადაწყვეტილება №26215/2/2025

N 26215/2/2025

09 დეკემბერი 2025

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: ----- (ს/ნ -----)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი.

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 04.12.2025 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება ----- 26.11.2025 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის N 26215/2/2025).

 

დავის საგანი:

1. დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის გაზრდა;

2. გაცემულ ხელფასის ოდენობას და მომსახურების ანაზღაურების (იმ პირებზე, რომლებიც არ წარმოადგენდნენ ინდივიდუალურ მეწარმეებს) მიზნით გადარიცხულ თანხებს შორის დადგენილი სხვაობა;

3. მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირისაგან შეძენილ საქონელზე/მომსახურებაზე გაწეული ხარჯის დაბეგვრა მოგების გადასახადით.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 27.08.2025 წლის N 007-240 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 05.11.2025 წლის N 24372 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 114 862.35 ლარი.

მათ შორის:

გადასახადი - 64 777.55 ლარი;

დღგ - 41 605.29 ლარი;

მოგების გადასახადი - 11 704.76 ლარი;

საშემოსავლო გადასახადი - 11 467.50 ლარი;

ჯარიმა - 33 596.6 ლარი;

საურავი - 16 488.2 ლარი;.

 

პროცედურული გარემოებები:

მომჩივნის საქმიანობაა სახელმწიფო შესყიდვების გზით გაფორმებული კონტრაქტების საფუძველზე საზაფხულო ბანაკების ორგანიზება, ძირითადად ფიზიკა - მათემატიკის სწავლების მიმართულებით, ასევე სხვა სატრენინგო მომსახურების გაწევა. აუდიტის დეპარტამენტის 04.06.2025 წლის N 11464 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა მომჩივნის საქმიანობის, 01.01.2022 წლიდან 01.05.2025 წლამდე საანგარიშო პერიოდების, კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმების შედეგები აისახა 25.08.2025 წლის საგადასახადო შემოწმების აქტში, რომლის საფუძველზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 26.08.2025 წლის N 19038 ბრძანება და 27.08.2025 წლის N 007-240 საგადასახადო მოთხოვნა. აღნიშნული აქტები გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომლის 05.11.2025 წლის N 24372 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

სადავო საკითხები:

1. დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის გაზრდა:

 

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები:

მომსახურების ფარგლებში გადასახადის გადამხდელს გააჩნია დღგ-ით დასაბეგრი და დღგ-ისგან გათავისუფლებული ბრუნვები. შემოწმების პროცესში დამუშავდა შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემები, სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოს ვებგვერდზე განთავსებული ინფორმაცია, ასევე, გადასახადის გადამხდელის მიერ წარდგენილი საბანკო ანგარიშები და დადგინდა, რომ გადასახადის გადამხდელს შესამოწმებელ პერიოდში არასრულად ჰქონდა დეკლარირებული დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვები.

შემოწმების შედეგად გაანგარიშდა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი:

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილზე და აღნიშნავს, რომ საგადასახადო ორგანოში საჩივრის განხილვა ჩანიშნული იყო მომჩივნის მონაწილეობით 2025 წლის 16 ოქტომბერს 12:00 საათზე, თუმცა მომჩივანი არ გამოცხადდა საჩივრის განხილვაზე და არც განცხადება წარუდგენია დავის განხილვის გადადებასთან დაკავშირებით.

პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 158-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, 163-ე მუხლის პირველ და მე-2 ნაწილებზე, 164-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 168- ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებზე და გადასახადის გადამხდელის მიერ საჩივარში წარდგენილ არგუმენტთან, შემოწმების მიერ დღგ-ისგან გათავისუფლებული ბრუნვების გაუთვალისწინებლობასთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლის თანახმად, შემოწმების პროცესში შესწავლილია სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოს ვებგვერდზე განთავსებული ინფორმაცია/დოკუმენტაცია და დადგინდა, რომ გადამხდელს გაწეული აქვს დღგ-ისგან გათავისუფლებული მომსახურება, კერძოდ, ----- აღნიშნული შესყიდვა განხორციელდა „-----“ ----- ის გრანტის ფარგლებში. შესაბამისად, შემოწმების შედეგად არ დაიბეგრა აღნიშნული ოპერაცია დღგ-ით, ხოლო კომპანიის მიერ გაწეული დანარჩენი ყველა მომსახურება, რომელიც ითვალისწინებდა დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვებს დაიბეგრა დღგ-ით.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარდგენილი ისეთი მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

ზემოთ აღნიშნულიდან გამომდინარე, საბჭოს მიაჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა განხორციელებულია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, არ არსებობს მომჩივნის არგუმენტების გათვალისწინების და საჩივრის ამ ნაწილში დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია:

კომპანიას გააჩნია დღგ-ით დასაბეგრი და გათავისუფლებული ბრუნვები. შემოწმების შედეგად განსაზღვრული ბრუნვიდან 105 279 ლარის ბრუნვა დღგ-ის გადასახადისაგან გათავისუფლებულ ბრუნვას წარმოადგენს, შესაბამისად ამ ნაწილში არასწორად დაერიცხა დღგ 18 250 ლარი, რომელიც ექვემდებარება გაუქმებას.

შემოსავლების სამსახურის ბრძანებას არ ეთანხმება, რადგან შემოწმების აქტს თან არ ერთვის გადასახადების გაანგარიშების ცხრილი, რის გამოც შემოსავლების სამსახურის ბრძანება დაუსაბუთებელია.

საგადასახადო კოდექსის 267-ე მუხლის თანახმად, შემოწმების აქტში უნდა მიეთითოს:

ა) ყველა ის ფაქტობრივი გარემოება, მტკიცებულება და არგუმენტი, რომელსაც არსებითი მნიშვნელობა ჰქონდა გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრისას. თუ შემოწმება ექსპერტის დასკვნას დაეყრდნო, აქტში მიეთითება ამ დასკვნის შინაარსი;

ბ) საქართველოს საგადასახადო კოდექსის ან/და საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობის აქტის ის ნორმა, რომლითაც იხელმძღვანელეს შემმოწმებლებმა გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრისას;

გ) გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებების წარმოშობის ზუსტი თარიღები (თუ მათი დადგენა შესაძლებელია), გადასახადისა და ჯარიმის გაანგარიშება, ჯამურად გადასახდელი ან მისაღები თანხა, იმ დოკუმენტების რეკვიზიტები (საჭიროების შემთხვევაში – ასლები), რომლებითაც დასტურდება ამ მოთხოვნებისა და ვალდებულებების წარმოშობა, ასევე საგადასახადო შემოწმების აქტის დანართების შინაარსი.

შესაბამისად, დავების განხილვის საბჭოს სთხოვს, შემოსავლების სამსახურს დაავალოს, გადასცეს საგადასახადო შემოწმებასთან დაკავშირებული სრული ინფორმაცია, კერძოდ გადასახადების გაანგარიშების ელექტრონული ცხრილი, რითაც მიეცემა საშუალება დამატებით წარადგინოს არგუმენტირებული პოზიცია დღგ-ში განხორციელებულ დარიცხვასთან დაკავშირებით.

ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე მიაჩნია, რომ დღგ-ის ნაწილში განხორციელებული დარიცხვა არასწორია და ექვემდებარება გაუქმებას.

 

დავების განხილვის საბჭო:

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 159-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების მიხედვით, დღგით დასაბეგრი ოპერაციებია:

ა) დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ საქონლის მიწოდება;

ბ) დასაბეგრი პირის მიერ საქართველოს ტერიტორიაზე ეკონომიკური საქმიანობის ფარგლებში ანაზღაურების სანაცვლოდ მომსახურების გაწევა.

საგადასახადო კოდექსის 163-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების თანახმად:

1. საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის დღგ-ით დაბეგვრა ხორციელდება საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის მომენტში, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული.

2. თუ თანხა სრულად ან ნაწილობრივ ანაზღაურებულია საქონლის მიწოდებამდე/მომსახურების გაწევამდე, ანაზღაურებული თანხის შესაბამისი დღგ-ის გადახდა ხორციელდება ანაზღაურების თანხის გადახდის საანგარიშო პერიოდის მიხედვით, გარდა ამ მუხლის მე-5 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა.

საგადასახადო კოდექსის 164-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, თუ ამ მუხლით სხვა რამ არ არის გათვალისწინებული, დღგ-ით დასაბეგრი თანხა არის საქონლის მიწოდების/მომსახურების გაწევის სანაცვლოდ მიღებული/მისაღები ანაზღაურება დღგ-ის გარეშე, საქონლის/მომსახურების ფასთან

პირდაპირ დაკავშირებული სუბსიდიის ჩათვლით. აღნიშნული დებულება გამოიყენება საქონლის/მომსახურების გაცვლის ოპერაციის (ბარტერული ოპერაციის) შემთხვევაშიც.

საჩივარში მითითებულია საბჭოს მიმართ თხოვნა, დაევალოს შემოსავლების სამსახურს მომჩივანს გადასცეს საგადასახადო შემოწმებასთან დაკავშირებული სრული ინფორმაცია, კერძოდ გადასახადების გაანგარიშების ელექტრონული ცხრილი, რითაც მიეცემა საშუალება დამატებით წარადგინოს არგუმენტირებული პოზიცია დღგ-ში განხორციელებულ დარიცხვასთან დაკავშირებით.

ამასთან, დავების განხილვის საბჭოში დავის განხილვისას, მომჩივანს მიეცა შესაძლებლობა დასწრებოდა საჩივრის განხილვის პროცესს და დამატებით წარმოედგინა არგუმენტაცია/მტკიცებულებები, თუმცა გადასახადის გადამხდელის წარმომადგენელი არ დაესწრო დავის განმხილველ სხდომას.

საბჭოს სხდომაზე, საჩივრის ზეპირი განხილვისას, აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლების განმარტებით, შემოწმების პროცესში შესწავლილია სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოს ვებგვერდზე განთავსებული ინფორმაცია/დოკუმენტაცია და დადგინდა, რომ გადასახადის გადამხდელს გაწეული აქვს დღგ-ისგან გათავისუფლებული მომსახურება, კერძოდ, ----- გრანტის ფარგლებში. შესაბამისად, შემოწმების შედეგად არ დაიბეგრა აღნიშნული ოპერაცია დღგ-ით, ხოლო კომპანიის მიერ გაწეული დანარჩენი ყველა მომსახურება, რომელიც ითვალისწინებდა დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვებს დაიბეგრა დღგ-ით. რაც შეხება მომჩივნის მითითებას გაანგარიშებების წარუდგენლობასთან დაკავშირებით, აღსანიშნია, რომ მომჩივანს შემოწმების მიმდინარეობისას ელექტრონულ ფოსტაზე ცალ-ცალკე წარედგინა დღგ-ის, საშემოსავლო გადასახადის ცხრილები და საბოლოო შემაჯამებელი ცხრილები, თუმცა არგუმენტაცია/დოკუმენტაცია არ წარუდგენია.

ზემოთ აღნიშნულიდან გამომდინარე, საბჭოს მიაჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა განხორციელებულია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, არ არსებობს მომჩივნის არგუმენტების გათვალისწინების და საჩივრის ამ ნაწილში დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

2. გაცემულ ხელფასის ოდენობას და მომსახურების ანაზღაურების (იმ პირებზე, რომლებიც არ წარმოადგენდნენ ინდივიდუალურ მეწარმეებს) მიზნით გადარიცხულ თანხებს შორის დადგენილი სხვაობა:

 

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები:

გადასახადის გადამხდელი ეკონომიკურ საქმიანობას ახორციელებს დაქირავებული თანამშრომლების მეშვეობით. შემოწმების პროცესში, გადასახადის გადამხდელის მიერ წარდგენილ საშემოსავლო გადასახადის დეკლარაციებსა და საბანკო ამონაწერების შესწავლით, გაცემულ ხელფასებს შორის გამოვლინდა სხვაობები. შედეგად, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი:

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 101-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „დ“ ქვეპუნქტებზე, ამავე მუხლის მე3 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებზე და გადასახადის გადამხდელის მიერ საჩივარში წარდგენილ არგუმენტთან დაკავშირებით, ყურადღებას ამახვილებს აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მიწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლის თანახმად, შემოწმების მიერ შესწავლილ იქნა გადამხდელის საბანკო ანგარიშებიდან ამონაწერები, რომლის შესაბამისად ხელფასის დანიშნულებით გადარიცხული თანხები დაიბეგრა საშემოსავლო გადასახადით, ასევე, გაწეული მომსახურების ანაზღაურების მიზნით გადარიცხული თანხები იმ პირებზე, რომლებიც არ წარმოადგენდნენ ინდივიდუალურ მეწარმეებს და არ ახორციელებდნენ ეკონომიკურ საქმიანობას დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარდგენილი ისეთი მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია:

საშემოსავლო გადასახადის დეკლარაციით დეკლარირებულ გადასახადსა და საბანკო ამონაწერებით ფიზიკური პირებისათვის მომსახურეობისა და ხელფასით გადახდილ თანხებს შორის სხვაობა, რომელიც შეცდომით არ იყო დეკლარირებული წარმოადგენს 40 136 ლარს, ნაცვლად 57 340 ლარისა, შესაბამისად 17 204 ლარი არასწორად იქნა დაბეგრილი საშემოსავლო გადასახადით, რის გამოც ზედმეტად საშემოსავლო გადასახადში ერიცხება 3 440,8 ლარის ოდენობით. პირველად საგადასახადო დოკუმენტებზე დაყრდნობით დასტურდება, რომ საშემოსავლო გადასახადით დასაბეგრი ბრუნვა შემოწმების შედეგად არასწორად იქნა გაზრდილი. შესაბამისად, როდესაც შემოსავლების სამსახურის (აუდიტის დეპარტამენტის) მიერ წარდგენილი იქნება შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულების გაანგარიშების დეტალური ცხრილი დამატებით საბჭოს წარუდგენს არგუმენტირებულ პოზიციას, წინააღმდეგ შემთხვევაში პოზიცია არის გასათვალისწინებელი და ამიტომაც მიიჩნევს, რომ საშემოსავლო გადასახადში არასწორად დაერიცხა თანხები, რომელიც ექვემდებარება გაუქმებას.

 

დავების განხილვის საბჭო:

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის შესაბამისად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან

საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „დ“ ქვეპუნქტების მიხედვით, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, კერძოდ:

ა) პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.

დ) საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც გაწეული მომსახურების ღირებულებას უნაზღაურებს ფიზიკურ პირს (გარდა დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული ფიზიკური პირისა, ნოტარიუსისა, კერძო აღმასრულებლისა, მიკრო/მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირისა და ფიქსირებული გადასახადის გადამხდელის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირისა, შესაბამისი საქმიანობის ნაწილში), რომელიც ინდივიდუალურ მეწარმედ დარეგისტრირებული არ არის.

საჩივარში მითითებულია, რომ საშემოსავლო გადასახადის დეკლარაციით დეკლარირებულ გადასახადსა და საბანკო ამონაწერებით ფიზიკური პირებისათვის მომსახურეობისა და ხელფასით გადახდილ თანხებს შორის სხვაობა, რომელიც შეცდომით არ იყო დეკლარირებული წარმოადგენს 40 136 ლარს, ნაცვლად 57 340 ლარისა, შესაბამისად 17 204 ლარი არასწორად იქნა დაბეგრილი საშემოსავლო გადასახადით.

საბჭოს სხდომაზე, საჩივრის ზეპირი განხილვისას, აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლების განმარტებით, შემოწმების შედეგად შესწავლილია გადასახადის გადამხდელის საბანკო ანგარიშებიდან ამონაწერები, რომლის შესაბამისად ხელფასის დანიშნულებით გადარიცხული თანხები დაიბეგრა საშემოსავლო გადასახადით, ასევე, გაწეული მომსახურების ანაზღაურების მიზნით გადარიცხული თანხები იმ პირებზე, რომლებიც არ წარმოადგენდნენ ინდივიდუალურ მეწარმეებს და არ ახორციელებდნენ ეკონომიკურ საქმიანობას დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან.

ზემოთ აღნიშნულიდან გამომდინარე, საბჭოს მიაჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა განხორციელებულია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, არ არსებობს მომჩივნის არგუმენტების გათვალისწინების და საჩივრის ამ ნაწილში დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

3. მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირისაგან შეძენილ საქონელზე/მომსახურებაზე გაწეული ხარჯის დაბეგვრა მოგების გადასახადით.

 

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები:

გადასახადის გადამხდელი ეკონომიკურ საქმიანობას ახორციელებს დაქირავებული თანამშრომლებისა და მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე პირების დახმარებით. შემოწმების შედეგად გადასახადის გადამხდელის საბანკო ანგარიშების ანალიზის საფუძველზე დადგინდა, რომ შესამოწმებელ პერიოდში ადგილი აქვს გადამხდელის საბანკო ანგარიშებიდან მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე პირებზე მომსახურების მიღების სანაცვლოდ ანგარიშსწორებას. აღნიშნული ხარჯი გადასახადის გადამხდელის მიერ არ არის მოგების გადასახადით დაბეგრილი.

საგადასახადო კოდექსის 982 მუხლის საფუძველზე, მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე პირებზე გადარიცხული თანხები დაიბეგრა მოგების გადასახადით. შედეგად, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა მოგების გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი:

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 97-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე, 982 მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტზე, 85-ე მუხლის მე-5 ნაწილზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებზე და გადასახადის გადამხდელის მიერ საჩივარში წარდგენილ არგუმენტთან, მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე პირებზე გადარიცხული თანხების მოგების გადასახადით დაბეგვრასთან დაკავშირებით, ყურადღებას ამახვილებს აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მიწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლის თანახმად გადასახადის გადამხდელი თავისი საქმიანობას ახორციელებდა მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე პირების მეშვეობით. კომპანიის მიერ თანხების ძირითადი ნაწილი გადარიცხულია ერთ მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკურ პირზე, რომელმაც 21.10.2024 წელს მიმართა საგადასახადო ორგანოს მიკრო ბიზნესის სტატუსის გაუქმებაზე და მცირე ბიზნესის სტატუსის მინიჭებაზე. საგადასახადო ორგანოს გადაწყვეტილებით ფიზიკურ პირს მიკრო ბიზნესის სტატუსი გაუუქმდა 01.10.2024 წლიდან, ხოლო მცირე ბიზნესის სტატუსი მიენიჭა 01.11.2024 წლიდან. შესაბამისად, აღნიშნულ პირს ოქტომბრის თვეში არ გააჩნდა არც მიკრო ბიზნესის და არც მცირე ბიზნესის მქონე პირის სტატუსი. ამასთან, შემოწმების მიერ, სამი საბანკო ანგარიშიდან ამონაწერის შესწავლით, დადგინდა, რომ ოქტომბრის საანგარიშო პერიოდშიც ფიქსირდება გადარიცხული თანხები, შესაბამისად, შემოწმებამ იხელმძღვანელა საგადასახადო კოდექსის 85-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით და აღნიშნული თანხები დაიბეგრა მოგების გადასახადით.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარდგენილი ისეთი მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია:

კომპანია ახდენდა ინდივიდუალური მეწარმეებისათვის გაწეული მომსახურეობის ანაზღაურებას, როგორც შემოწმების შედეგად აღმოჩნდა ამ პირებს ჰქონდათ მინიჭებული მიკრო ბიზნესის სტატუსი, მაგრამ აღსანიშნავია, რომ ინდივიდუალური მეწარმეებს რომელთაც გადაურიცხა თანხა 5 850 ლარის ოდენობით გადახდის პერიოდში არ ჰქონდათ მინიჭებული მიკრო ბიზნესის სტატუსი, შესაბამისად არ უნდა განხორციელებულიყო აღნიშნული თანხის მოგების გადასახადით დაბეგვრა.

პირველად საგადასახადო დოკუმენტებზე დაყრდნობით, RS-ზე არსებული ინფორმაციით, სამეწარმეო რეესტრის ამონაწერიდან გამომდინარე ვერ დასტურდება შემოსავლების სამსახურის პოზიცია, რის გამოც მიაჩნია, რომ მოგების გადასახადის ნაწილში არასწორად დაერიცხა თანხები, რომელიც ექვემდებარება გაუქმებას.

ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე და საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 53-ე მუხლის 1-5 ნაწილებზე მითითებით ითხოვს გაუქმდეს/ბათილად იქნას ცნობილი შემოსავლების სამსახურის ბრძანება, ვინაიდან აღნიშნული ბრძანება გამოცემული იქნა საქმისათვის მნიშვნელობის მქონე ფაქტებისა და გარემოებების გამოკვლევის და შეფასების გარეშე, შესაბამისად სახეზეა მისი გაუქმების სამართლებრივი საფუძვლები. ასევე გაუქმდეს, აუდიტის დეპარტამენტის სადავო „საგადასახადო მოთხოვნა“.

 

დავების განხილვის საბჭო:

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 97-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, რეზიდენტი საწარმოს მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია გაწეული ხარჯი ან სხვა გადახდა, რომელიც ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული არ არის.

საგადასახადო კოდექსის 982 მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, ამ მუხლის მიზნებისათვის ხარჯს, რომელიც ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული არ არის, მიეკუთვნება მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირისაგან შეძენილ საქონელზე/მომსახურებაზე გაწეული ხარჯი, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ამ სტატუსის მქონე პირის მიერ საქონლის მიწოდებით/მომსახურების გაწევით მიღებული შემოსავალი საერთო წესით იბეგრება ან საქონლის მიწოდებისას/შეძენისას გამოწერილია სასაქონლო ზედნადები/საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ დადგენილი ფორმის დოკუმენტი.

საგადასახადო კოდექსის 85-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, ფიზიკური პირისათვის მინიჭებული მიკრო ბიზნესის სტატუსის გაუქმების შემთხვევაში ამ მომენტისთვის ფიზიკური პირის შემოსავალი ექვემდებარება დაბეგვრას მცირე ბიზნესის სტატუსის მიღებისას – მიკრო ბიზნესისთვის დადგენილი წესის შესაბამისად.

საჩივარში მითითებულია, რომ ინდივიდუალური მეწარმეებს რომელთაც გადაურიცხა თანხა 5 850 ლარის ოდენობით გადახდის პერიოდში არ ჰქონდათ მინიჭებული მიკრო ბიზნესის სტატუსი, შესაბამისად არ უნდა განხორციელებულიყო აღნიშნული თანხის მოგების გადასახადით დაბეგვრა.

საბჭოს სხდომაზე, საჩივრის ზეპირი განხილვისას, აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლების განმარტებით, კომპანიის მიერ თანხების ძირითადი ნაწილი გადარიცხულია ერთ მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკურ პირზე, რომელმაც 21.10.2024 წელს მიმართა საგადასახადო ორგანოს მიკრო ბიზნესის სტატუსის გაუქმებაზე და მცირე ბიზნესის სტატუსის მინიჭებაზე. საგადასახადო ორგანოს გადაწყვეტილებით ფიზიკურ პირს მიკრო ბიზნესის სტატუსი გაუუქმდა 01.10.2024 წლიდან, ხოლო მცირე ბიზნესის სტატუსი მიენიჭა 01.11.2024 წლიდან. შესაბამისად, აღნიშნულ პირს ოქტომბრის თვეში არ გააჩნდა არც მიკრო ბიზნესის და არც მცირე ბიზნესის მქონე პირის სტატუსი. ამასთან, შემოწმების მიერ, სამი საბანკო ანგარიშიდან ამონაწერის შესწავლით, დადგინდა, რომ ოქტომბრის საანგარიშო პერიოდში ფიქსირდება გადარიცხული თანხები, შესაბამისად, შემოწმებამ იხელმძღვანელა საგადასახადო კოდექსის 85-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით და ვინაიდან დაბეგვრის რეჟიმი შენარჩუნებული იყო ოქტომბრის თვეში მიკრო ბიზნესისთვის დადგენილი წესის შესაბამისად, აღნიშნული თანხები დაიბეგრა მოგების გადასახადით.

ზემოთ აღნიშნულიდან გამომდინარე, საბჭოს მიაჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა განხორციელებულია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, არ არსებობს მომჩივნის არგუმენტების გათვალისწინების და საჩივრის ამ ნაწილში დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი N 64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი:

1. დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვის გაზრდა;

2. გაცემულ ხელფასის ოდენობას და მომსახურების ანაზღაურების (იმ პირებზე, რომლებიც არ წარმოადგენდნენ ინდივიდუალურ მეწარმეებს) მიზნით გადარიცხულ თანხებს შორის დადგენილი სხვაობა;

3. მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირისაგან შეძენილ საქონელზე/მომსახურებაზე გაწეული ხარჯის დაბეგვრა მოგების გადასახადით.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

მომსახურების ფარგლებში გადასახადის გადამხდელს გააჩნია დღგ-ით დასაბეგრი და დღგ-ისგან გათავისუფლებული ბრუნვები. შემოწმების პროცესში დამუშავდა შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემები, სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოს ვებ.გვერდზე განთავსებული ინფორმაცია, ასევე, გადასახადის გადამხდელის მიერ წარდგენილი საბანკო ანგარიშები და დადგინდა, რომ გადასახადის გადამხდელს შესამოწმებელ პერიოდში არასრულად ჰქონდა დეკლარირებული დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვები. შემოწმების შედეგად გაანგარიშდა დღგ-ით დასაბეგრი ბრუნვა, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა დღგ და დაეკისრა ჯარიმა.

დადგენილია რომ გადასახადის გადამხდელი ეკონომიკურ საქმიანობას ასევე ახორციელებს დაქირავებული თანამშრომლების მეშვეობით. შემოწმების პროცესში, გადასახადის გადამხდელის მიერ წარდგენილ საშემოსავლო გადასახადის დეკლარაციებსა და საბანკო ამონაწერების შესწავლით, გაცემულ ხელფასებს შორის გამოვლინდა სხვაობები. შედეგად, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა.

აღნიშნულია რომ გადასახადის გადამხდელი ეკონომიკურ საქმიანობას ახორციელებს დაქირავებული თანამშრომლებისა და მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე პირების დახმარებით. შემოწმების შედეგად გადასახადის გადამხდელის საბანკო ანგარიშების ანალიზის საფუძველზე დადგინდა, რომ შესამოწმებელ პერიოდში ადგილი აქვს გადამხდელის საბანკო ანგარიშებიდან მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე პირებზე მომსახურების მიღების სანაცვლოდ ანგარიშსწორებას. აღნიშნული ხარჯი გადასახადის გადამხდელის მიერ არ არის მოგების გადასახადით დაბეგრილი. საგადასახადო კოდექსის 982 მუხლის საფუძველზე, მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე პირებზე გადარიცხული თანხები დაიბეგრა მოგების გადასახადით. შედეგად, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა მოგების გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება:

საბჭოს მიაჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებების განსაზღვრა განხორციელებულია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, არ არსებობს მომჩივნის არგუმენტების გათვალისწინების და საჩივრის ამ ნაწილში დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

დასაბუთება:

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: მუხლი 159 პირველი ნაწილის „ა“ და „ბ“; 163 (2); 164; 101(1), 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ და „დ“; ); 982 ,,გ";.