ბრძანება N 4683

N 4683

27 თებერვალი 2026

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

შპს „------ის“ (ს/ნ ----------------)

(მის.: -------------------------------)

2026 წლის 30 იანვრის საჩივრის

დაკმაყოფილებაზე უარის თქმის თაობაზე

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 26 თებერვლის სხდომაზე (ოქმი №18) განიხილა შპს „------ის“ (ს/ნ ----------------) 2026 წლის 30 იანვრის №---/1/2026 საჩივარი, შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 25 დეკემბრის №006-569 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.

 

სადავო საკითხები:

1. მომჩივანი არ ეთანხმება საგადასახადო შემოწმების შედეგებს და ითხოვს საგადასახადო მოთხოვნის გაუქმებას. მიუთითებს, რომ საგადასახადო შემოწმების აქტი არ პასუხობს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 267-ე მუხლით დადგენილ მოთხოვნებს. კერძოდ, მომჩივნისთვის გაუგებარია რა ფორმით გამოიანგარიშა აუდიტის დეპარტამენტმა დარიცხული გადასახადები, კონკრეტულად რომელი ოპერაციები მიიჩნია დასაბეგრად და სხვა რელევანტური გარემოებები. საგადასახადო შემოწმების აქტში ასახულია მხოლოდ დარიცხვასთან დაკავშირებული ზოგადი პოზიცია, სათანადო კონკრეტიკის გარეშე. შესაბამისად, გადასახადის გადამხდელი ვერ ახერხებს დააიდენტიფიციროს კონკრეტულად რა დაბეგრა აუდიტორმა. ასევე, მომჩივანი მიუთითებს საქართველოს უზენაესი სასამართლოს განმარტებაზე (2024 წლის 6 თებერვლის გადაწყვეტილება, საქმე №ბს-534(კ-22)), რომლის თანახმად: „ადმინისტრაციულმა ორგანომ უნდა ახსნას, განმარტოს, დაასაბუთოს, თუ რატომ, რა ფაქტებზე დაყრდნობით მიიღო ამგვარი გადაწყვეტილება, გარდა აღნიშნულისა, გადაწყვეტილების დასაბუთება აუცილებელია ადრესატისათვის, რათა შეაფასოს მისი მართლზომიერება, დარწმუნდეს მის კანონშესაბამისობაში, ხოლო უფლების დარღვევის განცდის შემთხვევაში ისარგებლოს გასაჩივრების შესაძლებლობით, მას უნდა შეეძლოს იცოდეს, რა არგუმენტებით უნდა დაუპირისპირდეს მიღებულ გადაწყვეტილებას, რასაც დასაბუთების გარეშე გადაწყვეტილების მიღების პირობებში მოკლებულია. აგრეთვე, დასაბუთებული აქტის გამოცემა აადვილებს საჩივრის ან სარჩელის განმხილველი ორგანოების მიერ მისი კანონიერებისა და მიზანშეწონილობის გადამოწმების პროცესს“.

2. მომჩივანი მიუთითებს, რომ თუ პირველ სადავო საკითხში მითითებული მოთხოვნები არ დაკმაყოფილდება, შემოსავლების სამსახურმა უნდა გამოიყენოს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილი და გადასახადის გადამხდელი გაათავისუფლოს დაკისრებული სანქციებისგან.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმის მასალებით დგინდება, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 11 ნოემბრის №24756 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა შპს „------ის“ (ს/ნ ----------------) საქმიანობის გასვლითი საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდები. საგადასახადი შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 23 დეკემბერს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის 25 დეკემბრის №28406 ბრძანება და ამავე თარიღის №006-569 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 584 463 ლარი, მათ შორის გადასახადი 323 313 ლარი, ჯარიმა 157 452 ლარი და საურავი 103 698 ლარი.

 

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით, სადავო საკითხებთან დაკავშირებით, საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია შემდეგი გარემოებით:

. საწარმოს საქმიანობაა მშენებლობა. კომპანიას აშენებული აქვს - სართულიანი საცხოვრებელი კორპუსი --ის ქუჩის №---ში (ს/კ ----). შესამოწმებელ პერიოდში ბინები რეალიზებულია სრულად, სულ 66 ბინა, ხოლო ავტოფარეხის რეალიზაცია ფიქსირდება ნაწილობრივ. კომპანიამ მშენებლობა დაიწყო 2021 წელს, ხოლო 2023 წლისთვის საცხოვრებელი კორპუსი შევიდა ექსპლუატაციაში. შესამოწმებელ პერიოდში 2022-2025 წლების საანგარიშო პერიოდში ფიქსირდებოდა საცხოვრებელი ბინების რეალიზაცია. გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი იყო დღგ-ის დეკლარაციები, სადაც დეკლარირებული ბრუნვა სულ შეადგენდა 4 500 236 ლარს. შემოწმების შედეგად გამოვლინდა სხვაობა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ და დეკლარირებულ მონაცემებს შორის. სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოში არსებული ინფორმაციისა და გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი ნასყიდობის ხელშეკრულებების თანახმად, ფიქსირდებოდა ბინებისა და ავტოფარეხების რეალიზაცია ფიზიკურ პირებზე. გადამხდელის მიერ სრულად არ იყო დეკლარირებული რეალიზებული ბინები. შემოწმებით, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 161-ე მუხლის შესაბამისად, დაკორექტირდა დღგით დასაბეგრი ბრუნვა და განისაზღვრა 6 191 795 ლარით. შედეგად, გადამხდელს დაერიცხა დღგ და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

. შპს „---“ ხელფასებს გასცემდა როგორც დაქირავებულ ფიზიკურ პირებზე, აგრეთვე უფიქსირდება არადაქირავებულ, გადასახადის გადამხდელად არარეგისტრირებულ ფიზიკურ პირებზე განაცემები. შესამოწმებელ პერიოდში ხელფასების გაცემა ხდებოდა საბანკო ანგარიშიდან. გამოვლინდა სხვაობები დეკლარირებულ მონაცემებსა და საგადასახადო შემოწმების შედეგებს შორის. წარმოდგენილი დოკუმენტაციისა და პროგრამის დამუშავების შედეგად დადგინდა დეკლარირებულისგან განსხვავებული მონაცემები. კერძოდ, 2022 წლის ივლისის თვეში ფიქსირდებოდა განსხვავებული მონაცემები. შემოწმებით გამოვლენილი სხვაობა დაიბეგრა საშემოსავლო გადასახადით. ასევე, გადამხდელს დაერიცხა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების ანალიზით დადგინდა, რომ საწარმოს მიღებული ჰქონდა ისეთი სასაქონლო ზედნადებები, რომლებშიც დაფიქსირებული იყო ტრანსპორტირების დასრულების ადგილად ისეთი მისამართები, სადაც არ ახორციელებდა პროექტებს. შესაბამისად, შემოწმების მიერ აღნიშნული სასაქონლო ზედნადებები თვითღირებულებით დაკვალიფიცირდა არაეკონომიკურ ხარჯად და დაიბეგრა მოგების გადასახადით. ასევე, გადამხდელს დაერიცხა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

. შესამოწმებელ პერიოდში საწარმოს ბალანსზე ფიქსირდებოდა ძირითადი საშუალებები, რომლებიც სრულად არ იყო ასახული ქონების გადასახადის დეკლარაციებში. შემოწმებით ქონების გადასახადის მიზნებისთვის სრულად მოხდა დეკლარირება კომპანიის ბალანსზე არსებული ძირითადი საშუალებების. შედეგად, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-200 და 201-ე მუხლების საფუძველზე, გადამხდელს დაერიცხა ქონების გადასახადი და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემებით დადგინდა, რომ შპს „----ს“ ჩათვლა მიღებულის ჰქონდა ისეთ საქონელზე, რომელიც არ იყო დაკავშირებული მის ეკონომიკურ საქმიანობასთან. შემოწმებით, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 174-ე მუხლის საფუძველზე, დაკორექტირდა დღგ-ს ჩასათვლელი თანხა. ასევე, გადამხდელს დაერიცხა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, დავის განმხილველი ორგანო საჩივარს განიხილავს მხოლოდ მომჩივნის მოთხოვნის ფარგლებში. ამავე მუხლის მე-6 ნაწილის თანახმად, დავის განმხილველ ორგანოებს უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ დისტანციურად, ტექნიკურ საშუალებათა გამოყენებით. მათ ასევე უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ მომჩივნის დაუსწრებლად, თუ საქმეში არსებული მასალებიდან სრულად დგინდება დავის საგანთან დაკავშირებული ფაქტობრივი გარემოებები.

შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ საჩივრის განხილვა საგადასახადო ორგანოში ჩაინიშნა 2026 წლის 26 თებერვალს -:- საათზე, გადასახადის გადამხდელის მონაწილეობით, რაზეც გადამხდელს ეცნობა სატელეფონო კომუნიკაციის საშუალებით, თუმცა მომჩივანი არ გამოცხადდა საჩივრის ზეპირ განხილვაზე და არც განცხადება წარმოუდგენია განხილვის გადადებასთან დაკავშირებით. ამასთან, სატელეფონო კომუნიკაციისას თანხმობა განაცხადა საჩივრის მისი მონაწილეობის გარეშე განხილვაზე.

 

პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლებისა სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, რომლის თანახმად, ამ კოდექსის დებულებათა გათვალისწინებით საგადასახადო ორგანოებს თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვთ, შეამოწმონ გადასახადის გადამხდელის ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული ფინანსური დოკუმენტები, საბუღალტრო წიგნი, ანგარიში, ხარჯთაღრიცხვა, ფინანსური სახსრები, ფასიანი ქაღალდები და სხვა ფასეულობანი, გაანგარიშებები, დეკლარაციები, გადასახადების გაანგარიშებისა და გადახდის სხვა დოკუმენტები.

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 51-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილის თანახმად:

1. ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი გამოიცემა წერილობით ან ზეპირად.

2. დაინტერესებული მხარის მოთხოვნით, აგრეთვე იმ შემთხვევაში, თუ ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი ზღუდავს პირის კანონიერ უფლებებსა და ინტერესებს, ასევე კანონით პირდაპირ გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში ზეპირი ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი მიღებიდან 3 დღის ვადაში უნდა გამოიცეს წერილობით.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 52-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი უნდა შეიცავდეს:

ა) ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის სახეს;

ბ) ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამომცემ ორგანოს;

გ) ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის სათაურს;

დ) უფლებამოსილი თანამდებობის პირის გვარს, სახელსა და ხელმოწერას;

ე) გამოცემის დროსა და ადგილს;

ვ) ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტის გამომცემი ორგანოს მიერ მინიჭებულ სარეგისტრაციო ნომერს.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 267-ე მუხლის თანახმად, საგადასახადო შემოწმების შედეგების შესახებ დგება აქტი, რომელშიც უნდა მიეთითოს: ა) ყველა ის ფაქტობრივი გარემოება, მტკიცებულება და არგუმენტი, რომელსაც არსებითი მნიშვნელობა ჰქონდა გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრისას. თუ შემოწმება ექსპერტის დასკვნას დაეყრდნო, აქტში მიეთითება ამ დასკვნის შინაარსი;

ბ) საქართველოს საგადასახადო კოდექსის ან/და საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობის აქტის ის ნორმა, რომლითაც იხელმძღვანელეს შემმოწმებლებმა გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრისას;

გ) გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებების წარმოშობის ზუსტი თარიღები (თუ მათი დადგენა შესაძლებელია), გადასახადისა და ჯარიმის გაანგარიშება, ჯამურად გადასახდელი ან მისაღები თანხა, იმ დოკუმენტების რეკვიზიტები (საჭიროების შემთხვევაში – ასლები), რომლებითაც დასტურდება ამ მოთხოვნებისა და ვალდებულებების წარმოშობა, ასევე საგადასახადო შემოწმების აქტის დანართების შინაარსი.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 268-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს უფლებამოსილი პირი იღებს საგადასახადო შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადების ან/და სანქციების დარიცხვის ან არდარიცხვის შესახებ გადაწყვეტილებას, რომლის ასლი წარედგინება გადასახადის გადამხდელს შესაბამის საგადასახადო მოთხოვნასთან ერთად.

შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებაა, რომ გადასახადის გადამხდელს არ ჰქონდა სრულად შესრულებული საგადასახადო ვალდებულებები. შემოწმების აქტში მითითებულია ყველა ის ფაქტობრივი გარემოება, მტკიცებულება და არგუმენტი, რომელსაც არსებითი მნიშვნელობა ჰქონდა გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრისას. ასევე, შემოწმების აქტში მითითებულია საქართველოს საგადასახადო კოდექსის ან/და საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობის აქტის ის ნორმა, რომლითაც იხელმძღვანელეს შემმოწმებლებმა და შემოწმების აქტი შეიცავს ყველა იმ რეკვიზიტს, რაც გათვალისწინებულია საგადასახადო კანონმდებლობით.

ამასთან, მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად და დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარმოდგენილი მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ გარემოებებს. ასევე, შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს მასზედ, რომ გადასახადის გადამხდელი დაბარებული იყო საქმის ზეპირ განხილვაზე, რათა კონკრეტულად დაეფიქსირებინა პოზიცია თუ რა ნაწილში არ ეთანხმებოდა საგადასახადო შემოწმების შედეგებს, თუმცა მომჩივანი საქმის ზეპირ განხილვას არ დაესწრო და სატელეფონო კომუნიკაციისას თანხმობა განაცხადა მის გარეშე საჩივრის განხილვაზე.

ყოველივე ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მე-2 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, რომლის თანახმად,გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია შეასრულოს საგადასახადო ვალდებულებები საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილი წესითა და პირობებით. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის მიხედვით, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საგადასახადო სამართალდარღვევად ითვლება პირის მართლსაწინააღმდეგო ქმედება (მოქმედება ან უმოქმედობა), რომლისთვისაც ამ კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა. საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის პირს პასუხისმგებლობა შეიძლება დაეკისროს მხოლოდ ამ კოდექსით დადგენილი საფუძვლითა და წესით.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 270-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საგადასახადო სანქცია არის პასუხისმგებლობის ზომა ჩადენილი საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის. ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო სანქცია გამოიყენება გაფრთხილების, საურავის, ფულადი ჯარიმის, სამართალდარღვევის საქონლის ან/და სატრანსპორტო საშუალების უსასყიდლოდ ჩამორთმევის სახით, ამ კოდექსით გათვალისწინებულ შემთხვევებში.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 272-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საურავი არის საგადასახადო სანქცია, რომელიც პირს ეკისრება საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვადაში გადასახადის გადასახდელი თანხის გადაუხდელობისათვის.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის თანახმად:

1. პირის მიერ საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, თუ იგი გამოწვეულია საგადასახადო კონტროლის განმახორციელებელი ორგანოს მიერ პირის საგადასახადო ვალდებულების წარმოშობის მომენტის (პერიოდის) შეცვლით, იწვევს პირის დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 10 პროცენტის ოდენობით.

2. საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, გარდა ამ მუხლის პირველი, 21 და 22 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა, იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 50 პროცენტის ოდენობით.

21 .საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირება, თუ შემცირებული გადასახადის თანხა ამ დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში აღნიშნული გადასახადის თანხის 5 პროცენტს არ აღემატება, იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 10 პროცენტის ოდენობით.

22 . საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირება, თუ შემცირებული გადასახადის თანხა ამ დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში აღნიშნული გადასახადის თანხის 5 პროცენტზე მეტია და 20 პროცენტს არ აღემატება, იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 25 პროცენტის ოდენობით.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს/დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.

შემოსავლების სამსახური განმარტავს, რომ გადასახადის გადამხდელის კეთილსინდისიერება უკავშირდება მის მიერ დაშვებულ შეცდომას, გადამხდელი კეთილსინდისიერია იმ შემთხვევაში თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია მის მიერ დაშვებული შეცდომით (არცოდნით). კეთილსინდისიერება გულისხმობს პირის სუბიექტურ დამოკიდებულებას მის მიერ ჩადენილი ქმედებისადმი. პირი მოქმედებს საპატიებელი შეცდომის პირობებში ანუ მან არ იცოდა და არც შეიძლებოდა სცოდნოდა, რომ ჩადიოდა აკრძალულ ქმედებას (სამართალდარღვევას). საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის მიზანია საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან გაათავისუფლოს პირი, რომელიც სამართლებრივი შეცდომის არეალში მოქმედებდა, რადგან სამართლებრივი შეცდომის დროს პირი არასწორად აფასებს ჩადენილი ქმედების სამართლებრივ არსს და ამ ქმედებით გამოწვეულ სამართლებრივ შედეგს.

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს ფაქტობრივ გარემოებებზე, რომლის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელს არასრულად ჰქონდა შესრულებული საგადასახადო ვალდებულებები, ამასთან, მომჩივანი ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, რომლითაც დადასტურდება, რომ გადასახადის გადამხდელი საგადასახადო ვალდებულებების არაჯეროვნად შესრულებისას მოქმედებდა სამართლებრივი შეცდომის არეალში. შესაბამისად, საგადასახადო შემოწმების შედეგად დარიცხული სანქციის მიმართ შემოსავლების სამსახურს მიზანშეწონილად არ მიაჩნია საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ:

 

1. შპს „------ის“ (ს/ნ ----------------) საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

მომჩივანი არ ეთანხმება საგადასახადო შემოწმების შედეგებს და ითხოვს საგადასახადო მოთხოვნის გაუქმებას.თუ მითითებული მოთხოვნები არ დაკმაყოფილდება შემოსავლების სამსახურმა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილით გაათავისუფლოს დაკისრებული სანქციებისგან.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის №24756 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა მომჩივანის საქმიანობის გასვლითი საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ სექტემბრამდე საანგარიშო პერიოდები. საგადასახადი შემოწმების შედეგებზე შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა №28406 ბრძანება და №006-569 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 584 463 ლარი, მათ შორის გადასახადი 323 313 ლარი, ჯარიმა 157 452 ლარი და საურავი 103 698 ლარი.

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით ირკვევა, რომ:

1.ემოწმების შედეგად გამოვლინდა სხვაობა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ და დეკლარირებულ მონაცემებს შორის. სსიპ საჯარო რეესტრის ეროვნულ სააგენტოში არსებული ინფორმაციისა და გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი ნასყიდობის ხელშეკრულებების თანახმად, ფიქსირდებოდა ბინებისა და ავტოფარეხების რეალიზაცია ფიზიკურ პირებზე. გადამხდელის მიერ სრულად არ იყო დეკლარირებული რეალიზებული ბინები. შემოწმებით, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 161-ე მუხლის შესაბამისად, დაკორექტირდა დღგით დასაბეგრი ბრუნვა და განისაზღვრა 6 191 795 ლარით. შედეგად, გადამხდელს დაერიცხა დღგ და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

2.მომჩივანი ხელფასებს გასცემდა როგორც დაქირავებულ ფიზიკურ პირებზე, აგრეთვე უფიქსირდება არადაქირავებულ, გადასახადის გადამხდელად არარეგისტრირებულ ფიზიკურ პირებზე განაცემები. შესამოწმებელ პერიოდში ხელფასების გაცემა ხდებოდა საბანკო ანგარიშიდან. გამოვლინდა სხვაობები დეკლარირებულ მონაცემებსა და საგადასახადო შემოწმების შედეგებს შორის. წარმოდგენილი დოკუმენტაციისა და პროგრამის დამუშავების შედეგად დადგინდა დეკლარირებულისგან განსხვავებული მონაცემები. შემოწმებით გამოვლენილი სხვაობა დაიბეგრა საშემოსავლო გადასახადით. ასევე, გადამხდელს დაერიცხა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

3.შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების ანალიზით დადგინდა, რომ საწარმოს მიღებული ჰქონდა ისეთი სასაქონლო ზედნადებები, რომლებშიც დაფიქსირებული იყო ტრანსპორტირების დასრულების ადგილად ისეთი მისამართები, სადაც არ ახორციელებდა პროექტებს. შესაბამისად, შემოწმების მიერ აღნიშნული სასაქონლო ზედნადებები თვითღირებულებით დაკვალიფიცირდა არაეკონომიკურ ხარჯად და დაიბეგრა მოგების გადასახადით. ასევე, გადამხდელს დაერიცხა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

4.შესამოწმებელ პერიოდში საწარმოს ბალანსზე ფიქსირდებოდა ძირითადი საშუალებები, რომლებიც სრულად არ იყო ასახული ქონების გადასახადის დეკლარაციებში. შემოწმებით ქონების გადასახადის მიზნებისთვის სრულად მოხდა დეკლარირება კომპანიის ბალანსზე არსებული ძირითადი საშუალებების. შედეგად, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-200 და 201-ე მუხლების საფუძველზე, გადამხდელს დაერიცხა ქონების გადასახადი და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

5.შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემებით დადგინდა, რომ მომჩივანს ჩათვლა მიღებულის ჰქონდა ისეთ საქონელზე, რომელიც არ იყო დაკავშირებული მის ეკონომიკურ საქმიანობასთან. შემოწმებით, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 174-ე მუხლის საფუძველზე, დაკორექტირდა დღგ-ს ჩასათვლელი თანხა. ასევე, გადამხდელს დაერიცხა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება

სამართლებრივი ნორმებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ წარმოდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

ხოლო,საგადასახადო შემოწმების შედეგად დარიცხული სანქციის მიმართ მიზანშეწონილად არ მიაჩნია საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება.

 

დასაბუთება

შემოსავლების მამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 101; 154; 161; 174; 200; 201; 269(7); 275;