ბრძანება N 3224

N 3224

13 თებერვალი 2026

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

შპს „-------“ (ს/ნ -------)

(მის.: -------, -------)

2025 წლის 29 დეკემბრის საჩივრის

ნაწილობრივ დაკმაყოფილების თაობაზე

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 29 იანვრის სხდომაზე (ოქმი №8) განიხილა შპს „-------“ (ს/ნ -------) 2025 წლის 29 დეკემბრის №210640/21 საჩივარი, აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 12 ნოემბრის №007-300 საგადასახადო მოთხოვნასთან და საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2025 წლის 19 ნოემბრის №CAR0139126 სამართალდარღვევის ოქმთან დაკავშირებით.

 

სადავო საკითხები:

1. გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება შემოწმებით განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს. აცხადებს, რომ ------- კომპანიასთან არასოდეს ჰქონია საქმიანი ურთიერთობა, არასოდეს შეუძენია მისგან რაიმე საქონელი და შესაბამისად, არც რომელიმე სხვა ქვეყნის მიმართულებით გადაუზიდავს. განმარტავს, რომ შემმოწმებელმა წარადგინა გადამხდელსა და ------- კომპანიას შორის გაფორმებული ინგლისურ ენაზე შედგენილი ხელშეკრულება ავტონაწილების შესყიდვასთან დაკავშირებით. მიუთითებს, რომ წარმოდგენილი ხელშეკრულება არის ყალბი, რადგან ხელმოწერა არ ეკუთვნის კომპანიის დირექტორს, ასევე, გაყალბებულია კომპანის ბეჭედი. აცხადებს, რომ გადამხდელმა მიმართა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურს და ------- რესპუბლიკის ეროვნულ საგამოძიებო სამსახურს ------- კომპანიის წინააღმდეგ გამოძიების დასაწყებად. 2. გადასახადის გადამხდელი ითხოვს საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის სამართალდარღვევის ოქმის გაუქმებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

● საქმის მასალებით ირკვევა, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 6 მარტის №3906 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა შპს „-------“ (ს/ნ -------) საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება 2022 წლის პირველი იანვრიდან 2025 წლის პირველ თებერვლამდე საანგარიშო პერიოდებში „-------“-ისგან (-------, VAT number: -------) შეძენილი საქონლის რეალიზაციის შედეგად წარმოშობილი საგადასახადო ვალდებულებების სისწორის დადგენის მიზნით. შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 5 ნოემბერს შედგენილ იქნა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის 12 ნოემბრის №24889 ბრძანება და ამავე თარიღის №007-300 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის მიხედვით გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 1 889 251 ლარი, მათ შორის, გადასახადი 1 150 600 ლარი, ჯარიმა 575 301 ლარი, საურავი 163 350 ლარი.

● ამასთან, სადავო საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმის შინაარსიდან ირკვევა, რომ შპს „-------“ (ს/ნ -------) მიერ არ შესრულდა „გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №996 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 111 მუხლის მე-7 პუნქტით დადგენილი მოთხოვნები. კერძოდ, გადასახადის გადამხდელს საინფორმაციო ბარათში მონიშნული ჰქონდა 2025 წლის ოქტომბრის თვის (დღგ, ყოველთვიური მოგების გადასახადი) წარმოსადგენი დეკლარაცია, რაც არ წარმოადგინა სავადო თარიღში. აღნიშნული საგადასახადო სამართალდარღვევის ფაქტზე 2025 წლის 19 ნოემბერს შედგენილ იქნა №CAR0139126 საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი და შპს „-------“ (ს/ნ -------) დაჯარიმებულ იქნა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 291-ე მუხლის შესაბამისად 100 ლარის ოდენობით.

 

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია შემდეგი გარემოებებით:

გადასახადის გადამხდელის ეკონომიკური საქმიანობის სფეროს წარმოადგენს ავტონაწილებით ვაჭრობა. შემოსავლების სამსახურმა შესწავლის მიზნით მიიღო შესაბამისი დოკუმენტაცია ------- რესპუბლიკიდან, კერძოდ, 2024 წლის 17 ივნისს ------- ფინანსთა სამინისტრომ წერილობით მიმართა საქართველოს შემოსავლების სამსახურს, რათა დაედგინა განხორციელდა თუ არა საქართველოში შპს „-------“ მიერ „-------ისგან (------- კომპანია) შეძენილი საქონლის იმპორტი და სად მოხდა აღნიშნული საქონლის შემდგომი რეალიზაცია. ხოლო, თუ არ განხორციელებულა რეალიზაცია, სად ინახება საქონლის შესაბამისი ნაშთები. შემოწმების მიერ სრულად იქნა შესწავლილი ------- მოწოდებული დოკუმენტაცია, ასევე, შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემები, გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი ახსნა-განმარტება და საბანკო ამონაწერები. შემოწმებით დადგინდა, რომ 2023 წლის 6 ივნისს შპს „-------“ და „-------“-ს შორის გაფორმდა ნასყიდობის ხელშეკრულება ავტონაწილების შესყიდვაზე. მოწოდებულ მასალებში არსებული საბაჟო დოკუმენტაციის თანახმად, შპს „-------“ მიერ შეძენილი საქონლის ტრანსპორტირება განხორციელდა თურქეთის მიმართულებით. საბაჟო დოკუმენტაციას ახლავს ინვოისები, რომლის თანახმად, გადამხდელს 2024 წლის იანვრიდან მაისის ჩათვლით შეძენილი აქვს ჯამში 7 211 539 ევროს ღირებულების ავტონაწილები (20 966 500 ეროვნული კურსით ლარში). შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემების მიხედვით მოცემული საქონლის საქართველოში იმპორტი არ ფიქსირდება. ამასთან, შემოწმების ფარგლებში ვერ იქნა მიღებული ინფორმაცია სმფ-ის ნაშთების შესახებ. აღნიშნულის გათვალისწინებით, გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განისაზღვრა, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის შესაბამისად, არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით. შემოწმების მიერ შეძენილი სასაქონლო-მატერიალური ფასეულობები ჩაითვალა სრულად რეალიზებულად. შემოსავლების სამსახურის ხელთარსებული საერთაშორისო ანალიტიკური პლატფორმის (Amadeus TP Catalyst) გამოყენებით დადგინდა აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებში მსგავსი საქმიანობით დაკავებული კომპანიების საქმიანობის მარჟა, რომელიც შეადგენს 21%. აღნიშნულის გათვალისწინებით, შესწავლილ იქნა გადამხდელის ფულადი სახსრების მოძრაობა და განისაზღვრა განკარგვადი თანხა (4 602 402 ლარის ოდენობით). აღნიშნული შემოსავალი, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის შესაბამისად, ჩაითვალა დირექტორზე გაცემულ ხელფასად და დაიბეგრა საშემოსავლო გადასახადით შესამოწმებელი პერიოდის ბოლო თვეში. შედეგად, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ, შემდეგ გარემოებათა გამო:

 

პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის დებულებათა გათვალისწინებით საგადასახადო ორგანოებს თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვთ დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით (მათ შორის, გადასახადის გადამხდელის დანახარჯების შესახებ) ან შედარების მეთოდით - სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელების შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო სააღრიცხვო დოკუმენტაციას ან დადგენილი წესის დარღვევით აწარმოებს ბუღალტერიას, აგრეთვე ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

ამავე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, რომლის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 101-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, ხელფასის სახით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება ფიზიკური პირის მიერ დაქირავებით მუშაობის შედეგად მიღებული ნებისმიერი საზღაური ან სარგებელი, მათ შორის, წინა სამუშაო ადგილიდან პენსიის ან სხვა სახით მიღებული შემოსავალი, ან შემოსავალი მომავალი სამუშაო ადგილიდან.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც დაქირავებულს უხდის ხელფასს.

ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტების თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავებისას:

ა) გადასახადის დაკავებისა და ბიუჯეტში მისი გადარიცხვისათვის პასუხისმგებლობა ეკისრება შემოსავლის გადამხდელს;

ბ) გადასახადის თანხის დაუკავებლობის შემთხვევაში შემოსავლის გადამხდელი ვალდებულია ბიუჯეტში შეიტანოს დაუკავებელი გადასახადის თანხა ფაქტობრივად გადახდილი ანაზღაურების შესაბამისად და მასთან დაკავშირებული სანქციები.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96-ე მუხლის თანახმად, ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია ადმინისტრაციული წარმოებისას გამოიკვლიოს საქმისათვის ყველა მნიშვნელოვანი გარემოება და გადაწყვეტილება მიიღოს ამ გარემოებათა შეფასებისა და ურთიერთშეჯერების საფუძველზე.

მოქმედი კანონმდებლობის მიხედვით, ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი, რომელიც გამოცემულია წერილობითი სახით, აუცილებელია შეიცავდეს დასაბუთებას, კერძოდ, მასში მითითებული უნდა იყოს ის სამართლებრივი და ფაქტობრივი წანამძღვრები, რომელთა საფუძველზეც გამოიცა იგი. იმ შემთხვევაშიც კი, თუ ადმინისტრაციული ორგანო მოქმედებს დისკრეციული უფლებამოსილების ფარგლებში, იგი ვალდებულია, აქტის დასაბუთებაში მიუთითოს იმ გარემოებებზე, რომლებიც საფუძვლად დაედო მის მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებას.

დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებაა, რომ შემოწმებას შესასწავლად გადაეცა ------- რესპუბლიკიდან გამოგზავნილი დოკუმენტაცია, რათა დაედგინა განხორციელდა თუ არა საქართველოში შპს „-------“ მიერ -------“-ისგან (------- კომპანია) შეძენილი საქონლის იმპორტი და სად მოხდა აღნიშნული საქონლის შემდგომი რეალიზაცია, ხოლო, თუ არ განხორციელებულა რეალიზაცია, სად ინახება საქონლის შესაბამისი ნაშთები. შემოწმებით დადგინდა, რომ 2023 წლის 6 ივნისს შპს „-------“ და „-------“-ს შორის გაფორმდა ნასყიდობის ხელშეკრულება ავტონაწილების შესყიდვაზე. საბაჟო დოკუმენტაციის თანახმად, შპს „-------“ მიერ შეძენილი საქონლის ტრანსპორტირება განხორციელდა თურქეთის მიმართულებით. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემების მიხედვით მოცემული საქონლის საქართველოში იმპორტი არ ფიქსირდება. ამასთან, შემოწმების ფარგლებში ვერ იქნა მიღებული ინფორმაცია სმფ-ის ნაშთების შესახებ. აღნიშნულის გათვალისწინებით, გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით, კერძოდ, შემოწმების მიერ დადგინდა აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებში მსგავსი საქმიანობით დაკავებული კომპანიების საქმიანობის მარჟა (21%), ასევე, შესწავლილ იქნა გადამხდელის ფულადი სახსრების მოძრაობა და განისაზღვრა განკარგვადი თანხა, რომელიც ჩაითვალა დირექტორზე გაცემულ ხელფასად.

შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს გადასახადის გადამხდელის მიერ საჩივარში წარმოდგენილ არგუმენტზე, რომლის მიხედვით, გადამხდელი აცხადებს, რომ ------- კომპანიასთან არასოდეს ჰქონია საქმიანი ურთიერთობა, არასოდეს შეუძენია მისგან რაიმე საქონელი და შესაბამისად, არც თურქეთის ან რომელიმე სხვა ქვეყნის მიმართულებით გადაუზიდავს. განმარტავს, რომ შემმოწმებელმა წარუდგინა გადამხდელსა და ------- კომპანიას შორის გაფორმებული ინგლისურ ენაზე შედგენილი ხელშეკრულება ავტონაწილების შესყიდვასთან დაკავშირებით. მიუთითებს, რომ წარდგენილი ხელშეკრულება არის ყალბი, რადგან ხელმოწერა არ ეკუთვნის კომპანიის დირექტორს, ასევე, გაყალბებულია კომპანის ბეჭედი. აცხადებს, რომ მიმართა სსიპ ლევან სამხარაულის სახელობის სასამართლო ექსპერტიზის ეროვნულ ბიუროს აღნიშნულ ხელშეკრულებაზე არსებული ხელმოწერისა და ბეჭდის ნამდვილობის დადგენის მიზნით, თუმცა, აუდიტის დეპარტამენტმა არ მიაწოდა ექსპერტიზას ხელშეკრულების დედანი. ამასთან, მიუთითებს, რომ გადამხდელმა მიმართა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს საგამოძიებო სამსახურს და ------- რესპუბლიკის ეროვნულ საგამოძიებო სამსახურს ------- კომპანიის წინააღმდეგ გამოძიების დასაწყებად.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებებისა და გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი არგუმენტაციის გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახური მიიჩნევს, რომ პირველი სადავო საკითხი საჭიროებს დამატებით შესწავლას. კერძოდ, უნდა დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს, გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის გათვალისწინებით, ყოველმხრივ შეისწავლოს/გამოიკვლიოს სადავო საკითხი, დაადგინოს საქმის ფაქტობრივი გარემოებები, მათ შორის, განსახილველ საკითხთან დაკავშირებით მიმართოს საგამოძიებო სამსახურს და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).

 

მე-2 სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს „გადასახადების ადმინისტრირების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2010 წლის 31 დეკემბრის №996 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 111 მუხლის პირველ პუნქტზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი (გარდა უმოქმედო გადასახადის გადამხდელის სტატუსის მქონე პირისა და ფიზიკური პირისა, რომელიც არ არის მეწარმე ფიზიკური პირი) შემოსავლების სამსახურის ვებგვერდზე ვალდებულია შეავსოს გადასახადის გადამხდელის საინფორმაციო ბარათი.

ამავე მუხლის მე-7 პუნქტის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია არაუგვიანეს შესაბამისი საანგარიშო პერიოდის ბოლო რიცხვისა გადასახადის გადამხდელის საინფორმაციო ბარათში ასახოს ინფორმაცია იმ დეკლარაციის შესახებ (განახორციელოს შესაბამისი მონიშვნა), რომლის წარმოდგენის ვალდებულება წარმოეშობა მიმდინარე საანგარიშო პერიოდის მიმართ.

ამავე მუხლის მე-8 პუნქტის თანახმად, იმ შემთხვევაში, თუ პირს არ გააჩნია საინფორმაციო ბარათში ასახული დეკლარაციის წარმოდგენის ვალდებულება, იგი ვალდებულია საინფორმაციო ბარათში ასახოს აღნიშნული ინფორმაცია (გააუქმოს შესაბამისი მონიშვნა) ან შესაბამის საანგარიშო პერიოდში საგადასახადო ორგანოში წარადგინოს დეკლარაცია, რომლის საფუძველზე გადასახდელად დასარიცხი თანხა ნულის ტოლია.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საგადასახადო სამართალდარღვევად ითვლება პირის მართლსაწინააღმდეგო ქმედება (მოქმედება ან უმოქმედობა), რომლისთვისაც ამ კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა. საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის პირს პასუხისმგებლობა შეიძლება დაეკისროს მხოლოდ ამ კოდექსით დადგენილი საფუძვლითა და წესით.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 270-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საგადასახადო სანქცია არის პასუხისმგებლობის ზომა ჩადენილი საგადასახადო სამართალდარღვევისათვის. ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო სანქცია გამოიყენება გაფრთხილების, საურავის, ფულადი ჯარიმის, სამართალდარღვევის საქონლის ან/და სატრანსპორტო საშუალების უსასყიდლოდ ჩამორთმევის სახით, ამ კოდექსით გათვალისწინებულ შემთხვევებში.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 291-ე მუხლის თანახმად, პირის მიერ ამ კოდექსით გათვალისწინებული ვალდებულების შეუსრულებლობა, რისთვისაც ამავე კოდექსით გათვალისწინებულია პასუხისმგებლობა, მაგრამ არ არის განსაზღვრული ჯარიმის ოდენობა, იწვევს დაჯარიმებას 100 ლარის ოდენობით.

შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტიდან მოწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელს მონიშნული ჰქონდა 2025 წლის ოქტომბრის თვის (დღგ, ყოველთვიური მოგების გადასახადი) წარსადგენი დეკლარაცია, თუმცა, არ წარადგინა სავადო თარიღში.

ზემოაღნიშნულის გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმებით მართლზომიერად განესაზღვრა გადასახადის გადამხდელს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 291-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა. შესაბამისად, არ არსებობს აღნიშნულ ნაწილში საჩივრის დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ :

 

1. შპს „-------“ (ს/ნ -------) საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;

2. პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს, გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის გათვალისწინებით, ყოველმხრივ შეისწავლოს/გამოიკვლიოს სადავო საკითხი, დაადგინოს საქმის ფაქტობრივი გარემოებები, მათ შორის, განსახილველ საკითხთან დაკავშირებით მიმართოს საგამოძიებო სამსახურს და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება);

3. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

4. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხები:

1. შემოწმებით განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები.

2. ითხოვს საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის სამართალდარღვევის ოქმის გაუქმებას.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

გადასახადის გადამხდელის ეკონომიკური საქმიანობის სფეროს წარმოადგენს ავტონაწილებით ვაჭრობა. შემოწმებას შესასწავლად გადაეცა სხვა რესპუბლიკიდან გამოგზავნილი დოკუმენტაცია, რათა დაედგინა განხორციელდა თუ არა საქართველოში მომჩივანის მიერ უცხო ქვეყნის კომპანიისგან შეძენილი საქონლის იმპორტი და სად მოხდა აღნიშნული საქონლის შემდგომი რეალიზაცია, ხოლო, თუ არ განხორციელებულა რეალიზაცია, სად ინახება საქონლის შესაბამისი ნაშთები. შემოწმებით დადგინდა, რომ აღნიშნულ კომპანიებს შორის გაფორმდა ნასყიდობის ხელშეკრულება ავტონაწილების შესყიდვაზე. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებული მონაცემების მიხედვით მოცემული საქონლის საქართველოში იმპორტი არ ფიქსირდება. ამასთან, შემოწმების ფარგლებში ვერ იქნა მიღებული ინფორმაცია სმფ-ის ნაშთების შესახებ. აღნიშნულის გათვალისწინებით, გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განისაზღვრა არაპირდაპირი მეთოდის გამოყენებით, კერძოდ, შემოწმების მიერ დადგინდა აღმოსავლეთ ევროპის ქვეყნებში მსგავსი საქმიანობით დაკავებული კომპანიების საქმიანობის მარჟა (21%), ასევე, შესწავლილ იქნა გადამხდელის ფულადი სახსრების მოძრაობა და განისაზღვრა განკარგვადი თანხა, რომელიც ჩაითვალა დირექტორზე გაცემულ ხელფასად

გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და ჯარიმა.

გადასახადის გადამხდელს საინფორმაციო ბარათში მონიშნული ჰქონდა 2025 წლის ოქტომბრის თვის (დღგ, ყოველთვიური მოგების გადასახადი) წარმოსადგენი დეკლარაცია, რაც არ წარმოადგინა სავადო თარიღში. აღნიშნული საგადასახადო სამართალდარღვევის ფაქტზე შედგენილ იქნა საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი და დაჯარიმებულ იქნა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შესაბამისადსხვა.

 

გადაწყვეტილება

პირველ სადავო საკითხთან დაკავშირებით, დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს, გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის გათვალისწინებით, ყოველმხრივ შეისწავლოს/გამოიკვლიოს სადავო საკითხი, დაადგინოს საქმის ფაქტობრივი გარემოებები, მათ შორის, განსახილველ საკითხთან დაკავშირებით მიმართოს საგამოძიებო სამსახურს და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება); დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

 

დასაბუთება

შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 73(5); 101; 154; 291