საქალაქო სასამართლოს გადაწყვეტილება N 3/428-23
📜 საკანონმდებლო ნორმები
📄 სრული ტექსტი
საქმე N 3/428-23
17 დეკემბერი, 2025 წელი
გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა
ს ა ქ ა რ თ ვ ე ლ ო ს ს ა ხ ე ლ ი თ
ქ. ქუთაისი
ქუთაისის საქალაქო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა კოლეგია
მოსამართლე - ტარიელ ბალაბანიშვილი
სხდომის მდივანი - თეონა კაპანაძე
მოსარჩელე - სს - ,,---------‘’ ;
წარმომადგენლები - ----------;
მოპასუხე - სსიპ შემოსავლების სამსახური;
წარმომადგენელი - ----------;
მოპასუხე – საქართველოს ფინანსთა სამინისტრო; (დავების განხილვის საბჭო)
წარმომადგენელი - ---------;
დავის საგანი - ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტების ბათილად ცნობა;
ა ღ წ ე რ ი ლ ო ბ ი თ ი ნ ა წ ი ლ ი :
1. სასარჩელო მოთხოვნა:
1.1. ბათილად იქნეს ცნობილი სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2021 წლის 18 ივნისის N 094–82 საგადასახადო მოთხოვნა;
1.2. ბათილად იქნეს ცნობილი სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2021 წლის 2 აგვისტოს N 25278 ბრძანება;
1.3. ბათილად იქნეს ცნობილი საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს 2021 წლის 10 დეკემბრის N 14342/2/2021 გადაწყვეტილება.
სარჩელის თანახმად:
შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2021 წლის 14 ივნისის N 19083 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა შპს „-----“ (ს/ნ -----) საქმიანობის კამერალური თემატური საგადასახადო შემოწმება გადამხდელის მიერ მოგების გადასახადის ყოველთვიური დეკლარაციების 25-ე გრაფის ნაწილში. კერძოდ, 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე მიღებული წმინდა მოგებიდან დივიდენდის განაწილებისას ამავე საანგარიშო პერიოდების მიხედვით დარიცხული და გადახდილი მოგების გადასახადის ჩათვლის სისწორის დადგენის მიზნით. საგადასახადო შემოწმების შედეგებზე 2021 წლის 15 ივნისს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2021 წლის 17 ივნისის N19696 ბრძანება და 18 ივნისის N 094-82 საგადასახადო მოთხოვნა. რომლის მიხედვით მოსარჩელეს ბიუჯეტში გადასახდელად დამატებით განესაზღვრა სულ 1 558 163 ლარი, მათ შორის ძირითადი გადასახადი 1 016 952 ლარი, ჯარიმა 505 035 ლარი და საურავი 36 176 ლარი.
მოსარჩელის მიერ აღნიშნული საგადასახადო მოთხოვნა გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომლის 02.08.2021 წლის N 25278 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოში.
საქართველოს ფინანასთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს 2021 წლის 10 დეკემბრის N 14342/2/2021 გადაწყვეტილებით მოსარჩელის საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.
ადმინისტრაციული ორგანოს ზემოთ მითითებული ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტები მოსარჩელეს მიაჩნია უკანონოდ, რის გამოც სარჩელით მომართა სასამართლოს მათი ბათილად ცნობის მოთხოვნით.
2. მოპასუხეების პოზიცია:
2.1. სსიპ შემოსავლების სამსახურის წარმომადგენლმა წერილობით წარმოდგენილ შესაგებელში და სასამართლო სხდომაზე სარჩელი არ სცნო და მოითხოვა უსაფუძვლობის გამო სარჩელის დაკმაყოფილებაზე უარის თქმა.
2.2. საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს (დავების განხილვის საბჭო) წარმომადგენლმა წერილობით წარმოდგენილ შესაგებელში და სასამართლო სხდომაზე სარჩელი არ სცნო და მოითხოვა, რომ არ დაკმაყოფილდეს სარჩელი უსაფუძვლობის გამო.
3. დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებები:
3.1. შეზღუდული პასუხისმგებლობის საზოგადოება „-----“ - (საფირმო სახელწოდების ცვლილებამდე. „-----“) რეგისტრირებულია 2008 წლის 14 ივლისიდან და მინიჭებული აქვს საიდენტიფიკაციო ნომერი: -----. მისი იურიდიული მისამართია:
საქართველო, -----. მარეგისტრირებელი ორგანო: ----- საგადასახადო ინსპექცია.
სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:
ამონაწერი მეწარმეთა და არასამეწარმეო (არაკომერციული) იურიდიული პირების რეესტრიდან (განაცხადის რეგისტრაციის ნომერი, მომზადების თარიღი: ----- );
- შპს „-----“ პარტნიორთა 2020 წლის 15 ოქტომბრის კრების ოქმი.
3.2. საქართველოს ფინანასთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის მიერ განხორციელდა შპს „-----“ (ს/ნ -----) საგადასახადო შემოწმება, რომელზეც 2021 წლის 15 ივნისს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი N 1938; შემოწმების პერიოდად განისაზღვრა 01.12.2019 - 01.07.2020წ.
2021 წლის 15 ივნისის N 1938 საგადასახადო შემოწმების აქტის თანახმად - შპს „-----“ (ს/ნ -----) მიერ 2017-2020 წლებში წარდგენილი მოგების გადასახადის დეკლარაციების შესწავლის შედეგად დადგინდა, რომ 2017 წლის 1 იანვრამდე მიღებული მოგების განაწილება, რაზეც ამავდროულად განხორციელებული აქვს მოგების გადასახადის ჩათვლა, აღემატება 2017 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით არსებულ გაუნაწილებელი მოგების ნაშთს. საწარმოს მრავალმხრივ მიეცა წინადადება, რომ გადაეხედა/განეხილა მის მიერ განხორციელებული საქმიანობიდან გამომდინარე დეკლარირებული/დასადეკლარირებელი საგადასახადო ვალდებულებების მოქმედ კანონმდებლობასთან შესაბამისობა, მათ შორის 2019-2020წ.წ. საგადასახადო ვალდებულებების სწორად განესაზღვრა და განეხორციელებინა მოგების გადასახადის დეკლარაციების კორექტირება/დაზუსტება. 2019 წლის 1 ნოემბერს გასაჯაროებული (https://reportal.ge) აუდიტორული კომპანიის მიერ მომზადებული 2018 წლის ფინანსური ანგარიშგების მიხედვით, გაუნაწილებელი მოგება 2017 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით შეადგენს 12 555 595 ლარს. როგორც 2018 წლის წარდგენილი ანგარიშგებაში არის მითითებული, აღნიშნული ანგარიშგება არის პირველი ფინანსური ანგარიშგება, რომელიც მომზადდა ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების შესაბამისად. ვინაიდან წინა წლების შესადარისი მონაცემები არ იყო აუდირებული, ჩატარებულია ალტერნატიული პროცედურები იმაში დასარწმუნებლად, რომ საწყისი ნაშთები არ მოიცავს უზუსტობებს. გადამხდელის მიერ 2017-2020 წლებში მიღებული ჩათვლა აღემატება აღნიშნულ ანგარიშგებაში 2017 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით არსებულ გაუნაწილებელი მოგების ნაშთს გადამხდელს აღნიშნული რისკის შესახებ ეცნობა 2020 წელს და მიეცა რეკომენდაცია მოგების გადასახადის დეკლარაციების დაზუსტების შესახებ. 2021 წლის 11 თებერვალს გასაჯაროებულ 2018 წლის კორექტირებულ ანგარიშგებაში 2017 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით გაუნაწილებელი მოგება დაფიქსირებულია 18 327 390 ლარი. აღნიშნულ ანგარიშგებაში კორექტირებულია მხოლოდ გასანაწილებელი მოგების ოდენობა, დებიტორული დავალიანებების რეზერვების შემცირების ხარჯზე. აღნიშნული კორექტირების შესახებ ფინანსურ ანგარიშგებაში, პირობითი მოსაზრების საფუძველში მითითებულია, რომ ჩატარდა ალტერნატიული პროცედურები, რათა დარწმუნებულიყვნენ ვადაგადაცილების დღეების ნამდვილობაში, თუმცა ვერ დარწმუნდნენ საკმარისად სარწმუნოა თუ არა ვადაგადაცილებული მოთხოვნებისა და მათთან დაკავშირებული საეჭვო მოთხოვნების ანარიცხების მოცულობა აღნიშნული პერიოდისათვის. ამასთან აღსანიშნავია, რომ დასკვნის მიხედვით, აღნიშნული კორექტირების გარდა, ფინანსური ანგარიშგება სამართლიანად ასახავს კომპანიის ფინანსურ მდგომარეობას. 2021 წლის 11 თებერვალს გასაჯაროებული კორექტირებული ფინანსური დასკვნით არ დასტურდება საკმარისად სარწმუნოა თუ არა ვადაგადაცილებული მოთხოვნების და მასთან დაკავშირებული საეჭვო ანარიცხების მოცულობა. შესაბამისად, აღნიშნულის შესწავლის მიზნით შპს „-----“ მრავალჯერ იქნა მოთხოვნილი ინფორმაცია/დოკუმენტაცია 2017 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით არსებული დებიტორული მოთხოვნების შესახებ, რათა შემოსავლების სამსახური დარწმუნებულიყო დებიტორული მოთხოვნების სავაჭრო ანარიცხების მოცულობაში. გადამხდელის მიერ ვერ მოხერხდა ინფორმაციის წარდგენა, მათ შორის სერვერის დაზიანების გამო. ამასთან, აღნიშნული ინფორმაციის მიღების მიზნით გადამხდელისთვის შეთავაზებულ იქნა ინფორმაციის მოძიების ალტერნატიული გზები, მათ შორის ფინანსური ანგარიშგების შემდგენელი პირისგან, რაც ასევე უშედეგოდ დასრულდა. გადამხდელის მტკიცებულებას წარმოადგენს მხოლოდ 2021 წელს შედგენილი ფინანსური ანგარიშგება. აღნიშნული ფაქტობრივი გარემოებებიდან და საკანონმდებლო ნორმებიდან გამომდინარე, საკითხის შესწავლის ფარგლებში დგინდება, რომ საგადასახადო მიზნებისთვის, გაუნაწილებელ მოგებად 2017 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით მიჩნეულ უნდა იქნეს 12 555 595 ლარი (რომლის დადგენის დროსაც საწყისი ნაშთები არ მოიცავდა არსებით უზუსტობებს). შესაბამისად, გადამხდელის მიერ მოგების გადასახადში ჩათვლას დაექვემდებარა მხოლოდ 2017 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით არსებული გაუნაწილებელი მოგების განაწილებისას გაანგარიშებული მოგების გადასახადის თანხა. 2017 წლის 1 იანვრიდან 2020 წლის ივნისის ჩათვლით პერიოდზე განაწილებული მოგება შეადგენს 18 318 345 ლარს. აღნიშნულიდან 12 555 595 ლარის მოგების განაწილებისას შეულძია განახორციელოს მოგების გადასახადი ჩათვლა, ხოლო 5 762 750 ლარის დივიდენდის განაწილებისას განხორციელებული მოგების გადასახადის ჩათვლა ექვემდებარება გაუქმებას. შესაბამისად, შპს „-----“ (ს/ნ -----) ერიცხება ძირითადი მოგების გადასახადი 1 016 952 ლარი (2019 წლის პერიოდზე - 925 264 ლარი, ხოლო 2020 წლის პერიოდზე 91 688 ლარი) და ჯარიმა სსკ-ის 275-ე მუხლის მიხედვით 505 035 ლარი.
2021 წლის 15 ივნისის N 1938 საგადასახადო შემოწმების აქტის საფუძველზე შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტმა 2021 წლის 18 ივნისს გამოსცა საგადასახადო მოთხოვნა N 094-82, რომლის თანახმად შპს „-----“ (ს/ნ -----) დაერიცხა საგადასახადო დავალიანება სულ 1 558 162.67 ლარის ოდენობით, აქედან გადასახადი მოგების გადასახადი 1 016 952 ლარი, ჯარიმა 505 035 ლარი, საურავი 36 175.67 ლარი.
2021 წლის 18 ივნისის საგადასახადო მოთხოვნა N 094-82 გასაჩივრდა სსიპ შემოსავლების სამსახურში. სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2021 წლის 2 აგვისტოს N 25278 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.
2021 წლის 18 ივნისის საგადასახადო მოთხოვნა N 094-82 და სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2021 წლის 2 აგვისტოს N 25278 ბრძანება გასაჩივრდა საქართველოს ფინანასთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოში, რომლის 2021 წლის 10 ოქტომბრის N 14342/2/2021 გადაწყვეტილებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.
სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:
- 2021 წლის 15 ივნისის N 1938 საგადასახადო შემოწმების აქტი;
- 2021 წლის 18 ივნისის საგადასახადო მოთხოვნა N 094-82;
- 2021 წლის 2 აგვისტოს N 25278 ბრძანება;
- 2021 წლის 10 ოქტომბრის N 14342/2/2021 გადაწყვეტილება.
3.3. სასამართლოში მოწმის სახით დაკითხულ ----- (სსიპ შემოსავლების სამსახურის აუდიტორი) დაადასტურა 2021 წლის 15 ივნისის N 1938 საგადასახადო შემოწმების აქტის სისწორე და შინაარსი. დამატებით კი განმარტა, რომ შპს „-----“ (ს/ნ -----) განმეორებითი ფინანსური ანგარიშგებისა და დამოუკიდებელი აუდიტორის დასკვნა, რომელიც შედგენილი იყო შპს „-----“ მიერ, საგადასახდო შემოწმებისას არ იქნა გაზიარებული იმ მიზეზით, რომ აღნიშნული დასკვნა შედგენილი იყო შპს „-----“ (ს/ნ -----) დებიტორული მოთხოვნების შესრულების ოდენობის ზრდის ისეთი სავარაუდო მოლოდინების საფუძველზე, რომლებიც არ დასტურდებოდა რაიმე მტკიცებულებებით. შესაბამისად, აღნიშნული მიზეზით შემმოწმებელმა სარწმუნოდ მიიჩნია და გაიზიარა შპს „-----“ (ს/ნ -----) პირველადი ფინანსური ანგარიშგებისა და დამოუკიდებელი აუდიტორის დასკვნა, რომელიც ასევე შედგენილი იყო შპს „-----“ მიერ და რომლის მიხედვითაც გაუნაწილებელი მოგების ნაშთი 2017 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით შეადგენდა 12 555 595 ლარს. გარდა ამისა მოწმემ მიუთითა, რომ იმ შემთხვევაში თუ შემმოწმებელი გაიზიარებდა შპს „-----“ (ს/ნ -----) განმეორებითი ფინანსური ანგარიშგებისა და დამოუკიდებელი აუდიტორის დასკვნას, რომელიც ასევე შედგენილი იყო შპს „-----" მიერ და რომლის მიხედვითაც გაუნაწილებელი მოგების ნაშთი 2017 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით შეადგენდა 18 327 390 ლარს, მაშინ საგადასახადო შემოწმების შედეგად მოგების გადასახადის დამატებით დარიცხვა აღარ მოხდებოდა. მოწმემ დამატებით ასევე განმარტა, რომ შემმომწმებელი თავად ვერ განსაზღვრავდა 2017 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით შპს „-----“ (ს/ნ -----) გაუნაწილებელი მოგების ნაშთის ოდენობას, ვინაიდან იმ საანგარიშო პერიოდზე საგადასახადო შემოწმების უფლება არ აქვს შემოსავლების სამსახურს. აღნიშნულიდან გამომდინარე შემმომწმებელს – საგადასახადო შემოწმება შეეძლო ჩაეტარებინა მხოლოდ დამოუკიდებელი აუდიტორის მიერ შპს „-----“ (ს/ნ -----) ფინანსური აუდიტის საფუძველზე შედგენილი აუდიტორული დასკვნის მიხედვით.
სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:
- მოწმე ----- ჩვენება (იხ. სასამართლოს სხდომის ოქმი 30.10.2025წ.).
3.4. 2017 წლის 31 დეკემბერს დასრულებული წლისათვის შპს „-----“ (ს/ნ -----) სპეციალური დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების თანახმად, რომელიც დამტკიცდა 2018 წლის 29 სექტემბერს ხელმძღვანელობის სახელით, 2016 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით შპს „-----“ (ს/ნ -----) გაუნაწილებელი მოგება/ზარალი განისაზღვრა 19 708 526 ლარით.
შპს „-----“ დამოუკიდებელ აუდიტორთა 2018 წლის 30 სექტემბრის წერილით დგინდება, რომ დამოუკიდებელი აუდიტორები გაეცნენ 2017 წლის 31 დეკემბერს დასრულებული წლისათვის შპს „-----“ (ს/ნ -----) სპეციალური დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგებას და გამოხატავენ პოზიციას შემდეგზე: კომპანიამ მოამზადა ანგარიშგება ბუღალტრული აღრიცხვის, ანგარიშგებისა და აუდიტის შესახებ საქართველოს კანონის მოთხოვნების შესაბამისად. ამასთან, დამოუკიდებელი აუდიტორები მიუთითებენ, რომ ისინი არ გამოხატავენ რაიმე ტიპის მოსაზრებას მმართველობის ანგარიშგებასთან დაკავშირებთ. მათი, როგორც აუდიტორების პასუხისმგებლობა განსაზღვრულია მხოლოდ იმით, რომ გაეცნენ მმართველობის ანგარიშგებას და შეაფასეს რამდენად თანმიმდევრულია სხვა ინფორმაცია ფინანსურ ანგარიშგებასთან და რამდენად შეიცავს ყველა იმ ინფორმაციას, რაც დადგენილია ბუღალტრული აღრიცხვის, ანგარიშგებისა და აუდიტის შესახებ საქართველოს კანონით.
სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:
2017 წლის 31 დეკემბერს დასრულებული წლისათვის შპს „-----“ (ს/ნ -----) სპეციალური დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგება;
- შპს „-----“ - დამოუკიდებელ აუდიტორთა 2018 წლის 30 სექტემბრის წერილი.
3.5. შპს „-----“ (ს/ნ ----- ) 2018 წლის 31 დეკემბრის მმართველობითი ანგარიშგების აუდიტის საფუძველზე, შპს „-----“ მიერ, 2019 წლის 30 სექტემბერს შედგენილ იქნა შპს „-----“ (ს/ნ -----) ფინანსური ანგარიშგებისა და დამოუკიდებელი აუდიტორის დასკვნა. აღნიშნული „2018 წლის 31 დეკემბრის მმართველობითი ანგარიშგების“ თანახმად, შპს „-----“ გაუნაწილებელი მოგება 2017 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით განისაზღვრა 12 555 595 ლარით.
შპს „-----“ (ს/ნ -----) 2018 წლის 31 დეკემბრის მმართველობითი ანგარიშგების მიხედვით, შპს „-----“ (ს/ნ -----) ხელმძღვანელობა პასუხისმგებელია მმართველობითი ანგარიშგების მომზადებაზე, რომელიც მომზადებულია ბუღალტრული აღრიცხვის, ანგარიშგებისა და აუდიტის შესახებ საქართველოს კანონის საფუძველზე.
შპს „-----“ 2019 წლის 30 სექტემბრის დასკვნის მიხედვით, შპს „-----“ მიერ ჩატარდა თანდართული ფინანსური ანგარიშგების (შპს „-----“ 2018 წლის 31 დეკემბრის მმართველობითი ანგარიშგება) აუდიტი, რომელიც მოიცავს ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებას 2018 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, მოგება - ზარალის და სხვა სრული შემოსავლის ანგარიშგებას, კაპიტალში ცვლილების ანგარიშგებას, ფულადი სახსრების მოძრაობის ანგარიშგებებს ამავე თარიღით დასრულებული წლისათვის, აგრეთვე ბუღალტრული აღრიცხვის პოლიტიკის პრინციპებსა და სხვა განმარტებით შენიშვნებს. დამოუკიდებელი აუდიტორის აზრით, თანდართულის ფინანსური ანგარიშგება (შპს „-----“ 2018 წლის 31 დეკემბრის მმართველობითი ანგარიშგება), ყველა არსებითი ასპექტის გათვალისწინებით, სამართლიანად ასახავს კომპანიის მდგომარეობას 2018 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით, მის ფინანსურ საქმიანობას და ფულის მოძრაობას ამავე თარიღით დასრულებული წლისთვის ფინანასური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების შესაბამისად.
აღნიშნული დასკვნის თანახმად ასევე დგინდება, რომ 2018 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით მომზადებული ფინანსური ანგარიშგება, რომელიც მომზადდა ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების შესაბამისად („ფასს“) და ვინაიდან წინა წლებში შესადარისი მონაცემები არ არის აუდირებული, შპს „-----“ - დამოუკიდებელ აუდიტორმა ჩაატარა ალტერნატიული პროცედურები იმაში დასარწმუნებლად, რომ საწყისი ნაშთები არ მოიცავს არსებით უზუსტობებს. ამასთან, შპს „-----“ დამოუკიდებელი აუდიტორის მიერ ჩატარებული პროცედურების შედეგად არ გამოვლენილა არსებითი ცდომილება.
სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:
შპს „-----“ (ს/ნ -----) 2018 წლის 31 დეკემბრის მმართველობითი ანგარიშგება;
შპს „-----“ 2019 წლის 30 სექტემბრის დამოუკიდებელ აუდიტორთა დასკვნა.
3.6. შპს „-----“ - დამოუკიდებელი აუდიტორების მიერ, 2020 წლის 30 დეკემბერს შედგენილ იქნა შპს „-----“ (ს/ნ -----) განმეორებითი ფინანსური ანგარიშგებისა და დამოუკიდებელი აუდიტორის დასკვნა, რომელიც მოიცავს შპს „-----“ (ს/ნ -----) ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებას 2018 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით. აღნიშნული „2018 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით ფინანსური ანგარიშგების“ თანახმად, შპს „-----“ გაუნაწილებელი მოგება 2017 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით განისაზღვრა 18 327 390 ლარით.
შპს „-----“ - დამოუკიდებელი აუდიტორების 2020 წლის 30 დეკემბრის დასკვნის მიხედვით, შპს „-----“ (ს/ნ -----) ფინანსური ანგარიშგების აუდიტი შედგება 2018 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით მომზადებული ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგებისგან, აღნიშნული თარიღით დამთავრებული წლის სრული შემოსავლის ანგარიშგების, საკუთარი კაპიტალის ცვლილებების ანგარიშგებისა და ფულადი ნაკადების ანგარიშგებისაგან, ასევე ფინანსურ ანგარიშგებაზე დართული შენიშვნებისაგან, მათ შორის, ყველა მნიშვნელოვანი სააღრიცხვო პოლიტიკის მოკლე მიმოხილვისგან. დამოუკიდებელ აუდიტორთა აზრით, თანდართული ფინანსური ანგარიშგება (შპს „-----“ ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება 2018 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით), გარდა პირობითი მოსაზრების საფუძვლის აბზაცში ასახული საკითხების შესაძლო ეფექტისა, ყველა არსებითი ასპექტის გათვალისწინებით, სამართლიანად ასახავს კომპანიის ფინანსურ მდგომარეობას 2018 წლის 31 დეკემბერის მდგომარეობით, აგრეთვე მისი საქმიანობის ფინანსურ შედეგებსა და ფულადი სახსრების მოძრაობას იმ წლისთვის, რომელიც დასრულდა მოცემული თარიღით, ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების („ფასს სტანდარტები“) შესაბამისად.
შპს „-----“ - დამოუკიდებელი აუდიტორების 2020 წლის 30 დეკემბრის დასკვნის პირობითი მოსაზრების საფუძველში მითითებულია შემდეგი: 2017 წლის დასაწყისში კომპანიამ შეცვალა სააღრიცხვო პროგრამა და გადავიდა ორისიდან 1C-ზე. დაკვირვების შედეგად დადგინდა, რომ კომპანიამ მოთხოვნებთან დაკავშირებული გადახდას დაქვემდებარებული და ვადაგადაცილების დღეების მონაცემთა მიგრაცია მოახდინა არასრულყოფილად, რამაც გამოიწვია ის, რომ საინფორმაციო სისტემაში 2017 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით სწორად არ აისახა ინფორმაცია ვადაგადაცილების დღეების შესახებ. დამოუკიდებელ აუდიტორებმა ჩაატარეს ალტერნატიული პროცედურები, რათა დარწმუნებულიყვნენ ვადაგადაცილების დღეების ნამდვილობაში, თუმცა სრულად ვერ დარწმუნდნენ. საკმარისად სარწმუნოა თუ არა ვადაგადაცილებული მოთხოვნებისა და მათთან დაკავშირებული საეჭვო მოთხოვნების ანარიცხების მოცულობა აღნიშნული პერიოდისათვის. ახალ პროგრამაზე გადასვლის პერიოდისათვის კომპანიის საინფორმაციო სისტემაში ვადაგადაცილებულ დღეებთან დაკავშირებით სანდო ინფორმაციის არასაკმარისობის გამო, დამოუკიდებელმა აუდიტორმა ვერ დაადგინა ვადაგადაცილებული მოთხოვნების რაოდენობისა და მათთან დაკავშირებული საეჭვო მოთხოვნების ანარიცხის მოცულობის, ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (,,ფასს სტანდარტები“) მოთხოვნებთან სრულად შესაბამისობა.
შპს „-----“ - დამოუკიდებელი აუდიტორების 2020 წლის 30 დეკემბრის დასკვნის თანახმად, დამოუკიდებელ აუდიტორებმა აღმოაჩინეს პროგრამული სხვაობები მოთხოვნებთან დაკავშირებული გადახდას დაქვემდებარებული და ვადაგადაცილებული დღეების მონაცემებში ახალ სააღრიცხვო პროგრამაზე გადასვლის მომენტისთვის. სხვა ინფორმაცია წარმოდგენილი კომპანიის წლიურ ანგარიშში (შპს „-----“ ფინანსური მდგომარეობის ანგარიშგება 2018 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით), შეიცავს მმართველობით ანგარიშგებას (შპს „-----“ 2018 წლის 31 დეკემბრის მმართველობითი ანგარიშგება).
სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:
- შპს „-----“ (ს/ნ -----) ფინანსური ანგარიშგება 2018 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით;
- შპს „-----“ 2020 წლის 30 დეკემბრის დამოუკიდებელი აუდიტორის დასკვნა.
3.7. სასამართლოში მოწმის სახით დაკითხულ ----- (შპს „-----“ მმართველი პარტნიორი და დირექტორი) დაადასტურა შპს „-----“ მიერ, 2019 წლის 30 სექტემბერს შედგენილი შპს „-----“ (ს/ნ -----) ფინანსური ანგარიშგებისა და დამოუკიდებელი აუდიტორის დასკვნის და 2020 წლის 30 დეკემბერს შედგენილი შპს „-----“ (ს/ნ -----) განმეორებითი ფინანსური ანგარიშგებისა და დამოუკიდებელი აუდიტორის დასკვნის სისწორე და შინაარსი. დამატებით კი განმარტა, რომ აღნიშნულ ორ დასკვნას შორის სხვაობა, რომელიც ეხება 2017 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით შპს „-----“ (ს/ნ -----) გაუნაწილებელი მოგების ოდენობის ზრდას, გამოწვეულია იმით, რომ განმეორებითი აუდიტორული დასკვნა შედგენილ იქნა შპს „-----“ (ს/ნ -----) დებიტორული ვალდებულებების (მოთხოვნების) შესრულების ოდენობის მოსალოდნელი გაზრდის საფუძველზე, რომლის თაობაზეც ინფორმაცია შპს „-----“ მიაწოდა თავად შესამოწმებელ პირმა შპს „-----“.
სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:
- მოწმე ----- ჩვენება (იხ. სასამართლოს სხდომის ოქმი 05.09.2025წ.).
3.8. სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 22 ოქტომბრის N ----- წერილით დგინდება, რომ შპს „-----“ (ს/ნ -----) 2008 – 2016 წლებში დეკლარირებული აქვს მოგების გადასახადი შემდეგი ოდენობებით: 2008 წელს - 108 814.0 ლარი; 2009 წელს - 342 419.4 ლარი; 2010 წელს - 549 171.8 ლარი; 2011 წელს - 1 124 195.1 ლარი; 2012 წელს - 1 061 543.4 ლარი; 2013 წელს - 640 340.9 ლარი; 2014 წელს 379 339.8 ლარი; 2015 წელს - 526 800.2 ლარი; 2016 წელს - 1 136 050.0 ლარი. სულ - 5 868 674.6 ლარი.
აღნიშნულიდან გამომდინარე დგინდება, რომ 2008 - 2016 წლებში შპს „-----“ (ს/ნ ----- ) დასაბეგრმა მოგებამ შეადგინა 39 124 497.33 ლარი (5 868 674.6 X 100 / 15 %), ხოლო დაბეგრილმა მოგებამ შეადგინა - 33 255 822.73 ლარი (39 124 497.33 ლარს - 5 868 674.6 ლარი).
სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:
სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 22 ოქტომბრის N ----- წერილი თანდართული ინფორმაციით.
3.9. სსიპ შემოსავლების სამსახურის მომსახურების დეპარტამენტის 2025 წლის 5 ნოემბრის N ----- წერილით და 2025 წლის 10 ნოემბრის N ----- წერილით დგინდება, რომ 2008 წლის 1 იანვრიდან 2016 წლის 31 დეკემბრის ჩათვლით საანგარიშო პერიოდში შპს „-----“ (ს/ნ ----- ) მიერ გაცემული დივიდენდის ოდენობა შეადგენს 11 096 075.63 ლარს, დაკავებული საშემოსავლო გადასახადი კი - 554 763.99 ლარს.
სასამართლო ეყრდნობა შემდეგ მტკიცებულებას:
- სსიპ შემოსავლების სამსახურის მომსახურების დეპარტამენტის 2025 წლის 5 ნოემბრის N ----- წერილი თანდართული ინფორმაციით;
- სსიპ შემოსავლების სამსახურის მომსახურების დეპარტამენტის 2025 წლის 10 ნოემბრისN ----- წერილი თანდართული ინფორმაციით.
სამოტივაციო ნაწილი
4. შემაჯამებელი სასამართლო დასკვნა:
საქმის მასალების შესწავლის, მხარეთა ახსნა - განმარტებების მოსმენის, წინამდებარე სარჩელის ფაქტობრივი და სამართლებრივი საფუძვლების შემოწმებისა და წარმოდგენილ მტკიცებულებათა შეფასების შედეგად, სასამართლო მივიდა იმ დასკვნამდე, რომ მოსარჩელე შპს „-----“ (ს/ნ -----) სარჩელი უნდა დაკმაყოფილდეს.
5. კანონები, რომლებითაც სასამართლომ იხელმძღვანელა:
საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსი; საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსი;
საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსი;
საქართველოს საგადასახადო კოდექსი.
6. სამართლებრივი შეფასება:
6.1. საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 22-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, სარჩელი შეიძლება აღიძრას ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობის მოთხოვნით.
საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის მე-2 მუხლის 1-ლი ნაწილის „დ” ქვეპუნქტის თანახმად, ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტი არის ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ ადმინისტრაციული კანონმდებლობის საფუძველზე გამოცემული ინდივიდუალური სამართლებრივი აქტი, რომელიც აწესებს, ცვლის, წყვეტს ან ადასტურებს პირის ან პირთა შეზღუდული წრის უფლებებსა და მოვალეობებს. ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ - სამართლებრივ აქტად ჩაითვლება აგრეთვე ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილება მის უფლებამოსილებას მიკუთვნებული საკითხის დაკმაყოფილებაზე განმცხადებლისათვის უარის თქმის შესახებ, ასევე ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ გამოცემული ან დადასტურებული დოკუმენტი, რომელსაც შეიძლება მოჰყვეს სამართლებრივი შედეგები.
ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობის საფუძვლები რეგლამენტირებულია საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 601 მუხლით, რომლის 1-ლი ნაწილი ადგენს, რომ ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტი ბათილია, თუ იგი ეწინააღმდეგება კანონს ან არსებითად დარღვეულია მისი მომზადებისა ან გამოცემის კანონმდებლობით დადგენილი სხვა მოთხოვნები. ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტის მომზადების ან გამოცემის წესის არსებით დარღვევად ჩაითვლება ადმინისტრაციულ სამართლებრივი აქტის გამოცემა ამ კოდექსის 32-ე, 34-ე მუხლით გათვალისწინებული წესის დარღვევით ჩატარებულ სხდომაზე ან კანონით გათვალისწინებული ადმინისტრაციული სახის დარღვევით, ანდა კანონის ისეთი დარღვევა, რომლის არარსებობის შემთხვევაში მოცემულ საქმეზე მიღებული იქნებოდა სხვაგვარი გადაწყვეტილება.
სასამართლო განმარტავს, რომ საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 32-ე მუხლის შესაბამისად დადგენილია, რომ სარჩელი ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობის გამოცხადების მოთხოვნით დასაბუთებულია, თუ ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტი კანონსაწინააღმდეგოა და ის პირდაპირ და უშუალო ზიანს აყენებს მოსარჩელის კანონიერ უფლებას ან ინტერესს ან უკანონოდ ზღუდავს მის უფლებას. ამასთან, ნებისმიერი ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტის კანონიერება მის ფორმალურ და მატერიალურ კანონიერებას უკავშირდება, რომელთაგან ერთ - ერთის არარსებობა ზემოაღნიშნულ სამართლებრივი შედეგის წინაპირობაა. აღნიშნულთან დაკავშირებით სასამართლო განმარტავს, რომ კონკრეტულ შემთხვევაში დავის საგანს ინდივიდუალურ - სამართლებრივი აქტის მატერიალური და ფორმალური კანონიერება წარმოადგენს.
ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტის ფორმალური კანონიერება დაკავშირებულია ადმინისტრაციული აქტის გამოცემის პროცესთან და მოითხოვს, რომ ის უფლებამოსილი ორგანოს მიერ მისი გამოცემისათვის კანონით გათვალისწინებული ადმინისტრაციული წარმოების სახის დაცვით და შესაბამისი ფორმით იქნეს გამოცემული. ადმინისტრაციული წარმოება, ეს არის ადმინისტრაციული ორგანოს საქმიანობა, რომელიც მიმართულია ადმინისტრაციული - სამართლებრივი აქტის მომზადების, გამოცემისა და აღსრულებისაკენ. ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსი ადმინისტრაციულ ორგანოს ავალდებულებს, გამოსცეს ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტი მარტივი ადმინისტრაციული წარმოების წესით - თუ კანონი კონკრეტულ შემთხვევაში არ ითვალისწინებს სხვა სახის ადმინისტრაციული წარმოების აუცილებლობას. საქმიანობის ამ პროცესში აუცილებელია მთელი რიგი ნორმების დაცვა, რომელიც თავმოყრილია ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის VI-IX თავში. მატერიალური კანონიერება კი აქტის შინაარსს უკავშირდება და მასში ასახული კონკრეტული ურთიერთობების მოწესრიგების, მისი გამოცემის სამართლებრივ საფუძველთან და ქვეყანაში მოქმედ საკანონმდებლო აქტებთან შესაბამისობის არსებობას მოითხოვს. კერძოდ, ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტი, როგორც სამართლის ნორმის კონკრეტიზაციის და ინდივიდუალიზაციის აქტი, სამართლის იმ ნორმებს უნდა შეესაბამებოდეს, რომელთა აღსრულებასაც ის ახდენს. ასევე, ის არ უნდა ეწინააღმდეგებოდეს ქვეყანაში მოქმედი სამართლის სხვა ნორმებსა და კონსტიტუციის ძირითად პრინციპებს. ამასთან, ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტის გამოცემის უფლებამოსილება, რამდენადაც ის საკანონმდებლო აქტის საფუძველზე და მის შესასრულებლად გამოიცემა, უნდა გამომდინარეობდეს თვით ამ სამართლებრივი აქტიდან, ამდენად, სასამართლო განმარტავს, რომ აქტის მატერიალურ კანონიერებას ზემოაღნიშნულ გარემოებათა ერთობლიობა ქმნის, ხოლო ასეთის არარსებობა მისი გაუქმების (ბათილად ცნობა, ძალადაკარგულად გამოცხადება) საფუძველია. მატერიალური კანონიერება ასევე მოიაზრებს დისკრეციული უფლებამოსილების გამოყენების მართლზომიერებას, თანაზომიერებისა და კონკრეტულობის პრინციპებს.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 64-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, საგადასახადო მოთხოვნა არის საგადასახადო ორგანოს ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტი, რომლის შესრულებაც სავალდებულოა ამ კოდექსით დადგენილი წესით. ამავე კოდექსის 299-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს მიერ პირის მიმართ ამ კოდექსის საფუძველზე მიღებული გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს დავის განმხილველ ორგანოში ამ თავით დადგენილი წესით. ამავე მუხლის მე-2 ნაწილი ადგენს, რომ საგადასახადო შემოწმების აქტი და მის საფუძველზე მიღებული გადაწყვეტილება საჩივრდება ამ დოკუმენტების საფუძველზე გამოცემულ საგადასახადო მოთხოვნასთან ერთად. საგადასახადო სამართალდარღვევის ოქმი/ბრძანება საჩივრდება ამ თავით დადგენილი წესით.
ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე გასაჩივრებული აქტები წარმოადგენს რა ადმინისტრაციულ - სამართლებრივ აქტებს, დავის განხილვისას უნდა შემოწმდეს გასაჩივრებული აქტების შესაბამისობა საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით დადგენილ აქტის გამოცემის მომწესრიგებელ შესაბამის ნორმებთან, ასევე სხვა საკანონმდებლო და კანონქვემდებარე ნორმატიული აქტების დებულებებთან. სასამართლო აქვე აღნიშნავს, რომ ვინაიდან მოსარჩელე აღნიშნულ აქტებს ასაჩივრებს ერთი და იმავე საფუძველზე მითითებით, სასამართლო, გასაჩივრებული აქტების კანონიერებას სარჩელის საფუძველთან მიმართებით შეამოწმებს მათ ერთობლიობაში.
6.2. საქართველოს კონსტიტუცია საგადასახადო კანონმდებლობას მიაკუთვნებს საქართველოს უმაღლეს სახელმწიფო ორგანოთა განსაკუთრებულ გამგებლობას (მე-7 მუხლის 1-ლი პუნქტის „ე“ ქვეპუნქტი), რითაც ხაზს უსვამს მის როლს სამართლებრივი სახელმწიფოს ფუნქციონირებაში. გადასახადების აკრეფის ფუნქცია სახელმწიფოსათვის სასიცოცხლო დანიშნულების ფუნქციაა. გადასახადები არის სახელმწიფო, თუ სხვადასხვა დონის ბიუჯეტის შევსების უმთავრესი წყარო და საჯარო ამოცანების განხორციელების ერთ - ერთი ძირითადი მატერიალური წინაპირობა.
საქართველოს კონსტიტუციის 67-ე მუხლის 1-ლი პუნქტი ადგენს, რომ სავალდებულოა გადასახადებისა და მოსაკრებლების გადახდა კანონით დადგენილი ოდენობითა და წესით. ამდენად, საქართველოს კონსტიტუცია გადასახადის გადამხდელს არა მხოლოდ გადასახადის შესაბამისი ოდენობით გადახდას ავალებს, არამედ გადასახადის გადახდისას კანონით დადგენილი წესის დაცვასაც სთხოვს. გადასახადის გადამხდელმა უნდა შეასრულოს შესაბამისი პროცედურები, ითანამშრომლოს საგადასახადო ორგანოებთან და მიაწოდოს მათ აუცილებელი ინფორმაცია, რომელიც მის ფინანსებსა და კერძო სფეროს უკავშირდება.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსი (საგადასახადო შემოწმებისათვის განსაზღვრულ შესამოწმებელ პერიოდში მოქმედი რედაქცია) საქართველოს კონსტიტუციის შესაბამისად განსაზღვრავს საქართველოს საგადასახადო სისტემის ფორმირებისა და ფუნქციონირების ზოგად პრინციპებს, გადასახადის გადამხდელისა და უფლებამოსილი ორგანოს სამართლებრივ მდგომარეობას, საგადასახადო სამართალდარღვევის სახეებს, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობის დარღვევისათვის პასუხისმგებლობას, უფლებამოსილი ორგანოს და მისი თანამდებობის პირების არამართლზომიერ ქმედებათა გასაჩივრების წესსა და პირობებს, საგადასახადო დავის გადაწყვეტის წესს და არეგულირებს საგადასახადო ვალდებულების შესრულებასთან დაკავშირებულ სამართლებრივ ურთიერთობებს (საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 1-ლი მუხლი).
საგადასახადო კოდექსის 255-ე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, პირის საქმიანობის საგადასახადო კონტროლს ახორციელებს მხოლოდ საგადასახადო ორგანო სხვა მაკონტროლებელ ორგანოებს და სამართალდამცავ ორგანოებს ეკრძალებათ პირის საქმიანობის საგადასახადო კონტროლის განხორციელება. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო კონტროლის სახეებია მიმდინარე კონტროლი და საგადასახადო შემოწმება. ამავე კოდექსის 262-ე მუხლის შესაბამისად, საგადასახადო შემოწმება შეიძლება იყოს კამერალური და გასვლითი.
საგადასახადო კოდექსის 263-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, კამერალური საგადასახადო შემოწმება ტარდება პირის საქმიანობის ადგილზე გაუსვლელად, საგადასახადო ორგანოში არსებული პირის დაბეგვრასთან დაკავშირებული ინფორმაციის, აგრეთვე გადასახადის გადამხდელისაგან მიღებული ახსნა - განმარტებისა და სააღრიცხვო დოკუმენტაციის საფუძველზე. ამავე კოდექსის 264-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად კი, გასვლითი საგადასახადო შემოწმება ტარდება საგადასახადო ორგანოს უფლებამოსილი პირის გადაწყვეტილების საფუძველზე.
ამდენად, საგადასახადო შემოწმება არის საგადასახადო კონტროლის ერთ - ერთი ფორმა, რომლის საფუძველზეც დგება საგადასახადო შემოწმების აქტი. ამასთან, საგადასახადო კოდექსის 268-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანოს უფლებამოსილი პირი იღებს საგადასახადო შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადების ან/და სანქციების დარიცხვის ან არდარიცხვის შესახებ გადაწყვეტილებას, რომლის ასლი წარედგინება გადასახადის გადამხდელს შესაბამის საგადასახადო მოთხოვნასთან ერთად.
საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის საფუძველზე, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 61-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, გადასახადის დარიცხვა გულისხმობს საგადასახადო ორგანოს მიერ კონკრეტული საგადასახადო პერიოდისათვის გადასახადის თანხის აღრიცხვასა და ასახვას გადასახადის გადამხდელის პირადი აღრიცხვის ბარათზე, რომლის წარმოების წესს განსაზღვრავს საქართველოს ფინანსთა მინისტრი.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 309-ე მუხლის 92-ე ნაწილის თანახმად, თუ რეზიდენტი საწარმო (გარდა ამ მუხლის 142-ე ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა) დივიდენდს გაანაწილებს 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგებიდან, მას უფლება აქვს, ჩაითვალოს ამ პერიოდების მიხედვით დარიცხული და გადახდილი მოგების გადასახადის თანხა, მაგრამ არაუმეტეს ამ კოდექსის 981 მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტის მიხედვით გადასახდელი თანხისა.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის (2017 წლის 1 იანვრის შემდეგ მოქმედი რედაქცია) მე-8 მუხლის 43-ე ნაწილის თანახმად, წმინდა მოგება არის მოგება, რომელიც შესაძლებელია განაწილდეს დივიდენდის სახით, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით. ამავე კოდექსის მე-12 ნაწილის მიხედვით, დივიდენდი არის აქციონერის/მოწილის მიერ აქციებიდან ან უფლებებიდან (წილებიდან) მიღებული (მათ შორის, პრივილეგირებული აქციებიდან პროცენტის სახის მიღებული) ნებისმიერი შემოსავალი, რომელიც მიიღება მოგების განაწილების შედეგად და რომელსაც იურიდიული პირი უნაწილებს აქციონერებს/მოწილეებს, კაპიტალში მათი კუთვნილი აქციების/წილების პროპორციულად ან პროპორციის დაცვის გარეშე.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის (2017 წლის 1 იანვრის შემდეგ მოქმედი რედაქცია) 981 მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, განაწილებული მოგება არის მოგება, რომელიც საწარმოს მიერ მის პარტნიორზე დივიდენდის სახით, ფულადი ან არაფულადი ფორმით ნაწილდება. ამავე კოდექსის 97-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, რეზიდენტი საწარმოს (გარდა ამ მუხლის მე-2, მე-8 და მე-9 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა) მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია: ა) განაწილებული მოგება. ამავე კოდექსის 98-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად კი, მოგების გადასახადის განაკვეთია 15 პროცენტი, გარდა ამ მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-100 მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, რეზიდენტის ერთობლივი შემოსავალი შედგება საქართველოში არსებული წყაროდან და საქართველოს ფარგლების გარეთ მიღებული შემოსავლებისაგან. ამავე კოდექსის 105-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად კი, ერთობლივი შემოსავლიდან გამოიქვითება ყველა ხარჯი, რომელიც დაკავშირებულია მის მიღებასთან, გარდა იმ ხარჯებისა, რომლებიც ამ კოდექსის თანახმად გამოქვითვას არ ექვემდებარება.
საქართველოს საგადასახადო კოდექსის (2025 წლის 1 იანვრამდე მოქმედი რედაქცია) 130-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, რეზიდენტი საწარმოს მიერ ფიზიკური პირისთვის, არასამეწარმეო (არაკომერციული) იურიდიული პირისთვის ან არარეზიდენტი საწარმოსთვის გადახდილი დივიდენდები იბეგრება გადახდის წყაროსთან გადასახდელი თანხის 5-პროცენტიანი განაკვეთით.
ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე სასამართლო განმარტავს, რომ 2017 წლის 1 იანვრამდე მოქმედი საგადასახადო კოდექსით განსაზღვრული დაბეგრილი მოგება, საგადასახადო კოდექსის 309-ე მუხლის 92-ე ნაწილის მიზნებისათვის უთანაბრდება 2017 წლის 1 იანვრის შემდეგ მოქმედი საგადასახადო კოდექსით განსაზღვრულ წმინდა მოგებას, ესე იგი იმ მოგებას, რომელიც შესაძლებელია განაწილდეს დივიდენდის სახით შემოსავლის გადასახადის ჩათვლით.
ამდენად, მოცემულ შემთხვევაში დავის სწორად გადასაწყვეტად არსებითი მნიშვნელობა აქვს დადგინდეს 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდებში შპს „-----“ დაბეგრილი მოგების ოდენობა და ამავე პერიოდში მის მიერ გაცემული დივიდენდის ოდენობა შემოსავლის გადასახადის ჩათვლით, რომელთა შორის სხვაობაც წარმოადგენს იმ წმინდა მოგებას (დივიდენდის განაწილებისათვის შემოსავლის გადასახადის ჩათვლით), რომლის განაწილების შემთხვევაშიც მას ექნება უფლება ჩაითვალოს მითითებული პერიოდების მიხედვით დარიცხული და გადახდილი მოგების გადასახადის თანხა.
6.3. მოცემულ შემთხვევაში დადგენილია, რომ საქართველოს ფინანასთა სამინისტროს შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის მიერ განხორციელდა შპს „-----“ (ს/ნ -----) საგადასახადო შემოწმება, რომელზეც 2021 წლის 15 ივნისს შედგა საგადასახადო შემოწმების აქტი N 1938. შემოწმების აქტის თანახმად კი, შპს „-----“ (ს/ნ ----- ) მხოლოდ 12 555 595 ლარის მოგების განაწილებისას შეეძლო განეხორციელებინა მოგების გადასახადის ჩათვლა, რის გამოც 5 762 750 ლარის დივიდენდის განაწილებისას განხორციელებული მოგების გადასახადის ჩათვლა დაექვემდებარა გაუქმებას. შესაბამისად, შპს „-----“ (ს/ნ -----) დაერიცხა ძირითად მოგების გადასახადი 1 016 952 ლარი (2019 წლის პერიოდზე - 925 264 ლარი, ხოლო 2020 წლის პერიოდზე 91 688 ლარი) და ჯარიმა სსკ-ის 275-ე მუხლის მიხედვით 505 035 ლარი.
ასევე დადგენილია, რომ შპს „-----“ (ს/ნ -----) განმეორებითი ფინანსური ანგარიშგებისა და დამოუკიდებელი აუდიტორის დასკვნა, რომელიც შედგენილი იყო შპს „-----“ მიერ, საგადასახდო შემოწმებისას არ იქნა გაზიარებული იმ მიზეზით, რომ აღნიშნული დასკვნა შედგენილი იყო შპს „-----“ (ს/ნ -----) დებიტორული მოთხოვნების შესრულების ოდენობის ზრდის ისეთი სავარაუდო მოლოდინების საფუძველზე, რომლებიც არ დასტურდებოდა რაიმე მტკიცებულებებით. შესაბამისად, აღნიშნული მიზეზით შემმოწმებელმა სარწმუნოდ მიიჩნია და გაიზიარა შპს „-----“ (ს/ნ -----) პირველადი ფინანსური ანგარიშგებისა და დამოუკიდებელი აუდიტორის დასკვნა, რომელიც ასევე შედგენილი იყო შპს „-----“ მიერ და რომლის მიხედვითაც გაუნაწილებელი მოგების ნაშთი 2017 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით შეადგენდა 12 555 595 ლარს. ამასთან, შემმოწმებელმა თავად ვერ განსაზღვრა 2017 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით შპს „-----“ (ს/ნ -----) გაუნაწილებელი მოგების ნაშთის ოდენობა და დაეყრდნო მხოლოდ შპს „-----“ (ს/ნ -----) ფინანსური აუდიტის საფუძველზე შედგენილ აუდიტორულ დასკვნას.
ასევე დადგენილია, რომ 2017 წლის 31 დეკემბერს დასრულებული წლისათვის შპს „-----“ (ს/ნ -----) სპეციალური დანიშნულების ფინანსური ანგარიშგების თანახმად, 2016 წლის 31 დეკემბრის მდგომარეობით შპს „-----“ (ს/ნ -----) გაუნაწილებელი მოგება/ზარალი განისაზღვრა 19 708 526 ლარით. ამასთან, შპს „-----“ (ს/ნ -----) პირველადი აუდიტის საფუძველზე შპს „-----“ მიერ შედგენილი დასკვნის თანახმად კი, „-----“ გაუნაწილებელი მოგება 2017 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით განისაზღვრა 12 555 595 ლარით, ხოლო შპს „-----“ (ს/ნ -----) განმეორებითი აუდიტის საფუძველზე შპს „-----“ მიერ შედგენილი დასკვნის თანახმად შპს „-----“ (ს/ნ -----) გაუნაწილებელი მოგება 2017 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით განისაზღვრა 18 327 390 ლარით.
წარმოდგენილი მტკიცებულებებითა და მოწმეთა ჩვენებებით ასევე დგინდება, რომ 2017 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით შპს „-----“ (ს/ნ -----) გაუნაწილებელი მოგების ოდენობებს შორის სხვაობა ნამდვილად ემყარება შპს „-----“ (ს/ნ -----) დებიტორული მოთხოვნების შესრულების ოდენობის ზრდის სავარაუდო მოლოდინებს, რასთან დაკავშირებითაც დამოუკიდებელ აუდიტორებმა ჩაატარეს ალტერნატიული პროცედურები, რათა დარწმუნებულიყვნენ ვადაგადაცილების დღეების ნამდვილობაში, მაგრამ სრულად ვერ დარწმუნდნენ საკმარისად სარწმუნოა თუ არა ვადაგადაცილებული მოთხოვნებისა და მათთან დაკავშირებული საეჭვო მოთხოვნების ანარიცხების მოცულობა აღნიშნული პერიოდისათვის. ამასთან, ახალ პროგრამაზე გადასვლის პერიოდისათვის კომპანიის საინფორმაციო სისტემაში ვადაგადაცილებულ დღეებთან დაკავშირებით სანდო ინფორმაციის არასაკმარისობის გამო, დამოუკიდებელ აუდიტორმა ვერ დაადგინა ვადაგადაცილებული მოთხოვნების რაოდენობისა და მათთან დაკავშირებული საეჭვო მოთხოვნების ანარიცხის მოცულობის, ფინანსური ანგარიშგების საერთაშორისო სტანდარტების (ფასს სტანდარტები) მოთხოვნებთან სრულად შესაბამისობა.
სასამართლო მიუთითებს, საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96-ე მუხლზე, რომლის 1-ლი ნაწილის შესაბამისად, ადმინისტრაციული ორგანოს ვალდებულებას წარმოადგენს საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებათა გამოკვლევა. სწორედ საქმის გარემოებათა შეფასებისა და ურთიერთშეჯერების საფუძველზე უნდა იქნეს ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ გადაწყვეტილება მიღებული. ამავე კოდექსის 97-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, საქმის გარემოებებიდან გამომდინარე ადმინისტრაციული ორგანო უფლებამოსილია:
ა) გამოითხოვოს დოკუმენტები;
ბ) შეაგროვოს ცნობები;
გ) მოუსმინოს დაინტერესებულ მხარეებს;
დ) დაათვალიეროს მოვლენის ან შემთხვევის ადგილი;
ე) დანიშნოს ექსპერტიზა;
ვ) გამოიყენოს აუცილებელი დოკუმენტები და აქტები;
ზ) მტკიცებულებათა შეგროვების, გამოკვლევისა და შეფასების მიზნით მიმართოს კანონმდებლობით გათვალისწინებულ სხვა ზომებს. აღნიშნული ნორმის განმარტებიდან ჩანს, რომ ადმინისტრაციულმა ორგანომ ყოველმხრივ უნდა გამოიკვლიოს, სწორად შეაფასოს საქმისათვის არსებითი მნიშვნელობის მქონე გარემოებები და ისე გამოსცეს ადმინისტრაციული აქტი.
დასახელებულ ნორმათა ანალიზის საფუძველზე, სასამართლო განმარტავს, რომ ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია სრულფასოვნად გამოიყენოს მისთვის ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსით მინიჭებული უფლებამოსილება და გადაწყვეტილების მიღებისას იმსჯელოს საკითხის იმგვარად გადაწყვეტაზე, რომ არ შეილახოს დაინტერესებული პირის (განმცხადებლის ან/და სხვა პირის) კანონით გარანტირებული უფლებები. იმისათვის, რომ ადმინისტრაციული ორგანოს მიერ მიღებული გადაწყვეტილება იყოს კანონშესაბამისი, ინდივიდუალურ ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტის გამოცემის მნიშვნელოვანი და სავალდებულო წინაპირობაა საქმისათვის მნიშვნელობის მქონე ყველა გარემოების გამოკვლევა, გაანალიზება, შესწავლა და გადაწყვეტილების მიღება ამ გარემოებათა შეფასების შედეგად, რათა თავიდან იქნეს აცილებული ადმინისტრაციული ორგანოს წინააღმდეგობრივი და დაუსაბუთებელი დასკვნის საფუძველზე ადმინისტრაციული აქტის გამოცემა.
სასამართლო მიუთითებს, რომ წარმოდგენილი მტკიცებულებებით ასევე უტყუარად დასტურდება, რომ 2008 - 2016 წლებში შპს „-----“ (ს/ნ -----) დასაბეგრმა მოგებამ შეადგინა 39 124 497.33 ლარი, ხოლო დაბეგრილმა მოგებამ შეადგინა - 33 255 822.73 ლარი. ამასთან, 2008 წლის 1 იანვრიდან 2016 წლის 31 დეკემბრის ჩათვლით საანგარიშო პერიოდში შპს „-----“ (ს/ნ -----) მიერ გაცემული დივიდენდის ოდენობა შეადგენს 11 096 075.63 ლარს, დაკავებული საშემოსავლო გადასახადი კი - 554 763.99 ლარს.
აღნიშნულიდან გამომდინარე კი დგინდება, რომ 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდებში შპს „-----“ (ს/ნ ----- ) დაბეგრილი მოგების ოდენობასა და ამავე პერიოდში მის მიერ შემოსავლის გადასახადის ჩათვლით გაცემული დივიდენდის ოდენობას შორის სხვაობა შეადგენს 21 604 983.11 ლარს (33 255 822.73 – 11 096 075.63 - 554 763.99).
შესაბამისად, ზემოაღნიშნული საკანონმდებლო ნორმებისა და მტკიცებულებათა ერთობლივი ანალიზის საფუძველზე დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით სასამართლოს მიაჩნია, რომ შპს „-----“ (ს/ნ ----- ) უფლება ჰქონდა სადავო აქტებით დადგენილი 18 318 345 ლარის ოდენობის დივიდენდის განაწილებისას, როგორც 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგებიდან განაწილებული დივიდენდისა, სრულად ჩაეთვალა ამავე საანგარიშო პერიოდების მიხედვით დარიცხული და გადახდილი მოგების გადასახადის თანხა.
რაც შეეხება მოპასუხეთა მითითებას საგადასახადო კოდექსის 309-ე მუხლის 93-ე ნაწილით გათვალისწინებულ ფორმულაზე, რომლის მიხედვითაც უნდა გამოითვალოს ამავე მუხლის 92-ე ნაწილით გათვალისწინებული ჩასათვლელი თანხის ოდენობა, სასამართლო მიუთითებს, რომ როგორც წარმოდგენილი მტკიცებულებებით დგინდება მოსარჩელეს სადავო აქტებით გადასახდელად დაერიცხა ის გადასახადი, რომელიც ერთხელ უკვე გადახდილი აქვს. სასამართლო აღნიშნავს, რომ დაუშვებელია გადასახადის გადამხდელს გადასახდელად დაერიცხოს ის გადასახადი, რომელიც მის მიერ ერთხელ უკვე გადახდილია. აღნიშნულიდან გამომდინარე სასამართლო ვერ გაიზიარებს მოპასუხეთა მითითებას ხსენებულ ფორმულასთან დაკავშირებით, მითუმეტეს იმ პირობებში, როდესაც 2021 წლის 15 ივნისის N 1938 საგადასახადო შემოწმების აქტით დარიცხული გადასახადის საფუძვლად მითითებულია მხოლოდ მოსარჩელის პირველადი ფინანსური აუდიტის საფუძველზე შპს „------“ მიერ შედგენილი დასკვნით 2017 წლის 1 იანვრის მდგომარეობით განსაზღვრული გაუნაწილებელი მოგების ოდენობა, რომელიც განისაზღვრა 12 555 595 ლარით.
საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის მე-17 მუხლის 1-ლი ნაწილის მოსარჩელე ვალდებულია დაასაბუთოს თავისი სარჩელი და წარადგინოს შესაბამისი მტკიცებულებები. მოპასუხე ვალდებულია წარადგინოს წერილობითი პასუხი (შესაგებელი) და შესაბამისი მტკიცებულებები. ამავე მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, თუ კანონით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტის არარა აქტად აღიარების, ბათილად ცნობის ან ძალადაკარგულად გამოცხადების შესახებ სარჩელის წარდგენის შემთხვევაში მტკიცების ტვირთი ეკისრება ადმინისტრაციულ ორგანოს, რომელმაც გამოსცა ეს აქტი. საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 102-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის შესაბამისად, თითოეულმა მხარემ უნდა დაამტკიცოს გარემოებანი, რომლებზედაც იგი ამყარებს თავის მოთხოვნასა და შესაგებელს. ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საქმის გარემოებები, რომლებიც კანონის თანახმად უნდა დადასტურდეს გარკვეული სახის მტკიცებულებებით, არ შეიძლება დადასტურდეს სხვა სახის მტკიცებულებებით. სასამართლო განმარტავს, რომ კანონის მითითებული ნორმების შინაარსიდან გამომდინარე, იმ ვითარებაშიც კი, როდესაც ადმინისტრაციულ - სამართლებრივი აქტის ბათილად ცნობის შესახებ სარჩელის წარდგენისას მტკიცების ტვირთი ეკისრება ადმინისტრაციულ ორგანოს, მოსარჩელე არ თავისუფლდება ვალდებულებისაგან, კონკრეტული მტკიცებულების მითითებისა და წარდგენის გზით დაადასტუროს ის გარემოებები, რომლებზეც იგი ამყარებს თავის მოთხოვნას, ანუ დაასაბუთოს თავისი სარჩელი. სასამართლო მიიჩნევს, რომ მოცემულ შემთხვევაში, მოსარჩელემ შეძლო წარმოედგინა მისი სასარჩელო მოთხოვნის დამადასტურებელი მტკიცებულებები.
ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე სასამართლოს მიაჩნია, რომ არსებობს შპს „-----“ (ს/ნ -----) სარჩელის დაკმაყოფილების ფაქტობრივი და სამართლებრივი საფუძვლები. შესაბამისად, სარჩელი უნდა დაკმაყოფილდეს და ბათილად უნდა იქნეს ცნობილი სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2021 წლის 18 ივნისის N 094-82 საგადასახადო მოთხოვნა, სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2021 წლის 2 აგვისტოს N 25278 ბრძანება და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს 2021 წლის 10 დეკემბრის N 14342/2/2021 გადაწყვეტილება.
7. საპროცესო ხარჯები:
7.1. საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 1-ლი მუხლის მე-2 ნაწილის თანახმად, თუ ამ კოდექსით სხვა რამ არ არის დადგენილი, ადმინისტრაციულ სამართალწარმოებაში გამოიყენება საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის დებულებანი.
საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 53-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის თანახმად, იმ მხარის მიერ გაღებული ხარჯების გადახდა, რომლის სასარგებლოდაც იქნა გამოტანილი გადაწყვეტილება, ეკისრება მეორე მხარეს, თუნდაც ეს მხარე განთავისუფლებული იყოს სახელმწიფო ბიუჯეტში სასამართლო ხარჯების გადახდისაგან. თუ სარჩელი ნაწილობრივ დაკმაყოფილდა, მაშინ ამ მუხლში აღნიშნული თანხა მოსარჩელეს მიეკუთვნება სარჩელის იმ მოთხოვნის პროპორციულად, რომელიც სასამართლოს გადაწყვეტილებით იქნა დაკმაყოფილებული, ხოლო მოპასუხეს – სარჩელის მოთხოვნის იმ ნაწილის პროპორციულად, რომელზედაც მოსარჩელეს უარი ეთქვა.
სახელმწიფო ბაჟის ოდენობა, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის 39-ე მუხლის 1-ლი ნაწილის „ა” ქვეპუნქტის თანახმად, შეადგენს დავის საგნის ღირებულების 3%-ს, მაგრამ არანაკლებ 100 (ასი) ლარისა. ამავე მუხლის მე-3 ნაწილის შესაბამისად კი, სახელმწიფო ბაჟის ოდენობა პირველი ინსტანციის სასამართლოში იურიდიული პირისათვის არ უნდა აღემეტებოდეს 5000 ლარს.
7.2. მოცემულ შემთხვევაში მოსარჩელე შპს „-----“ (ს/ნ -----) მიერ გადახდილია სახელმწიფო ბაჟი 5000.00 (ხუთი ათასი) ლარის ოდენობით.
აღნიშნულიდან გამომდინარე, ვინაიდან სასარჩელო მოთხოვნა დაკმაყოფილდა სრულად, მოპასუხეებს - სსიპ შემოსავლების სამსახურს და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს, მოსარჩელე - შპს „-----“ (ს/ნ ----- ) სასარგებლოდ უნდა დაეკისროთ 5000.00 (ხუთი ათასი) ლარის გადახდა, ამ უკანასკნელის მიერ სარჩელზე გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის სანაცვლოდ.
ს ა რ ე ზ ო ლ უ ც ი ო ნ ა წ ი ლ ი
სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 1-ლი, მე-2, მე-12, მე-17, 22-ე, 32-ე, 34-ე მუხლებით, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის მე-8, 39-ე, 55-ე, 102-ე, 243-ე, 244-ე, 248-ე, 249-ე, 250-ე, 257-ე, 364-ე, 367-ე, 369-ე მუხლებით და
გ ა დ ა წ ყ ვ ი ტ ა
1. შპს „-----“ (ს/ნ -----) სარჩელი დაკმაყოფილდეს.
2. ბათილად იქნეს ცნობილი:
2.1. სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2021 წლის 18 ივნისის N 094-82 საგადასახადო მოთხოვნა;
2.2. სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2021 წლის 2 აგვისტოს N 25278 ბრძანება;
2.3. საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს 2021 წლის 10 დეკემბრის N 14342/2/2021 გადაწყვეტილება.
3. მოპასუხეებს - სსიპ შემოსავლების სამსახურს და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს, მოსარჩელე - შპს „-----“ (ს/ნ -----) სასარგებლოდ დაეკისროთ 5000.00 (ხუთი ათასი) ლარის გადახდა, ამ უკანასკნელის მიერ სარჩელზე გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის სანაცვლოდ.
4. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს ქუთაისის სააპელაციო სასამართლოს ადმინისტრაციულ საქმეთა პალატაში (მის: ქ. ქუთაისი, ნიუპორტის ქუჩა N 32) სააპელაციო საჩივრის შეტანით, ქუთაისის საქალაქო სასამართლოს მეშვეობით (მის: ქ. ქუთაისი, კუპრაძის ქუჩა N 11), მხარეთათვის დასაბუთებული გადაწყვეტილების გადაცემიდან 14 დღის ვადაში.
მოსამართლე:
ტარიელ ბალაბანიშვილი.
სადავო საკითხი:
1.1. ბათილად იქნეს ცნობილი სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2021 წლის 18 ივნისის N 094–82 საგადასახადო მოთხოვნა;
1.2. ბათილად იქნეს ცნობილი სსიპ შემოსავლების სამსახურის 2021 წლის 2 აგვისტოს N 25278 ბრძანება;
1.3.ბათილად იქნეს ცნობილი საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს 2021 წლის 10 დეკემბრის N 14342/2/2021 გადაწყვეტილება.
ფაქტობრივი გარემოებები:
შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა კომპანიის კამერალური თემატური საგადასახადო შემოწმება, რომელიც შეეხებოდა წარსულ პერიოდში მიღებული მოგებიდან დივიდენდის განაწილებისას მოგების გადასახადის ჩათვლის სისწორეს. შემოწმების შედეგად შედგა აქტი, გამოიცა შესაბამისი ბრძანება და წარედგინა საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის მიხედვით კომპანიას დამატებით დაეკისრა ძირითადი თანხა, ჯარიმა და საურავი. მომჩივანმა აღნიშნული მოთხოვნა გაასაჩივრა ჯერ შემოსავლების სამსახურში, შემდეგ კი ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში, თუმცა საჩივარი არ დაკმაყოფილდა. ადმინისტრაციული ორგანოების მიერ მიღებული აქტები კომპანიამ მიიჩნია უკანონოდ და მათი ბათილად ცნობის მოთხოვნით მიმართა სასამართლოს.
გადაწყვეტილება:
ვინაიდან სასარჩელო მოთხოვნა დაკმაყოფილდა სრულად, მოპასუხეებს - სსიპ შემოსავლების სამსახურს და საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს, მოსარჩელეს სასარგებლოდ უნდა დაეკისროთ 5000.00 (ხუთი ათასი) ლარის გადახდა, ამ უკანასკნელის მიერ სარჩელზე გადახდილი სახელმწიფო ბაჟის სანაცვლოდ.
სარჩელი დაკმაყოფილდა.
დასაბუთება:
შემოსავლების სამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: სასამართლომ იხელმძღვანელა საქართველოს ადმინისტრაციული საპროცესო კოდექსის 1-ლი, მე-2, მე-12, მე-17, 22-ე, 32-ე, 34-ე მუხლებით, საქართველოს სამოქალაქო საპროცესო კოდექსის მე-8, 39-ე, 55-ე, 102-ე, 243-ე, 244-ე, 248-ე, 249-ე, 250-ე, 257-ე, 364-ე, 367-ე, 369-ე მუხლებით.