გადაწვეტილება №26735/2/2026

N 26735/2/2026

11 მარტი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: ი/მ ----- (ს/ნ ----- )

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი.

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ 06.03.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება ი/მ ----- 25.02.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის N 26735/2/2026).

 

დავის საგანი:

1. დღგ-ში დარიცხული თანხების კორექტირება;

2. ერთობლივი შემოსავლიდან გამოქვითული მივლინების ხარჯის ხელფასად დაკვალიფიცირება.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 16 დეკემბრის N 249-46 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 2026 წლის 13 თებერვლის N 3228 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 29 778.28 ლარი.

მათ შორის:

გადასახადი - 17 986.13 ლარი;

დღგ - 14 803.49 ლარი;

საშემოსავლო გადასახადი - 3 182.64 ლარი;

ჯარიმა - 8 992.70 ლარი;

საურავი - 2 799.45 ლარი;.

 

პროცედურული გარემოებები:

გადასახადის გადამხდელის საქმიანობაა ავეჯის და სანათი მოწყობილობების იმპორტი და ადგილობრივ ბაზარზე რეალიზაცია ----- . მომჩივანი გადასახადის გადამხდელად რეგისტრირებულია 04.08.2006 წელს, დღგ-ის გადამხდელად - 21.03.2017 წელს. შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 17 ივნისის N 12674 და 3 დეკემბრის N 26656 ბრძანებების საფუძველზე ჩატარდა მეწარმის საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შესამოწმებელი პერიოდი განისაზღვრა 2022 წლის 1 იანვრიდან 2025 წლის 1 ივნისამდე, ხოლო სასაქონლო - მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაციის მიზნებისთვის - 2025 წლის 21 ივლისის ჩათვლით პერიოდი. შემოწმების შედეგები აისახა 2025 წლის 5 დეკემბრის საგადასახადო შემოწმების აქტში, რომლის საფუძველზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 16 დეკემბრის N 27664 ბრძანება და N 249-46 საგადასახადო მოთხოვნა. მომჩივანს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა 29 778.28 ლარი.

აღნიშნული საგადასახადო მოთხოვნა 2026 წლის 16 იანვარს გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომელმაც 2026 წლის 13 თებერვლის N 3228 ბრძანებით არ დააკმაყოფილა საჩივარი, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

სადავო საკითხები:

1. დღგ-ში დარიცხული თანხების კორექტირება.

ფაქტების აღწერა:

გადასახადის გადამხდელის ბუღალტრული აღრიცხვის პროგრამის (ინფობუღალტერი) შესწავლით დადგინდა, რომ მეწარმე დოკუმენტური რეალიზაციისას საქონელს თვითღირებულებით ჩამოწერს რეალიზაციის მომენტში რაოდენობრივ - თანხობრივად, ხოლო დოკუმენტის გარეშე რეალიზაციის შემთხვევაში საქონლის ჩამოწერას ახორციელებს თვის ბოლოს ან წლის ბოლოს, მაგრამ არ ხდება დაკავშირება რეალიზებული პროდუქციიდან მიღებულ შემოსავალსა და ამ პროდუქციის თვითღირებულებას შორის.

საგადასახადო ორგანომ მიიჩნია, რომ სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, შემოწმებით განისაზღვრა დოკუმენტური რეალიზაციის ფასნამატი.

შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების შესწავლით დადგინდა, რომ მომჩივანს შესამოწმებელ პერიოდებში ელექტრონულად გამოწერილი საგადასახადო ანგარიშ - ფაქტურების/სასაქონლო ზედნადებების, მიღებული საგადასახადო ანგარიშ - ფაქტურებისა და საბაჟო დეკლარაციების, საკონტროლო - სალარო აპარატითა და პოსტერმინალით განხორციელებული ანგარიშსწორებისას მიღებული თანხები ასახული აქვს დღგ-ის ყოველთვიურ დეკლარაციაში. ასევე, ასახული და დაბეგრილია საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 24.10.2023 წლის N 26150 ბრძანების საფუძველზე გამოვლენილი სმფ-ის დანაკლისი.

საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის 2025 წლის 21 ივლისის N 16287 ბრძანების საფუძველზე, მეწარმის სასაქონლო - მატერიალური ფასეულობების ნაშთის ფაქტობრივი მდგომარეობის აღრიცხვის შედეგების გათვალისწინებით, არადოკუმენტურ რეალიზაციაზე გავრცელდა მომჩივნის დოკუმენტური ფასნამატი და დასაბეგრი ბრუნვის სხვაობა განისაზღვრა 82 232 ლარის ოდენობით, რაც ჩართულ იქნა 2025 წლის პერიოდის დღგ-ით დასაბეგრ ბრუნვაში. მომჩივანს დაერიცხა დღგ და დაეკისრა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მე-2 ნაწილით გათვალისწინებული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი:

არგუმენტაცია არ არის წარმოდგენილი.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია:

იმის გათვალისწინებით, რომ შესამოწმებელ პერიოდად განისაზღვრა 2022 წლის 1 იანვრიდან 2025 წლის 1 ივნისამდე საანგარიშო პერიოდები, ხოლო სასაქონლო - მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაციის მიზნებისთვის - 2025 წლის 21 ივლისის ჩათვლით პერიოდი, მიაჩნია, რომ საგადასახადო მონიტორინგის დეპარტამენტის მიერ სასაქონლო - მატერიალური ფასეულობების ინვენტარიზაციის შედეგები პროპორციულად უნდა გადანაწილდეს არა მხოლოდ შესამოწმებელ პერიოდზე (2025 წლის 1 ივნისამდე), არამედ ინვენტარიზაციის მიზნებისთვის განსაზღვრულ 2025 წლის 21 ივლისის ჩათვლით პერიოდზე. შესაბამისად, აღნიშნული პრინციპის გათვალისწინებით, უნდა განხორციელდეს დღგ-ში დარიცხული თანხების კორექტირება (შემცირება).

 

2. ერთობლივი შემოსავლიდან გამოქვითული მივლინების ხარჯის ხელფასად დაკვალიფიცირება.

ფაქტების აღწერა:

მომჩივანი იმყოფება ჩვეულებრივი დაბეგვრის რეჟიმზე და წარადგენს საშემოსავლო გადასახადის წლიურ დეკლარაციებს. მეწარმის საბუღალტრო პროგრამის მონაცემებისა და წარდგენილი საშემოსავლო გადასახადის დეკლარაციების შესწავლით დადგინდა, რომ 2023 და 2024 წლების საშემოსავლო გადასახადის დეკლარაციებში ერთობლივი შემოსავლიდან გამოქვითული აქვს მივლინების ხარჯები 12 731 ლარის ოდენობით, რომელზეც გადასახადის გადამხდელმა შესაბამისი დოკუმენტაცია ვერ წარადგინა. შედეგად, საგადასახადო კოდექსის 105-ე, 106-ე და 154-ე მუხლების გათვალისწინებით, მომჩივანს დაერიცხა საშემოსავლო გადასახადი და დაეკისრა ამავე კოდექსის 275-ე მუხლით გათვალისწინებული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი:

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე, 136-ე, 61-ე, 73-ე, 101-ე, მე-12, 154-ე, 105-ე, 106-ე, 72-ე, 43-ე მუხლებზე და გადასახადის გადამხდელის მიერ საჩივარში დაფიქსირებულ პოზიციასთან, შემოწმების მიერ გაცემულ ხელფასად მიჩნეული თანხების მივლინების თანხებად გადაკვალიფიცირების მოთხოვნასთან მიმართებით, ყურადღებას ამახვილებს აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მიწოდებულ ინფორმაციაზე, რომლის მიხედვითაც პირმა შემოწმების პროცესში ვერ წარადგინა სათანადო მტკიცებულებები, რომლითაც დადასტურდებოდა მოცემული ხარჯის კავშირი ეკონომიკურ საქმიანობასთან.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარდგენილი ისეთი მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმებისა და დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებების გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარდგენილი საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია:

შემოწმებით განსაზღვრულ ვალდებულებებთან მიმართებით, არ ეთანხმება ერთობლივი შემოსავლიდან გამოსაქვით ხარჯებში მივლინების თანხების გაუთვალისწინებლობას. ასევე, არ ეთანხმება შემოსავლების სამსახურის ბრძანებაში მითითებულ პოზიციას, რომლის თანახმად, აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მიწოდებული ინფორმაციით, შემოწმების პროცესში არ იქნა წარდგენილი სათანადო მტკიცებულებები, რომლითაც დადასტურდებოდა მოცემული ხარჯების ეკონომიკურ საქმიანობასთან კავშირი.

გადასახადის გადამხდელი წარმოადგენს საქონლის იმპორტიორს. შესაბამისად, საქონლის შესაძენად პერიოდულად მივლინებით მიემგზავრება ----- მეწარმის თანამშრომელი ----- , რომელზეც შესამოწმებელი პერიოდის განმავლობაში სისტემატურად ხდება ხელფასის გაცემა (იხ. დანართი). აღნიშნული ინფორმაციის გადამოწმება შესაძლებელია შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში. აღნიშნული პირი ადგილზე ახორციელებს საქონლის მოძიება/შერჩევას და შეძენას, რასაც გარკვეული პერიოდის შემდეგ მოჰყვება შეძენილი საქონლის იმპორტი საქართველოში (იხ. დანართი). აღნიშნული ინფორმაციის გადამოწმება მარტივად შესაძლებელია შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში.

ერთობლივი შემოსავლიდან 2023 და 2024 წლებში მივლინების ხარჯად გამოქვითვას ექვემდებარება დაახლოებით 39 000 ლარი. კერძოდ, ტრანსპორტირების ხარჯები (არსებობს ელექტრონული ავიაბილეთები), სასტუმროსა და დღიური ხარჯების ნორმები 2005 წლის 5 აპრილის საქართველოს ფინანსთა მინისტრის N 220 ბრძანებით გათვალისწინებული ნორმების ფარგლებში (რომელთაც ხარჯად აღიარების მიზნით, დამატებითი დოკუმენტური მტკიცებულებები არ ესაჭიროება).

ამასთან, მივლინებების რეალობის დამატებით მტკიცებულებას წარმოადგენს მეწარმის თანამშრომლის ----- ----- მიერ საქართველოს საზღვრის კვეთასთან დაკავშირებული, შსს მომსახურების სააგენტოს მიერ გაცემული ინფორმაცია.

შესაბამისად, მიაჩნია, რომ ერთობლივი შემოსავლიდან გამოსაქვითი თანხების ნაწილში გათვალისწინებული უნდა იყოს აღნიშნული არგუმენტები/მტკიცებულებები და დარიცხული საშემოსავლო გადასახადი უნდა შემცირდეს 2023 და 2024 წლის განმავლობაში გაწეული სამივლინებო ხარჯებით, როგორც შემოწმებით დარიცხულ ასევე გადასახადის გადამხდელის მიერ დეკლარირებულ ნაწილში.

მომჩივანი ითხოვს გაუქმდეს სადავო საგადასახადო მოთხოვნა და დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს, საჩივარში აღწერილი არგუმენტების და თანდართული მტკიცებულებების გათვალისწინებით, გადასახადის გადამხდელის მონაწილეობით, თავიდან შეისწავლოს სადავო საკითხები და განახორციელოს დარიცხული თანხების შემცირება.

ამასთან, გამოთქვამს მზადყოფნას დამატებით წარმოადგინოს ყველა საჭირო ინფორმაცია და დოკუმენტი.

 

დავების განხილვის საბჭო:

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-6 ნაწილის თანახმად, დავის განმხილველ ორგანოებს უფლება აქვთ, საჩივარი განიხილონ მომჩივნის დაუსწრებლად, თუ საქმეში არსებული მასალებიდან სრულად დგინდება დავის საგანთან დაკავშირებული ფაქტობრივი გარემოებები.

აღნიშნული ნორმის საფუძველზე მომჩივნის მოწვევის გარეშე საჩივრის განხილვა შესაძლებელია, როდესაც საქმეში არსებული მასალებიდან სრულად დგინდება დავის საგანთან დაკავშირებული ფაქტობრივი გარემოებები, ამასთანავე, ფაქტობრივი გარემოებები, რომელსაც დარიცხვა ეფუძნება არ არის სადავო ან სადავოა თუმცა დადგენილია დავის განმხილველი ორგანოს მიერ საჩივრის განხილვის ეტაპზე.

განსახილველ შემთხვევაში, საქმეში არსებული მასალებიდან სადავო საკითხებთან დაკავშირებული ფაქტობრივი გარემოებები სრულად ვერ დგინდება, ხოლო მათი ნაწილი სადავოა. მომჩივანი აღნიშნავს, რომ შემოსავლების სამსახურში საჩივრის განხილვა განხორციელდა მისი მონაწილეობის გარეშე. შესაბამისად, შემოსავლების სამსახურის მიერ სათანადოდ არ არის გამოკვლეული/შეფასებული სადავო საკითხები.

საქართველოს მთავრობის 14.12.2011 წლის N 473 დადგენილებით დამტკიცებული „დავის განმხილველი ორგანოების რეგლამენტის“ 33-ე მუხლის პირველი პუნქტის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, დავების განხილვის საბჭო უფლებამოსილია გააუქმოს შემოსავლების სამსახურის მიერ დავის განხილვისას მიღებული გადაწყვეტილება და საქმე დაუბრუნოს შემოსავლების სამსახურს ხელახლა განსახილველად, თუ შემოსავლების სამსახურს სათანადოდ არ გამოუკვლევია საქმისათვის არსებითად მნიშვნელოვანი სამართლებრივი ან/და ფაქტობრივი გარემოებები.

საბჭო მიუთითებს საქმის გარემოებებზე, მხარეთა არგუმენტაციაზე და იმ გარემოების გათვალისწინებით, რომ საქმისათვის არსებითად მნიშვნელოვანი ფაქტობრივი გარემოებები სადავოა, ხოლო საქართველოს ფინანსთა სამინისტროს სისტემაში საჩივრის განხილვის პირველ ეტაპზე საჩივარი განხილულია მომჩივნის მონაწილეობის გარეშე, მიიჩნევს, რომ სადავო საკითხები საჭიროებს დამატებით შესწავლას/შეფასებას მომჩივნის მონაწილეობით, რისთვისაც საჩივარი ხელახლა განსახილველად უნდა დაუბრუნდეს შემოსავლების სამსახურს.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;

2. გაუქმდეს შემოსავლების სამსახურის 2026 წლის 13 თებერვლის N 3228 ბრძანება;

3. საჩივარი დაუბრუნდეს შემოსავლების სამსახურს ხელახლა განსახილველად (გადასახადის გადამხდელის მონაწილეობით);

4. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

5. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი N 64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი:

1. დღგ-ში დარიცხული თანხების კორექტირება;

2. ერთობლივი შემოსავლიდან გამოქვითული მივლინების ხარჯის ხელფასად დაკვალიფიცირება.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

განხცორციელდა მეწარმის საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმების შედეგად მომჩივანს დაეკისრა დამატებითი გადასახდელი თანხა. გადამხდელმა გადაწყვეტილება გაასაჩივრა, თუმცა საჩივარი არ დაკმაყოფილდა და საქმე შემდგომ გადაეცა დავების განხილვის საბჭოს.

 

გადაწყვეტილება:

საბჭო მიუთითებს, რომ მნიშვნელოვანი ფაქტობრივი გარემოებები სადავოა, საკითხები საჭიროებს დამატებით შესწავლას/შეფასებას მომჩივნის მონაწილეობით, რისთვისაც საჩივარი ხელახლა განსახილველად უნდა დაუბრუნდეს შემოსავლების სამსახურს.

 

დასაბუთება:

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: მუხლი 302(6);