გადაწყვეტილება № 26989/2/2026

№ 26989/2/2026

07 აპრილი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს „------“ (ს/ნ -----)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 3.04.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს ----“- ის 25.03.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26989/2/2026).

 

დავის საგანი:

ზედმეტად გადახდილი თანხის დაბრუნება.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 20 ოქტომბრის №36400145 შესაგებელი;

2. შემოსავლების სამსახურის 2026 წლის 6 მარტის №5170 ბრძანება.

 

სადავო თანხა: 1 120 000 ლარი.

 

ფაქტების აღწერა

აუდიტის დეპარტამენტის მიერ, „ბიუჯეტის შემოსულობების აღრიცხვა-ანგარიშგებისა და ანგარიშსწორების განხორციელებისა და ბიუჯეტში ზედმეტად ან შეცდომით გადახდილი შემოსულობის თანხის დაბრუნების, აღრიცხვისა და ანგარიშგების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2009 წლის 30 დეკემბრის №916 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის შესაბამისად, განხორციელდა კომპანიის 2025 წლის 10 ოქტომბრის „მოთხოვნის“ (ID -----) შესწავლა, რომლის მიხედვითაც გადასახადის გადამხდელი ითხოვდა პირადი აღრიცხვის ბარათზე წარმოშობილი ზედმეტად გადახდილი თანხის -

1 120 000 ლარის უკან დაბრუნებას. საწარმოს პირადი აღრიცხვის ბარათზე არსებული ზედმეტობა გამოწვეულია საგადასახადო კოდექსის 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ პუნქტის შესაბამისად, საქონლის/მომსახურების შეძენისთვის გადახდილი დღგ-ის შესაბამისი ოდენობის თანხის ჩათვლის საფუძველზე. აუდიტის დეპარტამენტში მომჩივნის მიერ 2025 წლის 4 აგვისტოს წარდგენილ იქნა გადასახადის გადამხდელის „მოთხოვნა“ (ID -----)

1 120 000 ლარის დაბრუნების თაობაზე, რაზეც შესაბამისი საფუძვლების გათვალისწინებით ეთქვა უარი და 2025 წლის 20 აგვისტოს გაეგზავნა შესაგებელი (ID -----). აღნიშნული შესაგებელი გადასახადის გადამხდელის მიერ გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში. შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ სადავო შესაგებელი აუდიტის დეპარტამენტის მიერ გამოცემულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით და 2025 წლის 29 სექტემბრის №21193 ბრძანებით, კომპანიის საჩივარი არ დაკმაყოფილდა. ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, მათ შორის, იმის გათვალისწინებით, რომ სახეზე არ არის ახლად აღმოჩენილი ან ახლად გამოვლენილი გარემოებანი, აუდიტის დეპარტამენტის მიერ საწარმოს 2025 წლის 10 ოქტომბრის გადასახადის გადამხდელის „მოთხოვნის“ განხილვაზე ეთქვა უარი და 2025 წლის 20 ოქტომბერს გაეგზავნა შესაგებელი (ID -----).

აღნიშნული შესაგებელი 2025 წლის 22 ოქტომბერს გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში, რომელმაც 2025 წლის 17 დეკემბრის №27723 ბრძანებით არ დააკმაყოფილა საჩივარი, რაც 28.01.2026 წელს გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

საბჭოს 13.02.2026 წლის №26533/2/2026 (რეგ. 20.02.2026 წელი; №03/11862) გადაწყვეტილებით საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ, გაუქმდა შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 17 დეკემბრის №27723 ბრძანება და საჩივარი დაუბრუნდა ამავე სამსახურს ხელახლა განსახილველად. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა დაბრუნებული საჩივარი და 2026 წლის 6 მარტის №5170 ბრძანებით არ დააკმაყოფილა იგი, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე, 63-ე, 65-ე მუხლებზე, „ბიუჯეტის შემოსულობების აღრიცხვა-ანგარიშგებისა და ანგარიშსწორების განხორციელებისა და ბიუჯეტში ზედმეტად ან შეცდომით გადახდილი შემოსულობის თანხის დაბრუნების, აღრიცხვისა და ანგარიშგების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2009 წლის 30 დეკემბრის №916 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის VI1 თავზე, 131 , 135 , 134 მუხლებზე და აღნიშნავს, რომ საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოს გადაწყვეტილების შესაბამისად, საკითხის დამატებით შესწავლა/გამოკვლევის შედეგად არ გამოვლინდა ისეთი ფაქტობრივი გარემოებები, რომელიც გახდებოდა ზედმეტად გადახდილი თანხის დაბრუნების საფუძველი.

ყოველივე ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს, რომ სახეზეა საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2009 წლის 30 დეკემბრის №916 ბრძანებით დამტკიცებული „ბიუჯეტების შემოსულობების აღრიცხვა-ანგარიშგებისა და ანგარიშსწორების განხორციელებისა და ბიუჯეტში ზედმეტად ან შეცდომით გადახდილი შემოსულობის თანხის დაბრუნების, აღრიცხვისა და ანგარიშგების შესახებ“ ინსტრუქციის 135 მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტით გათვალისწინებული, მოთხოვნაზე უარის თქმის საფუძველი. ამდენად, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ სადავო შესაგებელი აუდიტის დეპარტამენტის მიერ გამოცემულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით და არ არსებობს წარდგენილი საჩივრის დაკმაყოფილების სამართლებრივი საფუძველი.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანებაში განმარტებულია გადასახადის გადამხდელისთვის მოქმედი კანონმდებლობით მინიჭებული უფლებამოსილებები, რომლის საფუძველზეც გადასახადის გადამხდელს შეუძლია მოითხოვოს ბარათზე არსებული ზედმეტობის უკან დაბრუნება. ზემოაღნიშნულიდან გამომდინარე, ეს ვერ იქნება უარის თქმის საფუძველი.

ასევე, განმარტებულია საკანონმდებლო ორგანოს მიერ განსაზღვრული ვალდებულებები, რომელსაც უნდა აკმაყოფილებდეს გადასახადის გადამხდელი საგადასახადო ორგანოსთვის ზედმეტად გადახდილი გადასახადის მოთხოვნით მიმართვის შემთხვევაში.

2025 წლის 4 აგვისტოს გადამხდელმა გააგზავნა განცხადება ზედმეტად გადახდილი გადასახადის ან/და სანქციის თანხის დაბრუნების შესახებ. შემოსავლების სამსახური 2025 წლის 20 აგვისტოს ID---- წერილში მიუთითებს, რომ „სახეზეა საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2009 წლის 30 დეკემბრის №916 ბრძანებით დამტკიცებული „ბიუჯეტში შემოსულობების აღრიცხვა-ანგარიშგებისა და ანგარიშსწორების განხორციელებისა და ბიუჯეტში ზედმეტად ან შეცდომით გადახდილი შემოსულობის თანხის დაბრუნების, აღრიცხვისა და ანგარიშგების შესახებ“ ინსტრუქციის VI1 თავით განსაზღვრული უარის თქმის საფუძველი, კერძოდ: „მოთხოვნის“ შევსების და მასზე თანდართული დოკუმენტების სისრულე; აღნიშნულიდან გამომდინარე, აუდიტის დეპარტამენტმა გადაწყვიტა გადასახადის გადამხდელს მოთხოვნის დაკმაყოფილებაზე ეთქვას უარი.“

2025 წლის 20 ოქტომბრის წერილში აუდიტის დეპარტამენტი მიუთითებს, რომ 2025 წლის 4 აგვისტოს გადამხდელმა მიმართა იმავე თანხის დაბრუნების მოთხოვნით აუდიტის დეპარტამენტს განცხადებით (ID -----), რაზეც შესაბამისი საფუძვლების გათვალისწინებით ეთქვა უარი, აღნიშნული გასაჩივრებული იყო შემოსავლების სამსახურში და 2025 წლის 29 სექტემბრის №21193 ბრძანებით კომპანიის საჩივარი არ დაკმაყოფილდა.

ყველაზე მნიშვნელოვანი აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 20 ოქტომბრის ID----- გადაწყვეტილებაში არის ის, რომ უარის თქმის საფუძვლად მითითებულია:„იმის გათვალისწინებით, რომ სახეზე არაა ახლად აღმოჩენილი ან ახლად გამოვლენილი გარემოებანი, აუდიტის დეპარტამენტი მოკლებულია შესაძლებლობას განიხილოს შპს „-----“-ის (ს/ნ -----) 2025 წლის 10 ოქტომბრის გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა (ID -----).“ სრულიად ალოგიკურ შეფასებას აქვს ადგილი ამ შემთხვევაში, კერძოდ: არცერთ საჩივარში არ ითხოვდა ახლად აღმოჩენილი გარემოებებით ზედმეტად გადახდილი თანხის დაბრუნებას, რაზედაც წარდგენილი იქნა ყველა მომჩივნის ხელთ არსებული დოკუმენტაცია, მითუმეტეს აღნიშნული ობიექტი შემოწმებული იყო აუდიტის დეპარტამენტის მიერ და შემოწმების აქტით დადგენილი იყო ზედმეტად გადახდილი თანხის ოდენობა.

ყოვლად გაუგებარი და მიუღებელია აუდიტის დეპარტამენტის ზემოაღნიშნული პოზიცია, რადგან 2025 წლის 10 ოქტომბრის განცხადებას თან ახლდა სრული საბუღალტრო დოკუმენტაცია, მათ შორის, საბუღალტრო პროგრამის ასლი, ბანკის ამონაწერები სრულ პერიოდზე დაფუძნების დღიდან განცხადებით მიმართვის თარიღამდე და ასევე განცხადება, სადაც მიუთითა, რომ მზადყოფნას გამოთქვამს ნებისმიერი დოკუმენტაციის ან მტკიცებულების მოთხოვნის შემთხვევაში დაუყოვნებლივ და შეფერხების გარეშე მიაწოდოს აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მოთხოვნილი ნებისმიერი სახის მტკიცებულება საკითხის შესწავლისას.

აუდიტის დეპარტამენტის 2022 წლის 8 ივნისის №14383 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა საწარმოს კამერალური საგადასახადო შემოწმება, რომლის შედეგებზეც გაფორმდა 2023 წლის 21 აპრილის საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2023 წლის 28 აპრილის №9281 ბრძანება და №021-24 საგადასახადო მოთხოვნა 6 549 332,6 ლარზე.

2024 წლის 13 მარტის №21334/2/2023 გადაწყვეტილებით გადამხდელის საჩივარი დაკმაყოფილდა ნაწილობრივ, რომლის შედეგად აუდიტის დეპარტამენტის მიერ მომზადებულ იქნა 2025 წლის 11 ივლისის დასკვნა საგადასახადო შემოწმების შედეგების გადაანგარიშებაზე, გამოიცა 2025 წლის 15 ივლისის №15944 ბრძანება და №021-78 საგადასახადო მოთხოვნა 0 ლარზე, მთლიანად გაუქმდა აუდიტის დეპარტამენტის 2023 წლის 21 აპრილის საგადასახადო შემოწმების აქტით და მის საფუძველზე გამოცემული 2023 წლის 28 აპრილის №9281 ბრძანებით და №021-24 საგადასახადო მოთხოვნით დარიცხული თანხა.

საგულისხმო და მნიშვნელოვანია ის გარემოება, რომ 2023 წლის 21 აპრილის საგადასახადო შემოწმების აქტით გადამხდელის მიერ მიღებული ანგარიშ-ფაქტურების შედეგად წარმოშობილი ჩასათვლელი თანხები დარჩა უცვლელი და შეადგენს 1 267 380 ლარს. აღნიშნულით აუდიტის დეპარტამენტის მიერ დადასტურებულია, რომ გადამხდელის მიერ მიღებული ჩათვლა სამართლიანია და არ არსებობს მისი გაუქმების საფუძველი. ზემოაღნიშნული ასევე დასტურდება 2025 წლის 11 ივლისის დასკვნით, რომლის საფუძველზეც გაუქმდა მხოლოდ დასაბეგრი ბრუნვა და მიღებული ჩათვლა დარჩა უცვლელი.

კომპანია რეგისტრირებულია 2021 წლის 29 ივნისს. რეგისტრაციის მისამართია საქართველო, ------ (-----). საწარმოს ძირითად საქმიანობას წარმოადგენს საინფორმაციო ტექნოლოგიები და კომპიუტერული მომსახურების სხვა საქმიანობები. კერძოდ, ახორციელებს ჰაშ სიმძლავრის წარმოებას და მიწოდებას.

ძირითადი საქმიანობიდან გამომდინარე კომპანია სარგებლობს ელ ენერგიის მიწოდებისთვის სს საქართველოს სახელმწიფო ელექტროსისტემის, სს ---- და სს ----- მიერ განხორციელებული მომსახურებით (გადაცემის, განაწილების და დისპეჩერიზაციის მომსახურება). დღგ-ს გადასახადთან მიმართებაში ჩასათვლელი თანხა შედგება აღნიშნული კომპანიების მომსახურებაზე გამოწერილი ანგარიშ-ფაქტურების, ასევე მიღებული სატელეკომუნიკაციო მომსახურების და დასუფთავების მომსახურებაზე გამოწერილი ანგარიშ-ფაქტურებით.

როგორც უკვე აღინიშნა, 2022 წლის 8 ივნისის ბრძანებით და 2022 წლის 14 ნოემბერს მასში შესული ცვლილების საფუძველზე კომპანიაში ჩატარდა სრული კამერალური საგადასახადო შემოწმება, რომელმაც მოიცვა პერიოდი დაარსების დღიდან - 29.06.2021 წლიდან 2022 წლის 1 ოქტომბრამდე საანგარიშო პერიოდი.

2022 წლის ოქტომბრის შემდგომ მეწარმეს ეკონომიკური საქმიანობა არ განუხორციელებია.

მიუხედავად ზემოაღნიშნულისა, აუდიტის დეპარტამენტი 2025 წლის 20 აგვისტოს გადაწყვეტილებაში მიუთითებს, რომ სახეზე არაა ახლად აღმოჩენილი ან ახლად გამოვლენილი გარემოებანი, რაც შეცვლიდა მათ გადაწყვეტილებას. არადა განსხვავებით 2025 წლის 4 აგვისტოს განცხადებიდან, 2025 წლის 10 ოქტომბრის ID----- განცხადებას თან ახლავს 2009 წლის 30 დეკემბრის №916 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის 135 მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტის თანახმად გათვალისწინებული დოკუმენტები.

შემოსავლების სამსახურის 2026 წლის 6 მარტის №5170 ბრძანების სარეზოლუციო ნაწილი იდენტურია 2025 წლის 17 დეკემბრის №27723 ბრძანების სარეზოლუციო ნაწილისა მხოლოდ ერთი აბზაცის განსხვავებით. სხვა დანარჩენი პოზიცია პირდაპირ მეორდება წინა გადაწყვეტილების ჩანაწერები 100%- ით.

ყოველივე ზემოაღნიშნულის, მათ შორის, შემოსავლების სამსახურის არგუმენტაციის გათვალისწინებით და ყველა კანონმდებლობის გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახურს უნდა მიეღო გადამხდელის სასარგებლო გადაწყვეტილება მოთხოვნის დაკმაყოფილების თაობაზე, ნაცვლად კი 2026 წლის 6 მარტის №5170 ბრძანებით გადამხდელის მოთხოვნა არ დაკმაყოფილდა, რითაც დაირღვა გადამხდელის კანონიერი ინტერესები.

ზემოთ მითითებული ფაქტობრივი გარემოებებისა და სამართლებრივი საფუძვლების გათვალისწინებით, ითხოვს გაუქმდეს შემოსავლების სამსახურის 2026 წლის 6 მარტის №5170 ბრძანება და დაუბრუნდეს პირადი აღრიცხვის ბარათზე არსებული ზედმეტად გადახდილი დღგ-ს თანხა კანონით დადგენილი წესით.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახდო კოდექსის 63-ე მუხლის პირველ ნაწილის თანახმად, თუ გადასახადის გადამხდელის მიერ გადახდილი გადასახადების ან/და სანქციების (მათ შორის, საბაჟო სანქციის) თანხა აღემატება დარიცხული გადასახადების ან/და სანქციების (მათ შორის, საბაჟო სანქციის) თანხას, საგადასახადო ორგანო გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნის საფუძველზე, ამ მოთხოვნის წარდგენიდან არაუგვიანეს 1 თვისა უბრუნებს გადასახადის გადამხდელს ზედმეტად გადახდილ თანხას.

საგადასახადო კოდექსის 65-ე მუხლის შესაბამისად:

1. გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა არის პირის მიერ საგადასახადო ორგანოსათვის წარდგენილი მოთხოვნა გადასახადების ან/და სანქციების (მათ შორის, საბაჟო სანქციის) ზედმეტად გადახდილი თანხის დაბრუნების შესახებ, რომლის შესრულებაც სავალდებულოა საგადასახადო ორგანოსათვის ამ კოდექსით გათვალისწინებულ შემთხვევებში და დადგენილი წესით.

2. გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნის წარდგენის საფუძველია გადასახადების ან/და სანქციების (მათ შორის, საბაჟო სანქციის) ზედმეტად გადახდილი თანხა.

3. გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა შესრულებულად ითვლება მოთხოვნილი თანხის გადახდის მომენტიდან.

4. თუ საგადასახადო ორგანო მიიჩნევს, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა უსაფუძვლოა, იგი ვალდებულია მოთხოვნის მიღებიდან 20 დღის ვადაში გადასახადის გადამხდელს წარუდგინოს დასაბუთებული შესაგებელი.

5. პირს უფლება აქვს, საგადასახადო ორგანოს შესაგებელი გაასაჩივროს ამ კოდექსით დადგენილი წესით.

„ბიუჯეტის შემოსულობების აღრიცხვა-ანგარიშგებისა და ანგარიშსწორების განხორციელებისა და ბიუჯეტში ზედმეტად ან შეცდომით გადახდილი შემოსულობის თანხის დაბრუნების, აღრიცხვისა და ანგარიშგების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2009 წლის 30 დეკემბრის №916 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის VI1 თავით დადგენილია ზედმეტად გადახდილი გადასახადის ან/და სანქციის თანხის დაბრუნების დამატებითი პროცედურები და „გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნაზე“ წარმოსადგენი დოკუმენტაციის ნუსხა.

ამავე ინსტრუქციის 131 მუხლის პირველი პუნქტის მიხედვით, ზედმეტად გადახდილი გადასახადის ან/და სანქციის თანხის დაბრუნების მიზნით გადასახადის გადამხდელი უფლებამოსილია მიმართოს საგადასახადო ორგანოს და წარადგინოს „გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა“ (შემდგომში - „მოთხოვნა“), რომელსაც უნდა დაურთოს ამ თავით გათვალისწინებული დოკუმენტები.

ამავე ინსტრუქციის 135 მუხლის პირველი პუნქტის „გ“ ქვეპუნქტის თანახმად, გარდა ამ მუხლის მე-2 პუნქტით გათვალისწინებული შემთხვევისა, „მოთხოვნაზე“ უარის თქმის საფუძველია, თუ „მოთხოვნაზე“ არ არის დართული ამ თავით გათვალისწინებული დოკუმენტები.

ამავე ინსტრუქციის 134 მუხლის პირველი პუნქტის „ა“ ქვეპუნქტის შესაბამისად, საგადასახადო ორგანოს მიერ ზედმეტად გადახდილი გადასახადის ან/და სანქციის თანხაზე „მოთხოვნის“ რეგისტრაციის მომდევნო დღიდან 11 კალენდარული დღის ვადაში, მოთხოვნის რეგისტრაციის თარიღიდან წინა პერიოდზე, ხანდაზმულობის ვადის გათვალისწინებით (გარდა იმ პერიოდისა, რომელიც უკვე შემოწმებულია შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის ან/და შემოსავლების სამსახურის შესაბამისი სტრუქტურული ერთეულის მიერ ან ის პერიოდი, რომელიც უკვე გადამოწმებულია ზედმეტად გადახდილი თანხის დაბრუნებისას) მოწმდება „მოთხოვნის“ შევსების და მასზე თანდართული დოკუმენტების სისრულე.

სადავო საკითხზე წარმოდგენილია აუდიტის დეპარტამენტის 1.04.2026 წლის №---- წერილი, სადაც მითითებულია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ, „ბიუჯეტის შემოსულობების აღრიცხვაანგარიშგებისა და ანგარიშსწორების განხორციელებისა და ბიუჯეტში ზედმეტად ან შეცდომით გადახდილი შემოსულობის თანხის დაბრუნების, აღრიცხვისა და ანგარიშგების შესახებ“ საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2009 წლის 30 დეკემბრის №916 ბრძანებით დამტკიცებული ინსტრუქციის შესაბამისად, განხორციელდა კომპანიის 2025 წლის 10 ოქტომბრის „მოთხოვნის“ (ID -----) შესწავლა, რომლის მიხედვითაც გადასახადის გადამხდელი ითხოვდა პირადი აღრიცხვის ბარათზე წარმოშობილი ზედმეტად გადახდილი თანხის 1 120 000 ლარის უკან დაბრუნებას. საწარმოს პირადი აღრიცხვის ბარათზე არსებული ზედმეტობა გამოიწვია საგადასახადო კოდექსის 175-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ პუნქტის შესაბამისად საქონლის/მომსახურების შეძენისთვის გადახდილი დღგ-ის შესაბამისი ოდენობის თანხის ჩათვლამ. მანამდე, 2025 წლის 4 აგვისტოს, აუდიტის დეპარტამენტში მომჩივნის მიერ წარდგენილი იყო გადასახადის გადამხდელის „მოთხოვნა“ (ID -----) იგივე (1 120 000 ლარი) თანხის დაბრუნების თაობაზე, რაზეც შესაბამისი საფუძვლების გათვალისწინებით ეთქვა უარი და 2025 წლის 20 აგვისტოს გაეგზავნა შესაგებელი (ID -----). აღნიშნული შესაგებელი გადასახადის გადამხდელის მიერ გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში 2025 წლის 15 სექტემბერს (საჩივარი №97993/1/2025). შემოსავლების სამსახურის მიერ მიჩნეულ იქნა, რომ სადავო შესაგებელი აუდიტის დეპარტამენტის მიერ გამოცემული იყო კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით და 2025 წლის 29 სექტემბრის №21193 ბრძანებით, კომპანიის საჩივარი არ დაკმაყოფილდა. ზემოთქმულიდან გამომდინარე, მათ შორის, იმის გათვალისწინებით, რომ სახეზე არ იყო ახლად აღმოჩენილი ან ახლად გამოვლენილი გარემოებანი, აუდიტის დეპარტამენტის მიერ საწარმოს 2025 წლის 10 ოქტომბრის გადასახადის გადამხდელის „მოთხოვნა“ დარჩა განუხილველი და 2025 წლის 20 ოქტომბერს გაეგზავნა შესაგებელი (ID -----), რომელიც 2025 წლის 22 ოქტომბერს გასაჩივრდა გადასახადის გადამხდელის მიერ შემოსავლების სამსახურში (საჩივარი №98490/1/2025). 2025 წლის 20 ნოემბერს შემოსავლების სამსახურის მიერ განხილულ იქნა საწარმოს საჩივარი და 2025 წლის 17 დეკემბრის №27723 ბრძანებით მიღებულ იქნა გადაწყვეტილება საჩივრის არ დაკმაყოფილების თაობაზე. აღნიშნული გადაწყვეტილება გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭოში და 2026 წლის 20 თებერვლის №26533/202026 გადაწყვეტილებით, გაუქმდა შემოსავლების სამსახურის 2025 წლის 17 დეკემბრის №27723 ბრძანება და საჩივარი ხელახლა განსახილველად დაუბრუნდა ამავე სამსახურს. 2026 წლის 5 მარტს შემოსავლების სამსახურის მიერ განხილულ იქნა დავების განხილვის საბჭოს გადაწყვეტილებით ხელახლა განსახილველად დაბრუნებული საჩივარი და 2026 წლის 6 მარტის №5170 ბრძანებით მიღებულ იქნა გადაწყვეტილება საჩივრის არ დაკმაყოფილების თაობაზე.

საწარმოს წარმომადგენელმა საბჭოს სხდომაზე განაცხადა, რომ 2025 წლის 4 აგვისტოს წარდგენილ გადასახადის გადამხდელის „მოთხოვნაზე“ უარი ეთქვა იმ მოტივით, რომ არ იყო დართული შესაბამისი დოკუმენტები. აღნიშნული პრობლემა აღმოფხვრილია, მომჩივანმა სრულად წარადგინა შესაბამისი დოკუმენტაცია/მტკიცებულებები. ამასთან, განმარტა, რომ კომპანიის პირადი აღრიცხვის ბარათზე არსებული ზედმეტობა გამოწვეულია საქონლის/მომსახურების შეძენისთვის გადახდილი დღგ-ის შესაბამისი ოდენობის თანხის ჩათვლის საფუძველზე, რაც დადასტურებულია საგადასახადო შემოწმებით.

ფაქტობრივი გარემოებების საფუძველზე, საბჭომ მიიჩნია, რომ აუდიტის დეპარტამენტის მიერ გადასახადის გადამხდელის „მოთხოვნის“ განხილვაზე უარის თქმა არამართლზომიერია. საგადასახადო ორგანო ვალდებულია განიხილოს გადასახადის გადამხდელის „მოთხოვნა“ და შესაბამისი ფაქტობრივი გარემოებების და სამართლებრივი საფუძვლების გათვალისწინებით მიიღოს შესაბამისი გადაწყვეტილება.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, ფაქტობრივი გარემოებების და მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, საბჭოს მიაჩნია, რომ უნდა დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს, გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის გათვალისწინებით, დამატებით შეისწავლოს სადავო საკითხი და სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს ზედმეტად გადახდილი თანხის დაბრუნება.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;

2. ნაწილობრივ გაუქმდეს შემოსავლების სამსახურის 2026 წლის 6 მარტის №5170 ბრძანება; 3. დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს, გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის გათვალისწინებით, დამატებით შეისწავლოს სადავო საკითხი და სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს ზედმეტად გადახდილი თანხის დაბრუნება;

4. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

5. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

ზედმეტად გადახდილი თანხის დაბრუნება.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

შპს-ს პირადი აღრიცხვის ბარათზე არსებული ზედმეტობა გამოწვეულია საქონლის/მომსახურების შეძენისთვის გადახდილი დღგ-ის შესაბამისი ოდენობის თანხის ჩათვლის საფუძველზე. გადასახადის გადამხდელის „მოთხოვნა“-ზე ეთქვა უარი. აღნიშნული შესაგებელი გადასახადის გადამხდელის მიერ გასაჩივრებულ იქნა შემოსავლების სამსახურში რომელიც არ დაკმაყოფილდა.

 

გადაწყვეტილება

საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;

საბჭოს მიაჩნია, რომ უნდა დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს, გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის გათვალისწინებით, დამატებით შეისწავლოს სადავო საკითხი და სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს ზედმეტად გადახდილი თანხის დაბრუნება.

დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს;65;

 

საქართველოს ფინანსთა მინისტრის 2009 წლის 30 დეკემბრის №916 ბრძანებით დამტკიცებული „ბიუჯეტების შემოსულობების აღრიცხვა-ანგარიშგებისა და ანგარიშსწორების განხორციელებისა და ბიუჯეტში ზედმეტად ან შეცდომით გადახდილი შემოსულობის თანხის დაბრუნების, აღრიცხვისა და ანგარიშგების შესახებ“ ინსტრუქციის 135 მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ პუნქტი