ბრძანება N 2925

N 2925

11 თებერვალი 2026

ბ რ ძ ა ნ ე ბ ა

 

შპს „----------ის“ (ს/ნ -----------------)

(მის.: ------------------------------------)

2026 წლის 12 იანვრის საჩივრის

ნაწილობრივ დაკმაყოფილების თაობაზე

 

შემოსავლების სამსახურმა დავების განხილვის საბჭოს 2026 წლის 29 იანვრის სხდომაზე (ოქმი №8) განიხილა შპს „----------ის“ (ს/ნ -----------------) 2026 წლის 12 იანვრის №--/21 საჩივარი, აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 18 დეკემბრის №007-368 საგადასახადო მოთხოვნასთან დაკავშირებით.

 

სადავო საკითხი:

გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება შემოწმებით განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს. განმარტავს, რომ კომპანიის საქმიანობის სფეროს წარმოადგენს სათადარიგო ავტონაწილებით საერთაშორისო ვაჭრობა. აცხადებს, რომ ---- კომპანიებთან სულ ორჯერ განახორციელა სავაჭრო ოპერაცია ავტონაწილების შეძენის მიზნით, თუმცა, შემოწმების მიერ მითითებულ ----- კომპანიასთან („-----”) საქმიანი ურთიერთობა არ ჰქონია, არასოდეს შეუძენია რაიმე საქონელი და არც მათი რეალიზაცია განუხორციელებია. მიუთითებს, რომ ნებისმიერი ხელშეკრულება/დოკუმენტაცია, რომელიც მიეწოდა აუდიტის დეპარტამენტს გაყალბებულია, კერძოდ, გაყალბებულია კომპანიის ბეჭედი და ასევე, ხელშეკრულებაზე არსებული დირექტორის ხელმოწერა.

 

ფაქტობრივი გარემოებები:

საქმის მასალებით ირკვევა, რომ შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის 2025 წლის 4 მარტის №3705 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა შპს „----------ის“ (ს/ნ -----------------) საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება 2022 წლის პირველი თებერვლიდან 2025 წლის პირველ თებერვლამდე საანგარიშო პერიოდებში „-----”-სგან (-----------) შეძენილი საქონლის რეალიზაციის შედეგად წარმოშობილი საგადასახადო ვალდებულებების სისწორის დადგენის მიზნით. შემოწმების შედეგებზე 2025 წლის 5 დეკემბერს შედგენილ იქნა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა 2025 წლის 18 დეკემბრის №27807 ბრძანება და ამავე თარიღის №007-368 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის მიხედვით გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 421 231 ლარი, მათ შორის, გადასახადი 254 694 ლარი, ჯარიმა 127 346 ლარი, საურავი 39 191 ლარი.

 

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია შემდეგი გარემოებებით:

გადასახადის გადამხდელს მინიჭებული აქვს სპეციალური სავაჭრო კომპანიის სტატუსი. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების მიხედვით, გადამხდელი ეკონომიკურ საქმიანობას ახორციელებს 49420 კოდის მიხედვით (გადაზიდვის მომსახურება). ------ის საგადასახადო ორგანოდან შემოსული წერილისა და თანდართული მასალების მიხედვით დადგინდა, რომ 2023 წლის მაისისა და ივნისის თვეების საანგარიშო პერიოდებში გადამხდელს უფიქსირდება „-----“-სგან საქონლის შეძენა, კერძოდ, მოწოდებული ინვოისების მიხედვით, შეძენილი საქონლის ღირებულება (მ. შ. სხვადასხვა სახის კაბელები, დამცავი ბლოკები და სხვა) შეადგენს 2 633 722 ლარს (-----). აღნიშნულთან დაკავშირებით, -----ის საგადასახადო ორგანოს მიერ მოთხოვნილია ინფორმაცია საქონლის თავისუფალ მიმოქცევაში გაშვების პროცედურებთან ან/და შესაძლებლობის შემთხვევაში, ტვირთის საბოლოო დანიშნულების ადგილის დადგენასთან დაკავშირებით. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების მიხედვით, საწარმოს მიერ აღნიშნული ტვირთის თავისუფალ მიმოქცევაში გაშვების პროცედურები ან/და საბაჟო საწყობში შემოტანა არ ფიქსირდება. შემოწმებით გადამხდელს მოეთხოვა საკითხთან დაკავშირებული ინფორმაციის წარმოდგენა, რომელსაც გადამხდელი ელექტრონულად არ გაცნობია, შესაბამისად, განხორციელდა აღნიშნული დოკუმენტის საჯაროდ გავრცელება. ვინაიდან, საგადასახადო შემოწმების პროცესში გადასახადის გადამხდელის მიერ საკითხთან დაკავშირებით დოკუმენტურად დადასტურებული მტიცებულებები წარმოდგენილი არ არის, ამასთან, საგადასახადო შემოწმება ჩატარდა შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემების მონაცემების,-----ის საგადასახადო ორგანოს მიერ მოწოდებული ინფორმაციისა და სასამართლო წესით გამოთხოვილი საბანკო ამონაწერების შესწავლის საფუძველზე, გადამხდელის მიერ „----“-სგან შეძენილი საქონელი ჩაითვალა საქართველოს საბაჟო პროცედურების გარეშე რეალიზებულად -------ის ქვეყნებში მსგავსი საქმიანობის განმახორციელებელი კომპანიების მიერ დაფიქსირებული საშუალო შეწონილი ფასნამატის გამოყენებით (41%) და მიღებული შემოსავალი დადგინდა 3 702 112 ლარის ოდენობით, რომელსაც გამოაკლდა სმფ-ის თვითღირებულება (2 633 722 ლარი), ხოლო სხვაობა შემოსავალსა და საქონლის თვითღირებულებას შორის (1 068 390 ლარი (ნეტო)) ჩაითვალა დამფუძნებელზე, შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს, განაწილებულ მოგებად (დივიდენდად). შესაბამისად, 1 124 622 ლარი დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან 5%- იანი განაკვეთით და ასევე, მოგების გადასახადით. შედეგად, გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო და მოგების გადასახადები, ასევე, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურმა განიხილა წარმოდგენილი საჩივარი და მიიჩნია, რომ გადასახადის გადამხდელის მოთხოვნა უნდა დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ შემდეგ გარემოებათა გამო:

სადავო საკითხთან დაკავშირებით, შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, რომლის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 49-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ე“ ქვეპუნქტის თანახმად, ამ კოდექსის დებულებათა გათვალისწინებით საგადასახადო ორგანოებს თავიანთი კომპეტენციის ფარგლებში და საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით უფლება აქვთ დამოუკიდებლად განსაზღვრონ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულების მოცულობა საგადასახადო ორგანოში არსებული ინფორმაციით (მათ შორის, გადასახადის გადამხდელის დანახარჯების შესახებ) ან შედარების მეთოდით - სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელების შესახებ ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე, თუ გადასახადის გადამხდელი არ წარადგენს საგადასახადო კონტროლის განსახორციელებლად საჭირო სააღრიცხვო დოკუმენტაციას ან დადგენილი წესის დარღვევით აწარმოებს ბუღალტერიას, აგრეთვე ამ კოდექსით გათვალისწინებულ სხვა შემთხვევებში. საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 61-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, საგადასახადო ორგანო უფლებამოსილია პირს დაარიცხოს გადასახადი თავის ხელთ არსებული ინფორმაციის საფუძველზე, თუ პირი მას არ წარუდგენს გადასახადის დასარიცხად საჭირო ინფორმაციას.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 73-ე მუხლის მე-5 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის მიხედვით, საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს, პირის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვროს არაპირდაპირი მეთოდების გამოყენებით (აქტივების სიდიდის, საოპერაციო შემოსავლებისა და ხარჯების, პირის შესახებ ინფორმაციის მისი საქმიანობის სხვა საგადასახადო პერიოდთან ან სხვა ამგვარი გადასახადის გადამხდელის შესახებ მონაცემების შედარების, აგრეთვე სხვა მსგავსი ინფორმაციის ანალიზის საფუძველზე) თუ პირს არ აქვს სააღრიცხვო დოკუმენტაცია ან სააღრიცხვო დოკუმენტაციით შეუძლებელია დაბეგვრის ობიექტის დადგენა.

ამავე მუხლის მე-9 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, რომლის თანახმად, საგადასახადო ვალდებულების განსაზღვრის მიზნით საგადასახადო ორგანოს უფლება აქვს სამეურნეო ოპერაციის ფორმისა და შინაარსის გათვალისწინებით შეცვალოს მისი კვალიფიკაცია, თუ ოპერაციის ფორმა არ შეესაბამება მის შინაარსს. ამავე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, თუ რაიმე თანხა გამოიყენება კონკრეტული პირის ინტერესებისათვის, ჩაითვლება, რომ ეს თანხა მიღებული აქვს ამ პირს.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის მე-8 მუხლის მე-12 ნაწილის თანახმად, დივიდენდი არის აქციონერის/მოწილის მიერ აქციებიდან ან უფლებებიდან (წილებიდან) მიღებული (მათ შორის, პრივილეგირებული აქციებიდან პროცენტის სახით მიღებული) ნებისმიერი შემოსავალი, რომელიც მიიღება მოგების განაწილების შედეგად და რომელსაც იურიდიული პირი უნაწილებს აქციონერებს/მოწილეებს, კაპიტალში მათი კუთვნილი აქციების/უფლებების პროპორციულად ან პროპორციის დაცვის გარეშე.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 24-ე მუხლის პირველი და მე-2 ნაწილების მიხედვით:

1. სპეციალური სავაჭრო კომპანია არის საწარმო, რომელსაც მოგების გადასახადისაგან განთავისუფლების მიზნით ამ მუხლის შესაბამისად მინიჭებული აქვს სპეციალური სავაჭრო კომპანიის სტატუსი.

2. სპეციალური სავაჭრო კომპანიის სტატუსი შეიძლება მიენიჭოს მხოლოდ ამ მიზნით შექმნილ საწარმოს, რეგისტრაციასთან ერთად, მიმდინარე და მომავალი კალენდარული წლებისათვის. სპეციალური სავაჭრო კომპანიის სტატუსის მინიჭებისას გაიცემა ამ სტატუსის დამადასტურებელი სერტიფიკატი. უცხოურ საწარმოს, რომელიც საქართველოში ახორციელებს ეკონომიკურ საქმიანობას მუდმივი დაწესებულების მეშვეობით, უფლება აქვს, სპეციალური სავაჭრო კომპანიის სტატუსის მინიჭებისა და მხოლოდ ამ მუხლით ნებადართული საქმიანობის განხორციელების მიზნით დამატებით დაარეგისტრიროს განცალკევებული მუდმივი დაწესებულება.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 97-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, რეზიდენტი საწარმოს (გარდა ამ მუხლის მე-2, მე-8-91 და 93 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა) მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია განაწილებული მოგება.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 981 მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, განაწილებული მოგება არის მოგება, რომელიც საწარმოს მიერ მის პარტნიორზე დივიდენდის სახით, ფულადი ან არაფულადი ფორმით ნაწილდება.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 99-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ტ“ ქვეპუნქტის მიხედვით, მოგების გადასახადისაგან თავისუფლდება სპეციალური სავაჭრო კომპანიის მიერ ნებადართული საქმიანობიდან მიღებული მოგების (გარდა მის მიერ ეკონომიკურ საქმიანობაში 2 წელზე მეტი ვადით გამოყენებული ძირითადი საშუალების მიწოდებით მიღებული მოგებისა) განაწილება.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 130-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, რეზიდენტი საწარმოს მიერ ფიზიკური პირისთვის, არასამეწარმეო (არაკომერციული) იურიდიული პირისთვის ან არარეზიდენტი საწარმოსთვის გადახდილი დივიდენდები იბეგრება გადახდის წყაროსთან გადასახდელი თანხის 5-პროცენტიანი განაკვეთით.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 154-ე პირველი ნაწილის „ზ“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის რეზიდენტი საწარმო, რომელიც პირს უხდის დივიდენდს.

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილის თანახმად, საქართველოს საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვალდებულებათა შეუსრულებლობის ან არაჯეროვნად შესრულების შემთხვევაში გადასახადის გადამხდელს ეკისრება ამ კოდექსით ან/და საქართველოს სხვა საკანონმდებლო აქტებით გათვალისწინებული პასუხისმგებლობა.

საქართველოს ზოგადი ადმინისტრაციული კოდექსის 96-ე მუხლის თანახმად, ადმინისტრაციული ორგანო ვალდებულია ადმინისტრაციული წარმოებისას გამოიკვლიოს საქმისათვის ყველა მნიშვნელოვანი გარემოება და გადაწყვეტილება მიიღოს ამ გარემოებათა შეფასებისა და ურთიერთშეჯერების საფუძველზე.

მოქმედი კანონმდებლობის მიხედვით, ინდივიდუალური ადმინისტრაციულ-სამართლებრივი აქტი, რომელიც გამოცემულია წერილობითი სახით, აუცილებელია შეიცავდეს დასაბუთებას, კერძოდ, მასში მითითებული უნდა იყოს ის სამართლებრივი და ფაქტობრივი წანამძღვრები, რომელთა საფუძველზეც გამოიცა იგი. იმ შემთხვევაშიც კი, თუ ადმინისტრაციული ორგანო მოქმედებს დისკრეციული უფლებამოსილების ფარგლებში, იგი ვალდებულია, აქტის დასაბუთებაში მიუთითოს იმ გარემოებებზე, რომლებიც საფუძვლად დაედო მის მიერ მიღებულ გადაწყვეტილებას.

-----ის საგადასახადო ორგანოდან შემოსავლების სამსახურში მიღებული წერილისა და თანდართული მასალების მიხედვით დადგინდა, რომ 2023 წლის მაისისა და ივნისის თვეების საანგარიშო პერიოდებში გადამხდელს უფიქსირდება „-----“-სგან საქონლის შეძენა. აღნიშნულთან დაკავშირებით, -----ის საგადასახადო ორგანომ მოითხოვა ინფორმაცია საქონლის თავისუფალ მიმოქცევაში გაშვების პროცედურებთან ან/და შესაძლებლობის შემთხვევაში, ტვირთის საბოლოო დანიშნულების ადგილის დადგენასთან დაკავშირებით. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების მიხედვით, საწარმოს მიერ აღნიშნული ტვირთის თავისუფალ მიმოქცევაში გაშვების პროცედურები ან/და საბაჟო საწყობში შემოტანა არ ფიქსირდება. შემოწმების პროცესში გადასახადის გადამხდელის მიერ საკითხთან დაკავშირებით დოკუმენტურად დადასტურებული მტიცებულებები წარმოდგენილი არ არის, შესაბამისად, საგადასახადო შემოწმება ჩატარდა შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემების მონაცემების,------ის საგადასახადო ორგანოს მიერ მოწოდებული ინფორმაციისა და სასამართლო წესით გამოთხოვილი საბანკო ამონაწერების შესწავლით და გადამხდელის მიერ „-----“-სგან შეძენილი საქონელი ჩაითვალა საქართველოს საბაჟო პროცედურების გარეშე რეალიზებულად -----ის ქვეყნებში მსგავსი საქმიანობის განმახორციელებელი კომპანიების მიერ დაფიქსირებული საშუალო შეწონილი ფასნამატის გამოყენებით (41%) და მიღებულ შემოსავალს გამოაკლდა სმფ-ის თვითღირებულება, ხოლო სხვაობა შემოსავალსა და საქონლის თვითღირებულებას შორის ჩაითვალა დამფუძნებელზე განაწილებულ მოგებად (დივიდენდად).

შემოსავლების სამსახური ყურადღებას ამახვილებს გადასახადის გადამხდელის მიერ საჩივარში წარმოდგენილ არგუმენტზე, რომლის მიხედვით გადამხდელს ----- კომპანიებთან სულ ორჯერ აქვს განხორციელებული სავაჭრო ოპერაცია ავტონაწილების შეძენის მიზნით, ხოლო შემოწმების მიერ მითითებულ ----- კომპანიასთან („------”) რაიმე სახის საქმიანი ურთიერთობა არ ჰქონია, არასოდეს შეუძენია რაიმე საქონელი და არც მათი რეალიზაცია განუხორციელებია. აცხადებს, რომ ნებისმიერი ხელშეკრულება/დოკუმენტაცია, რომელიც მიეწოდა აუდიტის დეპარტამენტს, გაყალბებულია, კერძოდ, გაყალბებულია კომპანიის ბეჭედი და ასევე, ხელშეკრულებაზე არსებული დირექტორის ხელმოწერა. გამოთქვამს მზადყოფნას სიყალბის დასადასტურებლად ჩატარდეს ნებისმიერი სახის ექსპერტიზა.

ზემოაღნიშნული სამართლებრივი ნორმების, დადგენილი ფაქტობრივი გარემოებებისა და გადასახადის გადამხდელის მიერ წარმოდგენილი არგუმენტაციის გათვალისწინებით, შემოსავლების სამსახური მიიჩნევს, რომ სადავო საკითხი საჭიროებს დამატებით შესწავლას. კერძოდ, უნდა დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს, გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის გათვალისწინებით, ყოველმხრივ შეისწავლოს/გამოიკვლიოს სადავო საკითხი, დაადგინოს საქმის ფაქტობრივი გარემოებები, მათ შორის, განსახილველ საკითხთან დაკავშირებით მიმართოს საგამოძიებო სამსახურს და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).

 

საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის საფუძველზე,ვ ბ რ ძ ა ნ ე ბ :

 

1. შპს „----------ის“ (ს/ნ -----------------) საჩივარი დაკმაყოფილდეს ნაწილობრივ;

2. სადავო საკითხთან დაკავშირებით, დაევალოს აუდიტის დეპარტამენტს, გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის გათვალისწინებით, ყოველმხრივ შეისწავლოს/გამოიკვლიოს სადავო საკითხი, დაადგინოს საქმის ფაქტობრივი გარემოებები, მათ შორის, განსახილველ საკითხთან დაკავშირებით მიმართოს საგამოძიებო სამსახურს და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება);

3. დანარჩენ ნაწილში საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

4. აღნიშნული ბრძანება შეიძლება გასაჩივრდეს საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში (მის.: ქ. თბილისი, ვახტანგ გორგასლის ქ. №16) ან სასამართლოში (მის.: ქ. თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64), საქართველოს საგადასახადო კოდექსის XIV კარით დადგენილი წესის შესაბამისად, ამ ბრძანების ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

გადასახადის გადამხდელი არ ეთანხმება შემოწმებით განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის №3705 ბრძანების საფუძველზე ჩატარდა მომჩივანის საქმიანობის კამერალური საგადასახადო შემოწმება 2022 წლის პირველი თებერვლიდან 2025 წლის პირველ თებერვლამდე საანგარიშო პერიოდებში შეძენილი საქონლის რეალიზაციის შედეგად წარმოშობილი საგადასახადო ვალდებულებების სისწორის დადგენის მიზნით. შემოწმების შედეგებზე შედგენილ იქნა საგადასახადო შემოწმების აქტი, გამოიცა №27807 ბრძანება და №007-368 საგადასახადო მოთხოვნა, რომლის მიხედვით გადამხდელს დამატებით გადასახდელად განესაზღვრა სულ 421 231 ლარი, მათ შორის, გადასახადი 254 694 ლარი, ჯარიმა 127 346 ლარი, საურავი 39 191 ლარი.

საგადასახადო შემოწმების აქტის მიხედვით დგინდება, რომ გადასახადის გადამხდელს მინიჭებული აქვს სპეციალური სავაჭრო კომპანიის სტატუსი. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების მიხედვით, გადამხდელი ეკონომიკურ საქმიანობას ახორციელებს 49420 კოდის მიხედვით (გადაზიდვის მომსახურება). 2023 წლის მაისისა და ივნისის თვეების საანგარიშო პერიოდებში გადამხდელს უფიქსირდება არარეზიდენტი კომპანიისგან საქონლის შეძენა, რომლის ღირებულება შეადგენს 2 633 722 ლარს. შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემის მონაცემების მიხედვით, საწარმოს მიერ აღნიშნული ტვირთის თავისუფალ მიმოქცევაში გაშვების პროცედურები ან/და საბაჟო საწყობში შემოტანა არ ფიქსირდება. შემოწმებით გადამხდელს მოეთხოვა საკითხთან დაკავშირებული ინფორმაციის წარმოდგენა, რომელსაც გადამხდელი ელექტრონულად არ გაცნობია, შესაბამისად, განხორციელდა აღნიშნული დოკუმენტის საჯაროდ გავრცელება. ვინაიდან, საგადასახადო შემოწმების პროცესში გადასახადის გადამხდელის მიერ საკითხთან დაკავშირებით დოკუმენტურად დადასტურებული მტიცებულებები წარმოდგენილი არ არის.

ამასთან, საგადასახადო შემოწმება ჩატარდა შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემების მონაცემების, საგადასახადო ორგანოს მიერ მოწოდებული ინფორმაციისა და სასამართლო წესით გამოთხოვილი საბანკო ამონაწერების შესწავლის საფუძველზე, გადამხდელის მიერ არარეზიდენტი კომპანიისგან შეძენილი საქონელი ჩაითვალა საქართველოს საბაჟო პროცედურების გარეშე რეალიზებულად მსგავს ქვეყნებში მსგავსი საქმიანობის განმახორციელებელი კომპანიების მიერ დაფიქსირებული საშუალო შეწონილი ფასნამატის გამოყენებით (41%) და მიღებული შემოსავალი დადგინდა 3 702 112 ლარის ოდენობით, რომელსაც გამოაკლდა სმფ-ის თვითღირებულება (2 633 722 ლარი), ხოლო სხვაობა შემოსავალსა და საქონლის თვითღირებულებას შორის (1 068 390 ლარი (ნეტო)) ჩაითვალა დამფუძნებელზე, შესამოწმებელი პერიოდის ბოლოს, განაწილებულ მოგებად (დივიდენდად). შესაბამისად, 1 124 622 ლარი დაიბეგრა გადახდის წყაროსთან 5%- იანი განაკვეთით და ასევე, მოგების გადასახადით. შედეგად, გადამხდელს დაერიცხა საშემოსავლო და მოგების გადასახადები, ასევე, საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლით განსაზღვრული ჯარიმა.

 

გადაწყვეტილება

შემოსავლების სამსახური მიიჩნევს, რომ სადავო საკითხი საჭიროებს დამატებით შესწავლას. კერძოდ, დაევალა აუდიტის დეპარტამენტს, გადასახადის გადამხდელის არგუმენტაციის გათვალისწინებით, ყოველმხრივ შეისწავლოს/გამოიკვლიოს სადავო საკითხი, დაადგინოს საქმის ფაქტობრივი გარემოებები, მათ შორის, განსახილველ საკითხთან დაკავშირებით მიმართოს საგამოძიებო სამსახურს და შესწავლის შედეგების გათვალისწინებით, სათანადო საფუძვლების არსებობის შემთხვევაში, განახორციელოს საგადასახადო ვალდებულებების კორექტირება (შემცირება).

 

დასაბუთება

შემოსავლების მამსახურის დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 8(12); 24(1.2); 73(5„ა“.9„ბ“); 97(1 „ა“); 981(1); 99(1„ტ“); 130(1); 154(1„ზ“);