გადაწყვეტილება №26863/2/2026

№26863/2/2026

08 აპრილი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს „---“ (ს/ნ ---)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 3.04.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს „----“- ის 9.03.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26863/2/2026).

 

დავის საგანი:

1. მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირებისთვის გადახდილი თანხების მოგების გადასახადით დაბეგვრა;

2. არაიდენტიფიცირებად და გადასახადის გადამხდელის სტატუსის არმქონე პირებზე გადახდილი მომსახურების თანხების საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრა.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 26.12.2025 წლის №027-7 საგადასახადო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 20.02.2026 წლის №3929 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 323 004.92 ლარი.

მათ შორის:

გადასახადი - 197 316.24

დღგ - 124 895.47

მოგების გადასახადი -22 341.52

საშემოსავლო გადასახადი - 50 079.25

ჯარიმა - 93 115.70

საურავი - 32 572.98

 

პროცედურული გარემოებები

გადასახადის გადამხდელის ძირითად საქმიანობას წარმოადგენს სკოლის მოსწავლეების ტრანსპორტირების (მოსწავლეების სკოლაში მიყვანა ერთი მიმართულება და სკოლიდან წამოყვანა მეორე მიმართულება) მომსახურება. შემოსავლების სამსახურის აუდიტის დეპარტამენტის მიერ ჩატარდა მომჩივნის საქმიანობის, 1.01.2022 წლიდან 1.09.2025 წლამდე პერიოდის, კამერალური საგადასახადო შემოწმება. შემოწმების შედეგები აისახა 2025 წლის 26 დეკემბრის საგადასახადო შემოწმების აქტში, რომლის საფუძველზე გამოიცა აუდიტის დეპარტამენტის 26.12.2025 წლის №28652 ბრძანება და №027-7 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში. შემოსავლების სამსახურის 20.02.2026 წლის №3929 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

სადავო საკითხები:

1. მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირებისთვის გადახდილი თანხების მოგების გადასახადით დაბეგვრა ფაქტების აღწერა

გადასახადის გადამხდელი შემოსავალს იღებს ძირითადად სახელმწიფოს მიერ გამოცხადებული კონსოლიდირებული ტენდერებიდან. კომპანიას მოეთხოვა წარედგინა შემოწმებისათვის საჭირო პირველადი საბუღალტრო დოკუმენტაცია/განმარტებები. შემოწმებით გაირკვა, რომ დირექტორი --- (პ/ნ ---) გარდაიცვალა 2025 წლის 5 ივლისს. შემოწმებისათვის განმარტებას იძლეოდა და პირველად საგადასახადო დოკუმენტაციის აწვდიდა ყოფილი დირექტორის შვილი ---. კომპანიის ამჟამინდელი დირექტორი 2025 წლის 15 ივლისიდან არის --- (პ/ნ ---), რომელიც ასევე არის ყოფილი დირექტორის მეუღლე. შემოწმებისათვის სრულყოფილად ვერ იქნა მიწოდებული პირველადი საბუღალტრო დოკუმენტები. ---ს განმარტებით, კომპანიის ბუღალტრულ და სამეურნეო საქმიანობის წარმოებას სრულად ახდენდა ---, ხოლო მისი გარდაცვალების შემდეგ ვერ ხერხდება პირველადი დოკუმენტების სრული მოძიება. შემოწმება დაეყრდნო შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებულ ინფორმაცია/დოკუმენტაციას, კომპანიის მიერ ნაწილობრივ მიწოდებულ დოკუმენტაციას, ბანკის ამონაწერებს, სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოს ოფიციალური ვებგვერდიდან ამოღებულ დოკუმენტებს.

შესამოწმებელ პერიოდში, კომპანიას საბანკო გადარიცხვებით ანაზღაურებული აქვს მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირებისთვის, შეძენილი მომსახურებების თანხები, სულ 126 412 ლარი.

საგადასახადო კოდექსის 982 მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტის საფუძველზე, აღნიშნული გადახდები დაიბეგრა მოგების გადასახადით. აგრეთვე, სხვადასხვა ორგანიზაციისთვის კომპანიას გადარიცხული აქვს 190 ლარი, რომელიც საგადასახადო კოდექსის 97-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტისა და 982 მუხლის პირველი ნაწილის საფუძველზე, ჩაითვალა ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაუკავშირებელ გაცემულ თანხებად და დაიბეგრა მოგების გადასახადით. შედეგად, გადასახადის გადამხდელს დაერიცხა გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის თანახმად.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 302-ე მუხლის მე-2 და მე-6 ნაწილებზე, 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, 97-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე, 982 მუხლის პირველი ნაწილის „ა“, „ბ“ და „გ“ ქვეპუნქტებზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებაზე და განმარტავს, რომ შემოწმების მიერ, მართლზომიერად განხორციელდა მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკურ პირებზე გადახდილი თანხების მოგების გადასახადით დაბეგვრა.

შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარდგენილი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს და მიიჩნია, რომ საგადასახადო შემოწმების შედეგად საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარდგენილი საჩივარი აღნიშნულ ნაწილში დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

გადასახადის გადამხდელის საქმიანობას წარმოადგენს სკოლის მოსწავლეების ტრანსპორტირების (მოსწავლეების სკოლაში მიყვანა ერთი მიმართულება და სკოლიდან წამოყვანა მეორე მიმართულება) მომსახურება. შემმოწმებლებმა მძღოლისთვის ავტო ტრანსპორტით მომსახურებისთვის გადახდილი თანხების ნაწილი დაბეგრეს მოგების გადასახადით, არგუმენტად მითითებულია, რომ მძღოლებს ქონდათ მიკრო ბიზნესის სტატუსი. დაერიცხა მოგების გადასახადი 22 342 ლარი. ფიზიკური პირები, რომლებსაც არ ქონდათ მეწარმის სტატუსი, გადახდის მომენტში დაბეგრეს საშემოსავლო გადასახადით (50 079 ლარი). მძღოლებისთვის გადახდილი არის ავტოტრანსპორტით მომსახურების თანხები. ამ შემთხვევაში, ანაზღაურება არ უკავშირდება მიკრო ბიზნესის სტატუსით გათვალისწინებულ მომსახურებებს და მოგების გადასახადით დაბეგვრაც უადგილოა.

ასევე, ყველა მძღოლთან გაფორმებული იყო მომსახურების ხელშეკრულება, სადაც გადასახადით დაბეგვრის და მეწარმედ რეგისტრაციის ვალდებულება ქონდათ სწორედ მძღოლებს. შეთანხმებისამებრ, თანხას ურიცხავდა საშემოსავლო გადასახადის დაკავების გარეშე. მიაჩნია, რომ დარიცხვა არის დაუსაბუთებელი. ითხოვს, უსაფუძვლო დარიცხვის გაუქმებას და აუდიტორებს დაევალოთ გადაანგარიშება, შემოწმების აქტით ზედმეტად დარიცხული თანხების შემცირება.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის 97-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, რეზიდენტი საწარმოს (გარდა ამ მუხლის მე-2, მე-8−91 და 93 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა) მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია გაწეული ხარჯი ან სხვა გადახდა, რომელიც ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული არ არის.

საგადასახადო კოდექსის 982 მუხლის პირველი ნაწილის „ა“, „ბ” და „გ“ ქვეპუნქტების მიხედვით, ამ მუხლის მიზნებისათვის ხარჯს, რომელიც ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაკავშირებული არ არის, მიეკუთვნება:

ა) ხარჯი, რომელიც დოკუმენტურად დადასტურებული არ არის, თუ ეს ვალდებულება დადგენილია ამ კოდექსის შესაბამისად;

ბ) ხარჯი, რომლის გაწევის მიზანი არ არის მოგების, შემოსავლის ან კომპენსაციის მიღება;

გ) მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირისაგან შეძენილ საქონელზე/მომსახურებაზე გაწეული ხარჯი, გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ამ სტატუსის მქონე პირის მიერ საქონლის მიწოდებით/მომსახურების გაწევით მიღებული შემოსავალი საერთო წესით იბეგრება ან საქონლის მიწოდებისას/შეძენისას გამოწერილია სასაქონლო ზედნადები/საქართველოს ფინანსთა მინისტრის მიერ დადგენილი ფორმის დოკუმენტი.

შემოწმებით დადგინდა, რომ გადასახადის გადამხდელს საბანკო გადარიცხვებით ანაზღაურებული ჰქონდა, მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირებისთვის, შეძენილი მომსახურებების თანხები სულ 126 412 ლარი, რომელიც შემოწმების შედეგად დაიბეგრა მოგების გადასახადით. აუდიტის დეპარტამენტი 30.03.2026 წლის №26667-21-14 წერილით წარმოდგენილ ინფორმაციაში სადავო საკითხზე აღნიშნავს შემდეგს: კომპანიის ძირითად საქმიანობას წარმოადგენს სკოლის მოსწავლეების ტრანსპორტირების (მოსწავლეების სკოლაში მიყვანა ერთი მიმართულება და სკოლიდან წამოყვანა მეორე მიმართულება) მომსახურება, შემოსავალს იღებს ძირითადად სახელმწოფოს მიერ გამოცხადებულ კონსოლიდირებულ ტენდერებიდან.

შემოწმებისათვის კომპანიას მოეთხოვა წარედგინა შემოწმებისათვის საჭირო პირველადი საბუღალტრო დოკუმენტაცია/განმარტებები. შემოწმებით გაირკვა, რომ კომპანიის დირექტორი --- გარდაიცვალა 2025 წლის 5 ივლისს. შემოწმებისათვის განმარტებას და პირველადი დოკუმენტაციის მიწოდებას ახდენდა ყოფილი დირექტორის შვილი ---. კომპანიის ამჟამინდელი დირექტორია 2025 წლის 15 ივლისიდან ---, რომელიც არის ყოფილი დირექტორის მეუღლე. შემოწმებისათვის სრულყოფილად ვერ იქნა მიწოდებული პირველადი საბუღალტრო დოკუმენტები, ---ს განმარტებით, კომპანიის ბუღალტრულ და სამეურნეო საქმიანობის წარმოებას სრულად ახდენდა ---, ხოლო მისი გარდაცვალების შემდეგ ვერ ხერხდება პირველადი დოკუმენტების სრული მოძიება.

შემოწმება დაეყრდნო შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებულ ინფორმაცია/დოკუმენტაციას, კომპანიის მიერ ნაწილობრივ მიწოდებულ დოკუმენტაციას, ბანკის ამონაწერებს, სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოს ოფიციალური ვებ საიტიდან ამოღებულ დოკუმენტებს. შესამოწმებელ პერიოდში კომპანიას, საბანკო გადარიცხვებით ანაზღაურებული აქვს მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირებისთვის, შეძენილი მომსახურებების თანხები სულ 126 412 ლარი, შესაბამისად აღნიშნული გადახდები დაიბეგრა მოგების გადასახადით.

საბჭოს სხდომაზე, საჩივრის ზეპირი განხილვა განხორციელდა გადასახადის გადამხდელის წარმომადგენლის მონაწილეობით, რომელმაც წარმოადგინა საჩივარში დაფიქსირებულის ანალოგიური არგუმენტები და კვლავაც აღნიშნა, რომ ანაზღაურება არ უკავშირდება მიკრო ბიზნესის სტატუსით გათვალისწინებულ მომსახურებებს და მოგების გადასახადით დაბეგვრა არ მიაჩნია სწორად. აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენელმა წარმოადგინა ფაქტობრივ გარემოებებში დაფიქსირებულის ანალოგიური არგუმენტები, ამასთან დამატებით განმარტა, რომ საბანკო ამონაწერებით, გადასახადის გადამხდელს, მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირებისთვის, ანაზღაურებული აქვს მომსახურებების თანხები და რომ აღნიშნული გადახდები ჩაითვალა მოგების გადასახადით დასაბეგრად. მომჩივანი არ ეთანხმება სადავო საკითხის ნაწილში დარიცხვას, მაგრამ ვერ უთითებს რა სამართლებრივ გარემოებებზე დაყრდნობით მიიჩნევს განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს არამართლზომიერად, ამასთან, როგორც შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანებით ირკვევა, დავის წარმოების პროცესში არ წარუდგენია და არც ამჟამად წარმოადგენს ისეთ არგუმენტებს ან/და მტკიცებულებას, რომელიც შეცვლიდა შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს და დარიცხული თანხების გადაანგარიშების საფუძველი გახდებოდა.

საქმესთან არსებული მასალების, ფაქტობრივი გარემოებების და მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, საბჭო მიიჩნევს, რომ მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკურ პირებზე გადახდილი თანხების მოგების გადასახადით დაბეგვრა მართლზომიერია, გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონშესაბამისად, შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანება ამ ნაწილში მართლზომიერია, არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

2. არაიდენტიფიცირებად და გადასახადის გადამხდელის სტატუსის არმქონე პირებზე გადახდილი მომსახურების თანხების საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრა

ფაქტების აღწერა

გადასახადის გადამხდელის მიერ, საბანკო ამონაწერებით გაცემულია თანხები სხვადასხვა მომსახურე პირებზე, რომლებიც უწევენ კომპანიას სკოლის მოსწავლეების გადაყვანის მომსახურებას, სკოლის მიმართულებით და უკან. შემოწმებით, მომსახურე პირები ვერ დაიდენტიფიცირდა. პირს არ აქვს პირადი ნომერი მითითებული საბანკო ამონაწერში, რომლითაც გაირკვეოდა პირის სტატუსი (ინდივიდუალურ მეწარმედ რეგისტრაცია და მიკრო ან მცირე ბიზნესად რეგისტრაციის საგადასახადო სტატუსები). საბანკო ამონაწერში ფიქსირდება მომსახურე პირებიც, რომლებიც არ არიან მეწამე სუბიექტად რეგისტრირებულები. საგადასახადო რეგისტრაციის გარეშე არსებულ პირებზე და არაიდენტიფიცირებულ პირებზე გაცემული თანხები ჩაითვალა როგორც კომპანიის მხრიდან გაცემული ანაზღაურება და დაიბეგრა საშემოსავლო გადასახადით. ამასთან, საბანკო ამონაწერის მიხედვით ფიქსირდება, რომ 2023 წლის ივლისში 400 ლარით და 2024 წლის დეკემბერში 300 ლარით მეტი ხელფასია გაცემული დეკლარირებულთან შედარებით, აგრეთვე, 2024 წლის ოქტომბრის თვეში, ბანკის მეშვეობით გაცემულია 63.75 ლარით მეტი დივიდენდი დეკლარირებულთან შედარებით. შემოწმების მიერ, აღნიშნული თანხები დაიბეგრა საშემოსავლო გადასახადით. ამასთან, საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის თანახმად განისაზღვრა ჯარიმა.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილზე, მე-100 მუხლის მე-3 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტზე, 102-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „დ“ ქვეპუნქტზე, მე-2 ნაწილის „ა“ და „ბ“ ქვეპუნქტებზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებზე და განმარტავს, რომ საგადასახადო შემოწმების მიერ მართლზომიერად განხორციელდა არაიდენტიფიცირებად და გადასახადის გადამხდელის სტატუსის არმქონე პირებზე გადახდილი მომსახურების თანხების საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრა.

ამასთან, შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს ფაქტობრივ და სამართლებრივ გარემოებებზე, თუ რა ნაწილში იქნა განსაზღვრული საგადასახადო ვალდებულებები არამართლზომიერად. ხოლო, დავის წარმოების პროცესში არ ყოფილა წარდგენილი ისეთი არგუმენტები/მტკიცებულებები, რომლებიც შეცვლიდა საგადასახადო შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს და მიიჩნია, რომ შემოწმების შედეგად, საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, წარდგენილი საჩივარი აღნიშნულ ნაწილში დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

დაფიქსირებულია პირველი სადავო საკითხის ნაწილში.

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი ამ ნაწილში არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 136-ე მუხლის მე-3 ნაწილის თანახმად, გადასახადის გადამხდელი ვალდებულია სრულად აღრიცხოს თავის საქმიანობასთან დაკავშირებული ყველა ოპერაცია, რათა გარანტირებული იყოს კონტროლი მათ დაწყებაზე, მიმდინარეობასა და დასრულებაზე.

საგადასახადო კოდექსის მე-100 მუხლის მე-3 ნაწილის „ბ“ ქვეპუნქტის თანახმად, ერთობლივ შემოსავალს განეკუთვნება ნებისმიერი ფორმით ან/და საქმიანობით მიღებული შემოსავალი, კერძოდ, ეკონომიკური საქმიანობით მიღებული შემოსავლები, რომლებიც დაკავშირებული არ არის დაქირავებით მუშაობასთან.

საგადასახადო კოდექსის 102-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, ეკონომიკური საქმიანობით მიღებულ შემოსავლებს განეკუთვნება საქონლის/მომსახურების მიწოდებით მიღებული შემოსავლები. საგადასახადო კოდექსის 154-ე მუხლის პირველი ნაწილის „დ“ ქვეპუნქტის თანახმად, გადახდის წყაროსთან გადასახადის დაკავება ევალება საგადასახადო აგენტს, რომელიც არის იურიდიული პირი, საწარმო/ორგანიზაცია ან მეწარმე ფიზიკური პირი, რომელიც გაწეული მომსახურების ღირებულებას უნაზღაურებს ფიზიკურ პირს (გარდა დღგ-ის გადამხდელად რეგისტრირებული ფიზიკური პირისა, ნოტარიუსისა, კერძო აღმასრულებლისა, მიკრო/მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირისა და ფიქსირებული გადასახადის გადამხდელის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირისა, შესაბამისი საქმიანობის ნაწილში), რომელიც ინდივიდუალურ მეწარმედ დარეგისტრირებული არ არის.

დადგინდა, რომ კომპანიის მიერ, საბანკო ამონაწერით გადარიცხულია თანხები სხვადასხვა ფიზიკურ პირებზე, რომლებიც უწევენ კომპანიას სკოლის მოსწავლეების გადაყვანის მომსახურებას. აღნიშნული პირები ვერ დაიდენტიფიცირდნენ, რადგან მათი პირადი ნომერი არ იყო მითითებული საბანკო ამონაწერში, რომლითაც დადგინდებოდა პირის სტატუსი (ინდივიდუალური მეწარმე, მიკრო ან მცირე ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირები). გარდა ამასა, საბანკო ამონაწერში დაფიქსირებულია ისეთი პირებიც, რომლებიც არ იყვნენ მეწამე სუბიექტად რეგისტრირებულები. გადასახადის გადამხდელის სტატუსის არმქონე და არაიდენტიფიცირებულ პირებზე გაცემული თანხები ჩაითვალა კომპანიის მხრიდან გაცემულ ანაზღაურებად და დაიბეგრა საშემოსავლო გადასახადით.

აუდიტის დეპარტამენტი 30.03.2026 წლის №26667-21-14 წერილით წარმოდგენილ ინფორმაციაში სადავო საკითხზე აღნიშნავს შემდეგს: კომპანიის მიერ, საბანკო ამონაწერით გაცემულია თანხები სხვადასხვა მომსახურე პირებზე. გაირკვა, რომ მომსახურე პირების იდენტიფიცირება ვერ ხორციელდება, არ არის პირადი ნომერი მითითებული საბანკო ამონაწერში, რომლითაც გაირკვეოდა პირის სტატუსი (ინდივიდუალურ მეწარმედ რეგისტრაცია და მიკრო ან მცირე ბიზნესად რეგისტრაციის საგადასახადო სტატუსები).

აგრეთვე, საბანკო ამონაწერში ფიქსირდება მომსახურე პირებიც რომლებიც არ არიან მეწამე სუბიექტად რეგისტრირებულები. საგადასახადო რეგისტრაციის გარეშე არსებულ პირებზე და არაიდენტიფიცირებულ პირებზე გაცემული თანხები ჩაითვალა როგორც კომპანიის მხრიდან გაცემული შრომის ანაზღაურება და დაიბეგრა საშემოსავლო გადასახადით.

საბჭოს სხდომაზე, საჩივრის ზეპირი განხილვისას, გადასახადის გადამხდელის წარმომადგენელმა განმარტა, რომ ყველა მძღოლთან გაფორმებული მომსახურების ხელშეკრულებებით განსაზღვრულია, რომ მეწარმედ რეგისტრაციის ვალდებულება ქონდათ თავად მძღოლებს, ითხოვს აღნიშნულის მხედველობაში მიღებას. აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენელმა აღნიშნა, რომ მასალები კომპანიის წარმომადგენელსაც გაეგზავნა და რაც შენიშვნა ქონდათ გათვალისწინებულ იქნა, მაგრამ რისი იდენტიფიცირებაც ვერ ხდებოდა დაიბეგრა საშემოსავლო გადასახადით. მომჩივანი საჩივარში ვერ უთითებს რა სამართლებრივ გარემოებებზე დაყრდნობით მიიჩნევს განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებს არამართლზომიერად. ამასთან, როგორც შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანებით ირკვევა, დავის წარმოების პროცესში არ წარუდგენია და არც ამჟამად წარმოადგენს ისეთ არგუმენტს ან/და მტკიცებულებას, რომელიც შეცვლიდა შემოწმებით დადგენილ გარემოებებს და სადავო საკითხის ნაწილში დარიცხული თანხების გადაანგარიშების საფუძველი გახდებოდა.

საქმესთან არსებული მასალების, ფაქტობრივი გარემოებების და მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, საბჭო მიიჩნევს, რომ არაიდენტიფიცირებად და გადასახადის გადამხდელის სტატუსის არმქონე პირებზე გადახდილი მომსახურების თანხების საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრა მართლზომიერია, გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონშესაბამისად, შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანება ამ ნაწილში მართლზომიერია, არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხები:

1. მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირებისთვის გადახდილი თანხების მოგების გადასახადით დაბეგვრა;

2. არაიდენტიფიცირებად და გადასახადის გადამხდელის სტატუსის არმქონე პირებზე გადახდილი მომსახურების თანხების საშემოსავლო გადასახადით დაბეგვრა.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

შემოწმება დაეყრდნო შემოსავლების სამსახურის გადასახადების ადმინისტრირების საინფორმაციო სისტემაში არსებულ ინფორმაცია/დოკუმენტაციას, კომპანიის მიერ ნაწილობრივ მოწოდებულ დოკუმენტაციას, ბანკის ამონაწერებს, სახელმწიფო შესყიდვების სააგენტოს ოფიციალური ვებგვერდიდან ამოღებულ დოკუმენტებს.

შესამოწმებელ პერიოდში საწარმოს საბანკო გადარიცხვებით ანაზღაურებული აქვს მიკრო ბიზნესის სტატუსის მქონე ფიზიკური პირებისთვის შეძენილი მომსახურებების თანხები, სულ - 126 412 ლარი, აღნიშნული გადახდები დაიბეგრა მოგების გადასახადით.

აგრეთვე, საწარმოს სხვადასხვა ორგანიზაციისთვის გადარიცხული აქვს 190 ლარი, რომელიც შემოწმებით ჩაითვალა ეკონომიკურ საქმიანობასთან დაუკავშირებელ გაცემულ თანხებად და დაიბეგრა მოგების გადასახადით.

საწარმოს მიერ საბანკო ამონაწერით გაცემულია თანხები სხვადასხვა მომსახურე პირებზე, რომლებიც უწევენ საწარმოს სკოლის მოსწავლეების გადაყვანის მომსახურებას, სკოლის მიმართულებით და უკან. საგადასახადო რეგისტრაციის გარეშე არსებულ პირებზე და არაიდენტიფიცირებულ პირებზე გაცემული თანხები ჩაითვალა როგორც საწარმოს მხრიდან გაცემული ანაზღაურება დაიბეგრა საშემოსავლო გადასახადით.

 

გადაწყვეტილება

საქმესთან არსებული მასალების, ფაქტობრივი გარემოებების და მხარეთა არგუმენტაციის გათვალისწინებით, საბჭო მიიჩნევს, რომ გადასახადის გადამხდელის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონშესაბამისად, შემოსავლების სამსახურის სადავო ბრძანება ამ ნაწილში მართლზომიერია, არ არსებობს მისი გაუქმების და მომჩივნის მოთხოვნის დაკმაყოფილების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებული დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 982; 102 (1); 154 (1).