გადაწყვეტილება №26835/2/2026

№26835/2/2026

08 აპრილი 2026

გ ა დ ა წ ყ ვ ე ტ ი ლ ე ბ ა

 

მომჩივანი: შპს „----------“ (ს/ნ ------------)

მოპასუხე: აუდიტის დეპარტამენტი

 

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭომ, 19.03.2026 წელს განიხილა და მიიღო გადაწყვეტილება შპს „------“-ის 5.03.2026 წელს რეგისტრირებულ საჩივარზე (რეგისტრაციის №26835/2/2026).

 

დავის საგანი:

ჩათვლილი მოგების გადასახადის შემცირება.

 

გასაჩივრებული გადაწყვეტილება:

1. აუდიტის დეპარტამენტის 18.11.2025 წლის №125-18 საგადასახდო მოთხოვნა;

2. შემოსავლების სამსახურის 23.02.2026 წლის №4059 ბრძანება.

 

დარიცხული თანხა: 577 312,81 ლარი.

მათ შორის:

მოგების გადასახადი - 307 797,51

ჯარიმა - 153 898,8

საურავი - 115 616,5

 

ფაქტების აღწერა/დარიცხვის საფუძვლები

აუდიტის დეპარტამენტის 13.11.2025 წლის კამერალური საგადასახადო შემოწმების აქტით შემოწმებულია 1.01.2008 წლიდან 1.01.2017 წლამდე მიღებული წმინდა მოგებიდან დივიდენდის განაწილებისას ამავე საანგარიშო პერიოდების მიხედვით 1.01.2022 წლიდან 1.09.2025 წლამდე საანგარიშო პერიოდებში დარიცხული და გადახდილი მოგების გადასახადის ჩათვლის სისწორე.

შპს „----“ (ს/ნ--------) დაფუძნდა 6.08.2008 წელს, მისი საქმიანობის ძირითად სფეროს წარმოადგენს საკუთარი ან იჯარით აღებული არასაცხოვრებელი შენობების გაქირავება და მართვა. საწარმოს მიერ 2008-2016 წლებში მიღებულმა წმინდა მოგებამ შეადგინა 257 147 ლარი, ხოლო 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდების მიხედვით დარიცხული და გადახდილი მოგების გადასახადის თანხა შეადგენს 45 379 ლარს. ამასთან, შპს „----“-ის დამფუძნებლებზე 2008-2016 წლებშივე განაწილებულია 118 832 ლარი დივიდენდი, ხოლო 2017-2021 წლებში განაწილებული დივიდენდი შეადგენს 175 163 ლარს, რა დროსაც საწარმო ახდენდა მოგების გადასახადის ჩათვლას. შესაბამისად 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგება სრულადაა განაწილებული 2022 წლის 1 იანვრამდე. შესამოწმებელ პერიოდში 2022 წლის 1 იანვრიდან 2025 წლის 1 სექტემბრამდე საწარმოს მიერ დამფუძნებლებზე განაწილებული დივიდენდი შეადგენს 1 744 186 ლარს, აღნიშნულ თანხას გადასახადის გადამხდელი სრულად მიუთითებს 2008-2016 პერიოდებში მიღებული მოგებიდან დივიდენდის განაწილების გრაფაში და სრულად ახდენს მოგების გადასახადის ჩათვლას.

საგადასახადო კოდექსის 97-ე მუხლის შესაბამისად რეზიდენტი საწარმოსთვის მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია განაწილებული მოგება. საგადასახადო კოდექსის 981 მუხლის შესაბამისად კი განაწილებული მოგება არის მოგება, რომელიც საწარმოს მიერ მის პარტნიორზე დივიდენდის სახით, ფულადი ან არაფულადი ფორმით ნაწილდება, საგადასახადო კოდექსის 309-ე მუხლის 92-ე ნაწილის შესაბამისად, თუ რეზიდენტი საწარმო დივიდენდს გაანაწილებს 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგებიდან, მას უფლება აქვს ჩაითვალოს ამ პერიოდების მიხედვით დარიცხული და გადახდილი მოგების გადასახადის თანხა, მაგრამ არაუმეტეს ამ კოდექსის 981 მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტის მიხედვით გადასახდელი თანხისა. ამასთან, ჩასათვლელი თანხა გამოიანგარიშება ფორმულით − A×B/(C-D), სადაც: A არის დივიდენდის სახით გასანაწილებელი თანხის ოდენობა; B არის 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდების მიხედვით დარიცხული და გადახდილი მოგების გადასახადის თანხა; C არის 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგების ოდენობა; D არის 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგების ხარჯზე დივიდენდის სანაცვლოდ საწარმოს მიერ პარტნიორისთვის გადაცემული ამ საწარმოს აქციების/წილის ღირებულება. 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგებიდან გასანაწილებელი დივიდენდისა და ჩასათვლელი თანხის ფორმულის მონაცემების კორექტირებამ ზემოთ აღნიშნული გარემოების გათვალისწინებით გამოიწვია მოგების გადასახადის ჩასათვლელი თანხის შემცირება. აღნიშნულზე საწარმოს დაერიცხა მოგების გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად დეკლარაციაში თანხის შემცირებაზე.

შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის 18.11.2025 წლის №125-18 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.

შემოსავლების სამსახურის 23.02.2026 წლის №4059 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

შემოსავლების სამსახურის გადაწყვეტილების შინაარსი

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 96-ე მუხლის „ა“ ქვეპუნქტზე, 97-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტზე, 981 მუხლის პირველ ნაწილზე, 309-ე მუხლის 92-ე და 93-ე ნაწილებზე, მე-8 მუხლის მე-12 და 43-ე ნაწილებზე, 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე და ყურადღებას ამახვილებს საგადასახადო შემოწმების აქტით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებაზე, რომლის მიხედვითაც, საწარმოს მიერ 2008-2016 წლებში მიღებულმა წმინდა მოგებამ შეადგინა 257 147 ლარი, ხოლო 2008 წლის პირველი იანვრიდან 2017 წლის პირველ იანვრამდე საანგარიშო პერიოდების მიხედვით დარიცხული და გადახდილი მოგების გადასახადის თანხა შეადგენს 45 379 ლარს. ამასთან, საწარმოს მიერ დამფუძნებლებზე 2008-2016 წლებშივე განაწილებულია 118 832 ლარი დივიდენდი, ხოლო 2017-2021 წლებში განაწილებული დივიდენდი შეადგენს 175 163 ლარს, რა დროსაც საწარმო ახდენდა მოგების გადასახადის ჩათვლას. შესაბამისად, 2008 წლის პირველი იანვრიდან 2017 წლის პირველ იანვრამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგება სრულადაა განაწილებული 2022 წლის პირველ იანვრამდე. შესამოწმებელ პერიოდში საწარმოს მიერ დამფუძნებლებზე განაწილებული დივიდენდი შეადგენს 1 744 186 ლარს, აღნიშნულ თანხას გადასახადის გადამხდელი სრულად მიუთითებს 2008-2016 წლების პერიოდებში მიღებული მოგებიდან დივიდენდის განაწილების გრაფაში და სრულად ახდენს მოგების გადასახადის ჩათვლას.

იმის გათვალისწინებით, რომ გადასახადის გადამხდელს 2022 წლის პირველ იანვრამდე სრულად აქვს გამოყენებული 2008 წლის პირველი იანვრიდან 2017 წლის პირველ იანვრამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგებიდან განაწილებულ დივიდენდზე ჩასათვლელი მოგების გადასახადის ჩათვლის უფლება, შემოსავლების სამსახური განმარტავს, რომ მოგების გადასახადის ჩათვლის გაუქმების შედეგად მოგების გადასახადში განსაზღვრული ვალდებულებები შეესაბამება კანონმდებლობის მოთხოვნებს.

შემოსავლების სამსახური აღნიშნავს, რომ საკითხის 2025 წლის 25 დეკემბრის დავების განხილვის საბჭოს სხდომაზე განხილვისას გადასახადის გადამხდელს მიეცა დოკუმენტაციის/მტკიცებულებების წარმოდგენის შესაძლებლობა, საკითხის განხილვა გადაიდო 1 თვის ვადით, გადასახადის გადამხდელი განმეორებით დაბარებულ იქნა 2026 წლის 5 თებერვლის სხდომაზე, თუმცა არ გამოცხადდა და მის მიერ არ წარმოდგენილა მისი პოზიციის შესაბამისი იმგვარი დოკუმენტაცია/მტკიცებულება, რომელიც შეცვლიდა შემოწმებით დადგენილ ფაქტობრივ გარემოებებს.

ზემოხსენებულ სამართლებრივ ნორმებზე, საქმეში არსებულ მასალებსა და ფაქტობრივ გარემოებებზე დაყრდნობით, შემოსავლების სამსახურმა მიიჩნია, რომ შემოწმების მიერ საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია საგადასახადო კანონმდებლობის მოთხოვნათა დაცვით, ხოლო საჩივარი დაუსაბუთებელია და არ უნდა დაკმაყოფილდეს.

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს საგადასახადო კოდექსის 43-ე მუხლის მე-4 ნაწილზე, 269-ე მუხლის პირველ და მე-7 ნაწილებზე, 270-ე მუხლის პირველ და მე-2 ნაწილებზე, 272-ე მუხლის პირველ ნაწილზე, 275-ე მუხლის მე-2 ნაწილზე და განმარტავს, რომ გადასახადის გადამხდელის კეთილსინდისიერება უკავშირდება მის მიერ დაშვებულ შეცდომას, გადამხდელი კეთილსინდისიერია იმ შემთხვევაში თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია მის მიერ დაშვებული შეცდომით (არცოდნით). კეთილსინდისიერება გულისხმობს პირის სუბიექტურ დამოკიდებულებას მის მიერ ჩადენილი ქმედებისადმი. პირი მოქმედებს საპატიებელი შეცდომის პირობებში ანუ მან არ იცოდა და არც შეიძლებოდა სცოდნოდა, რომ ჩადიოდა აკრძალულ ქმედებას (სამართალდარღვევას). საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის მიზანია საგადასახადო პასუხისმგებლობისგან გაათავისუფლოს პირი, რომელიც სამართლებრივი შეცდომის არეალში მოქმედებდა, რადგან სამართლებრივი შეცდომის დროს პირი არასწორად აფასებს ჩადენილი ქმედების სამართლებრივ არსს და ამ ქმედებით გამოწვეულ სამართლებრივ შედეგს.

შემოსავლების სამსახური მიუთითებს ფაქტობრივ გარემოებებზე, რომლის მიხედვით, გადასახადის გადამხდელს არასრულად ჰქონდა შესრულებული საგადასახადო ვალდებულებები, შესაბამისად, საგადასახადო შემოწმების შედეგად განსაზღვრულ საგადასახადო ვალდებულებებზე დარიცხული ჯარიმა/საურავი შეესაბამება კანონმდებლობის მოთხოვნებს. ამასთან, განსახილველ შემთხვევაში, საგადასახადო შემოწმების შედეგად დაკისრებული სანქციის მიმართ შემოსავლების სამსახურს მიზანშეწონილად არ მიაჩნია საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის გამოყენება.

 

მომჩივნის არგუმენტაცია

კომპანიის მიერ განაწილებულია თანხები დამფუძნებლებზე, რომლებიც დეკლარაციებში დაფიქსირებულია როგორც დივიდენდის განაცემი. ხოლო, შეცდომის გამო დაბეგრილია მხოლოდ 5 %- იანი განაკვეთით. ასევე, პროგრამულად დეკლარაციამაც დაუშვა აღნიშნული უზუსტობა. ქმედება გამოწვეულია შეცდომით არცოდნის გამო. ფაქტია, რომ განაცემების თაობაზე ინფორმაცია მოხვედრილი ჰქონდა შესაბამის დეკლარაციებში.

კომპანიის საწესდებო კაპიტალი შეადგენს 280 000 ლარს. შესაბამისად 2022 წლის 1 იანვრიდან 2025 წლის 1 სექტემბრამდე საწარმოს მიერ დამფუძნებლებზე განაწილებული დივიდენდიდან 1 744 186 ლარიდან - 280 000 ლარი უნდა ჩაითვალოს, როგორც დამფუძნებლების მიერ საწესდებო კაპიტალის შემცირების გზით მიღებული თანხები, რომლებიც არ ექვემდებარება მოგების გადასახადით დაბეგვრას, ხოლო დარჩენილ სხვაობაზე აღიარებს მოგების გადასახადს და გამომდინარე იქედან, რომ მიზანი არ ყოფილა გადასახადების დამალვა ან თავის არიდება და აღნიშნული გამოწვეულია დაშვებული შეცდომით არცოდნის გამო. მოითხოვს გათვალისწინებულ იქნას მოყვანილი არგუმენტები და საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის შესაბამისად შპს „-----“ გათავისუფლდეს დაკისრებული სანქციისგან (ჯარიმა და საურავი). ამასთან, გამოთქვამს მზადყოფნას საკითხის შესწავლის მიზნით შემოწმებას წარუდგინოს ყველა საჭირო დოკუმენტაცია (პარტნიორთა კრების ოქმი კაპიტალის შემცირებაზე, ახსნა-განმარტება და ა.შ).

 

დავების განხილვის საბჭო

მხარეთა არგუმენტაციისა და წარმოდგენილი დოკუმენტაციის განხილვის შემდეგ საბჭომ მიიჩნია, რომ საჩივარი არ უნდა დაკმაყოფილდეს შემდეგ გარემოებათა გამო:

საგადასახადო კოდექსის 97-ე მუხლის პირველი ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტის თანახმად, რეზიდენტი საწარმოს (გარდა ამ მუხლის მე-2, მე-8−91 და 93 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა) მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია განაწილებული მოგება.

საგადასახადო კოდექსის 981 მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, განაწილებული მოგება არის მოგება, რომელიც საწარმოს მიერ მის პარტნიორზე დივიდენდის სახით, ფულადი ან არაფულადი ფორმით ნაწილდება.

საგადასახადო კოდექსის მე-8 მუხლის მე-12 და 43-ე ნაწილების თანახმად:

12. დივიდენდი არის აქციონერის/მოწილის მიერ აქციებიდან ან უფლებებიდან (წილებიდან) მიღებული (მათ შორის, პრივილეგირებული აქციებიდან პროცენტის სახით მიღებული) ნებისმიერი შემოსავალი, რომელიც მიიღება მოგების განაწილების შედეგად და რომელსაც იურიდიული პირი უნაწილებს აქციონერებს/მოწილეებს, კაპიტალში მათი კუთვნილი აქციების/უფლებების პროპორციულად ან პროპორციის დაცვის გარეშე.

43. წმინდა მოგება არის მოგება, რომელიც შესაძლებელია განაწილდეს დივიდენდის სახით, საქართველოს კანონმდებლობით დადგენილი წესით.

საგადასახადო კოდექსის 308-ე მუხლის 92-ე და 93-ე ნაწილების თანახმად:

92. თუ რეზიდენტი საწარმო (გარდა ამ მუხლის 142-ე ნაწილით გათვალისწინებული შემთხვევისა) დივიდენდს გაანაწილებს 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგებიდან, მას უფლება აქვს, ჩაითვალოს ამ პერიოდების მიხედვით დარიცხული და გადახდილი მოგების გადასახადის თანხა, მაგრამ არაუმეტეს ამ კოდექსის 981 მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტის მიხედვით გადასახდელი თანხისა.

93. ამ მუხლის 92-ე ნაწილით გათვალისწინებული ჩასათვლელი თანხა გამოიანგარიშება ფორმულით − A×B/(C-D), სადაც: A არის დივიდენდის სახით გასანაწილებელი თანხის ოდენობა; B არის 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდების მიხედვით დარიცხული და გადახდილი მოგების გადასახადის თანხა; C არის 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგების ოდენობა; D არის 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგების ხარჯზე დივიდენდის სანაცვლოდ საწარმოს მიერ პარტნიორისთვის გადაცემული ამ საწარმოს აქციების/წილის ღირებულება.

შემოწმების შედეგად დადგინდა, რომ საწარმოს მიერ 2008-2016 წლებში მიღებულმა წმინდა მოგებამ შეადგინა 257 147 ლარი, ხოლო 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდების მიხედვით დარიცხული და გადახდილი მოგების გადასახადის თანხა შეადგენს 45 379 ლარს. საწარმოს დამფუძნებლებზე 2008-2016 წლებში განაწილებულია 118 832 ლარი დივიდენდი, ხოლო 2017-2021 წლებში განაწილებული დივიდენდი შეადგენს 175 163 ლარს, რა დროსაც საწარმო ახდენდა მოგების გადასახადის ჩათვლას. შესაბამისად 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგება სრულადაა განაწილებული 2022 წლის 1 იანვრამდე. შესამოწმებელ პერიოდში 2022 წლის 1 იანვრიდან 2025 წლის 1 სექტემბრამდე საწარმოს მიერ დამფუძნებლებზე განაწილებული დივიდენდი შეადგენს 1 744 186 ლარს, აღნიშნულ თანხას გადასახადის გადამხდელი სრულად მიუთითებს 2008-2016 პერიოდებში მიღებული მოგებიდან დივიდენდის განაწილების გრაფაში და სრულად ახდენს მოგების გადასახადის ჩათვლას.

მომჩივანი მიუთითებს, რომ კომპანიის მიერ დამფუძნებლებზე დივიდენდად გაცემული თანხები შეცდომის გამო დაბეგრილია მხოლოდ 5%-იანი განაკვეთით. პროგრამულად დეკლარაციამაც დაუშვა აღნიშნული უზუსტობა. ქმედება გამოწვეულია შეცდომით არცოდნის გამო. განაცემების თაობაზე ინფორმაცია ასახული იყო შესაბამის დეკლარაციებში. კომპანიის საწესდებო კაპიტალი შეადგენს 280 000 ლარს. შესაბამისად 2022 წლის 1 იანვრიდან 2025 წლის 1 სექტემბრამდე საწარმოს მიერ დამფუძნებლებზე განაწილებული დივიდენდიდან 1 744 186 ლარიდან - 280 000 ლარი უნდა ჩაითვალოს, როგორც დამფუძნებლების მიერ საწესდებო კაპიტალის შემცირების გზით მიღებული თანხები, რომლებიც არ ექვემდებარება მოგების გადასახადით დაბეგვრას. დარჩენილ სხვაობაზე აღიარებს მოგების გადასახადს და ითხოვს საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის შესაბამისად გათავისუფლდეს დაკისრებული სანქციისგან.

აუდიტის დეპარტამენტის წარმომადგენლის განმარტებით, მომჩივანს საწესდებო კაპიტალის შემცირების გზით თანხების მიღების თაობაზე არგუმენტი მითითებული ჰქონდა შემოსავლების სამსახურში დავის ეტაპზეც, თუმცა საჩივრის განხილვის შეჩერების მიუხედავად მტკიცებულებები არ წარმოუდგენია. ამასთან, ვერ მოხდება საგადასახადო შემოწმების პერიოდამდე არსებული კაპიტალის მოძრაობის შესწავლა.

საბჭო მიუთითებს საქმის გარემოებებზე, მხარეთა არგუმენტაციაზე და მიიჩნევს, რომ ვინაიდან, 1.01.2008 წლიდან 1.01.2017 წლამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგებიდან განაწილებულ დივიდენდზე მოგების გადასახადი მომჩივნის მიერ სრულად ჩათვლილია 1.01.2022 წლამდე და ამასთან, საწესდებო კაპიტალის შემცირების გზით თანხების მიღება არ დასტურდება, შემმოწმებელთა მიერ ჩათვლილი მოგების გადასახადის კორექტირება მართლზომიერია და მომჩივნის საგადასახადო ვალდებულებები განსაზღვრულია კანონმდებლობის მოთხოვნათა გათვალისწინებით.

საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის მე-2 და მე-3 ნაწილების თანახმად:

2. საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის თანხის შემცირება, გარდა ამ მუხლის პირველი, 21 და 22 ნაწილებით გათვალისწინებული შემთხვევებისა, − იწვევს დაჯარიმებას შემცირებული გადასახადის თანხის 50 პროცენტის ოდენობით.

3. საგადასახადო დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში შესამცირებლად გამოანგარიშებული თანხის/დაბრუნებას დაქვემდებარებული თანხის გაზრდა ამ დეკლარაციაში/გაანგარიშებაში გადასახადის შემცირებად განიხილება და შესაბამის შემთხვევაში იწვევს ამ მუხლის პირველი−22 ნაწილებით გათვალისწინებულ პასუხისმგებლობას.

საგადასახადო კოდექსის 272-ე მუხლის პირველი ნაწილის თანახმად, საურავი არის საგადასახადო სანქცია, რომელიც პირს ეკისრება საგადასახადო კანონმდებლობით დადგენილ ვადაში გადასახადის გადასახდელი თანხის გადაუხდელობისათვის.

საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილის თანახმად, დავის განმხილველ ორგანოს უფლება აქვს, გაათავისუფლოს კეთილსინდისიერი გადასახადის გადამხდელი ამ კოდექსით გათვალისწინებული სანქციისაგან, თუ სამართალდარღვევა გამოწვეულია გადასახადის გადამხდელის შეცდომით/არცოდნით.

საბჭოს მიაჩნია, რომ განსახილველ შემთხვევაში არ დასტურდება, რომ გადასახადის გადამხდელის მიერ საგადასახადო ვალდებულებების არასრულად დეკლარირება გამოწვეულია მისი შეცდომით/არცოდნით. შესაბამისად, არ არსებობს დაკისრებული სანქციებისგან საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილით მომჩივნის გათავისუფლების საფუძველი.

 

საბჭომ იხელმძღვანელა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის 304-ე მუხლის პირველი ნაწილის „გ“ ქვეპუნქტით და გადაწყვიტა:

 

1. საჩივარი არ დაკმაყოფილდეს;

2. გადაწყვეტილება შეიძლება გასაჩივრდეს თბილისის საქალაქო სასამართლოში (თბილისი, დავით აღმაშენებლის ხეივანი №64) ამ გადაწყვეტილების მომჩივნისთვის ჩაბარებიდან 20 კალენდარული დღის ვადაში.

 

სადავო საკითხი

ჩათვლილი მოგების გადასახადის შემცირება.

 

ფაქტობრივი გარემოებები

აუდიტის დეპარტამენტის კამერალური საგადასახადო შემოწმების აქტით შემოწმებულია 1.01.2008 წლიდან 1.01.2017 წლამდე მიღებული წმინდა მოგებიდან დივიდენდის განაწილებისას ამავე საანგარიშო პერიოდების მიხედვით 1.01.2022 წლიდან 1.09.2025 წლამდე საანგარიშო პერიოდებში დარიცხული და გადახდილი მოგების გადასახადის ჩათვლის სისწორე.

საწარმოს მიერ 2008-2016 წლებში მიღებულმა წმინდა მოგებამ შეადგინა 257 147 ლარი, ხოლო 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდების მიხედვით დარიცხული და გადახდილი მოგების გადასახადის თანხა შეადგენს 45 379 ლარს. ამასთან, მომჩივანის დამფუძნებლებზე 2008-2016 წლებშივე განაწილებულია 118 832 ლარი დივიდენდი, ხოლო 2017-2021 წლებში განაწილებული დივიდენდი შეადგენს 175 163 ლარს, რა დროსაც საწარმო ახდენდა მოგების გადასახადის ჩათვლას. შესაბამისად 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგება სრულადაა განაწილებული 2022 წლის 1 იანვრამდე. შესამოწმებელ პერიოდში 2022 წლის 1 იანვრიდან 2025 წლის 1 სექტემბრამდე საწარმოს მიერ დამფუძნებლებზე განაწილებული დივიდენდი შეადგენს 1 744 186 ლარს, აღნიშნულ თანხას გადასახადის გადამხდელი სრულად მიუთითებს 2008-2016 პერიოდებში მიღებული მოგებიდან დივიდენდის განაწილების გრაფაში და სრულად ახდენს მოგების გადასახადის ჩათვლას.

საგადასახადო კოდექსის 97-ე მუხლის შესაბამისად რეზიდენტი საწარმოსთვის მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტია განაწილებული მოგება. საგადასახადო კოდექსის 981 მუხლის შესაბამისად კი განაწილებული მოგება არის მოგება, რომელიც საწარმოს მიერ მის პარტნიორზე დივიდენდის სახით, ფულადი ან არაფულადი ფორმით ნაწილდება, საგადასახადო კოდექსის 309-ე მუხლის 92-ე ნაწილის შესაბამისად, თუ რეზიდენტი საწარმო დივიდენდს გაანაწილებს 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგებიდან, მას უფლება აქვს ჩაითვალოს ამ პერიოდების მიხედვით დარიცხული და გადახდილი მოგების გადასახადის თანხა, მაგრამ არაუმეტეს ამ კოდექსის 981 მუხლის პირველი ნაწილით გათვალისწინებული მოგების გადასახადით დაბეგვრის ობიექტის მიხედვით გადასახდელი თანხისა. ამასთან, ჩასათვლელი თანხა გამოიანგარიშება ფორმულით − A×B/(C-D), სადაც: A არის დივიდენდის სახით გასანაწილებელი თანხის ოდენობა; B არის 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდების მიხედვით დარიცხული და გადახდილი მოგების გადასახადის თანხა; C არის 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგების ოდენობა; D არის 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგების ხარჯზე დივიდენდის სანაცვლოდ საწარმოს მიერ პარტნიორისთვის გადაცემული ამ საწარმოს აქციების/წილის ღირებულება. 2008 წლის 1 იანვრიდან 2017 წლის 1 იანვრამდე საანგარიშო პერიოდებში მიღებული წმინდა მოგებიდან გასანაწილებელი დივიდენდისა და ჩასათვლელი თანხის ფორმულის მონაცემების კორექტირებამ ზემოთ აღნიშნული გარემოების გათვალისწინებით გამოიწვია მოგების გადასახადის ჩასათვლელი თანხის შემცირება. აღნიშნულზე საწარმოს დაერიცხა მოგების გადასახადი და დაეკისრა ჯარიმა საგადასახადო კოდექსის 275-ე მუხლის შესაბამისად დეკლარაციაში თანხის შემცირებაზე.

შემოწმების აქტის საფუძველზე გადასახადის გადამხდელს წარედგინა აუდიტის დეპარტამენტის №125-18 საგადასახადო მოთხოვნა, რაც გასაჩივრდა შემოსავლების სამსახურში.რომლის 4059 ბრძანებით საჩივარი არ დაკმაყოფილდა, რაც გასაჩივრდა საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულ დავების განხილვის საბჭოში.

 

გადაწყვეტილება

საბჭოს მიაჩნია, რომ არ არსებობს დაკისრებული სანქციებისგან საგადასახადო კოდექსის 269-ე მუხლის მე-7 ნაწილით მომჩივნის გათავისუფლების საფუძველი.

 

დასაბუთება

საქართველოს ფინანსთა სამინისტროსთან არსებულმა დავების განხილვის საბჭო გადაწყვეტილების დასაბუთებისას ეყრდნობა საქართველოს საგადასახადო კოდექსის შემდეგ ნორმებს: 97(1 „ა“); 981(1); 269(7); 272(1); 275(2.3);